10 basistips om je kind of tiener beter naar je te laten luisteren

Alle kinderen luisteren wel eens niet naar hun ouders. Dat hoort erbij. Er kunnen allerlei redenen zijn waarom je kind niet naar je luistert. Je kind is bijvoorbeeld zo druk aan het spelen, zit helemaal in een game of gaat zo op in zijn boek dat hij je echt niet hoort. Hij heeft dan helemaal niet door dat je tegen hem praat. En dat is ook heel begrijpelijk. Sterker nog, het is eigenlijk helemaal niet zo erg, want je kunt je goed voorstellen dat je kind in zo’n situatie niet naar je luistert. Je kind doet het niet expres.

Het wordt pas vervelend als je het idee hebt dat je kind wél expres niet naar je luistert of als het niet luisteren te vaak gebeurt. Dan kan de frustratie bij jou als ouder langzaam maar zeker gaan oplopen. Uiteraard zou je heel graag zien dat je kind wél naar je luistert, zonder dat jij eerst gefrustreerd raakt, zonder dat jij je stem moet gaan verheffen of zonder dat jij moet gaan dreigen met allerlei consequenties of straffen. En dat kan!

⇒ In dit artikel geef ik je 10 basistips, die er samen voor gaan zorgen dat je kind beter naar je luistert. Het zijn misschien niet altijd de meest voordehand liggende tips, maar m.i. horen ze er wel allemaal bij. Hier komen ze:

 

1. Zorg voor duidelijke afspraken in huis. Family Sitting On Sofa In Lounge Next To Open Fire Eating Pizza
Duidelijkheid is een ontzettend belangrijk onderdeel van opvoeden. Kinderen vinden dat zo fijn. Uiteraard vinden ze dat niet bewust fijn, maar we weten uit onderzoek dat er wel bij varen als ze weten waar ze aan toe zijn. (Net als volwassenen eigenlijk.)

Zorg dat je vooral afspraken maakt over thema’s, die je zelf enorm belangrijk vindt. Dus als je kind zich er niet aan zou houden, dan gaan je haren recht overeind staan. Denk maar aan afspraken als ‘we doen elkaar geen pijn’ of ‘als we het ergens niet mee eens zijn, dan zeggen we dat op een rustige manier’ (we gaan dus niet schreeuwen, slaan ed.).

En als je een afspraak met je kind hebt gemaakt, dan is het natuurlijk belangrijk dat je je  kind eraan houdt. Dus denk goed na waar je precies afspraken over maakt. Vanaf het moment dat je de afspraak hebt gemaakt, moet je bereid zijn om je kind eraan te houden.
In dit kader helpt het principe ‘Zeg wat je doet, doe wat je zegt.’ erg goed. Als je niet bereid bent om te doen wat je zegt, dan kun je het ook beter niet zeggen of beter niet die afspraak maken.

Dit klinkt op zich natuurlijk ontzettend eenvoudig, maar in praktijk is dit vaak nog behoorlijk lastig. Neemt niet weg dat het voor je kind (en dus ook voor jou) belangrijk blijft om duidelijkheid te krijgen. Er zit alleen één addertje onder het gras: de afspraken die je met je kind maakt, gelden voor iedereen in het gezin, dus ook voor jou…

⇒ Kortom: gun je kind jouw duidelijkheid.

 

2. Pas consequenties toe
moeder_vinger_naar_dochter_armen_over_elkaarZoals je bij punt 1 las, is het belangrijk om je kind (en jezelf) aan de gemaakte afspraak te houden. Maar dat is nog niet alles. Als je kind zich er (herhaaldelijk) niet aan houdt, dan is het belangrijk dat je je kind een consequentie geeft. Uiteraard is het nu niet de bedoeling om je kind zo maar allerlei consequenties te geven. Een goede consequentie past bij de situatie, waarin je kind zich niet aan de afspraak hield.
Bijvoorbeeld: als je kind toch met de bal blijft spelen, terwijl je al 2x hebt gezegd dat dat binnen niet mag, dan mag je de bal best een tijdje wegnemen.

Dit voorbeeld is een consequentie die past bij de situatie en die je kind (zeker vanaf een jaar of 2) goed begrijpt. Houd de consequenties wel altijd passend, logisch, reëel en eerlijk. Het gaat echt niet om de intensiteit of duur van de straf maar om de boodschap, die je je kind wil geven. Daarbij pak je ook nooit zo maar iets weg of geef je je kind nooit zomaar ‘uit het niets’ een consequentie; je zorgt altijd voor een leermoment. Je legt je kind kort en bondig uit wat je doet én waarom.
Een consequentie als ‘zonder eten naar bed’ is dus nooit passend, logisch of eerlijk.

⇒ Wees bereid om consequenties toe te passen als je kind zich niet aan jullie afspraak houdt.
Meer weten? Lees dan m’n artikel ‘Nee, niet doen, dat mag niet!’ over grenzen stellen zonder ‘nee’ of ‘niet’.

 

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

3. Voorkom dat je in een opvoedvalkuil trapt.
kind_winkel_kijkt_zielig_vragendIedere ouder trapt er wel eens in: een opvoedvalkuil. Je bent je er misschien niet echt bewust van, maar onbewust pak je dan een situatie onhandig aan, waardoor je kind juist niet leert om naar je te luisteren. Sterker nog, deze tactieken werken vaak averechts.

Ik geef je hieronder 3 voorbeelden:
– ‘Je wil dat je kind iets voor je doet en je vraagt het hem een paar keer. Je kind doet het echter niet. Pas op het moment dat je echt boos wordt en gaat schreeuwen, komt je kind  pas in actie.’
– Of: ‘Je geeft je kind een hele lange of juist vage instructie, waardoor het voor je kind helemaal niet duidelijk is wat je precies van hem verwacht. En jij je maar afvragen waarom je kind niet doet wat jij hem vraagt…’
– Of: ‘Jullie zijn in de winkel en je kind wil graag iets lekkers kopen. Jij geeft aan dat je dat niet wil kopen. Dan gaat je kind ineens heel hard huilen, schreeuwen en krijsen. Midden in de winkel. Gauw leg je het lekkers in het karretje. Dan houd je kind tenminste op met dat geschreeuw.’
⇒ Herken je misschien één van deze voorbeelden?

In deze voorbeelden leert je kind helaas niet om naar je te luisteren. Het leert wél om (1) pas in actie te komen op het moment dat jij boos wordt of gaat schreeuwen (dus niet als je het rustig vraagt), (2) je kind weet wel dat je iets van hem gevraagd hebt, maar begrijpt je instructie gewoon niet en kan het daardoor simpelweg niet doen, en (3) je kind leert dat hij door te gaan huilen, schreeuwen of krijsen toch krijgt wat hij wilde.

=> Kortom: voorkom dat je in deze opvoedvalkuilen trapt. Uit deze voorbeelden haal je dat (1) het belangrijk is van je kind te verwachten dat hij bij de 1e of 2e keer dat je het vraagt in actie komt (en niet pas na 10x vragen of nadat je boos bent geworden), dat (2) je een korte, duidelijke instructie geeft, die je kind kan begrijpen én uitvoeren, en dat (3) je je aan je afspraak houdt, dus als je gezegd hebt dat je kind iets niet mag of krijgt dan blijft dat zo, ongeacht het daaropvolgende gedrag of de reactie van je kind (zie ook punt 1 van dit artikel).
Je leest meer over dit thema in m’n artikel ‘Laat dat nou! | 5 opvoedvalkuilen waar we allemaal intrappen én waardoor opvoeden onbedoeld lastiger wordt.’.

 

4. Geef je kind voldoende positieve aandacht
vader_zoon_spelen_aan_zeeDit punt is eigenlijk het aller-, aller-, allerbelangrijkste in de opvoeding en mag dus absoluut niet ontbreken. Helaas gaat het nog wel eens mis, om de eenvoudige reden dat we als ouders soms bang zijn om onze kinderen te ‘verwennen’. We zijn bang om ons kind ‘te veel’ positieve aandacht te geven. Toch bestaat er niet zo iets als ‘te veel’ positieve aandacht geven. Verwennen is op deze manier dan ook echt niet mogelijk.

Stel het je als volgt voor: je kind begint iedere ochtend met een leeg rugzakje dat dagelijks met positieve aandacht gevuld moet worden. Die positieve aandacht geef je je kind o.a. door samen tijd door te brengen met je kind (ook één-op-één) en door regelmatig met je kind te spelen (sluit dan aan bij wat je kind aan het doen is). Verder is het belangrijk om je kind te laten weten wat hij goed doet en dat ook op dát moment specifiek en expliciet te benoemen.

=> Kortom: wees niet bang om je kind positieve aandacht te geven. Je kind heeft dat heel hard nodig.
Meer weten? Lees dan m’n artikel ‘Voorkom ongewenst gedrag: Geef je kind positieve aandacht’ over hoe je je kind voldoende positieve aandacht kunt geven. 

5. Zorg dat je kind zich gezien en gehoord voelt.
moeder_troost_zoonNog zo’n onmisbaar concept binnen (positief) opvoeden, waardoor je kind beter naar je gaat luisteren, is om er als ouder voor te zorgen dat je kind zich gezien en gehoord voelt. Het is zo belangrijk dat je kind zich door jou begrepen voelt.

Als er iets aan de hand is waardoor je kind van slag, verdrietig of misschien wel boos is, dan is het goed om te laten merken dat je graag wil weten wat er precies met je kind aan de hand is. Je gaat op zoek naar de emotie van je kind en je probeert die te benoemen: ‘ik zie dat je verdrietig / boos / teleurgesteld bent’. Je kind zal dan aangeven of dat klopt (of niet). Klopt je inschatting niet, dan zegt je kind zelf wat hoe hij zich wel voelt of – als je kind daar nog te jong voor is – dan benoem je zelf een andere emotie, die het evt. ook kan zijn. Daarna verplaats je je in je kind en benoem je dat je kunt invoelen waarom je kind zich inderdaad zo voelt.

Door deze aanpak voelt je kind zich echt gezien en gehoord. Je zult merken dat de eerst nog zo heftige reactie van je kind nu al een stuk minder is en dat je kind al veel rustiger is. Zodra dat gebeurd is, kun je het met je kind hebben over wat er wel en niet mag. Zo lang je kind nog in de heftige emotie zit, is je kind niet ontvankelijk voor jouw woorden of input.
O ja, opmerkingen als ‘stel je niet aan’, ‘waarom huil je nú alweer’ of ‘er is toch niks gebeurd’ doen nooit recht aan de emotie van je kind. Met dit soort opmerkingen wals je juist over de emoties van je kind heen en neem je zijn emoties niet serieus. 

⇒ Schenk eerst aandacht aan de emotie van je kind. Daardoor voelt je kind zich gezien en gehoord. Daarna is er ruimte om het over de situatie en zijn gedrag te hebben.
Als je meer wil lezen over dit thema, lees dan m’n artikel ‘4 manieren om je kind te helpen met lastige emoties (+ 3 BONUSTIPS)‘.

 

 


Autoritatief opvoeden
De eerste 5 tips gaan voornamelijk over ‘structuur, regelmaat en duidelijkheid’ (punten 1, 2 & 3; dimensie 1) enerzijds en over ‘warmte & betrokkenheid’ (punten 4 & 5; dimensie 2) anderzijds. Als beide dimensies in voldoende mate in de opvoeding aanwezig zijn, dan is er sprake van ‘autoritatief opvoeden’.
⇒ Uit onderzoek weten we dat kinderen, die autoritatief opgevoed worden, de grootste kans hebben om zich optimaal te ontwikkelen. Vandaar dat deze punten zo belangrijk zijn. In het belang van je kind mogen ze niet ontbreken in een positieve opvoeding.


 

6. Zorg dat je kind voldoende slaapt.
meisje_slaapt_met_knuffelIedere ouder heeft al wel eens ervaren dat te weinig slapen echt een flinke wissel op je kan trekken. Na een periode van slecht of weinig slapen, ben je overdag niet alleen ontzettend moe, maar kun je ook minder hebben van anderen om je heen, ben je prikkelbaarder, heb je een korter lontje, ben je sneller boos en gefrustreerd, kun je je minder goed concentreren, heb je minder energie, ben je sneller ziek en ga zo maar door. Dat geldt voor kinderen natuurlijk net zo; daarnaast hebben zij de slaap hard nodig voor hun groei en ontwikkeling. Je kunt je wel voorstellen dat kinderen, die goed en voldoende slapen, overdag beter naar hun ouders luisteren.

⇒ Kortom: een goede nachtrust en voldoende slaap zijn onmisbaar. Vandaar dat het zo belangrijk is dat je kind voldoende slaap krijgt.
Als je graag wil lezen hoe je ervoor zorgt dat je kind beter slaapt, lees dan m’n artikel ‘Lekker slapen! Praktische tips voor kinderen en hun ouders.’.

