10 basistips om je kind of tiener beter naar je te laten luisteren

Alle kinderen luisteren wel eens niet naar hun ouders. Dat hoort erbij. Er kunnen allerlei redenen zijn waarom je kind niet naar je luistert. Je kind is bijvoorbeeld zo druk aan het spelen, zit helemaal in een game of gaat zo op in zijn boek dat hij je echt niet hoort. Hij heeft dan helemaal niet door dat je tegen hem praat. En dat is ook heel begrijpelijk. Sterker nog, het is eigenlijk helemaal niet zo erg, want je kunt je goed voorstellen dat je kind in zo’n situatie niet naar je luistert. Je kind doet het niet expres.

Het wordt pas vervelend als je het idee hebt dat je kind wél expres niet naar je luistert of als het niet luisteren te vaak gebeurt. Dan kan de frustratie bij jou als ouder langzaam maar zeker gaan oplopen. Uiteraard zou je heel graag zien dat je kind wél naar je luistert, zonder dat jij eerst gefrustreerd raakt, zonder dat jij je stem moet gaan verheffen of zonder dat jij moet gaan dreigen met allerlei consequenties of straffen. En dat kan!

⇒ In dit artikel geef ik je 10 basistips, die er samen voor gaan zorgen dat je kind beter naar je luistert. Het zijn misschien niet altijd de meest voordehand liggende tips, maar m.i. horen ze er wel allemaal bij. Hier komen ze:

 

1. Zorg voor duidelijke afspraken in huis. Family Sitting On Sofa In Lounge Next To Open Fire Eating Pizza
Duidelijkheid is een ontzettend belangrijk onderdeel van opvoeden. Kinderen vinden dat zo fijn. Uiteraard vinden ze dat niet bewust fijn, maar we weten uit onderzoek dat er wel bij varen als ze weten waar ze aan toe zijn. (Net als volwassenen eigenlijk.)

Zorg dat je vooral afspraken maakt over thema’s, die je zelf enorm belangrijk vindt. Dus als je kind zich er niet aan zou houden, dan gaan je haren recht overeind staan. Denk maar aan afspraken als ‘we doen elkaar geen pijn’ of ‘als we het ergens niet mee eens zijn, dan zeggen we dat op een rustige manier’ (we gaan dus niet schreeuwen, slaan ed.).

En als je een afspraak met je kind hebt gemaakt, dan is het natuurlijk belangrijk dat je je  kind eraan houdt. Dus denk goed na waar je precies afspraken over maakt. Vanaf het moment dat je de afspraak hebt gemaakt, moet je bereid zijn om je kind eraan te houden.
In dit kader helpt het principe ‘Zeg wat je doet, doe wat je zegt.’ erg goed. Als je niet bereid bent om te doen wat je zegt, dan kun je het ook beter niet zeggen of beter niet die afspraak maken.

Dit klinkt op zich natuurlijk ontzettend eenvoudig, maar in praktijk is dit vaak nog behoorlijk lastig. Neemt niet weg dat het voor je kind (en dus ook voor jou) belangrijk blijft om duidelijkheid te krijgen. Er zit alleen één addertje onder het gras: de afspraken die je met je kind maakt, gelden voor iedereen in het gezin, dus ook voor jou…

⇒ Kortom: gun je kind jouw duidelijkheid.

 

2. Pas consequenties toe
moeder_vinger_naar_dochter_armen_over_elkaarZoals je bij punt 1 las, is het belangrijk om je kind (en jezelf) aan de gemaakte afspraak te houden. Maar dat is nog niet alles. Als je kind zich er (herhaaldelijk) niet aan houdt, dan is het belangrijk dat je je kind een consequentie geeft. Uiteraard is het nu niet de bedoeling om je kind zo maar allerlei consequenties te geven. Een goede consequentie past bij de situatie, waarin je kind zich niet aan de afspraak hield.
Bijvoorbeeld: als je kind toch met de bal blijft spelen, terwijl je al 2x hebt gezegd dat dat binnen niet mag, dan mag je de bal best een tijdje wegnemen.

Dit voorbeeld is een consequentie die past bij de situatie en die je kind (zeker vanaf een jaar of 2) goed begrijpt. Houd de consequenties wel altijd passend, logisch, reëel en eerlijk. Het gaat echt niet om de intensiteit of duur van de straf maar om de boodschap, die je je kind wil geven. Daarbij pak je ook nooit zo maar iets weg of geef je je kind nooit zomaar ‘uit het niets’ een consequentie; je zorgt altijd voor een leermoment. Je legt je kind kort en bondig uit wat je doet én waarom.
Een consequentie als ‘zonder eten naar bed’ is dus nooit passend, logisch of eerlijk.

⇒ Wees bereid om consequenties toe te passen als je kind zich niet aan jullie afspraak houdt.
Meer weten? Lees dan m’n artikel ‘Nee, niet doen, dat mag niet!’ over grenzen stellen zonder ‘nee’ of ‘niet’.

 

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

3. Voorkom dat je in een opvoedvalkuil trapt.
kind_winkel_kijkt_zielig_vragendIedere ouder trapt er wel eens in: een opvoedvalkuil. Je bent je er misschien niet echt bewust van, maar onbewust pak je dan een situatie onhandig aan, waardoor je kind juist niet leert om naar je te luisteren. Sterker nog, deze tactieken werken vaak averechts.

Ik geef je hieronder 3 voorbeelden:
– ‘Je wil dat je kind iets voor je doet en je vraagt het hem een paar keer. Je kind doet het echter niet. Pas op het moment dat je echt boos wordt en gaat schreeuwen, komt je kind  pas in actie.’
– Of: ‘Je geeft je kind een hele lange of juist vage instructie, waardoor het voor je kind helemaal niet duidelijk is wat je precies van hem verwacht. En jij je maar afvragen waarom je kind niet doet wat jij hem vraagt…’
– Of: ‘Jullie zijn in de winkel en je kind wil graag iets lekkers kopen. Jij geeft aan dat je dat niet wil kopen. Dan gaat je kind ineens heel hard huilen, schreeuwen en krijsen. Midden in de winkel. Gauw leg je het lekkers in het karretje. Dan houd je kind tenminste op met dat geschreeuw.’
⇒ Herken je misschien één van deze voorbeelden?

In deze voorbeelden leert je kind helaas niet om naar je te luisteren. Het leert wél om (1) pas in actie te komen op het moment dat jij boos wordt of gaat schreeuwen (dus niet als je het rustig vraagt), (2) je kind weet wel dat je iets van hem gevraagd hebt, maar begrijpt je instructie gewoon niet en kan het daardoor simpelweg niet doen, en (3) je kind leert dat hij door te gaan huilen, schreeuwen of krijsen toch krijgt wat hij wilde.

=> Kortom: voorkom dat je in deze opvoedvalkuilen trapt. Uit deze voorbeelden haal je dat (1) het belangrijk is van je kind te verwachten dat hij bij de 1e of 2e keer dat je het vraagt in actie komt (en niet pas na 10x vragen of nadat je boos bent geworden), dat (2) je een korte, duidelijke instructie geeft, die je kind kan begrijpen én uitvoeren, en dat (3) je je aan je afspraak houdt, dus als je gezegd hebt dat je kind iets niet mag of krijgt dan blijft dat zo, ongeacht het daaropvolgende gedrag of de reactie van je kind (zie ook punt 1 van dit artikel).
Je leest meer over dit thema in m’n artikel ‘Laat dat nou! | 5 opvoedvalkuilen waar we allemaal intrappen én waardoor opvoeden onbedoeld lastiger wordt.’.

 

4. Geef je kind voldoende positieve aandacht
vader_zoon_spelen_aan_zeeDit punt is eigenlijk het aller-, aller-, allerbelangrijkste in de opvoeding en mag dus absoluut niet ontbreken. Helaas gaat het nog wel eens mis, om de eenvoudige reden dat we als ouders soms bang zijn om onze kinderen te ‘verwennen’. We zijn bang om ons kind ‘te veel’ positieve aandacht te geven. Toch bestaat er niet zo iets als ‘te veel’ positieve aandacht geven. Verwennen is op deze manier dan ook echt niet mogelijk.

Stel het je als volgt voor: je kind begint iedere ochtend met een leeg rugzakje dat dagelijks met positieve aandacht gevuld moet worden. Die positieve aandacht geef je je kind o.a. door samen tijd door te brengen met je kind (ook één-op-één) en door regelmatig met je kind te spelen (sluit dan aan bij wat je kind aan het doen is). Verder is het belangrijk om je kind te laten weten wat hij goed doet en dat ook op dát moment specifiek en expliciet te benoemen.

