Peuterpuberteit: 10 domeinen om samen met je kind te overwinnen.

meisje_lachend_peuterToen je kindje nog een baby (0-1 jaar) was, ging het allemaal eigenlijk heel gemakkelijk.  Af en toe waren er wel wat dingetjes waar je even wat mee moest, zoals de hapjes die je baby niet meteen wilde eten of het doorslapen dat niet meteen wilde lukken, maar over het algemeen viel het reuze mee. Ook als dreumes (1-2 jaar) had je weinig met je kindje te stellen. Je kindje deed over het algemeen wel wat je zei, hij vond het fijn om je te helpen, om met je te kletsen, om me je te spelen en hij knuffelde je graag. Het was echt een lieverd!

Nu je kindje echter de peuterleeftijd (2-3 jaar) heeft bereikt, lijkt alles ineens heel anders. Natuurlijk is je kindje nu ook nog wel lief, maar sommige situaties zijn echt een stuk lastiger. Het is niet vanzelfsprekend meer dat je kindje meteen naar je luistert. Hij kan ook soms om onverklaarbare redenen een driftbui krijgen. Hij huilt soms heel hard, terwijl je niet goed begrijpt wat er nou aan vooraf ging. Verder wil hij op de gekste momenten van alles ‘zelluf’ doen, terwijl hij dat nog helemaal niet kan. Als je aanbiedt om te helpen, dan mag dat echt niet. Maar ondertussen is hij wel enorm gefrustreerd als het hem inderdaad niet lukt. Wat is er toch met hem aan de hand…?

De kans is groot dat je kind midden in de peuterpuberteit zit.

Op deze jonge leeftijd gebeurt er ontzettend veel met je kindje en daar staan we als ouder vaak helemaal niet bij stil. Je kindje ontwikkelt zich op allerlei gebieden en dat gaat in rap tempo. Je kunt je misschien wel voorstellen dat het voor je kindje ook niet allemaal even makkelijk is.

⇒ Hieronder vind je een overzicht van wat je kindje allemaal leert en wat daar voor je kindje (en jou) lastig aan is. Per domein geef ik je steeds één praktische tip om direct thuis toe te passen én geef ik je één leestip voor als je verder wil lezen over dat specifieke onderwerp. Onderaan het artikel geef ik je nog 5 extra opvoedtips. Op basis van deze informatie én tips leer je je peuter en zijn frustratie, boosheid en emoties niet alleen beter begrijpen, maar kun je er ook op een positieve manier op reageren. Daar komen ze…

 

(1) De sociale ontwikkeling van je peuter:
kinderen_spelen_op_grond_leidstersKinderen vinden het doorgaans heel fijn om met andere kinderen te spelen. Bij jonge peuters is dat vaak nog niet echt ‘samen’ spelen, maar eerder naast elkaar spelen. Naarmate je kindje ouder wordt, zal hij ook steeds meer echt samen spelen met andere kindjes.
Kinderen leren van het omgaan met anderen, van volwassenen én van andere kinderen.  Kinderen kijken naar elkaar, imiteren elkaar en leren zo nieuwe vaardigheden of nieuwe spelletjes. Vandaar dat het voor de sociale ontwikkeling van je kind belangrijk is om hem van jongs af aan met andere kinderen te laten spelen.

TIP: Wacht niet om je kindje met andere kinderen te laten spelen totdat hij naar de basisschool gaat. Spreek nu al regelmatig af met ouders van jonge kinderen uit de buurt, met vrienden die zelf ook jonge kinderen hebben of meld je kind aan voor de kinder- of peuteropvang. Op die manier krijgt je kindje de kans om te leren samen spelen.

Verder lezen: Lees m’n artikel ‘Hoe leer je je kind om rekening te houden met anderen?‘.

 

(2) Egocentrisme: Je peuter is bijzonder egocentrisch ingesteld.
kinderen_maken_ruzie_om_xylofoon_ouders_op_bankJonge kinderen zien de wereld vooral vanuit hun eigen standpunt. Ze zijn heel erg egocentrisch ingesteld en kunnen zich nog niet verplaatsen in het standpunt van een ander. Voor je peuter betekent dat wanneer hij iets wil, hij dat onmiddellijk wil. Hij houdt er geen rekening mee of het op dat moment kan en of jij dat als ouder wel goed vindt. Hij wil het hebben (of doen) en hij wil het nu!
Je kindje kan ook nog niet inschatten dat een ander iets zou ‘kunnen willen’. Je peuter denkt echt alleen nog maar vanuit zichzelf: ‘ik wil dat speeltje nu’ en houdt er geen rekening mee dat het andere kindje al een tijdje heel leuk met dat speeltje aan het spelen is en het vervelend kan vinden dat hij het van hem afpakt. Met alle gevolgen van dien…

TIP: Ga bij je kindje zitten als het samen met een ander kindje speelt  en leg uit wat er gebeurt; ‘ondertitel’ het, als het ware. Leg uit dat je kind niet zo maar iets mag afpakken, maar dat hij het wel eerst kan vragen. Als het kindje het dan afgeeft, dan mag hij het hebben. Zo niet, dan moet hij wachten totdat het kindje ermee klaar is. Doe voor wat ‘om de beurt’ is en wat ‘samen spelen’ precies inhoudt.

Verder lezen: Lees m’n artikel ‘Samen spelen, samen delen‘.

 

(3) Je peuter wordt langzaam maar zeker zindelijk. 
jongen_zit_op_potje_02Veel kinderen worden als peuter zindelijk. Dat betekent dat ze actieve controle krijgen over hun eigen blaas en darmen. Natuurlijk gebeuren er ook wel eens ongelukjes, die tot frustratie en boosheid kunnen leiden; niet alleen bij je kind, maar ook bij jou als ouder. Realiseer je dat alle kinderen in hun eigen tempo zindelijk worden. Het is nergens voor nodig om het te overhaasten. Ook jouw kindje zal na verloop van tijd zindelijk zijn.

TIP: Stel je tijdens en na de zindelijkheidstraining in op ongelukjes. Ga er van uit dat ze gaan gebeuren. Dat is helemaal niet erg en ze horen er echt bij. Het ene kind heeft er meer last van dan het andere. Zorg er voor dat je als ouder niet boos, maar er juist rustig op reageert. Bij een ontspannen aanpak zonder strijd leert je kindje op een fijne manier om zijn blaas en darmen te beheersen en om op zichzelf te vertrouwen.

Verder lezen: Wil je graag checken of je kindje wel / niet klaar is om zindelijk te worden? Klik dan hier om een korte test te doen.
Wil je graag starten met het stimuleren van de zindelijkheid van je kind of merk je dat het nog best moeilijk is om je kindje zindelijk te maken (of te houden)? Lees dan meer over mijn cursus ‘Tijd voor Zindelijkheid’.

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 


(4) De spraak- / taalontwikkeling van je peuter: 

peuter8Gemiddeld genomen zeggen kinderen rond hun eerste jaar hun eerste woordje. Meestal is dat ‘papa’ of ‘mama’. Ze leren daarna steeds meer woordjes. Je ziet dat ze op deze leeftijd ook nog regelmatig gebruik maken van non-verbale communicatie; door te wijzen of een bepaalde gezichtsuitdrukking weet je als ouder vaak al wat je kindje bedoelt.

TIP: Om de taal- / spraakontwikkeling van je kindje te stimuleren kun je bijvoorbeeld steeds benoemen wat je doet, benoemen wat je pakt of benoemen wat je aan je kindje geeft. Op die manier leert je kind steeds beter wat de klanken die hij van jou hoort betekenen en koppelt hij ze aan voorwerpen, kleuren, vormen ed. Daarna zal hij het ook steeds vaker zelf proberen te zeggen.

Verder lezen: Lees het artikel ‘5 tips om nóg beter met je baby, dreumes en peuter te communiceren‘ (gastbijdrage van Esther Sluijsmans).

 

(5) Motorische ontwikkeling van je peuter: Lekker bewegen.
Werk in opdrachtOok op dit gebied zet je kindje letterlijk en figuurlijk grote stappen. Hij begint met een paar losse stapjes en dat worden er langzaam maar zeker steeds meer. Hij leert ook te springen, te rennen, met een bal te gooien en te vangen, tegen een bal te schoppen of zijn evenwicht te bewaren. Als je kindje wat ouder is, leert hij ook te hinkelen, huppelen of koprollen. Je kunt hem op dit gebied doorgaans goed stimuleren en aanmoedigen. Kijk wat je kindje kan / wil doen en probeer hem er – indien nodig – bij te helpen of doe het hem vaker voor.

TIP: Geef je kindje de mogelijkheid om veel te bewegen en om lekker actief te spelen. Juist door te doen, leert je kindje op deze leeftijd enorm veel. Laat je kindje ook dagelijks buitenspelen (bij voorkeur 2 uur per dag). Dat kan in je eigen tuin of in een speeltuin bij jou in de buurt. Aangezien peuters nog geen gevaar zien, is het wel belangrijk om een oogje in het zeil te houden.

Verder lezen: Lees ook m’n artikel ‘Is het erg als kinderen niet buiten spelen? (Interview op L1 Radio)‘.

 

(6) Emotionele ontwikkeling van je peuter: Driftbuien. 
jongen_driftbui_achteroverJe kind leert steeds beter wat zijn emoties zijn. Hij gaat er ook – onbewust – steeds meer mee experimenteren. Hij zal meer momenten hebben van groot verdriet en heftig huilen; ook merk je nu dat je kind soms ineens heel bang kan zijn (denk aan bang voor honden, spoken, monsters, heksen etc.).
Ook boosheid kan op deze leeftijd in alle heftigheid voorbijkomen. Vooral tussen 15 maanden en 3 jaar hebben de meeste kinderen last van ongecontroleerde uitbarstingen, de zg. driftbuien. Wat je dan aan je peuter merkt of ziet, is dat hij plots ongeduldig wordt, geen teleurstelling kan verdragen of geen ‘nee’ van jou kan horen. Met andere woorden: je peuter zou het liefst zijn eigen gang gaan, maar dat kan op dat moment niet. Als reactie barst je kindje in woede (of tranen) uit en gaat flink tegen je te keer. Sommige peuters gaan dan schreeuwen, krijsen, slaan, schoppen of houden een tijdje hun adem in (‘breath holding spells’).

TIP: Op het moment van een driftbui heeft je kind jou nodig om zijn emoties onder controle te krijgen en om tot bedaren te komen. Daarom is het ontzettend belangrijk dat jij rustig blijft op het moment dat je kind een driftbui heeft. Houd hem dan in de gaten (evt. op een afstandje), zodat hij zichzelf niet (onbedoeld) pijn gaat doen.

Verder lezen: In m’n  artikel ‘M’n kind heeft vaker driftbuien. Wat nu?’ lees je meer praktische tips over hoe je met een driftbui omgaat.

 

(7) Eten: Bang voor nieuwe dingen
peuter3Jonge kinderen kunnen soms bang zijn / worden voor nieuwe dingen; dat noemen we ‘neofobie’. Ze willen dan ineens niet meer eten; ze weigeren dan bijvoorbeeld om iets te eten dat ze niet kennen. Als je daar als ouder te veel in meegaat of als je je kind niet op een positieve manier stimuleert, dan zie je vaak dat kinderen steeds meer eten gaan weigeren. De maaltijd mondt uit in een machtsstrijd tussen ouder en kind. De gezelligheid aan tafel is dan ver te zoeken.

TIP: Voorkom dat je je kind gaat dwingen om toch iets te eten. Dwingen werkt helaas averechts. Houd oog voor wat je kind wél goed doet aan tafel en benoem dat. Als je kind weet wat hij goed doet, dan is de kans groter dat hij dat opnieuw of vaker zal gaan doen.

Verder lezen: Lees m’n artikel ‘10 basistips om je kind of tiener beter te laten eten (incl. praktische tips)’.

 


fb_cursus_help_mijn_kind_luistert_niet
Cursus ‘Help, mijn kind luistert niet!?’
Wil je graag weten hoe je ervoor zorgt dat je kind beter én sneller naar je luistert?
Op een positieve, liefdevolle en constructieve manier.

=> Dan is deze cursus precies wat je zoekt.
=> Vraag nu GRATIS Les 1 van deze cursus aan.

Lees hier wat je allemaal van deze cursus mag verwachten.


 


(8) Slapen: Dutjes & monsters

meisje_huilend_uit_bedSlapen is op alle leeftijden heel belangrijk, dus ook voor je peuter. Ook op dit gebied van slaap verandert er van alles voor je kind: je jonge peuter gaat van twee naar één dutje en je oudere peuter gaat van één naar geen middagslaapje. Kort na zo’n verandering zal je kindje eraan moeten wennen dat hij wat minder slaap krijgt. Dat betekent niet alleen dat je kindje sneller of vroeger moe is, maar ook dat je kindje minder kan verdragen of prikkelbaarder is. Een mogelijk gevolg is dat een drift- of huilbui sneller kan optreden.
Daarbij is het voor je peuter nog bijna onmogelijk om feit en fictie uit elkaar te halen. Het heeft nog zo’n levendige fantasie dat het echt gelooft dat er een krokodil onder zijn bed ligt of dat er monsters / heksen op zijn kamer zijn. Je kind kan daar echt heel erg bang van worden.

