Overgewicht bij kinderen: Wat is het precies en wat kun je er aan doen? [ Interview met expert gezondheidsbevordering dr. Jessica Gubbels ]

Joyce Akse maakt een serie artikelen, waarin ze experts interviewt over hun eigen onderzoek of werkveld. Het doel van deze serie is om resultaten van wetenschappelijk onderzoek te vertalen naar praktische tips voor ouders, waar ze thuis direct mee aan de slag kunnen. Deze thema’s hebben natuurlijk te maken met het ouderschap, opvoeding en/of de ontwikkeling van kinderen (0-16 jaar). 


kinderen_eten_pizzaAls ouder wil je niets liever dan dat je kind goed in zijn vel zit.
Voor kinderen met overgewicht kan dat best lastig zijn. De kans is groot dat ze dagelijks de lichamelijke én mentale gevolgen van hun overgewicht ervaren. Vandaar dat het ontzettend belangrijk is om je kind te helpen om van zijn overgewicht af te komen. Maar hoe doe je dat…?

Ik praatte erover met gezondheidswetenschapper dr. Jessica Gubbels en legde haar een aantal vragen over dit thema voor. In dit interview lees je dan ook veel informatie en praktische tips waar jij als ouder thuis mee aan de slag kunt.

Na het lezen van dit artikel weet je wat overgewicht precies is, welke gevolgen kinderen er zelf van kunnen ervaren en wat je als ouder wel én niet kunt doen om het overgewicht van je kind aan te pakken. Daarnaast lees je hoe je het thuis op een positieve manier met je kind over zijn overgewicht kunt hebben, welke mythes er rondom dit onderwerp bestaan en voor welke valkuilen je als ouder moet oppassen.

 

Je bent expert op het gebied van gezondheidsbevordering van jonge kinderen en hun families. Hoe ben je bij dit onderwerp gekomen en wat spreekt jou er persoonlijk zo in aan?
kinderen_spelen_buiten_vergrootglas‘Ik ben zelf al sinds mijn jeugd bezig geweest met kinderen en hun ontwikkeling. Ik deed vrijwilligerswerk bij de scouting en kindervakantiewerk bij ons in het dorp. Als promovendus ben ik gestart bij het KOALA geboorte cohort; dat was een onderzoek waarbij we kinderen over de tijd volgden. Bij mijn promotieonderzoek richtte ik me op de invloed die de thuissituatie van kinderen kan hebben op hun overgewicht en dan specifiek op de regels die ouders hanteren op het gebied van voeding en eten. Zo wilde ik o.a. weten welke regels ze precies in huis hadden, welke kinderen vaker of juist minder vaak overgewicht hebben, welke kinderen meer of juist minder bewegen.

jongens_bank_gamen_zitten_overgewichtIk ontdekte een aantal patronen; bijvoorbeeld dat kinderen die veel tv kijken vaak ook een ongezond eetpatroon hebben. Deze kinderen lopen dus eigenlijk een dubbel risico om overgewicht te krijgen. Het omgekeerde zagen we ook: kinderen, die meer bewegen, eten gezonder. We zagen dus dat specifieke gedragingen ‘clusteren’, ze hangen met elkaar samen. Naar aanleiding daarvan wisten we dus ook dat je bij de aanpak van overgewicht niet alleen naar het eetpatroon moet kijken maar ook naar andere factoren zoals beweging, tv kijken ed. Dit onderzoek hebben we vervolgens uitgebreid naar andere instellingen waar gezinnen veel mee te maken hebben, zoals de kinderopvang, peuterspeelzalen, scholen; ook onderzoeken we nu naar wat ouders al kunnen doen tijdens de zwangerschap om te zorgen dat hun kinderen gezond en fit worden.

Ik ben me er tijdens mijn studie en eigen onderzoek steeds meer bewust van geworden dat de kinder- en jeugdtijd een heel belangrijke periode is. In die tijd wordt bij uitstek een routekaart uitgestippeld voor de rest van je leven. We weten uit onderzoek dat het op latere leeftijd lastig is om los te weken van ongezonde gewoontes en patronen, die je in de kindertijd opdoet.

We weten ook uit onderzoek dat wanneer kinderen overgewicht hebben ze een grote kans hebben om op latere leeftijd overgewicht te hebben. De leeftijd van 2-6 jaar blijkt daarbij de belangrijkste periode. Het gewicht in de peuter- en kleuterleeftijd is dus een belangrijke voorspeller van het gewicht als volwassene.

In praktijk heeft dat te maken met het gedrag dat op die jonge leeftijd wordt aangeleerd. Je leert op die leeftijd natuurlijk ontzettend veel, niet alleen op het gebied van spraak, taal en motoriek maar ook op het gebied van voeding en eten, zoals het leren kennen van smaken. Wanneer je bepaalde smaken in je kinder- en jeugdtijd niet hebt leren kennen, dan kan het lastig zijn om die later in je te leven te leren waarderen.

Dat lijkt misschien een sombere boodschap, maar het is vooral ook hoopgevend: juist in de kindertijd kun je dus veel invloed uitoefenen op gezonde eet- en leefpatronen, waar kinderen later in hun leven nog veel plezier aan kunnen beleven. In die periode leer je gewoontes en patronen aan, die je vaak je hele leven houdt. Vandaar dat het belangrijk is om de basis voor een gezonde leefstijl al in de kinder- en jeugdtijd te leggen.’

 


pasfoto_jessica_gubbelsJessica Gubbels is universitair docent en onderzoeker bij de afdeling Gezondheidsbevordering van de Universiteit Maastricht. Na haar bacheloropleiding Gezondheidswetenschappen, volgde ze de master Health Education and Promotion in Maastricht.
Vervolgens deed ze een promotieonderzoek op basis van het KOALA geboortecohort onderzoek, waarin het gedrag en de gezondheid van kinderen langdurig gevolgd worden. Na haar promotie bleef ze werkzaam aan de Universiteit Maastricht. Ze geeft les in diverse bachelor en master programma’s aan de faculteit Health, Medicine and Life sciences. Haar onderzoek richt zich met name op de leefstijl en gezondheid van kinderen en hun gezin. Ze begeleidt diverse onderzoekers in binnen- en buitenland, waaronder Libanon, Uganda en Sudan. Daarnaast is ze lid van adviescommissies over bewegen bij kinderen en voeding bij zwangere vrouwen binnen de Gezondheidsraad.

Jessica is getrouwd en moeder van vier kinderen: Jasmijn (9), Fenna (8), Emmie (6) en Willem (3).


 


Wat is overgewicht bij kinderen precies?

jongen_staat_voor_groeimeter‘Strikt genomen bedoelen we met ‘overgewicht’ dat een kind te zwaar is ten opzichte van zijn lengte; het gaat daarbij dus altijd om de verhouding tussen de lengte en het gewicht van een kind (Body Mass Index; BMI). Daar kleven wel een aantal nadelen aan. Kinderen groeien bijvoorbeeld altijd met ‘horten en stoten’, dus soms zijn ze een tijdje wat zwaarder ten opzichte van hun lengte, dan weer wat lichter en dan is de verhouding weer in orde. Het meten van het gewicht is ook gevoelig voor ‘foutjes’: het maakt – zeker bij jonge kinderen – uit of hij pas gegeten heeft of net een volle luier heeft. Daarbij heeft ieder kind een andere lichaamsbouw met meer of minder spier- of vetmassa.

Het is goed om je te realiseren dat er deels een genetische component kan meespelen bij overgewicht. Die genetische component heeft niet alleen effect op de lichaamsbouw, het gewicht en het makkelijk krijgen van overgewicht, maar ook op gedrag. We weten bijvoorbeeld dat het voor sommige mensen moeilijker is om met specifiek gedrag te stoppen dan voor andere en dat het voor sommige mensen fijner is om te bewegen dan voor anderen. Er zit zelfs een erfelijke component in sportief gedrag; voor sommigen gaat sporten veel gemakkelijker dan voor anderen. Zij worden bijvoorbeeld beloond in hun lijf, terwijl anderen het eerder als straf ervaren.

Het is belangrijk om met al deze factoren rekening te houden wanneer je het gewicht van een kind beoordeeld. Je kunt dus niet zo maar alle kinderen met elkaar vergelijken; het gaat echt om individuele kinderen. Het is belangrijk om het gewicht van kinderen over een langere periode in de gaten te houden (bijvoorbeeld een paar maanden), zodat je geen verregaande conclusies trekt op basis van een momentopname. Ook heel snelle stijgingen of dalingen in gewicht zijn belangrijk om in de gaten te houden, dan kan er namelijk iets ernstigers aan de hand zijn dan ‘gewoon’ aankomen of iets lichter worden.’

 

Wanneer spreek je van overgewicht en wanneer heb je het over obesitas (bij kinderen)?
jongens_gewicht_overgewicht‘Je hebt verschillende gradaties in overgewicht; we spreken van overgewicht en ernstig overgewicht (oftewel obesitas). Bij volwassenen komt ook ‘morbide obesitas’ voor, maar bij kinderen gelukkig bijna niet.
Je bepaalt het overgewicht op basis van de BMI. Dat is makkelijk te bepalen, maar helaas is dat een vrij onnauwkeurige maat. Bovendien verschilt het bij kinderen en jongeren per leeftijd en ook tussen jongens en meisjes, wat een gezond BMI is. Vandaar dat het belangrijk is om dan vooral verder te gaan kijken: wat is er thuis precies aan de hand en waar komt het overgewicht door. Houd verder ook goed in de gaten hoe het met het kind zelf gaat, of het lekker in zijn vel zit en hoe het zich ontwikkelt.’

 

Wat merk je of zie je aan een kind met overgewicht?
jongen_overgewicht_buikomvang_meten‘Aan de buitenkant zie je dat kinderen dikker zijn en dat hun kleding niet goed meer past. Kinderen met ernstig overgewicht kunnen soms ook al lichamelijke klachten krijgen, waar soms zelfs al medicatie voor nodig is. Dat betekent dat kinderen echt duidelijk ziek kunnen worden van hun overgewicht. Zelfs ziektes, gerelateerd aan overgewicht, die vroeger aangeduid werden als ‘ouderdomsziekte’ (zoals diabetes type 2) komen nu al voor bij kinderen. Op lange termijn zie je dat kinderen met overgewicht later grotere kans hebben op hart- en vaatziektes, hoge bloeddruk, kanker, verminderd functioneren van allerlei organen (o.a. de lever) en eerder overlijden.

Er zijn trouwens ook andere ziektes, waar kinderen overgewicht door kunnen krijgen. Dat zijn bepaalde erfelijke, aangeboren ziektes, die een hele andere achtergrond hebben. Hun overgewicht hoort dan eigenlijk bij het onderliggende ziektebeeld. Dat komt dan vaak niet door wat ze eten of door te weinig bewegen, maar wel door hun stofwisseling en andere factoren. Vaak hebben kinderen met een dergelijke ziekte ook nog andere lichamelijke of mentale klachten en zitten dan al in een intensief medisch traject. Dat zijn overigens ziektes die veel minder vaak voorkomen.

De uiterlijke en lichamelijke gevolgen zijn eigenlijk maar een deel van de gevolgen van overgewicht voor een kind. Het kind kan ook op andere manieren last hebben van zijn overgewicht. Het merkt bijvoorbeeld dat het minder goed mee kan doen tijdens de gymles of tijdens het spelen met vriendjes. Kinderen met overgewicht zitten vaak niet zo goed in hun vel, worden vaker gepest, trekken zich meer terug en kunnen zelfs een negatieve stemming of depressieachtige klachten ontwikkelen. Ook weten we dat kinderen met overgewicht vaker last hebben van depressieve klachten. Ook op de lange termijn zijn er vaak negatieve gevolgen voor de mentale gezondheid.

Gelukkig kun je veel ongedaan maken. Dat doe je o.a. door de bepaalde gewoontes om te buigen en door meer te bewegen. Dan is er gelukkig nog veel te redden. Al is dat wel makkelijker gezegd dan gedaan, zodra patronen eenmaal ingesleten zijn.’

 

Hoe vaak komt overgewicht voor bij kinderen?
meisje_overgewicht_bij_dokter‘Hoe vaak overgewicht voorkomt, is afhankelijk van de leeftijd, van bepaalde regio’s waar kinderen wonen en van bepaalde landen. Gemiddeld genomen zie je bij ongeveer 10-15% van alle kinderen in Nederland overgewicht en neemt het percentage toe met de leeftijd. Obesitas komt doorgaans voor bij minder dan 5% van alle kinderen; ook dat loopt sterk op met de leeftijd, dus de kans op obesitas wordt groter naarmate je ouder wordt. Tegenwoordig zie je dat overgewicht en obesitas over de algehele populatie toeneemt, dus zelfs bij kinderen.’