=> Kortom: wees niet bang om je kind positieve aandacht te geven. Je kind heeft dat heel hard nodig.
Meer weten? Lees dan m’n artikel ‘Voorkom ongewenst gedrag: Geef je kind positieve aandacht’ over hoe je je kind voldoende positieve aandacht kunt geven. 

5. Zorg dat je kind zich gezien en gehoord voelt.
moeder_troost_zoonNog zo’n onmisbaar concept binnen (positief) opvoeden, waardoor je kind beter naar je gaat luisteren, is om er als ouder voor te zorgen dat je kind zich gezien en gehoord voelt. Het is zo belangrijk dat je kind zich door jou begrepen voelt.

Als er iets aan de hand is waardoor je kind van slag, verdrietig of misschien wel boos is, dan is het goed om te laten merken dat je graag wil weten wat er precies met je kind aan de hand is. Je gaat op zoek naar de emotie van je kind en je probeert die te benoemen: ‘ik zie dat je verdrietig / boos / teleurgesteld bent’. Je kind zal dan aangeven of dat klopt (of niet). Klopt je inschatting niet, dan zegt je kind zelf wat hoe hij zich wel voelt of – als je kind daar nog te jong voor is – dan benoem je zelf een andere emotie, die het evt. ook kan zijn. Daarna verplaats je je in je kind en benoem je dat je kunt invoelen waarom je kind zich inderdaad zo voelt.

Door deze aanpak voelt je kind zich echt gezien en gehoord. Je zult merken dat de eerst nog zo heftige reactie van je kind nu al een stuk minder is en dat je kind al veel rustiger is. Zodra dat gebeurd is, kun je het met je kind hebben over wat er wel en niet mag. Zo lang je kind nog in de heftige emotie zit, is je kind niet ontvankelijk voor jouw woorden of input.
O ja, opmerkingen als ‘stel je niet aan’, ‘waarom huil je nú alweer’ of ‘er is toch niks gebeurd’ doen nooit recht aan de emotie van je kind. Met dit soort opmerkingen wals je juist over de emoties van je kind heen en neem je zijn emoties niet serieus. 

⇒ Schenk eerst aandacht aan de emotie van je kind. Daardoor voelt je kind zich gezien en gehoord. Daarna is er ruimte om het over de situatie en zijn gedrag te hebben.
Als je meer wil lezen over dit thema, lees dan m’n artikel ‘4 manieren om je kind te helpen met lastige emoties (+ 3 BONUSTIPS)‘.

 

 


Autoritatief opvoeden
De eerste 5 tips gaan voornamelijk over ‘structuur, regelmaat en duidelijkheid’ (punten 1, 2 & 3; dimensie 1) enerzijds en over ‘warmte & betrokkenheid’ (punten 4 & 5; dimensie 2) anderzijds. Als beide dimensies in voldoende mate in de opvoeding aanwezig zijn, dan is er sprake van ‘autoritatief opvoeden’.
⇒ Uit onderzoek weten we dat kinderen, die autoritatief opgevoed worden, de grootste kans hebben om zich optimaal te ontwikkelen. Vandaar dat deze punten zo belangrijk zijn. In het belang van je kind mogen ze niet ontbreken in een positieve opvoeding.


 

6. Zorg dat je kind voldoende slaapt.
meisje_slaapt_met_knuffelIedere ouder heeft al wel eens ervaren dat te weinig slapen echt een flinke wissel op je kan trekken. Na een periode van slecht of weinig slapen, ben je overdag niet alleen ontzettend moe, maar kun je ook minder hebben van anderen om je heen, ben je prikkelbaarder, heb je een korter lontje, ben je sneller boos en gefrustreerd, kun je je minder goed concentreren, heb je minder energie, ben je sneller ziek en ga zo maar door. Dat geldt voor kinderen natuurlijk net zo; daarnaast hebben zij de slaap hard nodig voor hun groei en ontwikkeling. Je kunt je wel voorstellen dat kinderen, die goed en voldoende slapen, overdag beter naar hun ouders luisteren.

⇒ Kortom: een goede nachtrust en voldoende slaap zijn onmisbaar. Vandaar dat het zo belangrijk is dat je kind voldoende slaap krijgt.
Als je graag wil lezen hoe je ervoor zorgt dat je kind beter slaapt, lees dan m’n artikel ‘Lekker slapen! Praktische tips voor kinderen en hun ouders.’.

 

 


fb_cursus_help_mijn_kind_luistert_niet
Cursus ‘Help, mijn kind luistert niet!?’
Wil je graag weten hoe je ervoor zorgt dat je kind beter én sneller naar je luistert?
Op een positieve, liefdevolle en constructieve manier.

=> Dan is deze cursus precies wat je zoekt.
=> Vraag nu GRATIS Les 1 van deze cursus aan.

Lees hier wat je allemaal van deze cursus mag verwachten.


 

7. Zorg voor een gezonde leefstijl van je kind.
Dit is eigenlijk een zijspoortje, maar ik vind deze zo belangrijk dat ik ‘m toch in deze lijst opneem. Bij een positieve opvoeding hoort m.i. namelijk ook een gezonde leefstijl. Als je kind gezonde voeding binnenkrijgt, voldoende beweegt en veel buiten speelt, dan is de kans groot dat je kind lekker(der) in zijn vel zit en op een fijne manier door het leven gaat. Kinderen, die lekker in hun vel zitten, zijn eerder geneigd om naar hun ouders te luisteren.
In het artikel ‘Overgewicht bij kinderen: Wat is het precies en wat kun je er aan doen?‘ lees je wat het voor gevolgen voor kinderen kan hebben als ze overgewicht hebben en daardoor (vaak) niet optimaal in hun vel zitten. 

8. Samen opvoeden
man_vrouw_in_gesprekVoor partners kan het soms nog best een uitdaging zijn om qua opvoeding op één lijn te zitten. De verschillen in jullie aanpak kunnen komen doordat jullie zélf allebei een andere opvoedaanpak hebben genoten; en misschien wil je de aanpak, die je zelf  als kind kreeg, graag overnemen óf juist helemaal niet. Of jij hebt over specifieke opvoedtheorieën gelezen en wil die graag toepassen, maar je merkt dat je partner daar totaal niet achter staat.

Nou hoef je als partners echt niet altijd exact dezelfde opvoedaanpak te hanteren, maar het is voor je kind wel het fijnst als hij weet waar hij aan toe is en dat hij weet wat hij van jullie kan verwachten. Vandaar dat het fijn is als je het over een aantal basisthema’s eens kunt worden. Hoe meer jullie aanpak of ideeën uit elkaar liggen, hoe moeilijker het zal zijn om het met elkaar eens te worden. Dat lukt dus ook niet met één gesprekje. Neem daar de tijd voor en bespreek in alle eerlijkheid en openheid hoe jullie beiden over de opvoeding (en specifieke onderwerpen daarbinnen) denken en leg uit hoe dat komt. Pas als je weet waar de ideeën en redeneringen van de ander vandaan komen, kun je verder. Op die manier is de kans het grootst dat jullie over veel opvoedthema’s consensus bereiken.

⇒ Blijf in het belang van jullie kind open en eerlijk over jullie opvoedaanpak communiceren.
Lees meer over dit thema in m’n artikel ‘Ruzie over de opvoeding: Zo los je het op!’.

 

 

9. Zorg goed voor jezelf
gezin_op_de_fietsBij punten 6 en 7 gaf ik al aan dat het voor je kind belangrijk is om een gezonde leefstijl te hebben en om voldoende te slapen. Dat geldt voor jou als ouder natuurlijk net zo goed. Ook voor jou is het namelijk belangrijk om voldoende te slapen, gezond te eten en voldoende te bewegen. Misschien ken je de uitdrukking ook wel: ‘als je goed voor jezelf zorgt, dan kun je beter voor anderen zorgen’. En misschien komt er bij jou als volwassene nog wel bij dat je de mate van (chronische) stress probeert te beperken.

⇒ Zorg er voor dat je actief aandacht besteedt aan je eigen gezondheid. Ook daarin geef je je kind een belangrijk voorbeeld. En zeg nou zelf: als jij lekker in je vel zit, kun je de opvoeding van je kind weer net een stapje beter aan. Toch…?
Lees meer over dit thema in m’n artikel ‘3 Goede Voornemens voor Ouders (of: Hoe houd je het ouderschap goed vol?)’.

