Je kind en het coronavirus: Hoe praat je samen over alle veranderingen?

gezin_dochter_bed_neus_snuitenZo maar ineens zitten we allemaal binnen, in huis. We werken thuis, onze kinderen gaan niet meer naar school, alle activiteiten zijn stopgezet, je kunt geen bezoek meer ontvangen, er zijn allerlei voorzorgsmaatregelen getroffen en ga zo maar door.

Lekker rustig, zou je zeggen. Ja, in theorie. Maar in praktijk voelt dat heel anders. Omdat dat onzichtbare virus daar buiten ergens rondwaart, zorgt dat voor stress, voor zorgen, voor angst, misschien wel voor paniek. Het fijne, ontspannen en vertrouwde gevoel dat je normaalgesproken hebt, is nu een stuk minder aanwezig.

Onze kinderen krijgen het net zo goed mee als wij. Tenminste, afhankelijk van hun leeftijd weten ze wel / niet zo goed wat er speelt, maar ze weten wel dát er iets aan de hand is. Ze horen allemaal dat er iets is met een ‘Coronavirus’, dat je er ziek van kunt worden, dat sommigen er zelfs aan dood gaan. Mijn dochtertje zei deze week zelfs huilend tegen me: ‘Mama, ik ben bang dat je dood gaat.’.

En het vervelende is dat je die angst niet helemaal weg kunt nemen. Misschien herken je die angst van je kind zelf ook wel. Je weet dat de kans heel klein is, maar je hoort er zoveel over. Je krijgt de hele dag door updates met nieuwe besmettingen, een nieuw aantal doden; in China, in Italië, in Nederland. Dat is gewoon beangstigend. En als het dat voor ons als volwassenen al zo is, hoe moet dat dan zijn voor onze kinderen…? Voor kinderen, die ook ineens alles om zich heen zien veranderen. Hoe praat je daar eigenlijk over met je kind, over deze situatie, over het Coronavirus, wat vertel je wel en wat niet, hoe voorkom je dat je kind (te) bang wordt…

⇒ Dat heb ik allemaal voor je op een rijtje gezet. In dit artikel lees je dan ook op welke manier je het beste met je kind over dit onderwerp kunt praten en hoe je ervoor zorgt dat je kind niet onnodig bang wordt. Dat kun je al in slechts 5 stappen aanpakken. Je leest ze hieronder.

 

(1) Wees open en eerlijk tegen je kind.
moeder_praat_met_zoonWees reëel over het gevaar; gebruik daar dan wel uitsluitend goede informatiebronnen voor. Baseer je uitspraken alleen op basis van informatie, die afkomstig is van virologen, epidemiologen, artsen en wetenschappers op dit vlak.

⇒ Voor jezelf en voor tieners is het goed om de informatie van het RIVM aan te houden.

⇒ Voor kinderen, die jonger zijn (basisschoolleeftijd) kun je dagelijks – liefst samen – het Jeugdjournaal kijken. De informatie, die daarin gegeven wordt, wordt al goed aangepast aan wat kinderen kunnen behappen en willen weten. Naar aanleiding van het (samen) kijken kan je kind natuurlijk vragen hebben; bespreek die het liefst direct na het kijken van het programma.

Probeer de komende tijd – als het even kan – na het Jeugdjournaal kort even iets anders te doen, iets luchtigers, zodat je kind ook weer op andere gedachten komt. Het is zeker niet erg om het er dagelijks even over te hebben en om het nieuws erover te volgen, maar dat hoeft natuurlijk niet de hele dag door. En zeker niet vlak voor het slapengaan…
Komt je kind moeilijk in slaap? Lees dan m’n artikel ‘10 basistips om je kind of tiener lekker te laten slapen‘. 

Sluit daarom de dag met je kind op een fijne manier af; lees een boek voor, lees samen een boek (bijv. om en om een regel) en/of vraag wat zijn 3 fijnste momenten van de dag waren. Op die manier valt je kind in slaap zonder al die berichten over het Coronavirus op zijn netvlies.

TIP: Wil je voorkomen dat je kind de hele dag ondergedompeld wordt in ‘coronanieuws’, maar wil je wel graag dat het toch een beetje op de hoogte blijft?
Kijk dan alleen – samen – naar het Jeugdjournaal in de ochtend.

⇒ Dus: over het algemeen is het belangrijk om je nu extra goed aan de feiten te houden. Maak er geen ander verhaal van, bagatelliseer het probleem niet (voorkom uitspraken als ‘het valt wel mee’ of ‘er is niks aan de hand’) én blaas het niet onnodig op (voorkom opmerkingen als ‘opa en oma gaan er misschien wel dood aan.’).

 

 

(2) Leer je kind wat het zelf kan doen om de kans op ziekte te verkleinen.
meisje_wast_haar_handenZoals je weet, is het ontzettend belangrijk om nu alle voorzorgsmaatregelen serieus te nemen en goed uit te voeren. Dat kun je kinderen heel goed leren, ook jonge kinderen. Neem eventuele ongerustheid bij je kind weg door de nieuwe maatregelen als een nieuw, vast ritueel in te voegen. Pak het dan zo veel mogelijk op een leuke, speelse manier aan, die goed bij jouw kind past.

– Handen wassen
Het is belangrijk om regelmatig je handen te wassen; per keer duurt dat bij voorkeur min. 20 tellen. Dat is waarschijnlijk langer dan dat jij of je kind het voorheen zou doen. Zing de komende tijd steeds een leuk liedje als je samen met je kind je handen wast. Spreek af dat jullie je handen blijven wassen, zolang het liedje duurt. Dat kan steeds hetzelfde liedje zijn of elke keer een ander; kijk maar wat je kind het fijnste vindt. Je kunt natuurlijk ook een timer zetten, die je vooraf aan het handen wassen aanzet.
⇒ Zorg dat je kind op vaste momenten zijn handen wast (bijv. altijd voor het eten, na het toiletbezoek, na het buitenspelen). Dan wordt het veel eerder en gemakkelijker een gewoonte en denkt je kind er ook eerder uit zichzelf aan.

– Hoesten & Niezen
Iedereen hoest of niest voortaan in z’n elleboogplooi. Ook dat kun je je kind goed leren. In plaats van ‘hand voor je mond’ zeg je nu ‘hoest / nies in je elleboog’.

– Snottebellen 
Als je kind verkouden is en vaker een snottebel heeft, dan is het belangrijk om daar nu een papieren zakdoekje voor te gebruiken. Na één keer snuiten gooi je het zakdoekje meteen in de prullenbak. Als je dan per ongeluk nog snot aan je handen hebt, is het goed om je handen te wassen.

– Afstand houden
Hoewel het virus bij kinderen doorgaans weinig ziekteverschijnselen veroorzaakt, weten deskundigen nog niet precies hoe het virus zich verspreidt. Vandaar dat het belangrijk is dat ook kinderen afstand houden van elkaar (min. 1,5 meter).
Het lastige is alleen dat wanneer je kind lekker aan het spelen is, het niet bezig is om afstand van andere kinderen te houden. Vandaar dat het nu niet handig is om je kind in een volle speeltuin te laten spelen. Ook weet je niet zeker of de andere kinderen, die er spelen, wel/geen klachten hebben. Voorlopig geldt hiervoor dan ook: ‘better safe than sorry…’.

– Goed voorbeeld doet goed volgen
Als jij je vanaf nu ook netjes aan alle voorzorgsmaatregelen houdt, dan zal je kind dat makkelijker van je overnemen en toepassen. Kinderen leren nl. heel goed van wat jij doet, misschien wel meer dan van wat je zegt. Ze krijgen eerder een gevoel van ‘zo doen we dat hier / zo is dat gebruikelijk’. Vandaar dat jouw voorbeeld hierin zo belangrijk is.

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

(3) Maak je kind niet onnodig bang. 
jongen_bang_handen_voor_hoofdBij punt 1 gaf ik aan dat het belangrijk is om eerlijk en open te zijn tegen je kind. Het gevaar zit ‘m er alleen in dat je je kind te veel informatie geeft (en wellicht is dat informatie, die het nog niet goed kan behappen), waardoor je kind (te) bang wordt. Vooral jonge kinderen weten nog niet precies wanneer iets werkelijkheid en wanneer iets fantasie is en kunnen heel makkelijk hun ‘eigen werkelijkheid’ maken; de mogelijkheid bestaat dat die heel anders of misschien wel veel heftiger is dan de werkelijke situatie.
Misschien heeft jouw kind ook al wel huilend tegen jou gezegd dat het bang is dat je dood gaat…?

Luister dus goed naar de vraag van je kind en geef alleen antwoord op die vraag. Voorkom dat je vervolgens te veel gaat uitweiden of onderwerpen aandraagt, waar je kind misschien nog helemaal niet aan gedacht heeft. Als je kind doorvraagt, mag je uiteraard gewoon antwoord blijven geven. Je kind mag weten wat er speelt, maar pas je informatie aan aan wat je kind – gezien zijn leeftijd, ontwikkelingsniveau en gevoelsleven – nog goed aankan.

Verder is het belangrijk om de gevoelens en emoties van je kind serieus te nemen. Het is nou eenmaal een onbekende, onzekere tijd met veel veranderingen, waar iedereen anders op reageert. Ook je kind heeft zijn eigen gevoelens en emoties; het is goed om er serieus mee om te gaan.
Wil je weten hoe je omgaat met lastige emoties van je kind? Klik dan hier.

Probeer ook te voorkomen dat je je eigen zorgen te vaak bespreekt waar je kind bij is. Als je merkt dat je kind zich grote zorgen maakt (of misschien is jouw kind sowieso een kind dat sneller bang is of zich sneller zorgen maakt), bespreek dan je eigen zorgen alleen met je partner of met andere volwassenen; liefst op een moment waarop je kind er niet bij is of in bed ligt.

 


coron_coronas_op_gezinsvakantie_elineclaeysEXTRA TIP
Bekijk dit korte filmpje (gemaakt door Eline Claeys) over de familie Corona. Hierin wordt op een begrijpelijke manier uitgelegd hoe het coronavirus zich heeft verspreid én wat je kind kan doen om te ‘helpen’.


 

(4) Zorg voor voldoende contact, beweging & ontspanning. 
kinderen_spelen_ninja_touwenVoor je kind verandert er nu ontzettend veel. Hij kan niet meer naar school, waardoor hij z’n klasgenootjes, vriendjes en leerkracht(en) minder ziet. Hij mag niet meer naar opa & oma toe gaan én opa & oma mogen niet meer langskomen voor een bezoekje of voor hun vaste oppasdag. Alle vaste activiteiten, zoals de voetbaltraining, de muziekles, het zwemmen (etc.) zijn weggevallen. Dat is echt een ingrijpende verandering en dan ook nog eens van de één op de andere dag. Gelukkig gaan de meeste kinderen daar flexibel mee om.

Toch blijft het belangrijk om het contact, beweging en ontspanning in de dag van je kind op te nemen.
– Neem de tijd om met anderen te beeld- / videobellen; denk aan opa & oma, klasgenootjes, vriendjes, klasgenootjes. Prik een datum en tijd en laat je kind even bijkletsen.

– Waarschijnlijk heeft je kind nu ook schoolwerk om thuis te maken, maar ook bij je kind kan de boog niet de hele dag gespannen staan. Hij heeft ontspanning en beweging nodig. Laat je kind iedere dag buiten spelen, ga naar het bos om te wandelen of maak een fietstochtje door je eigen omgeving. (Uiteraard probeer je dan wel het directe contact met anderen zoveel mogelijk te vermijden.)
In dit artikel lees je hoe je je kind kunt stimuleren om (meer) buiten te spelen.

– Niet alleen volwassenen maar ook kinderen hebben tijd nodig om te ontspannen. Dat doen kinderen al bijna automatisch op allerlei manieren: gewoon even lekker vrij spelen, een boekje lezen, buiten spelen. Even lekker kunnen doen wat je zelf wil; zonder dagschema, zonder opdrachten.

– Daarnaast heb je misschien nog wat tijd om samen met je kind andere dingen te doen. Vraag ook je kind eens wat hij leuk zou vinden om – thuis, samen met jou – te doen.
Wil je weten hoe je o.a. deze componenten – naast het schoolwerk – in je dag kunt verwerken? Klik dan hier

⇒ Als je deze 3 componenten in de dag van je kind kunt verwerken, dan merk je dat je kind zich de rest van de dag prettig(er) voelt en lekker(der) in z’n vel zit. 

 


(5) Let op de helpers en alle mooie acties. 

rogers_look_for_the_helpersAls je weet dat je kind zich snel zorgen maakt over of bang wordt van wat het op tv ziet, dan zeg tegen je kind dat het vanaf nu gaat letten op alle positieve aspecten, die voorbij komen. Er zijn namelijk altijd wel mensen te zien, die anderen willen helpen. Bij al het slechte nieuws is er dus ook altijd iets positiefs te zien. Help je kind om daar naar op zoek te gaan.

Denk maar eens aan het landelijke applaus dat alle zorgverleners kregen, aan de tekeningen en kaartjes die naar ouderen gestuurd worden, aan alle hulp die ouderen krijgen aangeboden, aan het voedsel dat door restaurants aan voedselbanken geschonken wordt en ga zo maar door.

⇒ Zo blijft je kind wel op de hoogte van wat er speelt, maar kijkt het door een heel andere bril. Op die manier houdt je kind er – ondanks alle onzekerheid en narigheid – toch een fijner gevoel aan over.

⇒ Wanneer je deze 5 stappen in acht neemt, dan weet ik zeker dat je het er thuis met je kind(eren) op een fijne manier over het coronavirus kunt hebben én dat je kind zich al gauw minder zorgen zal maken. 

 


Merk je dat je het lastig vindt om je kind of tiener naar je te laten luisteren, dat hij minder goed eet of slaapt?

Neem dan contact met me op. Ik heb meerdere manieren om ervoor te zorgen dat jouw opvoedaanpak weer positief, fijn én effectief wordt én dat jouw kind binnen enkele weken al beter naar je luistert, beter eet en/of beter slaapt. Je leest er hier meer over.


Wil je graag reageren op dit artikel?

Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over één van deze thema’s, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

Referenties, gebruikte website en/of artikelen:
– Vis & Leclaire. (2020). ‘Hoe je met je kinderen over het coronavirus praat.’. NRC.nl. Klik hier
– ‘Zo praat je met je kind over coronavirus: ‘Benadruk wat het zelf kan doen’. (2020). Nu.nl. Klik hier
– ‘Omgaan met de gevolgen van het coronavirus.’ (2020). NJi. Klik hier.