 

Wat zijn volgens jou de meestvoorkomende redenen dat het voor ouders nog best lastig is om hun kind een gezond eetpatroon aan te leren?
meisje_overgewicht_eet_toetje‘Wat ouders tijdens het eten doen, dus de regels die ze hebben of wat ze tijdens het eten tegen hun kind zeggen, zijn vaak vaste gewoontes of patronen. Daar spelen ook factoren als stress, tijdsdruk en hun eigen opvoeding in mee. Soms weten ouders ook wel dat ze het beter anders kunnen aanpakken, maar dan vervallen ze toch in een patroon van dingen die minder goed zijn. Je ziet ook dat ouders soms in een vicieuze cirkel met hun kind terechtkomen: het kind doet iets dat niet gewenst is (bijv. het kind kijkt veel tv) en ouders gaan dat verbieden of beperken. Dat maakt dat het kind het juist meer wil gaan doen. Dat is lastig om te doorbreken. We weten dat een negatieve aanpak vaak niet goed werkt. Stimuleren van wat wél goed gaat, werkt veel beter, weten we uit onderzoek.

Ouders kunnen ook andere dingen doen om ervoor te zorgen dat hun kind een gezonde leefstijl of gezond eetpatroon ontwikkelt. Denk maar eens aan samen bewegen, samen gezond eten, samen activiteiten ondernemen, het goede voorbeeld geven en een compliment geven als kinderen iets nieuws proeven. Betrek je kind bij het proces van eten: samen boodschappen doen, samen koken, samen de maaltijd voorbereiden.

Het is goed om met je kind te praten over waarom je bepaalde keuzes maakt, waarom je het belangrijk vindt dat er groente gegeten wordt (bijv. je wordt er sterk / fit / gezond van). Als je alleen tegen je kind zegt dat hij het moet eten omdat het gezond is, dan is dat niet voldoende. Dat komt neer op ‘omdat ik het zeg’ en dat is te dwingend. Het is belangrijk om je kind meer uitleg te geven. Sluit bijvoorbeeld aan bij de belevingswereld van je kind: ‘wat zou jouw idool of superheld eten om gezond of fit te blijven?’.

Praat er al van jongs af aan over met je kind; zelfs met peuters is dat al belangrijk. Als je je kind hierbij helpt, over voeding praat, dan heeft dat een positief effect op wat je kind eet. Als je kind ouder is, kun je je kind steeds meer bij het proces van voorbereiden en koken laten helpen. Tieners kunnen bijvoorbeeld zelf een recept uitzoeken of zelfstandig koken. Op die manier maak je er voor je kind iets positiefs van in plaats van iets dat moet.

Ouders kunnen ook bepaalde valkuilen tegenkomen. Als je kind niet goed eet, dan kun je je daar zorgen over maken. Je bent bang dat je kind te weinig eet en te weinig gezonde voeding binnenkrijgt. Als het kind bij het avondeten niet goed gegeten heeft, dan bieden ouders vaak erna nog wat anders aan, bijvoorbeeld een boterham. Het kind is natuurlijk ook niet gek en weet tijdens het avondeten: ‘zo meteen komt er iets beters, dus ik ga het warme eten nu echt niet eten’.

Het is goed om je te realiseren dat het tijd kost om bepaalde dingen te leren eten. Je moet soms wel 10-15 keer iets proeven om het te leren eten. Gezonde gewoontes aanleren kost nou eenmaal tijd.

Vaak zeggen ouders tegen hun kind ‘eet je bordje leeg’, maar ook dat kun je beter achterwege laten. Als ouder bepaal je namelijk wél wat en wanneer er gegeten wordt, maar het kind bepaalt zelf hoeveel het eet. Daarmee luistert je kind naar zijn eigen honger- en verzadigingsgevoel. Als je kind dat namelijk niet doet, leert je kind niet wanneer het genoeg gegeten heeft. Veel mensen houden daar hun hele leven last van, dat ze niet eten omdat ze honger hebben, maar doorgaan tot het op is.

Het is goed om te weten dat je op verschillende manieren controle kunt uitoefenen op het gedrag van je kind. Dat kan o.a. door middel van ‘overt control’ en ‘covert control’. Overt control is de controle die je expliciet uit en die je kind merkt; als ouder verbied of beperk je je kind om iets te doen. Bij covert control is dat veel minder het geval. Uit onderzoek weten we dat covert control beter werkt; overt control werkt soms niet zo goed. Een voorbeeld hiervan is dat je je kind expliciet verbiedt om niet meer te snoepen (overt control) of dat je het snoep niet in huis haalt, zodat je kind thuis niet kán snoepen (covert control). Het effect is hetzelfde (‘je kind krijgt geen snoep’), maar de aanpak is duidelijk anders, en de resultaten op lange termijn vaak ook.

Het is ook af te raden om eten als straf of beloning te gebruiken. Bijvoorbeeld: ‘als je nu niet naar me luistert, krijg je straks geen toetje’ of ‘als je niet zeurt in de winkel, geef ik je thuis een snoepje’. Met een dergelijke aanpak leg je onbedoeld een relatie tussen emotie en eten en koppel je het eten los van het honger- en verzadigingsgevoel. Hierdoor gaan kinderen toch eten wanneer ze slecht in hun vel zitten, terwijl ze eigenlijk geen honger hebben. Op latere leeftijd zijn dit vaak de stress-eters: zodra mensen stress hebben grijpen ze naar de chips of andere ongezonde dingen.’

 

Wat kunnen ouders concreet doen om hun kind een gezonde leefstijl te bieden? 
meisjes_buiten_sporten‘We weten uit onderzoek dat een vaste structuur aanhouden het makkelijker maakt om nieuwe gewoontes aan te leren. Zo kun je dus het beste een vast moment op de dag aanhouden om fruit te eten en om samen te bewegen. Kinderen varen wel bij structuur; die duidelijkheid vinden ze fijn. Dat maakt het makkelijker om te doen en vol te houden.

Zorg dat je gezond gedrag van je kind stimuleert. Geef je kind bijvoorbeeld een compliment wanneer het iets nieuws proeft. Dan zie je je kind als het ware ‘groeien’.
Je kind eet natuurlijk niet alleen thuis, maar ook op andere plekken, zoals school, opvang, bij opa en oma tijdens het oppassen. Vaak zie je dat in elke context andere afspraken of eetgewoontes gelden. Als de verschillen in aanpak ongunstig voor het kind uitpakken, dan zal het er op de plek waar iets niet mag er tegenin gaan. Voor het kind is het gewoon moeilijker te begrijpen dat het op de ene plek wel en op de andere plek niet mag. Ook voor ouders onderling is het belangrijk om zo veel mogelijk op één lijn te zitten: als het kind van de ene ouder zijn bord moet leeg eten en van de andere ouder hoeft dat niet, dan ondermijn je elkaars gezag en is het voor je kind erg onduidelijk wat nu precies de bedoeling is. Dat werkt niet.

We weten ook uit onderzoek dat wanneer de opvang en ouders qua eetgewoontes niet op een lijn zitten, het kind over het algemeen ongezonder eet. Probeer daarom de gezonde eetgewoontes ook af te stemmen op de andere plekken waar je kind regelmatig is. Dat is in praktijk natuurlijk best lastig, maar wel belangrijk voor je kind. Ga erover in gesprek en probeer op één lijn te komen.

Verder is het natuurlijk belangrijk om het goede voorbeeld te geven. Eet als ouder zelf gezond en zorg dat je voldoende beweegt.

Blijf deze tips volhouden. Het is echt een weg van de lange adem. En wees mild voor jezelf. Niemand maakt altijd alleen maar verantwoorde keuzes, dat hoeft ook niet. Het is als ouder echt niet altijd makkelijk, en het laatste wat je wilt is dat het een obsessie voor jou of je kind wordt.’

 

In de media wordt tegenwoordig regelmatig aandacht geschonken aan gezondheid, leefstijl, overgewicht en je kunt op internet veel tips over dit onderwerp vinden. Zit daar ook wel eens verkeerde informatie tussen?
dieten_diversen‘De eerste mythe, die ik vaak tegenkom, heeft te maken met wat een gezond voedingspatroon precies is. Vooral in de social media komt verkeerde informatie veel voor. Daar is ineens iedereen expert. Er zijn bijvoorbeeld verschillende meningen over hoe je gezond kunt blijven; die worden op social media ineens gepresenteerd als dé waarheid, terwijl dat niet op wetenschappelijk onderzoek gebaseerd is. Dat geldt o.a. voor allerlei diëten en diverse aanpakken. Er is nou eenmaal niet één makkelijke oplossing die voor iedereen werkt. Als dat wel zo was, dan bestond er geen probleem meer op het gebied van overgewicht. Het is goed om kritisch te kijken naar wat er precies gezegd wordt.

Voor professionals is het belangrijk om te blijven kijken naar wat werkt bij dit kind en dit gezin. Er is geen magische of simpele oplossing.

Voor ouders is het belangrijk dat ze zich realiseren dat het gevaarlijk kan zijn om op basis van bepaalde diëten specifieke voedingswaarden weg te laten. Zeker kinderen in de groei hebben nou eenmaal een uitgebreid palet aan voedingsstoffen nodig. Als ze die niet of onvoldoende binnenkrijgen, kunnen ze bepaalde tekorten oplopen waar ze ziek van worden. Alle dieet-hypes, die voorbijkomen, kunnen dan gevaarlijk zijn.
Bijvoorbeeld: als je een specifiek dieet volgt, dan ga je bepaalde voedingsstoffen weglaten. Bij een veganistisch eetpatroon zijn dat bijvoorbeeld zuivelproducten en bij het paleo-dieet eet je zo min mogelijk koolhydraten. Kinderen, die veganistisch of vegetarisch eten kunnen bijvoorbeeld een tekort aan vitamine B12 krijgen; deze vitamine is essentieel voor de aanleg van het zenuwstelsel.

Voor kinderen zul je dus goed moet kijken waar je de ontbrekende voedingsstof mee gaat vervangen. Kijk daar heel goed naar, want alle voedingsstoffen zijn nodig voor kinderen in de groei. Als je iets weglaat, moet je ze vervangen door een ander voedingsmiddel of heb je soms zelfs supplementen nodig om hun voeding op een goede, verantwoorde manier aan te vullen.

Ongeacht het dieet waar je je kind aan wilt houden, zul je dagelijks heel bewust moeten kijken of je kind wel voldoende van alle voedingsstoffen binnenkrijgt. Als je kind geen vlees eet, kun je dat bijvoorbeeld aanvullen met peulvruchten en noten. Een diëtist kan helpen met kijken hoe je kind toch alles binnen krijgt.

Maar vergis je niet: we hebben het nu vooral over de bekende ‘specifieke’ diëten, die veel in de media terechtkomen en waar over het algemeen veel aandacht aan wordt besteed. Daarbij mogen we echter één groep niet vergeten, namelijk de groep mensen die weinig groente en/of veel ongezonde voedingsmiddelen eet. Ook zij missen namelijk een deel van de gezonde voeding. En dat is op dit moment een behoorlijk grote groep. Deze groep haalt de aanbevolen dagelijks hoeveelheid vezels, groente fruit ook niet en missen dus ook belangrijke voedingsstoffen. Het Voedingscentrum adviseert o.a. 250 gram groente per dag, maar dat haalt bijna niemand. Slechts 16% van alle volwassenen eet voldoende groenten en maar 13% procent eet voldoende fruit. Dat advies komt trouwens niet zo maar uit de lucht vallen; dat is gebaseerd op advies van de Gezondheidsraad én wetenschappelijk onderzoek.

kind_overgewichtWat je ook vaak tegen komt, is dat mensen een verkeerd beeld hebben van wat overgewicht precies is en of hun eigen kind overgewicht heeft. Ouders weten soms niet wat een realistisch beeld is van wat het gewicht van een kind zou moeten zijn. Zelfs als hun kind te zwaar is, ziet de meerderheid van de ouders dat niet en ondernemen ze geen actie, met alle gevolgen van dien. Dat zie je vooral bij ouders van jongere kinderen. Bij oudere kinderen zie je soms het omgekeerde: ouders denken dat het kind te zwaar is terwijl dit niet het geval is. Beiden situaties zijn uiteraard zorgelijk.