 

 

10. Last but not least: Blijf zelf rustig.
kinderen_apen_ouders_in_alles_naWelke lastige opvoedsituatie zich ook voordoet, het is altijd belangrijk dat jij als ouder rustig probeert te blijven. Jij geeft je kind altijd een voorbeeld van hoe je in leuke, fijne  of juist lastige situaties kunt reageren. Uiteraard heb je liever niet dat je kind gaat schreeuwen, schelden of tieren als hij boos, verdrietig, gefrustreerd of teleurgesteld is; doe dat dan zelf ook niet. Je kind ziet jou namelijk als voorbeeld. En vergis je niet: ook al zeg je nog zo vaak tegen je kind dat het belangrijk is om rustig te blijven, als je dat zelf niet doet, heeft je uitspraak weinig waarde. Je kent de volgende uitspraak misschien wel: ‘Je kind doet zoals jij doet, niet zoals je zegt’.
Als je meer wil lezen over hoe je zelf kunt stoppen met schreeuwen en wil leren hoe je op een positieve manier met je kind kunt communiceren, vraag dan GRATIS mijn e-book ‘Stop met Schreeuwen’ aan. 

Heb je het idee dat je de meeste van deze punten al toepast in jouw opvoeding, maar heb je het idee dat het gedrag van je kind nog steeds niet goed hanteerbaar is?
Neem dan contact met me op, zodat we samen kunnen kijken waar het mis gaat, wat er anders kan en hoe je de relatie met je kind (nóg) beter maakt.

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over één van deze thema’s, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘10 basistips om je kind of tiener beter te laten eten (incl. praktische tips).
– ‘10 basistips om je baby, kind of tiener lekker te laten slapen.
– ‘Peuterpuberteit: 10 domeinen om samen met je kind te overwinnen.
– ‘10 redenen waarom baby’s huilen (en wat je dan kunt doen).
– ‘Sturing & verbinding: Waarom beide aspecten onmisbaar zijn in de opvoeding van jouw kind.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

© De foto van Joyce Akse is gemaakt door Ilona Tychon Fotografie.

logo_akse_coaching_groot_nieuwGa (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Heeft mijn kind dyslexie of niet? Wat je er als ouder of leerkracht over moet weten. [ Interview met dyslexie-expert drs. Kim Huiskamp ]

Joyce Akse maakt een serie artikelen, waarin ze experts interviewt over hun eigen onderzoek of werkveld. Het doel van deze serie is om resultaten van wetenschappelijk onderzoek te vertalen naar praktische tips voor ouders, waar ze thuis direct mee aan de slag kunnen. Deze thema’s hebben natuurlijk te maken met het ouderschap, opvoeding en/of de ontwikkeling van kinderen (0-16 jaar). 

 

jongen_schrijven_handen_in_haarZodra je kind naar school gaat, komt hij al snel in aanraking met taal. In de kleutergroepen wordt er voorzichtig aandacht aan besteed en vanaf groep 3 begint het echte werk. Bij de meeste kinderen verloopt de taalontwikkeling zonder veel problemen; bij sommige kinderen zie je echter dat het lezen en spellen moeizamer gaat. Dat komt vaak in groep 3 en 4 naar boven. Bij deze kinderen zou er sprake kunnen zijn van dyslexie.

Over het onderwerp ‘dyslexie’ interviewde ik drs. Kim Huiskamp. Zij werkt als diagnosticus en behandelaar bij het Regionaal Instituut Dyslexie (RID) in Maastricht.

In dit artikel vertelt ze uitgebreid wat dyslexie precies is (en wat niet), hoe je dyslexie bij jouw kind kunt herkennen, waarom het belangrijk is om de taalontwikkeling van je kind goed in de gaten te houden en – indien nodig – op tijd te starten met behandeling. Daarnaast vertelt ze welke mythes en vooroordelen er soms nog bestaan over dyslexie, waar dyslexie wel eens mee verward wordt en wat je als ouder kunt doen om het leesplezier van je kind te stimuleren.

 

Je bent expert op het gebied van dyslexie en leesvaardigheid. Hoe ben je bij dit onderwerp gekomen en wat spreekt jou er persoonlijk zo in aan? 
meisje_wil_niet_lezen‘Ik ben eigenlijk toevallig met dyslexie in aanraking gekomen. Aan het einde van mijn opleiding psychologie heeft mijn stagebegeleidster mij in contact gebracht met prof. dr. Leo Blomert, expert op het gebied van dyslexie. Hij zocht mensen om een vakgroep te vormen om het dyslexieprotocol op poten te krijgen en dat wilde ik graag doen. Op die manier kon ik dus bij toeval in zijn werkgroep aan de slag. Daardoor kwam ik ook in aanraking met wetenschappelijk onderzoek naar dyslexie. Het onderwerp trok mij erg aan, maar ik merkte dat ik liever in een klinische setting werkte dan in een wetenschappelijke. Via Leo Blomert werd ik toen voorgesteld aan Patty Gerretsen, toentertijd directeur wetenschap van het RID. Zo ben ik uiteindelijk bij het RID terechtgekomen en daar werk ik nu al 15 jaar. Wat ik zo prettig vind aan werken met mensen met dyslexie is dat je echt iets voor iemand kunt betekenen. Iedereen in onze maatschappij krijgt te maken met lezen en schrijven en als je dyslexie hebt, kun je flinke problemen ondervinden op school, op je werk of zelfs privé. Met een gerichte behandeling en concrete tools, kun je kinderen (en volwassenen) met dyslexie echt helpen hun situatie te verbeteren. Het geeft me enorm veel voldoening dat ik op deze manier iets kan betekenen voor de kinderen, die bij ons komen.’

 


Curriculum Vitae
kim_huiskamp_fotoDrs. Kim Huiskamp studeerde neuro– en ontwikkelingspsychologie aan de Universiteit Maastricht. Daarna werkte ze een jaar als psycholoog / onderzoeksassistent aan dezelfde universiteit. Vervolgens maakte ze de overstap naar het Regionaal Instituut Dyslexie (RID) in Maastricht. Ze werkte er een tijd als hoofd behandeling en vestigingsmanager; momenteel als diagnosticus en behandelaar.


 

Kun je uitleggen wat dyslexie precies is?
hersenen_kwabben‘Als je dyslexie hebt, dan heb je moeite met lezen en/of spelling. Sommige kinderen hebben alleen moeite met lezen, andere alleen met spellen en weer andere met allebei. De grootste groep van de kinderen met dyslexie heeft moeite met allebei.

In onze maatschappij maken we gebruik van het alfabetische schrift. Onze woorden zijn opgebouwd uit klanken. Als je het woord wil leren lezen en schrijven, dan zul je het woord moeten opdelen in klanken. Je gaat dan als het ware de klankstructuur van woorden ontcijferen.

In de hersenen zit een gebiedje (temporaal kwab*) dat de klankstructuur van woorden verwerkt, het helpt je met het in stukjes hakken van woorden. Dat gaat automatisch, onbewust.
*: Meer specifiek, de superieure temporale sulcus (STS) en planum temporale (PT) zijn betrokken bij de integratie van de letter-klank-koppeling. De visual word form area (VWFA) is betrokken bij directe woordherkenning.

Bij dyslexie is dat gebiedje wat minder goed toegerust om de klankinformatie te ontwarren. Die informatie loopt dan een beetje door elkaar. Je spreekt woorden misschien soms net een beetje verkeerd uit.
Bijvoorbeeld: Je hebt het dan niet over ‘doelwit’ maar over ‘doellid’.

En dat is eigenlijk nog maar het begin. Kinderen (of volwassenen) met dyslexie hebben er dus moeite mee om de klanken van elkaar te onderscheiden. De volgende stap is dat je de klanken gaat koppelen aan een letter, dus de klanken van losse letters. In groep 3 begin je daarmee: je leert welke klank bij welke letter hoort (bijv. ‘Dit is de letter ‘L’ en die klinkt zo…’).

Die letter-klank-koppeling zit weer in een ander gebiedje van die temporaal kwab. Dat gebiedje koppelt als het ware de auditieve (klank, die je hoort) en visuele informatie (letter, die je ziet) aan elkaar. Dat ‘koppelproces’ duurt eigenlijk jaren. Van groep 3 naar groep 8 maken kinderen daarin een stijgende lijn door. Die integratie duurt dus echt jaren en kan alleen optreden met onderwijs. Pas daarna wordt het een automatisch proces. Op het moment dat het automatisch is, kun je het zien van een letter niet meer als niet-letter zien. Op latere leeftijd gebeurt dat zelfs met hele woorden. Maar daar heb je dus wel training voor nodig. Een beginnende lezer kan dat nog niet met hele woorden. Daarom begin je op school eerst met het leren van de letters met bijbehorende klanken.’

 

Hoe ‘ontstaat’ dyslexie? 
loesje_dyslexie‘Je wordt met dyslexie geboren; het ontstaat dus eigenlijk niet echt. Het is ook erfelijk, wat betekent dat het vaker binnen families voorkomt.