TIP: Het heeft geen zin om te zeggen dat je kind zich ‘niet moet aanstellen’ of dat monsters / heksen niet bestaan. Voor je kindje bestaan ze namelijk wel en zijn ze echt. Hij gelooft er echt in (‘magisch denken‘). Neem daarom de zorgen van je peuter serieus, ga echter niet mee in zijn angst en stel hem uiteraard gerust. Kijk bijvoorbeeld samen onder zijn bed, zodat hij zeker weet dat daar niks ligt of jaag alle monsters met speciale ‘Monsterspray’ zijn kamer uit.

Verder lezen: In m’n artikel ‘Het middagdutje: Wanneer kan mijn kind het dutje ’s middags overslaan? (Incl. checklist)‘ lees je of je peuter er klaar voor is om het middagdutje over te slaan en hoe je dat kunt aanpakken. In m’n artikel ‘Ga nou toch lekker slapen, liefje! – 5 tips om je kind te leren slapen‘ lees je hoe je er voor zorgt dat je kindje ’s avonds rustig in slaap valt.

 

(9) Cognitieve ontwikkeling van je peuter: 
voorlezen_moeder_kind_op_bedMet de cognitieve ontwikkeling van je peuter bedoel ik zijn leervermogen. Hij leert allerlei nieuwe vaardigheden: hij leert steeds beter te begrijpen wat er om hem heen gebeurt, hij kan zijn geheugen steeds beter gebruiken en leert om kleine problemen aan te pakken en op te lossen. Ook kan hij steeds langer ergens zijn aandacht bij houden en zich langer op een taakje concentreren.

TIP: Om de cognitieve ontwikkeling van je peuter te stimuleren is het goed om dagelijks met je kindje te lezen. In de bibliotheek vind je allerlei (prenten)boeken, die uitermate geschikt zijn voor jonge kinderen. De thema’s in deze boeken sluiten vaak heel mooi aan op de belevingswereld van je kindje. Daarbij is samen lezen een mooie, gezellige één-op-één-activiteit, die kinderen doorgaans heel fijn vinden om samen met papa of mama te doen. Samen lezen vergroot ook nog eens zijn aandachtspanne en concentratievermogen en stimuleert zijn taal- / spraakontwikkeling. Dus door regelmatig voor te lezen, sla je heel makkelijk een aantal vliegen in één klap.

Verder lezen: Lees ook m’n artikel ‘Nog een keer lezen, nog een keer’- 5 eenvoudige tips om samen (voor)lezen met je kind nóg leuker te maken‘.

 

(10) Grote zus of broer worden: 
ouderschap_zwangere_buik_oudste_dochter2Veel kinderen worden op deze leeftijd ineens grote broer of grote zus. Dat is voor henzelf een grote omslag. Ineens moeten ze de aandacht, die ze altijd van papa en mama kregen, delen met een ander kindje. Het ene kindje gaat makkelijker met deze verandering om dan het andere.

TIP: Bereid je peuter goed voor op de komst van zijn broertje of zusje. Laat hem waar mogelijk helpen met de veranderingen in huis. Als hij bijvoorbeeld in een andere kamer gaat slapen, kan hij zelf zijn knuffels naar de nieuwe kamer verhuizen. Als hij in een ander (groter) bed gaat slapen, dan kan hij zelf een mooi dekbedovertrek uitzoeken. Laat je peuter ook helpen met de inrichting van de babykamer. Als de baby er eenmaal is, kun je je kindje een cadeautje geven ‘namens de baby’.

Verder lezen: Lees m’n artikel ‘Hoera, er komt een kindje bij! – 5 tips over hoe je je oudste voorbereidt op een broertje of zusje.‘.

 

Wat kun je nog meer doen als ouder om de frustraties, boosheid en heftige emoties van je peuter het hoofd te bieden? 

[A] Bewaar je rust, ook in uitdagende opvoedsituaties. 
moeder_meisje_lachend_bosProbeer zo veel als mogelijk rustig op je kindje te reageren, ook tijdens een pittige of heftige opvoedsituatie. Je kindje mag best aan jou merken dat een grens is bereikt en dat je niet altijd zo maar meegaat in wat je kindje wil. Het is belangrijk om hem dat op een rustige manier duidelijk te maken.

[B] Geef je kind duidelijkheid: ‘zeg wat je doet, doe wat je zegt’. 
Als je in allerlei situaties op dezelfde manier op je kindje reageert, dan weet hij steeds beter wat hij van jou kan verwachten en wat de bedoeling is. Dat vinden kinderen fijn; dat geeft hen rust en vertrouwen. Houd je vast aan de uitdrukking ‘zeg wat je doet, doe wat je zegt’: leg uit wat je gaat doen of wat je van je kindje verwacht en zorg er – op een fijne, liefdevolle manier voor – dat dat ook gebeurt.

[C] Geef je kind voldoende positieve aandacht. 
Speel met je kind, zodat je je kind voldoende positieve aandacht kunt geven. Alle kinderen hebben dat nodig. Probeer dan aan te sluiten bij wat je kind op dat moment aan het doen is. Uiteraard is dat ook een mooie gelegenheid om je kind iets nieuws te leren. Als je kind met de duplo aan het spelen is, kun je samen een ‘superhoge’ toren; zo hoog mogelijk (totdat hij omvalt). Of je probeert samen een puzzel te maken; eerst eentje die past bij zijn leeftijd en dan – afhankelijk van hoe het je kindje afgaat – maak je de puzzel wat makkelijker of juist wat moeilijker. Zo kun je je peuter stimuleren, op een manier en op het niveau dat goed bij hem past.
Ook als iets bij het spelen niet meteen lukt of als het je kindje niet zo leuk lijkt te vinden, hoeft dat niet te betekenen dat hij dat nooit meer gaat doen. Juist door het toch nog eens klaar te leggen, door het vaker te doen of door het regelmatig samen te oefenen, gaat het hem steeds beter af én is de kans groot dat hij het steeds leuker gaat vinden.

[D] Accepteer dat het de ene dag beter gaat dan de andere. De peuterpuberteit kan voor ouders best een heftige periode zijn. Onderschat het niet. Maar wees ook realistisch: er zijn niet alleen dagen waarop het niet lekker loopt, er zitten ook hele fijne dagen tussen. En bedenk: liep het vandaag niet zo lekker? Begin dan morgen weer met frisse moed en een schone lei.

[E] Vergeet niet dat je kindje nog altijd heel lief kan zijn en op momenten heel fijn is in de omgang. Ook als hij nu regelmatig een driftbui heeft of veel huilt, zijn er nog altijd momenten waarop je veel plezier aan hem beleeft en hij jou veel liefde geeft. Geniet van deze momenten. Laat die fijne momenten niet overschaduwen door de lastige(re) opvoedmomenten.

 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over één van deze thema’s, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

Referenties van gebruikte literatuur voor dit artikel: 
– Voorkom myopie bij jouw kind, met het gratis myopie-pakket. [ Klik hier. ]
– Woolfson, R. (2001). De pientere peuter. Uitgeverij Cantecleer: Baarn.

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘10 basistips om je kind of tiener beter te laten eten (incl. praktische tips).
– ‘10 basistips om je baby, kind of tiener lekker te laten slapen.
– ‘Het middagdutje: Wanneer kan mijn kind het dutje ’s middags overslaan? (Incl. checklist)
– ‘Boos zijn kun je leren! | 6 stappen om je kind te leren zijn boosheid te beheersen.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

© De foto van Joyce Akse is gemaakt door Ilona Tychon Fotografie.

logo_akse_coaching_groot_nieuwGa (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Wist jij dit al over opvoeding en ouderschap…? Uitgebreide interviews met toonaangevende experts.

Er wordt al jarenlang veel wetenschappelijk onderzoek gedaan naar opvoeding, ouderschap en kinderen. Het is natuurlijk ontzettend belangrijk dat dat gedaan wordt, want ondanks dat we al veel over deze thema’s weten, is er ook nog veel dat we niet weten.

Ik vind het persoonlijk erg belangrijk om in mijn werk als opvoedcoach & psycholoog uit te gaan van informatie, die gebaseerd is op wetenschappelijk onderzoek. Daardoor weet ik dat de adviezen, die ik ouders geef, goed werken als ze naar behoren worden uitgevoerd.

Daarnaast zie ik helaas nog te veel adviezen, die misschien wel goed aanvoelen (zg. ‘opvoedmythes’), maar waarvan niet aangetoond is dat ze daadwerkelijk werken op de manier zoals ouders graag zagen dat ze werken. Je wil heel graag voorkomen dat dergelijke adviezen averechts uitpakken, waardoor je als ouder nog verder van huis bent…

Ik zag dan ook graag dat de informatie uit wetenschappelijk onderzoek zo veel als mogelijk bij de ouders zelf terechtkwam. Hier draag ik dan ook graag mijn steentje aan bij. Dat doe ik o.a. aan de hand van het interviewen van onderzoekers en experts; dat zijn allemaal professionals met een universitaire achtergrond. In de interviews vraag ik de professionals niet alleen naar uitgebreide achtergrondinformatie, maar ook naar praktische tips, die je als ouder thuis meteen kunt toepassen. In 2019 ben ik gestart met het interviewen van onderzoekers en experts.

Om je er een mooi overzicht van te geven, heb ik nu alle interviews voor je in deze blogpost verzameld. Zo zie je in één oogopslag welk artikel voor jou het meest relevant is. Zodra ik weer een nieuw interview heb gehouden, zal ik deze post uiteraard updaten. ⇒ Dus scroll snel naar beneden om het artikel met dat thema uit te zoeken, waar jij graag meer over wilt weten.

Ik wens je veel leesplezier en natuurlijk veel mooie inzichten!

Met vriendelijke groet,
dr. Joyce Akse

P.s.: Ondersteun jij ook het idee om zo veel mogelijke wetenschappelijke kennis en inzichten over opvoeding & ouderschap bij ouders ‘thuis’ te krijgen?
⇒ Deel dan dit artikel, zodat ook de ouders en opvoeders uit jouw vriendenkring deze informatie kunnen lezen én er thuis mee aan de slag kunnen gaan. Alvast ontzettend bedankt hiervoor! 


.

meisje_leest_in_boek(9) NIEUWHeeft mijn kind dyslexie of niet? Wat je er als ouder of leerkracht over moet weten‘ (1-8-2020)
Interview met drs. Kim Huiskamp; Regionaal Instituut Dyslexie.

(8) ‘Overgewicht bij kinderen: Wat is het precies en wat kun je er aan doen?‘ (1-7-2020)
Interview met dr. Jessica Gubbels; Universiteit Maastricht.

vader_praat_met_zoon(7) ‘Heeft mijn kind autisme of niet? Wat je er als ouder of leerkracht over moet weten.‘ (1-10-2019)
Interview met drs. Stephanie Voncken – Spierts; MosaLira.

(6)Wat je echt moet weten over het huilen, troosten en slapen van baby’s.‘ (1-9-2019) 
Interview met dr. Roos Rodenburg; Universiteit van Amsterdam.

(5)Samen opvoeden na scheiding: Hoe doe je dat?‘ (1-8-2019) 
Interview met dr. Inge van der Valk; Universiteit Utrecht.

(4)Als je de balans kwijt raakt. | Hoe houd je alle ballen in de lucht zonder stress?‘ (1-7-2019) 
Interview met drs. Agathe Hania-Akse; Expeditie Werkplezier.

moeder_dochter_lachend_bij_elkaar(3) ‘Mijn kind eet zo slecht. Moet ik me zorgen maken?‘ (1-6-2019) 
Interview met drs. Eline de Haan; SeysCentra.

(2) ‘Wat vertel je je kind als het een dierbare verliest?‘ (1-5-2019)
Interview met dr. Mariken Spuij; Universiteit Utrecht

(1) ‘Ruzie tussen broers en zussen: Zo los je het op!‘ (1-4-2019)
Interview met dr. Kirsten Buist; Universiteit Utrecht

 


Ken jij een onderzoeker of professional, expert op een gebied binnen opvoeding & ouderschap, die ik echt zou moeten interviewen?
Laat me dat dan weten. Je kunt via deze link contact met me opnemen


 

 

joyce_rosegrijs_staand_cOpvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie (Facebook).


Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

logo_akse_coaching_klein_nieuw
Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

 

 

Ruzie tussen broers en zussen: Zo los je het op! [Interview met onderzoeker dr. Kirsten Buist]

Joyce Akse maakt een serie artikelen, waarin ze onderzoekers interviewt over hun eigen onderzoek. Het doel van deze serie is om resultaten van wetenschappelijk onderzoek te vertalen naar praktische tips voor ouders, waar ze thuis direct mee aan de slag kunnen. Deze thema’s hebben natuurlijk te maken met het ouderschap, met opvoeding en/of met de ontwikkeling van kinderen (0-12 jaar).

meisje_jongen_boos_op_bedLeek het jou ook zo leuk om je oudste kind een broertje of zusje te geven, zodat het niet meer alleen was en altijd een speelkameraadje in de buurt had?

Nu je kinderen hebt, lijkt het wel alsof ze elkaar steeds vaker in de weg zitten. Op het ene moment spelen ze ontzettend leuk met elkaar en het andere moment vliegen ze elkaar in de haren. Die ruzies kunnen ook om ‘niks’ gaan; soms lijkt het ‘verkeerd ademen’ of ‘net even wat te lang kijken’ van de één al een onwijs groot probleem voor de ander.

