Hoe kom je deze Corona-tijd op een positieve manier door…? Speciaal voor ouders en opvoeders.

fb_zo_bewaar_je_thuis_de_rust_in_coronatijdWe zitten nu al een aantal weken thuis, binnen, in huis. Door alle Corona-maatregelen mogen we namelijk niet meer naar buiten (behalve voor boodschappen en een frisse neus) en mogen we niet meer naar ons werk (m.u.v. vitale beroepen).

Deze verandering kan behoorlijk veel impact op je hebben: je dagelijkse dagindeling of weekstructuur is zo maar ineens overhoop gegooid en er wordt van je verwacht dat je je aanpast en je een nieuwe dagindeling of structuur eigen maakt. Dat is behoorlijk ingrijpend en dat gaat voor de meeste mensen echt niet vanzelf. Zoals je misschien zelf ook wel gemerkt hebt, kunnen deze veranderingen niet alleen ingrijpend maar ook behoorlijk frustrerend zijn. Die gevoelens van frustratie en onrust neem je ook mee in de reactie naar de mensen om je heen, zoals je partner en je kinderen, en in hoe je met bepaalde situaties omgaat.

Daarbij wordt niet alleen van ons verwacht dat we thuiswerken, maar hebben we nu ook 24/7 onze kinderen (en evt. partner) om ons heen; uiteraard hebben zij onze aandacht nodig. Onze kinderen krijgen bijv. opdrachten van school, die de ene dag beter gaan dan de andere. Dat heeft enerzijds te maken met hun eigen motivatie en concentratie, anderzijds met evt. technische problemen (denk maar aan het vastlopen van de computer, de wifi die eruit ligt, documenten die plots verdwijnen of websites die niet meer toegankelijk zijn). Dat kan oplopen tot behoorlijk frustrerende situaties. En die komen meestal op het moment dat jij net lekker bezig bent met je eigen werk. Help!

⇒ Hoe kun je er nou voor zorgen dat je thuis op een goede manier je werk kunt doen zonder te veel frustraties over en weer…? Daar geef ik je in dit artikel een aantal waardevolle en praktische tips voor.
Houd je bij het uitvoeren en toepassen van deze tips natuurlijk wel aan alle Corona-maatregelen.

 

1. Maak duidelijke afspraken met elkaar.
gezin_aan_tafel_keuken_papierenSpreek met elkaar af wanneer jullie werken (voor school, voor je werk) en wanneer jullie andere dingen kunnen doen. Het is handig om samen een dagschema af te spreken, zodat voor iedereen duidelijk is wat er door de dag gebeurt. Voor kinderen voelt het fijn en vertrouwd als ze zoveel mogelijk dezelfde dagstructuur hebben als die ze gewend zijn. Uiteraard is de structuur nu zeker niet hetzelfde als wanneer ze naar school zouden gaan, maar je kunt die structuur wel zo veel mogelijk nabootsen.
In m’n artikel ‘Zo wordt schoolwerk kinderspel!‘ lees je hoe je je kind die structuur kunt bieden. 

Maak afspraken over wanneer je kinderen jou om hulp kunnen vragen; mag dat de hele tijd tussendoor of wil je liever dat ze meerdere vragen bij elkaar verzamelen, misschien zelfs even opschrijven en die dan in één keer aan je stellen. Je kunt ook met je kind afspreken dat jij ieder half uur bij je kind gaat kijken om te vragen hoe het met zijn schoolwerk gaat en je dan eventuele vragen kunt beantwoorden. Zorg er in ieder geval voor dat je vaak genoeg beschikbaar bent voor je kind, zodat je kind zijn vragen kan stellen. Dat voorkomt frustratie van beide kanten.

Maak afspraken over de momenten waarop je echt niet gestoord mag worden, bijv. wanneer je met collega’s, cliënten of opdrachtgevers belt of wanneer je een belangrijke deadline hebt. Zorg dat je vlak voor die afspraak alle vragen van je kind(eren) hebt beantwoord en zorg dat ze een tijdje vooruit kunnen met hun werk. Je kunt er ook voor kiezen om je kind(eren) dan even pauze te geven en juist dan iets te gaan doen wat ze ontzettend leuk vinden en graag een tijdje mee spelen.

gezin_helpen_met_huiswerkAls je partner ook thuis werkt, dan stem je deze werkzaamheden bij voorkeur af met het werk van je partner. Het is het fijnste als jullie het begeleiden van het schoolwerk onderling verdelen, bijv. de een aan het begin van de ochtend, de ander aan het eind van de ochtend. Op die manier weet je zelf wanneer je de werkzaamheden kunt doen waar je niet bij gestoord mag worden én weten de kinderen dat jij op die momenten niet beschikbaar bent (en je partner kan hen op dat moment begeleiden met hun schoolwerk).

Maak afspraken over hoe jullie met elkaar omgaan. Bijv. ‘Als we het niet met elkaar eens zijn (of als we iets niet fijn vinden), dan zeggen we dat op een rustige manier tegen elkaar’ (i.p.v. niet schreeuwen). Geef in zo’n afspraak altijd aan wat je verwacht dat je kind doet, zodat je kind weet wat hij wél kan doen.
Merk je dat jij veel tegen je kind schreeuwt? Lees dan in m’n artikel ‘Stop met Schreeuwen’ hier hoe je dat vermindert en/of vraag m’n gratis e-book ‘Stop met Schreeuwen’ aan. 

Normaalgesproken zou je op je werk natuurlijk niet bezig zijn met het helpen van je kind(eren) en gaat het helpen nu ten koste van je werktijd. Het is goed om voor jezelf in te plannen wanneer je evt. nog een uurtje (of langer) je werk ‘inhaalt’. Denk dan bijv. aan een uurtje ’s avonds doorwerken. Als je voor jezelf weet dat je je werk kunt inhalen, dan geeft je dat overdag meer rust en dat zorgt er ook weer voor dat je je kind(eren) op een fijnere manier – namelijk met meer rust – kunt helpen.

Evalueer na een week hoe het gaat met alle nieuwe afspraken, die jullie (samen) gemaakt hebben. Als jullie hebben gemerkt dat de afspraken op punten niet goed werken, dan pas je ze aan op een manier waarop ze wel voor jullie werken. Werk dan weer 3-4 dagen volgens de nieuwe afspraken. Verander de afspraken dus niet te snel, want jullie hebben allemaal een aantal dagen nodig om aan de nieuwe afspraken te wennen en om ze in praktijk goed toe te passen. 

vrouw_bank_notitieboekje_theeTIP: Merk je dat het overdag toch nog niet al te best gaat? Schrijf dan aan het einde van de dag 3 dingen op die er die dag wél goed gingen. Als je dat iedere dag doet, heb je na een week maar liefst 21 dingen genoteerd. Zo word je heel bewust van de positieve dingen, die in je gezin gebeuren en kun je steeds meer met een positieve bril naar je thuissituatie kijken. Wat er nu thuis gebeurt, is namelijk niet alleen kommer en kwel; er gaan ook dingen goed en er zijn ook iedere dag fijne, positieve momenten. Het is goed om je daar bewust van te zijn en om daar bij stil te staan.

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed naar je luistert, niet goed slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil? 
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 


2. Zorg voor voldoende beweging & ontspanning. 

gezin_fietsen_door_bosHet is goed om dagelijks voor voldoende ontspanning en beweging te zorgen. Gelukkig mogen we als gezin wel nog naar buiten om een frisse neus te halen, dus dat betekent dat we dagelijks een wandelingetje mogen maken of een stukje mogen fietsen. Dat kun je heel goed samen met je kinderen doen.

Voor kinderen zijn er nu veel mogelijkheden om thuis te bewegen; er zijn behoorlijk wat tv-programma’s en video’s op YouTube met oefeningen voor kinderen. Ook lekker buiten spelen draagt natuurlijk bij aan voldoende beweging.
In m’n artikelen ‘Is het erg als kinderen niet buiten spelen?‘ en ‘Zit nou toch NIET stil!‘ lees je hoe je het buiten spelen van je kind kunt stimuleren. 

Je kunt jullie gezamenlijke wandeling als ontspanning zien, maar je kunt daarbij nog voor extra momenten van ontspanning zorgen. Denk dan aan iedere avond in je boek lezen, een warm bad nemen, wat langer douchen, naar je favoriete muziek luisteren, beeldbellen met vriend(inn)en, een feelgood-film kijken etc. Het maakt niet uit wat je precies doet, als jij er maar van kunt ontspannen.

Het is het handigste om deze activiteiten op een vast moment op de dag te doen. Bijv. meteen na het ontbijt, na de lunch of vlak na het avondeten. Op die manier komt deze activiteit het gemakkelijkste in je nieuwe patroon en lukt het je beter om het dagelijks te doen.

TIP: Loop iedere dag een ‘Daily Mile‘ en laat één van je kinderen een route uitzetten van ong. 1,5 km (zo’n 3000 stappen) bij jullie in de buurt. Met een stappenteller-app op je telefoon kun je bijhouden of je tijdens je wandeling voldoende stappen hebt gezet. Dat laatste kun je ook heel goed aan je (oudere) kind overlaten. 

 


3. Zorg voor voldoende slaap.
gezin_lachend_in_bedJe merkt waarschijnlijk wel dat het momenteel een behoorlijk belastende en vermoeiende periode is. Er wordt veel van je gevraagd op alle gebied: niet alleen kost het aanpassen naar een nieuw ritme veel energie (waar je de balans inmiddels misschien toch al wel in hebt gevonden), maar je hebt nu ook de hele tijd mensen om je heen, die meer en een langere tijd van je vragen dan anders. Daarbij heb je misschien het gevoel dat je minder af krijgt voor je werk of raak je sneller afgeleid door alles wat er om je heen gebeurt. Dat is geen fijn gevoel.

Om voldoende energie te hebben, voldoende je rust te kunnen bewaren en je goed te kunnen concentreren, heb je voldoende slaap nodig. Neem dus voldoende rust, ga op tijd naar bed en slaap voldoende uren. Dat komt jou, je gezin en je werk overdag alleen maar ten goede.
Heb je zelf moeite met slapen? Lees dan m’n artikel ‘Slapen voor gevorderden [1]: 7 tips om makkelijker in slaap te vallen én meer te slapen‘ voor waardevolle informatie en praktische tips om direct thuis toe te passen.

Ook voor kinderen is het belangrijk om voldoende slaap te krijgen. Probeer voor je kind zoveel mogelijk dezelfde bedtijden ’s avonds aan te houden; het liefst sta je ook ’s ochtends op hetzelfde tijdstip op. Zorg daarbij o.a. voor een duidelijk en herkenbaar bedritueel.
In m’n artikel ‘10 basistips om je baby, kind of tiener lekker te laten slapen.‘ lees je wat je nog meer kunt om de kans zo groot mogelijk te maken dat je kind goed en voldoende slaapt. 

 


4. Zorg voor voldoende tijd alleen. 

meisje_leest_in_slaapkamer_alleenNu je 24/7 bij elkaar op de lip zit, is de kans groter dat er irritaties over en weer ontstaan. Niet omdat je elkaar nu ineens niet meer aardig vindt, maar simpelweg omdat je meer van elkaar ziet en meer bij elkaar in de buurt bent. Vandaar dat het goed is om per dag even wat afstand van elkaar te nemen. En dan heb ik het niet over 1,5 meter ;-), maar over je even van elkaar afzonderen. Reserveer daar het liefst ook een vast moment van de dag voor, bijv. na de lunch. Heeft niet iedereen een eigen slaapkamer of heb je niet voldoende kamers in huis waar iedereen alleen kan zitten, spreek dan af waar ieders vaste plekje wordt. Dat plekje kun je leuk aankleden door er kussens of dekens te leggen, zodat het ook voor je kind aantrekkelijk wordt om er even lekker te zitten of te gaan liggen.

⇒ Spreek met elkaar af dat je op een vast moment op de dag allemaal even in een andere ruimte iets voor jezelf doet. Kinderen kunnen die tijd heel goed invullen door dan even een half uurtje in hun boek te lezen. 

 


5. Zorg voor gezonde voeding. 

groente_fruit_appelvorm.jpgOm je goed te voelen en je weerstand op peil te houden, is het belangrijk dat jij en je gezin gezond eten. Dat betekent niet alleen dat je ervoor zorgt dat jullie dagelijks voldoende fruit, groente en vezelrijke voeding binnenkrijgen, maar ook dat jullie regelmatig eten. Houd daarvoor dezelfde eetmomenten aan als anders, zoals een ontbijt, lunch, avondeten en 2x een tussendoortje per dag. Als je gezonde voeding in dezelfde hoeveelheden en op dezelfde eetmomenten aanhoudt als dat je voorheen deed, dan voorkom je allerlei ongezonde eetgewoontes.

 


Goed om te weten: Door gezond te eten, genoeg te slapen en regelmatig te bewegen, blijft je weerstand zo hoog mogelijk. Met een goede weerstand is je lichaam beter in staat om ziekmakende bacteriën en virussen te bestrijden en word je vaak minder snel of hevig ziek. Mocht je toch ziek worden, dan herstel je meestal sneller. (Voedingscentrum)


 


Merk je dat je het lastig vindt om je baby, kind of tiener goed te laten slapen, goed te laten eten of goed naar je te laten luisteren?

Neem dan contact met me op. Ik heb meerdere manieren om ervoor te zorgen dat jouw opvoedaanpak weer positief, fijn én effectief wordt én dat jouw kind binnen enkele weken al beter naar je luistert, beter eet en/of beter slaapt. Hierdoor zal ook de band met je kind verder verbeteren. Je leest hier informatie over mijn opvoedcoaching.
Ook online opvoedcoaching behoort tot de mogelijkheden. 


Wil je graag reageren op dit artikel?

Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over één van deze thema’s, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

Literatuur en websites gebruikt voor dit artikel: 
– ‘Coronavirus & voeding’. (2020). Voedingscentrum. Klik hier.

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘Zo wordt schoolwerk kinderspel! [incl. GRATIS downloads]
– ‘Je kind en het coronavirus: Hoe praat je samen over alle veranderingen?‘.
– ‘Als je kind teleurgesteld is… | 5 stappen om je kind te leren met teleurstellingen om te gaan.
‘Ik moet het mijn kind eerst 10x vragen…‘ – Hoe je je kind in 5 stappen leert om beter naar je te luisteren.
– ‘Welke afspraken maak je met je kind of tiener over gamen en telefoongebruik?
– ‘Stop met schreeuwen!‘ (Over: Hoe je in 5 stappen minder schreeuwt tegen je kind)
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

© De foto van Joyce Akse is gemaakt door Ilona Tychon Fotografie.

logo_akse_coaching_groot_nieuwGa (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Wat ze je vooraf niet vertellen over je zwangerschap, bevalling en kraamtijd…

zwanger_buik_rood_schoentjesZodra je zwanger bent, gaat er ineens een hele nieuwe wereld voor je open. Je hebt natuurlijk al vaker zwangere vrouwen gezien en misschien al een paar ervaringen van hen gehoord, maar hoe het nou echt is om zwanger te zijn, dat ervaar je pas als je het zelf bent. En pas dan kom je er achter dat er behoorlijk wat dingen zijn, die je van te voren echt niet wist of waar je nog nooit bij stil gestaan hebt…

Ik heb een aantal mama’s gevraagd, waar zij tijdens hun zwangerschap, bevalling of kraamtijd zelf zo verbaasd over waren. Iets wat ze vooraf niet wisten… Iets wat hen vooraf niet verteld was… Naar aanleiding van die vraag kwamen ze allemaal met hun eigen leuke, grappige, ludieke, maar ook serieuze en vervelende ervaringen. Die heb ik voor jou onder elkaar gezet en kun je in dit artikel lezen.