 

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘Ik mag hier ook nooit iets!‘ | Hoe je je kind of tiener steeds wat meer vrijheid geeft.
– ‘Boos zijn kun je leren!‘ | 6 stappen om je kind te leren zijn boosheid te beheersen.
‘Ik moet het mijn kind eerst 10x vragen…‘ – Hoe je je kind in 5 stappen leert om beter naar je te luisteren.
– ‘Welke afspraken maak je met je kind of tiener over gamen en telefoongebruik?
– ‘Stop met schreeuwen!‘ (Over: Hoe je in 5 stappen minder schreeuwt tegen je kind)
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

© De foto van Joyce Akse is gemaakt door Ilona Tychon Fotografie.

logo_akse_coaching_groot_nieuwGa (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

‘Ik mag hier ook nooit iets!’ | Hoe je je kind of tiener steeds wat meer vrijheid geeft.

vader_dochter_verdrietig_slaapkamerMijn kinderen zeggen het ook wel eens tegen me: ‘Maar híj mag in het weekend wel altijd langer opblijven. Waarom mag ik dat nooit?’ of ‘Zij mag wel bij een vriendinnetje blijven slapen. Ik mag ook nooit iets!’. En dit geldt natuurlijk niet alleen voor langer opblijven of logeren, maar ook voor allerlei andere dingen. Denk maar eens aan alleen door het dorp fietsen, alleen buitenspelen, op de telefoon (of een ander apparaat) kijken of langer bij een vriendje spelen. Of denk eens aan alle apparaten die je nu niet in huis hebt, maar die ‘alle andere kinderen’ (in de buurt, in de klas of in de voetbalclub) wel hebben… Je hoort dan steevast:

‘Ik mag hier ook nooit iets!’

Hier thuis steekt dat eens in de zoveel tijd ook de kop op. Ik krijg daardoor steeds meer het vermoeden dat ik de strengste moeder op aarde ben. Herken je dat gevoel…? 😉

Menig ouder heeft het al wel gehoord; jij misschien ook wel. En het is één van de opmerkingen, die je als ouder doet twijfelen: ‘Doe ik het wel goed?’, ‘Ben ik niet te streng?’ of ‘Waarom zei ik ook alweer dat dat niet mocht…?’. Die twijfel is op zich helemaal niet nodig, want waarschijnlijk heb je één of meerdere goede redenen om je kind iets niet – of juist wel – te laten doen.

Jij vindt het bijvoorbeeld belangrijk dat je kind of tiener ook in het weekend op tijd naar bed gaat (om te voorkomen dat je kind op maandag een ‘jetlag’ heeft), je dochter mag zeker afspreken met haar vriendinnetje maar logeren is een ander hoofdstuk (dat mag best als ze wat ouder is, maar nu vind je haar er nog te jong voor), je zoon mag best alleen door het dorp fietsen (maar alleen als hij een helm opdoet en dat wil hij absoluut niet, dus mag hij niet gaan fietsen), je kind mag best buitenspelen (maar alleen als hij samen met andere kinderen speelt of als er een volwassene bij is), je kind mag best een spelletje doen op je telefoon (maar niet de hele middag, hooguit een uurtje per dag) en je ziet het nut van al die apparaten gewoon niet in (je kind heeft al een Wii, daar hoeft echt geen PS of Nintendo Switch bij).

En als je het zo bekijkt, mag je kind dus eigenlijk een heleboel. Alleen heb je bepaalde grenzen gesteld aan wat er precies wel / niet mag. En daar mag je best achter blijven staan, want die grenzen heeft je kind nodig. Zo simpel is het!

⇒ Toch blijft je kind die opmerkingen maken en het gevoel hebben dat hij niks mag. Hoe kun je nou met die opmerkingen omgaan? Hoe kun je voorkomen dat hij dat blijft zeggen en zichzelf achtergesteld blijft voelen? In dit artikel geef ik je 5 tips, waarmee je voorkomt dat je kind of tiener deze opmerking blijft maken en leg ik je uit hoe je op een goede manier duidelijke afspraken maakt.

1. Maak duidelijke afspraken met je kind of tiener.
gezin_ouders_in_gesprek_met_kinderenHet is belangrijk om duidelijke afspraken met je kind te maken. Hoe duidelijker de afspraken met je kind zijn, hoe beter je kind weet waar hij aan toe is. Kinderen hebben die duidelijkheid hard nodig. En dat laatste klinkt nu natuurlijk erg tegenstrijdig, want in de voorbeelden, die ik hierboven gaf, wil je kind helemaal niet dat die afspraken met hem gemaakt worden. Sterker nog, je kind wil er het liefst helemaal van af, zodat het precies kan doen wat ‘al’ zijn vrienden ook doen.

Toch is het belangrijk dat je als ouder zelf goed nadenkt over welke afspraken je thuis maakt. Je hoeft je daarbij niks aan te trekken van wat andere ouders doen. Je doet wat jou goed dunkt. Zo eenvoudig is het eigenlijk.

Uiteraard kun je jouw dilemma wel met andere ouders bespreken en op die manier de achterliggende gedachte van andere ouders in jouw overwegingen meenemen, maar uiteindelijk bepaal jij – samen met je partner – waar de grens voor jouw kind ligt en welke afspraak het beste bij jullie gezin past.

Het is belangrijk om je bij het maken van afspraken je aan een aantal ‘regels’ te houden; er zijn namelijk wel degelijk aspecten van afspraken die afspraken tot ‘goede afspraken’ maken. Die zal ik hieronder voor je op een rijtje zetten.

 


Je kind of tiener meer vrijheid geven werkt alleen
bij de gratie van goede afspraken. 


 


Goede afspraken voldoen aan de volgende criteria:

– Een goede afspraak is eerlijk: de afspraak moet voor iedereen in het gezin gelden. De afspraak gaat dus niet alleen op voor je kind(eren), maar ook voor jou (en je partner).
– Een goede afspraak is goed op te volgen: je kind weet precies wat er van hem verwacht wordt, hij begrijpt de afspraak en hij is in staat om zich aan die afspraak te houden.
– Een goede afspraak is door jou te handhaven: jij bent als ouder bereid om je kind een consequentie te geven (of consequenties te laten ervaren) als het zich niet aan de afspraak houdt.
Dat betekent ook dat je toezicht moet houden op het naleven van de afspraak; dat hoeft niet continue, maar steekproefsgewijs blijft belangrijk.
– Een goede afspraak is ‘positief geformuleerd’: je formuleert de afspraak op zo’n manier dat er in vermeld wordt wat je kind wél kan doen. Vermijd dus het woordje ‘niet’ in de afspraak. Hoe je niet ‘niet’ zegt, lees je in dit artikel.
– Maak niet te veel afspraken met je kind: het liefst wil je natuurlijk dat je kind zich in diverse situaties netjes gedraagt, maar dat kan ook erg beklemmend zijn. Begin met het maken van afspraken over situaties, waarbij – als je kind zich er dan niet aan zou houden – jouw haren recht overeind gaan staan. Als je kind zich aan te veel afspraken moet houden, dan ziet hij door de bomen het bos niet meer en weet hij alsnog niet waar hij precies aan toe is. Dat wil je heel graag voorkomen.
(Bron laatste alinea: Turner, Markie-Dadds & Sanders, 2007.)

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

2. Leg je kind of tiener uit waarom je die specifieke afspraak hebt gemaakt.gezin_samen_op_de_bank
Als je kind snapt waarom je een afspraak in het leven hebt geroepen, dan is de kans groter dat hij zich er aan gaat houden. Vandaar dat uitleg over een specifieke afspraak belangrijk is.

Dat wil overigens niet zeggen dat je kind het eens moet zijn met de afspraak. Dat is namelijk niet zo: je kind hoeft het niet (helemaal) eens te zijn met een afspraak. Als hij de afspraak in alle redelijkheid begrijpt, dan is dat in principe voldoende.

Als je trouwens merkt dat jij de afspraak niet goed aan je kind kunt uitleggenbijv. als je kind aan jou vraagt ‘Waarom hebben we die afspraak eigenlijk?’ en jij kunt niet anders antwoorden dan ‘gewoon, daarom’ – dan is dat een mooie kans om zelf eens goed over die ene specifieke afspraak na te denken. Vraag je dan af: Waarom hebben we die afspraak eigenlijk gemaakt? Wat was het idee er toen achter? En geldt dat nu nog steeds zo of is de situatie nu veranderd? Zo ja, zou het daarom ook prima zijn om de afspraak aan te passen?

In het ideale geval maak je een afspraak waar zowel jij als je partner het over eens zijn. Dat voorkomt ook dat je kind jullie tegen elkaar gaat uitspelen. Als jullie op dit gebied samen kunnen optrekken, zorgt dat ook weer voor meer duidelijkheid voor je kind.

 

3. Pas de afspraken – indien nodig – aan.
moeder_dochter_gesprek_boos_tabletHet is dus belangrijk om duidelijke afspraken te maken. Toch is het soms nodig om afspraken aan te passen en bij te stellen. Zodra je kind wat ouder wordt, heeft hij andere behoeften dat toen hij jonger was en kan hij ook al wat meer verantwoordelijkheid aan. Dan is het goed om de afspraken, die jullie altijd gehad hebben, aan te passen.

Bij sommige afspraken gaat dat al bijna vanzelf. Toen je kind 3 jaar was, ging hij op een ander tijdstip naar bed dan nu hij 9 jaar is. Nu je kind 12 jaar is, verwacht je een grotere bijdrage aan klusjes in huis dan toen hij 6 jaar was. Jouw verwachtingen over je kind veranderen en daarmee ook jullie afspraken. Nu je kind 15 jaar is, mag hij alleen op de fiets naar zijn clubs / verenigingen aan de andere kant van het dorp, terwijl je hem op zijn 9e daar nog naar toe bracht.
Bekijk ook eens deze video met praktische tips voor hoe je kinderen stimuleert om toch mee te helpen met diverse klusjes in huis.

Dat geldt natuurlijk ook op gebieden, die niet per se voor jou, maar wél voor je kind belangrijk zijn. Meestal wringt de schoen bij situaties die te maken hebben met het verwerven van meer vrijheid. En dan heb ik het over de onderwerpen, die ik aan het begin al noemde, zoals langer opblijven, langer (alleen) buitenspelen, meer tijd op de telefoon (of een ander apparaat) etc.

Je kind wil graag meer mogen doen, meer vrijheden hebben en jij bent daar als ouder misschien nog niet aan toe of je ziet het je kind nog niet op een goede manier volbrengen. En dat wordt het een lastige situatie, want jij bent als ouder uiteindelijk toch degene die bepaalt of je kind die vrijheden krijgt én je bent degene die verantwoordelijk is voor je kind.

Als je merkt dat je kind vaker op één specifieke afspraak terugkomt, dan is het belangrijk om serieus over de afspraak na te denken. Zeker oudere kinderen kun je bij dat proces betrekken. Laat je kind dan meedenken over wat jullie nieuwe of aangepaste afspraak zou kunnen worden.

Voordat je de afspraak gaat veranderen, is het belangrijk om eerst nog te weten wat je kind precies wil bereiken met het veranderen van de afspraak. Als we het voorbeeld nemen van ‘alleen door het dorp kunnen fietsen’ dan zou het kunnen dat de wens van je kind is om lukraak door het hele dorp te kunnen fietsen, maar het zou ook kunnen dat je kind de mogelijkheid wil krijgen om dat ene vriendje op te kunnen halen om samen te gaan spelen. Afhankelijk van wat je kind precies voor ogen heeft, kan de afspraak natuurlijk heel anders zijn. Bij de eerste ‘wens’ kun je afspreken tot waar je kind precies mag fietsen en waar niet meer; bij de tweede ‘wens’ kun je met je kind afspreken of hij inderdaad dat vriendje mag ophalen (of niet) en hoef je de afspraken over wel/niet door de rest van het dorp fietsen niet aan te passen, want daar ging het je kind helemaal niet om.

Als je weet wat het doel van je kind is, kun je dus gerichter afspraken met hem maken. Hierdoor krijg je zelf minder het gevoel dat je je kind ineens alle vrijheid geeft en blijkt vaak ook dat de afspraken niet eens zo veel opgerekt hoeven te worden. Hoe beter de afspraak aansluit op wat je kind precies wilde, hoe blijer je hem kunt maken.
In dit artikel lees je hoe je duidelijke afspraken maakt omtrent het gebruik van telefoons en het gamen.

 

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


4. Als je kind of tiener blijft zeuren of boos wordt…
vader_zoon_tiener_gesprek
Uiteraard heb je als ouder nog altijd de mogelijkheid om jullie afspraken niet aan te passen. Vergis je niet: die mogelijkheid heb je als ouder altijd! Als je kunt onderbouwen waarom je de afspraak niet aanpast, dan is dat voor je kind vaak al goed. Ook nu hoeft je kind het er niet mee eens te zijn, maar als hij je overweging kan begrijpen en hij merkt dat je er serieus over nagedacht hebt, dan is dat voor je kind ook al heel wat waard.

Zoals ik al aangaf, betekent dat niet dat je kind het leuk vindt dat de afspraak niet aangepast wordt. Waarschijnlijk is je kind – in het gunstige geval – teleurgesteld en in het ergste geval – boos, kwaad of woedend op je. Hij zou dan inderdaad kunnen reageren met de welbekende opmerking: ‘ik mag hier ook nooit wat!’.
In m’n artikel ‘Boos zijn kun je leren’ leg ik je uit hoe je met de boosheid van je kind kunt omgaan.

Die opmerking komt vooral voort uit het gevoel van teleurstelling, omdat hij iets niet mag wat hij toch graag wilde. En hij kan oprecht het idee hebben dat híj iets niet mag wat al zijn vrienden of leeftijdsgenoten wél mogen. Helaas kun je dat gevoel nooit helemaal bij je kind wegnemen; hij kan dat gevoel echter wel blijven houden, ook als hij weet dat hij toch stiekem best veel andere dingen mag. Je kind zal het blijven zeggen als je steeds op die opmerking blijft ingaan.

Wat de emotie of opmerking van je kind als reactie op jullie onveranderde afspraak ook is, die mag er niet voor zorgen dat de afspraak alsnog anders wordt. Dus ook als je kind erna blijft zeuren om de afspraak niet toch alsjeblieft te veranderen of zijn boosheid verbaal op jouw gaat botvieren, dan nog verandert jullie afspraak niet.
In m’n artikel ‘Snoep, snoep en nog eens snoep’ leg ik je aan de hand van zeuren over snoep uit hoe je met het zeuren van je kind kunt omgaan.

Zou je de afspraak ná een dergelijke emotionele reactie van je kind namelijk toch veranderen, dan leert je kind dat het zin heeft om op zo’n manier op jou te reageren. Je kind leert dat het zin heeft om te blijven zeuren of boos op je te reageren, want daarna wordt de afspraak toch aangepast. De volgende keer dat jullie voor een dergelijke situatie staan, zal je kind weer – zo niet heftiger – op jou reageren. Het aanpassen van de afspraak ná zo’n emotionele reactie van je kind werkt dus alleen maar averechts…

Denk van te voren dus goed na over welke afspraak je met je kind maakt en zorg dat je er zelf (liefst samen met je partner) helemaal achter staat. Dat maakt de kans kleiner dat je de afspraak toch verandert als je kind er emotioneel op reageert. Zo lang je nog niet helemaal achter de afspraak staat, blijf je er aan schaven totdat je er wel helemaal achter staat en dan pas ligt je je kind erover in.

 

5. Reageer positief op je kind of tiener
moeder_dochter_in_gesprek_op_bedAls je merkt dat je kind zich netjes aan jullie nieuwe of (on)aangepaste afspraak houdt, dan is het belangrijk om je kind dat te laten weten. Geef hem er een welgemeend compliment over. Dat maakt het voor je kind fijner en makkelijker om zich in het vervolg weer (of nóg beter) aan jullie afspraken te houden.