Als ouder wil je niets liever dan dat je kinderen een fijne band met elkaar hebben en goed met elkaar kunnen omgaan. Natuurlijk hoeven ze het niet altijd met elkaar eens te zijn en mogen ze ook best eens wat kibbelen, maar die grote ruzies zou je het liefst willen voorkómen.

 

⇒ In dit artikel vertelt onderzoeker dr. Kirsten Buist hoe je dat als ouder op een goede manier kunt aanpakken.


Kirsten, jij bent expert op het gebied van de relatie tussen broers en zussen. Hoe ben je bij dit onderwerp gekomen en wat spreekt jou er persoonlijk zo in aan?

jongen_meisje_steken_tong_uit‘In mijn promotieonderzoek was ik bezig met het gezin in z’n geheel, waaronder de relatie tussen broers en zussen. Toen ik bij de Universiteit Utrecht kwam werken, kreeg ik de vraag om een reeks colleges te bedenken over onderwerpen die verder in de studie Pedagogische Wetenschappen nog niet aan bod kwamen.

Tot mijn stomme verbazing kwam ik erachter dat onze studenten nog helemaal niets leerden over broertjes en zusjes. Gezien het feit dat het zo’n veelvoorkomende en invloedrijke relatie is en ik ook uit eigen ervaring weet hoe belangrijk die relatie kan zijn voor hoe het met je gaat, hoe je in het leven staat en hoe je met anderen omgaat, vond ik het hoog tijd om daar meer aandacht aan te besteden.

Door me heel goed in het onderwerp te verdiepen, kwam ik er ook achter dat dit een algemeen beeld is: vergeleken met bijvoorbeeld de relatie tussen ouders en de ouder-kindrelatie is er veel minder onderzoek gedaan naar de broer/zus-relatie. Ik hoop daar met mijn werk een steentje aan bij te dragen, zodat dat een beetje ingehaald wordt.’

 


Kirsten BuistIn het artikel ‘Ruzie tussen broers en zussen: Zo los je het op!’ is onderzoeker Kirsten Buist aan het woord. Ze is gepromoveerd op de ontwikkeling van gezinsrelaties tijdens de adolescentie en het verband met internaliserend en externaliserend probleemgedrag.

Momenteel werkt ze als universitair hoofddocent aan de Universiteit Utrecht en doet ze (o.a.) onderzoek naar het gezinssysteem, broer- / zusrelaties en probleemgedrag.

Kirsten heeft zelf twee kinderen: Thijs (12) en Anouk (9).


 

Je hebt het boek ‘Broertjes & Zusjes’ geschreven over hoe ouders de relatie tussen hun eigen kinderen goed kunnen houden of kunnen verbeteren. Wat was voor jou de belangrijkste aanleiding of motivatie om dit boek te schrijven? Wat is één van de belangrijkste boodschappen uit je boek? 

jongen_meisje_samen_rails_buiten‘De uitgeverij van het boek heeft mijn co-auteur Sheila van Berkel benaderd om over dit onderwerp een toegankelijk boekje te schrijven voor ouders, die een tweede kind hebben of verwachten. Zij wilde graag dat ik zou meeschrijven, waarop ik uiteraard ‘ja’ heb gezegd.

Als wetenschappers zijn we veel bezig met wetenschappelijke artikelen schrijven voor collega-onderzoekers, terwijl er zoveel mensen zijn die zouden kunnen profiteren van de kennis die er al is over dit soort onderwerpen. Voor mij was dat de voornaamste reden om enthousiast te zijn over het schrijven van dit boek.

Ik vind het belangrijk dat kennis terechtkomt bij iedereen die er wat aan kan hebben. En voor mezelf was het een hele goede oefening om in niet-wetenschappelijke, toegankelijke taal te beschrijven wat we weten uit wetenschappelijk onderzoek.

Eén van de belangrijkste boodschappen uit ons boek is dat ruzie tussen broertjes en zusjes er weliswaar bij hoort, maar dat je als ouder wel kunt helpen voorkómen dat het uit de hand loopt en je kinderen kunt helpen om ruzies op een goede manier op te lossen.’


Alle ouders maken wel eens mee dat hun kinderen elkaar flink in de haren vliegen. Waar merk je dat ouders zelf het meest mee zitten of tegen aan lopen als dat bij hun kinderen gebeurt? Wat vinden ouders in zo’n situatie het lastigste of moeilijkste? Zijn er ook dingen die ouders – onbewust– ‘verkeerd’ aanpakken, waardoor ze onbedoeld de kans groter maken dat de kinderen ruzie blijven maken. 

moeder_bij_ruzie_dochters‘Ouders twijfelen vaak of en wanneer ze moeten ingrijpen bij een ruzie tussen hun kinderen. Het is belangrijk om bij het begin van een conflict te beoordelen of kinderen er zelf uit kunnen komen. Zo ja, laat ze maar even hun gang gaan. Als je meteen al merkt dat dat niks wordt, is het belangrijk om vrij snel tussenbeide te komen.

Het is voor ouders belangrijk om te weten dat ze hun kinderen zo min mogelijk met elkaar moeten vergelijken, zeker hardop. Op die manier versterk je namelijk gevoelens van competitie, wat een sterke bron van ruzie kan zijn tussen kinderen. Elk kind heeft zijn/haar eigen kwaliteiten, dus focus daarop in plaats van die vergelijking te maken.’

 


Voorkant boekKirsten Buist schreef samen met Sheila van Berkel het boek ‘Broertjes & Zusjes: Zo stimuleer je een warme band tussen je kinderen’. 

Een hechte band tussen broers en zussen heeft positieve gevolgen die de rest van het leven merkbaar zijn. Als ouder wil je dus niets liever dan dat je kinderen een fijne, warme band met elkaar ontwikkelen. Maar kun je daar wel invloed op uitoefenen? Jazeker!

In Broertjes & Zusjes lees je wat je van je kinderen kunt verwachten én hoe jij daarop in kunt spelen. Hoe bereid je de oudste voor op de komst van een broertje of zusje? Wat zijn de bekende verschillen tussen het oudste en het jongste kind? Hoe leg je ruzies bij en hoe leer je eerlijk delen? Al vanaf het moment dat je zwanger bent van de tweede, maar ook daarna, kun je kinderen vaardigheden leren die van grote invloed zijn op hun verdere leven.

Klik hier om meer over dit boek te lezen.


 


Ik heb 3 voorbeelden voor je van situaties, die in een gezin kunnen voorkomen. Zou je bij elk voorbeeld kunnen aangeven hoe ouders die situatie het beste kunnen aanpakken?

Gezin 1.
Sinds de geboorte van je zoontje (je 2e kindje) is de oudste (van 2 jaar) niet meer te genieten. Ze vindt er niks aan dat er nu een baby in huis is; sterker nog, het is alsof ze de baby zelf hartstikke stom vindt. Ze zegt allemaal onaardige dingen tegen hem; soms knijpt ze hem zelfs. Wat kun je als ouder doen om de relatie tussen deze jonge kinderen te verbeteren?

baby_meisjes_lachend_knuffelen‘Het is belangrijk om je te realiseren dat deze reactie voor jou (en de baby) weliswaar heel vervelend is, maar het is een legitiem gevoel. Je peuter vertellen dat zij zich niet zo moet voelen, zal waarschijnlijk niet het gewenste effect hebben: zij voelt het nou eenmaal zo. Het is beter om dat gevoel te benoemen en accepteren dat dat zo is. Knijpen en pijn doen mag natuurlijk niet, daarover moet je duidelijk zijn.

Heel veel kinderen reageren de eerste periode nogal negatief op de geboorte van een broertje of zusje. Voor vrijwel alle kinderen is dit een tijdelijke reactie, die vanzelf over gaat. Zoals altijd geldt: zo min mogelijk aandacht geven aan negatieve manieren van aandacht vragen en juist positieve manieren van aandacht vragen belonen, met name met jouw waardering. Dus als je peuter wél lief tegen de baby is, laat je heel duidelijk zien hoe fijn je dat vindt.

Wat ook altijd goed werkt is om – ook al heb je het druk met een baby er bij – één op één tijd in te plannen met je oudste. Veel kinderen vinden dat heel fijn, even iets doen met alleen papa of mama.’

Gezin 2.
Hoewel je twee kinderen (5 en 7 jaar) het altijd vrij goed met elkaar konden vinden, lijkt het er de laatste paar weken op dat ze niks meer van elkaar kunnen hebben. Ze vliegen elkaar om de kleinste dingen in de haren. Je hoort opmerkingen als ‘kijk niet zo naar me’ of ‘blijf van m’n spullen af’ en dat ontaardt binnen no time in een fikse ruzie. Wat kun je als ouder doen om deze ruzies op te lossen, te beperken en het liefst natuurlijk te voorkómen?

jongens_vechten_met_elkaar_bank‘Als het eerst wel goed ging, en nu ineens niet meer, is het goed om te proberen te achterhalen of er een aanleiding is voor deze verandering. Let ook op of er specifieke momenten zijn waarop het risico op bonje het grootst is, bijvoorbeeld rond bedtijd of etenstijd. Als die specifieke momenten er inderdaad zijn, kun je er voor proberen te zorgen dat ze op dat soort momenten apart van elkaar iets leuks doen. Zorg er dan ook voor dat ze op tijd kunnen eten of kunnen gaan slapen.

Als je kinderen ruzie maken kun je als ouder natuurlijk voor scheidsrechter of politieagent spelen maar handiger (en leuker voor jou) is het om te kijken of je ze kunt helpen om samen tot een oplossing te komen. Vooral als er onderwerpen zijn waar steevast ruzie over komt (bijvoorbeeld omdat ze allebei met jullie enige iPad willen spelen) kun je ze laten overleggen over wat een eerlijke oplossing zou zijn. Het voordeel is namelijk dat een oplossing waar ze zelf mee komen voor allebei veel bevredigender is dan een oplossing die jij als ouder ‘van hogerop’ oplegt.’

Gezin 3.
Je drie kinderen hebben ieder hun eigen kwaliteiten. Alleen merk je dat je middelste (9 jaar) het lastig vindt als het weer gaat over hoe goed de oudste (11 jaar) gevoetbald heeft of een goed cijfer had op zijn rapport. Dan kan hij het niet laten om een vervelende opmerking te maken. En dat terwijl ook hij geprezen wordt om zijn eigen rapport of sportprestaties. Hoe kun je als ouder het beste met deze vervelende opmerkingen onderling omgaan?

moeder_praat_met_kinderen‘Praten met je kinderen is enorm belangrijk. Het ene kind is gevoeliger voor jaloezie en voelt zich misschien wat sneller achtergesteld of “minder goed” dan broer of zus. Ga daarom het gesprek aan: waarom zegt het kind deze dingen, waar komt het gevoel van jaloezie vandaan, maakt iemand anders zulke opmerkingen ook, hoe zou het kind zich voelen als dat zo was?

Kinderen zijn zich nog niet altijd bewust van de emotionele reactie die ze bij iemand anders kunnen oproepen dus daar kun je ze als ouder bij helpen.

En natuurlijk geef je als ouder het goede voorbeeld: jij vergelijkt je kinderen niet nadrukkelijk met elkaar, anders werk je dit soort competitie in de hand.’

 


Tenslotte, wat is het allerbelangrijkste dat je als ouder voor je kinderen (0-12 jaar) kunt doen om de relatie onderling goed te houden?

‘Er zijn een aantal dingen, die bij me op komen:

gezin_blij_duimen_omhoog(1) Elk kind op waarde schatten en zo min mogelijk vergelijken.
(2) Bepraat gevoelens en gedachten.
(3) Laat je kinderen hun onderlinge ruzies waar mogelijk zelf oplossen.
(4) Probeer uit te zoeken welke dingen je kinderen leuk vinden om samen te doen en stimuleer dat (ook al vind je ’t zelf niks; indoor-speelparadijzen bijvoorbeeld…). Zo rem je niet alleen ruzie af, maar stimuleer je ook positieve gevoelens en spel.’

 

Wil je graag reageren op dit artikel? Dat mag!
Zet jouw reactie dan onder dit bericht of op m’n Facebook-pagina. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezinWil jij als eerste Joyce’ waardevolle OpvoedTips ontvangen?
Helemaal GRATIS en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


 

Heb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?
joyce_rosegrijs_staand_c
Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

 

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.
Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle opvoedtips:
– ‘Samen spelen, samen delen? – 5 tips om je kind te leren om met andere kinderen te spelen’. Klik hier.
– ‘Positief opvoeden: Start je opvoeding goed met deze 5 stappen.’ Klik hier.
– ‘Laat dat nou!’ (over: 5 opvoedvalkuilen waar we allemaal intrappen én waardoor opvoeden onbedoeld lastiger wordt). Klik hier.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

logo_akse_coaching_klein_nieuw

 

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl. 