Uiteraard is de kans heel klein dat dit allemaal bij jou gebeurt, maar je krijgt wel een idee van wat er zoal kan gebeuren. En zo weet je ook dat het best normaal is dat het gebeurt. Soms zijn het echt heel vreemde dingen, maar horen ze er wel bij. Ik hoop van harte dat ik je met dit artikel wat kan geruststellen, dat je nóg beter voorbereid bent op wat er allemaal staat te gebeuren en dat er af en toe een glimlach op je gezicht verschijnt van al die ludieke situaties, waar je als aanstaande of kersverse mama zomaar in verzeild kunt raken. Je bent in ieder geval echt niet de enige mama, die het overkomt…

⇒ Laat je me weten welke ervaringen jij herkent of wat jij uit jouw eigen ervaringen nog zou willen toevoegen…? Ik hoor het heel graag.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 


Wat ze me vooraf niet verteld hebben over de zwangerschap…

the_seven_dwarfs_of_pregnancy

– Ik had niet verwacht dat er best wel veel kwaaltjes zijn, waar ik voor m’n zwangerschap het bestaan niet eens van wist.
De mama’s noemden o.a. grote vermoeidheid, kramp in de benen, rusteloze benen tijdens het in slaap vallen, brandend maagzuur, veel meer afscheiding dan anders, schimmelinfectie (vagina), misselijkheid ’s nachts, een zwangerschapsmasker, bandenpijn.

Dat er zoveel mensen ongevraagd aan m’n buik zouden zitten. Waarom doen mensen dat? Je kunt het op z’n minst even vragen…

Dat ik aan het begin van m’n zwangerschap al last had van ‘nesteldrang’. Ik vond het ineens heel nodig dat de plastic plantjes, die we in huis hadden, afgestoft en schoongemaakt werden. Niet iets wat ik normaalgesproken erg belangrijk vind… 😉 Uiteindelijk kwam er nog heel veel meer op m’n ‘to do’-lijstje; en dat moest (!) natuurlijk allemaal af voordat de baby er was. Vond ik toen…

Dat je tijdens je zwangerschap behoorlijk veel last kunt hebben van ‘flatulentie’: windjes laten…

Dat de zwangerschapsmisselijkheid ook ’s avonds kon optreden. Ik dacht dat dat echt alleen ’s ochtends was…

– Dat de zwangerschap niet alleen maar rozengeur en maneschijn is; dat dacht ik van te voren eerlijkgezegd wel, afgaande op alle verhalen en tijdschriften. Je emoties gaan bijvoorbeeld alle kanten op. Je wordt boos of geirriteerd om niks. En als iemand daar iets over zei…

– Dat ik soms emotioneel kon worden zonder reden. Gewoon huilen als je kittens, puppy’s of een kindje op tv voorbij zag komen…

– Dat ik me – na de kwaaltjes van de eerste paar weken – me zo goed zou voelen en lekker in m’n vel zou zitten. Ik was heel blij met mijn mooie, groeiende zwangere buik en kreeg ook veel complimentjes van anderen dat ik er zo goed uitzag en straalde.

– Dat ik discussies kreeg met andere mama’s over wat ik wel en niet kon eten tijdens m’n zwangerschap. Iemand zei dan dat ik iets best kon eten: ‘toen ik zwanger was, heb ik dat gewoon gegeten’ of ‘de alcohol is eruit als het verhit is geweest’. Dat vond ik niet zo fijn…

– Dat het uiteten tijdens m’n zwangerschap niet altijd even handig was. Ik had het idee dat ik steeds alert moest zijn op wat me voorgeschoteld werd. Ik heb zelf steeds trouw de richtlijnen van het Voedingscentrum gevolgd. Thuis eten viel dan weer heel erg mee, want dan maakten we gewoon gerechten die ik met een gerust hart kon eten.

– Dat ik tijdens m’n zwangerschap (maar ook na m’n bevalling) van iedereen tips kreeg. Ook heel ouderwetse: ‘wij deden dat vroeger zo…’. Het was soms nog best lastig om gewoon de adviezen van de verloskundige aan te houden en om me niet te laten leiden door de (goedbedoelde) adviezen van anderen…

zwanger_echo_ziekenhuis

– Dat je bij een (zwangerschaps)echo bij de verloskundige / in het ziekenhuis soms moet springen om de baby goed in beeld te laten komen… Ha, ha!

– Dat de placenta aan de voorkant (in je buik) kan liggen en dat je daardoor de baby helaas niet zo goed voelt bewegen. Ook de vlindertjes, die je helemaal aan het begin kunt voelen (als de baby in je buik beweegt), voelde ik pas veel later… Dat was wel jammer.

– Dat ik soms kon vergeten dat ik zwanger was. Toen ik zwanger was van de 3e, had ik al 2 kinderen rondlopen. Ik kon soms dus – zeker in het begin, maar zelfs nog toen de buik al duidelijk zichtbaar was – helemaal vergeten dat ik zwanger was en dat er nu weer een kindje in m’n buik groeide. Echt raar!

– Dat ik vergat om de auto op een ruimere plek te parkeren, zodat ik – als ik het portier opende – er toch nog enigszins uitkwam… Die inschattingsfoutjes maakte ik ook wel vaker in een smal gangpad of als ik achter iemand aanliep. Gewoon vergeten dat die buik er zat…

– Dat je tijdens de zwangerschap al zoveel voor je kindje moest regelen, zoals wat je allemaal nodig hebt voor de baby, de kraamzorg en de kinderopvang. Je moet daar dan ook samen over nadenken en het er eens over worden. Je moet dingen geregeld hebben op je werk, evt. met je ouders als ze een dagje gaan oppassen. Er komt wat dat betreft best veel op je af.

– Dat ik – naarmate de zwangerschap vorderde – steeds makkelijker werd in het uittrekken van m’n broek of shirt waar anderen bij waren. En dat terwijl ik van mezelf vind dat ik eigenlijk best wel ‘preuts’ ben. Op een gegeven moment maakte me dat gewoon niks meer uit…

– Dat ik met m’n ‘zwangerschapsdementie’ te laat was om me aan te melden voor ‘Moeders voor Moeders’. Ik wist duidelijk dat ik graag mee wilde doen aan ‘Moeders voor Moeders’, maar ik wist niet dat de termijn om je aan te melden ruim vóór 12 weken lag. Bij m’n eerste zwangerschap was ik daardoor helaas te laat. Stom van mij! Dat heb ik bij m’n andere zwangerschappen gelukkig weer ‘ingehaald’.

– Dat je tijdens een zwangerschap heel veel kilo’s kon aankomen… Toen ik ruim 25 kilo was aangekomen, ben ik gewoon gestopt met mezelf wegen. Ik wist nu wel dat ik heel veel was aangekomen… 😉

zwanger_buik_handen

– Dat ik m’n andere kinderen op een gegeven moment niet meer mocht optillen. Ze waren toen 5 en 3 jaar, dus ze waren niet heel klein meer, maar toch nog heel knuffelbaar. Ook even lekker op schoot zitten werd steeds moeilijker naarmate m’n buik groter werd. Ik merkte dat ik dat steeds meer ging missen, want dat ‘even optillen’ of ‘even op schoot zitten’ was voor mij toch even een kort knuffelmomentje.

– Dat zo iets als je ‘glucose’ te hoog kan zijn en dat dat gevaarlijk kan zijn voor je baby. Bij m’n 3e zwangerschap was m’n glucosewaarde te hoog en moest ik – na een ‘heerlijke’ (lees: afschuwelijke) suikertest – m’n suikerinname drastisch verminderen. Daar kon ik me gelukkig vrij goed aan houden – alles voor het goede doel natuurlijk – maar het was niet makkelijk. Ik ben nl. een echte zoetekauw…

– Dat je tijdens je zwangerschap ook ’s nachts vaker naar de wc moet. Je slaapt al niet zo goed met zo’n dikke buik, maar als je dan ook nog eens er uit moet om te plassen, is dat voor je slaap en rust niet zo bevorderlijk.

– Dat er zoveel ‘standaard’ opmerkingen zijn, die ik steeds maar weer van anderen hoorde. Zoals ‘er is er nog nooit een blijven zitten’, ‘geniet er maar van’, ‘hoe is het, nog rond en gezond?’, ‘zit ‘ie nog hoog en droog?’ en ‘weet je al wat het wordt?’. Ik kon er niet altijd meer even vriendelijk en spontaan op reageren…

– Dat mensen heel vriendelijk aan me vroegen hoe het met de baby (in de buik) ging, maar ‘vergaten’ te vragen hoe het met mij ging. Daardoor voelde ik me soms een broedmachine op benen…

– Dat het nog best lastig was om zwangerschapskleren te kopen. Ik had me er op verheugd om samen met m’n moeder gezellig een dagje te gaan shoppen, maar het aantal ‘fysieke’ winkels dat zwangerschapskleding verkoopt, viel echt wel tegen. Bij ons in de buurt was dat alleen de Noppies, H&M en Prenatal. De rest kon ik alleen via internet kopen. Helaas toch minder gezellig om samen te doen…

– Dat het kopen van zwangerschapskleren voor lange mensen echt een ‘crime’ kan zijn. Ik ben zelf vrij lang en ik merkte dat het voor mij best lastig was om goed passende zwangerschapskleren te kopen. Ik heb broeken moeten verlengen; skinnies pasten me gewoon niet. Ook de shirts waren vaak te kort in de rug. Als ik dan een zwangerschapsbroek droeg met een grijze band eraan, leek het net alsof ik ‘oma-ondergoed’ droeg onder m’n ‘te korte’ shirt…

– Dat zo’n klein hummeltje al zoveel spullen nodig heeft. En die staan al allemaal klaar nog voordat ‘ie geboren is.

– Dat alle (nieuwe) babyspulletjes zo duur waren. Net als met het trouwen werd er overal met een ‘factor 2’ gerekend. Dat had ik me vooraf niet gerealiseerd… Dan is het wel heel fijn als je spullen via familie, vrienden of Marktplaats kunt krijgen.

zwanger_buik_streep

– Dat je tijdens je zwangerschap een streep over je buik (boven en/of onder je navel) kunt krijgen. Geen idee dat dat kon gebeuren en dat dat normaal was…
– Dat kussens heel belangrijk voor me waren. Tijdens het slapen gebruikte ik ze op een gegeven moment best veel. En als ik me dan moest omdraaien, moesten al die kussens ook weer opnieuw gerangschikt worden…

– Dat je tijdens je zwangerschap veel last kunt hebben van vocht in je benen en handen, zeker op het eind. Dat voelde voor mij best zwaar aan en leek veel druk te geven. Het advies was dan ook om steunkousen aan te trekken. Nou, probeer dat maar eens met een dikke buik… 😉

– Dat – als je zwangerschap wat verder gevorderd is – je echt niet meer op een normale manier je benen kunt scheren. De buik zit dan gewoon te veel in de weg…

– Dat je buik op een gegeven moment ook in de weg zit als je gewoon iets van de grond wil oprapen. Dan moet je dus helemaal door je knieën. Ik vroeg ook wel vaker m’n kinderen om me even te helpen; gelukkig wilden ze dat meestal wel graag doen.

– Dat je ook echt wel een beetje last kunt krijgen van ‘zwangerschapsdementie’: ik las een heel boek voor de 2e keer, terwijl ik dat totaal niet doorhad. Er was tijdens het lezen geen enkel moment van herkenning…

– Dat je door je verloskundige voor een controle (gewoon voor de zekerheid) naar het ziekenhuis wordt gestuurd en dat je daar dan echt moet blijven. Je hebt geen verzorgingsspulletjes bij je, je hebt je vluchtkoffer nog niet ingepakt, je bent nog totaal niet voorbereid op een bevalling (kleertjes waren nog niet gewassen, geboortekaartjes nog niet uitgezocht, geen afscheid genomen van de huisdieren ed.). Dat was even schrikken…

– Dat het niet altijd handig is om je uitgerekende datum tegen anderen te zeggen. Ik had dat wel gewoon gedaan en kreeg dus op een gegeven moment allemaal berichtjes met de vraag of de baby er nog niet was, of ze nog weg konden in het weekend of ze zeiden: ‘het duurt nu wel lang, he’ of ‘het wordt nu wel heel spanend, he’.

 


ouderschap_baby04

Heb jij vragen over je baby of je prille ouderschap?
Lijkt je baby vaker ontroostbaar of slaapt je baby weinig? Wil je leren welke signalen je baby je allemaal geeft, zodat je goed op zijn behoeftes kunt aansluiten? Heb je andere vragen over je baby of je ouderschap, waar je graag persoonlijk advies van Joyce over zou willen krijgen?
Lees dan hier op welke manier Joyce jou zou kunnen helpen.

Wil je regelmatig nieuws en (realistische) tips ontvangen over zwangerschap, baby’s, de kraamtijd en meer? Volg dan ‘Blije baby Blije ouders’ op Facebook.


 

Wat ze me vooraf niet verteld hebben over de bevalling…

ouders_bevalling_ziekenhuis_arts

– Ik had niet verwacht dat m’n eigen bevalling zo onvoorspelbaar kon zijn. Op zich had ik wel een vermoeden dat een bevalling anders zou verlopen dan in films, maar hoe het dan wél ging, daar kon ik me maar moeilijk een voorstelling van maken. Als het je eerste bevalling is, kun je je er eigenlijk ook niet echt op voorbereiden. Je weet niet hoe je er zelf op reageert, je weet niet hoe je partner reageert, je weet niet precies wat er allemaal om je heen gaat gebeuren. Ik merkte rondom de bevalling dat ik de controle echt uit handen moest geven.

– Dat het gevoel dat je moet poepen betekent dat de baby er aan komt.

– Dat het normaal is om ook echt te poepen tijdens de bevalling.

– Dat het nog best lastig bevallen is als je oor dichtzit… Vlak voor m’n bevalling had ik ineens één oor dicht zitten. Dat had verder niks met m’n bevalling te maken, maar tijdens m’n bevalling had ik dat ook nog, waardoor ik echt minder goed hoorde en harder praatte. M’n man zei achteraf dat de verloskundige tegen iedereen uitlegde wat er aan de hand was. Blijkbaar praatte ik wel heel erg hard…

– Dat het inknippen tijdens je bevalling best mee kan vallen. Ik werd tijdens één van m’n bevallingen ingeknipt. Ik las overal dat dat je daar achteraf veel last van kon hebben, maar dat was helemaal niet het geval. De pijn viel reuzemee, het is netjes geheeld en weer helemaal goed gekomen.

baby_pas_geboren

– Dat je na je bevalling nog niet klaar bent met ‘bevallen’… Toen m’n baby’tje net geboren was, moest natuurlijk ook nog de nageboorte eruit. En dat voelde ik nog best behoorlijk. Ik dacht eigenlijk dat ik klaar was, moest ik toch nog gaan persen… Auw!