Als je merkt dat je kind zich keer op keer goed aan jullie afspraak houdt, dan zou je jullie afspraak na een tijdje opnieuw in overweging kunnen nemen. Omdat hij zich goed aan de afspraken houdt, mag hij daar namelijk ook wel een beloning voor terugkrijgen en die beloning zou in de vorm van ‘wat meer vrijheid’ kunnen zijn. Je hoeft daarbij niet de hele afspraak te laten vallen, maar je kunt je kind wel net wat meer vrijheden geven. In het geval van het voorbeeld hierboven over ‘alleen naar een vriendje in het dorp fietsen’ kun je nu bijvoorbeeld afspreken dat hij nu ook wat verder in het dorp mag fietsen of dat hij nu ook naar dat andere vriendje dat net iets verder woont mag fietsen. Op die manier kan je kind dus zelf invloed uitoefenen op het vergroten van zijn eigen vrijheid.
Uiteraard blijven bij nieuwe of aangepaste afspraken ook weer alle voorgaande punten van toepassing.

gezin_blij_fietsen

Wanneer je kind doorheeft dat hij zelf invloed kan uitoefenen op zijn eigen vrijheden en vooral op het verwerven van grotere vrijheden, namelijk door zich goed aan de gemaakte afspraken te houden én daarmee jullie vertrouwen te winnen, zal de kans groter maken dat hij zich in de toekomst ook goed aan nieuwe of aangepaste afspraken houdt.
Merk je overigens dat je kind zich niet aan de nieuwe afspraak houdt (of kan / wil houden), dan kun je weer teruggaan naar de oude afspraak. Misschien zat er in de nieuwe afspraak toch net te veel vrijheid of was het toch net wat te veel gevraagd voor je kind. Doe dat niet te plotseling, maar leg het je kind eerst uit in een rustig gesprek. Dan begint het proces van goede, eerlijke afspraken maken weer opnieuw en ga je opnieuw nadenken welke afspraak er dan wel bij je kind past. Ook daar mag je je (oudere) kind of tiener weer bij betrekken. Dat is helemaal niet erg, want net zoals voor je kind geldt ook voor jou als ouder: ‘al doende leert men’. 😉 Uiteindelijk kom je op die manier bij een afspraak uit waar zowel jij (als ouder) als je kind tevreden over zijn.


Wil je graag reageren op dit artikel?

Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


 
joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Joyce gebruikte / las voor dit artikel o.a. de volgende bronnen:
– ‘Afspraken over regels’. OpvoedInformatie. Klik hier.
– Turner, Markie-Dadds & Sanders. (2007). Draaiboek Adviesgesprek Triple P Basiszorg. Triple P International: Milton.  


Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:

– ‘Wat gebeurt er allemaal met je kind tijdens de adolescentie? Van kindertijd naar jong volwassenheid. [Overzichtsartikel]’.
– ‘Hoe je in slechts 5 stappen de emotionele veerkracht van je kind of tiener stimuleert‘ [incl. korte test].
– ‘Waarom worden kinderen en tieners toch zo boos?‘.
– ‘Sturing & verbinding: Waarom beide aspecten onmisbaar zijn in de opvoeding van jouw kind.
– ‘Wat doet een opvoedcoach eigenlijk? | Joyce Akse vertelt.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

 

logo_akse_coaching_klein_nieuwGa (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

Hoe je in slechts 5 stappen de emotionele veerkracht van je kind of tiener stimuleert [incl. korte test].

kind_heeft_spin_op_handJij hebt vast ook wel eens een situatie gehad, waar je het liefst uit zou willen vluchten of wegrennen. Je was bijv. geschrokken, je was bang of je voelde je gewoon niet op je gemak. Ook je kind komt wel eens in zulke situaties terecht.

Als ouder is het vaak lastig om te zien dat je kind bang is of zich niet prettig voelt. Je wil dan het liefst die angst of dat ongemak zo snel mogelijk bij je kind wegnemen. Eigenlijk is dat jammer, want in de meeste van die situaties kun je de angst of het ongemak van je kind heel goed omdraaien in een mooi leermoment.
Wat ik hier precies mee bedoel, lees je verderop in het artikel. 

 


Voordat ik je ga uitleggen wat ik daar precies mee bedoel, wil ik je eerst vragen om 3 vragen te beantwoorden. Het zijn een situatie met een dreumes, een kleuter en een tiener. Lees eerst de situatieschets en beantwoord dan de vraag ‘Wat doe je meestal?’. Daarna kies je optie A óf B en ga je door naar de volgende situatieschets.

(1)  Met je dreumes naar de kapper
UTRECHT-JONGE GEZINNENBEURS, UTRECHT-JONGE GEZINNENBEURS‘Je gaat voor het eerst met je dochter (1) naar de kapper. Je hebt je er al een tijdje op verheugd, want dat is toch wel een mijlpaal. Je hebt het bij je oudere kinderen ook al meegemaakt; toen ging het allemaal van een leien dakje. Ook nu heb je je fototoestel binnen handbereik, zodat je deze mijlpaal goed kunt vastleggen. Als je jongste dochter na een tijdje aan de beurt is, ga jij in de kappersstoel zitten en neem je je dochter bij je op schoot. De kapper maakt een praatje met haar, doet haar een mooie kindercape om en gaat dan aan de slag. Tenminste, dat is de bedoeling… Maar zodra de kapper ook maar met de schaar in haar buurt komt, begint je dochter hard te huilen. Je probeert zelf heel rustig te blijven en stelt haar zoveel mogelijk gerust. Maar, wat jij of de kapper ook doet, ze blijft huilen…’

⇒ Wat doe je meestal?
[A] Je staat op, je maakt een nieuwe afspraak en jullie gaan samen naar huis. 
[B] Je blijft gewoon zitten: er is nu toch al in haar haren geknipt en ze zal er toch ooit aan moeten wennen…

(2) Met je zoon in het park
jongen_bang_voor_hond‘Je wandelt met je zoon (5) door het park en je ziet dat er een meneer met een hond aan komt. Zodra de meneer met zijn hond bij jullie is, loopt zijn hond op je zoon af. Hij likt hem op zijn wang, kwispelt met zijn staart en begint dan plotseling enthousiast te blaffen. Je zoon schrikt zich rot van het geblaf en begint te huilen. Sindsdien klampt je zoon zich aan je vast zodra hij ergens een hond ziet. Een maand na het incident met de blaffende hond lopen jullie door een winkelstraat. Niet zo ver van jullie vandaan zie je een mevrouw met een hondje lopen.’

⇒ Wat doe je meestal?
[A] Je merkt dat je zoon weer bang wordt, je zegt niks over de hond en jullie lopen samen een winkel binnen.
[B] Je loopt samen met je zoon op de hond af, je vraagt of je de hond mag aaien (dat mag) en dat doe je vervolgens zachtjes en voorzichtig. Daarna vraag je je zoon om de hond ook eens te aaien.

(3) Met je tiener naar de bibliotheek
meisje_pakt_boek_uit_rek_bibliotheek2‘Je bent met je dochter (10) in de bibliotheek. Ze is op zoek naar een boek dat ze dolgraag wil lezen. Ze heeft het al eens in de bibliotheek zien liggen, dus ze weet zeker dat de bieb het heeft, maar nu kan ze het maar niet vinden. Dan vraagt ze aan mij of ik aan één van de baliemedewerksters wil gaan vragen of het boek is uitgeleend en of ze het misschien voor haar kan reserveren.’

⇒ Wat doe je meestal?
[A] Je zoekt nog even een boek voor jezelf uit en gaat dan naar de baliemedewerkster om te vragen of het boek, dat je dochter zo graag wil lezen, uitgeleend is. 
[B] Je zegt tegen je dochter dat ze dat heel goed zelf kan gaan vragen en je zoekt verder naar dat ene boek dat je zelf zo graag wil lezen. 

Leuk weetje: Twee van de 3 situaties zijn uit mijn leven gegrepen en heb ik dus zelf meegemaakt… 😉 


 


jongen_bang_voor_tandartsZoals je al aan deze situaties merkt, gaat het hier vooral om situaties, die zomaar iedere dag kunnen voorkomen.
Ze zijn niet echt heel bijzonder, je zult ze allemaal wel herkennen; misschien heb je zelf ook wel een soortgelijke situatie met je kind meegemaakt. Er is dan ook niet echt sprake van een grote angst, maar eerder van ongemak, onbehagen, zenuwachtigheid of bang voor het onbekende. In dit artikel gaat het dan ook om dagelijkse angsten, om je ongemakkelijk voelen of om zenuwachtig zijn.
Je zou trouwens ook nog andere situaties kunnen bedenken, die hierop lijken: bang zijn om naar de tandarts, huisarts of het ziekenhuis te gaan, bang zijn voor een spin, insect of ander dier, je ongemakkelijk voelen in een nieuwe situatie of bij onbekende mensen, teleurgesteld zijn omdat je niet uitgenodigd werd voor een feestje, zenuwachtig zijn als je een spreekbeurt moet houden of als je iets moet opbiechten wat je verkeerd hebt gedaan, iets niet durven proeven, niet alleen in je bed of kamer durven slapen en ga zo maar door. 


Emotionele veerkracht

kinderen_superkrachten_arm_omhoogIedereen krijgt natuurlijk te maken met ongemak, tegenslag, stress of angsten; dat zijn echt geen bijzondere situaties. Jouw kind zal daar dus ook wel eens tegen aan lopen. En het eerste dat je waarschijnlijk als ouder zou willen doen is het verdriet, het ongemak, de teleurstelling bij je kind willen wegnemen. Dat is een hele normale primaire reactie. Alleen wil dat niet zeggen dat die reactie meteen de beste is. Sterker nog, in deze situaties is het juist beter om op een andere manier te reageren.

Als je je kind wil leren om op een goede manier met zulke onprettige situaties om te gaan, dan ben je bezig met het ontwikkelen van ‘emotionele veerkracht’. Emotionele veerkracht is het vermogen om op een positieve manier met uiteenlopende gevoelens om te gaan. Hoe beter je hiermee kunt omgaan, hoe meer welbevinden en succes je later in het leven zult ervaren. Vandaar ook dat het belangrijk is om je kind hierin te stimuleren.

 

Hieronder lees je hoe je al in slechts 5 stappen de emotionele veerkracht van je kind kunt stimuleren: 

(1) Neem het ongemak van je kind serieus en bied hem een luisterend oor. 
moeder_dochter_gesprek_aan_tafelAls je kind iets onprettig vindt of ergens bang voor is, dan is het belangrijk dat jij hem laat vertellen wat dat precies is. Uiteraard is dat voor jonge kinderen nog best lastig uit te leggen, maar oudere kinderen kunnen dat al best goed. Zeker als je laat merken dat je oprecht geïnteresseerd bent. Geef ook maar aan dat, als je weet wat er aan de hand is, je je kind nóg beter kunt helpen. Het is voor je kind ook goed om te weten dat iedereen wel eens bang is of zich onprettig voelt en dat dat op zich helemaal niet erg is.
Opmerkingen als ‘stel je niet zo aan’ of ‘je bent ook overal bang voor’ helpen het gesprek trouwens totaal niet op gang  en werken juist averechts. Probeer deze dan ook te voorkomen. 

 


joyce_grijs_aanjou_1
Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 


(2) Vermijden is geen oplossing.

jongen_klampt_zich_vast_aan_benen_moederAls je kind iets onprettig vindt of ergens bang voor is, dan is je eerste reactie waarschijnlijk ‘kom maar hier, we gaan ergens anders heen / we gaan iets anders doen’. Wat je dan in principe doet, is dat je de vervelende emotie (het verdriet, de teleurstelling of boosheid) bij je kind wegneemt, maar de angst blijft helaas nog steeds bestaan. Je neemt de angst dus niet weg door je kind uit de situatie te halen. Sterker nog, die wordt hierdoor vaak zelfs erger…

⇒ Het overbeschermen van je kind werkt in deze situaties dus averechts.
Uiteraard is het heel vervelend om je kind bang, teleurgesteld of verdrietig te zien, maar het kan zo voorbij zijn. Hoe dat werkt, lees je hieronder.

 

⇒ Heb je op de vragen hierboven A geantwoord? 
Dan heb je voor een aanpak met vermijding gekozen.

 


(3) Help je kind stap voor stap door de angst heen.
moeder_dochter_over_gat_springenBij stap 2 las je al dat het vermijden van het probleem niet de oplossing is. Als jij het probleem voor je kind gaat oplossen door het uit de situatie te halen, leert je kind niet hoe hij de lastige situatie zélf het hoofd kan bieden.

Wat wél de oplossing is, is om samen met je kind door het ongemak, de teleurstelling of de angst heen te gaan.

Leg je kind uit dat iedereen wel eens spannende situaties in zijn leven meemaakt.
Leg ook uit dat het soms nodig is om 10 seconden heel moedig te zijn. Dat is het moment dat je besluit om tóch te stap te zetten en om tóch te doen wat je zo spannend vindt. Dat is ontzettend spannend om te doen, maar alleen zo merk je dat het ook goed kan gaan. Na dat moment van ‘moedig zijn’ zul je zien dat het meestal heel erg meevalt. Maar dat merk je dus pas als je het tóch gedaan hebt.

Uiteraard kun je dan samen met je kind gaan bedenken hoe hij die lastige situatie gaat aanpakken. Je deelt de situatie dan op in kleine stukjes. Wat doet hij eerst en wat daarna, wat kan hij zeggen of hoe kan hij reageren. Maak het maar zo specifiek mogelijk en oefen dat thuis met je kind. Hoe beter je kind weet wat hij kan doen, hoe beter voorbereid hij is, hoe meer vertrouwen hij in zichzelf krijgt om met die lastige situatie om te gaan.
Vraag ook maar eens aan je kind hoe hij het zelf zou willen oplossen of wat hij een ander zou adviseren als een ander dat probleem had. Je kind kan soms met heel mooie en vindingrijke oplossingen komen. Vooral als ze wat ouder zijn, weten ze steeds beter wat ze eigenlijk nodig hebben. 

the_good_dinosaurTIP: Bekijk samen met je kind de Disney-film ‘The Good Dinsoaur’, waarin kleine dino Arlo zijn ‘angsten moet overwinnen’ om toch weer thuis te kunnen komen. Heel herkenbaar en ontroerend voor groot en klein. 😉

⇒ Heb je op de vragen hierboven B geantwoord? 
Dan heb je voor een aanpak gekozen, waarbij je de emotionele veerkracht van je kind stimuleert.

 

(4) Zorg dat je kind er iets van leert.
moeder_dochter_lachend_bij_elkaarEn als je kind het dan tóch gedaan heeft (of toch al een stap in de goede richting gezet heeft), dan mag hij natuurlijk trots zijn op zichzelf. Je zult zien dat zijn zelfvertrouwen er door gegroeid is. Hij denkt waarschijnlijk: ‘zie je wel, ik kan het’ of ‘ik heb het toch maar mooi even gedaan’. Op deze manier leert je kind om door te zetten, om het toch te doen, ook als het moeilijk is of onprettig aanvoelt. 