In het verlengde daarvan zie je ook dat kinderen zelf niet goed weten wat een gezond gewicht is. Zowel jongens als meisjes denken bijvoorbeeld dat ze te dik zijn; dat zie je vooral bij tieners, maar ook al bij leerlingen uit de bovenbouw van de basisschool. Kinderen en tieners zijn al bezig met hun gewicht, met dik zijn en met diëten. De media spelen daar wel een rol in: op basis van filmpjes in de social media of beelden op tv krijgen ze een idee van hoe ze eruit zouden moeten zien. Ze kunnen niet goed inschatten of dat realistisch of zelfs gezond is (of niet).’

 

Wat kun je ouders, die twijfelen over het gewicht van hun kind, adviseren? Welke concrete stappen kunnen zij ondernemen om hun kind te helpen om evt. overgewicht te verminderen? 
‘Als ouders het vermoeden hebben dat hun kind overgewicht heeft, dan kunnen ze een aantal stappen zetten, afhankelijk van de leeftijd van hun kind en de situatie:

vader_geeft_dochter_high_fiveOuders kunnen natuurlijk starten met het toepassen van de tips uit dit artikel. Ze kunnen een begin maken met ‘niet meer verbieden’. Je moet als ouder zeker grenzen stellen, maar het is belangrijk om dat op een positieve manier in te steken. Maar vaak zijn gezinnen als er sprake van overgewicht is dit punt al gepasseerd, en zitten ze in die negatieve spiraal. Het kan dan goed zijn om hulp te zoeken.

Ouders kunnen bij diverse hulpverleners aan de bel trekken. Dat is absoluut geen teken van zwakte; het is juist sterk als je hulp inschakelt wanneer je merkt dat het je zelf niet lukt om de situatie te veranderen. Het consultatiebureau en jeugdgezondheidsarts houden bijvoorbeeld de groei van je kind in de gaten en kan je op dit gebied verder helpen. Ook kun je terecht bij je huisarts, een leefstijlcoach of het CJG.Er zijn dus meerdere mogelijkheden, afhankelijk van de specifieke vraag die je als ouder hebt over je kind.

Realiseer je dat je kind er zélf weinig aan kan doen dat het overgewicht heeft. Op dit moment is het hebben van overgewicht eigenlijk een normale reactie op de omgeving waar we met zijn allen in zitten. Er wordt veel reclame gemaakt voor ongezond eten en we bewegen met z’n allen te weinig. De hele omgeving stuurt dus als het ware in de richting van overgewicht. Dat maakt het ook moeilijk voor een kind om uit zichzelf gezond te eten en genoeg te bewegen. Daar kun je het kind dus niet de schuld van geven, maar je kunt hem wel hulp bieden.’

 

En hoe kunnen ouders dat het beste met hun kind bespreken? 
gezin_dochter_op_bed_chips‘Als je hulp gaat zoeken voor je kind, dan is het goed om dat op een positieve manier met je kind te bespreken. Het is vooral belangrijk om de nadruk te leggen op hoe belangrijk het is om lekker in je vel zitten, om je fijn te voelen in je eigen lijf en om sterk en fit te zijn. Bespreek met je kind hoe jullie er samen voor kunnen zorgen dat je kind weer lekker in zijn vel zit. Dan heb je een heel ander gesprek dan wanneer je aangeeft dat je kind te dik is en daar wat aan moet doen, of dat je kind niet mag gamen of juist moet gaan sporten omdat hij te dik is. Kritiek van je ouders op je gewicht en daardoor een verstoorde relatie heeft op de langere termijn misschien veel negatievere gevolgen dan die paar kilo te veel.

Voorkom dus dat je ingaat op het uiterlijk van je kind. Voor kinderen is dat namelijk absoluut niet fijn. Ze zijn zich er vaak al bewust van omdat ze bijvoorbeeld gepest worden of er opmerkingen van vriendjes over krijgen. Als je er als ouder dan ook nog eens over begint, dan is dat extra vervelend.

Ga er dus wel over in gesprek, ga het onderwerp niet uit de weg, laat het geen taboe zijn, maar let op de formulering die je in de gesprekken met je kind hierover gebruikt. Het is enerzijds belangrijk om het samen te bespreken en anderzijds dat je kind zich niet bekritiseerd voelt. Ga vervolgens samen kijken hoe het weer de goede kant op gaat. Blijf in gesprek met je kind, zonder je kind verwijten te maken en zonder dat je kind het gevoel heeft zich te moeten verdedigen.’

 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 

 


tip_gezinWil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen? 
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend.
 Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?
Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Lees verder over gerelateerde thema’s:
Wist jij dit al over opvoeding en ouderschap…? Uitgebreide interviews met toonaangevende experts.’ 
– ‘10 basistips om je kind of tiener beter te laten eten (incl. praktische tips).
Vind ik niet lekker!‘ (Over jouw rol aan tafel en hoe jij er voor kunt zorgen dat je kind beter eet.)
Ik huil, dus ik snoep‘ – 5 tips om te voorkómen dat je kind een ‘emotie-eter’ wordt.
‘Wat doet een opvoedcoach eigenlijk? | Joyce Akse vertelt.’ Klik hier.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

 

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl. 

De magie van de Paashaas – Waarom je kind in de Paashaas gelooft (of de kerstman, Sinterklaas, sprookjes…)

pasen_lachende_kinderen_oren.jpgKinderen kunnen vaak zo heerlijk op gaan in een verhaal, een sprookje of toneelstuk. Als je hen wat vertelt, geloven ze het. Dat komt omdat het voor kinderen nog heel moeilijk is om werkelijkheid en fantasie uit elkaar te houden. Kinderen tussen (ong.) 3-6 jaar geloven in principe alles wat er om hen heen gebeurt en nemen het voor waar aan. Dit fenomeen noem je ‘magisch denken’.

 

Dat kan dus betekenen dat je kind niet weet wat nou echt en wat nou nep is als hij tv heeft gekeken of als jullie samen een verhaal hebben gelezen. Magisch denken kan ervoor zorgen dat je kind bepaalde krachten of eigenschappen toeschrijft aan voorwerpen, die het niet heeft. Bijv. je kind heeft zich net gestoten aan een stoel, dus de stoel is stout en verdient straf. Vervolgens zet je kind de stoel in de hoek…

 

Maar ook dat je kind zich levendig kan voorstellen dat hij/zij een ridder of een prinses is; sterker nog, je kind leeft zich niet gewoon goed in; nee, hij/zij ís die ridder of prinses! En mocht jij nou gaan meespelen en een draak of eng monster voorstellen, dan kan je kind enorm bang voor je worden, gewoon omdat hij jou echt als die draak of dat monster ziet. Je kind kan er ook van overtuigd zijn dat er ’s nachts heksen of dino’s in z’n kamer komen en daardoor bang worden om in z’n eigen bed te slapen. Hoe zeer jij ook weet dat dat echt niet zo is, voor je kind is het waar.

 

Naarmate je peuter of kleuter ouder wordt, begint hij de wereld om zich heen langzaamaan steeds beter te begrijpen. Alleen weet hij nog niet precies hoe alles werkt; daar heeft hij de taal en ervaring nog niet voor. Ook dan kan z’n fantasie op hol slaan door middel van magisch denken. Hij gaat zelf oplossingen en verklaringen bedenken, die niet hoeven te kloppen of die soms zelfs helemaal niet kunnen. Een bekend voorbeeld in dit kader is bijv. het kind dat ineens doodsbang is om in bad te gaan; het is bang dat het – net als het water – wegstroomt door het putje… Voor ons compleet onvoorstelbaar, maar voor je kind weer levensecht.

Je snapt wel dat je kind door dat magisch denken ook met volle overgave in Sinterklaas, de kerstman en de paashaas kan geloven.

 

kerstman_in_sneeuw_prent.jpgHoe lang je kind in de Paashaas, Sinterklaas of de kerstman gelooft, hangt in eerste instantie van hemzelf en van zijn ontwikkeling af. In tweede instantie kan ook de omgeving een belangrijke rol spelen. Als jij als ouder vindt dat je kind ‘oud genoeg’ is om ingewijd te worden in het Grote Geheim, dan mag je dat natuurlijk gewoon vertellen. Je kind zal misschien ook eerder gaan twijfelen als hij om zich heen vaker hoort dat de Paashaas of Sinterklaas niet bestaat, misschien door vriendjes of klasgenootjes. Hieronder vind je een lijstje met redenen waarom ouders hun kind zoal vertellen dat Sinterklaas niet bestaat.

 

Redenen, die je vaker van ouders hoort om het hun kind te vertellen:
– ‘Hij is nu … jaar en dus oud genoeg om het te weten.’
– ‘Ik wil liever dat hij het van mij hoort dan van z’n klasgenootjes.’
– ‘Hij is de jongste van het gezin en de rest van de kinderen weet het al. Als hij het ook weet, hoeven we niet meer de schoen te zetten en kunnen we allemaal zonder geheimzinnigheden meedoen met de surprise.’
– ‘M’n kind stelt allemaal vragen over Sinterklaas, dus hij is er wel aan toe.’
– ‘M’n kind is ontzettend bang voor Sinterklaas of voor de Pieten. Ik wil ‘m graag van die angst verlossen.’

 

sint_schoen_vullenWat de reden ook is, simpelweg het geheim verklappen zal echter niet altijd alle geloof in de Paashaas, Sinterklaas of de kerstman wegnemen. Je ziet nl. vaker dat kinderen ook dan nog heel erg onder de indruk kunnen zijn van de Paashaas, Sinterklaas of de kerstman als ze ineens dicht bij hem zijn of jou vragen gaan stellen, waardoor jij gaat twijfelen of hij echt weet hoe het zit. Dan is het net alsof je kind weer gelooft. Dus ook al weet je kind dat Sinterklaas (of één van de anderen) niet bestaat, qua ontwikkeling kan hij het nog niet helemaal plaatsen.

Sterker nog, bij hele jonge kinderen (tot een jaar of 4) werkt het zelfs zo dat als (bijv.) de juffrouw zich zichtbaar verkleed als Sinterklaas – en de kinderen dus weten dat de juffrouw het Sinterklaaspak heeft aangetrokken – ze er daarna echt van overtuigd zijn dat het Sinterklaas is die in de klas staat. De juffrouw is gewoon even weggegaan…

 


joyce_grijs_aanjou_1
Heb je een kleine of grote opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

Hieronder ga ik verder over dit thema, maar spreek ik alleen nog van Sinterklaas. Uiteraard geldt dit nagenoeg hetzelfde voor de Paashaas en de kerstman. 

 

sint_zie_de_maan_schijnt_door_de_bomen

Ik kan me persoonlijk goed voorstellen dat het uitmaakt of je kind er uit zichzelf achter komt of dat je als ouder de beslissing neemt om je kind te vertellen dat Sinterklaas niet bestaat. Je mag natuurlijk altijd vinden dat je kind er – om wat voor reden dan ook – aan toe is om te weten hoe de vork in de steel zit, maar – zoals we hierboven al zagen – wil dat nog niet zeggen dat je kind er qua ontwikkeling klaar voor is.

 

Zelf zou ik ouders adviseren om te wachten met het geheim te vertellen tot het moment waarop je kind regelmatig lastige vragen gaat stellen. En dan bedoel ik niet de vragen over hoe oud is Sinterklaas eigenlijk of hoeveel Pieten zijn er in totaal, maar vragen waaruit je echt het idee krijgt dat je kind nagenoeg weet hoe het zit. Je kind gaat op een gegeven moment zelf een stapje verder denken en realiseert zich dan bijv. dat pakjes niet door de schoorsteen passen, dat de roetveegpieten meestal wel een vies gezicht hebben maar nooit vieze kleren, dat een paard en een oude man niet over de daken kunnen lopen, dat je helemaal niet 100-en jaren oud kunt worden en ga zo maar door. Hij gaat hier dus om vragen waar je kind zelf een beetje twijfelachtig aan toevoegt: ‘dat kan toch helemaal niet…?’. Als je kind bij dit soort vragen is aanbeland, weet je dat hij er langzaamaan aan toe is om het geheim te kennen.

 

Als je het op dát moment gaat vertellen, dan is je kind er ook nagenoeg uit zichzelf achter gekomen; hij had jou alleen nog nodig voor de ontknoping, voor het laatste puzzelstukje. Sommige kinderen komen er sneller uit zichzelf achter dan anderen; misschien omdat ze wel eens wat opvangen van een oudere broer of zus of omdat ze het vreemd vinden dat papa & mama nu ineens wel heel vaak Engels met elkaar praten… Andere kinderen doen er langer over en komen er uit zichzelf misschien pas achter als ze 8 of 9 zijn. (Vroeger was dat overigens vrij normaal; tegenwoordig worden kinderen vaak al op jongere leeftijd ingewijd.) Je hoeft je in ieder geval geen zorgen te maken over de ontwikkeling van je kind als het op 8-9 jarige leeftijd nog in Sinterklaas gelooft; dat is eigenlijk heel normaal en het besef van hoe het echt zit, komt heus wel.

sint_ophetdak_metpietHet is ook nog belangrijk om stil te staan bij hoe je het je kind vertelt. Je kunt je kind heel goed vertellen dat Sinterklaas of St. Nicolaas vroeger wel echt bestaan heeft en dat hij ’s nachts stiekem allemaal cadeautjes gaf aan arme mensen. Dat gebruik hebben we lang geleden van hem overgenomen en vieren we nu als kinderfeest op Sinterklaas’ verjaardag.
Kijk ook dit filmpje met meer uitleg over de herkomst van allerlei Sinterklaastradities, zoals de gouden muntjes, vrouwelijke taaitaaipoppen en de speculaaspoppen.