– Dat ik ineens klaar was met bevallen, terwijl m’n baby er nog niet was… Vlak voordat m’n kindje geboren werd, wilde ik niet meer. Het ging ineens allemaal zo snel. Ik blokkeerde zo ongeveer. Heel gek! Zeker omdat het niet m’n eerste bevalling was; ik wist toch wat er ging gebeuren…? Toen heeft de gynaecologe echt even op me in moeten praten om vooral toch door te gaan. Gelukkig ging het daarna weer en werd m’n zoontje snel geboren.

– Dat ik kort na de geboorte even aan m’n baby moest wennen. Ik vond m’n baby zo kort na de geboorte helemaal niet zo mooi of schattig. Ik vond het echt een verfrommeld wezentje met allemaal viezigheid en bloed op zich. Toen m’n baby’tje wat meer ‘uit de plooi’ was en lekker schoon, vond ik het al snel de schattigste baby ter wereld. 😉 Maar dus echt niet meteen vanaf het begin…

– Dat je van het ziekenhuis ineens met z’n drietjes naar huis rijdt en dat je tegen je partner zegt: ‘We kregen ‘m gewoon mee naar huis.’ Toen realiseerde ik me pas echt dat ik mama geworden was…

– Dat je na de bevalling met je kersverse kindje in de auto naar huis rijdt en dat jij ineens – à la Hyacinth Bucket – overal voetgangers ziet oversteken (‘mind that pedestrian, dear…’) en je je partner iedere seconde maant om nu toch echt eens wat rustiger te rijden. Het angstzweet klotste in m’n oksels. Ik was zo bang dat we onderweg een ongeluk of zo zouden krijgen. Dat korte, allereerste ritje naar huis was zo ongeveer het meeste spannende ritje dat ik ooit in onze eigen auto heb beleefd…

 


baby_ingbakerd_hydrofiele_doek

Workshop ‘Blije baby & Blije ouders’
Joyce geeft regelmatig workshops, waarin ze je leert hoe je op een positieve en fijne manier omgaat met je baby en dan vooral als je baby’tje moeilijk slaapt en/of veel huilt. Deze workshops heten ‘Blije baby & Blije ouders’.

Klik hier om te lezen of Joyce binnenkort een workshop bij jou in de buurt geeft.


 


Wat ze me vooraf niet verteld hebben over de kraamtijd…

ouders_baby_kraamverzorgster_kraamtijd

– Dat de eerste paar nachten, waarin je je baby moet voeden, qua vermoeidheid eigenlijk best te doen waren. Maar daarna – aangezien de baby best een lange tijd ’s nachts gevoed wil worden – is het zo ontzettend vermoeiend. ‘Moe zijn’ was echt even een andere dimensie. Dat had ik me niet gerealiseerd!

– Dat het belangrijk is om te rusten tijdens de kraamtijd. Tenminste, dat advies kreeg ik natuurlijk van alle kanten. Alleen: Hoe dan? Wanneer dan…? Er is op zich natuurlijk niks mis met het advies, maar in praktijk – zeker in de weken na de kraamtijd – is het behoorlijk lastig op te volgen.

– Dat je met een duf hoofd omdraait in de slaapkamer en dat je schrikt dat daar een baby’tje ligt. En dat dat van jou is!

– Dat je borsten al beginnen te lekken (of spuiten!) nog voordat je je baby aangelegd hebt.

– Dat als je tijdens je bevalling te veel bloed hebt verloren, je dan nog meerdere dagen erna heel rustig aan moet doen. Ik moest verplicht heel rustig aan doen van m’n kraamverzorgster; zo min mogelijk traplopen en zo veel mogelijk in bed blijven. Naar de badkamer lopen was al een ware uitputtingsslag. In het begin vroeg ik ook aan m’n kraamverzorgster of ze er voor de zekerheid bij kon blijven als ik ging douchen, voor het geval ik van m’n stokje zou gaan…

– Dat je de kraamtijd niet perse rozengeur en maneschijn is. Voordat ik ging bevallen, had ik een heel rooskleurig idee over hoe het zou zijn wanneer de baby er was. Als je echter te vroeg bevalt, als er tijdens de bevalling iets gebeurt of als je kindje te licht (of te groot) is bij de geboorte, dan gebeurt er daarna van alles met jou en je kindje dat je niet echt kunt voorzien. Dat kan soms best heftig en beangstigend zijn. Daardoor was de kraamtijd voor mij helaas niet echt een rose wolk…

– Dat we minder met ons baby’tje konden knuffelen dan we vooraf hadden gedacht. Onze baby werd te vroeg geboren en moest dus in de couveuse liggen. Dat betekende ook dat we ons kindje (relatief) heel weinig mochten vasthouden. Uiteraard in het belang van haar, maar dat stel je je van te voren toch heel anders voor.

– Dat je – zodra het kindje er eenmaal is – zo weinig tijd hebt in een dag.

– Dat je verwacht na de bevalling weer ineens je onafhankelijke, fitte zelf te zijn. Oh boy, was I wrong! Na een week moest ik een klein stukje naar de stad rijden en terug; daar moest ik serieus de rest van de dag van bijkomen…

– Dat je vaker ’s nachts wakker wordt, badend in het zweet. Zo erg, dat je het liefst meteen het hele bed wil verschonen. (Dit wordt trouwens ‘nachtzweten’ genoemd.)

moeder_baby_borstvoeding

– Dat de borstvoeding in het begin – tijdens de eerste paar dagen – echt heel erg pijnlijk aanvoelde bij het aanhappen. Ik moest dan ong. een minuut op m’n tanden bijten, rustig uitademen en dan was het weer over. Jeetje, wat was dat een vervelend gevoel, zeg! Gelukkig werd dat ook weer minder en was dat na een tijdje helemaal weg.

– Dat het ook mogelijk is om geen kraamtranen te krijgen na de bevalling. Ik wist dat je kraamtranen kon krijgen na de bevalling. Bij alle drie m’n kinderen zat ik er dan ook op te wachten (en de kraamverzorgende met mij), maar ze zijn totaal niet gekomen. Ik vond het zo opmerkelijk om te ervaren dat ik dus geen kraamtranen heb gehad. Ik wist niet dat dat óók kon.

– Dat er zo iets bestaat als ‘kraamwanen’ (*): je staat onder de douche en je hoort je baby’tje huilen. Zodra je het water uitzet, is het huilen ‘spontaan’ voorbij. Heel gek! 😉
(*) Nee hoor, niet echt, want dit is geen officiële term; maar door dit zo te noemen weet je wel wat ik ongeveer bedoel… Je hoort iets dat er helemaal niet is.

baby_poep_in_luier

– Dat je baby echt al heel behoorlijk kan poepen, ook als ze nog heel klein zijn. En als ze dan flink poepen, kan het zo maar eens voorkomen dat ze gewoon overal poep hebben, zelfs tot in hun nek. En dan is het handig dat je weet dat je een romper naar beneden kunt uittrekken, en dat het dus helemaal niet over het hoofdje uit hoeft…

– Dat je het gevoel krijgt dat je geleefd wordt door allerlei instanties. Mijn agenda was nog nooit zo vol met afspraken met de gynaecoloog, kinderarts, consultatiebureau, verloskundige, bloedprikken. En daar kwamen ook nog regeldingetjes bij als verzekering, geboortekaartjes etc. O ja, en je hebt ook nog een huishouden en er komt allerlei kraamvisite. Dan zijn de dagen met de kraamhulp ineens heel snel voorbij…

– Dat je soms het gevoel hebt dat de muren op je afkomen en dat je blij bent dat je weer eens naar buiten kunt.

– Dat je bang kunt zijn om te poepen. Ik was in de dagen na m’n bevalling heel bang om te poepen. Ik had een totaalruptuur gehad en was bang dat ik alle hechtingen – door alle extra druk – kapot zou duwen. Gelukkig kreeg ik extra vezels zodat de ontlasting niet te hard werd. Maar het heeft echt even geduurd voordat ik weer zonder vrees kon poepen…

– Dat je zo gewend bent aan je dikke buik, dat je ook na de bevalling nog steeds zo beweegt alsof je baby er nog zit. Ook nu je buik steeds kleiner wordt, kun je af en toe nog raar zitten om je sokken en schoenen aan te trekken. Oh wacht, nu kan het weer op een gewone manier…

– Dat je na je bevalling na veel nabloedingen kunt hebben. Die worden – als het goed is – natuurlijk steeds minder. Maar om het bloed goed op te vangen, heb je wel speciaal maandverband. Gewoon maandverband is te klein of te snel vol door die hoeveelheid bloed, die je nu verliest. Dus ook al denk je van te voren: ‘dat kraamverband doe ik écht niet om’… Je merkt al gauw dat het toch gewoon handiger is om het maar wel om te doen… En dan heb je ook nog eens zo’n mooi ‘netbroekje’ erbij om aan te doen. Charmant! 😉

 

En nog een paar andere dingen in de categorie ‘dat hebben ze me van te voren niet verteld…’:

moeder_baby_zittend_laptop

– Dat je begrijpt waar het gezegde ‘zo zacht als een babyhuidje’ vandaan komt.

– Dat de belangstelling van de buitenwereld per kind afneemt. Bij het eerste kindje is iedereen heel benieuwd, krijg je veel kaartjes en veel kraamvisite. Naarmate je meer kinderen krijgt, wordt dat steeds minder. Raar, maar (helaas) waar…

– Dat je op één arm je kindje vasthoudt om te wiegen of te voeden en dat je met je andere hand probeert je warme – nou ja, zeg maar lauwe – eten probeert op te eten…

– Dat je iets in je armen houdt en dat je er – op de automatische piloot – mee staat te wiegen. Maar dat je baby dus in de box ligt…

– Dat een traphekje vaak handig is, maar niet altijd. Op een avond had ik m’n handen vol met allerlei dingen én had ik m’n baby vast. Ik moest naar beneden om snel een paar spullen te gaan halen (er was er nl. eentje ziek geworden), maar toen kreeg ik het traphekje niet open…

– Dat je ENORM trots kunt zijn op zo’n klein kindje, bijvoorbeeld als je baby’tje voor het eerst zelf het speentje in de mond doet.

– Dat je het leuk vindt om naar de supermarkt te gaan, alleen al om met je baby te pronken.

– Dat het echt moeilijk is om de eerste kleertjes, die te klein geworden zijn, weg te doen.

– Dat je naar je werk gaat en er ineens ‘onverklaarbare’ witte vlekken op je shirt of trui zitten… En die ontdek je natuurlijk pas vlak voor of tijdens die ene belangrijke vergadering…

– Dat je pas op je werk ontdekt dat je – in alle hectiek van de ochtend – maar één oog hebt opgemaakt…

– Dat je baby al veel sneller kan omrollen dan jij denkt. En dan rollen ze dus ook zo maar ineens van het bed af… (Help!!)

– Dat de eerste keer seks na de bevalling best spanend is. Ik had nog altijd wel het idee dat m’n ‘onderkant’ moest herstellen. Dat was niet heel fijn dus. Ik moest er echt weer even aan wennen.

– Dat je je kindje ’s nachts gevoed hebt en je hem teruglegt in zijn bedje. Oei, daar ligt al een baby. O ja, je hebt een tweeling…

moeder_kolven_ontspannen_benen_omhoog

– Dat ‘melk kolven op je werk’ voor collega’s best een dingetje kan zijn. Toen ik na m’n verlof weer aan het werk ging, moest ik de melk voor m’n zoontje kolven. Sommige collega’s trokken echt vieze gezichten wanneer ze de gekolfde melk in de koelkast zagen staan (de melk moet nou eenmaal gekoeld bewaard worden). Terwijl ik de melk in goed afsluitbare potjes deed en die dan ook nog eens in een aparte plastic bak bewaarde. Er kon dus absoluut niemand in aanraking komen met die melk en lekken was nagenoeg onmogelijk. Toch was het idee alleen al vrij lastig voor sommigen om mee om te gaan…

– Dat als je een nieuwe bril gaat kopen, ze je die liever niet verkopen omdat de sterkte van de bril niet goed te bepalen is binnen 9 maanden na de bevalling…

– Dat het gezegde ‘9 maanden op, 9 maanden af’ niet echt opgaat. Maak er maar 15 maanden van. Of 23…

– Dat het – ook een hele tijd na de bevalling – nog altijd niet handig is om te niezen op het moment dat je heel erg naar de wc moet…

moeders_babys_picknicken

Dankjewel aan alle mama’s, die met me mee dachten over dit thema. Samen hebben we behoorlijk wat ludieke en serieuze onderwerpen in de categorie ‘dat zeggen ze je van te voren niet’ bij elkaar verzameld.


Ontbreken er volgens jou nog thema’s, die echt onder deze categorie vallen?

Laat me dat dan vooral weten. Zet jouw bijdrage onder deze post of zet het in een mailtje (info@aksecoaching.nl), dan voeg ik het anoniem voor jou toe.

 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


 

 
joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over één van deze thema’s, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 


Lees meer artikelen van Joyce over gerelateerde thema’s:

– ‘Waarom huilt mijn kindje toch zo? Over: Hoe je huilen bij baby’s vermindert.’ Klik hier.
– ‘Wat je echt moet weten over het huilen, troosten en slapen van baby’s.‘ [Interview met onderzoeker dr. Roos Rodenburg.]
– ‘Ik ga in het ziekenhuis bevallen en neem mee…?’ Een lijst met onmisbare dingen voor in je vluchtkoffer.‘.
– ‘Ode aan de hydrofiele doek – Waarom juist deze doek zo onmisbaar is als je jonge kinderen hebt.
– ‘Wat zit er in je kolftas?’ – Lijst met onmisbare dingen voor als je buitenshuis gaat kolven.’ Klik hier.
– ‘Borstvoeding geven, kolven en werken: Hoe was dat voor mij? (Een persoonlijk verhaal)’. Klik hier.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

 
© De foto van Joyce Akse is gemaakt door Ilona Tychon Fotografie.

 

logo_akse_coaching_groot_nieuwGa (terug) naar de website van ‘Akse Coaching –Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.


Ode aan de hydrofiele doek – Waarom juist deze doek zo onmisbaar is als je jonge kinderen hebt.

hydrofiele_doek_4Nadat je bevallen bent van je baby’tje ga je vrijwel direct aan de slag met de verzorging van je kindje. Natuurlijk neem je ook de tijd om met je baby’tje te knuffelen, naar je kindje te kijken en om gewoon van je kindje te genieten.