 

 


fb_cursus_help_mijn_kind_luistert_niet
Cursus ‘Help, mijn kind luistert niet!?’
Wil je graag weten hoe je ervoor zorgt dat je kind beter én sneller naar je luistert?
Op een positieve, liefdevolle en constructieve manier.

=> Dan is deze cursus precies wat je zoekt.
=> Vraag nu GRATIS Les 1 van deze cursus aan.

Lees hier wat je allemaal van deze cursus mag verwachten.


 

7. Zorg voor een gezonde leefstijl van je kind.
Dit is eigenlijk een zijspoortje, maar ik vind deze zo belangrijk dat ik ‘m toch in deze lijst opneem. Bij een positieve opvoeding hoort m.i. namelijk ook een gezonde leefstijl. Als je kind gezonde voeding binnenkrijgt, voldoende beweegt en veel buiten speelt, dan is de kans groot dat je kind lekker(der) in zijn vel zit en op een fijne manier door het leven gaat. Kinderen, die lekker in hun vel zitten, zijn eerder geneigd om naar hun ouders te luisteren.
In het artikel ‘Overgewicht bij kinderen: Wat is het precies en wat kun je er aan doen?‘ lees je wat het voor gevolgen voor kinderen kan hebben als ze overgewicht hebben en daardoor (vaak) niet optimaal in hun vel zitten. 

8. Samen opvoeden
man_vrouw_in_gesprekVoor partners kan het soms nog best een uitdaging zijn om qua opvoeding op één lijn te zitten. De verschillen in jullie aanpak kunnen komen doordat jullie zélf allebei een andere opvoedaanpak hebben genoten; en misschien wil je de aanpak, die je zelf  als kind kreeg, graag overnemen óf juist helemaal niet. Of jij hebt over specifieke opvoedtheorieën gelezen en wil die graag toepassen, maar je merkt dat je partner daar totaal niet achter staat.

Nou hoef je als partners echt niet altijd exact dezelfde opvoedaanpak te hanteren, maar het is voor je kind wel het fijnst als hij weet waar hij aan toe is en dat hij weet wat hij van jullie kan verwachten. Vandaar dat het fijn is als je het over een aantal basisthema’s eens kunt worden. Hoe meer jullie aanpak of ideeën uit elkaar liggen, hoe moeilijker het zal zijn om het met elkaar eens te worden. Dat lukt dus ook niet met één gesprekje. Neem daar de tijd voor en bespreek in alle eerlijkheid en openheid hoe jullie beiden over de opvoeding (en specifieke onderwerpen daarbinnen) denken en leg uit hoe dat komt. Pas als je weet waar de ideeën en redeneringen van de ander vandaan komen, kun je verder. Op die manier is de kans het grootst dat jullie over veel opvoedthema’s consensus bereiken.

⇒ Blijf in het belang van jullie kind open en eerlijk over jullie opvoedaanpak communiceren.
Lees meer over dit thema in m’n artikel ‘Ruzie over de opvoeding: Zo los je het op!’.

 

 

9. Zorg goed voor jezelf
gezin_op_de_fietsBij punten 6 en 7 gaf ik al aan dat het voor je kind belangrijk is om een gezonde leefstijl te hebben en om voldoende te slapen. Dat geldt voor jou als ouder natuurlijk net zo goed. Ook voor jou is het namelijk belangrijk om voldoende te slapen, gezond te eten en voldoende te bewegen. Misschien ken je de uitdrukking ook wel: ‘als je goed voor jezelf zorgt, dan kun je beter voor anderen zorgen’. En misschien komt er bij jou als volwassene nog wel bij dat je de mate van (chronische) stress probeert te beperken.

⇒ Zorg er voor dat je actief aandacht besteedt aan je eigen gezondheid. Ook daarin geef je je kind een belangrijk voorbeeld. En zeg nou zelf: als jij lekker in je vel zit, kun je de opvoeding van je kind weer net een stapje beter aan. Toch…?
Lees meer over dit thema in m’n artikel ‘3 Goede Voornemens voor Ouders (of: Hoe houd je het ouderschap goed vol?)’.

 

 

10. Last but not least: Blijf zelf rustig.
kinderen_apen_ouders_in_alles_naWelke lastige opvoedsituatie zich ook voordoet, het is altijd belangrijk dat jij als ouder rustig probeert te blijven. Jij geeft je kind altijd een voorbeeld van hoe je in leuke, fijne  of juist lastige situaties kunt reageren. Uiteraard heb je liever niet dat je kind gaat schreeuwen, schelden of tieren als hij boos, verdrietig, gefrustreerd of teleurgesteld is; doe dat dan zelf ook niet. Je kind ziet jou namelijk als voorbeeld. En vergis je niet: ook al zeg je nog zo vaak tegen je kind dat het belangrijk is om rustig te blijven, als je dat zelf niet doet, heeft je uitspraak weinig waarde. Je kent de volgende uitspraak misschien wel: ‘Je kind doet zoals jij doet, niet zoals je zegt’.
Als je meer wil lezen over hoe je zelf kunt stoppen met schreeuwen en wil leren hoe je op een positieve manier met je kind kunt communiceren, vraag dan GRATIS mijn e-book ‘Stop met Schreeuwen’ aan. 

Heb je het idee dat je de meeste van deze punten al toepast in jouw opvoeding, maar heb je het idee dat het gedrag van je kind nog steeds niet goed hanteerbaar is?
Neem dan contact met me op, zodat we samen kunnen kijken waar het mis gaat, wat er anders kan en hoe je de relatie met je kind (nóg) beter maakt.

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over één van deze thema’s, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘10 basistips om je kind of tiener beter te laten eten (incl. praktische tips).
– ‘10 basistips om je baby, kind of tiener lekker te laten slapen.
– ‘Peuterpuberteit: 10 domeinen om samen met je kind te overwinnen.
– ‘10 redenen waarom baby’s huilen (en wat je dan kunt doen).
– ‘Sturing & verbinding: Waarom beide aspecten onmisbaar zijn in de opvoeding van jouw kind.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

© De foto van Joyce Akse is gemaakt door Ilona Tychon Fotografie.

logo_akse_coaching_groot_nieuwGa (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Ik mag hier ook nooit iets! | Hoe je je kind of tiener steeds wat meer vrijheid geeft.

vader_dochter_verdrietig_slaapkamerZegt jouw kind ook wel eens tegen je: ‘Maar híj mag in het weekend wel altijd langer opblijven. Waarom mag ik dat nooit?’ of ‘Zij mag wel bij een vriendinnetje blijven slapen. Ik mag ook nooit iets!’. En dit geldt natuurlijk niet alleen voor langer opblijven of logeren, maar ook voor allerlei andere dingen. Denk maar eens aan alleen door het dorp fietsen, alleen buitenspelen, op de telefoon (of een ander apparaat) kijken of langer bij een vriendje spelen. Of denk eens aan alle apparaten die je nu niet in huis hebt, maar die ‘alle andere kinderen’ (in de buurt, in de klas of in de voetbalclub) wel hebben… Je hoort dan steevast:

‘Ik mag hier ook nooit iets!’

Hier thuis steekt dat eens in de zoveel tijd ook de kop op. Ik krijg daardoor steeds meer het vermoeden dat ik de strengste moeder op aarde ben. Herken je dat gevoel…? 😉

Menig ouder heeft het al wel gehoord; jij misschien ook wel. En het is één van de opmerkingen, die je als ouder doet twijfelen: ‘Doe ik het wel goed?’, ‘Ben ik niet te streng?’ of ‘Waarom zei ik ook alweer dat dat niet mocht…?’. Die twijfel is op zich helemaal niet nodig, want waarschijnlijk heb je één of meerdere goede redenen om je kind iets niet – of juist wel – te laten doen.

Jij vindt het bijvoorbeeld belangrijk dat je kind of tiener ook in het weekend op tijd naar bed gaat (om te voorkomen dat je kind op maandag een ‘jetlag’ heeft), je dochter mag zeker afspreken met haar vriendinnetje maar logeren is een ander hoofdstuk (dat mag best als ze wat ouder is, maar nu vind je haar er nog te jong voor), je zoon mag best alleen door het dorp fietsen (maar alleen als hij een helm opdoet en dat wil hij absoluut niet, dus mag hij niet gaan fietsen), je kind mag best buitenspelen (maar alleen als hij samen met andere kinderen speelt of als er een volwassene bij is), je kind mag best een spelletje doen op je telefoon (maar niet de hele middag, hooguit een uurtje per dag) en je ziet het nut van al die apparaten gewoon niet in (je kind heeft al een Wii, daar hoeft echt geen PS of Nintendo Switch bij).

En als je het zo bekijkt, mag je kind dus eigenlijk een heleboel. Alleen heb je bepaalde grenzen gesteld aan wat er precies wel / niet mag. En daar mag je best achter blijven staan, want die grenzen heeft je kind nodig. Zo simpel is het!

⇒ Toch blijft je kind die opmerkingen maken en het gevoel hebben dat hij niks mag. Hoe kun je nou met die opmerkingen omgaan? Hoe kun je voorkomen dat hij dat blijft zeggen en zichzelf achtergesteld blijft voelen? In dit artikel geef ik je 5 tips, waarmee je voorkomt dat je kind of tiener deze opmerking blijft maken en leg ik je uit hoe je op een goede manier duidelijke afspraken maakt.

1. Maak duidelijke afspraken met je kind of tiener.
gezin_ouders_in_gesprek_met_kinderenHet is belangrijk om duidelijke afspraken met je kind te maken. Hoe duidelijker de afspraken met je kind zijn, hoe beter je kind weet waar hij aan toe is. Kinderen hebben die duidelijkheid hard nodig. En dat laatste klinkt nu natuurlijk erg tegenstrijdig, want in de voorbeelden, die ik hierboven gaf, wil je kind helemaal niet dat die afspraken met hem gemaakt worden. Sterker nog, je kind wil er het liefst helemaal van af, zodat het precies kan doen wat ‘al’ zijn vrienden ook doen.

Toch is het belangrijk dat je als ouder zelf goed nadenkt over welke afspraken je thuis maakt. Je hoeft je daarbij niks aan te trekken van wat andere ouders doen. Je doet wat jou goed dunkt. Zo eenvoudig is het eigenlijk.

Uiteraard kun je jouw dilemma wel met andere ouders bespreken en op die manier de achterliggende gedachte van andere ouders in jouw overwegingen meenemen, maar uiteindelijk bepaal jij – samen met je partner – waar de grens voor jouw kind ligt en welke afspraak het beste bij jullie gezin past.

Het is belangrijk om je bij het maken van afspraken je aan een aantal ‘regels’ te houden; er zijn namelijk wel degelijk aspecten van afspraken die afspraken tot ‘goede afspraken’ maken. Die zal ik hieronder voor je op een rijtje zetten.

 


Je kind of tiener meer vrijheid geven werkt alleen
bij de gratie van goede afspraken. 


 


Goede afspraken voldoen aan de volgende criteria:

– Een goede afspraak is eerlijk: de afspraak moet voor iedereen in het gezin gelden. De afspraak gaat dus niet alleen op voor je kind(eren), maar ook voor jou (en je partner).
– Een goede afspraak is goed op te volgen: je kind weet precies wat er van hem verwacht wordt, hij begrijpt de afspraak en hij is in staat om zich aan die afspraak te houden.
– Een goede afspraak is door jou te handhaven: jij bent als ouder bereid om je kind een consequentie te geven (of consequenties te laten ervaren) als het zich niet aan de afspraak houdt.
Dat betekent ook dat je toezicht moet houden op het naleven van de afspraak; dat hoeft niet continue, maar steekproefsgewijs blijft belangrijk.
– Een goede afspraak is ‘positief geformuleerd’: je formuleert de afspraak op zo’n manier dat er in vermeld wordt wat je kind wél kan doen. Vermijd dus het woordje ‘niet’ in de afspraak. Hoe je niet ‘niet’ zegt, lees je in dit artikel.
– Maak niet te veel afspraken met je kind: het liefst wil je natuurlijk dat je kind zich in diverse situaties netjes gedraagt, maar dat kan ook erg beklemmend zijn. Begin met het maken van afspraken over situaties, waarbij – als je kind zich er dan niet aan zou houden – jouw haren recht overeind gaan staan. Als je kind zich aan te veel afspraken moet houden, dan ziet hij door de bomen het bos niet meer en weet hij alsnog niet waar hij precies aan toe is. Dat wil je heel graag voorkomen.
(Bron laatste alinea: Turner, Markie-Dadds & Sanders, 2007.)