Bij dyslexie zijn twee vaardigheden of processen verstoord: aan de ene kant is dat de klankverwerking (fonologische verwerking), aan de andere kant is dat de letter-klankkoppeling.

In groep 3 leren kinderen om te ‘decoderen’ oftewel om te ‘hakken & plakken’.
Bijvoorbeeld: ze leren dat het woord ‘kip’ uit 3 klanken bestaat: k – i – p.

In de hersenen gaat dat dan nog niet automatisch. De kinderen zullen er energie in moeten steken om dat goed te leren. Ze hebben op dat moment ook nog minder bronnen om het woordbeeld in hun geheugen op te slaan.

Als je het hele proces van het lezen en spellen hebt doorlopen, dan is het eindstation dat je een heel woord ziet en herkent. Je herkent het omdat het opgeslagen is in het ‘mentaal lexicon’. Hoe meer je daarin opgeslagen hebt, hoe automatischer het lezen en spellen gaat. Dat automatisme kun je trouwens ook krijgen als je dyslexie hebt. Maar omdat de basis van het aanleren lastiger is, duurt het langer om bij dat eindstation te komen.’

 

Hoe kunnen ouders dyslexie bij hun kind herkennen? 
jongen_in_klas_juffrouw_geen_zin‘Je kunt dyslexie eigenlijk pas echt herkennen vanaf dat je kind een tijdje in groep 3 zit, dus als je kind echt onderwijs krijgt op het gebied van lezen en schrijven. Bij kleuters zie je ook al wel eens dat ze moeite hebben met klankverwerking. Ze hebben dan bijv. moeite met het leren / benoemen van de kleuren, met links en rechts, ze hebben moeite met rijmen, ze vinden het lastig om de namen van klasgenootjes te onthouden of ze vinden het moeilijk om nieuwe liedjes te leren. Dat zijn allemaal dingen waarbij ze iets moeten doen op het gebied van klankverwerking. Een deel van de kinderen, dat hier moeite mee heeft, kan later moeite krijgen met lezen en schrijven. Dat hoeft echter niet perse. Het zijn dus geen harde criteria, eerder een aanwijzing om het goed in de gaten te houden. Andersom geldt dat ook: als je kind hier als kleuter geen moeite mee heeft, dan wil dat niet zeggen dat hij geen dyslexie kan hebben. Het kan op dyslexie wijzen, maar dat is niet één op één.

In groep 3 kijk je of leerlingen moeite hebben met het leren van letters, met het hakken en plakken, met het op tempo lezen van woorden en of leerlingen fonetisch blijven schrijven (= letterlijk schrijven van wat je hoort).

Het mag dus duidelijk zijn dat je lezen en spellen echt moet leren. Wil je dyslexie kunnen aantonen, dan moet je dus onderwijs hebben gehad. Als school merkt dat een kind moeite heeft met lezen en spellen, dan moet het ook extra onderwijs en aandacht op dat gebied aanbieden. Halverwege groep 3 kom je er misschien achter dat een leerling zich wat trager ontwikkelt op het gebied van taal en spelling. Dan is het belangrijk om uit te filteren waar dat door komt; een probleem op het gebied van lezen en spelling hoeft nl. niet altijd op dyslexie te wijzen. Basisscholen hebben daar een protocol voor.
Als school bijvoorbeeld op basis van de citoscores (bij score D of E) merkt dat het lezen van een leerling achterblijft, dan wordt er extra aandacht aan die leerling gegeven; bijv. door de leerling in een apart groepje te zetten en/of extra aandacht te geven op het gebied van lezen en/of spelling. Als de leerling dat een half jaar of heel jaar heeft gehad en dat blijkt onvoldoende effect te hebben gehad, dan kun je pas echt gaan onderzoeken of dyslexie een mogelijke oorzaak is.

Het is belangrijk om na te gaan wat precies de oorzaak is van de problemen die een leerling heeft op het gebied van lezen en spellen. Juist om te weten of het dyslexie kan zijn of niet. Een leerling kan bijvoorbeeld ook een algemeen leerprobleem hebben of er speelt iets anders dat hem belemmert in zijn leerproces. Denk bijvoorbeeld aan een trauma in de familie (bv. echtscheiding en daardoor verlies van motivatie om te leren of goed mee te doen op school). Dan kan een kind dus wel moeite met lezen en/of spelling hebben, maar niet door een onderliggende dyslexie. Vandaar dat het enerzijds zo belangrijk is om goed te onderzoeken wat precies de reden is dat een kind moeite heeft met lezen en/of spelling. Anderzijds is het daarom goed om een breder leerprofiel mee te nemen en om te beoordelen of de één-op-één-hulp in de klas goed genoeg heeft gewerkt. Uiteraard kunnen de lees- en spelmoeilijkheden ook nog andere oorzaken hebben of samenhangen met andere stoornissen.’
Daarover bij een volgende vraag meer.

 


Heb je het idee dat kinderen hun dyslexie kunnen verdoezelen, waardoor het voor ouders of leerkrachten lastig wordt om het te herkennen? 
meisje_juffrouw_samen_lezen‘Eerlijkgezegd lijkt het me voor een kind bijna niet te doen om dyslexie te verdoezelen. Ze kunnen wel verschillende strategieën laten zien om met hun lezen of spelling om te gaan. Ze trappen bijvoorbeeld op de rem en gaan heel langzaam lezen. Of ze gaan juist heel snel lezen en raden dan wat er staat. Kinderen met dyslexie hebben moeite met het technische leesproces; dat betekent in dit geval dat het ten koste gaat van de snelheid of van de nauwkeurigheid van het lezen.

Bij kinderen met veel compensatiemogelijkheden zien we wel eens dat ze met tekst lezen een hoger niveau behalen dan met woordlezen. Ze hebben dan steun aan de semantiek van de tekst; de inhoud en betekenis van de tekst helpt hen om de woorden in tekstverband te lezen.

Bij hoog-functionerende volwassenen zien we wel eens dat ze vooral vastlopen bij het lezen van onzinwoorden. Zij hebben door de jaren heen al zoveel woorden geleerd en opgeslagen (in hun mentaal lexicon), dat ze al veel woorden en teksten gewoon goed kunnen lezen.

Bij de beoordeling of een kind dyslexie heeft, weegt het lezen trouwens zwaarder dan spelling of schrijven. Lezen is namelijk een ‘puurdere’ maat van dyslexie vanwege het automatische proces. Daarom geeft het lezen meer de doorslag bij de beoordeling van dyslexie. Bij spelling is altijd gerichte aandacht nodig en kunnen dus ook weer andere dingen spelen, waarom kinderen er moeite mee hebben (denk aan motivatie en taakgerichtheid).’

 

Vanaf welke leeftijd kun je dyslexie laten onderzoeken? 
jongen_vrouw_huiswerk_maken‘Vanaf de leeftijd van ongeveer 8 jaar, dus pas bij kinderen in groep 4, kun je dyslexie betrouwbaar onderzoeken. Dus nog niet echt vanaf groep 3. Je moet kinderen namelijk de kans geven om het lees- en spelproces op gang te laten komen.

Merk je dat het kind al last heeft op dit gebied vanaf de kleuterklas (zie hierboven), dan zou je een leerling van groep 3 eventueel wel al kunnen laten onderzoeken. Maar dat zijn eerlijkgezegd wel de uitzonderingen.’

 

Waarom is het belangrijk om het op jonge leeftijd te laten onderzoeken?
meisje_vrouw_schrijven‘Als je van groep 3 naar groep 8 kijkt, dan worden de normen steeds strenger. Als jij je op een trager tempo ontwikkelt vergeleken met je groepsgenoten, zal het verschil daarom steeds groter worden. Dan ga je dus steeds meer achterlopen ten opzichte van de andere kinderen.

In de hogere groepen wordt ook steeds meer gebruik gemaakt van taal. Zo heb je in groep 4 nog wel het ‘kale’ rekenen, maar vanaf groep 5 komen ook steeds vaker verhaaltjessommen aan bod. Dan is het ook bij vakken als rekenen belangrijk om goed te kunnen lezen. En bij de hogere groepen komt alleen nog maar meer (talige) informatie op de leerling af. Ze hebben dan een bepaald functioneel leesniveau nodig om alles op een goede manier te kunnen verwerken en te begrijpen. Dat is niet alleen nodig bij vakken als begrijpend lezen en redactiesommen, maar ook bij vakken als geschiedenis of aardrijkskunde.
Het is misschien goed om in dit kader te weten dat het onderdeel ‘begrijpend lezen’ één van de onderdelen is, waarop bepaald wordt welk niveau van voortgezet onderwijs je aankunt. Als jij het technisch leesniveau hebt van iemand van groep 3 en je moet lezen op het niveau van eind groep 7, dan is het lastiger om de inhoud van tekst er op een goede manier uit te pikken, zeker als je al zo worstelt met de tekst die je leest. (Als de tekst je voorgelezen wordt, kan het natuurlijk weer anders zijn.)