Als je bevallen bent van je eerste kindje, dan is het natuurlijk nog allemaal nieuw voor je en kan het best overweldigend zijn. Dat is echt niet gek!

Gelukkig leer je vrij snel hoe het verzorgen en verschonen van je kindje in z’n werk gaat en krijg je er na een paar dagen echt al handigheid in. Toch is het altijd handig om te weten welke spullen je nou echt nodig hebt en waar je ze dan precies voor kunt gebruiken. Eén van die broodnodige spullen is de hydrofiele doek; zo’n doek die ze vroeger als luier gebruikten. Ook nu is deze doek echt onmisbaar in de verzorging van je kindje; niet meer als luier maar op heel andere vlakken.

Je leest hieronder een mooie lijst van waar je de hydrofiele doek allemaal voor kunt gebruiken. En je merkt dan al snel hoe handig zo’n doek voor jou en je kindje kan zijn.


Waar kun je de hydrofiele doek allemaal voor gebruiken? 

– In bedje: 
baby_slaapt_in_wiegVanaf de geboorte van m’n kindjes heb ik op de plek waar hun hoofdje lag een hydrofiele doek gelegd (alleen in het ledikant). Zo kwam de melk, die ze teruggaven, op de doek terecht en niet direct op het hoeslaken.

Toen ze wat ouder waren en ook vaker verkouden werden, ving de doek ook vaak het snot op. Dat scheelde me behoorlijk wat was. ’s Ochtends hoefde ik dan namelijk alleen de hydrofiele doek te verschonen en niet het hele hoeslaken.

De eerste maanden vouwde ik de doek in een driehoek; later vouwde ik de doek helemaal open en legde ik ‘m als een ruit in het bedje. De 3 hoeken, die ‘buiten’ het bedje vielen, vouwde ik onder de matras, zodat de doek goed bleef liggen.

In de winter is het trouwens erg fijn om een flanellen doek in het bedje te leggen. Dat voelt dan net weer net wat warmer aan en is bovendien lekker zacht.

LET OP: Als je een hydrofiele doek in het bedje van je baby legt, is het wel ontzettend belangrijk dat je kindje de doek zelf niet los krijgt en er niet in verstrikt kan raken.

– Om de kruik:
kruik_aluminiumAls je kindje geboren wordt, dan kan het nog niet helemaal z’n eigen temperatuur reguleren. Om je kindje wat te helpen om het lekker warm te hebben, zeker als het buiten koud is, is om – voordat hij gaat slapen – een kruikje met warm water erin in z’n bed te leggen. Uiteraard wil je dat je kindje zich niet verbrandt aan de kruik. Vandaar dat het goed is om een doek om de kruik te wikkelen. Daar bestaan natuurlijk speciale kruikdoeken voor, maar hydrofiele doeken lenen zich er net zo goed voor. Je draait er één of twee doeken netjes omheen en zorgt dat de doek goed om de kruik heen blijft zitten. Als je buiten gaat wandelen, kun je de kruik ook – een tijdje voor vertrek – in de wandelwagen leggen.
LET OP: Haal de kruik uit het bedje vóórdat je je kindje in z’n bedje legt. De kruik kan nl. toch nog heet zijn, waardoor je kindje zich aan de kruik zelf verbrandt óf de kruik heeft wellicht gelekt. Controleer altijd of de kruik gelekt heeft door in het bedje te voelen of de lakens vochtig zijn. Het water in de lakens zou nl. nog gloeiend heet kunnen zijn, waardoor je kindje zich alsnog verbrandt.
⇒ Lees hier verder over hoe je een kruik veilig kunt gebruiken.

– Op het aankleedkussen:
aankleedkussen_op_commode
Om het aankleedkussen heen heb je waarschijnlijk een hoes, die er voor zorgt dat het kussen zelf niet vies wordt. Daarnaast hebben deze hoezen vaak de leukste kleuren en motiefjes, waardoor het er ook nog eens leuk uitziet.

Als je je kindje verschoont, kan er poep of plas aan de aankleedkussenhoes komen. Om te voorkomen dat je de hoes na iedere verschoning zou moeten verwisselen, is het handig om een hydrofiele doek op de hoes te leggen. Daardoor hoef je ook niet veel hoezen in huis te hebben, omdat de kans klein is dat ze op deze manier echt vies worden. Je legt de hydrofiele doek als een ruit over het aankleedkussen of je vouwt ‘m 1x in het midden en legt ‘m dan op de hoes / het kussen.


– In bad:
baby_wordt_gewassen_in_badAls je baby’tje in bad is geweest, droog je ‘m waarschijnlijk op de commode en/of op het aankleedkussen. Leg ter voorbereiding alvast een ‘baddoek’ op het aankleedkussen en daarna een hydrofiele doek er boven op.

Als je baby’tje in bad is geweest, droog je ‘m met een losse hydrofiele doek. Als je kindje helemaal droog is (en z’n luier om heeft), kun je de natte hydrofiele luier onder ‘m vandaan halen. Je legt je kindje dan terug op de baddoek. Die is nu niet zo nat, waardoor je je kindje aan kunt kleden zonder dat z’n kleertjes vochtig worden.

 


ouderschap_baby04Heb jij vragen over je baby of je prille ouderschap?
Lijkt je baby vaker ontroostbaar of slaapt je baby weinig? Wil je leren welke signalen je baby je allemaal geeft, zodat je goed op zijn behoeftes kunt aansluiten? Heb je andere vragen over je baby of je ouderschap, waar je graag persoonlijk advies van Joyce over zou willen krijgen?
Lees dan hier op welke manier Joyce jou zou kunnen helpen.

Wil je regelmatig nieuws en (realistische) tips ontvangen over zwangerschap, baby’s, de kraamtijd en meer?
Volg dan ‘Blije baby Blije ouders’  op Facebook.


 

– In de luier- / verzorgingstas
verzorgingstas_inhoud.pngAls je 1 of 2 hydrofiele doeken in je luiertas stopt, dan kun je de doek bijv. gebruiken als:
–  schoonmaakdoek
– (extra) onderlegger
– slabber
Lees ook dit artikel over wat je nog meer nodig hebt voor in je verzorgingstas.


– In de wandelwagen:
baby_slaapt_in_wandelwagen_buitenAls je kindje in de wandelwagen ligt, dan kan het voorkomen dat je kindje wat melk teruggeeft. Dan is het handig om een hydrofiele doek, bijv. als een ruit, onder het hoofdje van je kindje te leggen om te voorkomen dat het matrasje van de wandelwagen vies wordt.


– In het autostoeltje:
baby_in_autostoel_met_papa_in_autoUiteraard kunnen baby’tjes op alle momenten een mondje teruggeven of een spuitluier krijgen. Vooral voor het laatste geval is het handig om – ter bescherming van je autostoeltje – een hydrofiele luier in het autostoeltje te leggen (onder je kindje). Dat voorkomt dat de autostoelhoes of het autostoeltje zelf vies wordt.

 


baby_ingbakerd_hydrofiele_doekWorkshop ‘Blije baby & Blije ouders’
Joyce geeft regelmatig workshops, waarin ze je leert hoe je op een positieve en fijne manier omgaat met je baby en dan vooral als je baby’tje moeilijk slaapt en/of veel huilt. Deze workshops heten ‘Blije baby & Blije ouders’.

Je leest hier of Joyce deze workshop binnenkort ook bij jou in de buurt geeft. 


 

– Inbakeren:
Als je het fijn vindt om je kindje in te bakeren, dan is een hydrofiele doek daar heel geschikt voor. Met name de XXL-doeken lenen zich er goed voor.
Lees ook dit artikel over baby’tjes die moeite hebben met slapen of veel huilen. 


– Slabber:
baby_eerste_hapje_lepel_kommetjeUiteraard bestaan er de leukste, mooiste en grappigste slabbers voor je kindje. Maar mocht je een keer een slabber vergeten zijn en toch nodig hebben (en je hebt wél een hydrofiele doek bij je), dan knoop je je kindje de hydrofiele hoek om. Dat gaat prima!


– Huid-op-huid-contact: 

baby_bij_mama_huid_op_huid2Als je lekker wil knuffelen met je kindje is het goed om je kindje helemaal bloot (of alleen met een luier aan) op je blote buik te leggen. Dat noemen we huid-op-huid-contact.
Om ervoor te zorgen dat je kindje het niet te koud heeft, is het goed om een zachte doek over je kindje heen te leggen. In de zomer heb je dan vaak genoeg aan een hydrofiele doek (evt. XXL); in de winter is een lekker warme deken waarschijnlijk beter. Uiteraard voelt je kindje jouw lichaamswarmte aan zijn buikje, maar gebruik toch een doek of deken om te voorkomen dat je kindje te veel afkoelt via de rug en/of het hoofdje.


Resultaat: Minder was

Je zult merken dat je door het gebruik van de hydrofiele doeken minder andere spullen hoeft te wassen. Je hebt met zo’n kleintje al ontzettend veel was te doen, dus dat scheelt echt!

Heb je nog een situatie waarin je de hydrofiele doek gebruikt? Laat me dat dan weten door op dit artikel te reageren. Je mag ook mailen naar blijebaby@aksecoaching.nl.
Ik wens je veel succes met en plezier van de hydrofiele doek!

joyce_rosegrijs_staand_cMet vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Heb je vragen of opmerkingen over dit thema?
Mail die dan vrijblijvend naar blijebaby@aksecoaching.nl of plaats je reactie onder dit bericht.

 

http://bit.ly/blijebaby | blijebaby@aksecoaching.nl | http://www.aksecoaching.nl

 

© 2018. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

Klik hier voor je dagelijkse portie OpvoedInspriatie op Facebook.


Lees meer artikelen van Joyce over gerelateerde thema’s:

– ‘Waarom huilt mijn kindje toch zo? Over: Hoe je huilen bij baby’s vermindert.’ Klik hier.
– ‘Wat zit er in je verzorgingstas? Lijst met onmisbare dingen voor als je met je baby de deur uit gaat.’ Klik hier.
– ‘Wat zit er in je kolftas?’ – Lijst met onmisbare dingen voor als je buitenshuis gaat kolven.’ Klik hier.
– ‘Borstvoeding geven, kolven en werken: Hoe was dat voor mij? (Een persoonlijk verhaal)’. Klik hier..
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

© De foto van Joyce Akse is gemaakt door Ilona Tychon Fotografie.

 


fb_omslagfoto_mamaclubEen goede voorbereiding is het halve werk.’
Wil je je graag extra goed voorbereiden op je zwangerschap, je kraamtijd, je bevalling of je baby’tje? Kom dan naar de MamaClub.

De MamaClub is speciaal bedoeld voor aanstaande en kersverse mama’s, die graag meer willen weten over specifieke thema’s, die horen bij deze bijzondere periode in hun leven.

Wil je weten waar de volgende MamaClub-avond over gaat? Klik dan hier.


 

Ga (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – logo_akse_coaching_groot_nieuwOpvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Hoera, er komt een kindje bij! – 5 tips over hoe je je oudste voorbereidt op een broertje of zusje.

Yes, je bent weer zwanger! Jij en je partner zijn waarschijnlijk door het dolle heen, want er komt weer een kindje bij. Je hebt al een oudste (of misschien meerdere kindjes) en nu wordt jullie gezin uitgebreid met een nieuwe baby. Wat heerlijk!

ouderschap_zwangere_buik_oudste_dochter2Jullie als ouders weten nu al een beetje wat je te wachten staat, omdat jullie het hele traject van een baby verwachten, al eens doorlopen hebben. Alleen, dat kindje dat jullie toen verwachtten, is nu zelf waarschijnlijk een jaar of 2-3 en heeft nog nooit ervaren hoe het is om een broertje of zusje te krijgen. Voor sommige kinderen is dat totaal geen probleem en die gaan goed om met alle veranderingen, die zich voordoen; andere kinderen vinden die veranderingen nog best lastig en hebben er wat meer begeleiding bij nodig. Het is dan handig om je kindje goed voor te bereiden op wat er allemaal staat te gebeuren.

 

⇒ Hieronder vind je 5 tips over wat je wél (en één tip over wat je beter níet) kunt doen in de voorbereiding van je oudste kind op de komst van de baby.

 

1. Lees samen boekjes over zwangerschap en baby’s.
voorlezen_moeder_aan_kindEr bestaan veel leuke boekjes voor peuters, kleuters en oudere kinderen over zwangerschap, baby’s en grote zus/broer worden. Daarin wordt dan vaak de groeiende, dikke buik van mama besproken, wat er allemaal gaat gebeuren als het baby’tje er eenmaal is en ook welke leuke en minder leuke kanten er aan zitten.

Ik zet hieronder alvast een paar titels, die ik graag samen met mijn oudste twee kinderen las toen ze wisten dat ze oudere broer & zus gingen worden:
– ‘Kleine Pluis’ (Dick Bruna)
– ‘Een baby’ (E. van Lieshout & M. Witke)
– ‘Wat zit er in je buik, mama?’ (Sam Lloyd)
– ‘Saar wordt grote zus’, ‘Kas wordt grote broer’ of ‘Kas krijgt een zusje’ (Pauline Oud)
– ‘We krijgen een baby’ (W. Kloosterman-Coster)
– ‘Rikki wordt grote broer’ (Guido van Genechten)
Met deze lijst kun je alvast een begin maken als je naar de bibliotheek of de boekwinkel gaat. Maar er zijn natuurlijk nog veel meer leuke boekjes over dit thema.

Naar aanleiding van het lezen van deze boeken kun je ook een kort gesprekje met je oudste(n) hebben, uiteraard aangepast aan zijn leeftijd en denkniveau. Op die manier kun je nóg beter uitleggen en laten zien wat er allemaal gaat gebeuren. Daarnaast is samen lezen ontzettend fijn om te doen, goed voor het versterken van jullie onderlinge band en voor de ontwikkeling van je kind. Ik wens jullie samen alvast veel leesplezier.

 

2. Licht je kindje zo snel mogelijk in. 
baby_cupcakes_jongen_meisjeJe kunt je kindje op een leuke manier laten weten dat er een broertje of zusje komt. Je kunt het natuurlijk gewoon vertellen, maar je kunt hem ook een kleinigheidje cadeau doen.
Bijv. een knuffeltje dat hij alvast van de baby krijgt waarmee ‘de baby’ aangeeft dat hij zo blij is met zijn grote broer/ zus of iets dat heel duidelijk voor een baby’tje is (vraag dan bijv. ‘voor wie zou dat kunnen zijn?’). Als je oudste nog vrij jong is, dan kan de laatste optie nog best lastig zijn. 