Zodra jij als ouder ook hebt gemerkt (of van je kind hebt gehoord) dat hij inderdaad een stap in de goede richting heeft gezet, dat het al beter ging dan de vorige keer of dat het hem gewoon al gelukt is, dan geef je hem natuurlijk een groot compliment. Hoe je dat precies aanpakt, mag je zelf weten, als het maar oprecht is. Vergeet niet dat je kind er eerst grote moeite mee had en dat hij het nu toch maar mooi gedaan heeft. Dat is dus echt een groot compliment waard! Laat hem dan ook precies weten wat je goed of knap vindt en zeg vooral dat hij trots mag zijn op zichzelf. Blijf je kind ook daarna nog ondersteunen en vraag eens af en toe hoe het met die ene lastige situatie gaat. En pak dan eens af en toe terug: ‘weet je nog toen en toen en kijk eens hoe ver je nu gekomen bent’. Dat perspectief blijft belangrijk voor je kind en leert hem dat hij ook lastige situaties op een goede manier het hoofd kan bieden.

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 

(5) Het goede voorbeeld
vader_zoon_stropdas_spiegelJa, sorry, ook deze stap moet ik er toch bij zetten… 😉
Kijk eens kritisch naar jezelf en naar hoe jíj met je eigen teleurstellingen, ongemak of angsten omgaat. Ga je ze vaker uit de weg (misschien niet allemaal, maar sommige wel); of pak je ze echt aan en probeer je ze op een positieve manier op te lossen.
Onderschat niet wat het effect is van het voorbeeld dat jij je kind geeft. Je kind leert namelijk heel veel van wat jij doet en hoe jij reageert; soms zelfs meer op die manier dan door te luisteren naar wat je zegt…

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezinWil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen? 
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.


Joyce gebruikte / las voor dit artikel de volgende bronnen: 

– ‘Mijn kind is vaak bang. Thuisarts.nl. [Klik hier]
– ‘Veerkracht bij kinderen bevorderen – Triple P lezing’. [Klik hier]
– ‘Over angst bij kinderen’. In gesprek met Peter Muris. CJG043. [Klik hier]
– ’10 tips voor het omgaan met bange kinderen’. Psychogoed. [Klik hier]
– Adema, T. (2019). Hoe kan onrecht een geschenk zijn voor kinderen?. Friesch Dagblad. [Klik hier]

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘4 manieren om je kind te helpen met lastige emoties (+ 3 BONUSTIPS)’. Klik hier.
– ‘Waarom huil je nu alweer?’ (over: Hoe je ervoor zorgt dat je kind minder huilt.). Klik hier.
– ‘Voorkom ongewenst gedrag: Geef je kind positieve aandacht.’ Klik hier.
– ‘Sturing & verbinding: Waarom beide aspecten onmisbaar zijn in de opvoeding van jouw kind.
– ‘Wat doet een opvoedcoach eigenlijk? | Joyce Akse vertelt.’ Klik hier
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

logo_akse_coaching_klein_nieuw

 

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl. 

Wat je echt moet weten over het huilen, troosten en slapen van baby’s. [Interview met onderzoeker dr. Roos Rodenburg.]

Joyce Akse maakt een serie artikelen, waarin ze experts interviewt over hun eigen onderzoek of werkveld. Het doel van deze serie is om resultaten van wetenschappelijk onderzoek te vertalen naar praktische tips voor ouders, waar ze thuis direct mee aan de slag kunnen. Deze thema’s hebben natuurlijk te maken met het ouderschap, opvoeding en/of de ontwikkeling van kinderen (0-16 jaar). 

 

baby_ouders_pasgeboren_thuisAls kersverse ouder wil je natuurlijk niets liever dan heerlijk genieten van je baby. Je hebt 9 maanden toegeleefd naar de komst van je kleintje en je keek er naar uit om lekker samen te knuffelen en te tutten, om samen te wandelen, om liedjes voor je baby te zingen, noem maar op. Natuurlijk weet je ook wel dat je baby eens af en toe gaat huilen en dat je hem dan kunt troosten.

Nu merk je alleen dat je baby best vaak huilt. Je hebt gehoord dat dat kan komen door darmkrampjes of door te veel prikkels, maar is dat wel zo…? En je ervaart nu ook dat je baby niet alleen overdag huilt, maar ook ’s nachts; en dat niet 1x, maar een paar keer. Natuurlijk ben je ontzettend blij met je baby, maar je had niet verwacht dat die eerste periode zo vermoeiend zou zijn…

Hoe komt het eigenlijk dat je baby zo huilt? Is dat erg voor je baby? Kun je er als ouder wat aan doen of moet je het huilen maar accepteren en wachten tot het over gaat? En is het eigenlijk mogelijk om je baby (en jezelf) beter te laten slapen?

Deze en andere vragen stelde ik aan dr. Roos Rodenburg. Zij is orthopedagoog en onderzoeker aan de Universiteit van Amsterdam (UvA) en Expertisecentrum voor epilepsie en slaapgeneeskunde Sein. Zij bestudeerd o.a. de Happy Baby-methode, die beoogt baby’s, die veel huilen, babyvriendelijk en effectief te troosten en beter te laten slapen.


(1) Je bent (o.a.) expert op het gebied van het huilen en slapen bij baby’s. Hoe ben je bij dit onderwerp gekomen en wat spreekt jou er persoonlijk zo in aan?
ouderschap_mama_baby_huilend.jpg‘Als orthopedagoog en onderzoeker was ik altijd al geïnteresseerd in kinderen, ouders en het gezin. Daarnaast ben ik zelf moeder van 3 kinderen. Toen mijn 2e baby werd geboren, begon ze een aantal weken na de geboorte heel veel te huilen. Ik wilde er natuurlijk voor haar zijn, ik wilde haar helpen en troosten, maar dat lukte me niet goed. En dat terwijl ik daar bij onze oudste nooit moeite mee had gehad. Ik werd er heel moe van en kreeg sombere gevoelens. Ik begon zelfs aan mezelf als moeder te twijfelen. Ik deed het toch niet anders dan bij m’n oudste; waarom lukte het me nu niet om haar te troosten? Wat deed ik fout?

Deze gevoelens en twijfels zorgden ervoor dat ik van alles ging uitproberen. Misschien had ze last van krampjes, dus gaf ik haar druppeltjes. Misschien zat er iets vast in haar nekje, dus ging ik met haar naar de kinderfysiotherapeut. Kortom, ik probeerde van alles, maar het loste het huilen niet op.

karp_harvey_holding_babyOp een gegeven moment was ik alleen thuis met m’n dochtertje, toen m’n oog op de krant viel. Daar stond een titel als ‘Zij krijgt alle baby’s stil’. Mijn aandacht was natuurlijk direct getrokken. Het was een interview met Carole Lasham, kinderarts in het Tergooi Ziekenhuis. Zij was naar een congres geweest in Amerika, waar ze Harvey Karp, kinderarts en ontwikkelaar van de Happiest Baby methode, voor zag doen op welke manier hij nagenoeg alle huilende baby’s rustig kreeg. Lasham was er helemaal van onder de indruk. Ze ging de methode toepassen in haar werk als kinderarts en merkte ook daar dat de methode bijzonder effectief was. Ze realiseerde zich dat je dus niet lijdzaam hoeft toe te zien dat jouw gezonde baby veel huilt en dat er dus een manier is om ouders met een praktische methode te leren hoe je je baby kunt troosten.

In het krantenartikel stonden ook de 5 stappen waarmee Karp aangaf dat je de baarmoeder nabootste en de baby rustig werd. Ik voerde op dat moment meteen die 5 stappen uit en mijn dochtertje werd stil. Ik was erg onder de indruk!

De Happiest Baby Methode: de 5 S-en van kinderarts Harvey Karp
1. Swaddling: Baker je baby in.
2. Side or Stomach position: Leg je baby op zijn zij / buik op jouw arm of schoot*.
3. Sush: Sus je baby door het geluid ‘shshshsh’ te maken bij het oortje van je baby.
4. Swing: Wiebel of wieg het hoofdje van je baby heel zachtjes heen en weer.**
5. Suck: Laat je baby op een speen of op je pink zuigen.
* Doe dit alleen als je baby wakker is. Als je baby slaapt, leg je hem op de rug.
** Doe dit voorzichtig en met gevoel. Ondersteun altijd het hoofdje en het nekje.
KLIK HIER aan de hand van een video met kinderarts Karp om te zien hoe het werkt.


Als moeder vond ik het natuurlijk heerlijk dat deze methode zo goed werkte.
Het gaf me weer een beter gevoel over mezelf en ik kreeg meer zelfvertrouwen, omdat ik nu in staat was om mijn dochtertje te kalmeren. Ik kon haar niet alleen beter en sneller troosten, maar ze ging ook nog eens beter slapen.
Ik ben me verder gaan verdiepen in de Happiest Baby-aanpak en ben Happiest Baby Educator geworden. Daarna organiseerde ik ook start ups voor professionals.

De onderzoeker in mij werd natuurlijk ook getriggerd; ik wilde graag weten hoe dit kon en hoe het precies werkte. Door m’n eigen ervaringen verwachtte ik dat het zou werken, maar als onderzoeker moest ik een open mind houden. Verder was er in Nederland nog maar weinig over deze aanpak bekend, terwijl deze in Amerika door miljoenen ouders wordt omarmd. Ik wilde graag betekenisvol kunnen zijn voor ouders en professionals in Nederland en startte daarom deze onderzoekslijn.

Op basis van ons onderzoek (met Eline Möller) in het BabyLab (Universiteit van Amsterdam) weet ik nu dat deze aanpak effectief is bij Nederlandse baby’s en ouders. Bij kleinschalig onderzoek behaalden we al veelbelovende resultaten: we volgden 24 baby’s, waarin ouders 3 weken lang dagelijks de Happiest Baby-methode toepasten en een dagboekje bijhielden. We zagen dat het huilen van de baby significant afnam en dat de slaap van baby én ouders significant toenam.
Dit onderzoek werd gedaan m.b.v. een single subject design, waarbij je het veranderproces binnen personen over tijd bestudeerd.

baby_moeder_troost_knuffelt.jpgNog kort even terug naar de periode, waarin ik mijn dochter moeilijk kon troosten: ik merkte dat de boodschap voor ouders vaak was dat het huilen na een tijdje wel minder zou worden en dat je niet veel anders kon doen dan dat te accepteren en af te wachten. De geijkte tips* worden natuurlijk wel gegeven, maar ook als je die toepast kan je baby nog veel huilen. Ouders weten gewoon niet wat ze nog meer kunnen doen.
*: Zorg voor regelmaat en structuur, knuffel je baby, geef je baby jouw nabijheid, voed je baby op tijd ed.

Daarbij komt nog eens dat ouders vaak het gevoel blijven houden dat er toch iets met hun baby aan de hand is en gaan op zoek naar allerlei mogelijke verklaringen en oplossingen. Ze bezoeken bijv. een osteopaat (terwijl we weten dat sommige baby’s na een dergelijke behandeling in ademnood kwamen; er is zelfs een baby aan een dergelijke behandeling overleden), een magnetiseur of doen aan bloesemtherapie. Van deze therapieën weten we dat ze niet werken (of zelfs schadelijk effecten kunnen hebben).

Vaak hebben ouders wel het idee of het gevoel dat een dergelijke therapie werkt, maar dat kan ook heel goed een placebo-effect zijn: alleen al omdat ouders in een bepaalde therapie geloven of omdat ze hun verhaal kunnen doen, er naar hen geluisterd wordt en hun probleem onderkend wordt, zien ze een positief effect bij hun baby. Dat zijn natuurlijk allemaal waardevolle aspecten, maar die maken de therapie an sich nog niet effectief. Door deze therapie toch te volgen gaan ouders vaak al anders (positiever, hoopvoller) naar hun probleem kijken, reageren daardoor anders op hun baby, waardoor hun baby weer anders op hun reageert etc. Dat maakt dat ouders dan wel een positieve ervaring hebben.

Op basis van Amerikaans onderzoek, ons eigen onderzoek en de ervaringen in de praktijk weten we dat veel ouders zich geholpen voelen met de Happiest Baby-methode. Deze methode kunnen ouders op een liefdevolle manier thuis toepassen en zorgt er daadwerkelijk voor dat hun baby significant minder huilt, beter slaapt en waardoor ook de ouders meer nachtrust krijgen.

 


roos_rodenburg.jpgRoos Rodenburg studeerde orthopedagogiek aan de UvA. Ze promoveerde in 2006 op de relatie tussen gezinsfactoren en psychopathologie bij kinderen met epilepsie. Sinds 2011 werkt zij als universitair docent bij de UvA en werkt zij als hoofdonderzoeker bij SEIN, expertisecentrum voor epilepsie en slaapgeneeskunde. Zij onderzoekt de impact van epilepsie op het gezin, enerzijds op kinderen en hun gezinnen onderzoekt, anderzijds ook op moeders met epilepsie en hun kinderen.
Haar onderzoek richt ze eveneens op huil- en slaapproblemen bij jonge kinderen waarbij ze samenwerkt met dr. Eline Moller. Momenteel doen zij beiden onderzoek naar de effectiviteit van The Happiest Baby methode en gebruik van een slim bedje dat reageert op het huilen van de baby.
Daarnaast is ze betrokken bij een onderzoek van Yield van de UvA naar de vroege determinanten van zelfregulatie bij baby’s. Roos verricht voornamelijk onderzoek met behulp van single case experimentele onderzoeks-designs (SCED). SCED helpt haar om de kloof tussen wetenschap en de klinische praktijk te dichten. Patiënten hebben daar direct profijt van. Haar studenten leidt ze graag in deze traditie op.

Lees ook dit artikel van Roos Rodenburg en haar collega’s: ‘Infant crying and the calming response‘.

(Foto van Roos Rodenburg is gemaakt door Marina Haringsma.)


 


(2) Waarom huilen baby’s eigenlijk? En is het een probleem dat baby’s huilen? Wat doet het eigenlijk met de baby zelf als het aan het huilen is?
baby_huilt_in_bedje2Uiteraard wil iedereen graag weten waarom baby’s huilen en is iedereen op zoek naar de oorzaak. Alleen denk ik dat we die waarschijnlijk moeilijk of niet zullen vinden, omdat iedere baby anders is. Afhankelijk van de baby kun je wel zeggen dat je beter de ene strategie kunt toepassen of juist de andere.

Daarbij komt dat het eigenlijk geen probleem is dat een baby huilt. Dat is zijn manier van communiceren; daarmee geeft de baby aan dat er iets aan de hand is. Het probleem ontstaat vaak pas als het je als ouder niet lukt om de baby te troosten. Daarbij komt ook dat de ene ouder het huilen van de baby beter kan verdragen dan een andere ouder. Uiteraard moet je de zorgen en vragen van ouders erover wel altijd serieus nemen. Daardoor kun je de ouder helpen binnen zijn/haar eigen behoefte.

We willen graag nog veel meer te weten komen over wat er precies bij baby’s gebeurt als ze huilen. We zien dat als baby’s huilen ze vaak weer weer in de foetale houding kruipen. De hartslag neemt toe bij baby’s, die onrustig zijn en huilen, zelfs al voordat ze beginnen met huilen. Onderzoekers zien huilen als een indicatie van verhoogde stress bij de baby. Als baby’s beter in staat zijn zichzelf te reguleren, ong. rond 4 maanden en baby’s huilen dan nog veel, dan kan dat een mogelijke indicatie zijn voor latere emotionele en gedragsproblemen.