 

Vertel je kind verder dat het Grote Geheim alleen voor jonge kinderen bedoeld is, dat alle grote mensen weten hoe het zit en gewoon met het hele verhaal meedoen. Hij hoort daar nu ook bij! Hij mag er nu dus ook voor zorgen dat andere kinderen nog steeds in Sinterklaas geloven. Dat zal je kind nog best een speciaal gevoel geven.
Je kind zal zich nu waarschijnlijk ook snel realiseren dat de Kerstman en paashaas niet bestaan.

 

Uiteraard is het niet gek als je kind teleurgesteld of zelfs boos op je is als hij ineens te horen krijgt hoe het zit. Hij kan zich zorgen maken over of hij nu nog wel cadeautjes krijgt of dat hij nu niet meer mee mag als je (bijv. met jongere broertjes of zusjes) op bezoek gaat bij Sinterklaas. Ga serieus in op zijn zorgen en vragen en probeer hem zo veel mogelijk gerust te stellen. Hij zal tijd nodig hebben om te wennen aan het nieuwe idee en zal ook alle mogelijke gevolgen voor zichzelf op een rijtje moeten zetten.

 

sint_zak_speelgoedMisschien wordt hij wel echt boos op je, omdat je hem zo’n lange tijd hebt ‘voorgelogen’. Vooral dat laatste kan een lastig punt zijn. Zorg ervoor dat je je kind een luisterend oor biedt en wuif zijn teleurstelling of boosheid niet zomaar weg. Vat die boosheid ook niet te persoonlijk op. Als je in alle eerlijkheid uitlegt hoe de vork in de steel zit (zoals hierboven), dan is de kans groot dat je kind daar vrij snel vrede mee heeft. Na een tijdje zal je kind ook weer de leuke dingen gaan inzien van de nieuwe situatie.

Soms zijn ouders bang dat ze ongeloofwaardig worden gezien door hun kind door te liegen over Sinterklaas, de kerstman of de paashaas. Ik ben ervan overtuigd dat dat niet zo is, mits je er wel op een fijne en oprechte manier mee omgaat. Je kind zal er doorgaans ook geen trauma aan overhouden. Denk maar eens aan je eigen situatie terug: als jouw ouders het op zo’n manier hadden aangepakt en het je zo hadden verteld, wat waren de gevolgen ervan dan voor jou?

 

Als puntje bij paaltje komt, maakt het dus eigenlijk weinig uit op welke leeftijd je kind er achter komt dat Sinterklaas niet bestaat. Probeer wel rekening te houden met de ontwikkeling van je kind en besteed – als het even kan – wat aandacht aan de manier waarop je kind erachter komt.

 

En zeg nou zelf, het Sinterklaasfeest is eigenlijk op z’n leukst als je echt in Sinterklaas en zijn Pieten gelooft, dus gun je kind die pret. Maar ook als je het feest op een andere manier viert, bijv. met surprises, gedichten of een dobbelspel, kun je er ontzettend veel plezier aan beleven.

 

Trouwens, misschien is het nog wel het állerleukst als je zelf kinderen hebt, die in Sinterklaas geloven en om het feest door hun ogen te kunnen vieren. Dat vind ik persoonlijk dan weer erg bijzonder en dat maakt dit feest ook voor mij als mama weer erg speciaal.

 


tip_gezinWil je als EERSTE m’n NIEUWSTE e-zine, boordevol waardevolle OpvoedTips lezen?
Gratis én vrijblijvend.

Klik hier  om je ervoor aan te melden.  

CADEAU: Kort na je aanmelding ontvang je ook nog een mooi cadeau met extra opvoedtips. Je leest er hier meer over.


 

Ik hoop van harte dat je deze tips op een goede manier thuis kunt toepassen.

Heb je hier vragen over, wil je meer weten over dit thema of heb je een opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

joyce_lichtblauw_staandIk wens je in ieder geval een heel mooi en gezellig Paas-, Sinterklaas- of Kerstfeest!

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

 

© 2017-2019. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

 

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 


Lees verder over gerelateerde thema’s:
– ‘Hoe houd je het Sinterklaasfeest leuk, voor je kind én voor jezelf? – 4 handige tips, 3 dringende vragen en 1 aftelkalender.’. Naar artikel.
– ‘Snoep, snoep en nog eens snoep’ – Hoe je een eind maakt aan het gezeur over snoep.’ Naar artikel.
– ‘De decembermaand: Gezellig met het hele gezin en toch niet duur?!’. Naar artikel. 
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed. 

 

Joyce gebruikte de volgende artikelen voor het schrijven van het bovenstaande artikel: 
– Ouders van Nu. Magisch denken. Naar artikel.
– Marx, Westpalm van Hoorn, & Molenaar. (2009). Je peuter. Uitgeverij het Spectrum: Houten.
– Ouders van Nu. Wanneer vertel je dat Sinterklaas niet bestaat. Naar artikel.

 

 

logo_akse_coaching_groot_nieuwGa (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Stranger Danger: Zou jouw kind met een vreemde meegaan? (5 tips om jou en je kind te helpen om met deze lastige situatie om te gaan)

telefoon_sos_functieIn het nieuws, in de krant en op internet kom je regelmatig verschrikkelijke berichten tegen over kinderen die kwijtraken. En na zo’n verschrikkelijk bericht, bijv. over Anne Faber – de jonge vrouw die tijdens een stukje fietsen meegenomen en vermoord werd – zijn we als ouders allemaal doodsbang dat het ook met één van onze kinderen gebeurt. We worden overspoeld met allemaal tips over wat we kunnen doen om dat te voorkómen. Zo is de SOS-functie instellen op je telefoon een veelvoorkomende tip (zie onderaan dit bericht hoe je ‘m instelt). Alleen hebben basisschoolkinderen (of jongere kinderen) meestal nog geen telefoon. GPS-horloges worden voorgesteld; maar die blijken dan weer gemakkelijk te hacken te zijn en daardoor extra gevaren voor je kind op te leveren.  Wat nu…?

=> Wat kun je wél doen als je je kind kwijt raakt én wat kun je je kind er zelf over leren?

Jonge kinderen laten zich helaas nog heel gemakkelijk weglokken, zelfs als we er als ouders heel dicht bij zijn. Ik wil jullie niet onnodig bang maken, maar deze filmpjes bewijzen helaas hoe gemakkelijk het is…

 


man_kidnapt_kind_met_puppy‘Gaan kinderen echt zó makkelijk mee?’ (Editie NL; dd. 10-9-2015)
‘In de Verenigde Staten ging een filmpje viral, waarin een man kinderen met behulp van een hondje meelokte. Editie NL keek of dat wel echt zo makkelijk gaat. En ja hoor…’

[Het filmpje met zelfde sociale experiment in Verenigde Staten.]


 

Deze situaties zijn natuurlijk in goed overleg met de ouder gebeurd en het is goed met de kinderen afgelopen, maar als het een echte situatie was geweest: wie weet wat er dan met de kinderen was gebeurd. Dat wil je als ouder gewoon nooit meemaken! 

Helaas kun je – hoe goed je ook oplet – niet 100% voorkómen dat je kind ooit in zo’n situatie terechtkomt. Je kunt er echter wel voor zorgen dat de kans zo klein mogelijk is én dat je kind weet wat hij in zo’n situatie kan doen.

Hieronder lees je alvast 5 tips, die je meteen thuis en samen met je kind kunt toepassen.

(1) Maak duidelijke afspraken met je kind. 
moeder_kind_gesprek_prettigLeg je kind uit wat het niet mag doen. Dan gaat het om afspraken als:
# Ga niet met onbekenden / vreemde mensen mee.
# Neem niks aan van onbekenden / vreemde mensen.
# Ga niet bij / met onbekenden / vreemde mensen naar binnen.
# Als je alleen bent en grote mensen vragen je om hulp, dan doe je dat niet. (Als volwassenen nl. écht hulp nodig hebben, vragen ze die wel aan andere volwassenen; lees ook dit artikel).

Leg daarnaast aan je kind uit wat het in deze situaties wél kan doen, zoals wat doe je als je papa / mama kwijt bent, als een onbekende je vraagt om mee te gaan, als iemand je een snoepje aanbiedt, als iemand je vraagt om mee naar binnen te gaan etc.
Daar lees je hieronder meer over.

 

(2) Bespreek met je kind dat dit soort situaties kunnen vóórkomen. 
vader_praat_liggend_met_zoonBespreek niet alleen de afspraken zoals hierboven (bijv. ‘Ga niet met onbekenden mee.’), maar leg uit hoe volwassenen dat aanpakken en hoe ze proberen om kinderen mee te lokken. Geef ook aan wat er daarna kan gebeuren. Je hoeft dan niet over alle mogelijke gevolgen in detail te treden (het is nl. erg angstaanjagend om te zeggen dat je kind verkracht of vermoord kan worden); vaak is het echt al voldoende om te zeggen dat je kind dan papa / mama misschien niet meer ziet. Dat is voor kinderen echt al erg genoeg!

Zodra je goede afspraken gemaakt hebt en je het idee hebt dat je kind begrijpt wat er kan gebeuren, is het goed (zoals de politieagente in het filmpje hieronder aangeeft) om eens af en toe aan je kind te vragen wat het zou doen als het papa of mama kwijtgeraakt is. Als je kind het niet weet, geef dan zelf aan wat jij fijn vindt wat je kind dan zou doen.
Daar lees je hieronder meer over. 

 


logo_groot_paars
Heb je een kleine of grote opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

(3) Leer je kind dat hij/zij ‘nee’ mag zeggen.
jongen_hand_omhoog_stopHoewel we graag hebben dat kinderen goed naar ons als ouders en naar andere volwassenen luisteren, moeten ze ook leren dat ze in sommige situaties echt ‘nee’ mogen zeggen. Als je kind het gevoel krijgt ‘er klopt iets niet’, ‘dit is niet pluis’ of ‘ik vertrouw het niet helemaal’, dan moeten ze hun eigen gevoel volgen. Grote kans dat het dan ook echt niet helemaal goed zit.

Leg je kind uit dat – mocht het toch meegelokt worden of in een onprettige situatie terecht komen – in principe alle beleefdheidsregels van tafel mogen. Als een volwassene je iets laat doen wat je écht niet fijn vindt (en dan heb ik het over situaties buiten een gewone gezins- of schoolsituatie), dan mag je altijd duidelijk ‘nee’ zeggen. Werkt dat niet, dan mag je een stapje verder gaan en gaan schreeuwen (kabaal maken!), bijten, schoppen, slaan; alles wat nodig is om er maar voor te zorgen dat de volwassene wél stopt en jij weg kunt komen.

Zeg ook tegen je kind dat als hij twijfelt of hij met de onbekende mee kan gaan of als hij twijfelt om te doen wat de onbekende van hem vraagt, dat hij altijd kan zeggen: ‘ik ga naar mama / papa om te vragen of het mag’. Je kind kan op dat moment meteen naar jou toekomen, zodat jij de mogelijkheid krijgt om met hem mee te gaan en om samen met hem te gaan kijken.

(4) Zorg dat je kind jouw contactgegevens bij zich draagt als je kind van huis gaat.
Je kunt natuurlijk ook je kind ‘gewoon’ kwijt raken, zonder dat het meteen door iemand anders meegenomen is. Dat kan al als je met je kind in de speeltuin bent, in de stad, in een pretpark, op een station, op een kermis, in het zwembad, op het strand; noem maar op…

tag_kind_contactgegevensDan is het handig als je kind jouw contactgegevens bij zich draagt. Dat kun je doen door jouw telefoonnummer met pen op z’n hand of onderarm te schrijven. Je kunt ook een ‘tag’ kopen, die je bijv. aan de broek van je kind kunt vastmaken.
Voor in het zwembad is dit nog een optie: schrijf je telefoonnummer met pen op de onderarm en doe er nagellak overheen, zodat het er niet van af gaat. 