Om op een goede manier te kunnen laten zien, wat er aan vaardigheden en kennis in je zit, is het dus belangrijk dat het gat tussen je leesniveau en je vaardigheden niet te groot is. Als dat wel het geval is, dan wordt het een stuk lastiger om te laten zien wat je kunt.’

 

Kun je van dyslexie genezen? 
meisje_leest_boek_MLP‘Helaas kun je niet van dyslexie genezen. Je zult altijd meer moeite met lezen en spellen blijven hebben dan anderen zonder dyslexie.

Ondanks dat gegeven kun je het gebiedje in de hersenen wel trainen, waardoor het lezen en spellen beter gaat. Dyslexie is dus niet te genezen, maar je kunt je lees- en spelvaardigheden wel verbeteren. En dat is goed nieuws.

Het is goed om te accepteren dat het lezen en spellen moeilijk voor je is en zal blijven. Je ziet dat sommige kinderen heel opgelucht zijn met diagnose (‘gelukkig, ik kan er niks aan doen’); er valt een last van hun schouders. Andere kinderen voelen zich er juist vervelend door; ze krijgen het gevoel dat ze anders zijn dan anderen, dat ze niet normaal zijn of dat ze niet meer degene zijn die ze waren. Kinderen, die moeite hebben om te accepteren dat ze dyslexie hebben, kunnen baat hebben bij ‘psycho-educatie’. Bij het RID geven we hen o.a. een boekje mee dat ze samen met hun ouders kunnen lezen: ze gaan dan samen vragen beantwoorden, thema’s bespreken en ze kunnen wat meer gerustgesteld worden. De inhoud van dit boekje komt dan ook in de behandeling aan bod. Ook is het goed om te weten dat heel beroemde of intelligente mensen dyslexie hadden (denk maar eens aan Einstein). Door dyslexie zo positief mogelijk te benaderen, proberen we kinderen er een andere mind-set over te geven.

Nadat je een dyslexiebehandeling hebt gehad, kan de dyslexie toch weer de kop op steken, bijvoorbeeld als je een nieuwe taal gaat leren. Daar hebben leerlingen met dyslexie doorgaans meer moeite mee. Het blijft een zwakkere plek.’

 


EXTRA
Drs. Kim Huiskamp raadt de volgende boeken aan om (evt. samen met je kind) over dyslexie te lezen.

Informatieve boeken voor ouders:
boeken_MPL_dyslexie‘Kinderen met dyslexie, een gids voor ouders’ – T. Braams
‘Houvast bij leesproblemen en dyslexie op de basisschool, leidraad voor ouders’ – A. Paternotte en J. Buitelaar
‘Mijn kind & Dyslexie’ – R. Krijnen
‘Mijn kind heeft dyslexie’ – M. Ceyssens

Informatieve boeken voor kinderen: 
‘Dyslexie’ – Z. van Mersbergen (Informatiereeks 3, nummer 54)
‘Een 2 voor dictee. Een verhaal over dyslexie’ – J. Breeman
‘Letters op de snelweg. Boekje over dyslexie’ – K. Terlouw
‘Ik heb dyslexie, nou en!’ – L. de Groot

Leesboeken geschikt voor dyslectische kinderen:
http://www.makkelijklezenplein.nl (informatie over leesboeken voor dyslectici)
http://www.zwijsen.nl (serie Zoeklicht)
http://www.inktvis.nl (serie Kokkel-reeks)

Leesboeken over dyslexie voor kinderen: 
‘Ik ben niet bom!’- M. van de Coolwijk
‘Schatkasten’ – H. van der Werff
‘Pudding Tarzan’ – O.L. Kirkegaard
‘De smoezenkampioen’– C. Slee
‘Heksie. Hoe vang je een heks? – M. Snoeij


 

Waar wordt dyslexie wel eens mee verward? 
meisje_dromend_aan_tafel‘Als kinderen zich bij ons aanmelden om te onderzoeken of er sprake is van dyslexie, dan wordt er niet alleen gekeken naar hoe het met lezen en spelling gaat, maar we kijken ook naar andere schoolvakken. Kinderen kunnen namelijk in het algemeen moeite hebben om nieuwe vaardigheden aan te leren of ze kunnen een algemeen leerprobleem hebben. Dan heb je een heel andere benadering nodig om het kind verder te helpen.

Soms kunnen kinderen een taalontwikkelingsstoornis (TOS) hebben. Ze hebben dan moeite met taal in het algemeen; niet alleen moeite met lezen en schrijven, maar ook moeite met taalbegrip, met de taalproductie (uitspraak) en/of ze hebben een lage woordenschat. Bij kinderen met TOS is er dus meer aan de hand; ze hebben een breder taalprobleem.

Verder is het goed om aandacht te hebben voor andere stoornissen, zoals AD(H)D. Een kind dat bijvoorbeeld moeite heeft om de aandacht ergens bij te houden, kan daardoor in de klas informatie of instructie mislopen. Ook kan een kind met een aandachtsprobleem het ene vak wel leuk vinden en het andere niet; dan heeft het bijvoorbeeld minder aandacht voor taal en dus minder oefening om het goed te ontwikkelen. Dat wil echter nog niet zeggen dat er sprake is van dyslexie.

Sommige kinderen lopen een ‘didactische achterstand’ op: ze liggen achter op de groep, maar dat kan komen omdat ze minder effectief onderwijs hebben genoten dan andere kinderen. Ook dat hoeft dus niet door een mogelijk onderliggende dyslexie te komen.

Hier blijkt in ieder geval uit hoe complex het geheel kan zijn. Dyslexie kan ook nog eens samen voorkomen bij één van deze stoornissen (comorbiditeit), maar dat hoeft natuurlijk niet. Het is ook mogelijk dat de lees- en spelproblemen, die je opmerkt, door een ander onderliggend probleem veroorzaakt worden dan door dyslexie.’

 

Welke mythes, onjuistheden of vooroordelen bestaan er over dyslexie? 
meisje_leest_in_boek‘Er bestaan wel een aantal mythes of vooroordelen over dyslexie:

(1) Dyslexie ontstaat door een zuurstoftekort bij de geboorte of door slecht samenwerkende hersenhelften.
Vroeger werd wel gedacht dat dyslexie kwam door een zuurstoftekort bij de geboorte, maar we weten inmiddels dat dat niet zo is. Er werd ook wel gedacht dat de twee hersenhelften niet goed samenwerkten. Dan moesten de kinderen evenwichtsoefeningen doen, waardoor de helften wel beter gingen samenwerken. Beide ideeën zijn inmiddels ontkracht door wetenschappelijk onderzoek en niet waar gebleken.

(2) Kinderen met dyslexie kunnen niet goed zien of horen.  
Als je kijkt naar de gebieden in de hersenen die bij klankverwerking betrokken zijn, dan zitten die min of meer tussen de auditieve en visuele cortex in. De informatie die in de auditieve cortex terechtkomt (klank), wordt gecombineerd met de informatie die in de visuele cortex terecht komt (letter). Bij kinderen met dyslexie gaat die verwerking ervan moeizamer. Een kind met dyslexie kan dus zowel goed horen als zien, alleen het verwerken van de combinatie klank en letter gaat moeizamer. Je kunt dyslexie dus niet oplossen door een bril of een hoorapparaat te dragen.

(3) ‘Mijn kind heeft niet zo’n zin in lezen en spelling en moet gewoon wat beter zijn best doen.’ 
Ouders kunnen soms de overtuiging hebben dat hun kind niet gemotiveerd is en gewoon wat beter zijn best zou moeten doen. Maar ik leg dan altijd uit dat kinderen niet ongemotiveerd worden geboren; het kind beslist niet bewust of actief dat het geen zin heeft om te leren. Als een kind geen zin heeft om te lezen, om huiswerk te maken of om iets te doen voor school, dan komt dat door een bepaalde wisselwerking met iets anders. Dingen die je lastig vindt of waar je moeite mee hebt, vind je gewoon niet zo leuk om te doen. De berg wordt dan te hoog. Gelukkig kun je de berg lager maken, zodat het te behalen doel niet meer onbereikbaar lijkt. Het kind krijgt dan het gevoel dat hij het misschien toch kan.

We zien ook wel eens kinderen, die voordat ze bij ons komen, al een heel traject hebben afgelegd. Ze zijn dan al op zoveel plekken geweest en hebben al zoveel onderzoeken gehad, dat ze al bijna geen zin meer hebben om nóg een onderzoek of behandeling te ondergaan. Deze kinderen zou je ‘behandelmoe’ kunnen noemen. Dat wil echter niet zeggen dat ze niet geholpen kunnen worden; ook bij deze kinderen kan dyslexie vastgesteld worden en ook zij kunnen nog steeds geholpen worden.