Op het moment dat de baby huilt, gebeurt er ook van alles bij de ouder:
baby_huilt_moeder_hoofd_tegen_babyHet huilen van de baby grijpt aan op het hele zenuwstelsel van de ouder(s): ze krijgen zweet in hun handen, hun hartslag gaat omhoog en hun motorcortex komt in actie. Vooral dat laatste is een indicatie dat ze iets willen gaan doen, ze willen actie ondernemen. En daar komt dan ook vooral het gevoel van onbehagen bij de ouders vandaan op het moment dat de baby huilt: ze willen fysiek wat gaan doen, ze willen hun baby troosten, alleen merken ze vaak dat wat ze doen niet goed of voldoende helpt. Dat kan stress en onmacht bij de ouder geven, en op de langere termijn, uitputting, een gevoel niet goed voor de baby te kunnen zorgen of sombere gevoelens.

Juist omdat ouders zo’n natuurlijke behoefte hebben om hun baby te troosten, is het belangrijk om dit gevoel serieus te nemen. De mens is nou eenmaal een sociaal dier; het voelt belangrijk om je baby te troosten en om het een gevoel van veiligheid te kunnen geven. Dat is een reden voor ons om bij te dragen aan het onderzoek naar nieuwe interventies voor het troosten van de baby: dat ouders extra middelen tot hun beschikking hebben om het huilen te kalmeren.

Je kunt je wel voorstellen dat het huilen voor de baby onveilig voelt. Er zijn ook andere gevolgen: de baby kan door het huilen niet goed slapen, is meer vermoeid en drinkt daardoor slechter. Hierdoor kan een vicieuze cirkel ontstaan waardoor meer onbehagen bij de baby kan bijdragen aan meer huilen en daarop weer aan een meer machteloos gevoel bij de ouder.

baby_huilend_ligt_alleen_in_bedDus als je je baby hoort huilen, dan wil je in actie komen, bijv. om je baby het gevoel van veiligheid te geven. Je kunt je alleen wel nog afvragen of de baby zich wel echt veilig voelt als het – ondanks dat het in jouw armen ligt – maar door blijft huilen. Ook dan zou de baby namelijk nog steeds een gevoel van onveiligheid kunnen ervaren (niet door de ouder, maar door het ongemak of het blijven huilen an sich). Of dat laatste daadwerkelijk zo is, is op dit moment nog onbekend. In ons onderzoek zagen we echter wel dat wanneer baby’s bij hun moeder op schoot zaten, de baby’s al signalen van onrust gaven, zoals jengelgeluidjes, maar ook een relatief hoge hartslag. Naast de nabijheid van de ouder lijkt er dus ook nog iets anders nodig om de baby te kalmeren. Baby’s die door hun ouder werden gewiegd en gesust waren minder onrustig en hadden een lagere hartslag dan als ze bij hun moeder op schoot zaten zonder dat de moeder wiegde en suste. De moeder moest de baby dus niet alleen tegen zich aanhouden, maar ook op een andere manier in actie komen, bijv. door te wiegen of te sussen. Het lijkt er dus op dat troostende stimuli als kalmerende susgeluiden en wiegen belangrijk zijn in het verminderen van ‘ongemak’ bij de baby.

Kortom, er zijn dus echt meer stappen en handelingen nodig om ervoor te zorgen dat de baby zich prettig voelt en zich laat troosten. Die stappen vind je allemaal terug in de Happiest Baby-methode.

Als baby’s huilen, maken ouders zich vaak zorgen dat er iets aan de hand is met de baby. Bij slechts 5% is er een lichamelijke oorzaak, zoals reflux of koemelkeiwitallergie. Om uit te sluiten of er bij jouw baby een lichamelijke oorzaak is, is het belangrijk dat de huisarts of kinderarts lichamelijk onderzoek doet. Bij 95% van de baby’s is er geen oorzaak voor het huilen.
Twijfel je, zoek dan altijd contact met de huis- of kinderarts.

Er bestaan meerdere verklaringen voor het feit dat (gezonde) baby’s huilen. Ik zal uitleggen wat wel/niet aan die verklaringen klopt.

1. Baby’s huilen omdat ze last hebben van darmkrampjes.
baby_huilt_liggend_op_buik_op_armOuders denken vaak dat hun baby huilt omdat het last heeft van darmkrampjes, maar daar is geen wetenschappelijk bewijs voor. Er wordt wel onderzocht of er bij deze baby’s sprake is van slechtere darmflora, maar daar is op dit moment nog geen consensus over.
Goed om te weten: Ouders geven hun baby om deze reden wel eens probiotica en daarvan weten we dat ze vooral goed werken op het moment dat het baby borstvoeding krijgt; bij flesvoeding hebben probiotica nagenoeg geen effect op het huilen. Vaak geven ouders de probiotica echter pas als ze al gestopt zijn met borstvoeding, maar dan is het dus niet meer effectief.

2. Baby’s huilen omdat ze overprikkeld zijn.
baby_huilt_in_bedje3Ouders horen vaak dat hun baby huilt omdat het te veel prikkels of een te druk programma heeft gehad. Daardoor is het overprikkeld geraakt en heeft het vervolgens tijd nodig om af te schakelen. De oplossing die dan wordt aangedragen is prikkelreductie, bijv. wakker wegleggen op een stille plek.

Echter, de oorzaak van het huilen kan ook een tegenovergestelde reden hebben. De baby voelde zich misschien juist wel fijn in het rumoer (bijv. rustig pratende stemmen, geruis van verkeer in de verte, de bomen in het park) en was daardoor rustig (in de buik was het ook absoluut niet stil). Nu het op een rustige, stille plek in huis wordt gelegd, gaat het huilen. De baby reageert dan juist met huilen op ‘onderprikkeling’ van stimuli, omdat bijv. achtergrondgeluid en de nabijheid van de ouder ontbreken.

We weten ook dat baby’s ritme en voorspelbaarheid fijn vinden. Ze gaan patronen herkennen: als ik honger heb, dan krijg ik eten; als ik slaperig ben, dan wiegt mijn ouder me. Die patronen gaan de baby conditioneren; voorspelbaarheid daarin is erg belangrijk.

Het is dan ook belangrijk dat een baby stimuli krijgt, die hij prettig vindt. Dat zijn bijvoorbeeld stimuli als ouderlijke nabijheid, wiegen, zingen of luisteren naar ‘white noise’ (= witte ruis). Deze stimuli zorgen voor een prettig gevoel bij de baby, o.a. omdat de baby die zal herkennen uit de baarmoeder. Van deze stimuli weten we dat ze behalve voor troost ook juist helpend kunnen zijn bij het in slaap vallen van de baby.

3. Andere theorieën:
Andere theorieën die proberen te verklaren dat baby’s veel huilen, gaan o.a. over de mismatch tussen de reactie van ouder en baby of over depressieve gevoelens van de ouder. Voor deze punten is zowel bewijs voor als tegen gevonden en daar kunnen we op dit moment dus geen eenduidige uitspraken over doen.

Toekomstig onderzoek
Voortbordurend op mogelijke gevolgen van baby’s, die veel huilen en waarvan ouders het lastig vinden om ze te troosten, hadden we als onderzoekers het idee dat als de baby’s op een wat oudere leeftijd nog steeds onrustig blijven, ze wellicht een minder goede zelfregulatie hebben. Mocht dat inderdaad het geval zijn, dan zouden ze op een wat latere leeftijd wellicht ook meer problematisch gedrag laten zien. Daarom willen we graag weten of het effectief leren troosten van baby’s door hun ouders latere zelfregulatieproblemen bij het baby kan voorkomen. Dat gaan we binnenkort onderzoeken.

 


ouderschap_baby04Heb jij vragen over je baby of je prille ouderschap?
Lijkt je baby vaker ontroostbaar of slaapt je baby weinig? Wil je leren welke signalen je baby je allemaal geeft, zodat je goed op zijn behoeftes kunt aansluiten? Heb je andere vragen over je baby of je ouderschap, waar je graag persoonlijk advies van Joyce over zou willen krijgen?
Lees dan hier op welke manier Joyce jou zou kunnen helpen.

Wil je regelmatig nieuws en (realistische) tips ontvangen over zwangerschap, baby’s, de kraamtijd en meer?
Volg dan ‘Blije baby Blije ouders’  op Facebook.


 

(3) Wat kun je als ouder het beste doen als je baby huilt? Waar heeft je baby op dat moment de meeste behoefte aan? Hoe zorg je ervoor dat je baby weer lekker gaat slapen?
‘Helaas is hier ook niet een kort en eenduidig antwoord op te geven. Voor ouders is het vooral belangrijk om hun intuïtie en hart te volgen en een aanpak te kiezen, die bij hen en de baby past om op die manier hun baby te troosten.

Dat houdt o.a. in dat je vanaf de geboorte goed in de gaten moet houden welke signalen je baby je bij een specifieke behoefte geeft, welke signalen je baby je geeft bij honger, bij moeheid etc. Probeer je baby dus te kennen en te lezen. Wees je er overigens ook bewust van dat die signalen weer kunnen veranderen. Er zijn op dit gebied allerlei dingen die goed kunnen helpen; ouders doen dat ook wel intuïtief. Denk dan aan oppakken, bewegen, wiegen, dragen of zingen. Mocht dat voor je baby niet genoeg zijn, dan kun je de 5 stappen van kinderarts Harvey Karp inzetten.

baby_lacht_ingebakerdVoor het troosten van je baby kun je de 5 stappen goed gebruiken, ook als je baby niet zo veel huilt. Als je je baby in een draagdoek wil doen, dan is het goed om – zeker in het begin – je baby eerst op een andere manier te kalmeren (bijv. door de 5 stappen) en daarna pas je baby in de draagdoek te doen. Op die manier krijgt je baby een positieve associatie met de draagdoek. Dat zorgt ook voor een andere beleving van de draagdoek door jouzelf, want dan wordt het geen middel om maar steeds het huilen tegen te gaan. Je kunt een draagdoek gebruiken als je ‘m fijn vindt. Maar het is dus wel belangrijk om je baby eerst te kalmeren en daarna in de doek kalm te houden en zich prettig te (blijven) laten voelen.

Als je je baby troost met de 5 S-en, dan zie je duidelijk dat je baby er kalm en alert van wordt. Indien je baby moe is, dan zal hij erdoor in slaap vallen. Een mooi advies is om dan de slaap- / waaktechniek toe te passen bij je baby. Je maakt dan je baby ervan bewust dat, ook al is hij in slaap gevallen, dat je hem in bedje legt; dat doe je bijv. door even over de handjes of over het voorhoofdje te wrijven. Je kan dan bijv. waarnemen dat je baby even met het neusje fronst of de oogjes lodderig opent. Zo stimuleer je je baby om zelf in slaap te vallen. Ook daardoor creëer je weer een mate van voorspelbaarheid (‘ik word nu in bed gelegd, dus ik kan gaan slapen’) én het haakt in op zelfregulatie bij in slaap vallen. De baby hoeft dus niet wakker- en huilend – een veelvoorkomend probleem – naar bed.

baby_knuffelen_met_papa_in _bedSoms merk je dat je baby lastig in slaap valt in zijn eigen bedje. Ook dan kun je je baby nog steeds kalmeren met 5 stappen, maar eerst buiten het bedje. Als je je baby in zijn bedje gaat leggen, dan buig je eerst voorover in het bedje. Dan leg je hem eerst op zijn zij in bed en daarna pas rustig op zijn rug. Als je baby bij het op de rug leggen toch weer wat onrustig reageert, dan blijf je voorovergebogen over je baby hangen en leg je hem terug op zijn zij. Je legt je onderarmen dan aan weerszijden van je baby, wiegt je baby al liggend zachtjes heen en weer met je armen en ‘sust’ in zijn oor. Zodra je baby gekalmeerd is, kun je hem rustig op zijn rug leggen. Deze vaste stappen en duidelijke aanpak zorgen ook weer voor voorspelbaarheid bij je baby. Ook op deze manier kun je je baby dus gewoon in zijn eigen bedje laten slapen.

Baby’s worden natuurlijk ook wel eens ’s middags tijdens het dutje of ’s nachts wakker. Probeer dan eerst even ‘op je handen’ te gaan zitten. Wacht dus eerst even – 10-20 sec. – om te zien of je baby zichzelf weer in slaap kan brengen. Als je merkt dat je baby toch blijft huilen, dan reageer je er natuurlijk op, door bijv. eerst weer even in het bedje te troosten. Uit onderzoek weten we namelijk dat te snel op je baby reageren meer problematisch slapen in de hand werkt. Gun je baby daarom de kans om zelf weer in slaap te vallen. Lukt het zelf in slaap vallen nog niet, dan ga je wel naar je baby toe en kun je evt. de 5 stappen toepassen om je baby weer in slaap te laten vallen. Overigens, als je baby dan andere signalen geeft (bijv. honger) dan is het belangrijk om adequaat op die andere signalen te reageren.

 


baby_ingbakerd_hydrofiele_doekWorkshop ‘Blije baby & Blije ouders’
Joyce geeft regelmatig workshops, waarin ze je leert hoe je op een positieve en fijne manier omgaat met je baby, vooral als je baby’tje moeilijk slaapt en/of veel huilt. De 5 stappen van de Happiest Baby Methode komen uitgebreid aan bod.

Je leest hier of Joyce deze workshop binnenkort ook bij jou in de buurt geeft. 


 

(4) In de media wordt regelmatig aandacht besteed aan baby’s, het huilen, het (niet) slapen en aan de gebroken / slapeloze nachten van jonge ouders. Je kunt dus van alles over dit thema lezen en te weten komen. Daar zitten uiteraard goede tips bij, maar er zal ook informatie tussen zitten die niet (helemaal) klopt. Bestaan er zg. ‘mythes’ rondom het huilen en slapen van baby’s, die je graag zou willen ontkrachten / doorbreken?

 

Mythe 1: Ouders moeten dag en nacht bij hun baby zijn. Alleen op die manier kun je adequaat op je baby reageren.
Adorable newborn baby boy in hospital cotDit thema ligt vaak heel gevoelig. Ouders hebben door deze opvattingen namelijk het gevoel dat ze geen goede ouder zijn als ze niet 24/7 klaar staan. Het lijkt wel een ‘alles of niets’-situatie, terwijl dat niet zo hoeft te zijn. Het komt er juist op aan dat je overdag goed op elkaar kunt reageren. Het is dus niet zo dat je als ouder alleen maar door dag en nacht bij je baby te zijn de voorwaarde is om adequaat op hem te reageren.

De 5 stappen helpen je baby om beter te slapen. Als je baby beter slaapt, dan zorgt dat ervoor dat iedereen beter is uitgerust. En juist dat komt de hechting echt ten goede omdat je dan adequater, sensitiever en warmer op je baby kunt reageren. Op de momenten dat je wakker bent en op een sensitieve manier contact met elkaar kunt maken, ben je beter beschikbaar voor je baby.