Sommige kinderen hebben een uitgesproken idee of een sterke voorkeur voor een broertje óf een zusje. Uiteraard kan die wens dan maar twee kanten op gaan: de wens komt in vervullen of … niet…
Als je weet dat je kindje er moeite mee heeft of een bijzonder sterke voorkeur heeft (en daardoor straks wellicht tegendraads of negatief op de baby gaat reageren), dan zou je hem op dit vlak goed kunnen helpen door hem vooraf te laten weten of hij een broertje of zusje krijgt. Als hij dat rond 20-weken zwangerschap te horen zou krijgen, dan heeft hij nog ong. 20 weken om aan dat idee te wennen.
Eerste voorwaarde hiervoor is natuurlijk wel dat je het zelf wil weten…

3. Laat je kindje helpen met de voorbereidingen.
Sommige kindjes vinden het best lastig dat er van alles gaat veranderen. Ze houden het liefst alles bij het oude. Dat is ook helemaal niet erg. Geef je kindje daarom zo veel mogelijk tijd om aan al die veranderingen te wennen. Zodra je je kindje hebt verteld dat hij een broertje / zusje krijgt, kun je alle veranderingen langzaamaan – het liefst één voor één – gaan doorvoeren. Betrek je kindje er dan steeds zo veel mogelijk bij. Leg ze ook steeds aan hem uit. Hoe logisch het voor jou ook allemaal mag zijn, voor jouw kindje is het dat niet. Hij maakt nu alles voor het eerst mee. Voor hem is alles helemaal nieuw.

Hieronder volgen 2 voorbeelden, waar je je kindje bij kunt betrekken:

(1) Betrek je kindje bij het uitzoeken van nieuwe babykleertjes. 
Als je nieuwe kleertjes voor je baby gaat kopen of als je kleertjes krijgt van andere ouders, dan zul je op een bepaald moment waarschijnlijk een setje kleertjes gaan uitkiezen dat je baby direct na de geboorte aankrijgt. Zoek daar 2 setjes voor uit en laat je oudere kind dan kiezen. Dat wordt dan het setje dat je baby na de geboorte aankrijgt.
Bijv. ‘Welk van deze 2 setjes vind jij het mooiste voor de baby?’. Als je kindje gekozen heeft, dan kun je reageren met ‘Wat fijn dat je die gekozen hebt. Ik weet zeker dat de baby die heel mooi gaat vinden.’ 

Op deze manier geef je je kindje het gevoel dat hij ook bij al het nieuws betrokken wordt en langzaamaan wat grip krijgt op de veranderingen.


ouderschap_baby04Heb jij vragen over je baby of je prille ouderschap?
Lijkt je baby vaker ontroostbaar of slaapt je baby weinig? Wil je leren welke signalen je baby je allemaal geeft, zodat je goed op zijn behoeftes kunt aansluiten? Heb je andere vragen over je baby of je ouderschap, waar je graag persoonlijk advies van Joyce over zou willen krijgen?
Lees dan hier op welke manier Joyce jou zou kunnen helpen.

Wil je regelmatig nieuws en (realistische) tips ontvangen over zwangerschap, baby’s, de kraamtijd en meer?
Volg dan ‘Blije baby Blije ouders’  op Facebook.


(2) Neem je kindje een keer mee naar de verloskundige om samen ‘in de buik’ te kijken.
zwanger_ouders_kind_echoJe kindje zal het – naarmate jouw buik groeit – steeds interessanter vinden dat er een baby in jouw buik groeit. Je kindje zal het misschien wel eens willen aanraken, aaien of een kusje geven.

Je kindje zal echter bij het zien van de echo echt nog niet goed weten wat het ziet (behalve dan zwarte/witte/grijze beelden die wat bewegen), maar meestal weet een verloskundige wel hoe ze je kindje er bij kan betrekken. Benader je oudste tijdens dat bezoek in ieder geval heel positief.

Kies hier natuurlijk wel het goede consult voor uit. Als het een consult is waar jullie serieuze onderwerpen willen bespreken, die misschien wat langer gaan duren of waarbij je je aandacht echt bij het gesprek wil hebben, dan is dat gesprek misschien niet zo handig om je kindje mee naar toe te nemen.

 

4. Laat je kindje zo snel als mogelijk in zijn nieuwe kamer slapen. 
Vaak zie je dat – zodra de baby in aantocht is – het oudste kindje naar een andere slaapkamer en een ander bed verhuist. Dat is heel normaal. Je wil alleen wel graag voorkomen dat je kindje het gevoel krijgt dat het ‘plaats moet maken’ voor de baby en dat de baby zijn kamer en bed ‘inpikt’. Dat kan namelijk vervelende of jaloerse gevoelens bij je oudste oproepen. Dat wil je natuurlijk niet.

vader_klust_meisje_autootjeUiteraard kost de aanschaf of het opknappen van een nieuw bed, kast ed. en eventueel het ‘slaap-klaar’ maken van de ruimte zelf nog best wat tijd. Misschien heeft zijn nieuwe slaapkamer een likje verf nodig, een ander behang of een nieuwe vloer; probeer dat allemaal zo gauw mogelijk te doen. Hoe eerder dat namelijk klaar is, hoe sneller je kindje in zijn nieuwe kamer kan slapen. Je wilt namelijk het liefst dat je kindje goed gewend is aan zijn nieuwe bed en kamer, voordat zijn broertje of zusje komt. Daarnaast zal hij dan ook niet meer de link leggen tussen zijn nieuwe kamer en de geboorte van de baby; dat ligt dan zo ver uit elkaar dat dat voor je oudste echt niks meer met elkaar te maken heeft.

Ga tijdens deze werkzaamheden regelmatig met je oudste in zijn nieuwe kamer kijken. Ook al is die nog niet af, vertel hem/haar dan dat dat de nieuwe ‘grote jongens- / meisjeskamer’ wordt en vertel hem waar het bed komt, de kast, de lamp etc. Zo laat je je oudste alvast wennen aan zijn nieuwe kamer.


baby_ingbakerd_hydrofiele_doekWorkshop ‘Blije baby & Blije ouders’
Joyce geeft regelmatig workshops, waarin ze je leert hoe je op een positieve en fijne manier omgaat met je baby en dan vooral als je baby’tje moeilijk slaapt en/of veel huilt. Deze workshops heten ‘Blije baby & Blije ouders’.

Je leest hier of Joyce deze workshop binnenkort ook bij jou in de buurt geeft. 


Als het eenmaal zo ver is en je oudste naar zijn nieuwe slaapkamer kan verhuizen, is het goed om hem ook te laten helpen met het verhuizen van kleine, lichte spullen. Hij kan bijv. zelf heel goed zijn knuffels (of andere kleine dingen) van zijn oude naar zijn nieuwe slaapkamer brengen en daar een nieuw plekje geven. Laat hem voor de eerste nacht ook zijn lievelingsdekbed of -kussen uitzoeken, zodat hij zich helemaal op z’n gemak en prettig voelt in zijn nieuwe kamer. Ook dat mag allemaal gepaard gaan met veel positieve aanmoediging van jouw kant.

Zodra zijn slaapkamer helemaal klaar is en hij daar ook al een beetje gewend is, is het leuk voor je oudste om te helpen met het inrichten van de babykamer. Je kunt hem dan laten helpen met het klaarzetten van een paar knuffeltjes voor de baby, alle luiers in de la van de commode te leggen etc.

 

5. Laat je baby een cadeautje geven aan zijn grote broer / zus.
Zodra je baby geboren is, zal je oudste heel nieuwsgierig zijn naar het baby’tje dat al die tijd in je buik zat. Als je kindje zijn kleine broertje of zusje voor het eerst ziet, is het ontzettend fijn om hem dan een cadeautje namens de baby te geven. Dat zal hem een fijn en speciaal gevoel.

jongen_shirt_theres_no_buddy_like_a_brotherDe baby kan na de geboorte natuurlijk nog vrij weinig; in de ogen van je oudste kind kan hij misschien zelfs nog helemaal niks. Het is dan ook niet gek dat je oudste na een korte inspectie al ‘genoeg’ heeft van de baby. Hij heeft zijn broertje/zusje dan wel gezien en wil graag gaan spelen. Laat hem dat dan gewoon doen. Dwing je kind niet om steeds naar de baby te komen of om de baby een kusje te geven. Dat komt echt vanzelf wel. Misschien niet op korte termijn, maar zeker als je baby wat ouder is en er enige interactie mogelijk is.

Als je het idee hebt dat je oudste toch echt wat te weinig aandacht voor de baby heeft, dan kun je dat stimuleren door samen met de baby bij je oudste te gaan zitten en te zeggen ‘kijk, hij kijkt naar jou’, ‘hij wil graag zien wat zijn grote broer / zus allemaal doet. Doe het hem maar voor, dan weet hij straks ook hoe het moet.’ Moedig je oudste kind dan ook aan bij wat hij op dat moment aan het doen is.

En vergeet niet dat er vanaf de geboorte van je baby al zo veel aandacht naar de baby uitgaat, dat ook je oudste nog steeds aandacht mag (moet!) krijgen. Zeg tegen je oudste regelmatig dat de baby heel blij is met zo’n grote broer of zus als hij/zij.

Laat je oudste helpen met het uitpakken van cadeautjes dat het bezoek meebrengt, met het aankleden van de baby, met het verschonen of het in bad doen (uiteraard alleen wat past bij de leeftijd van de oudste). Jonge kindjes kunnen goed helpen met het geven van de speen of met het geven van een knuffeltje aan de baby; oudere kinderen kunnen evt. kleren of de luier verschonen. Je oudste zal dat graag doen als zijn handelingen – hoe onhandig misschien ook – positief worden ontvangen. Probeer dus de – ook als het niet helemaal goed gaat – de positieve kant te benadrukken en ga er van uit dat je oudste het echt wel goed bedoelt.
Al deze activiteiten mogen natuurlijk alleen uitgevoerd worden onder toezicht van een volwassene.

 

Wat je beter achterwege kunt laten… 
baby_meisjes_lachend_knuffelenProbeer te voorkomen dat je alle veranderingen, die nu staan te gebeuren, ophangt aan de baby. Dat is op zich wel heel logisch om te doen (sterker nog, het is gewoon zo), maar voor je oudste kan dat best vervelend zijn. Het draait dan ineens wel heel erg om die baby… Zorg dat je oudste tijdens je zwangerschap én na de geboorte nog steeds jouw aandacht krijgt door regelmatig één-op-één met elkaar te spelen.

Verder is het belangrijk dat je je oudste nergens toe dwingt; je mag je oudste best op een fijne manier stimuleren om naar de baby te gaan, om een liedje voor de baby te zingen of iets anders, maar heb daar geduld mee. Als je oudste dat niet wil doen (om wat voor reden dan ook), laat hem dan maar gewoon. Heb het vertrouwen dat dat dan wel komt als de baby wat ouder is.

 


Maandelijks schrijft Joyce een artikel boordevol opvoedtips over belangrijke opvoedthema’s, waar ouders regelmatig tegenaan lopen.

tip_gezin=> Wil jij haar NIEUWSTE e-zine met alle opvoedtips lezen?
Klik dan hier en meld je GRATIS én vrijblijvend aan voor Joyce’ e-zine, boordevol praktische opvoedtips.  Het e-zine verstuurt ze steeds aan het begin van de maand.

CADEAU: Kort na je aanmelding ontvang je ook nog een mooi cadeau met extra opvoedtips. Je leest er hier meer over. 


joyce_grijs_aanjou_1Ik hoop van harte dat je deze tips op een goede manier thuis kunt toepassen. Heb je hier vragen over, wil je meer weten over dit thema of heb je een opvoedvraag? Neem dan contact met me op. Je vindt m’n contactgegevens hieronder.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2017-2018. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.
Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

logo_akse_coaching_groot_nieuwGa (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Lees verder over gerelateerde thema’s:
– ‘Voorkom ongewenst gedrag: Geef je kind positieve aandacht.’ Lees hier.
– ‘Waarom krijgt zij altijd meer dan ik…? (over: 5 tips om jaloezie op een positieve manier aan te pakken.)’ Lees hier.
– ‘Wat zit er in je verzorgingstas? Lijst met onmisbare dingen voor als je met je baby de deur uit gaat.’ Lees hier.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed. 

Voorkom ongewenst gedrag: Geef je kind positieve aandacht.

Om te voorkómen dat je kind ongewenst gedrag laat zien, is het belangrijk om je kind (meer) positieve aandacht te geven. Dat is echter gemakkelijker gezegd dan gedaan. Want juist in situaties, waarin je kind voor je gevoel vaker lastig of vervelend is, is het ontzettend moeilijk om de energie op te brengen om je kind op een leuke en positieve manier te benaderen.

meisje_duwt_broertje_weg_loopfietsDaarnaast heeft de uitdrukking ‘aandacht geven’ vaak een negatieve bijsmaak. Er wordt vaak tegen een kind gezegd ‘krijg je weer niet genoeg aandacht…?’ of ‘heb je weer aandacht nodig?’ en dat terwijl alle kinderen inderdaad aandacht nodig hebben en in het bijzonder van hun ouder(s)! Kinderen hebben – net als volwassenen – het gevoel nodig dat ze gezien en gehoord worden en dat bereik je o.a. door je kind regelmatig jouw onverdeelde aandacht te geven (hieronder lees je wat ik precies bedoel met ‘onverdeelde aandacht’).

Sterker nog, kinderen kunnen eigenlijk helemaal niet te veel (positieve) aandacht krijgen, als je het maar op een goede manier geeft. Je kunt je kind nl. ook – onbewust – op een verkeerde manier aandacht geven, waardoor je kind juist wél lastig of vervelend gedrag laat zien. Als je bijv. alleen maar op je kind reageert als hij lastig of vervelend is (door boos te worden, te schreeuwen of straf te geven) en daarnaast vrijwel niet op je kind reageert als hij lekker bezig is, leuk speelt ed., dan zal je kind – juist om jouw aandacht te krijgen – eerder dat ongewenste gedrag laten zien. Je kind heeft dan nl. het idee dat ‘als ik lastig doe, dan ziet mama me; als ik lekker bezig ben, ziet mama me niet.’. Natuurlijk denkt en doet je kind dat niet bewust… Maar om dit patroon te doorbreken, is het belangrijk om juist op je kind te reageren als hij bijv. lief kleurt, rustig een boek leest of lekker met z’n blokken speelt.

moeder_dochter_samen_koken

Kortom, je kind heeft aandacht nodig. Als je kind echter te weinig positieve aandacht krijgt, gaat hij op een negatieve manier om aandacht vragen. Maar je kind krijgt natuurlijk veel liever positieve aandacht, net zoals jij het veel fijner vindt om positieve aandacht te geven. Gééf je kind dan ook die positieve aandacht!

Maar hoe doe je dat eigenlijk: positieve aandacht geven? En hoe zorgt dat er voor dat je kind minder lastig of vervelend gedrag laat zien? Dat lees je hieronder.


logo_groot_paars


Heb je een kleine of grote opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


Een belangrijk aspect van positieve aandacht geven is: ‘tijd vrij maken voor je kind’. En dan bedoel ik dat je je kind een paar keer per dag heel gericht aandacht geeft. Het gaat er dan vooral om dat je een paar keer per dag kort iets met je kind doet. Aangezien je door de dag heen ook je eigen activiteiten hebt, die nou eenmaal moeten gebeuren, is het belangrijk om bewust tijd vrij te maken voor je kind. Als je het niet gewend bent om dat te doen, is het zelfs goed om in het begin tijd in te plannen, die je dan echt blokkeert om aan je kind te besteden.