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

2. Leg je kind of tiener uit waarom je die specifieke afspraak hebt gemaakt.gezin_samen_op_de_bank
Als je kind snapt waarom je een afspraak in het leven hebt geroepen, dan is de kans groter dat hij zich er aan gaat houden. Vandaar dat uitleg over een specifieke afspraak belangrijk is.

Dat wil overigens niet zeggen dat je kind het eens moet zijn met de afspraak. Dat is namelijk niet zo: je kind hoeft het niet (helemaal) eens te zijn met een afspraak. Als hij de afspraak in alle redelijkheid begrijpt, dan is dat in principe voldoende.

Als je trouwens merkt dat jij de afspraak niet goed aan je kind kunt uitleggenbijv. als je kind aan jou vraagt ‘Waarom hebben we die afspraak eigenlijk?’ en jij kunt niet anders antwoorden dan ‘gewoon, daarom’ – dan is dat een mooie kans om zelf eens goed over die ene specifieke afspraak na te denken. Vraag je dan af: Waarom hebben we die afspraak eigenlijk gemaakt? Wat was het idee er toen achter? En geldt dat nu nog steeds zo of is de situatie nu veranderd? Zo ja, zou het daarom ook prima zijn om de afspraak aan te passen?

In het ideale geval maak je een afspraak waar zowel jij als je partner het over eens zijn. Dat voorkomt ook dat je kind jullie tegen elkaar gaat uitspelen. Als jullie op dit gebied samen kunnen optrekken, zorgt dat ook weer voor meer duidelijkheid voor je kind.

 

3. Pas de afspraken – indien nodig – aan.
moeder_dochter_gesprek_boos_tabletHet is dus belangrijk om duidelijke afspraken te maken. Toch is het soms nodig om afspraken aan te passen en bij te stellen. Zodra je kind wat ouder wordt, heeft hij andere behoeften dat toen hij jonger was en kan hij ook al wat meer verantwoordelijkheid aan. Dan is het goed om de afspraken, die jullie altijd gehad hebben, aan te passen.

Bij sommige afspraken gaat dat al bijna vanzelf. Toen je kind 3 jaar was, ging hij op een ander tijdstip naar bed dan nu hij 9 jaar is. Nu je kind 12 jaar is, verwacht je een grotere bijdrage aan klusjes in huis dan toen hij 6 jaar was. Jouw verwachtingen over je kind veranderen en daarmee ook jullie afspraken. Nu je kind 15 jaar is, mag hij alleen op de fiets naar zijn clubs / verenigingen aan de andere kant van het dorp, terwijl je hem op zijn 9e daar nog naar toe bracht.
Bekijk ook eens deze video met praktische tips voor hoe je kinderen stimuleert om toch mee te helpen met diverse klusjes in huis.

Dat geldt natuurlijk ook op gebieden, die niet per se voor jou, maar wél voor je kind belangrijk zijn. Meestal wringt de schoen bij situaties die te maken hebben met het verwerven van meer vrijheid. En dan heb ik het over de onderwerpen, die ik aan het begin al noemde, zoals langer opblijven, langer (alleen) buitenspelen, meer tijd op de telefoon (of een ander apparaat) etc.

Je kind wil graag meer mogen doen, meer vrijheden hebben en jij bent daar als ouder misschien nog niet aan toe of je ziet het je kind nog niet op een goede manier volbrengen. En dat wordt het een lastige situatie, want jij bent als ouder uiteindelijk toch degene die bepaalt of je kind die vrijheden krijgt én je bent degene die verantwoordelijk is voor je kind.

Als je merkt dat je kind vaker op één specifieke afspraak terugkomt, dan is het belangrijk om serieus over de afspraak na te denken. Zeker oudere kinderen kun je bij dat proces betrekken. Laat je kind dan meedenken over wat jullie nieuwe of aangepaste afspraak zou kunnen worden.

Voordat je de afspraak gaat veranderen, is het belangrijk om eerst nog te weten wat je kind precies wil bereiken met het veranderen van de afspraak. Als we het voorbeeld nemen van ‘alleen door het dorp kunnen fietsen’ dan zou het kunnen dat de wens van je kind is om lukraak door het hele dorp te kunnen fietsen, maar het zou ook kunnen dat je kind de mogelijkheid wil krijgen om dat ene vriendje op te kunnen halen om samen te gaan spelen. Afhankelijk van wat je kind precies voor ogen heeft, kan de afspraak natuurlijk heel anders zijn. Bij de eerste ‘wens’ kun je afspreken tot waar je kind precies mag fietsen en waar niet meer; bij de tweede ‘wens’ kun je met je kind afspreken of hij inderdaad dat vriendje mag ophalen (of niet) en hoef je de afspraken over wel/niet door de rest van het dorp fietsen niet aan te passen, want daar ging het je kind helemaal niet om.

Als je weet wat het doel van je kind is, kun je dus gerichter afspraken met hem maken. Hierdoor krijg je zelf minder het gevoel dat je je kind ineens alle vrijheid geeft en blijkt vaak ook dat de afspraken niet eens zo veel opgerekt hoeven te worden. Hoe beter de afspraak aansluit op wat je kind precies wilde, hoe blijer je hem kunt maken.
In dit artikel lees je hoe je duidelijke afspraken maakt omtrent het gebruik van telefoons en het gamen.

 

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


4. Als je kind of tiener blijft zeuren of boos wordt…
vader_zoon_tiener_gesprek
Uiteraard heb je als ouder nog altijd de mogelijkheid om jullie afspraken niet aan te passen. Vergis je niet: die mogelijkheid heb je als ouder altijd! Als je kunt onderbouwen waarom je de afspraak niet aanpast, dan is dat voor je kind vaak al goed. Ook nu hoeft je kind het er niet mee eens te zijn, maar als hij je overweging kan begrijpen en hij merkt dat je er serieus over nagedacht hebt, dan is dat voor je kind ook al heel wat waard.

Zoals ik al aangaf, betekent dat niet dat je kind het leuk vindt dat de afspraak niet aangepast wordt. Waarschijnlijk is je kind – in het gunstige geval – teleurgesteld en in het ergste geval – boos, kwaad of woedend op je. Hij zou dan inderdaad kunnen reageren met de welbekende opmerking: ‘ik mag hier ook nooit wat!’.
In m’n artikel ‘Boos zijn kun je leren’ leg ik je uit hoe je met de boosheid van je kind kunt omgaan.

Die opmerking komt vooral voort uit het gevoel van teleurstelling, omdat hij iets niet mag wat hij toch graag wilde. En hij kan oprecht het idee hebben dat híj iets niet mag wat al zijn vrienden of leeftijdsgenoten wél mogen. Helaas kun je dat gevoel nooit helemaal bij je kind wegnemen; hij kan dat gevoel echter wel blijven houden, ook als hij weet dat hij toch stiekem best veel andere dingen mag. Je kind zal het blijven zeggen als je steeds op die opmerking blijft ingaan.

Wat de emotie of opmerking van je kind als reactie op jullie onveranderde afspraak ook is, die mag er niet voor zorgen dat de afspraak alsnog anders wordt. Dus ook als je kind erna blijft zeuren om de afspraak niet toch alsjeblieft te veranderen of zijn boosheid verbaal op jouw gaat botvieren, dan nog verandert jullie afspraak niet.
In m’n artikel ‘Snoep, snoep en nog eens snoep’ leg ik je aan de hand van zeuren over snoep uit hoe je met het zeuren van je kind kunt omgaan.

Zou je de afspraak ná een dergelijke emotionele reactie van je kind namelijk toch veranderen, dan leert je kind dat het zin heeft om op zo’n manier op jou te reageren. Je kind leert dat het zin heeft om te blijven zeuren of boos op je te reageren, want daarna wordt de afspraak toch aangepast. De volgende keer dat jullie voor een dergelijke situatie staan, zal je kind weer – zo niet heftiger – op jou reageren. Het aanpassen van de afspraak ná zo’n emotionele reactie van je kind werkt dus alleen maar averechts…

Denk van te voren dus goed na over welke afspraak je met je kind maakt en zorg dat je er zelf (liefst samen met je partner) helemaal achter staat. Dat maakt de kans kleiner dat je de afspraak toch verandert als je kind er emotioneel op reageert. Zo lang je nog niet helemaal achter de afspraak staat, blijf je er aan schaven totdat je er wel helemaal achter staat en dan pas ligt je je kind erover in.

 

5. Reageer positief op je kind of tiener
moeder_dochter_in_gesprek_op_bedAls je merkt dat je kind zich netjes aan jullie nieuwe of (on)aangepaste afspraak houdt, dan is het belangrijk om je kind dat te laten weten. Geef hem er een welgemeend compliment over. Dat maakt het voor je kind fijner en makkelijker om zich in het vervolg weer (of nóg beter) aan jullie afspraken te houden.

Als je merkt dat je kind zich keer op keer goed aan jullie afspraak houdt, dan zou je jullie afspraak na een tijdje opnieuw in overweging kunnen nemen. Omdat hij zich goed aan de afspraken houdt, mag hij daar namelijk ook wel een beloning voor terugkrijgen en die beloning zou in de vorm van ‘wat meer vrijheid’ kunnen zijn. Je hoeft daarbij niet de hele afspraak te laten vallen, maar je kunt je kind wel net wat meer vrijheden geven. In het geval van het voorbeeld hierboven over ‘alleen naar een vriendje in het dorp fietsen’ kun je nu bijvoorbeeld afspreken dat hij nu ook wat verder in het dorp mag fietsen of dat hij nu ook naar dat andere vriendje dat net iets verder woont mag fietsen. Op die manier kan je kind dus zelf invloed uitoefenen op het vergroten van zijn eigen vrijheid.
Uiteraard blijven bij nieuwe of aangepaste afspraken ook weer alle voorgaande punten van toepassing.

gezin_blij_fietsen

Wanneer je kind doorheeft dat hij zelf invloed kan uitoefenen op zijn eigen vrijheden en vooral op het verwerven van grotere vrijheden, namelijk door zich goed aan de gemaakte afspraken te houden én daarmee jullie vertrouwen te winnen, zal de kans groter maken dat hij zich in de toekomst ook goed aan nieuwe of aangepaste afspraken houdt.
Merk je overigens dat je kind zich niet aan de nieuwe afspraak houdt (of kan / wil houden), dan kun je weer teruggaan naar de oude afspraak. Misschien zat er in de nieuwe afspraak toch net te veel vrijheid of was het toch net wat te veel gevraagd voor je kind. Doe dat niet te plotseling, maar leg het je kind eerst uit in een rustig gesprek. Dan begint het proces van goede, eerlijke afspraken maken weer opnieuw en ga je opnieuw nadenken welke afspraak er dan wel bij je kind past. Ook daar mag je je (oudere) kind of tiener weer bij betrekken. Dat is helemaal niet erg, want net zoals voor je kind geldt ook voor jou als ouder: ‘al doende leert men’. 😉 Uiteindelijk kom je op die manier bij een afspraak uit waar zowel jij (als ouder) als je kind tevreden over zijn.


Wil je graag reageren op dit artikel?

Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Joyce gebruikte / las voor dit artikel o.a. de volgende bronnen:
– ‘Afspraken over regels’. OpvoedInformatie. Klik hier.
– Turner, Markie-Dadds & Sanders. (2007). Draaiboek Adviesgesprek Triple P Basiszorg. Triple P International: Milton.  


Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:

– ‘Wat gebeurt er allemaal met je kind tijdens de adolescentie? Van kindertijd naar jong volwassenheid. [Overzichtsartikel]’.
– ‘Hoe je in slechts 5 stappen de emotionele veerkracht van je kind of tiener stimuleert‘ [incl. korte test].
– ‘Waarom worden kinderen en tieners toch zo boos?‘.
– ‘Sturing & verbinding: Waarom beide aspecten onmisbaar zijn in de opvoeding van jouw kind.
– ‘Wat doet een opvoedcoach eigenlijk? | Joyce Akse vertelt.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

 

logo_akse_coaching_klein_nieuwGa (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

Doorbreek het taboe: Opvoeden is niet altijd leuk en makkelijk.

moeder_handen_in_haar2Opvoeden is niet altijd leuk en gemakkelijk, dat weet waarschijnlijk iedere ouder. Ik weet ook eigenlijk niet zo goed waar het idee vandaan komt dat dat wel zo zou moeten zijn…

Toch merk ik om me heen dat ouders het nog best lastig vinden om toe te geven dat ze soms gewoon maar wat doen; laat staan dat ze toegeven dat ze soms echt met de handen in het haar zitten…

Er ligt een taboe op opvoeden
het_is_een_faseHet fenomeen dat ouders het moeilijk vinden om toe te geven dat ze opvoeden soms best lastig vinden, heb ik al eens eerder het ‘taboe op opvoeden’ genoemd. Je bent misschien ook wel geneigd om vooral tegen anderen te zeggen hoe geweldig het allemaal is (en ook dat is waar!), maar je durft er maar moeilijk voor uit te komen dat het soms echt afzien is. En dan zit je thuis, alleen, met die ene lastige opvoedsituatie waar je regelmatig tegen aanloopt en die je maar niet kunt oplossen. Je probeert van alles, maar echt beter wordt het niet. En als je het dan eens voorzichtig met iemand anders probeert te bespreken, dan hoor je ‘ach, het is een fase, daar groeit hij wel overheen’. Ondertussen zit je al een aantal maanden in die ‘fase’ en duurt die dus wel heel erg lang…

Wat hebben we er eigenlijk aan om te doen alsof het ons allemaal hartstikke goed afgaat?
Ik vermoed dat dat te maken heeft met een gevoel van ‘falen’: als we merken dat we even niet meer weten hoe we om moeten gaan met specifiek gedrag van ons kind, zeker als het vaker voorkomt, dan hebben we het gevoel dat we falen als ouders. Dat is absoluut geen prettig gevoel. En juist dat maakt dat we er moeilijk voor uitkomen.