Doorbreek het taboe: Opvoeden is niet altijd leuk en makkelijk.

moeder_handen_in_haar2Opvoeden is niet altijd leuk en gemakkelijk, dat weet waarschijnlijk iedere ouder. Ik weet ook eigenlijk niet zo goed waar het idee vandaan komt dat dat wel zo zou moeten zijn…

Toch merk ik om me heen dat ouders het nog best lastig vinden om toe te geven dat ze soms gewoon maar wat doen; laat staan dat ze toegeven dat ze soms echt met de handen in het haar zitten…

Er ligt een taboe op opvoeden
het_is_een_faseHet fenomeen dat ouders het moeilijk vinden om toe te geven dat ze opvoeden soms best lastig vinden, heb ik al eens eerder het ‘taboe op opvoeden’ genoemd. Je bent misschien ook wel geneigd om vooral tegen anderen te zeggen hoe geweldig het allemaal is (en ook dat is waar!), maar je durft er maar moeilijk voor uit te komen dat het soms echt afzien is. En dan zit je thuis, alleen, met die ene lastige opvoedsituatie waar je regelmatig tegen aanloopt en die je maar niet kunt oplossen. Je probeert van alles, maar echt beter wordt het niet. En als je het dan eens voorzichtig met iemand anders probeert te bespreken, dan hoor je ‘ach, het is een fase, daar groeit hij wel overheen’. Ondertussen zit je al een aantal maanden in die ‘fase’ en duurt die dus wel heel erg lang…

Wat hebben we er eigenlijk aan om te doen alsof het ons allemaal hartstikke goed afgaat?
Ik vermoed dat dat te maken heeft met een gevoel van ‘falen’: als we merken dat we even niet meer weten hoe we om moeten gaan met specifiek gedrag van ons kind, zeker als het vaker voorkomt, dan hebben we het gevoel dat we falen als ouders. Dat is absoluut geen prettig gevoel. En juist dat maakt dat we er moeilijk voor uitkomen.

Van de andere kant: als je jezelf openstelt en toegeeft dat er opvoedsituaties zijn, die je lastig vindt, en dat vervolgens met andere ouders bespreekt, dan is de kans groot dat je hoort dat zij die (of andere) situaties ook lastig vinden, je hoort dat anderen zich herkennen in jouw verhaal en je realiseert je steeds meer dat je niet de enige bent die opvoeden soms lastig vindt. En we weten allemaal: ‘gedeelde smart is halve smart’ en dat werkt op dit gebied precies zo.
Uiteraard zijn er dan nog steeds ouders, die volhouden dat ze die lastige situaties niet herkennen en dat kan ook. Laat dat jou er niet van weerhouden om jouw twijfels of onzekerheden over jouw lastige situaties met andere ouders te bespreken. Er zijn echt genoeg ouders die het wél lastig vinden. 

Laten we het taboe doorbreken
moeder_kind_bank_tekent_muurIk zou het persoonlijk heel fijn vinden als we dit taboe op opvoeden kunnen doorbreken en we zouden toegeven of erkennen dat opvoeden helemaal niet altijd leuk en gemakkelijk is. Natuurlijk moet ik niet overdrijven (het is zeker niet alleen maar ‘kommer en kwel’, er zijn ook echt hele mooie momenten), maar soms kan het nou eenmaal behoorlijk zwaar aanvoelen.

Om een start te maken met het doorbreken van het taboe zal ik eerst zelf ‘een boekje opendoen’. Ik wil je dan ook vertellen welke opvoedsituaties ik persoonlijk lastig vind. Want, ondanks dat ik opvoedcoach & psycholoog ben (en het dus eigenlijk ‘allemaal zou moeten weten’), sta ik ook nog wel eens voor lastige opvoedsituaties. En die zal ik hieronder met je delen. Misschien herken je ze wel…?

 


‘Ook ik sta nog iedere dag met m’n voeten in de klei
en leer nog dagelijks bij.’


 


Wat ik persoonlijk het lastigste vind aan opvoeden…

Ik heb een TOP 5 voor je gemaakt van opvoedsituaties, die ik zelf erg lastig vind. Je leest ze hieronder in willekeurige volgorde.
Goed om te weten: mijn kinderen zijn (op het moment dat ik dit artikel schrijf) 8, 6 en 2 jaar. 


(1) Opvoeden in sociale situaties… 

jongen_ligt_op_de_grond_winkelDit zijn situaties als boodschappen doen, winkelen of op bezoek gaan, mét de kinderen natuurlijk.

Als we naar de winkel of op bezoek gaan, dan bereid ik m’n kinderen eigenlijk altijd wel voor op wat er komen gaat. Ik vertel dan (lees: herhaal het toch nog even; ‘jaaa, mam’) wat ik van hen verwacht. Daardoor weten ze wat ze wél van mij mogen doen als we boodschappen doen, als we winkelen en als we op bezoek gaan.

En ondanks dat ze zich daar over het algemeen goed aan houden, houd ík dat onrustmakende gevoel van ‘als ze zich er nou maar aan houden’, ‘als ze nou maar niet gaan zeuren om dat snoep dat ze zo lekker vinden’ of ‘als ze nu maar niet boos worden omdat ik toch die ene super-te gek-gave trui niet heb gekocht’ of omdat ze misschien wel ruzie krijgen met het zoontje van de gastvrouw. Aaah!!

Een persoonlijk voorbeeld: Eén van m’n kinderen vond het ontzettend spannend om naar de kapper te gaan en schreeuwde al moord en brand als de kapster al een beetje dichter bij kwam met de schaar. Ook deze situatie was echt geen pretje. Het enige dat ik op dat moment kon doen was om zelf rustig te blijven, m’n kind gerust te stellen en ‘m waar mogelijk af te leiden. Nu we inmiddels wat vaker naar de kapper zijn geweest, gaat het gelukkig al wat beter, maar het is nog steeds niet z’n favoriete bezigheid…

En natuurlijk komen deze situaties toch wel eens voor (zoals bij de kapper), maar gelukkig is dat maar zelden. Het is eerder dat ik me er zelf erg druk om maak en zelf bang ben dat het toch verkeerd gaat. Dan hoor ik dat stemmetje in m’n hoofd alweer: ‘het zal toch niet vandaag gebeuren, net nu het zo druk is, wat zullen ze wel niet van me denken…’.

En het frappante is dus dat, als ik dit ouders tijdens een opvoedconsult hoor zeggen, ik altijd reageer met: ‘die ouders, die jou met je kind zien en horen dat hij heel hard schreeuwt, denken waarschijnlijk: ‘gelukkig, andere ouders maken dat ook wel eens mee, ik ben niet de enige.’ Ze herkennen die situatie maar al te goed en kunnen zich dus heel goed in jouw lastige positie inleven.’
Maar goed, blijkbaar mag ik die goede raad ook wat vaker aan mezelf geven… 😉

 

 


joyce_grijs_aanjou_1
Heb je een kleine of grote opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

(2) Opvoeden als ik het gevoel heb dat ik beoordeeld word…
moeder_zoon_afscheid_schoolpoort_zonder_randenNet als bij volwassenen zitten ook kinderen wel eens niet lekker in hun vel; dat hebben mijn kinderen dus ook wel eens. Ze kunnen het dan bijv. minder goed verdragen als er iets gebeurt waar ze niet op hadden gerekend of als niet doorgaat wat ze (zelf) hadden gepland.

Een persoonlijk voorbeeld: Een situatie, die bij ons wel eens voorkomt, is dat één van m’n kinderen graag wil afspreken met een klasgenootje, maar dat dat klasgenootje niet kan of dat m’n kind zelf helemaal niet kan. Je kunt je voorstellen dat dat dan een behoorlijke teleurstelling is. Die teleurstelling uiten ze bijv. door hard te huilen; soms heb ik op dat moment ook wel eens een klap in ontvangst mogen nemen. Geen prettige situatie kan ik je vertellen… 

Zo’n situatie op het schoolplein vind ik zelf echt niet fijn. Door het huilen of schreeuwen trekken we natuurlijk best de aandacht (voor mijn gevoel dan) en daarbij heb ik zelf nog eens het idee dat anderen me extra in de gaten houden om te zien hoe ‘de opvoedcoach’ zo’n situatie gaat oplossen. En waarschijnlijk speelt ook dit zich vooral af in mijn hoofd en zijn de andere ouders er helemaal niet zo mee bezig. Ze zien en horen het waarschijnlijk wel, maar ze staan vooral te kijken of ze hun eigen kind uit school zien komen. En ondertussen voel ik me er behoorlijk rot onder, maar vooral weer door m’n eigen gedachten…

 

(3) Opvoeden als ik denk dat anderen het anders zouden aanpakken…
gezinnen_samen_op_bankIk vind het lastig om m’n kinderen ‘op te voeden’ als we bij anderen zijn; en dan vooral als ik weet dat de andere ouders een andere opvoedaanpak hebben. Ik probeer zelf altijd duidelijk en voorspelbaar naar m’n kinderen toe te zijn; zo houd ik me in principe netjes aan de bedtijden, aan niet te veel snoepen en ga zo maar door.

Andere ouders kunnen daar anders over denken (wat ook weer prima is!), maar waardoor soms wel lastige situaties kunnen ontstaan. Nou komt dat vaak met wat overleg wel goed, maar dat neemt niet weg dat ik me meestal ‘de strengste ouder op aarde’ voel.
Ook m’n kinderen zeggen wel eens ‘ik mag ook niks’, maar dat heeft misschien weer andere redenen… 😉

Het wordt nóg erger als ik van anderen hoor (of duidelijk kan merken) dat ze het niet eens zijn met mijn aanpak. Sommigen vinden me bijvoorbeeld te soft (‘je blijft maar praten, uitleggen, overleggen’) en anderen vinden me juist weer te streng (‘mogen ze echt geen snoepje?’, ‘mogen ze in het weekend ook niet wat later naar bed?’) of zouden anders omgaan met bepaald gedrag en bijv. eerder sancties toepassen (bijv. ‘als ze brutaal tegen me zijn, dan zet ik ze gewoon in de hoek’).
Dat laatste doe ik zelf steeds minder; zo’n consequentie pas ik alleen nog maar toe als ik vind dat het echt de spuigaten uitloopt…

Om maar aan te geven dat iedereen zo z’n eigen aanpak, z’n eigen ideeën en z’n eigen manier van opvoeden heeft. Dat mag ook! En ik ben ervan overtuigd dat iedereen dat met de allerbeste bedoelingen doet.

 


Zolang je zelf tevreden bent over je opvoedaanpak,
dan is dat het enige oordeel dat telt. 


 


Maar juist het gevoel van ‘veroordeeld worden’,
wat je hierboven tussen de regels door kunt lezen, is wat het voor mij zo lastig maakt. Ik vind het juist dan zo lastig om m’n eigen koers te varen. Een koers waarvan ik weet dat die voor ons heel goed werkt. Maar goed, niemand wordt graag veroordeeld, voor mij geldt dat net zo goed…

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


(4) Als m’n kinderen ruzie met elkaar hebben…

moeder_kinderen_op_kopM’n oudste twee kinderen liggen qua leeftijd redelijk dicht bij elkaar (nog geen 2 jaar leeftijdsverschil) en zijn daardoor het meest aan elkaar gewaagd. Ze kunnen elkaar dan ook wel eens flink in de haren vliegen. Meestal gaat het om – in mijn ogen – onbenullige dingen, wat het alleen maar lastiger voor me maakt om rustig op zo’n situatie te reageren.

Zo’n ruzie kan
bij mij namelijk echt als een rode lap op een stier werken: ik wil dan dat ze acuut stoppen met ruziemaken. En wel NU! En hoewel ik ze dan het liefst allebei direct wil laten inzien hoe stom ik het wel niet vind dat ze om zoiets ruzie maken, weet ik dat het juist dan belangrijk is om rustig te blijven. En dat probeer ik ook met heel m’n hart, maar dat vind ik dus ZO lastig! Gelukkig lukt het me de ene keer beter dan de andere keer, maar helaas niet altijd. En dat heeft ook met punt 5 te maken…

 

(5) Opvoeden als ik moe ben…
someecards_sleep_experiment_mothersKen je dat, dat je als ouder continue het gevoel hebt dat je te weinig slaapt? Dat heb ik nou ook. Als de kinderen naar bed zijn, heb ik een ‘vrije’ avond, waarin ik eindelijk aan andere dingen toekom. Daar ga ik dan alleen wat te lang mee door, waardoor ik vaker (te) laat naar bed ga. Voor m’n to do-list natuurlijk prima, maar voor m’n rust niet zo handig…

En net als bij iedereen, die (te) weinig slaapt, merk ik de onprettige effecten ervan: ik heb dan niet alleen een vermoeid gevoel, maar ik merk ook dat ik prikkelbaarder ben en dus minder goed dingen kan verdragen. Ruzies tussen m’n kinderen (zie punt 4) zijn dan lastiger om op een rustige manier op te lossen dan wanneer ik uitgerust ben…

Verder heb ik minder geduld als ik me moe voel: ik kan het bijv. minder goed hebben als m’n kinderen treuzelen (bijv. als ze naar bed gaan of als ze naar school moeten) of zeuren (‘mag ik nog een snoepje?’). Nou vind ik dat op zich nooit fijn, maar als ik moe ben, merk ik dat ik het nóg lastiger vind om er rustig op te reageren. En ook in dat soort situaties moet ik dus goed blijven opletten en hard werken; en dan eigenlijk nog het meest aan mezelf…

Verder ben ik ervan overtuigd dat wanneer ik uitgerust ben mijn kinderen minder ruzie maken, minder treuzelen en minder zeuren. Ik kan dan – nog voordat dat gedrag optreedt – de situatie in goede banen leiden: lastig gedrag buig ik dan makkelijker om in positief gedrag, waardoor het lastige gedrag nagenoeg niet meer voorkomt…

Dus met punt 5 (vermoeidheid) heb ik vooral mezelf. Des te meer reden om vanavond weer op tijd naar bed te gaan! 😉

Dat waren de 5 opvoedsituaties, die ik op dit moment echt lastig vind.