Maar dat is nog niet genoeg! Leg je kind ook uit wat het met dat telefoonnummer moet doen, want misschien is het nog te jong om een telefoon bij zich te hebben. Zeg tegen je kind dat het op zoek gaat naar een betrouwbaar persoon.
hulpdiensten.pngLeg ook uit welke mensen betrouwbaar zijn. Dat zijn meestal mensen in uniform, zoals een politieagent, ambulancepersoneel, brandweerman / -vrouw, beveiligers, parkeerwachten etc.

Alleen zijn die natuurlijk niet altijd overal aanwezig. Mochten ze er niet zijn, dan kan tegen je kind op zoek gaan naar ‘werkers’ (bijv. mensen in een winkel of achter een balie) of andere volwassenen mét kinderen.

Leg aan je kind uit dat het naar één van die volwassenen toegaat, vertel dat hij zijn vader / moeder kwijt is en of ze zijn vader / moeder voor hem willen bellen. Hij heeft het nummer immers bij de hand.
Deze laatste stappen lijken heel logisch voor ons volwassenen, maar kinderen hebben de uitleg over deze extra stappen echt nodig. Zeker als kinderen in paniek zijn, kunnen ze (net als volwassenen) minder helder nadenken. Juist daarom is het goed om ook deze stappen aan je kind te leren en om ze vaker samen te oefenen. 

jongen_nadenkend_verward_vraagtekensDaarnaast is het goed om je kind – zodra het daar oud genoeg voor is – jouw telefoonnummer uit zijn hoofd te laten leren. Dat wil niet zeggen dat hij een tag ed. niet meer bij zich hoeft te dragen, maar dat kan wel weer voor wat meer zekerheid bij je kind zorgen. Houd er ook dan nog rekening mee dat je kind zich in deze moeilijke situatie kan vergissen of het telefoonnummer helemaal kan vergeten, omdat het toch last heeft van paniek- of angstgevoelens.

 


politie_logoOok de politie heeft tips om vermissing te voorkomen én om je kind te vertellen wat het kan doen als het papa / mama niet meer ziet. Ze hebben speciaal een filmpje gemaakt, waarin kinderen zelf aan het woord komen over de afspraken, die ouders met hen hebben gemaakt.


 

(5) Oefen deze afspraken en situaties regelmatig met je kind. 
Het is goed om deze afspraken en situaties thuis – in de veilige en vertrouwde situatie – samen met je kind te oefenen. En dan zit het ‘m natuurlijk in de kracht van de herhaling!
Zo leert je kind wat er allemaal gezegd kan worden en op welke manieren geprobeerd wordt om je kind mee te lokken. Je kind kan dan ook doen wat jij hem geleerd hebt. Zo vindt het het waarschijnlijk al een stuk minder eng of vervelend om ‘nee’ te zeggen, hard te schreeuwen of van zich af te bijten / schoppen als dat zou moeten. Als je je kind het idee kan geven dat het weet wat het allemaal kan doen in dit soort nare situaties, dan is de kans kleiner dat je kind helemaal in paniek raakt.

Kortom, bespreek met je kind welke situaties zich kunnen voordoen én wat je kind dan kan doen. Houd het zo eenvoudig mogelijk (aangepast aan de leeftijd), zodat je kind het goed begrijpt en kan opvolgen. Op die manier weet je kind wat het kan doen in deze moeilijke situaties én is voor jou beter te voorspellen wat je kind doet, zodat je je kind beter kunt zoeken (en hopelijk vindt!).

 

Tenslotte…
meisjes_hangen_aan_rek_speeltuinZorg er voor dat je het ‘mogelijke probleem’ (dat er voor je kind nog helemaal niet is) niet groter maakt dan dat het is.
Je wilt namelijk niet dat je kind het vertrouwen in de mens helemaal kwijtraakt. Kinderen kunnen hier natuurlijk ook bang van worden en ook dat wil je graag voorkomen. Je wil toch het liefst dat je kind zorgeloos in de speeltuin kan spelen. En bedenk ook dat lang niet iedereen slecht is of slechte bedoelingen heeft met je kind.

=> Als je duidelijke afspraken maakt met je kind en je deze situaties regelmatig oefent, zal dat ervoor zorgen dat je kind steeds beter weet wat hij kan doen.


Aanvullend

social_experiment_ice_cream_carBekijk ook deze filmpjes met ‘social experiments’, waarin je ziet hoe gemakkelijk kinderen – ondanks al je waarschuwingen – toch doen wat vreemden van hen vragen:
‘Doe de voordeur niet open’ / ‘Laat geen vreemden in huis’.
‘Ga niet bij vreemden naar binnen.’
‘Stap niet in de auto van een vreemde.’

 


Maandelijks schrijft Joyce een artikel boordevol opvoedtips over belangrijke opvoedthema’s, waar ouders regelmatig tegenaan lopen.

tip_gezin=> Wil jij haar NIEUWSTE e-zine met alle opvoedtips lezen?
Klik dan hier en meld je GRATIS én vrijblijvend aan voor Joyce’ e-zine, boordevol praktische opvoedtips.  Het e-zine verstuurt ze steeds aan het begin van de maand.

CADEAU: Kort na je aanmelding ontvang je ook nog een mooi cadeau met extra opvoedtips. Je leest er hier meer over. 


 

joyce_grijs_aanjou_1Ik hoop van harte dat je deze tips op een goede manier kunt toepassen. Heb je hier vragen over, wil je meer weten over dit thema of heb je een opvoedvraag? Neem dan contact met me op. Je vindt m’n contactgegevens hieronder.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2017-2018. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.
Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

 

logo_akse_coaching_groot_nieuwGa (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.


Lees verder over gerelateerde thema’s:
– ‘Mijn kind kan niet zonder zijn smart phone.’ – Hoe je het smart phone-gebruik van je kind in goede banen leidt. Lees hier.
– ‘Hoe leer je je kind om rekening te houden met anderen? (Over: 5 tips | Sociale vaardigheden)’ Lees hier.
– ‘Voorkom ongewenst gedrag: Geef je kind positieve aandacht.’ Lees hier.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed. 


Alle links naar de filmpjes op een rij:

– ‘Gaan kinderen echt zó makkelijk mee?’ (EditieNL): https://youtu.be/j0qBJ_OuOYo.
– Link naar Amerikaans ‘social experiment’: https://youtu.be/b5P1nhcweFI.
– Preventieregels vermissing (Politie; i.v.m. ‘De dag van het vermiste kind’; 25 mei): https://youtu.be/kew_BkZGJ3E.
– Social experiment ‘Doe de voordeur niet open’ / ‘Laat geen vreemden in huis’: https://youtu.be/bzEIRvxK3aE.
– Social experiment ‘Ga niet bij vreemden naar binnen.’: https://youtu.be/J3PN5wVHsjk.
– Social experiment ‘Stap niet in de auto van een vreemde’: https://youtu.be/Z0Kdta-dVKk.

Wil je de SOS-functie instellen op je telefoon? 
Klik dan hier voor meer informatie.

‘Snoep, snoep en nog eens snoep’ – Hoe je een eind maakt aan het gezeur over snoep.

sint_snoep‘Mama, mag ik nog een snoepje? Alsjeblieft…???’ Je hoort deze vraag waarschijnlijk regelmatig voorbijkomen en dan vooral op momenten waarop je kind zich even verveelt of al honger begint te krijgen, meestal zo vlak voor het eten. En je kind kan er behoorlijk lang mee doorgaan… Hij blijft op zo’n moment maar zeuren. Om gek van te worden! En dan hebben we nu ook nog eens een periode in het jaar waarin het snoep bijna letterlijk voor het oprapen ligt…


We weten allemaal wel dat snoepen niet gezond is,
maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat wij of onze kinderen nooit meer mogen snoepen. Af en toe een snoepje kan weinig kwaad, maar wat is ‘af en toe’ eigenlijk? En hoe komt het toch dat kinderen (en veel volwassenen) zo graag snoepen? En hoe leer je je kind af om over het snoepen (of over iets anders) te zeuren? Je leest het hieronder.

 


logo_radio_l1_liveJoyce gaf een interview op L1 Radio over dit thema.
De link naar dat interview vind je onderaan dit artikel.


 

Waarom is snoep eigenlijk zo lekker en zo aantrekkelijk?
meisje_met_bord_snoepDe zoete smaak van snoep is zacht in de mond en vaak gemakkelijker weg te eten dan eten met een bittere of zure smaak. De behoefte aan zoetigheid is normaal en natuurlijk; baby’s hebben die behoefte zelfs al. Voor ons lichaam is suiker ook nodig als energiebron. Het overschot dat we aan suikers binnenkrijgen, wordt als vet opgeslagen (Kerel, 2015).


Hoe vaak mag je kind eigenlijk snoepen?

Leer je kind aan dat het één snoepmoment per dag heeft. Op dát moment geef je je kind een beetje snoep, uiteraard in de mate die jij zelf verantwoord vindt. Dat betekent dus dat je kind gedurende de rest van de dag geen snoep meer krijgt, dus ook niet even een klein snoepje tussendoor. Realiseer je dat je je kind dus niet verbied om te snoepen; snoepen mag dus wel, maar alleen met mate.

Waarom één snoepmoment per dag?
sint6Uit Amerikaans onderzoek (2011) blijkt dat kinderen, die één keer per dag mogen snoepen na enige tijd een lagere BMI (Body Mass Index), een slankere taille en een lager gewicht hadden ten opzichte van kinderen, die niet één snoepmoment hadden. Uit dit onderzoek bleek ook dat kinderen, die meer snoep mochten pakken, ook daadwerkelijk meer snoep pakten dan kinderen, die dat niet zelf mochten bepalen (uit: Ouders van Nu).

Kinderen vinden het fijn als duidelijk is wat er van hen verwacht wordt en daar horen dan ook duidelijke afspraken (of grenzen) bij. De afspraak ‘je mag één keer per dag snoepen’ is voor alle kinderen een duidelijke afspraak. Ze zullen het er waarschijnlijk niet meteen mee eens zijn, maar als jij als ouder de afspraak goed volhoudt, dan zal je kind de afspraak na een tijdje gewoon accepteren.

sb10069929e-001Door deze afspraak leert een kind o.a. om zich beter te beheersen. Hij kan namelijk niet zo maar een snoepje pakken wanneer hij er zin in heeft. Hij zal moeten wachten tot het snoepmoment is aangebroken. De vaardigheid om je impulsen te kunnen beheersen, is ontzettend belangrijk voor kinderen; niet alleen om niet te veel te snoepen, maar ook voor de algemene ontwikkeling van je kind. Dat kun je dus al met zoiets eenvoudigs als snoepen trainen (Dewar, 2015).


Tijdens het snoepmoment geef je als ouder aan hoeveel snoep je kind mag eten.
Ook dat is een grens die jij als ouder aangeeft. Die grens kan per dag verschillen. Als je weet dat je na niet al te lange tijd weer gaat eten, dan zul je waarschijnlijk minder snoep geven dan wanneer dat nog even duurt. Voor je kind is dat lastig om in te schatten, dus het heeft jou daar echt voor nodig. Vandaar dat het goed is dat jij dat als ouder aangeeft. Je kind mag dus wel snoepen, maar met mate.
Bij kinderen, die niet gewend zijn om zich aan bepaalde grenzen of afspraken te houden, zie je dat ze zich op andere momenten (bijv. op bezoek) te buiten gaan aan snoep. Snoep is dan een onweerstaanbare ‘verboden vrucht’ geworden.

 


logo_groot_paars

Heb je een kleine of grote opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil? Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


kinderen_lachen_tanden_blootEen andere reden waarom je kind beter niet de hele dag door kan snoepen (of eten), is in verband met de gezondheid van zijn gebit. Iedere keer dat je eet of drinkt en dan vooral voeding of drank waar suiker in zit, krijgt je gebit een ‘zuuraanval’ (uit: folder van het Ivoren Kruis). Vandaar dat het goed is om het aantal keren dat je eet (incl. tussendoortjes en snoepjes) per dag te beperken.
Denk daarbij aan een maximum van 5-7 eetmomenten per dag en dat is dus inclusief alle tussendoortjes en snoepmomenten. 

Dat betekent dus dat je kind naast de drie hoofdmaaltijden (ontbijt, lunch, avondeten) slechts 2-4 keer iets tussendoor eet. Als je kind bij een hoofdmaaltijd niet voldoende eet, mag hij de ‘schade’ inhalen bij de volgende hoofdmaaltijd. Probeer te voorkómen dat je zijn honger inhaalt met een extra snoepje, koekje of een groter tussendoortje. Als je dat wel doet, zal je kind bij het volgende eetmoment minder honger hebben en daardoor minder eten. En je wil natuurlijk toch het liefst dt zij juist bij de hoofdmaatlijden een goede hoeveelheid eten.