(4) ‘Laat maar, er is toch niks aan te doen.’ 
Sommige ouders denken: ‘het is dyslexie, er is niks aan te doen’. Dat is echter niet het geval. Ook kinderen met dyslexie kun je met de juiste begeleiding beter laten lezen en spellen. Het is daarbij vooral belangrijk om voor ogen te houden wat je kind wel nog kan ontwikkelen en wat er nog wel mogelijk is. Ga na welk doel je kunt stellen. Daarbij is belangrijk om juist de inspanning, die je kind doet, te belonen (growth mindset) en niet het resultaat (fixed mindset).’

 

Wat kunnen ouders doen als ze het vermoeden hebben, dat hun kind dyslexie heeft? 
voorlezen_vader_dochter_lachend‘Als ouders vermoeden dat hun kind moeite heeft met lezen of spellen of zich er zorgen over maken, dan is het belangrijk om dat aan te kaarten bij de leerkracht. Het is goed om het zelf ook in de gaten te houden. Bespreek het, zodat de leerkracht er aandacht voor heeft.

School heeft dan – indien nodig – mogelijkheden om extra hulp aan leerlingen te bieden. Citotoetsen helpen bij het signaleren ervan. Daarna kan een leerling doorverwezen worden voor extra zorg; dat zou evt. naar het RID kunnen. Daar wordt onderzocht of er wel / geen sprake is van dyslexie en indien dat inderdaad het geval is, kan de dyslexiebehandeling plaatsvinden.

Over het algemeen is het belangrijk dat ouders met een kind met dyslexie een omgeving creëren, waarin lezen een plek heeft. Creëer een omgeving waarin regelmatig gelezen wordt en waarin dat ook beloond wordt. Denk dan in termen van ‘quality time’: lekker samen op de bank zitten en een boekje (voor)lezen. Maak (voor)lezen dus een normaal onderdeel van je eigen levenssituatie.

Uiteraard kan het voor ouders nog best lastig zijn om het lezen voor hun kind weer leuk te maken. Ga dan op zoek naar de intrinsieke motivatie van je kind. Dat kun je doen door vooral boeken uit te zoeken die je kind zelf heel leuk, interessant of boeiend vindt. Laat de boeken aansluiten op de belevingswereld en interesses van je kind. Als je kind bijvoorbeeld fan is van dinosaurussen, dan lees je daar samen boeken over. Bij drukke gezinnen kan zo’n één-op één-momentje, waarin je aan je kind (voor)leest, zelfs een uitkomst zijn. Door het samen te doen, wordt het lezen alleen maar leuker. Hiermee kun je de leesmotivatie en het leesplezier van je kind absoluut stimuleren.

Geef het dus niet op en ga vooral door met lezen. Lezen onder dwang, bijv. tot huilens toe, is natuurlijk het andere uiterste. Dat laatste vergroot alleen maar de weerstand bij je kind. In de plaats daarvan is het beter om je kind zelf zijn boeken uit te laten kiezen. Ga samen naar de bibliotheek en maak er daarna samen een gezellig leesmoment van.
Goed om nog te weten is ook dat het geen probleem is om kinderen naar luisterboeken te laten luisteren of om software te gebruiken om boeken te laten voorlezen. Het is dan wel belangrijk dat kinderen het boek erbij houden en zelf meelezen. In de bibliotheek heb je ook een Makkelijk Lezen Plein, waar je boeken kunt vinden voor kinderen die wat meer moeite hebben met lezen.

 


Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezinWil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen? 
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend.
 Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?
Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Lees verder over gerelateerde thema’s:
Wist jij dit al over opvoeding en ouderschap…? Uitgebreide interviews met toonaangevende experts.’ 
– ‘11 tips om samen (voor)lezen nóg leuker te maken.
– ”Nog een keer lezen, nog een keer’- 5 eenvoudige tips om samen (voor)lezen met je kind nóg leuker te maken.
– ‘Waarom worden kinderen en tieners toch zo boos?‘. 
‘Wat doet een opvoedcoach eigenlijk? | Joyce Akse vertelt.’ Klik hier.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

 

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl. 

Het middagdutje: Wanneer kan mijn kind het dutje ’s middags overslaan? (Incl. checklist)

meisje_wakker_in_bedOuders vragen me wel eens wanneer het het beste moment is om hun kind het middagdutje te laten overslaan. Zoals je misschien wel vermoedt, is het helaas niet mogelijk om daar een exacte leeftijd voor te geven. Dat is echt voor ieder kind verschillend…

Echter, naarmate kinderen ouder worden, hebben ze wel allemaal steeds wat minder slaap nodig. Hieronder vind je kort een algemene richtlijn voor het aantal uren slaap dat jonge kinderen per 24 uur nodig hebben:
– 1 jaar: ong. 14 uur per dag*
– 2 jaar: ong. 13 uur per dag
– 3-4 jaar: ong. 12 uur per dag
* dag = etmaal. Let op: Het gaat hier om de uren dat kinderen daadwerkelijk slapen, dus niet ‘alleen maar’ in bed liggen.

Vaak zie je dat dreumesen rond de leeftijd van 1,5 jaar van twee slaapjes naar één slaapje (overdag) gaan. Rond een jaar of 3 zie je dat kinderen het middagslaapje gaan overslaan.

Het middagdutje kan soms echter ook nog bij kleuters (4-5 jaar) voorkomen; ook dat is geen enkel probleem, juist omdat er grote verschillen in de slaapbehoeften van kinderen kunnen bestaan.

jongen_boek_staart_naar_bladzijde

Wat ook mogelijk is, is dat kinderen van ong. 3 jaar geen middagdutje meer nodig hebben, maar dat diezelfde kinderen – zodra ze in groep 1 zitten – vermoeid raken door alle nieuwigheden en bezigheden op school en ze daardoor juist weer meer behoefte hebben aan slaap. Ook dat is helemaal niet erg! Daar mag je best aan toe geven, bijv. door je kind ’s middags een powernap van 20-30 min. te laten doen. Je kind heeft zijn slaap dan extra hard nodig, omdat hij door de dag veel nieuwe indrukken opdoet. Juist door voldoende te slapen kan hij die indrukken op een goede manier in zijn hersenen verwerken.

CHECKLIST ‘Is mijn kind er klaar voor om het middagdutje over te slaan?’
Ondanks de grote verschillen, die er op het gebied van slaapbehoefte tussen kinderen kunnen bestaan, is er een aantal richtlijnen, dat voor alle kinderen geldt en waar je als ouder goed rekening mee kunt houden.

 

Beantwoord onderstaande vragen maar eens:

checklist(1) Heeft je kind ’s middags duidelijke signalen van vermoeidheid (bijv. veel gapen, in de ogen wrijven, rustig of stil worden, of juist hyperactief gedrag vertonen)?
(2) Valt je kind – als je hem ’s middags niet naar bed zou brengen – toch gewoon in slaap (bijv. op de bank of tijdens het spelen)?
(3) Slaapt je kind nu nog vrij lang ’s middags (ong. 1,5 uur of langer)?
(4) Als je je kind ’s middags in bed ligt, valt hij dan vrij snel (binnen 20 min.) in slaap?
(5) Vindt je kind het zelf nog fijn om ’s middags te gaan slapen?
(6) Valt je kind ’s avonds moeilijker (of later) in slaap, slaapt het ’s nacht slechter door of wordt het ’s ochtends erg vroeg wakker, wanneer hij ’s middags een dutje heeft gedaan
?

⇒ Heb je op de meeste vragen (1 t/m 5) ‘ja’ geantwoord en op vraag 6 ‘nee’?
Dan is je kind er op dit moment waarschijnlijk nog niet aan toe om het middagdutje over te slaan. Laat hem voorlopig nog gewoon zijn middagdutje doen. Bekijk over een maand opnieuw of je kind er dan evt. wél aan toe is om het middagdutje te gaan overslaan.

⇒ Heb je op de meeste vragen (1 t/m 5) ‘nee’ geantwoord en op vraag 6 ‘ja’?
Dan is je kind er waarschijnlijk wél aan toe om het middagdutje over te slaan. Je leest in dit artikel hoe je dat op een positieve manier aanpakt.

 

Bij alle kinderen komt ineens het moment dat ze het middagslaapje gaan overslaan. Afgaande van jouw antwoorden op de korte checklist hierboven (vraag 1 t/m 6) ga ik er voor de rest van het artikel van uit dat jouw kind er inderdaad aan toe is om het middagdutje over te gaan slaan.