Het is natuurlijk niet bedoeling dat je vanaf nu de hele dag bij je kind gaat zitten en de hele tijd met hem mee gaat doen. Als je per keer dat je bij je kind gaat zitten enkele minuten (dus echt maar 1-2 min. per keer) daarvoor uittrekt, dan is dat al voldoende.


Geef je kind liever een aantal keren KORT per dag jouw aandacht dan één keer lang.


moeder_helpt_zoonPraktisch gezien kun je ‘aandacht geven’ heel eenvoudig aanpakken: je gaat naast je kind zitten als hij kleurt, met de blokken speelt, een spelletje op de computer doet etc. Uiteraard toon je op zo’n moment je belangstelling voor wat je kind doet en probeer je met hem mee te doen. Vraag maar eens wat jij op dat moment zou kunnen doen om hem te helpen: wat mag jij kleuren, met welk bouwwerk kun jij je kind helpen om het nóg hoger, langer of sterker te maken of laat je kind jou uitleggen wat er allemaal gebeurt in het computerspelletje wat hij doet, wat het doel is, waar hij voor moet opletten, wat hij lastig vindt (en of jij het ook eens mag proberen…?). Laat de leiding over het spelen dan grotendeels bij je kind.

 

Het is belangrijk om je te realiseren dat jij op zo’n moment aansluit bij wat je kind doet. Je hoeft dus niet zelf te bedenken wat je met je kind kunt doen of welk uitstapje jullie gaan maken; je kind is vaak al ergens mee bezig en daar kun je gemakkelijk bij aansluiten.


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 

meisje_toont_tekening

Tijd vrij maken voor je kind geldt in principe ook voor momenten, waarop je kind uit zichzelf naar je toekomt. Bijv. als hij je het nieuwe liedje dat hij pas op school heeft geleerd wil laten horen, als hij jou de tekening wil laten zien die hij net gemaakt heeft of als hij iets gezien heeft op tv of van zijn vrienden dat hij jou graag wil vertellen. Probeer op dat soort momenten – die vaak maar een minuutje duren – te stoppen met waar je mee bezig bent en om je kind dan je volle aandacht te geven. Op zo’n moment heeft je kind namelijk echt jouw aandacht nodig. En aangezien je kind die aandacht dan vaak maar heel kort nodig heeft, is het handiger om er – als het even kan – meteen aan te voldoen.

 

Het voordeel van deze manier van aandacht geven, is dat je kind merkt dat hij op een positieve manier aandacht van jou krijgt. Hij krijgt de aandacht niet als hij vervelend of lastig is, maar gewoon als hij lekker bezig is. Daardoor is je kind eerder geneigd om juist met dat gewenste gedrag door te gaan of om het weer te doen. Je kind zal na een tijdje dan ook vaker op een fijne manier spelen en dus ook minder lastig gedrag gaan vertonen.

 


Kinderen, die lekker bezig zijn, hebben geen tijd om vervelend te doen.


too_much_attention_spoiled_children

Een aantal aspecten van ‘positieve aandacht’ lijken misschien wel een open deur voor je. Toch schieten ze er gemakkelijk bij in als je het idee hebt dat je kind vaak lastig of vervelend is. Over het algemeen zijn dit ook vooral de aspecten waardoor je een paar jaar geleden graag vader of moeder wilde worden. We merken nl. allemaal dat het veel fijner is om een positieve band met je kind op te bouwen en om op een prettige manier met je kind om te gaan dan dat je je kind steeds moet wijzen op consequenties van zijn gedrag of zelfs straf moet geven.

Het geven van positieve aandacht aan je kind is één van de belangrijke aspecten om ongewenst gedrag van je kind te voorkómen. Daarnaast zijn er natuurlijk nog andere aspecten, die ik in toekomstige artikelen zal toelichten.

Wil je reageren op dit artikel?
Ga dan naar m’n Facebook-pagina en laat daar een bericht achter.


tip_gezin
Wil jij ook Joyce’ waardevolle opvoedtips ontvangen?
Helemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.

 


 

Ik hoop van harte dat je met deze informatie op een goede manier thuis aan de slag kunt.

Heb je hier vragen over, wil je meer weten over dit thema of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op. Je vindt m’n contactgegevens hieronder.
joyce_rosegrijs_staand_c

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

© 2016-2018. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.logo_akse_coaching_groot_nieuw

 

Ga (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Joyce gebruikte o.a. onderstaande referenties voor dit artikel:
– Sanders, M.R., Markie-Dadds, C., & Turner, K.M.T. (2007). Tafeldraaiboek. The University of Queensland: Australia.

Lees verder over gerelateerde thema’s:
– ‘De pedagogische tik: Doen of niet? (over: Waarom een tik helemaal niet nodig is.)’. Lees hier verder.
– ‘De time out: Hoe werkt die eigenlijk?’ (over: De time out in 5 stappen)’. Lees hier verder.
– ‘In 5 stappen naar minder stress én positiever opvoeden’. Lees hier verder.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

‘Zit nou toch NIET stil!’ – Over: Hoe je je kind stimuleert om MEER te bewegen.

meisje_kijkt_tvDaar zit ze dan, je dochter van 5, al de hele ochtend voor de tv. Voor eventjes vond je het wel makkelijk dat ze lekker rustig naar haar favoriete tv-programma’s keek. Zo kon jij namelijk zelf nog even de bedden opmaken, de ontbijttafel afruimen, de was wegwerken en nog meer van dat soort klusjes. Maar nu wil je graag samen iets met je dochter gaan ondernemen. Je stelt voor om naar de winkel te fietsen en om samen boodschappen te gaan doen. Meestal vindt ze dat wel leuk om te doen, maar nu krijg je een stellig ‘nee’ te horen. Ook heeft ze totaal geen zin om buiten te spelen of om naar de speeltuin te gaan. Wat je ook voorstelt, ze blijft ‘nee’ zeggen. Je dochtertje is totaal niet in beweging te krijgen, terwijl je weet dat dat juist zo goed voor haar is…

Goed om te weten:
het idee van dit artikel is afkomstig van Nikki Krauwel (stagiaire bij Akse Coaching). Zij heeft dan ook een groot deel van dit artikel voor haar rekening genomen.

 


De afgelopen 20 jaar is het aantal kinderen dat te zwaar is verdubbeld, met allerlei risico’s van dien.
Overgewicht ontstaat voornamelijk uit de combinatie van twee factoren, namelijk (1) ongezonde voeding en (2) weinig beweging. Om op een goed gewicht te komen (of te blijven), is het enerzijds belangrijk om gezond en gevarieerd te eten en anderzijds om voldoende te bewegen. Als vader of moeder kun je al bij je jonge kind zorgen voor een goed eet- en beweegpatroon.

ScalesOvergewicht bij jonge kinderen (of zelfs obesitas) is vaak een voorspeller van overgewicht op latere leeftijd en vergroot de kans op hart- en vaatziekten.
Dit kun je o.a. tegengaan door voldoende te bewegen. Beweging kan ook vervelende ziekten zoals kanker en diabetes voorkomen. En dat is niet alles…

Bewegen is goed voor de spijsvertering, conditie, het afweersysteem, de ontwikkeling van de motoriek en zorgt voor sterkere spieren en botten van je kind. Je kind voelt zich veel energieker als het zich beweegt dan wanneer het zich niet beweegt. En – last but not least – vermindert bewegen ook nog eens stressvolle, angstige en depressieve gevoelens en is het goed voor het sociale leven van je kind. Overgewicht vergroot namelijk de kans op gepest worden en op buitensluiting door andere kinderen.
In dit artikel lees je hoe je je kind stimuleert om meer te bewegen.

 


TIP: Wil je weten of je kind op dit moment een goed gewicht heeft?
Klik dan hier om daar achter te komen. Kom daarna weer terug om dit artikel verder te lezen.



Sommige ouders vinden het best lastig om hun kind – met of zonder overgewicht – voldoende te laten bewegen.
De verleidingen van de spelcomputer, tv of tablets in huis zijn vaak erg groot. In dit artikel vind je 5 praktische tips waarmee je je kind gemakkelijker in beweging brengt.

 

1. Laat je kind elke dag voldoende bewegen.
Voldoende bewegen betekent dat je kind elke dag minstens één moment actief beweegt. Bewegen kan van alles betekenen, bijv. rennen, springen, lopen, klimmen, stoeien, met een bal spelen, touwtje springen en dansen. Kleine activiteiten, zoals iedere dag in de tuin spelen, maken al een heel verschil en dragen eraan bij dat je kind voldoende beweegt.

Uit onderzoek blijkt bijv. dat kinderen in de leeftijd van 3-5 jaar, die geen toegang hadden tot een tuin, dikker waren op 7-jarige leeftijd dan kinderen, die in diezelfde leeftijdscategorie wél toegang hadden tot een tuin (klik hier om het artikel te lezen).

 

Maar: hoe pak je dat aan?
kinderen_moeder_voetballen_in_tuin– Zorg dat je kind – als het naar buiten kijkt – ziet wat het kan doen: leg alvast een bal of zet een fiets, step of skippybal klaar, zodat je kind weet waar het mee kan beginnen. Zet natuurlijk ook weer niet te veel buiten, waardoor je kind niet meer weet wat het moet kiezen.

– Je kunt bewegingsspelletjes doen, waarbij jij zelf een beweging voordoet en je kind dit na doet; uiteraard kun je de rollen ook omdraaien. Plezier gegarandeerd!

– Je kunt je kind stimuleren om te bewegen door de bellen, die jij blaast, zoveel mogelijk door je kind door te laten prikken.

– Je kunt samen gaan fietsen, tikkertje of verstoppertje doen, touwtje springen of andere spelletjes, waarbij je kind veel kan bewegen.
Kinderen vinden het vaak heerlijk om samen met papa of mama iets te doen, dus neem ook echt even de tijd om samen buiten te gaan spelen (en dus om samen te bewegen).

 

2. Laat voldoende en actief bewegen niet van het weer afhangen.
meisjes_liggen_bij_paddestoelOok als het weer niet mee zit, zijn er nog best veel alternatieven om je kind te laten bewegen. Denk hierbij aan binnenspelletjes als verstoppertje spelen, ‘balletje hoog houden’ met een ballon, speel het spel ‘Twister’ of dans samen op de favoriete muziek van je zoon of dochter.
In het najaar kun je overigens ook prima naar buiten; dat hoef je niet alleen te reserveren voor het voorjaar en de zomer. In de herfst is het fijn om in het bos te wandelen en om samen verkleurde blaadjes, eikels, kastanjes of paddenstoelen te zoeken. Van de gevonden herfstschatten kun je thuis weer een mooie kijkdoos of grappige bosdiertjes maken.
In de winter, als er sneeuw valt, kun je een sneeuwpop maken, een wandeling door de sneeuw maken of gaan schaatsen.
Doe je kind dan oude kleren aan, zodat hij lekker zijn gang kan gaan. Daardoor kan je kind nog meer genieten van het samen buiten zijn. Dat bad komt later wel…
TIP: Ga naar IVN Scharrelkids en meld je aan voor de gratis ‘Paddenstoelen zoekkaart’.
Ga naar OERRR Natuurmonumenten en meld je aan voor informatie over allerlei leuke (buiten)activiteiten ed. (tegen een kleine betaling).
3. Neem voldoende beweging op in jullie dagprogramma.
Stimuleer je kind  om een sport te kiezen, die hij leuk vindt en die hij wekelijks kan beoefenen. Als je je kind liever geen lid maakt van een sportvereniging, dan kun je beweging ook opnemen in je eigen dag- en weekprogramma. Dit kan bij jonge kinderen, die nog niet naar school gaan, al heel simpel door ze mee te laten doen met wat jij zelf doet; kinderen vinden het vaak hartstikke leuk om je met allerlei klusjes te helpen. Ga bijv. wandelend of fietsend naar de supermarkt of laat je kind je volgen als je de trap op en af loopt. Ook bij het opruimen kun je je kind vragen om te helpen met het opbergen van speelgoed (lees hier hoe je je kind leert om op te ruimen); op die manier beweegt je kind natuurlijk ook.
4. Maak afspraken over niet-beweegtijd.
jongens_televisie_kijkenHet kan natuurlijk voorkomen dat je kind, net zoals het meisje van 5 hierboven, helemaal niet wil bewegen en alleen maar televisie wil kijken of computerspelletjes wil doen. Sommige kinderen vinden bewegen gewoon niet leuk, zien het als verplichting en denken dan aan de activiteiten die ze moeten doen tijdens de gymles (en waar ze misschien niet goed in zijn). Bewegen in en om het huis kan er natuurlijk heel anders uitzien dan wat er op school van je kind verwacht wordt.
Maak vooral duidelijke afspraken met je kind over de tijd, waarin je kind niet hoeft te bewegen, bijv. om televisie te kijken of achter de pc te zitten (de niet-beweegtijd) én over de beweegtijd. Als je hier samen afspraken over maakt, zorg je voor duidelijkheid bij je kind. Je kind weet dan wat het kan verwachten: wanneer hij/zij gaat bewegen en wanneer hij/zij ‘even bij mag komen’.
Zeg wanneer je hierover afspraken maakt bijvoorbeeld: ‘We lopen nu even naar de winkel om boodschappen doen. Als we terug zijn, ga ik koken en dan mag jij tv kijken. Zodra we gaan eten, gaat de televisie weer uit.’.

Zo heb je beweging en niet-beweegtijd gecombineerd en heb je een duidelijke afbakening voor je kind gemaakt. Misschien nog goed om te weten: het verminderen van zittende activiteiten kan al effectiever zijn in het voorkómen van overgewicht dan het stimuleren van sporten.

gezin_rent_hard_samenM’n e-zineabonnees lazen ook nog stap 5 over hoe je houding als ouder over wel/niet bewegen van invloed kan zijn op de houding van je kind en op welke manier je zelf het goede voorbeeld kunt geven.

=> Wil jij voortaan ook alle opvoedtips van Joyce lezen?
Klik dan hier en meld je GRATIS én vrijblijvend aan voor Joyce’ e-zine, boordevol praktische opvoedtips; het e-zine verstuurt ze steeds op de 1e dag van de maand. Kort na je aanmelding ontvang je alvast haar E-boek ‘5×5 OpvoedTips – Nóg meer genieten van opvoeden’ in je mailbox, zodat je meteen met de eerste praktische tips kunt beginnen. Ook het e-boek ontvang je GRATIS én zonder verdere verplichtingen.


KORTOM: om je kind een gezonde levensstijl aan te leren (én om overgewicht te voorkómen), is het belangrijk dat je kind voldoende beweegt. Laat je kind ervaren dat bewegen leuk is.

Lees hier verder over gerelateerde thema’s:
– Hoe je het apparaat- / beeldschermgebruik van je kind binnen de perken houdt (klik hier).
– Hoe je zicht houdt op het internetgebruik van je kind (klik hier).
– Hoe je je kind gezond, genoeg en gevarieerd laat eten (klik hier).