OPROEP: Help mee het taboe te doorbreken
Ik kan me heel goed voorstellen dat jij ook opvoedsituaties hebt, die jij zelf lastig vindt. Misschien herken je wel situaties die ik hierboven beschreven heb?

Wil je me helpen het taboe te doorbreken?
Dat zou je kunnen doen door me te laten weten welke opvoedsituatie jij lastig vindt (en waarom)?

⇒ Je mag je reactie onder dit bericht plaatsen; je mag me ook een mailtje sturen (info@aksecoaching.nl). Zet dan in de onderwerpregel ‘taboe’.


Wil jij ook Joyce’ waardevolle opvoedtips ontvangen? tip_gezinHelemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


Wil je graag reageren op dit artikel? Dat mag!
Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

Heb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op. Je vindt m’n contactgegevens hieronder.
joyce_rosegrijs_staand_c

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2018. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.
Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.


Klik hier voor je dagelijkse portie OpvoedInspiratie.

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle opvoedtips: 
– ‘Positief opvoeden: Start je opvoeding goed met deze 5 stappen.’ Klik hier.
– ‘Laat dat nou!’ (over: 5 opvoedvalkuilen waar we allemaal intrappen én waardoor opvoeden onbedoeld lastiger wordt). Klik hier.
– ‘Stop met schreeuwen!’ (over: Hoe je in 5 stappen minder schreeuwt tegen je kind.)Klik hier. Klik hier.
– ‘Ach, het is maar een fase.’ (over: Hoe jouw verwachtingen over je kind je opvoeding in de weg kunnen zitten.). Klik hier.
– ‘Driftbuien in de Supermarkt’ – Tips van Opvoedcoach Joyce Akse’
. Klik hier.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.


logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

Hoera, er komt een kindje bij! – 5 tips over hoe je je oudste voorbereidt op een broertje of zusje.

Yes, je bent weer zwanger! Jij en je partner zijn waarschijnlijk door het dolle heen, want er komt weer een kindje bij. Je hebt al een oudste (of misschien meerdere kindjes) en nu wordt jullie gezin uitgebreid met een nieuwe baby. Wat heerlijk!

ouderschap_zwangere_buik_oudste_dochter2Jullie als ouders weten nu al een beetje wat je te wachten staat, omdat jullie het hele traject van een baby verwachten, al eens doorlopen hebben. Alleen, dat kindje dat jullie toen verwachtten, is nu zelf waarschijnlijk een jaar of 2-3 en heeft nog nooit ervaren hoe het is om een broertje of zusje te krijgen. Voor sommige kinderen is dat totaal geen probleem en die gaan goed om met alle veranderingen, die zich voordoen; andere kinderen vinden die veranderingen nog best lastig en hebben er wat meer begeleiding bij nodig. Het is dan handig om je kindje goed voor te bereiden op wat er allemaal staat te gebeuren.

 

⇒ Hieronder vind je 5 tips over wat je wél (en één tip over wat je beter níet) kunt doen in de voorbereiding van je oudste kind op de komst van de baby.

 

1. Lees samen boekjes over zwangerschap en baby’s.
voorlezen_moeder_aan_kindEr bestaan veel leuke boekjes voor peuters, kleuters en oudere kinderen over zwangerschap, baby’s en grote zus/broer worden. Daarin wordt dan vaak de groeiende, dikke buik van mama besproken, wat er allemaal gaat gebeuren als het baby’tje er eenmaal is en ook welke leuke en minder leuke kanten er aan zitten.

Ik zet hieronder alvast een paar titels, die ik graag samen met mijn oudste twee kinderen las toen ze wisten dat ze oudere broer & zus gingen worden:
– ‘Kleine Pluis’ (Dick Bruna)
– ‘Een baby’ (E. van Lieshout & M. Witke)
– ‘Wat zit er in je buik, mama?’ (Sam Lloyd)
– ‘Saar wordt grote zus’, ‘Kas wordt grote broer’ of ‘Kas krijgt een zusje’ (Pauline Oud)
– ‘We krijgen een baby’ (W. Kloosterman-Coster)
– ‘Rikki wordt grote broer’ (Guido van Genechten)
Met deze lijst kun je alvast een begin maken als je naar de bibliotheek of de boekwinkel gaat. Maar er zijn natuurlijk nog veel meer leuke boekjes over dit thema.

Naar aanleiding van het lezen van deze boeken kun je ook een kort gesprekje met je oudste(n) hebben, uiteraard aangepast aan zijn leeftijd en denkniveau. Op die manier kun je nóg beter uitleggen en laten zien wat er allemaal gaat gebeuren. Daarnaast is samen lezen ontzettend fijn om te doen, goed voor het versterken van jullie onderlinge band en voor de ontwikkeling van je kind. Ik wens jullie samen alvast veel leesplezier.

 

2. Licht je kindje zo snel mogelijk in. 
baby_cupcakes_jongen_meisjeJe kunt je kindje op een leuke manier laten weten dat er een broertje of zusje komt. Je kunt het natuurlijk gewoon vertellen, maar je kunt hem ook een kleinigheidje cadeau doen.
Bijv. een knuffeltje dat hij alvast van de baby krijgt waarmee ‘de baby’ aangeeft dat hij zo blij is met zijn grote broer/ zus of iets dat heel duidelijk voor een baby’tje is (vraag dan bijv. ‘voor wie zou dat kunnen zijn?’). Als je oudste nog vrij jong is, dan kan de laatste optie nog best lastig zijn. 

Sommige kinderen hebben een uitgesproken idee of een sterke voorkeur voor een broertje óf een zusje. Uiteraard kan die wens dan maar twee kanten op gaan: de wens komt in vervullen of … niet…
Als je weet dat je kindje er moeite mee heeft of een bijzonder sterke voorkeur heeft (en daardoor straks wellicht tegendraads of negatief op de baby gaat reageren), dan zou je hem op dit vlak goed kunnen helpen door hem vooraf te laten weten of hij een broertje of zusje krijgt. Als hij dat rond 20-weken zwangerschap te horen zou krijgen, dan heeft hij nog ong. 20 weken om aan dat idee te wennen.
Eerste voorwaarde hiervoor is natuurlijk wel dat je het zelf wil weten…

3. Laat je kindje helpen met de voorbereidingen.
Sommige kindjes vinden het best lastig dat er van alles gaat veranderen. Ze houden het liefst alles bij het oude. Dat is ook helemaal niet erg. Geef je kindje daarom zo veel mogelijk tijd om aan al die veranderingen te wennen. Zodra je je kindje hebt verteld dat hij een broertje / zusje krijgt, kun je alle veranderingen langzaamaan – het liefst één voor één – gaan doorvoeren. Betrek je kindje er dan steeds zo veel mogelijk bij. Leg ze ook steeds aan hem uit. Hoe logisch het voor jou ook allemaal mag zijn, voor jouw kindje is het dat niet. Hij maakt nu alles voor het eerst mee. Voor hem is alles helemaal nieuw.

Hieronder volgen 2 voorbeelden, waar je je kindje bij kunt betrekken:

(1) Betrek je kindje bij het uitzoeken van nieuwe babykleertjes. 
Als je nieuwe kleertjes voor je baby gaat kopen of als je kleertjes krijgt van andere ouders, dan zul je op een bepaald moment waarschijnlijk een setje kleertjes gaan uitkiezen dat je baby direct na de geboorte aankrijgt. Zoek daar 2 setjes voor uit en laat je oudere kind dan kiezen. Dat wordt dan het setje dat je baby na de geboorte aankrijgt.
Bijv. ‘Welk van deze 2 setjes vind jij het mooiste voor de baby?’. Als je kindje gekozen heeft, dan kun je reageren met ‘Wat fijn dat je die gekozen hebt. Ik weet zeker dat de baby die heel mooi gaat vinden.’ 

Op deze manier geef je je kindje het gevoel dat hij ook bij al het nieuws betrokken wordt en langzaamaan wat grip krijgt op de veranderingen.


ouderschap_baby04Heb jij vragen over je baby of je prille ouderschap?
Lijkt je baby vaker ontroostbaar of slaapt je baby weinig? Wil je leren welke signalen je baby je allemaal geeft, zodat je goed op zijn behoeftes kunt aansluiten? Heb je andere vragen over je baby of je ouderschap, waar je graag persoonlijk advies van Joyce over zou willen krijgen?
Lees dan hier op welke manier Joyce jou zou kunnen helpen.

Wil je regelmatig nieuws en (realistische) tips ontvangen over zwangerschap, baby’s, de kraamtijd en meer?
Volg dan ‘Blije baby Blije ouders’  op Facebook.


(2) Neem je kindje een keer mee naar de verloskundige om samen ‘in de buik’ te kijken.
zwanger_ouders_kind_echoJe kindje zal het – naarmate jouw buik groeit – steeds interessanter vinden dat er een baby in jouw buik groeit. Je kindje zal het misschien wel eens willen aanraken, aaien of een kusje geven.

Je kindje zal echter bij het zien van de echo echt nog niet goed weten wat het ziet (behalve dan zwarte/witte/grijze beelden die wat bewegen), maar meestal weet een verloskundige wel hoe ze je kindje er bij kan betrekken. Benader je oudste tijdens dat bezoek in ieder geval heel positief.

Kies hier natuurlijk wel het goede consult voor uit. Als het een consult is waar jullie serieuze onderwerpen willen bespreken, die misschien wat langer gaan duren of waarbij je je aandacht echt bij het gesprek wil hebben, dan is dat gesprek misschien niet zo handig om je kindje mee naar toe te nemen.

 

4. Laat je kindje zo snel als mogelijk in zijn nieuwe kamer slapen. 
Vaak zie je dat – zodra de baby in aantocht is – het oudste kindje naar een andere slaapkamer en een ander bed verhuist. Dat is heel normaal. Je wil alleen wel graag voorkomen dat je kindje het gevoel krijgt dat het ‘plaats moet maken’ voor de baby en dat de baby zijn kamer en bed ‘inpikt’. Dat kan namelijk vervelende of jaloerse gevoelens bij je oudste oproepen. Dat wil je natuurlijk niet.

vader_klust_meisje_autootjeUiteraard kost de aanschaf of het opknappen van een nieuw bed, kast ed. en eventueel het ‘slaap-klaar’ maken van de ruimte zelf nog best wat tijd. Misschien heeft zijn nieuwe slaapkamer een likje verf nodig, een ander behang of een nieuwe vloer; probeer dat allemaal zo gauw mogelijk te doen. Hoe eerder dat namelijk klaar is, hoe sneller je kindje in zijn nieuwe kamer kan slapen. Je wilt namelijk het liefst dat je kindje goed gewend is aan zijn nieuwe bed en kamer, voordat zijn broertje of zusje komt. Daarnaast zal hij dan ook niet meer de link leggen tussen zijn nieuwe kamer en de geboorte van de baby; dat ligt dan zo ver uit elkaar dat dat voor je oudste echt niks meer met elkaar te maken heeft.

Ga tijdens deze werkzaamheden regelmatig met je oudste in zijn nieuwe kamer kijken. Ook al is die nog niet af, vertel hem/haar dan dat dat de nieuwe ‘grote jongens- / meisjeskamer’ wordt en vertel hem waar het bed komt, de kast, de lamp etc. Zo laat je je oudste alvast wennen aan zijn nieuwe kamer.


baby_ingbakerd_hydrofiele_doekWorkshop ‘Blije baby & Blije ouders’
Joyce geeft regelmatig workshops, waarin ze je leert hoe je op een positieve en fijne manier omgaat met je baby en dan vooral als je baby’tje moeilijk slaapt en/of veel huilt. Deze workshops heten ‘Blije baby & Blije ouders’.

Je leest hier of Joyce deze workshop binnenkort ook bij jou in de buurt geeft. 


Als het eenmaal zo ver is en je oudste naar zijn nieuwe slaapkamer kan verhuizen, is het goed om hem ook te laten helpen met het verhuizen van kleine, lichte spullen. Hij kan bijv. zelf heel goed zijn knuffels (of andere kleine dingen) van zijn oude naar zijn nieuwe slaapkamer brengen en daar een nieuw plekje geven. Laat hem voor de eerste nacht ook zijn lievelingsdekbed of -kussen uitzoeken, zodat hij zich helemaal op z’n gemak en prettig voelt in zijn nieuwe kamer. Ook dat mag allemaal gepaard gaan met veel positieve aanmoediging van jouw kant.

Zodra zijn slaapkamer helemaal klaar is en hij daar ook al een beetje gewend is, is het leuk voor je oudste om te helpen met het inrichten van de babykamer. Je kunt hem dan laten helpen met het klaarzetten van een paar knuffeltjes voor de baby, alle luiers in de la van de commode te leggen etc.