 


fb_cursus_eetmetplezier_algemeenCursus ‘Eet met Plezier’
Joyce organiseert regelmatig de cursus ‘Eet met Plezier’. Deze is speciaal voor ouders van kinderen tussen 1-12 jaar. In deze cursus leer je met een heel praktische aanpak hoe je je kind leert om gezond, gevarieerd en genoeg te laten eten.
Kijk hier of de cursus ‘Eet met Plezier’ binnenkort weer georganiseerd wordt. 


 


sint_tussendoortje_fruitUiteraard is het goed om je kind iedere dag voldoende gezonde voeding aan te bieden.
Via het Voedingscentrum lees je wat gezonde tussendoortjes zijn en welke hoeveelheden kinderen dagelijks (bij benadering) binnen zouden moeten krijgen.


Nu je weet dat je kind op een dag best een keer mag snoepen, kan het in praktijk nog best lastig zijn om je kind daar ook aan te houden.
Als je kind namelijk nu gewend is om vaker per dag te mogen snoepen, dan zal hij de komende tijd waarschijnlijk vaker gaan vragen om toch dat extra snoepje te mogen. Dat kun je als ouder ervaren als ‘zeuren’ en dat kan behoorlijk vervelend zijn. Ik krijg dan ook regelmatig de vraag van ouders hoe ze met het zeuren van hun kind kunnen omgaan en hoe ze het hun kind kunnen afleren. Dat leg ik je hieronder in het kort uit.

Hoe leer je je kind af om te blijven zeuren om extra snoep?
jongen_huilt_snoepAls je kind kort na een eetmoment aan jou vraagt of hij een snoepje mag (en het is niet dat ene snoepmoment van de dag), dan geef je duidelijk aan dat hij geen snoepje krijgt en dat hij moet wachten tot het tussendoortje ’s middags.
Ik ga er hierbij van uit dat je je kind ’s middags (rond een uur of 3 of kort na schooltijd) een tussendoortje geeft en dat hij dan evt. wat snoep mag. 

Als je kind het jou daarna nog eens vraagt, kun je je antwoord op een rustige manier herhalen. Als je kind vervolgens door blijft vragen, zeg je op een rustige manier het volgende tegen je kind:

‘Je hebt nu 3x aan me gevraagd of je een snoepje mag en mijn antwoord is steeds hetzelfde geweest. Ook als je het nog een keer aan me vraagt, blijft mijn antwoord hetzelfde. Je mag nu dus geen snoepje, maar wel vanmiddag bij het tussendoortje. Je kunt nu even wat anders gaan doen. Wat zou je willen gaan doen?’


In jouw reactie op je kind is het belangrijk dat je rustig blijft en duidelijk bent. Je gaat naar je kind toe en je maakt contact. Je wil namelijk zeker weten dat je kind je hoort. Ga daarom bijv. door je knieën om op ooghoogte met je kind te kunnen praten of zorg dat je op een andere vriendelijke manier zijn aandacht hebt.

 


fb_gratis_ebooksGratis e-books over Positief Opvoeden
Joyce heeft een aantal e-books geschreven over positief opvoeden, waarin je uitgebreid informatie krijgt over één specifiek opvoedthema. Deze e-books kun je gratis bestellen.
Denk bijv. aan thema’s als ‘Stop met schreeuwen’ of ‘Eerlijk over opvoeden’. Joyce biedt ook andere opvoedproducten gratis aan.
Meer weten? Neem dan hier een kijkje.


 

Vervolgens doorloop je in je reactie in het kort deze 4 stappen:
moeder_praat_met_zoon(1) Je herhaalt wat je kind je gevraagd heeft. Daardoor weet je kind dat je zijn vraag gehoord hebt.
(2) Je herhaalt je eigen reactie nog eens, die ook nu nog steeds hetzelfde is. Je reageert dus consequent op de vraag van je kind.
(3) Je geeft aan wanneer je kind wél een snoepje mag (namelijk tijdens dat ene snoepmoment ’s middags).
(4) Je probeert je kind op andere gedachten te brengen. Je blijft dus niet hangen in het wel/geen snoepje geven, maar je brengt je kind op andere gedachten door hem na te laten denken over wat hij nu kan gaan doen.

Als je deze aanpak hebt gevolgd, ben je heel duidelijk geweest en weet je ook dat je kind je gehoord heeft. Je hoeft nu dus niet meer op dit onderwerp te reageren, ook niet als je kind door blijft zeuren of je kind het er echt niet mee eens is. Uiteraard reageer je wel positief op je kind als het op een leuke manier met iets gaat spelen of iets anders gaat doen.

 

Goed om te weten: 
vader_praat_met_zoon(1) Het gaat in deze situatie natuurlijk om het maken van duidelijke afspraken met je kind én dat je je aan die afspraken houdt. Zodra je een afspraak met je kind maakt, verwacht je kind ook dat je je daaraan houdt. Uiteraard zal hij het niet meteen eens zijn met de afspraak en zal hij proberen om je op andere gedachten te brengen (bijv. door te blijven zeuren). Maar als jij door deze aanpak aan je kind laat merken dat hij echt niet dat extra snoepje krijgt, dan zal je kind dat langzaam maar zeker gaan accepteren én na verloop van tijd minder lang doorzeuren.

(2) Dit is een aanpak, die niet van vandaag op morgen werkt, maar waarvan je wel – bij het consequent volhouden ervan – na 2-3 weken de vruchten plukt.

(3) Realiseer je ook dat als je van jezelf weet dat je je niet aan een dergelijke afspraak kunt houden, je dan beter meteen het snoepje kunt geven. Bedenk dus van te voren goed wat je standpunt is en houd dat vervolgens goed vol.


BONUSTIP 

sint_snoeppotMet alle feestdagen aan het eind van het jaar – denk aan Sint Maarten, Sinterklaas én kerst – is het goed om met je kind vóóraf af te spreken wat er met het snoep gebeurt dat je kind krijgt. Je kunt bijvoorbeeld een mooie snoeppot thuis neerzetten, waar alle snoep in gaat dat je kind heeft gekregen. Daar kan je kind tijdens het snoepmoment van de dag dan iets uit kiezen. Hierdoor voorkom je dat je kind alle snoep in één keer opeet en kan je kind ook in de dagen erna nog van dat snoep genieten.

Als je het lastig vindt om je kind het snoep weg te nemen dat hij net van Sinterklaas of zijn Pieten heeft gekregen, dan kun je uiteraard ook met je kind een andere afspraak maken. Denk dan aan een afspraak als: ‘dit is het snoepmoment van de dag’. Je kind kan dan meteen lekker genieten van het snoep dat hij heeft gekregen, maar krijgt dan thuis of later op de dag geen snoep meer.

Het is belangrijk om alle afspraken, die je met je kind over het snoepen maakt, vooraf met je kind te maken. Je kind weet dan beter waar het aan toe is en wat het kan verwachten. Het staat of valt dus met duidelijkheid; zorg er verder voor dat de afspraken eerlijk, realistisch en uitvoerbaar zijn. Als je kind vooraf goed weet wat de afspraak is én jij houdt je vervolgens goed aan die afspraak, dan zorgt dat voor veel meer rust en duidelijkheid omtrent de snoepmomenten.

 


Wil jij ook Joyce’ waardevolle opvoedtips ontvangen? tip_gezinHelemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


Wil je reageren op dit artikel?
Ga dan naar m’n Facebook-pagina en laat daar een bericht achter. Uiteraard mag je jouw vragen of opmerkingen ook onder dit artikel plaatsen.
Ik hoop van harte dat je thuis op een goede manier met deze informatie aan de slag kunt gaan.
Heb je hier vragen over, wil je meer weten over dit thema of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op. Je vindt m’n contactgegevens hieronder.
Ik wens je heel veel succes met deze tips en vergeet niet om ook nog te genieten van al dat lekkere snoep!
joyce_rosegrijs_staand_c

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

 

 

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl
© 2015-2018. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

 


logo_radio_l1_live
Joyce gaf een interview op L1 Radio over dit thema.
Beluister het interview via deze link.


 

Lees verder over gerelateerde thema’s:
– ‘Hoe houd je het Sinterklaasfeest leuk, voor je kind én voor jezelf?’ Klik hier.
– ‘Ik huil, dus ik snoep. 5 tips om te voorkómen dat je kind een emotie-eter wordt.’ Klik hier.
– ‘Aan tafel! Hoe moedig je je kind aan om gezond, gevoeg en gevarieerd te eten?’ Klik hier.
– ‘Zit nou toch NIET stil! – Over: Hoe je je kind stimuleert om meer te bewegen.’. Klik hier.
Klik hier voor m’n andere waardevolle opvoedtips. 

 

Joyce gebruikte o.a. de volgende referenties voor dit artikel:
– Dewar, G. (2011-2015). Teaching self-control: Evidence-based tips. Parenting Science. Klik hier.
– ‘Eten, drinken en een gezond gebit’. Folder van het Ivoren Kruis (2005). Klik hier.
– ‘Gezond eten en drinken voor kinderen (4-13 jaar)’. Website Voedingscentrum. Klik hier.
– Kerel (2015). ‘Waarom houden we van eten?’. Artikel op InfoNu. Klik hier.
– ‘Ouders, laat snoepen een uitzondering zijn’. Website Gezondheid & Co. Klik hier.
– ‘Wel of niet snoepen’, website Ouders van Nu. Klik hier.
– ‘Snoepen’, website TandartsPlein. Klik hier.
– ‘Heeft mijn kind overgewicht?’. Website Ouders van Nu. Klik hier.


Let op: in het artikel op de site van Ouders van Nu wordt het Amerikaanse onderzoek uit 2011 aangehaald. Helaas heb ik op basis van dat artikel niet kunnen achterhalen om welk onderzoek het precies gaat en moet ik uitgaan van een juiste interpretatie en weergave van de gegevens op de website van ‘Ouders van Nu’. 

Hoe houd je het Sinterklaasfeest leuk, voor je kind én voor jezelf? (4 handige tips, 4 dringende vragen, 1 vrolijke Sinterklaas Aftelkalender)

sint_sinterklaas_pakjesDe Sinterklaasperiode is best een drukke en onrustige tijd voor kinderen, zeker met de Kerst die er weer snel achteraan komt. Al die cadeaus, Pieten die over het dak sluipen… Hoe hou je het ontspannen en zorg je ervoor dat je kinderen niet te veel opgefokt raken? Denk hierbij ook maar aan gescheiden gezinnen, daar komt de Sint extra vaak.

Soms merk je dat je kind ineens drukker wordt, dat hij slechter slaapt of ineens weer in z’n broek of bed plast, terwijl dat anders geen probleem voor hem is. Dat kunnen allemaal aanwijzingen zijn dat de Sinterklaastijd voor je kind toch best spannend is.
⇒ Hieronder lees je in 4 tips hoe je daarmee om kunt gaan. 

Daaronder lees je nog 4 veelvoorkomende vragen van ouders over het Sinterklaasfeest. Die vragen gaan o.a. hoe vaak je kind de schoen mag zetten, wat een handig aantal cadeaus is om uit te pakken op Pakjesavond en hoe je de overgang van Sinterklaas naar kerst goed laat verlopen. Je leest hieronder ook nog hoe je m’n vrolijke Sinterklaas Aftelkalender kunt aanvragen; helemaal GRATIS. 

 

(1) Houd goed in de gaten hoe je kind op Sinterklaas en zijn Pieten reageert.
sint6Geen enkel kind reageert hetzelfde: het ene kind vindt Sinterklaas en zijn Pieten nou eenmaal leuker óf spannender dan het andere. Als je merkt dat je kind het allemaal best spannend vindt, zorg er dan voor dat jullie normale dag- en weekstructuur tijdens de Sinterklaasperiode zo veel mogelijk hetzelfde blijft; dat is voor je kind namelijk wel zo vertrouwd. Bewaar zo veel mogelijk de rust in huis.

Zorg verder voor een rustig programma, na school of in het weekend en beperk – indien nodig – het aantal Sinterklaasactiviteiten. Maak in het belang van je kind goede keuzes. Misschien betekent dat dat je dit jaar niet naar het Sinterklaasfeest van jouw werk gaat, maar wel naar het Sinterklaasfeest op het werk van je partner; volgend jaar draai je e.e.a. dan gewoon om.

Bij het Sinterklaasjournaal maken ze het verhaal soms best spannend. Er gaat regelmatig wat mis, waardoor het maar de vraag is of de boot (of trein) op tijd aankomt en – een paar weken later – of alle kinderen op Pakjesavond wel een pakje krijgen. Als volwassenen weten we dat het – vroeg of laat – altijd weer goed komt, maar kinderen kunnen zich nog best druk maken over een goede afloop.