 

Vind je het lastig om bovenstaande tips uit te proberen? Of heb je deze aanpak al vaker toegepast, maar heb je het idee dat deze bij jou niet werkt? Ben je op zoek naar aanvullende informatie en tips om op een goede manier op het vervelende gedrag van je kind te reageren? Neem dan contact met me op.

 

Om op een positieve manier op te voeden, heb je hierboven een aantal basale tips gelezen, die van toepassing zijn in een specifieke situatie. Hiermee kun je alvast aan de slag om de opvoeding van je kind aan te pakken. Daarnaast zijn er natuurlijk nog andere manieren om de opvoeding van je kind aan te pakken. Wil je graag weten welke manieren er nog meer zijn of wil je weten welke manier het best past jou en je kind past?
Neem dan contact met me op (via joyce@aksecoaching.nl of +31-6-11107102), zodat ik er – samen met jou – voor kan zorgen dat jouw kind de opvoeding krijgt die het verdient en die bij jou, je kind en je gezin past.

 

Wil je reageren op dit artikel of dit thema?
Zet je reactie dan onder dit artikel.

 

Wil je graag meer tips over leren luisteren en positief opvoeden?
Kom dan eens naar een lezing of workshop, die ik over dit thema houd. Klik hier om te zien wanneer de volgende thema-avond gepland staat en/of stuur een e-mail naar info@aksecoaching.nl om er een samen met mij te organiseren.

Het is natuurlijk ook mogelijk om ‘op maat’ adviezen te krijgen in een gesprek één-op-één; we plannen dan samen een kennismakingsgesprek (dat kan o.a. bij mij op kantoor of via Skype).

Ik hoop van harte dat je op basis van deze tips op een leuke manier aan de slag kunt met opvoeden én dat je opvoeding op een fijne, rustige en plezierige manier kan verlopen. Ik wens jullie veel plezier samen!

Met vriendelijke groet, ook namens Nikki Krauwel,
Joyce Akse

 

© 2015. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.
Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

logo_akse_coaching_groot_nieuw

 

=> Ga (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Nikki gebruikte voor dit artikel de volgende referentie(s):
– ANP. (2015, september 16). Peuters met tuin zijn later minder dik. [Lees hier het artikel.]
– Marx, H., Westpalm van Hoorn, M., & Molenaar, H. (2009). Je peuter. Uitgeverij Het   Spectrum: Houten.
– NISB. Kinderen en ouders samen actief. [Lees hier het artikel.]
– Stichting Voedingscentrum Nederland. Gezond gewicht en bewegen voor kinderen van 4-13 jaar.  [Lees hier het artikel.]
– Van Wouwe, J. P., Renders, C. M., Bruil, J., & Hirasing, R. A. (2004). Overgewicht bij jonge  kinderen. Bijblijven, 20, 370-376. doi:10.1007/BF03059810.

‘Mijn kind kan niet zonder zijn smart phone.’ – Hoe je het smart phone-gebruik van je kind in goede banen leidt.

logo_radio_l1_liveLuister hier naar de informatie en opvoedtips over hoe je als ouder om kunt gaan met het smart phone gebruik van je kind / puber, bijv. op vakantie, die ik gaf in het L1 Radioprogramma van Ruud & Kirsten.

Hieronder kun je nalezen wat er tijdens het gesprek aan bod kwam, inclusief EXTRA opvoedtips:
Ik vertelde o.a. dat het gebruik van smart phones niet meer uit deze tijd weg te denken is. Voor jongeren is het ontzettend belangrijk om contact te hebben met hun vrienden en leeftijdsgenoten (dat was voor het smart phone-tijdperk trouwens ook al zo!) en daar kunnen ze hun telefoon goed voor gebruiken. Het is voor jongeren nou eenmaal belangrijk om met vrienden te kunnen communiceren en om erbij te horen.

meisje_smartphone_vakantieJe kunt je als ouder tegen het gebruik van smart phones verzetten, maar dat werkt vaak alleen maar averechts. Je kunt uiteraard wel een open gesprek met je kind aangaan en bespreken wat je kind wel/niet mag. Behandel je kind dan als een ‘partner in crime’ en ga samen op zoek naar een oplossing.

Bespreek bijv. welke vakantiefoto’s je op Facebook of Instagram plaatst (mag dat wel of niet in zwembroek of bikini?), mag je tijdens je vakantie posten dat je in een superhotel slaapt (waardoor iedereen weet dat je op dat moment niet thuis bent…) en hoe ga je – los van de vakantie – om met opmerkingen over de kleding of het uiterlijk van andere kinderen / jongeren (denk dan bijv. aan cyberpesten en onbeschoft taalgebruik). Vooral bij de jongere social media-gebruikers is het belangrijk dat je regelmatig samen naar de vriendenlijst kijkt, zodat je weet wie de posts van je kind kan lezen. Helaas hebben niet alle social media-gebruikers de juiste intenties (denk maar aan kinderlokkers, loverboys ed.)…

meisje_kijkt_op_smartphoneIn zo’n gesprek met je kind is het belangrijk om een goede balans te vinden tussen vertrouwen geven en ‘willen controleren’. Benader je kind vanuit interesse, net zoals je ook samen over zijn/haar activiteiten ‘in real life’ praat. Probeer de wereld van je kind zo goed mogelijk te begrijpen.

Afspraken, die je met je kind kunt maken, zijn bijv. ´geen smart phones aan tafel / tijdens het eten’ en ‘geen smart phones na bedtijd’. Die afspraken werken natuurlijk alleen als ze voor het hele gezin gelden, dus ook voor papa & mama. Je hebt in dezen echt een voorbeeldfunctie.

KORTOM: verbied het gebruik van smart phones (en social media) NIET, maar ga het gesprek aan en bepaal samen welke grenzen jouw gezin nodig heeft. Zorg dat jij als ouder ook een Facebook-, Twitter-, Instagram- en YouTube-account (etc) hebt, zodat je nóg beter weet wat je ermee kunt en welke gevaren of voor- en nadelen er aan zitten.

Wil je meer weten over dit onderwerp? Lees dan ook (één van) de volgende artikelen:
‘Hoe voed je je kind op met de nieuwe media? 10 praktische tips én meer!’
‘Beeldschermgebruik door kinderen (of: Hoe voorkom je dat een beeldscherm je nieuwe oppas wordt?)’
social_kids_slegers
Een interessant boek voor verdere verdieping over dit thema is ‘Social kids – Je kind op social media’ van Marlies Slegers. Misschien zelfs leuk om mee op vakantie te nemen!

Veel succes met deze tips en alvast een fijne vakantie!

Mvg, Joyce Akse
www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2015. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden. Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

logo_radio_l1_liveKlik hier om het L1 Radio-interview te beluisteren.

 

cropped-logo_akse_coaching_groot_nieuw.pngGa (terug) naar de website van  ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

‘Ik moet het mijn kind eerst 10x vragen…’ – Hoe je je kind in 5 stappen leert om beter naar je te luisteren.

Ouders vertellen me vaak dat ze moeite hebben om hun kind naar hen te laten luisteren. Hun opvoedvraag ziet er bijvoorbeeld als volgt uit:

mama_kind_oren_dicht‘Ik moet m’n zoon bijna alles zo’n 10 keer vragen voordat hij doet wat ik hem vraag. Bijvoorbeeld: ‘trek je jas aan’, ‘ga eens recht zitten’, ‘kom eens hier’, ‘geef dat speelgoed terug’, ‘stop met schreeuwen’ etc. Soms heb ik het idee dat hij me echt niet hoort, dus dat ik zijn aandacht niet heb of krijg, maar soms heb ik ook het idee dat hij me bewust negeert en er geen zin in heeft om naar me te luisteren. Het enige wat dan helpt, is dreigen (‘ik tel tot 3’, ‘als je nou niet snel je schoenen aan doet, dan ga je maar niet mee’, ‘als je nu niet luistert, dan zet ik je in de hoek’, ‘als je je bord niet leeg eet, dan krijg je geen toetje’ etc). Ik weet dat dreigen met straf niet de goede manier is, maar anders lukt het gewoon niet… Hoe kan ik dat nou anders aanpakken? Hoe laat ik m’n kinderen iets doen zonder dat ik m’n vraag zo vaak moet herhalen, zonder dat ik steeds bozer wordt, m’n stem ga verheffen en moet gaan dreigen met straf?’

 

Veel ouders kampen hiermee, dus als je dit voorbeeld herkent, dan ben je echt niet de enige. Ouders willen graag dat hun kind iets doet als ze het hem vragen, maar hij lijkt het maar niet te willen doen, hoe je het als ouder ook vraagt… Of hij doet het alleen als je het herhaaldelijk vraagt, gaat dreigen, je stem verheft en ga zo maar door.

 

Waarom luistert je kind eigenlijk niet naar je?
Je kind heeft door dit soort situaties onbewust iets van jou (of je partner) geleerd: ‘Als mama (of papa) me iets vraagt, hoef ik niet meteen te reageren, want dan gebeurt er in principe toch niks. Pas als ze boos wordt of gaat schreeuwen, moet ik aanstalten maken om te doen wat ze vraagt, anders krijg ik misschien straf.’

Oftewel: je kind is er inmiddels aan gewend dat hij pas hoeft te reageren op het moment dat jij je stem gaat verheffen of je gaat dreigen. Je kind hoeft dus ook eigenlijk niet eerder te reageren, want er volgen – tot aan het schreeuwen – toch (nog) geen consequenties…

Voor de duidelijkheid: natuurlijk denkt je kind dat niet bewust of zo ‘berekenend’ als ik het hier beschrijf, integendeel! Je kind is zich daar totaal niet van bewust. Het heeft het impliciet geleerd, maar ook onbewust en impliciet leren kan dit soort situaties veroorzaken. 

 

⇒ Wat kun jij als ouder doen om deze situaties minder vaak voor te laten komen?
Hieronder lees je hoe je je kind in 5 stappen leert om beter naar je te luisteren.

 

– STAP 1: Ga met elkaar ‘in gesprek’ over de lastige situatie.
Ga op een rustig moment met het hele gezin ‘om tafel’ zitten en leg aan je kind(eren) uit waar je mee zit en welke lastige je situatie je wilt aanpakken. Kies één situatie uit, waar je als eerste aan wilt werken.

 

Bij zo’n gesprek mogen 2 onderdelen niet ontbreken:
(1) Geef aan wat jij en je partner graag zien dat je kind (wél) doet in die ene situatie.
Zorg er voor dat het gedrag is dat je kind redelijkerwijs moet kunnen uitvoeren. Het moet passen bij z’n leeftijd en bij wat hij kán.

(2) Leg uit wat er gebeurt als je kind zich niet aan de afspraak houdt, dus spreek af welke consequentie er volgt als hij niet luistert.  Door dit expliciet uit te leggen en af te spreken, weet je kind precies wat hij van jou kan verwachten.

 


joyce_grijs_aanjou_1

Luistert je kind niet goed naar je en wil je dat graag veranderen?
Wil je kind niet eten of slapen en maak je je daar zorgen over?
Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een oplossing voor wil?
⇒ Neem dan contact met Joyce op.

Wil je eerst meer over Joyce Akse en/of haar bedrijf weten?
Lees dan hier meer over haar achtergrond.


 

 

vader_praat_met_zoon– STAP 2: Ga op zoek naar ‘goed gedrag’ van je kind.
Let in de tijd na het gesprek heel goed op je kind en probeer hem er op te ‘betrappen’ wanneer hij het (helemaal of deels) goed doet. Zodra die situatie zich voordoet, zeg je dat tegen je kind.

= Geef dan vooral aan wat er juist wél goed ging; op die manier geef je hem eigenlijk een specifiek compliment.
= Geef ook aan dat je het fijn dat je kind moeite doet om zich aan jullie afspraak te houden en dus echt probeert om naar je te luisteren. Dit stimuleert je kind enorm om dat vaker te gaan doen.

 

– STAP 3: Wat doe je als je kind toch niet luistert?
Je hebt je kind één keer iets gevraagd om te doen, maar hij luistert niet naar je.
Bijvoorbeeld: ‘Emma, je mag niet met je pop gooien. Stop alsjeblieft met gooien. Je kunt de pop wel knuffelen of in haar bedje leggen.’

Ik leg de vervolgstappen hieronder uit aan de hand van Emma, die met haar pop speelt. De volgende stappen doorloop je steeds heel consequent op momenten dat je kind niet naar je luistert:

[A] Je herhaalt je vraag en voegt er een consequentie aan toe. Die consequentie is altijd redelijk en volgt logischerwijs uit de situatie.
Bijvoorbeeld: ‘Emma, ik zei net dat je niet met de pop mag gooien, maar je doet het nu toch. Als je nog eens met de pop gooit, pak ik haar af en mag je er even niet meer mee spelen. Volgens mij heeft de pop honger. Wil je haar een flesje geven?’

[B] Je kind weet nu wat de consequentie is als ze doorgaat met gooien. Als ze daarna toch nog eens met haar pop gooit, dan volgt onvermijdelijk jouw consequentie. Het heeft nu geen zin om de consequentie nóg eens te herhalen of om iets anders te zeggen. Het enige dat je nu kunt doen, is je aan je eigen afspraak houden.
Je probeert haar trouwens ook steeds op andere gedachten te brengen door alternatieven aan te dragen en door aan te geven hoe ze wel op een leuke manier met haar pop kan spelen.

[C] Ondanks je waarschuwing gooit ze toch nog eens met haar pop, dus jij pakt de pop weg. Dat hoeft in eerste instantie maar heel kort te zijn, dus 2-5 minuten. Zodra die tijd om is, geef je de pop terug (niet eerder, niet later!). Ze krijgt daarna opnieuw de kans om te laten zien dat ze op een leuke manier met de pop kan spelen.

[D] Mocht ze kort daarna toch weer met de pop gooien, dan begin je in principe weer bij A. Zodra je dan bij B uitkomt, volgt opnieuw een consequentie, maar nu een die langer duurt. Je pakt de pop dan voor een langere tijd weg, bijv. 15-30 min. Na die tijd geef je de pop weer terug.

Zodra je kind bij één van deze stappen naar je luistert, laat je meteen merken dat dat precies de bedoeling was. Je geeft je kind dan direct een specifiek compliment.

 


fb_cursus_help_mijn_kind_luistert_niet
Cursus ‘Help, mijn kind luistert niet!?’
Wil je graag weten hoe je ervoor zorgt dat je kind beter én sneller naar je luistert? Natuurlijk op een positieve, liefdevolle en constructieve manier.

=> Dan is deze cursus precies wat je zoekt.
=> Vraag nu GRATIS Les 1 van deze cursus aan.

Lees hier wat je allemaal van deze cursus mag verwachten.