 

5. Laat je baby een cadeautje geven aan zijn grote broer / zus.
Zodra je baby geboren is, zal je oudste heel nieuwsgierig zijn naar het baby’tje dat al die tijd in je buik zat. Als je kindje zijn kleine broertje of zusje voor het eerst ziet, is het ontzettend fijn om hem dan een cadeautje namens de baby te geven. Dat zal hem een fijn en speciaal gevoel.

jongen_shirt_theres_no_buddy_like_a_brotherDe baby kan na de geboorte natuurlijk nog vrij weinig; in de ogen van je oudste kind kan hij misschien zelfs nog helemaal niks. Het is dan ook niet gek dat je oudste na een korte inspectie al ‘genoeg’ heeft van de baby. Hij heeft zijn broertje/zusje dan wel gezien en wil graag gaan spelen. Laat hem dat dan gewoon doen. Dwing je kind niet om steeds naar de baby te komen of om de baby een kusje te geven. Dat komt echt vanzelf wel. Misschien niet op korte termijn, maar zeker als je baby wat ouder is en er enige interactie mogelijk is.

Als je het idee hebt dat je oudste toch echt wat te weinig aandacht voor de baby heeft, dan kun je dat stimuleren door samen met de baby bij je oudste te gaan zitten en te zeggen ‘kijk, hij kijkt naar jou’, ‘hij wil graag zien wat zijn grote broer / zus allemaal doet. Doe het hem maar voor, dan weet hij straks ook hoe het moet.’ Moedig je oudste kind dan ook aan bij wat hij op dat moment aan het doen is.

En vergeet niet dat er vanaf de geboorte van je baby al zo veel aandacht naar de baby uitgaat, dat ook je oudste nog steeds aandacht mag (moet!) krijgen. Zeg tegen je oudste regelmatig dat de baby heel blij is met zo’n grote broer of zus als hij/zij.

Laat je oudste helpen met het uitpakken van cadeautjes dat het bezoek meebrengt, met het aankleden van de baby, met het verschonen of het in bad doen (uiteraard alleen wat past bij de leeftijd van de oudste). Jonge kindjes kunnen goed helpen met het geven van de speen of met het geven van een knuffeltje aan de baby; oudere kinderen kunnen evt. kleren of de luier verschonen. Je oudste zal dat graag doen als zijn handelingen – hoe onhandig misschien ook – positief worden ontvangen. Probeer dus de – ook als het niet helemaal goed gaat – de positieve kant te benadrukken en ga er van uit dat je oudste het echt wel goed bedoelt.
Al deze activiteiten mogen natuurlijk alleen uitgevoerd worden onder toezicht van een volwassene.

 

Wat je beter achterwege kunt laten… 
baby_meisjes_lachend_knuffelenProbeer te voorkomen dat je alle veranderingen, die nu staan te gebeuren, ophangt aan de baby. Dat is op zich wel heel logisch om te doen (sterker nog, het is gewoon zo), maar voor je oudste kan dat best vervelend zijn. Het draait dan ineens wel heel erg om die baby… Zorg dat je oudste tijdens je zwangerschap én na de geboorte nog steeds jouw aandacht krijgt door regelmatig één-op-één met elkaar te spelen.

Verder is het belangrijk dat je je oudste nergens toe dwingt; je mag je oudste best op een fijne manier stimuleren om naar de baby te gaan, om een liedje voor de baby te zingen of iets anders, maar heb daar geduld mee. Als je oudste dat niet wil doen (om wat voor reden dan ook), laat hem dan maar gewoon. Heb het vertrouwen dat dat dan wel komt als de baby wat ouder is.

 


Maandelijks schrijft Joyce een artikel boordevol opvoedtips over belangrijke opvoedthema’s, waar ouders regelmatig tegenaan lopen.

tip_gezin=> Wil jij haar NIEUWSTE e-zine met alle opvoedtips lezen?
Klik dan hier en meld je GRATIS én vrijblijvend aan voor Joyce’ e-zine, boordevol praktische opvoedtips.  Het e-zine verstuurt ze steeds aan het begin van de maand.

CADEAU: Kort na je aanmelding ontvang je ook nog een mooi cadeau met extra opvoedtips. Je leest er hier meer over. 


joyce_grijs_aanjou_1Ik hoop van harte dat je deze tips op een goede manier thuis kunt toepassen. Heb je hier vragen over, wil je meer weten over dit thema of heb je een opvoedvraag? Neem dan contact met me op. Je vindt m’n contactgegevens hieronder.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2017-2018. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.
Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

logo_akse_coaching_groot_nieuwGa (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Lees verder over gerelateerde thema’s:
– ‘Voorkom ongewenst gedrag: Geef je kind positieve aandacht.’ Lees hier.
– ‘Waarom krijgt zij altijd meer dan ik…? (over: 5 tips om jaloezie op een positieve manier aan te pakken.)’ Lees hier.
– ‘Wat zit er in je verzorgingstas? Lijst met onmisbare dingen voor als je met je baby de deur uit gaat.’ Lees hier.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed. 

Waarom krijgt zij altijd meer dan ik…? (over: 5 tips om je kind te helpen om met zijn jaloezie om te gaan.)

jongen_alleen_bij_gezinIedereen is wel eens jaloers. Op zo’n moment heb je het idee of het gevoel dat je zelf op de een of andere manier achtergesteld wordt ten opzichte van iemand anders. Die onprettige gevoelens komen net zo goed voor bij volwassenen als bij (de wat oudere) kinderen.

Jonge kinderen kennen nog geen jaloezie: ze zijn nog heel egocentrisch en daardoor heel erg op zichzelf gericht. Vanaf de basisschoolleeftijd worden kinderen zich steeds meer bewust van anderen om zich heen, waardoor ze merken dat anderen ook iets hebben, willen of kunnen. Naarmate kinderen ouder worden, gaan ze zichzelf ook steeds meer vergelijken met anderen. Ze zien dat anderen iets leuks of moois hebben dat ze zelf niet hebben, maar wel graag zouden willen.

Vaak ligt er aan gevoelens van jaloezie een negatief zelfbeeld ten grondslag. Bij kinderen met een goed gevoel van eigenwaarde zie je over het algemeen minder jaloezie. Natuurlijk zijn deze kinderen ook wel eens jaloers, maar ze zijn er niet zo erg door uit het veld geslagen. Ze kunnen de gevoelens van jaloezie weer gemakkelijker loslaten. Een kind met een goed gevoel van eigenwaarde voelt zich minder snel achtergesteld dan kinderen met een lage eigenwaarde of met minder zelfvertrouwen.

Voor kinderen is jaloezie trouwens nog best een moeilijk te begrijpen emotie. Verdriet, boosheid, blijdschap en angst zijn duidelijke gevoelens, die een kind goed kan begrijpen. Bij jaloezie komen echter meerdere emoties samen: verdriet over wat het kind niet heeft, boosheid over wat een ander wel heeft en angst dat een ander liever gevonden wordt. Dit maakt het een complexe emotie waar kinderen niet altijd goed raad mee weten en niet altijd goed van weten hoe ze die kunnen uiten.

jongens_vechten_met_elkaar_bankKinderen kunnen hun jaloezie op verschillende manieren uiten. Hieronder lees je op welke manieren ze dat kunnen doen:
– Ze laten agressief gedrag zien (fysiek of verbaal): ze gaan gillen, slaan, schelden of schreeuwen.
– Ze maken ruzie.
– Ze pakken spullen van hun broertje of zusje af (of gaan zelfs stelen).
– Ze gaan huilen als een ander kind aan hun spullen komt.
– Ze trekken zich zwijgend terug.
– Ze eisen (extra) aandacht op op andere (lastige) momenten.
– Ze vallen terug in een vroeger ontwikkelingsstadium.

 


joyce_grijs_aanjou_1
Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


Positieve kanten aan jaloezie
Door op een goede manier om te gaan met jaloezie leert je kind om voor zichzelf op te komen. Soms zijn gevoelens van onrecht misschien wel terecht en is er inderdaad iets oneerlijk verdeeld. Op zo’n moment is het dan ook goed dat je kind voor zichzelf opkomt en om zijn gevoelens of gedachtes kenbaar te maken. Anderzijds leert je kind juist om rekening te houden met een ander en te begrijpen waarom een ander soms iets wel heeft of mag, wat je kind op dat moment zelf niet heeft of niet mag.

Hieronder lees je maar liefst 5 dingen, die je kunt doen als je kind jaloers is. 

 

moeder_geeft_dochter_een_kus1. Praat met je kind over jaloezie, over wat het is en hoe je je er door kunt voelen.
Toon begrip voor de jaloerse gevoelens van je kind en leg uit dat iedereen wel eens jaloers is. Het is dus heel normaal om die gevoelens wel eens te hebben.

Leg je kind ook uit dat als jij iets positiefs tegen je ene kind zegt je dan niet automatisch iets negatiefs over je andere kind bedoelt. Dus: als je tegen je ene kind zegt ‘ik vind jou lief’, dan betekent dat niet dat je je andere kind niet lief vindt.

Het is belangrijk om tijdens zo’n gesprek een duidelijk verschil te maken tussen het hebben van jaloerse gevoelens en het omgaan met of het uiten van de jaloezie. Sommige reacties of gedragingen, zoals schelden of agressief reageren, zijn natuurlijk niet toegestaan.

 

2. Leer je kind om over zijn gevoelens te praten en dus om onder woorden te brengen wat hij voelt. Het is belangrijk om te kunnen zeggen waar je mee zit, zodat je je gevoelens niet opkropt of op een andere manier gaat uiten. Leg je kind uit dat het beter is om te vertellen waar je mee zit dan om er zelf mee te blijven rondlopen. Anderen kunnen nou eenmaal niet in je hoofd kijken of aanvoelen wat er met je aan de hand is. Als je kind jou als ouder vertelt waar hij mee zit, kunnen jullie met hem meedenken en kunnen jullie samen nadenken over een oplossing. Soms is alleen het er over praten zelfs al genoeg…

 

3. Probeer er op het moment dat je merkt dat je kind jaloers gaat reageren niet te emotioneel of te heftig te reageren. Houd de sfeer luchtig, probeer in zulke situaties ook eens humor te gebruiken.

Bijv. Als je kind er op toeziet dat iedereen exact evenveel krijgt, dan zou je de M&M’s of chips uit een zak allemaal een voor een kunnen gaan verdelen; waarschijnlijk geeft je kind dan wel aan dat dat nou ook weer niet de bedoeling is. Je kind realiseert zich dan dat ongeveer evenveel ook ok is.

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 

 

moeder_geeft_dochter_een_high_five4. Reageer positief als je kind zijn broertje of zusje wèl iets geeft of gunt. 
Op het moment dat je kind zijn broer of zus wel iets gunt of zo maar een keer iets geeft, geef dan meteen aan dat je het fijn vindt dat je kind dat deelt, geeft of dat hij een ander ergens mee laat spelen. Het is belangrijk dat je kind hoort wanneer hij iets goed doet, vooral als hij daar vaker moeite mee heeft. Dit zal er namelijk voor zorgen dat hij dat fijne gedrag vaker zal laten zien.

Probeer er dus ook op te letten dat je kind iets met een ander deelt en benoem dat dus. Dat zorgt er o.a. voor dat je zelf minder focust op het jaloerse gedrag van je kind en juist meer ziet dat hij ook niet-jaloers gedrag vertoont.

 

jongens_spelen_samen_kapla.jpg5. Laat beide kinderen regelmatig samen spelen of samen iets ondernemen.
Laat ze iets doen waarbij ze echt moeten samenwerken en waarbij ze een gemeenschappelijk doel hebben. Ze leren dan dat ze elkaar nodig hebben en samen meer kunnen bereiken dan alleen. Op zo’n momenten ervaren ze even geen concurrentie en merken ze dat ze op een fijne manier tijd met elkaar kunnen doorbrengen.

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezinWil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen? 
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Lees verder over gerelateerde thema’s:
– ‘4 manieren om je kind te helpen met lastige emoties (+ 3 BONUSTIPS)’. Lees het artikel hier.
– ‘Help, mijn kind liegt. Wat nu? (Over: Hoe je je kind leert om eerlijk tegen je te zijn.). Lees het artikel hier.
– ‘Voorkom ongewenst gedrag: Geef je kind positieve aandacht.’ Lees het artikel hier.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

Joyce gebruikte o.a. onderstaande referenties voor dit artikel:
– de Vos – van der Hoeven, T. Jaloezie. Lees het artikel.
– Jaloers. J/M Ouders. Lees het artikel.
– Jaloezie bij kinderen. Mamaplaats. Lees het artikel.
– Keus. Geef jaloers kind positieve aandacht. Reformatorisch Dagblad.  Lees het artikel.

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl. 

 

Voorkom ongewenst gedrag: Geef je kind positieve aandacht.

Om te voorkómen dat je kind ongewenst gedrag laat zien, is het belangrijk om je kind (meer) positieve aandacht te geven. Dat is echter gemakkelijker gezegd dan gedaan. Want juist in situaties, waarin je kind voor je gevoel vaker lastig of vervelend is, is het ontzettend moeilijk om de energie op te brengen om je kind op een leuke en positieve manier te benaderen.

meisje_duwt_broertje_weg_loopfietsDaarnaast heeft de uitdrukking ‘aandacht geven’ vaak een negatieve bijsmaak. Er wordt vaak tegen een kind gezegd ‘krijg je weer niet genoeg aandacht…?’ of ‘heb je weer aandacht nodig?’ en dat terwijl alle kinderen inderdaad aandacht nodig hebben en in het bijzonder van hun ouder(s)! Kinderen hebben – net als volwassenen – het gevoel nodig dat ze gezien en gehoord worden en dat bereik je o.a. door je kind regelmatig jouw onverdeelde aandacht te geven (hieronder lees je wat ik precies bedoel met ‘onverdeelde aandacht’).