Bedenk je ook maar eens dat als je het gevoel hebt dat je 24 uur per dag voor je baby beschikbaar moet zijn of als het goed zou zijn om je baby in je bed te hebben liggen (terwijl je eigen nachtrust daar hinder van heeft) je daar eigenlijk het tegenovergestelde mee bereikt. Door minder te kunnen slapen, reageer je kribbiger naar je baby en/of kun je somber raken; dan reageer je minder sensitief op je baby. Vermoeide ouders kunnen kribbig raken en minder alert reageren. Chronisch slaaptekort heeft hetzelfde effect op je aandacht als dat je dronken bent.

Goed uitgerust zijn is dus niet alleen een belangrijke voorwaarde om zo sensitief mogelijk op je baby te kunnen reageren, maar ook van belang voor je lichamelijke en mentale gezondheid. Uit onderzoek weten we dat de 5 S-en daar zowel ouder als baby bij helpen.

Mythe 2: Baby’s kunnen niet doorslapen.
baby_voeding_nacht_moederVaak wordt gedacht dat baby’s niet kunnen of mogen doorslapen, omdat ze ’s nachts of om de 3-5 uur een voeding nodig hebben. Dat geldt echter niet voor alle baby’s.

Het is inderdaad niet de bedoeling om meteen vanaf de geboorte te werken aan doorslapen, maar sommige baby’s kunnen dat wel. Sommige baby’s van 8-9 weken oud kunnen al flink aan een stuk doorslapen. Op het moment dat de biologische klok op gang begint te komen, dan zie je dat sommige baby’s al hun maximale slaapduur gaan opbouwen. Sommige baby’s doen dat dan al en het is niet verkeerd om daar als ouder aan bij te dragen, door bijv. je baby de kans te geven om zelf weer in slaap te vallen. Je hoeft het doorslapen natuurlijk niet af te dwingen, dat is weer het andere uiterste, maar geef je baby wel de kans om weer lekker verder te slapen. Als je baby, die goed groeit en goed aankomt, dus ’s nachts wat langer aan een stuk slaapt, dan is dat helemaal niet verkeerd. Je hoeft hem dan niet wakker te maken, want hij kan nou eenmaal langer zonder voeding.
Goed om te weten: deze baby’s tanken bij eerste ochtendvoeding flink bij. Zij krijgen over een hele dag genomen namelijk evenveel voeding binnen als baby’s, die ’s nachts niet doorslapen.

 

 


fb_omslagfoto_mamaclubEen goede voorbereiding is het halve werk.’
Wil je je graag extra goed voorbereiden op je zwangerschap, je kraamtijd, je bevalling of je baby’tje? Kom dan naar de MamaClub.

De MamaClub is speciaal bedoeld voor aanstaande en kersverse mama’s, die graag meer willen weten over specifieke thema’s, die horen bij deze bijzondere periode in hun leven.

Wil je weten waar de volgende MamaClub-avond over gaat? Klik dan hier.


 


(5) Stel dat dit interview gelezen wordt door ouders, die een baby hebben die veel huilt. Wat zou je hen willen adviseren? Welke stappen kunnen ze het beste zetten om ervoor te zorgen dat hun baby minder huilt? En wanneer kunnen ouders het beste externe hulp inschakelen?
baby_slaapt_bij_mam_op_schouderWe weten uit onderzoek (én vele ervaringen van kersverse ouders) dat de Happiest Baby Methode goed werkt. We moedigen je aan deze 5 stappen dus ook bij jouw baby toe te passen. Daarnaast is het belangrijk om voor voorspelbaarheid voor je baby te zorgen. Daar dragen deze stappen natuurlijk ook aan bij, omdat je ze steeds op dezelfde manier en in dezelfde volgorde gaat uitvoeren. Hou daarbij echter de signalen, die je baby je steeds geeft, in de gaten.

Praat over het huilen (en jouw gevoelens over het huilen) met andere ouders, familieleden, vrienden. Zorg dat anderen je kunnen helpen, ook om zelf op adem te komen. Zorg dus goed voor jezelf. Als uitgeruste ouder kun je er beter zijn voor je baby.

Maak je je zorgen over je baby, bijv. omdat je het gevoel hebt dat je baby niet goed gedijt of groeit, niet goed in z’n vel zit, ga dan naar de huis- of kinderarts en bespreek je zorgen.

Als je Post Partum Depressie (PPD) hebt of vermoed dat je dat hebt, zoek dan zeker hulp. Dan kan het ook heel fijn zijn om de 5 stappen te gebruiken, zodat het huilen geen extra stressfactor meer voor je vormt. Als je dan beter uitgerust raakt, omdat je baby beter gaat slapen (en jij ook), dan kun je de hulp voor PPD beter verdragen. Dan heb je daar ook weer meer ruimte voor en ben je er meer ontvankelijk voor. Alleen inzetten op depressie heeft bij een veel-huilende-baby weinig zin; het is dus ook belangrijk om aandacht te hebben voor het huilen van de baby.

 

(6) Wat is wat jou betreft het belangrijkste dat ouders met een veel huilende baby moeten weten of doen? Wat is jouw allerbelangrijkste tip voor jonge ouders?

Voor aanstaande ouders:
ouderschap_koppel_echo_fotoHet is heel belangrijk om te weten hoe het is om een baby te hebben en wat er dan op je af kan komen. Alle baby’s huilen, maar de mate waarin ze dat doen verschilt per baby. Maar realiseer je dat zelfs als je baby niet voldoet aan de officiële richtlijnen voor een huilbaby (3 uur per dag, 3 dagen per week, 3 weken lang) het ook dan te veel voor je kan zijn. Zorg tijdens je zwangerschap al voor een goede voorbereiding op wat je als ouder kunt doen als je baby (veel) huilt; weet wat je dan kunt doen. Het is goed om te weten hoe je je baby kunt troosten en te weten hoe dat werkt met het slapen van je baby. Als je het pas bij het consultatiebureau gaat hebben over slapen en huilen, dan ben je al een paar weken met je baby onderweg en dan kun je al afgegleden zijn van huilen naar slaaptekort en dan is het leed al geleden. Als je je goed voorbereid en weet wat je kunt doen, dan is dat gelukkig vaak goed te voorkomen!

Voor kersverse ouders
ouderschap_baby_ouders_in_bed_ogen_dichtZorg ervoor dat je je baby in de kraamweek goed leert kennen. Ga op zoek naar de signalen die je baby je geeft als hij honger of slaap heeft. Deze signalen kunnen wel veranderen naarmate je baby ouder wordt. Zorg niet alleen tijdens de kraamperiode maar ook erna voor veel huid-op-huid-contact. Dat helpt je baby om zich prettig te voelen. Kies bijv. één voeding uit waarbij je je baby helemaal bloot op je buik legt (zowel bij borst- als flesvoeding).

Op het moment dat je baby slaapt, aarzel dan niet om een bakerzakje aan te trekken. Zeker na de eerste kraamweek. We zien vaak dat dat baby’s dat prettig vinden. Daarmee voorkom je al veel onrust en dat ze zichzelf wakker maken door met armpjes en beentjes te slaan. Ook dit draagt bij aan een wat rustigere slaap, zowel voor baby als voor ouder.

Neem je baby sowieso eens wat vaker in de zijpositie of op zijn buik bij jou op schoot of op je arm. Dat vinden veel baby’s prettig, prettiger dan op hun rugje in je armen. Geef dat ook eens als tip aan het kraambezoek!

Extra tips
Wil je meer lezen over dit onderwerp?
Lees dan bijvoorbeeld het boek ‘Inbakeren’ of ‘De Karp Methode’ van Carole Lasham.
Lasham, C. (2016) . Inbakeren. Kosmos uitgevers, Utrecht/Antwerpen
Lasham, C. (2014). De Karp-methode. Kosmos Uitgevers, Utrecht/Antwerpen
Bekijk hier hoe de Happiest Baby Methode werkt aan de hand van een video met kinderarts Harvey Karp. Meer informatie over deze methode vind je ook op www.happiestbaby.com.


Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezinWil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen? 
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend.
 Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


 

 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

 

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Lees verder over gerelateerde thema’s:
– ‘Waarom huilt mijn kindje toch zo? Over: Hoe je huilen bij baby’s vermindert.’ Klik hier.
– ‘Hoe overleef je je kraamweek? 5 tips die je nooit had willen missen.’ Klik hier.
– ‘Als jouw wolk niet rose is, maar grijs of zwart… (Over: kraamtranen, postpartum depressie en bevalangst.)’ Klik hier.
– ‘Borstvoeding geven, kolven en werken: Hoe was dat voor mij? (Een persoonlijk verhaal)’. Klik hier.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

 

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

Als je kind moeilijk in slaapt valt op vakantie… | 7 praktische tips om dat snel te verbeteren (incl. BONUStips)

boek_welterusten_kleine_beerJe kent het wel: na een lange autorit of vliegreis zijn jullie eindelijk aangekomen op jullie vakantiebestemming. Jullie kwamen aan het eind van de middag aan en gingen al snel aan tafel om een hapje te eten. De kinderen hadden in de tussentijd wat tijd om het jullie huisje te verkennen en om met hun speelgoed te spelen. Na het avondeten breng je de kinderen toch al vrij snel naar bed. Je dacht nog: na zo’n reis, die toch best vermoeiend was voor ze, zullen ze lekker snel in slaap vallen…

boek_het_konijn_dat_in_slaap_wil_vallenAls je kinderen net in bed liggen, kun jij ook eindelijk op een heerlijke ligstoel neerploffen. Maar helaas! Nog geen minuut later hoor je het eerste stemmetje al. Je dochter roept: ‘mama, ik kan niet slapen’. Je gaat even kijken om haar een kus te geven en dan ga je weer terug. Maar je zit nog niet of je hoort je zoon: ‘mama, ik ben bang, mama, kom nou!’ Natuurlijk ga je ook even naar hem toe; ook hij heeft natuurlijk even je geruststelling nodig. Zo, nu terug naar je… Maar je bent nog niet weg bij je zoon of je dochter roept alweer. Je merkt dat je er een beetje kriegelig van begint te worden. Waarom gaan ze nou niet gewoon slapen? Ze zijn toch moe…? Thuis hebben ze hier nooit last van. Waarom nu wel ineens? Jij bent zelf ook doodop en wilt nu echt even kunnen zitten… 

 

boek_fien_milo_samen_op_stap

Heerlijk zo samen op vakantie: je gaat er lekker met z’n allen tussenuit om een beetje bij te komen van alle dagelijkse beslommeringen. Even in een andere omgeving, tot rust komen of juist lekker actief bezig zijn, maar wel echt even er uit. Dat gun je niet alleen je kinderen, maar ook jezelf. Ook jij hebt die dagen nodig om weer even bij te tanken en tot rust te komen. En daar hoort natuurlijk ook bij dat je wat tijd voor jezelf hebt.

boek_muis_gaat_op_vakantieOp zich is een vakantie daar bij uitstek geschikt voor. Alleen merk je juist dan hoe fijn kinderen de gewoontes en structuur van thuis vinden en hoe lastig het soms kan zijn als het anders gaat dan anders, juist bij het naar bed brengen. Op vakantie is dan ineens zoveel anders, vooral voor de kinderen. Ook wij merken dat soms nog wel; zo’n eerste nacht in een vreemd bed is toch altijd weer even wennen. En als wij er al last van hebben, dan is dat voor onze kinderen zeker wennen, om niet te zeggen dat het voor hen gewoon behoorlijk ingrijpend kan zijn.

 



boek_kleine_zevenslaper_kan_niet_slapenBONUS
In dit artikel vind je allerlei afbeeldingen van (prenten)boeken. Die gaan allemaal over thema’s, die te maken hebben met ‘(niet) slapen’, ‘vakantie’ en ‘reizen’.

Leuk, gezellig én ontspannend om samen met je kind te lezen! Een heerlijk één-op-één-moment met je kind, zeker voor het slapengaan. Gewoon doen, op vakantie én thuis.


 

Het ‘in slaap vallen’ op vakantie is voor de meeste kinderen echt wennen. Laten we eerst eens kijken naar de redenen waarom dat voor kinderen – vooral op vakantie – zo lastig kan zijn:

  • boek_pip_posy_lievelingsknuffelVeel dingen op vakantie zijn anders dan dat ze gewend zijn: ze liggen in een ander bed, in een andere kamer, er is een andere temperatuur, een andere geur, noem maar op.
  • Ze kunnen iets missen wat ze op vakantie niet hebben, maar thuis wel: ze missen bepaalde personen (bijv. opa, oma, vriendjes), bepaalde spullen (bijv. favoriete speelgoed) of ze missen gewoon het ‘thuis zijn’ (ze hebben last van heimwee).
  • boek_er_ligt_een_krokodil_onder_mijn_bedZe voelen zich niet helemaal prettig of zijn misschien ziek.
  • Ze hebben een actieve of vermoeiende dag gehad, waardoor ze nog een beetje hyper zijn en juist daarom de slaap niet kunnen vatten.
  • Vaak gaan kinderen op vakantie bijna iedere dag op een ander tijdstip naar bed en raken daardoor uit hun slaap-waakritme.

Op dat soort momenten zie je vaak dat kinderen ’s avonds gaan huilen en/of om hun ouders roepen. Dat kan gelukkig anders!

 



joyce_grijs_aanjou_1Maak je je zorgen over je kind dat niet goed slaapt (niet alleen op vakantie, maar ook thuis)? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

In dit artikel geef ik je maar liefst 7 tips om je kind – ook op vakantie – lekker in slaap te te laten vallen:

 

boek_kas_bij_opa_en_oma(1) Laat je kind vooraf aan jullie vakantie alvast wennen aan ‘niet in het eigen bed slapen’.
Dat kun je doen door hem/haar vaker bij opa & oma, familie of misschien wel een vriendje te laten logeren. Voor je kind vaak een hele belevenis en echt een uitje om naar toe te leven én om met mooie verhalen van terug te komen.

 

boek_op_reis_met_de_auto(2) Bereid je kind goed voor op jullie vakantie:
Begin min. een week van te voren thuis alvast boekjes en verhaaltjes voor te lezen, die gaan over ‘op vakantie gaan’. Je kind weet dan beter wat hem/haar te wachten staat.
In de bibliotheek zijn er vaak veel boekjes voor alle leeftijden over dit onderwerp te vinden. Laat je kind ook zelf een paar spulletjes (zoals knuffels, pyjama) in het koffer doen.

TIP In de zomervakantie kun je zelfs GRATIS gebruik maken van de VakantieBieb. Op die manier kun je (online) boeken lezen voor kinderen en volwassenen. 

 

boek_ga_je_mee_op_reis(3) Maak een goede planning
Zorg dat je – als het even kan – ruim vóór bedtijd in je vakantiehuisje, camping, appartement of hotel bent. Dan ziet je kind waar hij gaat slapen en kan hij wennen aan zijn nieuwe slaapkamer. Laat je kind ook lekker rondlopen in jullie nieuwe ‘vakantievertrek’, zodat hij alles kan ontdekken.