Van de andere kant: als je jezelf openstelt en toegeeft dat er opvoedsituaties zijn, die je lastig vindt, en dat vervolgens met andere ouders bespreekt, dan is de kans groot dat je hoort dat zij die (of andere) situaties ook lastig vinden, je hoort dat anderen zich herkennen in jouw verhaal en je realiseert je steeds meer dat je niet de enige bent die opvoeden soms lastig vindt. En we weten allemaal: ‘gedeelde smart is halve smart’ en dat werkt op dit gebied precies zo.
Uiteraard zijn er dan nog steeds ouders, die volhouden dat ze die lastige situaties niet herkennen en dat kan ook. Laat dat jou er niet van weerhouden om jouw twijfels of onzekerheden over jouw lastige situaties met andere ouders te bespreken. Er zijn echt genoeg ouders die het wél lastig vinden. 

Laten we het taboe doorbreken
moeder_kind_bank_tekent_muurIk zou het persoonlijk heel fijn vinden als we dit taboe op opvoeden kunnen doorbreken en we zouden toegeven of erkennen dat opvoeden helemaal niet altijd leuk en gemakkelijk is. Natuurlijk moet ik niet overdrijven (het is zeker niet alleen maar ‘kommer en kwel’, er zijn ook echt hele mooie momenten), maar soms kan het nou eenmaal behoorlijk zwaar aanvoelen.

Om een start te maken met het doorbreken van het taboe zal ik eerst zelf ‘een boekje opendoen’. Ik wil je dan ook vertellen welke opvoedsituaties ik persoonlijk lastig vind. Want, ondanks dat ik opvoedcoach & psycholoog ben (en het dus eigenlijk ‘allemaal zou moeten weten’), sta ik ook nog wel eens voor lastige opvoedsituaties. En die zal ik hieronder met je delen. Misschien herken je ze wel…?

 


‘Ook ik sta nog iedere dag met m’n voeten in de klei
en leer nog dagelijks bij.’


 


Wat ik persoonlijk het lastigste vind aan opvoeden…

Ik heb een TOP 5 voor je gemaakt van opvoedsituaties, die ik zelf erg lastig vind. Je leest ze hieronder in willekeurige volgorde.
Goed om te weten: mijn kinderen zijn (op het moment dat ik dit artikel schrijf) 8, 6 en 2 jaar. 


(1) Opvoeden in sociale situaties… 

jongen_ligt_op_de_grond_winkelDit zijn situaties als boodschappen doen, winkelen of op bezoek gaan, mét de kinderen natuurlijk.

Als we naar de winkel of op bezoek gaan, dan bereid ik m’n kinderen eigenlijk altijd wel voor op wat er komen gaat. Ik vertel dan (lees: herhaal het toch nog even; ‘jaaa, mam’) wat ik van hen verwacht. Daardoor weten ze wat ze wél van mij mogen doen als we boodschappen doen, als we winkelen en als we op bezoek gaan.

En ondanks dat ze zich daar over het algemeen goed aan houden, houd ík dat onrustmakende gevoel van ‘als ze zich er nou maar aan houden’, ‘als ze nou maar niet gaan zeuren om dat snoep dat ze zo lekker vinden’ of ‘als ze nu maar niet boos worden omdat ik toch die ene super-te gek-gave trui niet heb gekocht’ of omdat ze misschien wel ruzie krijgen met het zoontje van de gastvrouw. Aaah!!

Een persoonlijk voorbeeld: Eén van m’n kinderen vond het ontzettend spannend om naar de kapper te gaan en schreeuwde al moord en brand als de kapster al een beetje dichter bij kwam met de schaar. Ook deze situatie was echt geen pretje. Het enige dat ik op dat moment kon doen was om zelf rustig te blijven, m’n kind gerust te stellen en ‘m waar mogelijk af te leiden. Nu we inmiddels wat vaker naar de kapper zijn geweest, gaat het gelukkig al wat beter, maar het is nog steeds niet z’n favoriete bezigheid…

En natuurlijk komen deze situaties toch wel eens voor (zoals bij de kapper), maar gelukkig is dat maar zelden. Het is eerder dat ik me er zelf erg druk om maak en zelf bang ben dat het toch verkeerd gaat. Dan hoor ik dat stemmetje in m’n hoofd alweer: ‘het zal toch niet vandaag gebeuren, net nu het zo druk is, wat zullen ze wel niet van me denken…’.

En het frappante is dus dat, als ik dit ouders tijdens een opvoedconsult hoor zeggen, ik altijd reageer met: ‘die ouders, die jou met je kind zien en horen dat hij heel hard schreeuwt, denken waarschijnlijk: ‘gelukkig, andere ouders maken dat ook wel eens mee, ik ben niet de enige.’ Ze herkennen die situatie maar al te goed en kunnen zich dus heel goed in jouw lastige positie inleven.’
Maar goed, blijkbaar mag ik die goede raad ook wat vaker aan mezelf geven… 😉

 

 


joyce_grijs_aanjou_1
Heb je een kleine of grote opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

(2) Opvoeden als ik het gevoel heb dat ik beoordeeld word…
moeder_zoon_afscheid_schoolpoort_zonder_randenNet als bij volwassenen zitten ook kinderen wel eens niet lekker in hun vel; dat hebben mijn kinderen dus ook wel eens. Ze kunnen het dan bijv. minder goed verdragen als er iets gebeurt waar ze niet op hadden gerekend of als niet doorgaat wat ze (zelf) hadden gepland.

Een persoonlijk voorbeeld: Een situatie, die bij ons wel eens voorkomt, is dat één van m’n kinderen graag wil afspreken met een klasgenootje, maar dat dat klasgenootje niet kan of dat m’n kind zelf helemaal niet kan. Je kunt je voorstellen dat dat dan een behoorlijke teleurstelling is. Die teleurstelling uiten ze bijv. door hard te huilen; soms heb ik op dat moment ook wel eens een klap in ontvangst mogen nemen. Geen prettige situatie kan ik je vertellen… 

Zo’n situatie op het schoolplein vind ik zelf echt niet fijn. Door het huilen of schreeuwen trekken we natuurlijk best de aandacht (voor mijn gevoel dan) en daarbij heb ik zelf nog eens het idee dat anderen me extra in de gaten houden om te zien hoe ‘de opvoedcoach’ zo’n situatie gaat oplossen. En waarschijnlijk speelt ook dit zich vooral af in mijn hoofd en zijn de andere ouders er helemaal niet zo mee bezig. Ze zien en horen het waarschijnlijk wel, maar ze staan vooral te kijken of ze hun eigen kind uit school zien komen. En ondertussen voel ik me er behoorlijk rot onder, maar vooral weer door m’n eigen gedachten…

 

(3) Opvoeden als ik denk dat anderen het anders zouden aanpakken…
gezinnen_samen_op_bankIk vind het lastig om m’n kinderen ‘op te voeden’ als we bij anderen zijn; en dan vooral als ik weet dat de andere ouders een andere opvoedaanpak hebben. Ik probeer zelf altijd duidelijk en voorspelbaar naar m’n kinderen toe te zijn; zo houd ik me in principe netjes aan de bedtijden, aan niet te veel snoepen en ga zo maar door.

Andere ouders kunnen daar anders over denken (wat ook weer prima is!), maar waardoor soms wel lastige situaties kunnen ontstaan. Nou komt dat vaak met wat overleg wel goed, maar dat neemt niet weg dat ik me meestal ‘de strengste ouder op aarde’ voel.
Ook m’n kinderen zeggen wel eens ‘ik mag ook niks’, maar dat heeft misschien weer andere redenen… 😉

Het wordt nóg erger als ik van anderen hoor (of duidelijk kan merken) dat ze het niet eens zijn met mijn aanpak. Sommigen vinden me bijvoorbeeld te soft (‘je blijft maar praten, uitleggen, overleggen’) en anderen vinden me juist weer te streng (‘mogen ze echt geen snoepje?’, ‘mogen ze in het weekend ook niet wat later naar bed?’) of zouden anders omgaan met bepaald gedrag en bijv. eerder sancties toepassen (bijv. ‘als ze brutaal tegen me zijn, dan zet ik ze gewoon in de hoek’).
Dat laatste doe ik zelf steeds minder; zo’n consequentie pas ik alleen nog maar toe als ik vind dat het echt de spuigaten uitloopt…

Om maar aan te geven dat iedereen zo z’n eigen aanpak, z’n eigen ideeën en z’n eigen manier van opvoeden heeft. Dat mag ook! En ik ben ervan overtuigd dat iedereen dat met de allerbeste bedoelingen doet.

 


Zolang je zelf tevreden bent over je opvoedaanpak,
dan is dat het enige oordeel dat telt. 


 


Maar juist het gevoel van ‘veroordeeld worden’,
wat je hierboven tussen de regels door kunt lezen, is wat het voor mij zo lastig maakt. Ik vind het juist dan zo lastig om m’n eigen koers te varen. Een koers waarvan ik weet dat die voor ons heel goed werkt. Maar goed, niemand wordt graag veroordeeld, voor mij geldt dat net zo goed…

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


(4) Als m’n kinderen ruzie met elkaar hebben…

moeder_kinderen_op_kopM’n oudste twee kinderen liggen qua leeftijd redelijk dicht bij elkaar (nog geen 2 jaar leeftijdsverschil) en zijn daardoor het meest aan elkaar gewaagd. Ze kunnen elkaar dan ook wel eens flink in de haren vliegen. Meestal gaat het om – in mijn ogen – onbenullige dingen, wat het alleen maar lastiger voor me maakt om rustig op zo’n situatie te reageren.

Zo’n ruzie kan
bij mij namelijk echt als een rode lap op een stier werken: ik wil dan dat ze acuut stoppen met ruziemaken. En wel NU! En hoewel ik ze dan het liefst allebei direct wil laten inzien hoe stom ik het wel niet vind dat ze om zoiets ruzie maken, weet ik dat het juist dan belangrijk is om rustig te blijven. En dat probeer ik ook met heel m’n hart, maar dat vind ik dus ZO lastig! Gelukkig lukt het me de ene keer beter dan de andere keer, maar helaas niet altijd. En dat heeft ook met punt 5 te maken…

 

(5) Opvoeden als ik moe ben…
someecards_sleep_experiment_mothersKen je dat, dat je als ouder continue het gevoel hebt dat je te weinig slaapt? Dat heb ik nou ook. Als de kinderen naar bed zijn, heb ik een ‘vrije’ avond, waarin ik eindelijk aan andere dingen toekom. Daar ga ik dan alleen wat te lang mee door, waardoor ik vaker (te) laat naar bed ga. Voor m’n to do-list natuurlijk prima, maar voor m’n rust niet zo handig…

En net als bij iedereen, die (te) weinig slaapt, merk ik de onprettige effecten ervan: ik heb dan niet alleen een vermoeid gevoel, maar ik merk ook dat ik prikkelbaarder ben en dus minder goed dingen kan verdragen. Ruzies tussen m’n kinderen (zie punt 4) zijn dan lastiger om op een rustige manier op te lossen dan wanneer ik uitgerust ben…

Verder heb ik minder geduld als ik me moe voel: ik kan het bijv. minder goed hebben als m’n kinderen treuzelen (bijv. als ze naar bed gaan of als ze naar school moeten) of zeuren (‘mag ik nog een snoepje?’). Nou vind ik dat op zich nooit fijn, maar als ik moe ben, merk ik dat ik het nóg lastiger vind om er rustig op te reageren. En ook in dat soort situaties moet ik dus goed blijven opletten en hard werken; en dan eigenlijk nog het meest aan mezelf…

Verder ben ik ervan overtuigd dat wanneer ik uitgerust ben mijn kinderen minder ruzie maken, minder treuzelen en minder zeuren. Ik kan dan – nog voordat dat gedrag optreedt – de situatie in goede banen leiden: lastig gedrag buig ik dan makkelijker om in positief gedrag, waardoor het lastige gedrag nagenoeg niet meer voorkomt…

Dus met punt 5 (vermoeidheid) heb ik vooral mezelf. Des te meer reden om vanavond weer op tijd naar bed te gaan! 😉

Dat waren de 5 opvoedsituaties, die ik op dit moment echt lastig vind.