Sterker nog, kinderen kunnen eigenlijk helemaal niet te veel (positieve) aandacht krijgen, als je het maar op een goede manier geeft. Je kunt je kind nl. ook – onbewust – op een verkeerde manier aandacht geven, waardoor je kind juist wél lastig of vervelend gedrag laat zien. Als je bijv. alleen maar op je kind reageert als hij lastig of vervelend is (door boos te worden, te schreeuwen of straf te geven) en daarnaast vrijwel niet op je kind reageert als hij lekker bezig is, leuk speelt ed., dan zal je kind – juist om jouw aandacht te krijgen – eerder dat ongewenste gedrag laten zien. Je kind heeft dan nl. het idee dat ‘als ik lastig doe, dan ziet mama me; als ik lekker bezig ben, ziet mama me niet.’. Natuurlijk denkt en doet je kind dat niet bewust… Maar om dit patroon te doorbreken, is het belangrijk om juist op je kind te reageren als hij bijv. lief kleurt, rustig een boek leest of lekker met z’n blokken speelt.

moeder_dochter_samen_koken

Kortom, je kind heeft aandacht nodig. Als je kind echter te weinig positieve aandacht krijgt, gaat hij op een negatieve manier om aandacht vragen. Maar je kind krijgt natuurlijk veel liever positieve aandacht, net zoals jij het veel fijner vindt om positieve aandacht te geven. Gééf je kind dan ook die positieve aandacht!

Maar hoe doe je dat eigenlijk: positieve aandacht geven? En hoe zorgt dat er voor dat je kind minder lastig of vervelend gedrag laat zien? Dat lees je hieronder.


logo_groot_paars


Heb je een kleine of grote opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


Een belangrijk aspect van positieve aandacht geven is: ‘tijd vrij maken voor je kind’. En dan bedoel ik dat je je kind een paar keer per dag heel gericht aandacht geeft. Het gaat er dan vooral om dat je een paar keer per dag kort iets met je kind doet. Aangezien je door de dag heen ook je eigen activiteiten hebt, die nou eenmaal moeten gebeuren, is het belangrijk om bewust tijd vrij te maken voor je kind. Als je het niet gewend bent om dat te doen, is het zelfs goed om in het begin tijd in te plannen, die je dan echt blokkeert om aan je kind te besteden.

Het is natuurlijk niet bedoeling dat je vanaf nu de hele dag bij je kind gaat zitten en de hele tijd met hem mee gaat doen. Als je per keer dat je bij je kind gaat zitten enkele minuten (dus echt maar 1-2 min. per keer) daarvoor uittrekt, dan is dat al voldoende.


Geef je kind liever een aantal keren KORT per dag jouw aandacht dan één keer lang.


moeder_helpt_zoonPraktisch gezien kun je ‘aandacht geven’ heel eenvoudig aanpakken: je gaat naast je kind zitten als hij kleurt, met de blokken speelt, een spelletje op de computer doet etc. Uiteraard toon je op zo’n moment je belangstelling voor wat je kind doet en probeer je met hem mee te doen. Vraag maar eens wat jij op dat moment zou kunnen doen om hem te helpen: wat mag jij kleuren, met welk bouwwerk kun jij je kind helpen om het nóg hoger, langer of sterker te maken of laat je kind jou uitleggen wat er allemaal gebeurt in het computerspelletje wat hij doet, wat het doel is, waar hij voor moet opletten, wat hij lastig vindt (en of jij het ook eens mag proberen…?). Laat de leiding over het spelen dan grotendeels bij je kind.

 

Het is belangrijk om je te realiseren dat jij op zo’n moment aansluit bij wat je kind doet. Je hoeft dus niet zelf te bedenken wat je met je kind kunt doen of welk uitstapje jullie gaan maken; je kind is vaak al ergens mee bezig en daar kun je gemakkelijk bij aansluiten.


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 

meisje_toont_tekening

Tijd vrij maken voor je kind geldt in principe ook voor momenten, waarop je kind uit zichzelf naar je toekomt. Bijv. als hij je het nieuwe liedje dat hij pas op school heeft geleerd wil laten horen, als hij jou de tekening wil laten zien die hij net gemaakt heeft of als hij iets gezien heeft op tv of van zijn vrienden dat hij jou graag wil vertellen. Probeer op dat soort momenten – die vaak maar een minuutje duren – te stoppen met waar je mee bezig bent en om je kind dan je volle aandacht te geven. Op zo’n moment heeft je kind namelijk echt jouw aandacht nodig. En aangezien je kind die aandacht dan vaak maar heel kort nodig heeft, is het handiger om er – als het even kan – meteen aan te voldoen.

 

Het voordeel van deze manier van aandacht geven, is dat je kind merkt dat hij op een positieve manier aandacht van jou krijgt. Hij krijgt de aandacht niet als hij vervelend of lastig is, maar gewoon als hij lekker bezig is. Daardoor is je kind eerder geneigd om juist met dat gewenste gedrag door te gaan of om het weer te doen. Je kind zal na een tijdje dan ook vaker op een fijne manier spelen en dus ook minder lastig gedrag gaan vertonen.

 


Kinderen, die lekker bezig zijn, hebben geen tijd om vervelend te doen.


too_much_attention_spoiled_children

Een aantal aspecten van ‘positieve aandacht’ lijken misschien wel een open deur voor je. Toch schieten ze er gemakkelijk bij in als je het idee hebt dat je kind vaak lastig of vervelend is. Over het algemeen zijn dit ook vooral de aspecten waardoor je een paar jaar geleden graag vader of moeder wilde worden. We merken nl. allemaal dat het veel fijner is om een positieve band met je kind op te bouwen en om op een prettige manier met je kind om te gaan dan dat je je kind steeds moet wijzen op consequenties van zijn gedrag of zelfs straf moet geven.

Het geven van positieve aandacht aan je kind is één van de belangrijke aspecten om ongewenst gedrag van je kind te voorkómen. Daarnaast zijn er natuurlijk nog andere aspecten, die ik in toekomstige artikelen zal toelichten.

Wil je reageren op dit artikel?
Ga dan naar m’n Facebook-pagina en laat daar een bericht achter.


tip_gezin
Wil jij ook Joyce’ waardevolle opvoedtips ontvangen?
Helemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.

 


 

Ik hoop van harte dat je met deze informatie op een goede manier thuis aan de slag kunt.

Heb je hier vragen over, wil je meer weten over dit thema of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op. Je vindt m’n contactgegevens hieronder.
joyce_rosegrijs_staand_c

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

© 2016-2018. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.logo_akse_coaching_groot_nieuw

 

Ga (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Joyce gebruikte o.a. onderstaande referenties voor dit artikel:
– Sanders, M.R., Markie-Dadds, C., & Turner, K.M.T. (2007). Tafeldraaiboek. The University of Queensland: Australia.

Lees verder over gerelateerde thema’s:
– ‘De pedagogische tik: Doen of niet? (over: Waarom een tik helemaal niet nodig is.)’. Lees hier verder.
– ‘De time out: Hoe werkt die eigenlijk?’ (over: De time out in 5 stappen)’. Lees hier verder.
– ‘In 5 stappen naar minder stress én positiever opvoeden’. Lees hier verder.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

Samen spelen, samen delen? | 5 tips om je kind te leren om met andere kinderen samen te spelen.

meisje_duwt_broertje_weg_loopfietsBroertjes & zusjes: ze kunnen meestal niet zonder elkaar, maar ook niet met elkaar… Hoe je kinderen met elkaar om gaan, kan je soms echt wel hoofdbrekens bezorgen. Je ziet dat ze elkaar pijn doen, elkaar slaan of ze zeggen heel gemene dingen tegen elkaar. En dan is er ook nog die onvoorspelbaarheid: het ene moment spelen ze ontzettend lief met elkaar en het andere moment slaan ze elkaar ‘de koppen in’, soms zelfs letterlijk…

 

Voor jou als ouder zijn dat hele lastige momenten, want je wil niets liever dan dat je kinderen goed met elkaar kunnen opschieten, dat ze elkaar geen pijn doen en dat ze op een fijne manier met elkaar omgaan. Toch zijn kleine ruzietjes of onenigheden haast onvermijdelijk.

 

Jonge kinderen, zoals dreumesen en peuters, zijn van nature egocentrisch* ingesteld; ze eigenen zich bijv. heel gemakkelijk speeltjes toe, eenvoudigweg omdat ze er zelf mee willen spelen én dat willen ze nu! Ze realiseren zich nog niet dat dat andere kindje, dat met dat speeltje aan het spelen was, er ook graag mee speelde; met een kleine ruzie of huilbui tot gevolg…
*Egocentrisme bij dreumesen & peuters: deze jonge kinderen zijn nog erg op zichzelf gericht, ze hebben nog geen begrip voor het standpunt van iemand anders en ze hebben veel moeite om in te zien dat anderen ook gevoelens en ideeën hebben

Tot op zekere hoogte kunnen kinderen er dus eigenlijk niks aan doen dat ze zo op andere kinderen reageren. Jonge kinderen zullen dan ook nog moeten leren hoe ze op een goede manier met andere kinderen kunnen spelen. Oudere kinderen hebben dat deels al geleerd, maar ook zij kunnen soms nog wat hulp gebruiken. Of kun je ze eigenlijk beter niet helpen…?

⇒ In dit artikel lees je hoe je de sociale ontwikkeling van je kind kunt ontwikkelen en geef ik je 5 tips om je kind te leren op een fijne manier samen met andere kinderen, o.a. z’n broertje of zusje, te spelen.

 

(1) Laat je kind regelmatig met andere kinderen spelen.
jongen_meisje_steken_tong_uitDat lijkt van de ene kant een open deur, van de andere kant misschien juist tegenstrijdig.

Open deur: kinderen zijn heel geïnteresseerd in andere kinderen en willen graag met hen spelen. Dreumesen en peuters spelen nog niet echt samen, maar veel meer naast elkaar. Op die manier zijn ze wel bij elkaar en leren ze van elkaar door naar elkaar te kijken en door de manier waarop het andere kindje met iets speelt. Vanaf de kleutertijd komt het ‘samen spelen’ steeds beter uit de verf en leren ze ook steeds meer van de interactie met elkaar.

Tegenstrijdig: als je kind altijd maar ruzie lijkt te hebben met andere kinderen, dan heb je misschien de neiging om je kind een tijdje uit de buurt te houden van andere kinderen. Het nadeel daarvan is alleen dat je kind daar eigenlijk niks van leert. Juist door met andere kinderen te spelen, leert je kind wat hij wel en wat hij beter niet kan doen. Zorg er voor, juist als je kind moeite heeft met samen spelen, dat je af en toe bij je kind gaat zitten om hem te begeleiden in het ‘samen spelen’.

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 


(2) Leg je kind uit wat ‘samen spelen, samen delen’ betekent én doe het voor.

kinderen_ruzieVeel ouders zijn geneigd om bij een ruzie tussen kinderen gauw te zeggen ‘kom op, wel samen spelen, samen delen, he’ in de hoop dat hun kinderen begrijpen wat ze dan moeten doen. Terwijl voor (mn. jonge) kinderen heel moeilijk te begrijpen is wat je daar nou precies mee bedoelt. Het woord ‘spelen’ weten ze vaak wel, maar wat is ‘samen’ en wat is ‘delen’? Dat zijn vrij abstracte en dus moeilijke woorden voor je kind om goed te begrijpen, laat staan om het meteen uit te kunnen voeren.

Ik bedoel uiteraard niet dat je deze uitspraak dan maar beter niet meer moet gebruiken; integendeel! Versterk je woorden met uitleg: leg uit wat je er precies mee bedoelt en doe het voor. Als je dat regelmatig doet, gaat je kind het steeds beter begrijpen en uiteindelijk ook uit zichzelf doen. Datzelfde geldt ook voor ‘om de beurt’. Leg je kind uit wat je er precies mee bedoelt en doe het voor.
Dit kun je thuis heel goed oefenen. Ga samen met je kind spelen en leg uit wat jouw bedoeling is, wat je met hem wil oefenen. In het begin kan het nog best moeizaam gaan, maar na verloop van tijd merk je dat het al een stuk beter gaat.

 

(3) Laat je kind merken dat hij op een fijne manier met andere kinderen speelt.
kinderen_spelen_met_blokken_treinAls je vindt dat je kind op een fijne manier met z’n broertje, zusje of vriendje speelt, laat dat dan merken, meteen op het moment zelf én zo specifiek mogelijk. Zeg tegen je kind ‘wat fijn dat je het speeltje meteen aan Emma gaf toen ze er om vroeg. Dat vind ik erg lief van jou’. Dit is heel belangrijk om je kind te stimuleren om vaker op die manier met zijn andere kinderen om te gaan.