Als je merkt dat je kind toch ergens mee zit, dan is het goed om deze ‘zorgen’ kort met hem te bespreken. Luister goed naar je kind en probeer te achterhalen waar hij zich precies zorgen over maakt. Ga vervolgens samen nadenken over een oplossing, zodat je kind met een gerust gevoel kan gaan slapen.

 


logo_radio_l1_liveLuister hier naar waardevolle informatie en praktische OpvoedTips over hoe je er als ouder voor kunt zorgen dat je kind op een rustige en ontspannen manier van het Sinterklaasfeest geniet; info en tips, die ik gaf in het programma van Tim & Ruud van L1 Radio.


 

(2) Bereid je kind voor op wat er gaat gebeuren.
sint_wallpaper4Leg uit wat de bedoeling is als Sinterklaas in jouw dorp aankomt, als je Sinterklaas gaat opzoeken of als je kind de schoen mag zetten. Lees als voorbereiding ook leuke boeken over Sinterklaas. In de bibliotheek vind je veel verschillende boeken over dit thema, voor alle leeftijden.
Denk voor peuters en kleuters bijv. aan boeken als ‘Dikkie Dik viert Sinterklaas’ (Jet Boeke), ‘Lieve Sinterklaas’ (Kathleen Amant), ‘Karel viert Sinterklaas’ (Liesbet Slegers), ‘Sint met Fien en Milo’ (Pauline Oud), ‘Rikki helpt Sinterklaas’ (Guido van Genechten), ‘Sinterklaas’ (Charlotte Dematons), ‘Jubelientje en Sinterklaas’ (Hagen & Hopman).

 

(3) Maak duidelijke afspraken met elkaar.
Leg je kind uit dat hij niet iedere dag z’n schoen kan zetten (‘Sinterklaas heeft het ontzettend druk en moet bij alle kinderen een keertje langs kunnen gaan. Er zijn zoveel kinderen in Nederland, dat hem dat echt niet in één avond lukt.’). Geef ook aan wat mogelijke schoencadeautjes zijn. Dat hoeven nl. niet altijd pakjes met speelgoed te zijn; soms schrijft Sinterklaas een mooie brief voor je, gooit Piet een handjevol strooigoed of mandarijntjes naar binnen óf krijg je een cadeautje waarvan Sinterklaas weet dat je het nodig hebt, zoals handschoenen, een sjaal of rugzak. En natuurlijk zijn er ook nog wel eens schoencadeautjes mét speelgoed. 😉

 


sint_aftelkalender_aksecoaching_2018_gedraaid2Lees je dit artikel in de aanloop naar het Sinterklaasfeest? 
Dan is het misschien leuk om een vrolijke Sinterklaas Aftelkalender voor je kind te bestellen. Helemaal gratis.
Klik hier om te lezen hoe je ‘m GRATIS kunt bestellen.


 


(4)
Houd het opvoeden in eigen hand.
sint_meisje_pakjes_open_haardSoms hoor je ouders hun kind waarschuwen met opmerkingen als ‘als je nu niet naar me luistert, dan … schrijf ik een brief aan Sinterklaas / zeg ik het tegen Piet en krijg je met de roe / ga je in de zak mee naar Spanje.’. Meestal is het je bedoeling om je eigen woorden met zo’n opmerking kracht bij te zetten, maar wat je eigenlijk doet, is je gezag overdragen aan Sinterklaas. Sinterklaas krijgt nl. de eindverantwoordelijkheid over wat er met je kind gaat gebeuren als hij niet blijft luisteren, terwijl die verantwoordelijkheid toch echt bij jou als ouder ligt. Probeer zo’n situaties te voorkomen door je eigen consequenties aan het gedrag van je kind te verbinden, dus zonder naar Sinterklaas te verwijzen. Dat zul je nl. ook weer moeten doen als Sinterklaas terug is naar Spanje… 😉  Lees hier hoe je dat doet.

Een ander probleem met dit soort opmerkingen is dat je je kind onnodig bang maakt voor Sinterklaas of zijn Pieten. De volgende keer dat je kind Sinterklaas of een Piet ziet, zal hij meer op z’n hoede zijn omdat hij niet weet wat Sinterklaas allemaal van hem weet of omdat hij bang is dat Piet hem met de roe slaat of in de zak stopt. Als volwassenen weten we dat dat niet zal gebeuren, maar voor je kind is het feest nou eenmaal echt en zou het ook echt kunnen gebeuren. Bang maken voor Sint of Piet komt het genieten van het Sinterklaasfeest dan ook echt niet ten goede.

 


joyce_grijs_aanjou_1Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed slaapt, luistert of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

Andere vragen en tips over het Sinterklaasfeest:

(1) Hoe vaak kan m’n kind z’n schoen zetten?
sint_schoenzettenDat bepaal je als ouder helemaal zelf. Het is wel goed om het daar vooraf met je kind over te hebben. Maak gebruik van een aftelkalender en geef daarop aan wanneer je kind de schoen mag zetten. Dat zorgt bij je kind voor duidelijkheid, je kind weet beter waar hij aan toe is en daardoor neemt de spanning af. Op zo’n aftelkalender ziet je kind ook hoeveel nachtjes het nog slapen is voordat Sinterklaas naar Nederland komt of hoe lang het nog duurt tot Pakjesavond. Zorg ervoor dat je kind niet te vaak z’n schoen zet; op die manier blijft het speciaal, voorkom je dat het een gewoonte wordt en houd je het leuk.

TIP: Stop de aftelkalender meteen bij de 1e keer in z’n schoen, zodat je kind meteen aan het begin van het Sinterklaasfeest weet wat hij kan verwachten.
Joyce heeft een vrolijke Sinterklaas Aftelkalender voor je gemaakt. Stuur een mailtje naar info@aksecoaching.nl, geef de naam / namen van je kind(eren) door en bestel zo heel eenvoudig de GRATIS aftelkalender van Akse Coaching. Je ontvangt de Aftelkalender binnen enkele werkdagen in je mailbox. 

 

(2) Hoeveel cadeautjes kan ik m’n kind op Pakjesavond geven?
sint_pakjesavondNet als bij het aantal keren schoen zetten, bepaal je als ouder zelf hoeveel cadeautjes je aan je kind wilt geven en hoeveel geld je daaraan uitgeeft. Om de kosten binnen de perken te houden, is het goed om vooraf na te denken over wat je aan de cadeaus voor in de schoen en voor op Pakjesavond wilt uitgeven. Houd je vervolgens aan je eigen budget.

Bij een avond als Pakjesavond zie je – vooral bij jonge kinderen – vaak dat ze meteen met hun nieuwe speeltje, het eerste cadeautje dat ze hebben uitgepakt, willen gaan spelen. Als ze dan net lekker in hun spel zitten, moeten ze er al weer mee stoppen omdat het volgende cadeautje uitgepakt moet worden. Het is op zich geen probleem als dat een enkele keer op Pakjesavond voorkomt, maar het wordt vervelend als je kind veel pakjes ‘moet’ uitpakken. Je kind kan dan langzaam het plezier aan het uitpakken verliezen. Om die reden zou het goed zijn om het aantal cadeaus dat je kind tijdens Pakjesavond uitpakt te beperken.
=> Laat je niet gek maken door allerlei reclames en aanbiedingen en koop vooral cadeaus (groot of klein) die aansluiten bij de leeftijd, interesses en ontwikkeling van je kind. Je hebt er niks aan om een groot of duur cadeau te kopen dat op dit moment ontzettend hip is, terwijl je kind er maar even naar omkijkt omdat het niet echt bij hem past.
=> Laat je ook niet gek maken door wat andere ouders doen. Jij kunt als geen ander inschatten welke cadeaus goed bij je kind én bij je budget passen. 

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 

(3) Hoe houd je het aantal cadeaus beperkt als je gescheiden bent en je ex-partner ook Sinterklaas wil vieren?
sint_ophetdak_metpietBij gescheiden gezinnen zie je vaker dat kinderen het dubbele aantal cadeaus krijgen, terwijl je je kunt afvragen of je kind daar nou echt meer plezier van heeft. Probeer als ex-partners (maar zeker als co-ouders) samen te overleggen over de kosten en het aantal cadeaus. Houdt daarbij zo veel mogelijk het belang van jullie kind voor ogen. Afhankelijk van de omgangsregeling kan het er bijv. op neer komen dat jullie kind bij ieder 1x per week z’n schoen mag zetten en dat hij op een Pakjesavond 2 of 3 cadeaus krijgt. (Tel maar eens uit hoeveel cadeaus jullie kind dan in totaal heeft gekregen…)

Probeer ook samen het budget te bepalen, waar je niet over heen mag gaan. Dit is overigens meer een afspraak die belangrijk is voor de ouders, dan dat jullie kind er echt last van heeft. Als ouder kun je het oneerlijk vinden als je ex-partner je kind een beduidend groter cadeau geeft dan dat jij je kind geeft (helemaal als het tegen de afspraken in gaat), maar bedenk dat – als puntje bij paaltje komt – het je kind meer gaat om wát hij krijgt dan om het bedrag dat er voor het cadeau is uitgegeven.

Maak samen met je kind één verlanglijstje, waarop hij aangeeft wat hij graag van Sinterklaas zou willen krijgen. Dat kunnen bijv. cadeaus zijn in verschillende prijscategorieën (goedkoop, middelmatig, duur; jullie bepalen zelf wat de exacte prijzen per categorie zijn). Spreek dan met je ex-partner af dat je voor de schoencadeaus alleen uit de categorie ‘goedkoop’ kiest en voor Pakjesavond één cadeau uit de categorie ‘middelmatig’ en één uit de categorie ‘duur’. Op die manier is er voor iedereen genoeg te kiezen en maak je ongeveer dezelfde kosten als je ex-partner.
Een aftelkalender kan ook bij gescheiden gezinnen goed helpen om de afspraken voor je kind op een heldere manier weer te geven. Ook dan begrijpt je kind beter waar hij aan toe is. Stuur een mailtje naar info@aksecoaching.nl en bestel zo heel eenvoudig de GRATIS Sinterklaas Aftelkalender van Akse Coaching.


(4) Hoe pak ik de overgang van Sinterklaas naar kerst aan?
kerstman_in_sneeuw_prentVoordat het Sinterklaasfeest goed en wel is afgelopen is de adventsperiode al begonnen en staat in sommige huiskamers de kerstboom al op. Voor jonge kinderen kan die overgang vreemd of lastig zijn. Ruim dan ook kort na Pakjesavond alle spullen van Sinterklaas op (‘Sinterklaas is weer naar Spanje’) en laat het huis een aantal dagen tot misschien wel een week (of langer als je dat fijn vindt) zonder versieringen. Zodra je kind langzaam meer in aanraking komt met de kerst kun je aan de slag met de kerstversiering. En afhankelijk van hoe jouw kind daarmee omgaat, kun je de periode tussen beide feesten langer of korter maken en/of kun je de kerstversiering in één keer of juist meer geleidelijk in huis introduceren.

KORTOM:
Om je kind een fijne Sinterklaastijd te geven, is het belangrijk om goede afspraken te maken, zodat voor je kind duidelijk is wat hij kan verwachten. Die duidelijkheid vinden kinderen doorgaans heerlijk: ze weten beter waar ze aan toe zijn, waardoor hun gespannen gevoel afneemt. Daardoor zal ook jouw kind op een rustige en ontspannen manier van het Sinterklaasfeest kunnen genieten. 

 


sint_aftelkalender_aksecoaching_2018_gedraaid2Wil je ook m’n vrolijke Sinterklaas Aftelkalender bestellen? 
Met deze vrolijke Sinterklaas Aftelkalender maak je in één oogopslag duidelijk voor je kind wanneer Sinterklaas weer in het land is, wanneer je kind de schoen mag zetten, wanneer je Sinterklaas gaat bezoeken, wanneer Pakjesavond is etc. Zo kan je kind op een rustige manier toe leven naar alle leuke Sinterklaasactiviteiten.
EXTRA: Nu met leuke knutselplaat en een mooie leestips!

N.B. De aftelkalender wordt gepersonaliseerd; geef bij je bestelling dus ook de naam van je kind(eren) door. Klik hier om te lezen hoe je ‘m gratis kunt bestellen.


 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezinWil jij ook Joyce’ nieuwste OpvoedTips lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen? 
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


 

 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2015-2019. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

 

Joyce gebruikte de volgende referenties voor dit artikel:
– ’10 vragen over december en cadeaus’, website Ouders van Nu. Klik hier.
– ‘Mijn feestdagendilemma’s’, website NIBUD. Klik hier.
– ‘Ouders, laat snoepen een uitzondering zijn.’ website Gezondheid & Co. Klik hier.