OPROEP: Help mee het taboe te doorbreken
Ik kan me heel goed voorstellen dat jij ook opvoedsituaties hebt, die jij zelf lastig vindt. Misschien herken je wel situaties die ik hierboven beschreven heb?

Wil je me helpen het taboe te doorbreken?
Dat zou je kunnen doen door me te laten weten welke opvoedsituatie jij lastig vindt (en waarom)?

⇒ Je mag je reactie onder dit bericht plaatsen; je mag me ook een mailtje sturen (info@aksecoaching.nl). Zet dan in de onderwerpregel ‘taboe’.


Wil jij ook Joyce’ waardevolle opvoedtips ontvangen? tip_gezinHelemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


Wil je graag reageren op dit artikel? Dat mag!
Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

Heb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op. Je vindt m’n contactgegevens hieronder.
joyce_rosegrijs_staand_c

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2018. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.
Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.


Klik hier voor je dagelijkse portie OpvoedInspiratie.

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle opvoedtips: 
– ‘Positief opvoeden: Start je opvoeding goed met deze 5 stappen.’ Klik hier.
– ‘Laat dat nou!’ (over: 5 opvoedvalkuilen waar we allemaal intrappen én waardoor opvoeden onbedoeld lastiger wordt). Klik hier.
– ‘Stop met schreeuwen!’ (over: Hoe je in 5 stappen minder schreeuwt tegen je kind.)Klik hier. Klik hier.
– ‘Ach, het is maar een fase.’ (over: Hoe jouw verwachtingen over je kind je opvoeding in de weg kunnen zitten.). Klik hier.
– ‘Driftbuien in de Supermarkt’ – Tips van Opvoedcoach Joyce Akse’
. Klik hier.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.


logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

‘Negeren werkt toch helemaal niet, of wel…?’ (of: De ins en outs van negeren)

jongen_ligt_schrijftHeeft jouw kind dat ook wel eens gedaan: je zoon maakt z’n huiswerk aan de keukentafel en klikte steeds de punt van z’n pen er uit, dan weer in, dan weer uit, in, uit. Gek werd je ervan! Hij merkte dat je het vervelend vond en ging er toen nog eens extra lang, hard en snel mee door.
Of je bent met je dochter in de winkel, ze zit in het karretje en ze maakt steeds dat ene vervelende geluid. Je hebt haar al vaker gezegd dat ze dat geluid niet moet maken, maar nu iedereen het kan horen, vind je het nóg vervelender. Je zegt dat ze er mee moet stoppen, maar daardoor lijkt ze het alleen maar vaker en harder te gaan doen. Ze haalt echt het bloed onder je nagels vandaan…

Tja, wat kun je nou het beste doen in zo’n situatie…?
Antwoord: helemaal niks!

jongen_steekt_tong_uitJe kind is de hele dag bezig; het doet over het algemeen allemaal leuke dingen en kan zich lekker bezig houden, maar soms zijn er van die momenten dat het tussen jullie niet lekker loopt. Je kind laat dan gedrag zien dat jij behoorlijk vervelend vindt. Dat vervelende gedrag is vaak bedoeld om jouw aandacht te trekken of om jouw reactie uit te lokken. Hieronder vind je een lijstje met gedragingen, die ik bedoel.

Ik heb het over gedrag als:
– zeuren, bijv. om een snoepje of om opgetild te worden.
– gekke gezichten trekken
– irritante geluidjes of vervelende bewegingen
– vloeken
– jengelen

Dit zijn allemaal gedragingen, die je het beste kunt aanpakken door ze te negeren. Maar let op: het is absoluut geen onuitputtelijke lijst van gedragingen. Je kunt dan ook niet zo maar elk gedrag negeren. Het gaat specifiek om vervelend of irritant gedrag, waar je kind in principe niks mee beschadigt of waar hij niemand pijn mee doet, maar jij vindt het wel behoorlijk onprettig.
Zodra je kind met z’n gedrag wel anderen pijn doet of beschadigt, is negeren geen geschikte aanpak. Je leest hieronder wat je in dat geval wél kunt doen.

Negeren houdt meer in dan alleen maar niet naar je kind kijken. Negeren is:
– geen reactie geven op het vervelende gedrag van je kind, dus ook niet non-verbaal
– geen oogcontact maken
– neutraal kijken
– weglopen uit de situatie of je omdraaien

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

Goed om te weten: negeren kan ontzettend goed werken om vervelend gedrag van je kind te laten stoppen omdat je dan totaal geen aandacht geeft aan het vervelende gedrag. Door geen aandacht aan gedrag te geven, zal het gedrag ‘uitdoven’ oftewel minder vaak voorkomen en uiteindelijk zelfs verdwijnen. Dat geldt voor zowel goed als vervelend gedrag: als je je kind nooit zegt wat het goed doet (bijv. ‘wat fijn dat je meteen naar me luisterde’, ‘wat heb je netjes opgeruimd’, ‘wat heb je je snel aangekleed’ ed.), dan is de kans klein dat hij ermee door zal gaan. Door wél aandacht te geven aan gedrag (of dat nou vervelend of goed gedrag is) blijft gedrag vaak bestaan. Geef je wél aandacht aan het klikken met de pen of aan het vervelende geluid dat je kind maakt, dan is de kans groot dat je kind ermee door blijft gaan; geef je er geen aandacht aan – negeer je het dus – dan zal je kind er eerder mee stoppen.

moeder_kind_gesprek_prettigOm over na te denken: kinderen hebben aandacht nodig en ze vinden het – net als volwassenen – fijn om positieve aandacht te krijgen (bijv. samen spelen, een aai over de bol, een knipoog, een compliment); veel fijner dan negatieve aandacht (bijv. mopperen, schelden, straffen). Kinderen hebben die aandacht nou eenmaal nodig. Maar, als ze geen (of te weinig) positieve aandacht krijgen, dan vragen ze wel negatieve. Echter, je kind wil véél liever jouw positieve aandacht. Geef die ook!


Het is nog niet zo eenvoudig om het negeren consequent vol te houden
, omdat onze communicatie voor 70% non-verbaal is. Die ene frons, die diepe zucht, de deur die je uit ergernis net iets harder dichtdoet dan normaal, zetten je kind juist aan om door te gaan met zeuren of om opnieuw te beginnen. Zodra je start met het negeren van specifiek vervelend gedrag van je kind is het belangrijk om door te zetten. Het lastige van ‘negeren’ is ook nog eens dat het gedrag eerst zal toenemen en daarna pas gaat afnemen. Juist daardoor kan negeren – voor je gevoel – averechts werken.

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


kind_winkel_kijkt_zielig_vragendStel:
je kind vraagt om een snoepje, maar omdat jullie binnen een half uurtje gaan eten, geef je het hem niet. Hoewel je hem duidelijk gezegd hebt dat hij het snoepje niet krijgt, blijft hij er om vragen; hij blijft er dus om doorzeuren. Je hebt besloten om z’n vraag te negeren, maar ondanks dat blijft hij doorgaan. Jij begint nu langzaam te twijfelen: je gaat twijfelen over je aanpak, je vindt jezelf toch wel erg streng nu, wat maakt dat ene snoepje nou uit én je wil graag dat het zeuren stopt. Deze factoren zorgen er voor dat je uiteindelijk toch dat ene snoepje aan je kind geeft. Je kind leert dan dat – als hij maar lang genoeg doorzeurt – hij toch krijgt wat hij wil.

Kortom, als je weet dat je deze aanpak – om wat voor reden dan ook – niet kunt volhouden
, dan moet je er niet aan beginnen. Ben je er toch aan begonnen, dan moet je juist volhouden. Bij negeren is het dus alles of niets en geen gulden middenweg. Bij negeren geldt dus heel duidelijk: ‘wie A zegt, moet ook B zeggen’ en ‘de aanhouder wint, jij bent de aanhouder!’.

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over. 


 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl.

Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

© 2015-2019. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.


Voor dit artikel heb ik de volgende referentie(s) gebruikt:
– Gouwerok, M. (2004). Hét peuter-opvoedboek over: Slapen, eten en luisteren. Kinderen/Jonge Gezinnen BV: Alphen aan de Rijn.
– Marx, Westpalm van Hoorn en Molenaar. (2009). Je peuter. Spectrum: Houten.
– Negeren: hoe & wat?. Website De OpvoedDesk.nl. Klik hier voor het artikel.
– Schiet, M. (2007). Opvoedencyclopedie. The House of Books: Amsterdam.
– Turner, Sanders & Markie-Dadds. (2011). Gepast negeren. Triple P International.
– Straffen, belonen en negeren. Website Mens en Maatschappij Klik hier voor het artikel.

logo_akse_coaching_klein_nieuw
Ga (terug) naar de website van Akse Coaching

Stop het gezeur, geruzie en gedoe op de achterbank – 4 handige tips voor onderweg.

gezin_in_auto_boosHerken je dat? Je hebt je al een hele tijd verheugd op dat ene weekendje weg met je gezin of die ene supermooie vakantie. Je hebt alle voorbereidingen getroffen, alles liep op rolletjes, dan stap je in de auto en vertrekt. Jullie zijn nog geen 5 minuten onderweg en dan begint het gedonder. Je zoon moet naar de wc, terwijl je weet dat hij vlak voor vertrek nog is geweest; toch blijft hij er over doorgaan. Dan zegt je dochter dat ze honger heeft, terwijl jullie net het ontbijt achter de kiezen hebben; ook zij begint te zeuren. Om de stemming maar goed te houden, stop je bij het eerste het beste tankstation om je zoon naar het toilet te laten gaan en geef je je dochter een koekje. ‘Gelukkig, nu zijn ze wel even stil’, denk je nog. Maar jullie zijn nog niet onderweg of achterin begint ineens een fikse ruzie over dat ene spelletje dat ze nu net allebei willen gaan doen…

Op vakantie gaan met je hele gezin zou eigenlijk ontzettend leuk en gezellig moeten zijn, maar zo’n reis er naar toe, kan je als ouder soms tot wanhoop drijven. Sterker nog, vervelend gedrag van je kinderen kan je als bestuurder zo afleiden dat het soms zelfs gevaarlijke situaties oplevert. In dit artikel geef ik je graag tips en ideeën over hoe je het leuk houdt als je samen met je kinderen in de auto op pad gaat. Deze tips kun je niet alleen gebruiken voor de ‘verre’ reis van een paar uur naar jullie vakantiebestemming, maar ook als je net wat langer in de auto moet zitten voor dat ene gezellige bezoekje of dat bijzondere uitje.


Voor jonge – maar ook oudere – kinderen zijn lange autoritten vaak maar saai. Er gebeurt in de auto weinig en ze moeten de hele tijd maar stil in hun autostoel zitten. Als kinderen niks te doen hebben, is de kans groot dat ze vervelend gedrag gaan vertonen. Daarnaast is het voor jou als ouder in de auto vaak lastiger om met vervelend gedrag om te gaan dan thuis. Als bestuurder moet je je al concentreren op de weg en kun je minder aandacht schenken aan je kinderen.

 

Hieronder volgen een aantal handige tips, die er voor zorgen dat je – ook in de auto – met vervelend gedrag van je kind kunt omgaan.

 

1. Houd zo veel mogelijk rekening met het dagritme van je kind.
meisje_slaap_in_auto_kussenPlan kortere ritjes tussen de slaap- en eetmomenten van je kind door. Zorg dat je kind lekker geslapen of gegeten heeft in plaats van te gaan rijden als je kind erg moe of hongerig is. Kinderen, die moe of hongerig zijn, zullen eerder lastig of vervelend gedrag laten zien.
Mocht je niet anders kunnen dan toch reizen op momenten dat je kind eigenlijk zou gaan slapen of willen eten, probeer dan de omstandigheden zo veel mogelijk te laten lijken op het normale slapen of eten.
Om je kind in de auto goed te laten slapen, kun je het raam wat verduisteren met speciale donkere schermpjes en geef je je kind zijn favoriete slaapknuffel. Er zijn speciale ‘kussentjes’ die je aan de gordel bevestigt, waar je kind – lekker zacht – tegen aan kan leunen.