 

(4) Stimuleer je kind om rekening te houden met de gevoelens van anderen.
Naarmate je kind ouder wordt, krijgt hij steeds meer oog voor de ideeën en gevoelens van andere kinderen en volwassenen. Als jij hem daar ook attent op maakt, dan zal hij nog sneller gaan begrijpen dat anderen iets niet of juist wel leuk vinden. Zeg tegen je kind bijv. ‘je hebt het speeltje van Guus afgepakt. Guus is er verdrietig van geworden, kijk maar, hij huilt.’ Andersom werkt natuurlijk ook: ‘kijk eens hoe blij Fleur nu is, nu je haar het blokje gegeven hebt’. Je kind leert daardoor dat zijn gedrag gevolgen kan hebben voor anderen.
Let op dat je dit natuurlijk niet overdrijft. Je kind hoeft niet alleen maar rekening te houden met anderen en mag ook leren om voor zichzelf opkomen. ‘Met mate’ is natuurlijk het devies.

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


(5) Probeer je kinderen de ruzie zelf op te laten lossen.

moeder_scheidt_broer_zus_ruzieJe hoeft als ouder niet altijd scheidsrechter te spelen. Zo lang de ruzie enigszins gelijkwaardig is en de een niet enorm het onderspit delft bij de ander, is het voor je kind(eren) juist heel leerzaam om de ruzie zo veel mogelijk zelf op te lossen. Als je toch vindt dat je tussenbeide moet komen, probeer dan geen partij te trekken, maar begeleidt het proces; op die manier ben je geen scheidsrechter maar eerder een tolk om de gevoelens van je kinderen aan elkaar te vertalen.

Nog even dit: Houd er rekening mee dat het juist goed is dat kinderen in de veilige thuissituatie leren om met anderen om te gaan. Ze kunnen thuis eens boos reageren en kijken hoe de ander er op reageert; ze kunnen thuis eens een scheldwoord gebruiken om te merken welke consequenties er aan verbonden zijn, bijv. hoe reageren papa of mama als ik dit zeg of als ik dit doe bij m’n broer of zus. Thuis kunnen ze dat op een veilige manier uitproberen zonder dat de onderlinge relatie verstoord raakt; ondanks een ruzie blijven ze nog steeds broer en zus (waar een vriendje hem de rug zou kunnen toekeren).

Kinderen leren ontzettend veel van ruzie maken: ze leren enerzijds om voor zichzelf op te komen en anderzijds om de behoeften van anderen aan te voelen en te respecteren. Ze oefenen hun sociale vaardigheden en op welke manieren ze conflicten kunnen oplossen, waardoor ze zelf ook weer weerbaarder worden en dat gaat natuurlijk met vallen en opstaan. Als ze thuis op een goede manier leren om met deze lastige situaties om te gaan, dan zullen ze het uiteindelijk buitenshuis ook steeds beter weten aan te pakken.

 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


Ik hoop van harte dat je op basis van deze tips op een leuke manier aan de slag kunt met jouw manier van opvoeden én dat je kinderen weer vaker op een fijne manier met elkaar kunnen spelen. Veel plezier samen!

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2015-2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Joyce heeft voor dit artikel de volgende referenties gebruikt:
– Marx, Westpalm van Hoorn en Molenaar. (2009). Je peuter. Spectrum: Houten.
– Turner, Sanders & Markie-Dadds. (2011). Delen en samenspelen. Triple P International.
– Woolfson. (2001). De pientere peuter. Tirion Uitgevers bv: Baarn.

 

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘Hoe je in slechts 5 stappen de emotionele veerkracht van je kind of tiener stimuleert‘ [incl. korte test].
– ‘Waarom worden kinderen en tieners toch zo boos?‘.
– ‘Sturing & verbinding: Waarom beide aspecten onmisbaar zijn in de opvoeding van jouw kind.
– ‘Wat doet een opvoedcoach eigenlijk? | Joyce Akse vertelt.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

 
logo_akse_coaching_klein_nieuwGa (terug) naar de website van Akse Coaching.

Ruim nou toch eens op! (of: 9 simpele stappen om je kind te leren opruimen)

Deze blog gaat o.a. over hoe je je kind(eren) al vanaf een jonge leeftijd leert om op te ruimen. Je leest hoe je dat op een leuke manier voor elkaar krijgt en voor welke valkuilen je moet opletten. Helemaal onderaan vind je zelfs nog een handige bonustip!

RUIM NOU TOCH EENS OP!
opruimen_kinderenSinds je kinderen hebt, lijkt het nooit meer echt opgeruimd te zijn in huis; overal ligt wel wat. En als je kinderen aan het spelen zijn, is het helemaal alsof er een bom ontploft is. Pas als je kinderen in bed liggen, komen de ‘kaboutertjes’ langs. En dat ben jij, evt. samen met je partner… 😉

Het hoeft natuurlijk niet altijd en overal spic en span te zijn in huis, maar het zou toch leuk zijn als je spontaan mensen kunt uitnodigen om een kopje koffie bij je te drinken of als je huis er opgeruimd(er) uitzag als er bezoek kwam zonder dat je je schaamt voor alle rondslingerend speelgoed. Maar hoe krijg je dat voor elkaar met kinderen in huis…?

Kinderen vinden het soms zelfs ronduit vervelend om op te moeten ruimen. Ze zijn net lekker bezig en ineens zegt mamma of pappa dat ze daarmee moeten ophouden en moeten gaan opruimen. Helemaal niet leuk!
Dus: opruimen…? Ho maar.

Kan dat nou niet anders…?
Gelukkig is het antwoord: ja!

Alle kinderen kunnen leren om hun eigen speelgoed en eigen spullen zelf op te ruimen. Als ze 2-4 jaar zijn, hebben ze er natuurlijk nog wat hulp bij nodig, maar daarna kunnen ze dat in principe heel goed zelf. Je leest hieronder hoe je dat kunt aanpakken en je je kind op een positieve manier leert opruimen.

opruimen_speelgoed11. Begin met opruimen op een plek waar de meeste gezinsleden last hebben van niet opgeruimde spullen. Dat is meestal in de woonkamer, maar dat kan ook de keuken zijn of net een andere ruimte waar de kinderen veel spelen en waar andere gezinsleden ook regelmatig moeten zijn.

2. Laat zelf zien hoe ‘opruimen’ in z’n werk gaat.
Vertel wat je doet als je aan het opruimen bent. Dat kan op het moment zijn dat je je eigen spullen opruimt of op het moment dat je speelgoed van je kinderen opruimt. Wacht dus niet met opruimen tot je kinderen in bed liggen, maar doe het als ze erbij zijn.
Ga er ook niet van uit dat je kind al weet hoe het moet opruimen, ook al heb je het voor je eigen gevoel al heel vaak voorgedaan.

3. Geef aan wanneer jij vindt dat er opgeruimd moet worden. Dat kan een vast moment op de dag zijn, bijv. vlak voor het eten (tussendoortje, lunch, avondeten) of voor het slapengaan. Maar je kunt ook andere regels aanhouden, zoals ‘eerst opruimen voordat je met iets nieuws begint’ of ‘voordat je op je slaapkamer gaat spelen, ruim je eerst je speelgoed in de woonkamer op’.

4. Bij opruimen is het belangrijk om de regel ‘zeg wat je doet, doe wat je zegt’ te gebruiken. Als je graag wil dat je zoon/dochter voor het eten opruimt, dan geef je een paar minuten voordat jullie gaan eten aan dat het bijna tijd is om te stoppen met spelen en om te gaan opruimen. Het is belangrijk om dat vooraf aan te kondigen en voor te bereiden. Geef hem/haar nog 5 minuten om verder te kunnen spelen. Zeg dan: ‘We gaan zo meteen eten. Je kunt nu nog even doorspelen, maar over 5 minuten is het tijd om op te ruimen.’
Je kunt bij één minuut voordat de tijd om is nog een keer herhalen dat hij/zij nog één minuut heeft om te spelen en zo moet opruimen.

5. Zodra de 5 minuten om zijn, zeg je tegen je kind: ‘De 5 minuten zijn om. Het is nu tijd om op te ruimen.’ Het is goed om je kind dan meteen op gang te helpen. Dat doe je door hem specifieke aanwijzingen te geven. Geef bijvoorbeeld aan waar je kind mee kan beginnen: ‘Begin maar met alle blokken in de doos te leggen’, of ‘leg alle puzzels / boeken in de kast’ etc.
Noem deze punten één voor één; dus zodra alle blokken in de doos zitten, zeg je waar de puzzels horen.

opruimen_speelgoed46. Maak het je kind gemakkelijk en zorg dat er een vaste plek is waar het speelgoed (in) opgeruimd wordt. Dat kunnen bijv. dozen, plastic boxen of een specifieke kast zijn. Voor jonge kinderen is het leuk om op een doos of plastic box plaatjes te plakken wat er in moet; oudere kinderen kunnen letters op de doos/box plakken/schrijven. Dat kun je natuurlijk allemaal samen voorbereiden, zodat je kind nog beter begrijpt wat de bedoeling is.
Je kunt uiteraard zelf je eigen systeem bedenken; zo lang je kind het maar begrijpt en duidelijk weet wat de bedoeling is.

7. Wacht steeds even af om te zien of je kind aan de slag gaat (5-10 sec.). Mocht dat niet het geval zijn, geef dan nog eens rustig en specifiek aan waar hij/zij mee kan beginnen. Spoor dan ook aan door dingen te zeggen als ‘laat mij eens zien hoe goed jij kunt opruimen’ of ‘ik weet zeker dat jij heel goed kunt opruimen’.

8. Denk er aan om je kind een complimentje te geven als hij/zij goed meewerkt. Dat stimuleert namelijk nog meer om verder te gaan met opruimen. Tussendoor kun je dan zeggen ‘wat ben jij goed aan het opruimen’, ‘wat zullen we nu snel klaar zijn, dan kunnen we zo meteen al gaan/naar…’. Als het opruimen helemaal klaar is, kun je zeggen ‘wat heb je de stiften netjes opgeruimd’, ‘wat goed van je dat je alle auto’s helemaal zelf in de doos hebt gedaan’ etc.

9. Maak je kind deelgenoot van opruimen.
Bouw het opruimen voor je kind(eren) langzaam uit en laat hem/haar steeds een beetje meer meehelpen.

Wat zijn mogelijke valkuilen bij het (leren) opruimen?
opruimen_jongen– Je kind ziet heel goed wat jij doet. Als je zelf spullen laat liggen en niet opruimt, dan zal je kind dat ook (nalaten te) doen. Als je zelf regelmatig je eigen spullen opruimt, dan leert je kind dat dat de normale gang van zaken is, het hoort erbij en dan zal je kind dat ook eerder overnemen. Verwacht hier natuurlijk geen wonderen van, want weten dat iets erbij hoort, betekent nog niet dat je kind dat helemaal uit zichzelf zal doen.
– Maak het opruimen niet te moeilijk voor je kind. Als je kind nog klein is, heeft het geen zin om hem/haar iets op te laten ruimen wat bijv. vrij hoog in een kast moet of erg groot/zwaar is. Houd rekening met wat je kind redelijkerwijs wel/niet kan opruimen.
– Opmerkingen als ‘ruim al je spullen op’ zijn voor volwassenen opdrachten die goed te begrijpen zijn. Voor kinderen is een dergelijke uitspraak echter heel algemeen en vaag. Specifieke aanwijzingen werken beter omdat je kind beter weet wat de bedoeling is en zetten je kind daardoor eerder aan tot meewerken.
– Als je als ouder steeds het speelgoed van je kind blijft opruimen, dan is er voor je kind geen noodzaak om zelf op te ruimen. Mamma of pappa doet het toch wel…

BONUSTIP:
Zet de gedragskaart in voor iedere keer dat je zoon/dochter netjes zijn/haar speelgoed heeft opgeruimd. Dat helpt zeker om de motivatie van je zoon/dochter te vergroten.
Bestel de gedragskaart nu via de online opvoedwinkel van Akse Coaching.

En dan nu jouw reactie en ideeën:
Ruimen jouw kinderen hun speelgoed zelf op of hebben jullie ook ‘opruimkabouters’ in huis? Wat doe jij om je kind op te laten ruimen? En wat doe je als je kind ondanks jouw inspanningen toch niet wil opruimen? Met welke tips wil je het liefst meteen aan de slag?
Zet je reactie onder dit bericht.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Couple giving two young children piggyback rides smiling

P.s.: Wil je als eerste m’n praktische opvoedtips ontvangen? Ga dan naar www.aksecoaching.nl en meld je nu aan voor m’n e-zine, boordevol opvoedtips en ontvang dan ook meteen m’n GRATIS Mini E-book ‘5×5 OpvoedTips – Nóg meer genieten van opvoeden’. In dit e-boek lees je opvoedtips over slapen, eten, ouderschap, luisteren en samen een band opbouwen. Zowel m’n e-zine als e-boek zijn helemaal gratis én vrijblijvend.

Dr. Joyce Akse helpt ouders om (nóg) meer van hun kinderen te genieten. Het is als ouder ontzettend moeilijk om steeds consequent, geduldig en begripvol te zijn; voor je het weet ben je wéér aan het zeuren, dreigen of schreeuwen. Joyce heeft jarenlang bestudeerd hoe ouders en kinderen het beste tot hun recht komen en op welke manieren opvoeding effectief is én positief werkt. Kijk op haar website www.aksecoaching.nl voor meer informatie en/of meld je aan voor haar GRATIS Mini E-book. 

© 2014-2015. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden. Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

logo_akse_coaching_klein_nieuwGa nu (terug) naar http://www.aksecoaching.nl.