⇒ Ik geef je in dit artikel 3 adviezen, die jou zullen helpen om de overgang van wél een middagdutje naar géén middagdutje zo goed mogelijk te laten verlopen.

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

(1) Begin op een moment dat voor jullie beiden goed uitkomt. moeder_troost_dochter3

Stap op een goed, rustig en makkelijk moment over op het nieuwe slaappatroon. Denk daarbij aan een vakantie of aan een rustige periode, waarin voor je kind weinig verandert of weinig tot niks spannends gebeurt. In het ideale geval zou je graag zien dat er niks anders dan anders is, behalve het nieuwe slaappatroon.

Als je kind namelijk het middagdutje gaat overslaan en zo met een nieuw slaappatroon begint, dan heeft hij echt even tijd nodig om er aan te wennen. Je zult merken dat je kind in het begin eerder op de daf moe is, zeker aan het einde van de dag of bij het avondeten. Sommige kinderen zijn prikkelbaarder en kunnen minder goed tegen onverwachte gebeurtenissen. Het is goed om daar alvast rekening mee te houden, zodat je weet wat je kunt verwachten. Het is belangrijk dat jij dan voldoende energie en geduld hebt om om je kind bij zijn vermoeidheid te helpen.

 

(2) Regelmaat, duidelijkheid en herkenbaarheidvoorlezen_vader_zoon

Voor je kind is het belangrijk dat er een regelmaat zit in zijn nieuwe slaapritme. Hij gaat nu namelijk per dag een paar uurtjes minder slapen en daar zal hij zelf – of eigenlijk zijn lichaam – aan moet wennen.

Probeer dan ook zo veel mogelijk regelmaat te brengen in het ‘nieuwe’ slaappatroon van je kind. Niet alleen een vast en herkenbaar bedritueel is dan belangrijk, maar ook een vaste bedtijd.

Probeer zijn bedtijd ’s avonds de komende tijd te vervroegen (bijv. een half uur tot een uur eerder) naar een tijdstip dat voor jullie realistisch gezien haalbaar is. Dat kan evt. betekenen dat jullie ’s avonds ook wat eerder gaan eten of dat hij meteen na het eten naar bed gaat. Op die manier zorg je er namelijk voor dat je kind per dag toch voldoende slaap krijgt, waardoor hij het overdag beter kan volhouden.

Een nieuw ritme is echt even wennen, voor het hele gezin, maar hoe consequenter je daarmee om kunt gaan, hoe eerder je kind eraan gewend is. Wennen aan een nieuw ritme heeft echt tijd nodig. Ook regelmaat en duidelijkheid zijn daarin onmisbare onderdelen. Gun je kind dat.

 

TIP: Zodra je het middagdutje achterwege gaat laten, is het het beste om vanaf dat moment het middagdutje niet meer terug te laten komen.* Zie dat moment dus als een ‘point of no return’.
Twijfel je hierover? Dan is je kind (of jij zelf) er misschien toch nog niet helemaal klaar voor. Wacht dan gewoon nog een paar weken. Er is bijna nooit haast bij het overslaan van het middagdutje. Om de overgang zo goed mogelijk te laten verlopen, is het belangrijk dat je kind er aan toe is én dat jij klaar bent om de verandering door te voeren en je kind er op een positieve manier bij te begeleiden.
* Behalve met hoge uitzonderingen als je kind ziek is of als je ziet dat je kind tijdelijk toch meer slaap nodig heeft, omdat hij (bijv.) net naar groep 1 is gegaan. Laat je kind in het laatste geval ’s middags een powernap doen van 20-30 minuten.

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 

(3) Las ’s middags een rustmomentje in. moeder_dochter_kleuren_tekenen

Het kan voor je kind fijn zijn om op het moment, waarop hij normaalgesproken een dutje ging doen, een rustmomentje in te lassen. Ga samen lekker op de bank zitten en lees je kind een boekje voor, maak samen een tekening aan de keukentafel of laat hem een kort filmpje kijken. Dat hoeft echt niet lang te duren.* Na dat rustmoment heeft je kind zijn batterij weer enigszins opgeladen en kan hij weer lekker gaan spelen.
* Probeer te voorkomen dat je kind ’s middags in slaap valt. Dat kan zeker in zo’n overgangsfase nog best lastig zijn. Hoe minder hij nu ’s middags slaapt, hoe sneller hij aan zijn nieuwe ritme gewend is.

=> Op basis van deze tips zal je kind binnen 3-4 weken gewend zijn aan een slaappatroon zonder middagdutje.

 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019-2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Joyce gebruikte / las voor dit artikel o.a. de volgende bronnen:
– ‘Hoeveel slaap heeft een baby nodig?’ [Klik hier].
– ‘Alles over het middagdutje’. Ouders van Nu. [Klik hier].

 

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
Slaap kindje slaap’ – Hoe een bedritueel je kind helpt om beter in slaap te laten vallen.
– ‘Ga nou toch lekker slapen, liefje!’ – 5 tips om je kind te leren slapen.
Uitslapen als je kinderen hebt…?’ – Zorg er in 3 stappen voor dat je kind langer slaapt.
– ‘Als je kind moeilijk in slaapt valt op vakantie…’ | 7 praktische tips om dat snel te verbeteren (incl. BONUStips).
– ‘Sturing & verbinding: Waarom beide aspecten onmisbaar zijn in de opvoeding van jouw kind.
– ‘Wat doet een opvoedcoach eigenlijk? | Joyce Akse vertelt.’ Klik hier.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

 

logo_akse_coaching_klein_nieuw

 

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

Weg met die poepluier! 10 tips om je (jonge) kind op de wc te laten poepen.

Je kind heeft nu nog een luier om tijdens het poepen, maar je wil graag dat hij/zij binnenkort op de wc (of op het potje) poept. Het plassen gaat gelukkig al vrij goed: je kind geeft je een seintje, je helpt hem even en dan valt het plasje in de wc.
Plast je kind nog niet op de wc (of het potje) en wil je graag weten of hij/zij er klaar voor is om dat eens te gaan proberen? Wil je graag checken of je aan de slag kunt met het stimuleren van de zindelijkheid van je kind? Doe dan hier de GRATIS test

jongen_op_wc_mama_blijMet de ontlasting is dat echter een heel ander verhaal. Een tijdje geleden poepte je kind wel eens op de wc (of op het potje), maar dat was meer toeval dan opzet. Hij bleef er toen heel rustig onder; hij was zelfs wel trots op zijn creatie. Maar hoe je kind nu reageert, is echt een ander verhaal. Op dit moment wil je kind namelijk ABSOLUUT NIET op de wc (of op het potje) poepen. Zodra jij merkt dat hij moet poepen, wil je hem naar de wc brengen; je kind schreeuwt dan echter moord en brand. Hij reageert dus best heftig, maar je begrijpt niet goed waarom. Je vraagt je af hoe je het voor elkaar krijgt om hem binnenkort toch op de wc (of op het potje) te laten poepen…

 

Hieronder vind je maar liefst 10 tips, die je moet weten als je je zoon / dochter wil stimuleren om op het potje of op de wc te gaan poepen: 
In de tekst hieronder zal ik steeds beschrijven hoe je je kind ‘op de wc’ zet; uiteraard geldt hetzelfde voor ‘op het potje’. Om de tekst leesbaar te houden, heb ik het hieronder alleen nog maar over ‘op de wc’. 

moeder_helpt_dochter_op_wc2

 

(1) Blijf zelf rustig.
Jouw emoties of gemoedstoestand zijn ‘besmettelijk’; rust en kalmte ook. Als je graag wil dat je kind rustig blijft tijdens het hele proces, dan is het belangrijk dat jij voordoet hoe je rustig kunt blijven. Houd dat de hele tijd vol, hoe moeilijk dat soms ook kan zijn…

 

(2) Je kind hoeft niet dagelijks te poepen.
jongen_badkamer_wc_moederHet is belangrijk om te weten dat je kind niet iedere dag hoeft te poepen. Eén keer in de 3-4 dagen is vaak al voldoende. Het is goed om te weten wat je mag verwachten, zodat je ook goed de rust kunt bewaren.

 

(3) Dwing je kind niet om op de wc te gaan zitten.
kind_handen_voor_gezicht_op_potjeZodra je je kind gaat dwingen of forceren om naar de wc te gaan, bijv. door hem/haar er resoluut op te zetten, terwijl hij heel duidelijk aangeeft dat hij dat niet wil, dan heeft dat een averechts effect. Je kind wordt daardoor alleen maar bevestigd in het idee dat poepen niet fijn is en zal op deze manier alleen maar een nog grotere aversie tegen het poepen krijgen. Voorkom dus ten allen tijde dat je je kind gaat dwingen om op de wc te poepen.