 

Wil je meer lezen over gerelateerde thema’s? Lees dan ook (één van) m’n andere artikelen:
– ‘De magie van Sinterklaas – Waarom je kind in Sinterklaas gelooft (of de kerstman, de Paashaas, sprookjes…)‘. 
– ‘Snoep, snoep en nog eens snoep. Hoe je een eind maakt aan het gezeur over snoep.’
Klik hier.
– ‘4 manieren om je kind te helpen met lastige emoties (+ 3 BONUSTIPS)’. Klik hier.
– ‘De decembermaand: Gezellig met het hele gezin en toch niet duur?!’. Klik hier.
– ‘Heb je het druk? Zet jezelf op je to do-lijstje.’ Klik hier

 

Ga (terug) naar de website van  cropped-logo_akse_coaching_groot_nieuw.png
‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

logo_radio_l1_live
Klik hier om ook andere interviews met opvoedcoach Joyce Akse op L1 Radio te beluisteren.

 

‘Ik huil, dus ik snoep’ – 5 tips om te voorkómen dat je kind een ‘emotie-eter’ wordt.

meisje_chips_cola_voortvVoor dit artikel heb ik gastauteur Ester Janssen gevraagd om haar kennis en expertise op het gebied van leefstijl en voeding met ons te delen. Ze werkt als leefstijlcoach & -adviseur in haar bedrijf ‘Ester Janssen – Leefstijlcoaching & Advies’.

Hieronder lees je het artikel van haar hand over hoe je je kind leert om adequaat met emoties om te gaan en om deze emoties niet ‘weg te eten’. Ze beschrijft 5 tips, die je als ouder kunt inzetten om te voorkómen dat je kind een ‘emotie-eter’ wordt. 


ARTIKEL ‘Ik huil, dus ik snoep’
Over: 5 tips om te voorkómen dat je kind een ‘emotie-eter’ wordt. 

kind_huilt_arm_buitenDit artikel gaat over de relatie, die jij of je kind vaak onbewust maakt, tussen eten en emoties. Kinderen ontwikkelen deze koppeling vaak al op jonge leeftijd door goedbedoeld advies en gedrag van hun ouders. Denk bijvoorbeeld maar eens aan een verdrietige en angstige kleuter, die gevallen is en die als troost een snoepje krijgt. De link die je door dit soort voorbeelden legt, kan er op latere leeftijd voor zorgen dat mensen ‘emotie-eters’ worden. Emotie-eters lopen het risico dat ze gaan overeten en na verloop van tijd aankomen in gewicht.

In dit artikel krijg je maar liefst 5 tips om je kind te leren eten en emoties van elkaar los te koppelen, wat er voor zal zorgen dat je kind op een andere manier met zijn emoties omgaat. 

We leren vaak al op jonge leeftijd om situaties, die een emotionele lading hebben, te koppelen aan eten. Denk maar eens aan hoe blij je vroeger thuiskwam met je goede rapport en dat je daarvoor beloond werd met een ijsje of extra zakgeld ‘om iets lekkers te kopen’. Ook oudere kinderen zijn er vaak goed in om gevoelens te lijf te gaan met (ongezond) gedrag. Je herkent vast wel het voorbeeld van verveelde pubers, die op straat rondhangen met blikjes energiedrank, zakken snoep, chips, fastfood…

Ook als je kritisch naar je eigen gedrag kijkt, zie je dat je zelf wel eens – onbewust en onbedoeld – de ‘fout’ in gaat. Je herkent wel de avonden dat je vermoeid en neerslachtig op de bank ploft en bijna gedachteloos een zak chips leegeet. Of dat je – na een drukke periode – eindelijk eens een avondje vrij hebt en je vindt dat je nu echt wel eens een glaasje wijn hebt verdiend…

vrouw_handeninhaar_snoepDit gedrag lijkt op zich vrij onschuldig en kan ook – als het af en toe gebeurt – niet veel kwaad. De valkuil bestaat echter dat je kind, dat deze gedragingen natuurlijk ook ziet, hierdoor leert om bij een gevoel van onrust niet te gaan kijken naar welk signaal er eigenlijk wordt gegeven (zoals: Waar komt die onrust vandaan? Wat wil dit gevoel me eigenlijk zeggen? Wat kan ik er aan doen?), maar dat het deze onrust gaat zien als een signaal om te gaan eten. En dat terwijl er helemaal geen sprake is van honger. Wij noemen dat in vakjargon zg. ‘emotionele eters’: mensen die proberen om de onrust, die ze voelen, ‘weg te eten’ in plaats van de kern van het probleem aan te pakken.

Je kunt als ouder gelukkig een aantal dingen doen om je kind hier goed in te begeleiden. Daardoor zorg je ervoor dat je kind geen ‘emotionele eter’ wordt. Je leest hieronder 5 tips.
vrouw_eet_taart_pyjama_koelkast
(1) Word je als ouder bewust van het patroon dat is ontstaan.
Herken bij jezelf wanneer je eet omdat je honger hebt of wanneer je eet omdat je onrustig bent. Als je het patroon bij jezelf herkent, wordt het niet alleen gemakkelijker om dit patroon bij jezelf te doorbreken, maar ook om het te herkennen bij je kind. Je kunt je kind dan ook een ander effectiever en gezonder gedrag aanleren.

meisje_verveeld_liggend_op_bank(2) Benoem het als je merkt dat je kind uit verveling gaat snoepen.
Leer je (jonge) kind om op het moment dat het uit verveling gaat snoepen dat het afleiding gaat zoeken, dus om iets anders te gaan doen, bijvoorbeeld spelen. Bij oudere kinderen kan je het ook benoemen, maar stel je jezelf wat meer afzijdig op; je wilt hen tenslotte niet de hele tijd aan het handje houden. Benoem bij oudere kinderen wel dat verveling een andere emotie is dan honger én dat verveling niet betekent dat er onbeperkt gesnoept moet worden.
Wees overigens niet te bang om dit bespreekbaar te maken met je zoon of dochter. Uit onderzoek blijkt namelijk dat ouders een belangrijke invloed hebben op de manier waarop oudere kinderen denken en omgaan met eten, ook al denk je als ouder misschien dat dat niet zo is (TEMPEST-studie, 2013). 



moeder_praat_met_zoon(3) Leer je kind om emoties op te merken en te herkennen.
Maak de emoties, die je kind heeft, bespreekbaar. Dat kan bij gevoelens, die je bij je kind ziet, maar natuurlijk ook bij emoties die je zelf hebt. Geef ruimte aan deze emoties. Benoem ze zodat je kind ze herkent en geef zelf het goede voorbeeld in het gedrag dat je doet naar aanleiding van die emotie.
Merk je bijvoorbeeld dat je zelf de neiging hebt om jezelf te verwennen met koek, snoep en gebak na een zware en energievretende dag op je werk, kijk dan eens naar andere mogelijkheden om jezelf op te peppen. Ga iets doen dat je weer energie geeft. Ga bijvoorbeeld lekker in bad met een goed boek of ga een stuk lopen met een vriendin. Op die manier leren je kinderen vanzelf dat er andere  manieren zijn om met vermoeidheid of dat gevoel van onrust om te gaan, wat veel gezonder voor je is dan om het onrustige gevoel weg te eten.

meisje_knuffelt_vrouw(4) Probeer om emoties en eten zoveel mogelijk los van elkaar te koppelen.
Kijk heel bewust naar de momenten, waarop eten en emoties aan elkaar gekoppeld worden en probeer er alternatief gedrag voor te bedenken dat wél gezond is. Het is de kunst om niet alleen het ongewenste gedrag achterwege te laten, maar ook om het te vervangen door ander gedrag dat beter past bij de betreffende emotie.
Voorbeelden: Als je bang of verdrietig bent, past daar beter een knuffel of zoen bij dan snoep. Als je je verveelt, past het beter om iets te gaan ondernemen in plaats van gedachteloos chips of chocolade te eten. Als je een vrolijke gebeurtenis viert, onderneem dan een leuke activiteit met het gezin in plaats van te trakteren op snoep. 


jongen_eet_niet_welCursus ‘Eet met Plezier’
Joyce organiseert regelmatig de cursus ‘Eet met Plezier’. Deze is speciaal voor ouders van kinderen tussen 1-12 jaar. Het doel van deze cursus is om jou als ouder te leren hoe je je kind leert om gezond, gevarieerd en genoeg te laten eten.
Kijk hier of de cursus binnenkort ook bij jou in de buurt wordt gegeven. 


meisje_eet_joghurt(5) Koppel belonen & straffen los van eten.
Veel ouders gebruiken het toetje als straf of juist als beloning. ‘Als je je bordje leegeet, mag je zo meteen een toetje.’ of ‘Als je nu niet dooreet, krijg je zo meteen geen toetje.’ Het is beter om dat niet te doen en om de hoofdmaaltijd helemaal los te zien van het toetje. Als je normaalgesproken altijd een toetje eet, dan is het beter om je kind ook gewoon een toetje te geven. Er zijn namelijk andere manieren om er voor te zorgen dat je kind voldoende, gezond of gevarieerd eet. Daar heb je het toetje dus niet voor nodig.

En hoe moeilijk het misschien ook lijkt, respecteer het als je kind zijn bord niet helemaal leegeet. Koppel ook daar geen strafmaatregel aan. Je mag natuurlijk wel een compliment geven als je kind netjes en met smaak zijn bord leegeet en je mag je kind ook aansporen om van alles dat op zijn bord ligt iets te proeven. Benadruk hier liever datgene dat goed gaat en negeer het negatieve gedrag.
Lees hier verder over hoe je het gezellig houdt aan tafel en hoe je je kind gezond en voldoende laat eten. 

Heb je het gevoel dat je ondanks deze tips nog steeds niet voldoende de emoties van jou of je kind loskoppelt van het eten? Of vind je het lastig om met deze adviezen aan de slag te gaan? Neem dan contact met Ester (info@esterjanssen.nl) of met Joyce (joyce@aksecoaching.nl) op, zodat we er voor kunnen zorgen dat ook jij en/of je kind op een gezonde manier met emoties om kunnen gaan.

En dan nu jouw reactie en ideeën:
Wat gaat er bij jou thuis goed (of juist niet) op het gebied van emoties & eten? Merk je dat jij – of juist je kind – emoties koppelt aan eten? Herken je je in de voorbeelden die hierboven gegeven
worden ? Hoe ga je er zelf mee om? Met welke van de bovenstaande tips wil je het liefst direct aan de slag?
Zet je reactie hieronder.


ezineM’n e-zineabonnees ontvingen bij dit artikel een aantal aanvullende waardevolle adviezen over dit thema.
Wil jij in het vervolg ook alle opvoedtips van Joyce lezen?
Klik dan hier en meld je GRATIS én vrijblijvend aan voor Joyce’ e-zine, boordevol praktische opvoedtips; het e-zine verstuurt ze steeds op de 1e dag van de maand. Kort na je aanmelding ontvang je alvast haar E-boek ‘5×5 OpvoedTips – Nóg meer genieten van opvoeden’ in je mailbox, zodat je meteen met haar eerste praktische tips aan de slag kunt. Ook het e-boek ontvang je GRATIS én zonder verdere verplichtingen.


joyce_rosegrijs_staand_vertellendDr. Joyce Akse helpt ouders om (nóg) meer van hun kinderen te genieten. Het is als ouder ontzettend moeilijk om steeds consequent, geduldig en begripvol te zijn; voor je het weet ben je wéér aan het zeuren, dreigen of schreeuwen. Joyce heeft jarenlang bestudeerd hoe ouders en kinderen het beste tot hun recht komen en op welke manieren opvoeding effectief is én positief werkt. Kijk op haar website www.aksecoaching.nl voor meer informatie. 

© 2014-2018. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga nu (terug) naar de website van Akse Coaching.

Voor dit artikel heeft Ester Janssen de volgende referentie gebruikt:
– Stok, M., De Ridder, D., de Vet, E., de Wit, J., van der Leest, C., López, A., & Stok, F.M. (2013). Fluitend door de chocoladefabriek: Hoe jongeren hun weg vinden in de verleidelijke voedselomgeving. Stichting Voedingscentrum.

Lees meer over dit thema: 
– ‘Help, mijn kind is een lastige eter! Wat nu?’ | 5 do’s & don’ts (Interview op L1 Radio). Klik hier.
– ‘Positief opvoeden: Start je opvoeding goed met deze 5 stappen.’ Klik hier.