 

2. Bereid je kind voor op de autorit en geef aan wat de bedoeling is.
Zeg ruim vooraf aan de autorit tegen je kind wat jullie plannen zijn en dat jullie met de auto ergens naar toe gaan, bijv. op bezoek, een uitje of op vakantie. Leg je kind ook uit waarom je je als bestuurder goed moet concentreren op de weg en waarom het belangrijk is om een veiligheidsgordel te dragen.
Geef zelf het goede voorbeeld en draag ook altijd een veiligheidsgordel.

jongen_relaxed_in_autoEen ander aspect van de voorbereiding is dat je samen een aantal afspraken maakt, die in de auto gelden. Dat kunnen regels zijn als (1) houd je veiligheidsgordel om, (2) praat rustig, (3) houd je handen en voeten thuis.
Merk op dat de formulering van deze afspraken als verwachtingen èn op een positieve manier geformuleerd zijn. Maak liever geen afspraken als ‘doe je gordel niet af’, ‘niet schreeuwen’, ‘niet slaan/schoppen’. Lees ook m’n artikel over ‘nee / niet’.

 

3. Stimuleer dat je kind zich aan je afspraken houdt.
Om je kind te stimuleren zich aan jullie afspraken te houden, kun je een gedragskaart inzetten. Je kind mag dan een sticker plakken voor iedere autorit, waarin hij zich netjes aan de afspraken heeft gehouden. Daarmee stimuleer je dus ook dat je kind zich aan de afspraken gaat houden. Als beloning voor het verdienen van die stickers werkt je kind toe naar leuke (en kostenloze) extraatjes. Het is belangrijk dat je kind meteen na de autorit een sticker kan plakken.

Goed om te weten: begin hier niet pas mee op de dag dat je op vakantie gaat. Je kunt er het beste al eerder mee starten, zodat je kind weet wat de afspraken zijn, dat hij weet wat er gebeurt als hij zich aan de afspraak houdt (dan krijgt hij een sticker en werkt hij toe naar een leuk extraatje) én wat er gebeurt als hij zich er niet aan houdt (dan krijgt hij geen sticker).
Een gedragskaart incl. specifieke uitleg kun je bestellen door een mailtje te sturen naar  Joyce Akse, opvoedcoach & psycholoog (info@aksecoaching.nl).

4. Spreek af wat er gebeurt als je kind zich niet aan de afspraken houdt.
peuter13_auto2Het is belangrijk dat je kind vooraf weet wat er gebeurt als hij zich niet aan jullie afspraken houdt. Als je de stickerkaart gebruikt (zie punt 3 hierboven), dan kan het niet krijgen van de sticker vaak al voldoende zijn.
Als je kind de sticker niet krijgt én daarna toch nog doorgaat met vervelend gedrag, dan kun je vervolgens een andere methode toepassen: ‘even stilzitten’. Dat klinkt misschien een beetje vreemd als methode – want je kind zit in principe al de hele tijd stil – maar er komt meer bij kijken dan alleen stil zitten.
Het houdt namelijk in dat je kind even niks mag doen (bijv. niet spelen), dat hij korte tijd stil is en dat jij voor een korte tijd geen aandacht aan hem schenkt. Een korte tijd is bijv. één minuut. Andere kinderen in de auto hebben op dat moment overigens geen straf; die mogen dus wel gewoon praten en spelen en krijgen dus – indien nodig – wel aandacht van jou.

EXTRA: Ouders houden vaak de leeftijd van het kind aan om de duur van een consequentie te bepalen, maar dat is vaak erg lang. Probeer zelf maar eens 4-6 minuten (of langer) stil te zijn of te blijven zitten/staan. Dat lijkt dan wel een eeuwigheid; kun je nagaan hoe dat voor je kind is… 1-2 minuten is daarom vaak lang genoeg om je boodschap duidelijk te maken, ook voor oudere kinderen.

Je laat je kind uiteraard niet zo maar ineens ‘stilzitten’; daar gaat altijd 1 tot 2 waarschuwingen aan vooraf. Als je kind de eerste keer de afspraak niet nakomt, dan geef je dat meteen aan. Zeg waar je kind mee moet stoppen en wat je wil dat hij wél doet.
Bijv.: ‘Jelle, stop met schreeuwen. Praat rustig / praat met je normale stem / praat zachtjes.’
Als je deze waarschuwing nog een keer geeft, dan voeg je er aan toe wat er gebeurt als je kind zich niet aan de afspraak houdt, dus:
‘Jelle, stop met schreeuwen, anders ga je zo meteen stilzitten. Praat rustig / praat met je normale stem / praat zachtjes.’
Pas als je kind zich na de 2e waarschuwingen nog niet aan de gemaakte afspraak houdt, dan volgt de consequentie, nl. stilzitten. Je blijft zelf zo veel mogelijk rustig en je rijdt ondertussen gewoon door.

meisjes_in_achterbak_vakantieAls je kind zich niet aan het stilzitten houdt…
Soms kunnen kinderen ondanks het niet verdienen van de sticker, de 2 waarschuwingen én de consequentie (het stilzitten) toch nog doorgaan met het lastige gedrag. Je zet dan de auto langs de kant van de weg, je geeft duidelijk aan waarom je stopt, je herhaalt nog een keer dat je kind korte tijd stil moet zitten voordat je verder rijdt. Je wacht dus totdat je kind de afgesproken tijd stil gezeten heeft. Pas daarna rijd je weer verder.

Deze laatste stap wil je natuurlijk graag voorkomen als je op vakantie gaat. Dan wil je graag kilometers maken en lekker door kunnen rijden. Uiteraard is het dan ook goed om regelmatig te stoppen (zie punt 1 hierboven), maar liever niet voor vervelend gedrag van je kinderen. Vandaar dat het goed is om op tijd met deze aanpak te beginnen. Als je pas gestart bent met deze aanpak, dan kan het best wel eens voorkomen dat je alle stappen moet doorlopen tot aan het parkeren van de auto. Als je deze aanpak duidelijk, rustig én consequent toepast, dan zul je merken dat je kind steeds beter weet wat er van hem/haar verwacht wordt en dan heb je steeds minder stappen nodig voordat je kind naar je luistert.

Vind je het lastig om deze tips toe te passen tijdens het autorijden? Of ben je op zoek naar aanvullende informatie en tips over hoe je op een prettige manier samen met je kind kunt reizen? Neem dan contact met me op.

Om op een positieve manier op te voeden, heb je hierboven een aantal basale tips gelezen, die van toepassing zijn in een specifieke situatie. Hiermee kun je alvast aan de slag om de opvoeding van je kind aan te pakken.

Daarnaast zijn er natuurlijk nog andere manieren om de opvoeding van je kind aan te pakken. Wil je graag weten welke manieren er nog meer zijn of wil je weten welke manier het best past jou en je kind past?
Neem dan contact met me op (via joyce@aksecoaching.nl of +31-6-11107102), zodat ik er – samen met jou – voor kan zorgen dat jouw kind de opvoeding krijgt die het verdient en die bij jou, je kind en je gezin past.

 


Wil je reageren op dit artikel of thema?
Zet je reactie dan onder dit artikel.

Wil je graag meer tips over leren luisteren en positief opvoeden?
Kom dan eens naar een lezing of workshop, die ik over dit thema houd. Klik hier om te zien wanneer de volgende thema-avond gepland staat en/of stuur een e-mail naar info@aksecoaching.nl om er een samen met mij te organiseren.

Het is natuurlijk ook mogelijk om ‘op maat’ adviezen te krijgen in een gesprek één-op-één; we plannen dan samen een kennismakings- / intakegesprek.

Ik hoop van harte dat je op basis van deze tips op een leuke manier aan de slag kunt met jouw manier van opvoeden én dat je autoritten rustiger én gezelliger zullen verlopen. Ik wens jullie veel mooie ritjes samen!

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

©2015-2018. Joyce Akse / Akse Coaching.

Naast deze tips stuurt Joyce maandelijks praktische opvoedtips rond naar al haar abonnees. Haar abonnees ontvangen haar opvoedtips helemaal GRATIS én vrijblijvend. Als je je er nu via haar website voor aanmeldt, ontvang je ook Joyce’ GRATIS Mini E-boek ‘5×5 OpvoedTips – Nóg meer genieten van opvoeden’ bij; eveneens helemaal GRATIS én vrijblijvend.

logo_akse_coaching_klein_nieuwGa (terug) naar de website van Akse Coaching.

Joyce heeft voor dit artikel de volgende referentie gebruikt: 
– Marx, Westpalm van Hoorn en Molenaar. (2009). Je peuter. Spectrum: Houten.
– Turner, Sanders & Markie-Dadds. (2011). Onderweg in de auto. Triple P International.
– Woolfson. (2001). De pientere peuter. Tirion Uitgevers bv: Baarn.

Je kind straf geven: Hoe het niet moet…

kind_achter_behangAls vader of moeder houden we allemaal zielsveel van onze kinderen. Ze zijn de liefste, schattigste en mooiste kinderen van de hele wereld en we kunnen ons haast niet meer voorstellen hoe ons leven zonder hen was. En we willen hen ook voor geen goud missen! En toch, ondanks al deze positieve gevoelens kunnen we ze soms wel achter het behang plakken. Ze kunnen dan zo vervelend zijn dat er niks anders op zit dan om ze straf te geven.
In deze blog lees je 2 manieren, waarop veel ouders (onbewust) straf geven, maar waardoor ze het vervelende gedrag van hun kind alleen maar erger maken.

Alle ouders kunnen meerdere situaties noemen, waarin hun zoon/dochter negatieve gevoelens bij hen naar boven halen. Ik zal 3 voorbeelden geven:

– Je dochter vraagt voor de 10e keer of de televisie aan mag. Ze blijft zeuren en vragen, je probeert rustig te blijven, maar dan gooit ze ineens die ene dure vaas om…

– Je zoon maakt sinds een paar dagen dat ene irritante geluid. Hij weet dat je het vervelend vindt, want je hebt ‘m al een paar keer gevraagd om ermee te stoppen. Alleen hij stopt niet. Het lijkt er zelfs op dat hij dat geluid alleen maar maakt om je op de kast te krijgen…

– Je brengt je dochter naar bed en steeds als je haar lekker wil instoppen, schopt ze het dekbed af. Je wil natuurlijk niet dat ze het ’s nachts koud heeft, dus leg je het dekbed weer terug, en nog een keer… Je dochter vindt het wel een leuk spelletje, maar jij voelt ondertussen de ergernis bij jezelf groeien…

We herkennen deze situaties allemaal en zelf kun je er vast nog wel een aantal aan toevoegen. Je merkt bij jezelf dat je ergernis gaandeweg groeit en dat je langzaamaan echt boos wordt. Je verliest je geduld en je hebt de vrouw_schreeut_het_uitneiging om je kind eens stevig vast te pakken of ‘door elkaar’ te schudden; het liefst schreeuw je het uit van frustratie. En je weet ook heel goed dat dat helemaal niet de bedoeling is. Je wil helemaal niet zo kwaad worden. Je weet dat je het anders moet aanpakken, anders sta je de volgende keer niet voor jezelf in.

 



joyce_grijs_aanjou_1Luistert je kind niet goed genoeg? Eet of slaapt je kind niet goed en maak je je daar zorgen over? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

⇒ Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

Eén van de oplossingen om met het vervelende gedrag van je kind om te gaan is straf geven. Veel ouders doen dat en dat is op zich ook geen probleem. Toch kan jouw reactie op het vervelende gedrag van je kind en de manier waarop je straf geeft er juist voor zorgen dat het vervelende gedrag niet stopt, sterker nog, het vervelende gedrag kan er zelfs door toenemen. En dat laatste is al helemaal niet je bedoeling!
Het maakt voor dit specifieke onderwerp overigens niet uit wat je precies voor een straf geeft; dus of je je kind nou in de hoek of op de ‘naughty chair’ zet, speelgoed afpakt of zonder verhaaltje naar bed laat gaan, is voor nu niet belangrijk. Het gaat hier wél om de manier waarop je straf geeft.

De eerste valkuil is dat je jezelf zo boos laat worden, dat je straf geeft als allerlaatste redmiddel. Ouders kunnen soms heel heftig reageren op vervelend gedrag van hun kind. Ze laten het gedrag eerst een hele tijd doorgaan kind_op_naugthy_chairzonder dat ze er iets van zeggen. Ze ergeren zich in de tussentijd wel groen en geel, maar ze grijpen niet in. De ergernis stapelt zich op, waardoor de eerste reactie, die ze uiteindelijk op het vervelende gedrag van hun kind geven, veel te heftig is. Je kind zal van jouw reactie schrikken en er op z’n minst verontwaardigd door zijn. Hij zal je reactie ook oneerlijk vinden. Door jouw heftige reactie leert je kind wel dat het iets fout gedaan heeft, maar het leert niet precies wat fout was en/of wat het de volgende keer anders moet doen. Je kind denkt waarschijnlijk: ‘Ik was toch een hele tijd leuk aan het spelen?’ of ‘Net vond je het toch nog wel goed dat ik dat deed?’.