 

– STAP 4: Blijf rustig en blijf vertrouwen houden.
moeder_praat_met_zoonProbeer in dit soort lastige situaties – of misschien wel juist in deze lastige situaties – rustig te blijven. Als jij als ouder rustig blijft, geef je je kind niet alleen een goed voorbeeld, maar zal je kind ook beter naar je luisteren (dan wanneer je schreeuwt). Je zult merken dat je neiging om te gaan schreeuwen minder wordt als je deze stappen steeds op dezelfde manier doorloopt. Je hebt namelijk een duidelijk stappenplan en je weet wat je wanneer doet. Die duidelijkheid geeft jou na een tijdje meer rust en vertrouwen.

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


– STAP 5: Geef jezelf en je kind voldoende tijd om aan jullie nieuwe afspraken te wennen.

Zodra je met deze aanpak aan de slag gaat, zul je merken dat er dagen tussen zitten dat het ontzettend goed gaat. Je bent dan erg blij dat je de afspraken met je kind hebt gemaakt en je merkt dat je weer op een positievere manier naar je kind kunt kijken; dat laatste schiet er nl. vaker bij in als je het gevoel krijgt dat je kind maar niet naar je wil luisteren.
Tot 3 tellen of dreigen met een consequentie (maar niet uitvoeren) is met dit stappenplan niet meer aan de orde, want je voert de consequentie uit als je kinderen niet luisteren.


moeder_piekert_kind_met_knuffelHelaas zullen er ondanks deze duidelijke stappen nog steeds dagen tussen zitten, waarop het totaal niet lekker loopt.
Je kind wil ondanks jullie afspraken maar niet naar je luisteren; en dan niet naar één ding dat je van hem vraagt, maar eigenlijk gewoon naar niks…
Vaak gebeurt dat op momenten waarop je kind ontzettend moe is of enorme honger heeft.


Je verliest op zulke dagen gemakkelijk het vertrouwen in jullie aanpak
en je krijgt de neiging om te concluderen dat de aanpak niet werkt en om op zoek te gaan naar een nieuwe aanpak. En natuurlijk mag je altijd een andere aanpak gaan proberen, maar houdt dan wel rekening met deze kanttekening: geef elke aanpak die je kiest min. 3 weken de kans en dan bedoel ik dat je die aanpak in die periode ook consequent volhoudt. Pas als je deze (of een andere) aanpak écht de kans geeft, kun je zeggen of de aanpak werkt (of niet).

Je mag na die periode uiteraard ook concluderen dat jij de aanpak niet prettig vindt of dat deze aanpak niet bij jou of je gezin past. Als je wil, help ik je dan graag op weg met een andere aanpak, want er komt natuurlijk nog meer kijken bij ‘niet luisteren’ dan alleen het volgen van deze stappen…

Hopelijk wordt uit dit artikel duidelijk dat dit stappenplan er op gericht is om je kind steeds de kans te geven om naar je te luisteren en om het opnieuw te proberen. Iedereen verdient een nieuwe kans om te laten zien dat hij het kan; je kind dus ook! Door je kind steeds weer (en oprecht) die nieuwe kans te geven, zal je kind het daadwerkelijk gaan leren; niet meteen, maar wel na een relatief korte periode. Als je dit stappenplan consequent doorloopt, dan merk je zelfs al na een aantal dagen dat je kind beter naar je luistert en eerder doet wat je vraagt; dat zijn tenminste de ervaringen van de ouders, die ik heb mogen coachen.

 

vader_helpt_zoon_huiswerk_schrijvenMAAR, er zijn naast dit stappenplan nog andere elementen nodig in je opvoeding, die er net zo goed aan bijdragen dat je kind beter naar je luistert. Eén van die elementen is bijv. om door de dag regelmatig positieve aandacht aan je kind te geven.

 

Daarnaast past dit stappenplan niet bij alle gedrag; als je kind bijv. zeurt of gekke gezichten snijdt, dan kun je beter een andere aanpak gebruiken. Als je kind anderen pijn doet of ander heftig gedrag laat zien, dan geldt ook weer een andere aanpak… Het moge duidelijk zijn dat opvoeden maatwerk is en dat het belangrijk is om goed op je kind te letten om te zien welke aanpak het meest passend is.

⇒ Wil je thuis actief met dit thema aan de slag én er voor zorgen dat je kind beter & sneller naar je luistert?
Dan is mijn waardevolle en uitgebreide cursus ‘Help, mijn kind luistert niet!?’ echt iets voor jou.
Je leest er hier meer over.

Wil je reageren op dit artikel?
Ga dan naar m’n Facebook-pagina en laat daar een bericht achter.

 



Wil jij ook Joyce’ waardevolle opvoedtips als eerste in je mailbox ontvangen?
tip_gezin
Helemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend.

Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_cIk hoop van harte dat je op een goede manier met deze informatie aan de slag kunt. 

Heb je hier vragen over, wil je meer weten over dit thema of heb je een andere opvoedvraag?
Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

 

 

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

 

© 2015-2019. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Als je het thema ‘leren luisteren’ interessant vindt, lees dan ook eens één van deze artikelen:
– ‘Hoe voorkom je dat je kind niet naar je luistert?’: Klik hier.
– ‘Je kind straf geven: Hoe het niet moet’: Klik hier.
– ‘Straf geven: 2 valkuilen en 5 tips’: Klik hier.
– ‘Nee, niet doen, dat mag niet’: Klik hier.
Klik hier om meer GRATIS opvoedtips van Joyce te lezen, o.a. over (leren) luisteren, eten en slapen. 

 

logo_akse_coaching_klein_nieuw=> Ga (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Borstvoeding geven, kolven en werken: Hoe was dat voor mij? (Een persoonlijk verhaal)

logo_wereld_borstvoeding_week_2015Op het moment dat ik dit artikel schrijf, is het Wereld Borstvoeding Week. Nadat ik meerdere artikelen uit interesse over dit thema heb gelezen, bekroop me het gevoel dat ik ook eens over dit toch wat precaire onderwerp moest schrijven. Vaak las ik namelijk enerzijds over de kommer en kwel van borstvoeding of anderzijds juist over alle voordelen, de rose wolk en het ‘moeten’ van borstvoeding geven; zo ook over borstvoeding geven op het werk. Ik vind dat als tegengeluid aan het polariserende toch ook eens wat realismezin tegenover gezet kon worden. Ik probeer in dit artikel dan ook een realistische weergave te geven van hoe de situatie voor mij was. Zonder iemand te dwingen om ook borstvoeding te gaan geven, zonder mijn werkgever af te kraken en zonder andere negatieve geluiden voor dezen of genen te uiten… Ik houd het dan ook graag realistisch en neutraal. Saai…? Oordeel zelf maar… 😉
Lees ook eens het volgende artikel uit de NRC Next: ‘Daar zit je dan, met je moedermelk’ (5-8-’15; auteur: Hsin-Chi Berenst).

Naar aanleiding van een van de artikelen, die ik over dit thema had gelezen, vond ik dus een aantal aanknopingspunten, die ik op mijn eigen situatie kon betrekken en waarover ik graag wilde schrijven. Op die manier wil ik aanstaande moeders graag laten zien hoe de combinatie van borstvoeding geven, kolven én werken kan zijn. Niet te pessimistisch, niet te optimistisch, gewoon realistisch…

moeder_geeft_borstvoeding_babyNa de geboorte en het verlof van m’n eerste kindje startte ik bij een nieuwe werkgever. Toen ik hoogzwanger was, ben ik aangenomen en in diverse gesprekken had ik duidelijk aangegeven dat ik borstvoeding wilde geven. Dat betekende dus ook onder werktijd. Voor mij was borstvoeding geven eigenlijk nooit een discussiepunt, tenminste ik wilde het heel graag proberen en ervaren en ik zou wel zien hoe lang ik het volhield. Ik had mezelf vooraf dan ook geen termijn opgelegd en wilde kunnen stoppen op een moment waarop dat voor mij goed voelde. Zo gezegd, zo gedaan.
In de eerste week na m’n bevalling had ik de vele tips van m’n kraamverzorgende ter harte genomen en hield ik steeds een goed boek* bij de hand voor het geval er in mijn ogen iets niet helemaal lekker liep of als ik ergens meer informatie over wilde.

moeder_kolft_op_bankMijn werkgever destijds faciliteerde me in het feit dat ik borstvoeding gaf. Ik was de enige op de afdeling die borstvoeding gaf en dus onder werktijd moest kolven, maar dat was op zich geen probleem. Ik kon terecht in een vergaderkamer op momenten dat er geen vergaderingen waren. Gelukkig stonden er op de momenten dat ik moest kolven niet vaak vergaderingen gepland. Was dat wel het geval, dan week ik uit naar een andere ruimte; wat slechts een enkele keer is voorgevallen. De vergaderkamer had een raam, waardoor ik naar buiten kon kijken en omdat we op een hoge verdieping zaten, had ik geen ‘bekijks’ – behalve natuurlijk als de glazenwasser langskwam… 😉 Verder was er een kraan, stromend water, stoelen, tafels, verwarming en elektriciteit. Meer had ik niet nodig!
In het NRC NEXT-artikel las ik dat je op je werk ook nog een bed of bank zou kunnen eisen om te rusten, maar dat heb ik nooit nodig gevonden. Een stoel met tafel bij het stopcontact was wat mij betreft echt genoeg. 

kolven_werk_handen_vrijDaarnaast wist ik dat ik 2 uur per dag vrij mocht maken om te kolven. Toch heb ik die tijd nooit volledig gebruikt. Ik had wel vaste tijdvakken in m’n agenda geblokkeerd, maar dat waren tijdvakken van max. 30 min. per keer. Ik zorgde er steeds voor dat ik binnen dat half uurtje klaar was, wat me gelukkig goed lukte. Veel langer had ik niet nodig en zou me zelfs alleen maar (meer) stress opgeleverd hebben ten opzichte van m’n werk.
Het blokkeren van die tijd was overigens wel noodzakelijk; ging ik namelijk niet op die momenten kolven, dan had ik onherroepelijk een ‘lekkage’…

Gevoelsmatig was het voor mij niet altijd gemakkelijk om ‘even tussendoor’ m’n werk neer te leggen (terwijl er altijd veel te doen was) om dan te gaan kolven. Dat leverde bij mij weer een ander schuldgevoel op; niet ten opzichte van m’n kindje (lees daarover meer hieronder), maar naar m’n werkgever toe. En juist dat schuldgevoel zorgde er regelmatig voor dat ik langer doorwerkte.

Uiteraard waren er wel eens collega’s die vreemd opkeken als ik m’n melk in de koelkast ‘voor algemeen gebruik’ zette (in aparte potjes en ook nog eens in een aparte afgesloten plastic box; ik zorgde er in ieder geval voor dat m’n melk niet in aanraking kwam met andermans eten) of die per ongeluk – ondanks een hanger aan de klink – toch op de deur van de kolfruimte klopten. Gelukkig was op dat moment de deur op slot…

Voor mij waren er weer andere punten waar ik eigenlijk nog maar weinig over gelezen heb:

  1. Ik nam altijd behoorlijk wat spullen mee om te kunnen kolven, om de melk steriel en koel te bewaren, om al m’n spullen goed schoon te maken. Daarnaast hield ik zelf een uitgebreide administratie bij van welke borst ik had gekolfd, hoeveel cc ik had gekolfd, op welke datum etc. Ik nam dan ook dagelijks een grote extra tas mee naar m’n werk waar ik alle spullen in deed.
  2. kolven_werk_doorwerkenTijdens m’n werk kon ik me gelukkig heel goed concentreren en was ik nagenoeg niet met m’n kindje of met thuis bezig. Dat was tijdens het kolven wel anders: op die momenten was ik juist extra veel met m’n kindje bezig (het was voor de melkproductie bijv. goed om een foto van je kindje bij de hand te hebben) en werd daardoor soms overspoeld met schuldgevoelens, gemis ed. Geen pretje, kan ik je vertellen! Toch moest ik daarna weer de knop omzetten om gewoon verder te gaan met m’n werk. Ik merkte al gauw dat dat niet goed werkte voor mij en ben toen – tijdens het kolven – spullen van m’n werk mee gaan nemen, zodat ik tijdens het kolven gewoon door kon werken.


Al met al wilde ik het graag voor m’n kindje én voor m’n werkgever goed doen.
Ik wilde m’n kindje ondanks mijn lijfelijke afwezigheid toch zo veel en zo lang mogelijk borstvoeding geven en uit loyaliteit naar m’n werkgever en collega’s wilde ik dat zij zo min mogelijk last hadden van het feit dat ik er 2x per dag ‘legaal tussen uit kneep’. (Dat werd na verloop van tijd overigens nog minder. Toen hoefde ik nog maar één keer een half uurtje per dag te kolven.)

mama_knuffelt_met_zoonNa 7 maanden van borstvoeding geven (en kolven)** heb ik zelf de knoop doorgehakt om met borstvoeding te stoppen. De reden was voor mij heel simpel: ik wilde graag ‘m’n lichaam terug’ en zo veel mogelijk in haar oude staat (nou ja, voor zover dat nog kon natuurlijk…); deze beslissing had dus niks te maken met wel/niet kolven op m’n werk. De innige momenten tijdens het ‘live voeden’, die ik ondanks het kolven gelukkig ook nog vaak met m’n kindje had, heb ik daarna op een vergelijkbare manier kunnen ervaren tijdens het samen spelen, knuffelen etc.; nu nog steeds. En die momenten zijn wat mij betreft net zo goed bijzonder en heel erg waardevol!
joyce_grijs_aanjou_1

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

© 2015-2019. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies | http://www.aksecoaching.nl.

 


baby_happy01Wil je weten wat Joyce kan betekenen voor jou en je baby?
Klik dan hier
.

Wil je regelmatig nieuws en tips ontvangen over zwangerschap, baby’s, de kraamtijd en meer?
Volg ‘Blije baby & Blije ouders’ dan op Facebook.


 

 

Lees verder over gerelateerde thema’s:
– ‘Borstvoeding geven, kolven en werken: Hoe was dat voor mij? (Een persoonlijk verhaal)’. Klik hier.
– ‘Waarom huilt mijn kindje toch zo? Over: Hoe je huilen bij baby’s vermindert.’ Klik hier.
– ‘Wat je echt moet weten over het huilen, troosten en slapen van baby’s.’ [Interview met onderzoeker dr. Roos Rodenburg.] Klik hier
– 
‘5 tips om nóg beter met je baby, dreumes en peuter te communiceren.’ Klik hier.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed. 


cropped-logo_akse_coaching_groot_nieuw.pngOp dit moment werk ik al enige tijd niet meer voor deze werkgever, maar heb ik m’n eigen bedrijf ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’. Ik werk er met veel plezier en enthousiasme als opvoedcoach en help er ouders met de opvoeding van hun kind(eren).
Inmiddels heb ik een 2e kindje én een 3e kindje (die ik resp. 9 en 10 maanden borstvoeding heb gegeven).


Wil je meer weten over het verzorgen en opvoeden van baby’s (0-1 jaar)?
Volg dan m’n Facebook-pagina ‘Van huilbaby naar blije baby’.

Wil je praktische opvoedtips over wat oudere kinderen (1-12 jaar)?
Volg dan m’n Facebook-pagina ‘Joyce Akse Opvoedcoach’.