 

boek_monkie.jpg(4) Bekend maakt bemind
Neem een aantal vertrouwde slaapspulletjes van thuis mee en laat je kind (evt. met jouw hulp) zijn ‘nieuwe’ slaapkamer inrichten: je kind kan al van jongs af aan zijn eigen pyjama en knuffels op bed leggen, hij kan zelfs helpen met de kleren in de kast te leggen etc. Ook kleine kinderen kunnen dat dus al heel goed doen samen met papa of mama.

 

boek_anna_gaat_slapen(5) Houd je vast aan jullie bedritueel
Als het bedtijd is, houd je zo veel mogelijk hetzelfde bedritueel aan als thuis. Handel dus ook op vakantie alle activiteiten, zoals naar de wc gaan,  tanden poetsen, pyjama aan doen, verhaaltje voorlezen etc., in dezelfde volgorde en op dezelfde manier af als thuis. Dat zorgt voor herkenning en vertrouwen bij je kind.

 

boek_pien_en_patrick_gaan_vliegen(6) Waar is mama / papa?
Als je kind slaapt, dan ben jij hoogstwaarschijnlijk niet op zijn kamer of bij zijn bed. Laat je kind daarom zien waar jij wél bent als hij slaapt. Geef ook duidelijk aan dat je gewoon in het huisje, de kamer of bij de caravan blijft. Zo weet je kind dat je niet helemaal weg bent als hij slaapt. Dat geeft je kind een veilig gevoel.

 

(7) Spreek af dat je weer terugkomt.
boek_slaap_kindje_slaapAls je kind gaat huilen zodra jij weg bent, spreek je af dat – zodra hij even rustig is en zonder te huilen in bed ligt – je hem een extra kusje komt geven (één kusje: niet meer, niet minder).
Wacht eerst even (10-30 sec.) vanaf het moment dat je kind niet meer huilt (of rustig is) en ga dan terug om dat ene kusje te geven. Houd je dus aan die afspraak, zodat je kind er echt op kan vertrouwen.
Ga daarna weer terug naar je kind, maar wel pas als je kind ietsje langer rustig bleef (bijv. één minuut). Bouw dat langzaam op en wacht dus steeds wat langer voordat je naar je kind teruggaat. Zodra je kind slaapt, hoef je natuurlijk niet meer terug te gaan.
Je kind krijgt op die manier het vertrouwen dat je in de buurt bent en dat je niet ineens verdwenen bent. Dit hele proces kan best even duren, zeker in het begin, maar uiteindelijk valt je kindje echt rustig in slaap.

TIP: Heb je pas een kindje gekregen? Dan kun je het boek ‘Slaap Kindje Slaap’ GRATIS aanvragen bij Lemniscaat (klik hier). 

 

Wil je graag reageren op dit artikel? Dat mag!
Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezinWil jij als eerste Joyce’ waardevolle OpvoedTips ontvangen? 
Helemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_c
Heb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 


K
lik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 


Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘Slaap kindje slaap’ (over: Hoe een bedritueel je kind helpt om beter in slaap te laten vallen). Klik hier.
– Zo slaapt je kind wél bij zomerse temperaturen! [over: Makkelijker in slaap vallen als het warm is.]. Klik hier.
– ‘Uitslapen als je kinderen hebt…?’ – Zorg er in 3 stappen voor dat je kind langer slaapt. Klik hier.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

‘Vind ik niet lekker!’ (Over jouw rol aan tafel en hoe jij er voor kunt zorgen dat je kind beter eet.)

We'd rather go on a hunger strikeJe hebt net een hele tijd in de keuken gestaan om voor je gezin een lekkere maaltijd klaar te maken. Je roept ‘we kunnen eten’ en na een tijdje zit iedereen aan tafel. Zodra je de deksels van de eerste pan af haalt, hoor je het je kinderen alweer zeggen: ‘Getver, dat vind ik niet lekker. Dat ga ik echt niet eten!’.


schijf_van_5_voor_kinderenJe hebt het gevoel dat er maar weinig is dat je kinderen lekker vinden.
De ‘p- gerechten’ (pasta, patat, poffertjes, pannenkoeken en pizza) gaan er meestal wel in, vlees ook wel, maar zodra het ook maar iets weg heeft van aardappels of – en dat is vaak nog het allerergste – groente, dan wordt het problematisch. Nou goed, ze eten wel erwtjes en wortels uit blik, maar dat is dan ook haast het enige dat ze qua groente willen eten. En hoewel je je vroeger ook voorgenomen had om absoluut niet apart te gaan koken, begin je daar nu toch langzaam over te twijfelen. Jij en je partner willen graag wat meer afwisseling in jullie maaltijden en dus niet alleen maar erwtjes en worteltjes eten, maar dan heb je wel iedere keer gezeur en commentaar aan tafel.
De ‘Schijf van 5 volgens de meeste kinderen’ is afkomstig van de ‘Club van Relaxte Moeders’. 

 

Hoe zorg je er nou voor dat dat commentaar achterwege blijft én dat je kinderen wat gevarieerder gaan eten…?

⇒ In dit artikel geef ik je 5 tips, waar je thuis direct mee kunt starten.

(1) Reageer niet op negatieve opmerkingen over het eten. 
jongen_schuift_kommetje_pasta_wegKinderen zeggen soms iets zonder duidelijke reden, gewoon om eens uit te proberen wat er gebeurt als ze het zeggen. Als je kind dus nog eens iets zegt als: ‘vind ik niet lekker’, dan reageer je hooguit met ‘ok’. Je laat op die manier horen dat je je kind gehoord hebt, maar je gaat verder niet in op de opmerking.

Ook als je kind doorgaat en andere opmerkingen over het eten maakt, dan ga je er niet op in; je gaat lekker door met koken (of iets anders waar je mee bezig was). Uiteraard reageer je wel weer gewoon op je kind als het iets anders zegt. Op alle opmerkingen die je kind over het eten maakt, reageer je kort en neutraal.

 


joyce_grijs_aanjou_1
Maak je je zorgen over je kind dat niet goed eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

 

(2) Wees je er van bewust hoe jij zelf met het eten omgaat. 
Wees je bewust van hoe jij met eten omgaat en hoe jij je gedraagt aan tafel. En dan heb ik het nog niet over jouw tafelmanieren en of je netjes met bestek eet, maar wat je doet tijdens het eten. Je kind leert namelijk veel van wat jij doet. Hij kijkt naar je en ziet jou als voorbeeld. Dat geldt natuurlijk ook aan tafel. Hieronder geef ik je 3 specifieke voorbeelden, die je misschien bekend voorkomen:

vrouw_vindt_eten_niet_lekker* Als je kind jou opmerkingen hoort maken over het eten, dan leert je kind dat het normaal is om iets van het eten te vinden en om er iets over te zeggen. Dus als jij iets zegt als ‘Waarom heb je nou weer paprika in de saus gedaan? Je weet toch dat ik dat niet lekker vind.’, dan merkt je kind dat je iets van het eten mag vinden en er iets over mag zeggen. Jouw boodschap is dan (onbedoeld): je mag commentaar geven op het eten dat klaargemaakt is.

* Dat geldt ook voor hoe jij als ouder omgaat met het eten. Als je uitjes, champignons of stukjes tomaat uit het eten haalt, dan is het voor je kind heel gewoon om iets uit het eten te halen. Jouw boodschap is dan (onbedoeld): je hoeft niet alles te eten van wat je voorgeschoteld wordt. Je hoeft alleen maar dat te eten wat je echt lekker vindt.

* En nog een stapje verder: als de ‘kok(kin) des huizes’ iets anders klaarmaakt voor zijn/haar partner dan dat de rest eet, dan geef je daar (onbedoeld) de boodschap mee af dat je niet hoeft te eten wat de pot schaft. Je kind leert dan dat als je aangeeft dat je iets niet lekker vindt of iets niet graag eet, dat er dan wel iets anders voor jou klaar gemaakt wordt dat je wel lekker vindt.

Deze opmerkingen of handelingen zul je vast niet bij iedere maaltijd maken/doen, maar toch is het belangrijk om je er heel bewust van te zijn. Kinderen horen en zien vaak meer dan je denkt. En vooral als je merkt dat je kind de laatste tijd (ook) steeds opmerkingen maakt over het eten, iets uit zijn eten peutert of het liefst iets anders wil eten dan dat er klaargemaakt wordt, dan is het goed om je eigen handelen aan tafel goed onder de loep te nemen.

 

(3) Maak duidelijke afspraken met je kind 
gezin_eet_samen_aan_tafel2Ook aan tafel is het belangrijk dat je kind weet waar hij aan toe is. Kinderen zijn op alle gebieden gebaat bij duidelijkheid; dat geeft hen meer grip op de wereld om hen heen. Ze weten dan beter wat er van hen verwacht wordt en dat geeft een stukje rust en vertrouwen.

Dat geldt ook aan tafel. Je kent vast wel afspraken die je specifiek voor aan tafel kunt maken, zoals ‘we eten met ons bestek’, ‘tijdens het eten blijven we rustig aan tafel zitten’, ‘als je van tafel wil, dan vraag je dat eerst’ of ‘we gaan pas van tafel als iedereen klaar is met eten’.

De afspraken, die ik in de vorige alinea als voorbeeld gaf, gaan allemaal over hoe je netjes kunt eten en daar mag je uiteraard je eigen ideeën over hebben. Je hoeft ze niet allemaal thuis toe te passen, als je er niet achter staat.

Als je wil dat je kind meer gevarieerd gaat eten, dan kun je daar o.a. met de volgende afspraken voor zorgen:
aardappel_groente_vlees_op_bord2– Spreek af dat je kind altijd proeft van wat je klaargemaakt hebt.
– Concreet betekent dat dat je kind min. één hap proeft van wat er in alle pannen zit. En proeven houdt weer in dat je kind de hap in de mond doet, er op kauwt en vervolgens doorslikt.
Maak je ‘aardappelen – groente – vlees’ (3 pannen) dan krijgt je kind 3 verschillende happen; maak je een eenpansgerecht, zoals nasi of pasta, dan proeft je kind één hap.
Als je kind een hap geproefd heeft, dan is het belangrijk dat je daar heel positief op reageert. Zo weet je kind dat het goed bezig is, dat je waardeert wat het doet en dat maak de kans groter dat hij het daarna (of bij de volgende maaltijd) weer zal proberen.

Uiteraard gelden deze afspraken niet alleen voor je kind dat op dit moment nog niet goed eet, maar ook voor je kind dat doorgaans wél goed eet, voor papa en voor mama… Dus ook papa en mama gaan een hap proeven van alles wat op tafel staat; ook van wat ze niet (zo) lekker vinden… Ook hier komt dus weer het ‘goede voorbeeld’ om de hoek kijken. Niemand zei dat opvoeden altijd makkelijk was… 😉 

 

Hieronder volgen nog twee belangrijke tips, die je niet wil missen.

 


fb_basiscursus_eetmetplezier_20190604_VVK
Joyce organiseert regelmatig haar basiscursus ‘Eet met Plezier’. Deze cursus is speciaal voor ouders, die willen leren hoe ze hun kind gezonder, gevarieerder en genoeg kunnen laten eten.

Kijk in de online Agenda op haar website of ze deze cursus binnenkort opnieuw – evt. bij jou in de buurt – geeft.


 

(4) Blijf nieuwe gerechten klaarmaken
meisje_wijst_gezonde_producten_aanOm ervoor te zorgen dat je kind gevarieerd leert eten, is het belangrijk om ook ‘nieuwe’ ingrediënten of gerechten te leren eten. Blijf dus niet hangen in de gerechten, die je kind nu nog maar eet en bereid het ‘aanbod’ stap voor stap uit.

Goed om te weten: Om een gerecht of ingrediënt te leren eten, kan soms wel 10-15 keer proeven / nuttigen nodig zijn. Daarom is het proeven ook zo belangrijk: dat telt namelijk mee bij die 10-15 keer.

Maar dat betekent ook meteen dat je als ouder een lange adem nodig hebt om je kind iets te leren eten. Dat leg ik je uit in het volgende voorbeeld.

Stel: je kind vindt bloemkool op dit moment niet lekker. Doorgaans maak je hooguit één keer per week hetzelfde gerecht. Laten we er dus voor het gemak even van uit gaan dat je vanaf nu 1x per week een gerecht met bloemkool maakt. Dat zou betekenen dat je kind – door het gerecht iedere week te proeven – uiteindelijk 10-15 weken nodig heeft om de bloemkool te leren eten en te leren waarderen. En als je niet iedere week bloemkool eet, dan duurt het langer. Dat is ook meteen de reden waarom het zo lang kan duren voordat je kind een gerecht leert eten. Je kind kan het dus zeker leren (zeker weten!), maar je hebt er geduld, doorzettingsvermogen en een lange adem nodig. 

bloemkool_handenO ja, en aan het einde van die 10-15 weken heeft je kind het ingrediënt of gerecht (in dit geval de bloemkool) leren waarderen; dat betekent dat het het zonder veel gemopper zal eten. Dat wil echter nog niet zeggen dat je kind het gerecht nu ineens ontzettend lekker vindt. Het heeft het dan wel leren eten, het is gewend aan de smaak, textuur, gevoel in de mond etc. en dat is precies waar het blijven aanbieden voor zorgt. Uiteraard mag je kind andere gerechten nog steeds lekkerder vinden dan bloemkool. De winst zit ‘m erin dat je kind de bloemkool nu zonder veel gemopper gewoon eet.

 

Hieronder volgt nog één laatste tips, die je niet mag missen. 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 

(5) Je kunt je eten gewoon eten.
gezin_ontbijt_keukenHet is belangrijk om je kind uit te leggen dat er niks mis is met het eten dat je klaargemaakt hebt, dat het veilig is om te eten en dat het eetbaar is. Je hoeft het dus niet lekker te vinden om het toch te kunnen eten.

Verder is het heel normaal om iets niet echt lekker te vinden, maar dat wil dus niet zeggen dat je het niet kunt eten. Zo lang het goed klaargemaakt is, is er namelijk niks aan de hand en is het eerder een kwestie van ‘wennen’ dan ‘lekker vinden’ of ‘lusten’.

Dit herken je misschien ook wel van bij jezelf. Jij vindt zelf waarschijnlijk ook niet alles even lekker, maar je eet het toch. En dat is helemaal prima! Je mag dus best eens – zonder steek onder water – tegen je kind zeggen: ‘ik hou eigenlijk niet zo van boerenkoolstamppot, maar ik eet het toch.’ Daardoor hoort je kind enerzijds dat het niet de enige is die iets niet lekker vindt (dat is normaal!) en anderzijds dat je het toch kunt eten ondanks dat je het niet lekker vindt. Dat kan voor je lastige eter een heel waardevolle boodschap zijn.

 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 

 


tip_gezinWil jij als eerste Joyce’ waardevolle OpvoedTips ontvangen? 
Helemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_c
Heb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 


K
lik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle opvoedtips:
– ‘Mijn kind eet zo slecht. Moet ik me zorgen maken? [Gastbijdrage van eetexpert Eline de Haan] Klik hier
– ‘Help, mijn kind is een lastige eter! Wat nu?’ | 5 do’s & don’ts (Interview op L1 Radio). Klik hier
– ‘Aan tafel!’ (1) ‘Hoe maak je het weer gezellig aan tafel als je kind niet goed eet?’. Klik hier.
– ‘Snoep, snoep en nog eens snoep’ – Hoe je een eind maakt aan het gezeur over snoep.’ Klik hier.

Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

 

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

Wat doet een opvoedcoach eigenlijk? | Joyce Akse vertelt.

Op de vraag ‘wat doet een opvoedcoach eigenlijk?’ kan ik je kort antwoord geven:

‘Als opvoedcoach help ik jou als ouder om de opvoeding van je kind positief, liefdevol en constructief aan te pakken. Ik help jou om heel gericht en specifiek naar het gedrag van je kind te kijken en laat je zien hoe jij er als ouder effectief op kunt reageren, zodat lastig gedrag van je kind minimaal wordt.’

banner_niet_luisteren_eten_slapen4

Deze omschrijving is misschien niet voor alle opvoedcoaches hetzelfde, maar voor mij geldt deze helemaal. Toch is dat korte antwoord niet voldoende om te beschrijven wat ik in m’n werk allemaal doe en voor ouders wil betekenen. Ik zal me hieronder dan ook eerst kort aan je voorstellen en daarna uitleggen wat ik precies met de omschrijving van hierboven bedoel.

 


joyce_02

Wat leuk om kennis met je te maken!

Mijn naam is Joyce Akse.
Ze noemen me ook wel eens ‘de Limburgse Supernanny’.

In het kort: Ik ben opvoedcoach & psycholoog én ik ben moeder van 3 kinderen. Bij mij vind je dan ook een combinatie van gedegen kennis en een schat aan ervaring.
Onderaan deze pagina lees je meer over hoe ik mijn eigen moederschap probeer in te vullen en vind je mijn CV in het kort.


 

Hierboven las je al in twee zinnen wat ik als opvoedcoach voor jou als ouder kan betekenen.

Hieronder leg ik het nog wat specifieker uit, zodat je een nóg beter idee krijgt van hoe ik tegen de opvoeding van kinderen en mijn werk als opvoedcoach & psycholoog aankijk.

Daarnaast geef ik je een inkijkje in hoe ik mijn eigen moederschap zie én vind je mijn verkorte CV helemaal onderaan deze pagina.

 

Hoe ik als opvoedcoach & psycholoog naar Opvoeding & Ouderschap kijk…

 

Opvoeding & Ouderschap

Het is doorgaans oprecht geweldig om kinderen te hebben en vaak haal je daar ontzettend veel plezier en liefde uit. Toch is het opvoeden van je kind(eren) niet altijd leuk en makkelijk.

Opvoeden gaat dan ook met vallen en opstaan; de ene dag loopt het beter dan de andere. Dat geldt voor nagenoeg alle ouders en daar ben ik me terdege van bewust.

Ik ben ervan overtuigd dat alle lastige opvoedsituaties omgebogen kunnen worden naar makkelijke(re) opvoedsituaties. Als je niks aan je aanpak verandert, blijf je tegen die lastige situatie(s) aanlopen, soms wel maandenlang. Als je echter met de juiste aanpak aan de slag gaat om die lastige opvoedsituaties op te lossen, dan verdwijnt die doorgaans al binnen enkele weken als sneeuw voor de zon.

Tijdens de opvoedcoaching, die ik ouders geef, kijk ik zowel naar aspecten, die al goed gaan in jullie opvoedaanpak (en dus niet hoeven te veranderen) als aspecten die anders kunnen (en waar we tijdens de coaching aan gaan werken).

Mijn expertise als opvoedcoach & psycholoog ligt op het vlak van ‘leren luisteren’, ‘leren eten’ en ‘leren slapen’. Als jouw opvoedvraag te maken heeft met luisteren, eten of slapen, dan kan ik jou daar dus absoluut mee helpen.
Uiteraard vallen onder deze onderwerpen diverse specifieke opvoedthema’s.

 

 

Positief, liefdevol & constructief opvoeden

Dit zijn 3 belangrijke pijlers, die ik steeds voor ogen houdt tijdens het coachen van ouders. Als opvoedcoach leer ik jou dan ook heel graag hoe je je kind op een positieve, liefdevolle en constructieve manier kunt opvoeden.

gezin_kijkt_verveeld

Positief opvoeden zorgt ervoor dat je je kind een veilige en stimulerende omgeving biedt, dat je leert hoe je je kind voldoende positieve aandacht geeft, dat je weet welke afspraken je met je kind kunt maken (en welke weinig zin hebben), dat je weet wat je wel/niet van je kind mag verwachten en – niet te vergeten! – dat je goed voor jezelf zorgt.

Liefdevol opvoeden: de manier waarop je situaties aanpakt, is van doorslaggevend belang voor de reactie van je kind. Als je een situatie namelijk net verkeerd aanpakt, dan kan het effect tegenovergesteld zijn van wat je eigenlijk wilde. Door bepaalde aspecten aan je manier van opvoeden toe te voegen of weg te laten, merk je al gauw dat je kind zich meer voor jou openstelt. Jouw boodschap komt dan eerder of beter aan. Door een duidelijke, maar liefdevolle opvoedaanpak te gebruiken, merk je dat de lastige opvoedsituatie verbetert, dat de band met je kind verbetert, dat de sfeer in huis prettiger wordt en dat je (weer) meer van je kind gaat genieten.

Constructief opvoeden: opvoeden is niet alleen lief en aardig zijn tegen je kind, maar ook duidelijk en consequent. Je kind moet weten wat hij van jou kan verwachten én wat jij van hem verwacht. Je kind houdt van duidelijkheid (dat lijkt misschien niet zo, maar dat is in praktijk wel zo) en ik leer je hoe je die kunt geven. Uiteraard leer ik je ook wanneer je met je kind mee kunt veren en wanneer dat juist niet handig is. Dat pakken we steeds op een opbouwende manier aan, zonder je kind het gevoel te geven dat je hem afvalt.

De opvoedaanpak, die ik jou leer, past het beste binnen een ‘autoritatieve opvoedingsaanpak’. Binnen deze aanpak staat de dimensie ‘warmte & betrokkenheid‘ in een juiste balans met de dimensie ‘duidelijkheid & structuur‘. Beide dimensies zijn namelijk absoluut onmisbaar voor een positieve opvoeding van je kind.

Wat ik graag met mijn coaching wil bereiken, is dat je binnen enkele opvoedconsulten al merkt dat je (o.a. in lastige opvoedsituaties) weer op een fijne manier met je kind omgaat. Je merkt bijvoorbeeld dat je kind beter en sneller naar je luistert, beter eet en/of beter slaapt. Daarnaast merk je dat de band met je kind verbetert en dat je weer meer van je kind kunt genieten. Door jullie fijne onderlinge band en de positieve manier van opvoeden ontwikkelt je kind zich tot een veerkrachtig en gelukkig persoon. En dat is natuurlijk wat je als ouder het liefste ziet. Toch?

 


tip_gezin

Wil je alvast een voorproefje van Joyce’ OpvoedTips?
Vraag dan nu haar GRATIS E-zine, boordevol waardevolle OpvoedTips aan.

Na aanmelding ontvang je 1x p. mnd. haar OpvoedTips in je mailbox. Helemaal GRATIS én vrijblijvend.


 


Ouders | Opvoeders

gezin_blij_duimen_omhoog– Ik werk met ouders, die één of meerdere kinderen hebben in de leeftijd van 0 t/m 16 jaar.

– Ze hebben kleine of grote vragen over de opvoeding van hun kind.

– Die vragen kunnen gaan over één kind of meerdere kinderen uit het gezin.

– Mogelijke vragen waar ouders mee kunnen zitten:
* ‘Mijn kind luistert niet goed naar me en dat frustreert me’;
* ‘Mijn kind heeft regelmatig heftige driftbuien en ik weet niet hoe ik er het beste mee om kan gaan’,
* ‘Ik maak me zorgen over m’n kind omdat hij zo slecht eet’,
* ‘Mijn kind slaapt slecht, waardoor we allemaal ontzettend moe zijn’, en/of
* ‘Mijn kinderen maken onderling veel ruzie, terwijl ik zo graag zou willen zien dat ze het leuk hebben met elkaar’.

– Tijdens de coaching houd ik zo veel als mogelijk rekening met jouw ideeën en overtuigingen op het gebied van opvoeding en probeer daar goed bij aan te sluiten. Ik werk dan ook het liefst ‘op maat’. Geen enkel opvoedcoachingstraject is dan ook hetzelfde.

 


Kind

gezin_blij_3kids_buitenIk help ouders met een kind in de leeftijd van 0 t/m 16 jaar. Dat is dus het hele spectrum van baby, dreumes, peuter, kleuter, schoolkind, mini-puber‘ en tieners.

Aangezien kinderen zich steeds ontwikkelen, zijn er voor elke leeftijdsgroep specifieke handvaten nodig.

Een baby benader je anders dan een kleuter, een dreumes anders dan een schoolkind, een peuter anders dan een tiener. Die handvaten geef ik je graag tijdens mijn coaching.

 


Opvoedcoaching: Praktisch

– Mijn opvoedcoaching start altijd met een intake- / kennismakingsgesprek. Dat kun je heel eenvoudig met me afspreken door een mailtje te sturen naar joyce@aksecoaching.nl. De rest volgt dan vanzelf.

– Tijdens dat intake- / kennismakingsgesprek geef ik je uitgebreid de kans om me te vertellen wat jullie opvoedvraag is. Als jullie opvoedvraag bij mijn expertise past én als ik als coach bij jullie pas, dan spreken we een opvoedcoachingstraject af. Tijdens zo’n traject, dat gemiddeld slechts 6-10 weken duurt, leer ik je ontzettend veel over jullie opvoedvraag. Je krijgt dan niet alleen een schat aan achtergrondinformatie, maar we gaan ook aan de slag met een praktisch ‘plan van aanpak’, dat we samen opstellen. Door dat plan van aanpak weet je hoe je de lastige situatie kunt aanpakken (en waarom), hoe je positief gedrag van je kind stimuleert én hoe je lastig gedrag van je kind voorkómt.

– Na een traject merken ouders duidelijk het verschil met de situatie van voor het traject en verzuchten dan vaak: ‘waarom hebben we dit niet eerder gedaan…’ en ‘ik zou het iedereen aanraden’.

 


Hier lees je wat andere ouders, die ik heb mogen coachen,
van m’n opvoedcoaching vonden.


 

banner_joyce_sed_02Hoe ik tegen mijn eigen moederschap aankijk…

Zelf ben ik moeder van 3 kinderen. Je ziet ze op de foto hiernaast.

Als moeder vind ik het belangrijk dat m’n 3 kinderen op een fijne, veilige en liefdevolle manier opgroeien. Ik probeer hen dagelijks te laten merken hoe blij ik met hen ben door hen te knuffelen, aandacht te geven en er ‘gewoon’ voor hen te zijn. Ik ben dan ook ontzettend blij dat ze er zijn en heb ze ook heel graag om me heen.

Dat klinkt natuurlijk allemaal heel mooi en ideaal, maar ook ik heb ervaren dat opvoeden niet altijd leuk en makkelijk is. Ook ik kende dagen, waarop opvoeden veeleisend en zwaar aanvoelt. Dat gevoel had ik vooral op dagen, waarop ik zelf te weinig geslapen had, moe was, stress ervoer, veel dingen tegelijk moest doen ed. Op die dagen was ik prikkelbaarder, reageerde ik eerder kortaf en schoot ik sneller uit mijn slof. Allemaal reacties waar ik zeker niet trots op ben en waar ik al gauw spijt van had. En dat terwijl ik als geen ander weet hoe belangrijk het is om rustig te blijven als je je boos of gefrustreerd voelt… Nou kan ik natuurlijk zeggen dat ik als opvoedcoach ook maar een mens ben, maar als ik me in zo’n situatie bevond, voelde ik me er achteraf altijd behoorlijk vervelend en schuldig over…

Gelukkig heb ik inmiddels geleerd hoe ik deze reacties doorgaans kan voorkómen én hoe ik op de rem kan trappen, als het toch nog eens gebeurt. Dat maakt namelijk dat ik sneller weer op een meer positieve en liefdevolle manier kan reageren. Want ik weet als geen ander dat als ík rustig blijf zij ook eerder rustig worden en eerder voor rede vatbaar zijn.

⇒ Wil je ook leren hoe je rustig blijft tijdens lastige opvoedsituaties?
Loop jij thuis tegen één of meerdere lastige opvoedsituaties aan en/of maak je je zorgen over je kind?
Heb je kleine of grote opvoedvragen op het gebied van (niet) luisteren, eten of slapen?
Wil jij je kind ook het liefst op een positieve, liefdevolle en constructieve manier opvoeden?

Klik dan hier om te lezen hoe ik je daarmee kan helpen.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

banner_niet_luisteren_eten_slapen_horizontaal


Joyce’ CV – In het kort…

joyce_lichtblauw_staand
Joyce Akse heeft psychologie gestudeerd aan de universiteit Maastricht (UM) en is gepromoveerd in de Pedagogiek aan de Universiteit Utrecht (UU). Haar promotieonderzoek ging over de ontwikkeling van persoonlijkheid en probleemgedrag bij jongeren.

Na haar promotie heeft ze gewerkt als onderzoeker in de Pedagogiek (UU), als docent bij de opleidingen Psychologie en Geestelijke Gezondheidkunde, als onderzoeker bij Centrum Brein en Leren en als onderzoeksmanager bij een grootschalig onderzoeksproject in Maastricht (UM). Ze is in het bezit van haar BKO (Basiskwalificatie Onderwijs).

In 2013 heeft ze haar bedrijf ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies‘ opgericht en sindsdien werkt ze met veel plezier en enthousiasme als opvoedcoach. Joyce coacht ouders met kleine of grote opvoedvragen en heeft in die hoedanigheid meegewerkt aan diverse projecten, zoals Peuter-Pret en MOVeBaby (i.s.m. MUMC+).

Joyce is PSYCHOLOOG NIP. Daarnaast is ze o.a. officieel geaccrediteerd om opvoedingsondersteuning volgens Triple P te mogen geven. Ze heeft de training voor het geven van OpvoedParty’s met succes afgerond (incl. Terugkom-, Inspiratie- en Opfrisbijeenkomst; Lunamare).

In 2018 volgde ze de cursussen ‘Adviseren over veilig slapen’ (VeiligheidNL) en ‘Signaleren postpartum depressie’ (Trimbos-instituut) met succes afgerond. Binnenkort rondt ze de opleiding ‘The Happiest Baby’ (Happiest Baby Educator Certification Program) van kinderarts Harvey Karp, MD af.

Naast haar werk is Joyce moeder van een zoon (9), een dochter (7) en een zoon (3). In haar vrije tijd heeft ze zich tot voor kort jarenlang ingezet in het verenigingsleven (harmonieorkest) als muzikant en als actief bestuurs- en commissielid. Ook was ze lid van de MIK OuderCommissie Eijsden. Momenteel werkt ze als vrijwilliger in de Heuvelland Bibliotheek Eijsden, waar ze o.a. vaker voorleest aan jonge kinderen, ook aan kinderen wiens moedertaal niet de Nederlandse is.

 

cropped-logo_akse_coaching_groot_nieuw.png

Neem ook eens een kijkje op mijn website.