De tweede valkuil is dat je jezelf zo boos laat worden, dat je de straf geeft als je ‘witheet van woede’ bent. Het gaat dan om de keren dat je het gevoel hebt dat je kind echt het bloed onder je nagels vandaan haalt. Je kind is in jouw ogen ontzettend vervelend bezig en jij hebt er al alles aan gedaan om je kind op andere gedachten te brengen, alleen gaat je kind maar door.

Het is niet erg om eens een keer goed boos te worden op je kind. Je mag best laten merken dat je grens bereikt is. Alleen is er natuurlijk een verschil tussen ‘functioneel of gecontroleerd boos zijn’ en ‘blind van woede zijn’. In het eerste geval kun je jezelf nog heel goed beheersen en heb je jezelf in de hand; je laat zien en merken dat je het niet eens bent met wat je kind doet.


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.



In het tweede geval sta je haast niet meer voor jezelf in: je laat je zo boos maken dat je echt bijna blind van woede bent.
Het kost dan ontzettend veel moeite om jezelf nog te kunnen beheersen. In deze situatie en met deze moeder_dochter_boos_vingerheftige gevoelens kun je je kind onbedoeld veel pijn doen.

Als je merkt dat dit laatste vaker gebeurt, vraag dan om hulp en roep een deskundige in. Deze gevoelens en jouw heftige reactie kunnen voorkómen worden; er is echt wat aan te doen. Vergis je niet: dit komt vaker voor dan je denkt. Je zult alleen niet zo snel van andere ouders horen dat ook zij daar last van hebben. Je kunt je voorstellen dat ouders zich schamen voor zulk soort heftige reacties, waar ze achteraf veel spijt van hebben.

In deze situaties is het belangrijk om je te realiseren dat je kind eigenlijk niet leert wat hij verkeerd gedaan heeft. Je kind zal wel even stoppen waar hij mee bezig was, maar stopt eerder uit schrik of angst voor jou dan dat het echt geleerd heeft welk gedrag hij niet meer mag laten zien of wat precies jouw probleem was. Geef daarom ook op tijd aan wat je precies vervelend vindt aan het gedrag van je kind. Laat het gedrag niet maar doorgaan in de hoop dat het vanzelf stopt. Geef je kind de kans om er mee te stoppen en om naar je te luisteren. Geef ook duidelijk aan wat je kind wel / anders kan doen.

Naast de valkuilen, waarmee je vervelend gedrag van je kind alleen maar verergert, zijn er ook manieren waarmee je kunt voorkomen dat je kind lastig gedrag laat zien.
Lees over die aspecten in een van m’n voorgaande blogs (klik hier voor het artikel ‘Ik zeg het nou nog één keer…?’ of: Hoe voorkom ik dat mijn kind niet naar me luistert?). 

mamma_kinderen_op_kop

Er bestaan gelukkig goede manieren om de kans vele malen te verkleinen dat je kind lastig gedrag vertoont. Daarnaast zijn er ook goede manieren waarop je je kind straf kunt geven; een manier die minder heftig is voor jou en je kind en waar je kind iets van leert. Als je dit toepast, voorkom je dat je te lang wacht met het corrigeren van je kind en je voorkomt dat je straf geeft op het moment dat je witheet van woede bent.

Wil je meer weten over dit onderwerp?
Kom dan naar één van m’n workshops, bijv. over ‘leren luisteren’ of ‘positief opvoeden’.
Klik hier wanneer de volgende workshop gepland staat.

En dan nu jouw reactie en ideeën over dit onderwerp: Herken je één van deze valkuilen? Hoe ga je ermee om? Durf je voorbeelden te geven uit jouw thuissituatie? Heb je misschien andere valkuilen waar jij soms intrapt en waardoor het vervelende gedrag van je kind alleen maar erger lijkt te worden? Zet je reactie hieronder of op de Facebook-pagina van Akse Coaching.

Deze blog is een tweeluik over het onderwerp ‘straf geven’. In m’n volgende blog ga ik verder over dit onderwerp en lees je er meer over.

Wil je reageren op dit artikel?
Ga dan naar m’n Facebook-pagina en laat daar een bericht achter.


Wil jij ook Joyce’ waardevolle opvoedtips ontvangen? tip_gezinHelemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


Ik hoop van harte dat je met deze informatie op een goede manier thuis aan de slag kunt.

Heb je hier vragen over, wil je meer weten over dit thema of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op. Je vindt m’n contactgegevens hieronder.
joyce_rosegrijs_staand_c

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2014-2019. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Klik hier voor je dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

Referentie(s): 
Dit artikel is o.a. gebaseerd op informatie uit ‘Sanders, Markie-Dadds, & Turner. (2009). Positief opvoeden: Triple P – Voor iedere ouder. Triple P International: Milton.

Klik hier voor m’n andere opvoedtips, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

logo_akse_coaching_klein_nieuw


Ga (terug) naar de
website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

Hoe veters strikken jou een vrije avond oplevert. (of: Hoe leer je je kind nieuwe vaardigheden?)

Deze blog gaat o.a. over hoe je je kind nieuwe vaardigheden kunt aanleren. Je leest hoe je dat op een leuke en aantrekkelijke manier (voor je kind) kunt doen. Je kind zal met plezier aan de slag gaan en misschien houd jij er die felbegeerde vrije avond aan over. Je leest in dit artikel ook hoe je op een goede manier een gedrags- / stickerkaart inzet, zodat ‘ie echt werkt en jij en je kind er veel plezier van beleven.

HOE VETERS STRIKKEN JOU EEN VRIJE AVOND OPLEVERT jongen_veters_strikken
Deze keer is de titel van m’n blogartikel er eentje met een kwinkslag, maar daarom natuurlijk niet met minder opvoedtips. Dit artikel gaat namelijk over het aanleren van nieuwe vaardigheden bij je kind en dat dat jou echt een vrije avond opleveren. Wil je weten hoe? Lees dan snel verder.

Naarmate je kind ouder wordt, leert hij steeds nieuwe dingen. Soms gaat dat bijna vanzelf en soms kan je kind er wel wat hulp bij gebruiken. Denk bijvoorbeeld eens aan vaardigheden als:
– aankleden
– speelgoed opruimen
– op de stoel blijven zitten tijdens het eten
– met mes en vork eten
– in bed blijven liggen nadat pappa of mamma het licht uit hebben gedaan
– jas en schoenen aandoen
– tanden poetsen
– veters strikken etc.


Dit zijn allemaal vaardigheden, die voor je kind nog best lastig kunnen zijn.
Het gaat dus om vaardigheden die hij/zij nog moet leren en nog niet meteen zelf kan. Om één van deze (of andere) vaardigheden aan te leren, is het handig om een gedragskaart te gebruiken. Daarmee moedig je je kind net wat meer aan om de nieuwe vaardigheden te leren en om ze goed uit te voeren. Voor het aanleren van nieuwe vaardigheden kun je op een leuke én makkelijke manier een gedragskaart gebruiken.


Een gedragskaart kun je gebruiken om je kind op een leuke en vooral positieve manier nieuw gedrag of nieuwe vaardigheden aan te leren, die je kind van te voren nog niet
goed (genoeg) in de vingers had. Je kind kan met het uitvoeren van de nieuwe vaardigheid steeds iets verdienen, bijvoorbeeld een sticker. Die sticker werkt dus als een beloning. Je kind krijgt daardoor het gevoel dat hij echt iets presteert.

Spreek goed af met je kind wat hij moet laten zien of moet doen om een sticker te verdienen. Het is belangrijk dat je kind vooraf weet wat je van hem verwacht. Hij moet dus precies weten wat de bedoeling is en wat jij van hem verwacht om (wél) te doen. Schrijf dat ook duidelijk op de gedragskaart. Jij, je partner, de oppas (en als je kind kan lezen, ook je kind) weten dan precies om welk gedrag of welke vaardigheid het gaat.
moeder_praat_met_zoonSchrijf dat vooral op in positieve termen, zodat je kind weet wat het wèl moet doen.
TIP: Voorkom omschrijvingen waar het woordje ‘niet’ in zit. Lees ook dit artikel

Om het effect van een sticker zo groot mogelijk te maken en aan de nieuwe vaardigheid te koppelen, is het belangrijk om de sticker meteen op te plakken nadat je kind de nieuwe vaardigheid heeft uitgevoerd.
Twijfel je of je kind precies weet wat de bedoeling, laat het hem dan in zijn eigen woorden vertellen.


S
preek af in welke situaties je kind een sticker kan verdienen. Je kind kan bijvoorbeeld alleen een sticker verdienen door netjes op de stoel te blijven zitten tijdens het eten. Het geldt dan in principe niet als het op die stoel blijft zitten tijdens het kleuren, puzzelen of als het daar een spelletje doet. Je moet je zelf steeds afvragen wat je wilt dat je kind leert: wil je dat je kind in het algemeen op een stoel kan blijven zitten of gaat het er specifiek om dat je kind tijdens het eten op een stoel blijft zitten (bijv. totdat iedereen klaar is met eten, totdat hij aan jullie gevraagd heeft of hij mag opstaan). Je wil ook graag dat je kind het nieuwe gedrag voor lange tijd (altijd?) laat zien en niet alleen dat hij een volle gedragskaart heeft.
Mochten andere situaties ook een probleem zijn, begin dan toch met één specifieke situatie. Later als de eerste gedragskaart vol is, kun je dat evt. uitbouwen met een andere situatie.


In het begin is het belangrijk dat je kind merkt hoe de gedragskaart werkt.
Daarom krijgt hij in het begin ook snel – naast een sticker – een EXTRA (maar kleine) beloning. Dat stimuleert je kind nog wat meer om goed zijn best te doen: om een sticker te verdienen én om die extra beloning te krijgen. Als je kind na een paar keer weet wat de bedoeling is, dan moeten er eerst wat meer stickers verdiend worden voordat hij die extra beloning kan krijgen.
Denk voor deze extra beloningen aan samen een verhaaltje voorlezen, een extra (lang) verhaaltje lezen voor het slapengaan, samen een taart bakken, samen een rondje fietsen of wandelen, naar het speelveldje om de hoek gaan, samen een spelletje doen of een gerecht laten uitkiezen voor het avondeten ed.


Het effect van een gedragskaart kan nog eens extra worden versterkt door naar een ‘grote’ beloning toe te werken, bijv. als de kaart helemaal vol is.
Je kind heeft bij een volle kaart echt een bijzondere prestatie geleverd: hij heeft dan maar liefst 24x iets gedaan wat hij voorheen nog niet kon of niet deed! Je kind heeft het daarom echt wel verdiend om iets leuks doen, iets wat hij (liefst helemaal aan het begin van de gedragskaart) zelf heeft uitgekozen, iets waar hij zich gedurende de rit op kan verheugen. Deze grotere beloning kan bijvoorbeeld een activiteit zijn die leuk is voor je kind om te doen, maar die geen of weinig geld kost. Als je het geen probleem vindt om hier wel een grotere beloning voor te geven, dan kan dat natuurlijk; dat is uiteraard helemaal aan jou.
Voorbeelden hiervan zijn: gaan logeren bij zijn beste vriendje of vriendinnetje, met het hele gezin gaan picknicken, naar de (binnen)speeltuin, naar het zwembad, naar de dierentuin etc.
Laat je kind vooral zelf kiezen welke activiteit hij het leukste vindt; dan zal hij er ook harder voor werken om die beloning te krijgen.


Het is belangrijk om je te realiseren dat deze beloningen vrij snel moeten volgen op het moment dat je kind voldoende stickers heeft verdiend.
Dus als je aan ziet komen dat de kaart bijna vol is, spreek dan alvast dat logeerpartijtje (onder voorbehoud) af of haal de ingrediënten voor de taart alvast in huis. De beloning volgt natuurlijk pas als je kind echt de hele kaart vol heeft. Doe je het eerder, dan is het effect van de grotere beloning en het ‘ergens naar toe werken’ weg.


En als je kind er inderdaad voor kiest om bij een vriendje of vriendinnetje te gaan logeren, dan heb jij dus een heerlijk avondje vrij!
paar_danst_innig
Plan dat avondje vrij ook als zodanig in en ga op die avond alleen dingen doen die jij leuk vindt en die jouw batterij opladen. Alleen dan wordt het een echte win-win-situatie.


Heb je meerdere kinderen?
– Vraag dan of ze ook mee mogen logeren.
– Laat je andere kinderen evt. ook stickers verdienen. Je zult merken dat zodra eentje begint met het verdienen van stickers (en daar allemaal leuke extraatjes voor krijgt), je andere kind(eren) dat ook graag wil(len). Als je de goede vaardigheden uitkiest, die van ongeveer dezelfde moeilijkheidsgraad voor je andere kind zijn, dan zal de gedragskaart ongeveer even snel vol zijn en kunnen de grote beloningen tegelijkertijd gepland worden.


Aanvullende informatie bij het gebruik van de gedragskaart:
Happy friends– In plaats van stickers kun je je kind natuurlijk ook stempels, sterretjes of punten laten verdienen. Het maakt in principe niet uit wat je kiest, zorg er wel voor dat je kind het leuk vindt om die te verdienen.
– Geef je kind ook steeds een complimentje als hij een sticker verdient. Zeg dan expliciet wat het goed gedaan heeft. Blijf dat ook doen tijdens de afbouwfase.
– Afbouwen kan vanaf het moment dat je kind een week lang iedere keer of iedere dag achter elkaar z’n doel haalt. Je kunt er dan van uit gaan dat hij de vaardigheid heeft geleerd. Besteed dan wat minder aandacht aan het krijgen van de stickers. Als je kind weer slaagt en zelf naar een sticker vraagt, mag je hem die uiteraard gewoon geven; hij heeft ‘m per slot van rekening verdiend! Je hoeft hem er nu alleen niet meer iedere keer aan te herinneren en je mag het in deze fase dus best een keer ‘vergeten’. Op die manier gaat het afbouwen ongemerkt en haast vanzelf.
– Gebruik de gedragskaart over het algemeen (voor één vaardigheid) voor een niet te lange periode: een paar weken is lang genoeg.
– Zodra je kind de vaardigheid echt onder de knie heeft, is het beter om niet meer iedere keer een sticker of complimentje te geven. Er zijn dan misschien weer nieuwe vaardigheden die je kind kan leren. 😉
– Mocht het een keer niet lukken om de sticker te bemachtigen, geef dan geen kritiek en neem (absoluut!) geen stickers af, die je kind al verdiend had. Wacht tot de volgende mogelijkheid zich aandoet en moedig je kind dan (nóg) iets meer aan.
– Zorg ervoor dat de beloning die je kind kiest binnen bepaalde grenzen blijft. Het hoeven echt geen grote of dure beloningen te zijn. Extra tijd met pappa, mamma, één-op-één of met het hele gezin doorbrengen zijn vaak al een groot genot voor je kind.
– Let er natuurlijk wel op dat het nieuwe gedrag of de nieuwe vaardigheden, die je je kind wil aanleren, bij z’n leeftijd (en de daarbij passende motoriek) passen. Als je je kind iets wil leren waar hij lichamelijk of cognitief nog niet klaar voor is, dan werkt de gedragskaart niet en raken je kind en jij alleen maar gefrustreerd…
Print de gedragskaart vervolgens uit en gebruik ‘m bij jou thuis. Hang de kaart op een goed zichtbare plek op, het liefst in de buurt waar je kind de nieuwe vaardigheid meestal zal gaan uitvoeren.
Met vriendelijke groet,
Joyce Akse


ezineM’n e-zineabonnees ontvingen bij dit artikel ook nog eens extra waardevolle informatie over dit thema.
Wil jij in het vervolg ook alle opvoedtips van Joyce lezen?
Klik dan hier en meld je GRATIS én vrijblijvend aan voor Joyce’ e-zine, boordevol praktische opvoedtips; het e-zine verstuurt ze steeds op de 1e dag van de maand. Kort na je aanmelding ontvang je alvast haar E-boek ‘5×5 OpvoedTips – Nóg meer genieten van opvoeden’ in je mailbox, zodat je meteen met haar eerste praktische tips aan de slag kunt. Ook het e-boek ontvang je GRATIS én zonder verdere verplichtingen.


joyce_rosegrijs_staand_cDr. Joyce Akse helpt ouders om (nóg) meer van hun kinderen te genieten. Het is als ouder ontzettend moeilijk om steeds consequent, geduldig en begripvol te zijn; voor je het weet ben je wéér aan het zeuren, dreigen of schreeuwen. Joyce heeft jarenlang bestudeerd hoe ouders en kinderen het beste tot hun recht komen en op welke manieren opvoeding effectief is én positief werkt. Kijk op haar website www.aksecoaching.nl voor meer informatie.
© 2014-2018. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.
Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.


logo_akse_coaching_klein_nieuw
Ga nu (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.


©
De foto van Joyce Akse is gemaakt door Ilona Tychon Fotografie. 

3 Goede Voornemens voor Ouders (of: Hoe houd je het ouderschap goed vol?)

vuurwerk_hart2Traditioneel maken veel mensen aan het begin van het nieuwe jaar goede voornemens, jij misschien ook wel. Vaak gaan die goede voornemens over minder eten, meer bewegen, stoppen met roken, meer tijd besteden aan familie en vrienden etc. In de top 10 van ‘goede voornemens’ ontbreken echter goede voornemens, die te maken hebben met opvoeding en hoe jij als ouder omgaat met je kinderen.

Toch zijn er veel ouders, die graag hun opvoeding op een andere manier willen aanpakken. Hoewel m’n opvoedblogs vooral gaan over hoe je op een positievere manier met je kinderen kunt omgaan, zou ik je in dit blog graag een aantal suggesties willen doen, waardoor je als ouder nóg beter in je vel zit en je een nóg betere ouder kunt zijn.

pin_ac_zorg_goed_voor_jezelf

Hieronder vind je een lijst met 3 suggesties voor goede voornemens op het gebied van ouderschap:


– Goede voornemen 1: Zorg goed voor jezelf als ouder.
moeder_bubbelbad_proostHet is uiteraard belangrijk om goed voor je kind(eren) te zorgen, maar je kunt nóg beter voor anderen zorgen als je ook goed voor jezelf zorgt. Iedere ouder heeft behoefte aan ontspanning, vriendschap, intimiteit en tijd voor zichzelf en daar moet ruimte voor zijn. Als die ruimte er niet is, dan is het belangrijk dat die ruimte gemaakt wordt. Goed ouderschap betekent namelijk niet dat je je dag in dag uit voor je kind opoffert of dat je kind je hele leven bepaalt. Wanneer je eigen behoeften als volwassene worden vervuld, kun je veel makkelijker geduldig, consequent en beschikbaar zijn voor je kind.


DOEN:

Plan 1x per maand iets wat jij zelf leuk vindt om te doen. Denk dan aan een boek lezen, uitgebreid in bad gaan, naar jouw lievelingsmuziek luisteren, met een vriendin naar de bioscoop gaan of wat gaan drinken. Het maakt niet uit wat je wilt doen, als het maar iets is waardoor je je eigen batterij oplaadt.

 


joyce_grijs_aanjou_1
Luistert je kind niet goed? Eet of slaapt je kind slecht? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Lees dan hier hoe we dit samen kunnen oplossen of neem direct contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 


Goede voornemen 2: Ouderschap is teamwork.
man_vrouw_koffieOpvoeden is gemakkelijker als je als ouders goed met elkaar kunt samenwerken. Het is belangrijk dat jullie elkaar in de opvoeding niet afvallen en elkaar steunen bij het stellen van grenzen of als je je kind een opdracht geeft. Je mag het zeker met elkaar hebben over hoe je met de kinderen omgaat en welke grenzen je het liefst wil aangeven, maar doe dat niet waar de kinderen bij zijn.


Als je een andere opvoedingsaanpak wilt proberen, is het belangrijk om het daar (voor een groot deel) samen over eens te zijn.
Ook met andere personen, die betrokken zijn bij de zorg voor jullie kinderen (oppas, oma, leerkrachten), is het belangrijk om punten die voor jullie belangrijk zijn goed af te stemmen.


DOEN:

Plan een goed moment met je partner, waarop jullie samen ‘om tafel’ gaan zitten en (onder het genot van een lekker kopje koffie) bespreken wat jullie belangrijk vinden in de opvoeding van jullie kinderen. Zijn jullie tevreden over hoe jullie het aanpakken, wat gaat er goed in jullie opvoeding, wat waren (kleine of grote) succesmomenten, zouden jullie graag dingen anders willen doen, hoe willen jullie dingen anders aanpakken? etc. etc. Zeg ook eens tegen je partner wat je goed vindt aan de manier waarop hij/zij jullie kind(eren) opvoedt.

 

Je kunt dan ook bespreken waar je tegen aan loopt en wat je graag anders zou willen zien. Probeer dan ook samen een plan van aanpak te maken over hoe je dat kunt bereiken.
Als je hulp nodig hebt bij het opstellen van een effectief plan van aanpak, dan help ik je daar graag bij. Neem dan contact met me op. 
Daarnaast verloopt jullie dagelijkse ‘programma’ soepeler als jullie taken niet alleen in en om het huis, maar ook wat betreft de opvoeding eerlijk verdeeld zijn en als jullie als ouders daarin als team kunnen samenwerken. Het is van belang om elkaar onderling te steunen, zowel praktisch als emotioneel.


DOEN:

man_vrouw_overleg_aan_tafelMaak een lijst van de taken, die gedaan moeten worden en verdeel deze onder de gezinsleden, inclusief alle volwassenen en kinderen die oud genoeg zijn om mee te doen. Kijk bijvoorbeeld eens naar de spitsmomenten, zoals ’s ochtends voordat je kinderen naar school gaan (en jij op tijd op je werk wil zijn) of ’s avonds als de kinderen naar bed moeten. Kan je kind al zelf zijn kleren aantrekken of zelf zijn gymspullen bij elkaar zoeken? Bespreek samen wat een handige verdeling is, wie doet wat het liefst (of juist niet) of wie kan wat het beste / snelste. Deze verdeling hoeft uiteraard niet iedere dag hetzelfde te zijn.

 



20181030_ws_lerenluisteren_weert_02Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?

Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 

– Goede voornemen 3: Ga er samen eens tussen uit.
man_vrouw_picknickIedereen heeft er af en toe behoefte aan om eens even weg te zijn zonder de kinderen. Dat is normaal en gezond! Als je regelmatig samen met je zoon of dochter geniet van voldoende positieve momenten en je zoon of dochter in goede handen is als jullie een weekendje weg zijn, dan komt hij/zij niets tekort als jij tijd voor jezelf neemt. Het gaat om de kwaliteit van de tijd die je met elkaar doorbrengt en minder om de hoeveelheid tijd.


DOEN:

Plan een dagje of weekendje weg samen met je partner (zonder de kinderen). Plan tijdens dat weekendje activiteiten, die jullie – voordat jullie kinderen hadden – erg leuk vonden om samen te doen.


Hoe nu verder? 

Zodra je merkt dat deze tips onvoldoende zijn en je het er als ouder en/of als persoon niet mee redt, dan is het belangrijk om hulp te vragen. Als je namelijk niet goed in je vel zit, is de kans groot dat je directe omgeving dat merkt. Je reageert bijvoorbeeld extra heftig als je kind iets ‘verkeerd’ doet omdat je denkt dat hij/zij het expres doet, bijv. om jou te pesten. Je kunt op zo’n moment overspoeld raken door je eigen emoties, waardoor je in je reactie op je kind misschien een grens overgaat en je er grotere schade bij je kind mee aanricht dan je ooit voor mogelijk had gehouden.

Van de andere kant kun je ook uitgeblust raken door jouw hele situatie: je voelt of denkt dan bijna helemaal niks meer. Je vindt niks meer leuk en het kan je ook nog maar weinig schelen. Je ziet niet meer wat je kind (of je partner) goed doet. Soms wil je niet eens meer bij je kind zijn. En als je toch bij hem/haar bent, dan ben je te opgebrand om actief genoeg toezicht te houden. Beide reacties zijn ontzettend schadelijk voor je kind (en voor de relatie met je partner). Trek daarom op tijd aan de bel en schakel op tijd de juiste hulp in.

 

Wil je graag reageren op dit artikel? Dat mag!
Welk van deze goede voornemens spreekt je het meest aan? Welk goede voornemen wil je vanaf vandaag gaan ‘uitproberen’? Heb je zelf nog goede voornemens op het gebied van ouderschap of opvoeding?
Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 

 


Wil jij ook Joyce’ waardevolle opvoedtips ontvangen? tip_gezinHelemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


 

Heb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op. Je vindt m’n contactgegevens hieronder.

joyce_rosegrijs_staand_c

Rest mij alleen nog om jou en je gezin veel geluk & gezondheid voor het nieuwe jaar toe te wensen.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2014 – 2019. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

Referenties horend bij dit artikel:
– Sanders, Markie-Dadds, & Turner. (2009). Positief Opvoeden. Triple P International Pty. Ltd: Australia.
– Okma, K. (2013). De opvoedachtbaan, Over opvoeden en opgroeien. Stg. Nederlands Jeugdinstituut: Maartensdijk.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.


© De foto van Joyce Akse is gemaakt door Ilona Tychon Fotografie.

logo_akse_coaching_klein_nieuw
Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.