 


Oudercursus ‘Tijd voor Zindelijkheid’, incl. Poeptraining. 

fb_oudercursus_tijd_voor_zindelijkheid‘In deze cursus lees je alles wat je nodig hebt om je kind op een positieve manier te stimuleren om zindelijk te worden. Je leest o.a. wat zindelijkheid precies is, hoe je kunt nagaan of je kind er klaar voor is om met een zindelijkheidstraining te beginnen, op welke manier je kunt starten, hoe je ervoor zorgt dat je kind droog blijft en hoe je omgaat met ongelukjes (overdag en ’s nachts). Je krijgt een duidelijk stappenplan, waar je mee aan de slag kunt, incl. aanvullende tips om het proces van zindelijk worden extra te stimuleren. Daarnaast krijg je vele extra’s bij deze cursus; o.a. checklists, registratieformulieren, gedragskaart en een boekenlijst.’

Thema’s: zindelijkheid, luier uit, poeptraining, bedplassen, ongelukjes & terugval.


 


(4) Stimuleer je kind om op de wc te gaan zitten. 

moeder_bij_dochter_op_potjeHoewel dwingen averechts werkt, werkt positief stimuleren juist heel goed. Dat doe je op een manier zoals een goede sportcoach dat ook zou doen; hij/zij geeft je het vertrouwen dat je het kunt, hij/zij begeleidt je stap voor stap naar het einddoel en moedigt je onderweg steeds aan. Hierdoor groeit je zelfvertrouwen en ineens durf je toch de volgende stap te zetten. Zo werkt dat hetzelfde met je kind.

 

(5) Probeer er achter te komen waarom je kind niet op de wc wil zitten. 
jongen_klampt_zich_vast_aan_benen_moederAls je kind absoluut niet op de wc wil gaan zitten, dan heeft hij daar een reden voor. Denk niet te makkelijk dat jij weet welke reden je kind heeft om er niet op te willen zitten; vraag het aan je kind. Kinderen van een jaar of 2-3 kunnen je dat doorgaans al best uitleggen. Misschien is je kind nl. wel bang dat hij in het gat van de wc valt, is hij geschrokken van het geluid van het doorspoelen of denkt hij dat hij met de poep mee weggespoeld wordt (of misschien is er nog wel een heel andere reden). Lach die reden niet weg, maar neem ‘m serieus. Leg uit hoe het wel zit en laat je kind – onder jouw rustige begeleiding – zien dat er niks gebeurt. Herhaal dat indien nodig.

 

(6) Laat je kind weten wat hij goed doet. 
meisje_geeft_high_five_aan_moederZodra je kind ook maar iets doet wat jij fijn vindt én wat hij van te voren niet deed, dan benoem je dat meteen. ‘Wat goed dat je zo rustig met me meeloopt.’ of ‘Wat goed dat je even op de wc probeert te zitten.’ Je geeft je kind een compliment, een high five, een box, een kus, een knuffel; net wat je kind het fijnst vindt. Het is heel belangrijk dat je kind specifiek weet wat hij goed gedaan heeft; daardoor wordt de kans alleen maar groter dat hij het nóg een keer gaat proberen.

 


Oudercursus ‘Tijd voor Zindelijkheid’, incl. Poeptraining. 

fb_oudercursus_tijd_voor_zindelijkheid‘In deze cursus lees je alles wat je nodig hebt om je kind op een positieve manier te stimuleren om zindelijk te worden. Je leest o.a. wat zindelijkheid precies is, hoe je kunt nagaan of je kind er klaar voor is om met een zindelijkheidstraining te beginnen, op welke manier je kunt starten, hoe je ervoor zorgt dat je kind droog blijft en hoe je omgaat met ongelukjes (overdag en ’s nachts). Je krijgt een duidelijk stappenplan, waar je mee aan de slag kunt, incl. aanvullende tips om het proces van zindelijk worden extra te stimuleren. Daarnaast krijg je vele extra’s bij deze cursus; o.a. checklists, registratieformulieren, gedragskaart en een boekenlijst.’

Thema’s: zindelijkheid, luier uit, poeptraining, bedplassen, ongelukjes & terugval.


 


(7) Lekker ontspannen op de wc

jongen_leest_boekje_op_mini_wcZorg dat je kind tijdens het plassen & poepen lekker op de wc kan zitten en zich lekker kan ontspannen. Zorg evt. voor een wc-verkleiner en een voetenbankje. Blijf bij je kind zitten en lees hem/haar (bijvoorbeeld) een boekje voor. Er zijn veel boekjes die over het thema ‘zindelijkheid’ gaan en die goed aansluiten bij de leefwereld van dreumesen, peuters en kleuters.
Denk maar eens aan ‘Bumba op het potje’ (Studio 100), ‘Op de grote WC’ (Kathleen Amant) en ‘Kas op het potje’ (Pauline Oud).

 

(8) Zorg voor een gezonde leefstijl 
meisje_eet_groente_lachendZorg ervoor dat je kind gezond eet, d.w.z. vezelrijke voeding. Het liefst dus volkoren brood, volkoren pasta, volkoren rijst etc. Ook voldoende groente en fruit zijn belangrijk voor een gezonde stoelgang.
Maar niet alleen gezonde voeding is belangrijk, ook voldoende drinken én voldoende beweging mogen niet ontbreken. Deze aspecten zorgen ervoor dat de darmen goed op gang blijven.

 

(9) Las een pauze in.
kinderen_voetballen_buiten_op_grasHeb je voor je gevoel alle punten al ter harte genomen en zie je nog geen vooruitgang? Las dan de komende 2-3 weken een pauze in. Je doet in die tijd helemaal niks aan de poeptraining. Uiteraard laat je alle andere dingen, die je kind wél doet op het gebied van zindelijkheid, gewoon doorlopen. Dus als je kind wel gewoon op de wc plast, dan blijf je dat wel gewoon doen. Het gaat dus alleen om een pauze omtrent het poepen.

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


kinderen_duim_omhoog2
(10) Begin met een schone lei.

Als de pauze van 2-3 weken voorbij is, start je met een schone lei. Je komt dan niet meer terug op wat er voorheen is gebeurd. Gun je kind een nieuwe, frisse start.

⇒ Merk je dat je kind het – na de ingelaste pauze – toch nog lastig vindt om op de wc te gaan poepen?
Geen paniek! Bestel dan m’n cursus ‘Tijd voor Zindelijkheid’, zodat je alles te weten komt over hoe je je kind op een positieve manier kunt stimuleren om op de wc te poepen, zindelijk te worden, ongelukjes te voorkómen etc.

 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!


tip_gezinWil jij ook Joyce’ nieuwste OpvoedTips lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen? 
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’. Je leest er hier meer over.


Een tijdje geleden werd ik geinterviewd voor Dagblad Trouw over dit thema. Het artikel ‘Wat moet je met een zoon die alleen wil ‘luier-poepen’?‘ (geschreven door M. van de Wier) verscheen op 22-5-’19 in die krant. 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?
Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Lees meer artikelen van Joyce boordevol waardevolle OpvoedTips:
– ‘Waarom plas je nou weer in bed?’ – Zet deze 3 stappen en voorkom bedplassen.
– ‘Mijn peuter heeft een driftbui! Wat nu?’ | Minder driftbuien in slechts 5 stappen.
– ‘Stop met schreeuwen! (Over: Hoe je in 5 stappen minder schreeuwt tegen je kind)‘.
– ‘Super. Goed gedaan, zeg!’ (over: Hoe je waardevolle complimenten geeft aan je kind)‘.
– ‘Sturing & verbinding: Waarom beide aspecten onmisbaar zijn in de opvoeding van jouw kind.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl. 

Waarom worden kinderen en tieners toch zo boos?

meisje_zit_boos_op_grond_orenIedereen wordt wel eens boos; niet alleen volwassenen, ook kinderen. Dat wordt vaak goed duidelijk vanaf het moment dat de peuterpuberteit haar intrede doet. Ook oudere kinderen en pubers kunnen behoorlijk boos worden met heftige discussies tot gevolg. Boosheid komt dus voor op iedere leeftijd. Er zijn uiteenlopende redenen waardoor je kind boos kan worden.

⇒ Maar wat is boosheid eigenlijk en in hoeverre hoort het bij de normale ontwikkeling van kinderen? Dat lees je in dit artikel.

Waarom kinderen boos worden
Er kunnen tal van redenen zijn waarom je kind zich boos voelt. Soms volledig invoelbaar voor ons als volwassenen en soms wat minder. Ik noem er een aantal, waarschijnlijk herken je er wel een paar.

Je kind kan boos worden omdat…
– het iets doet wat het nog niet helemaal kan of wat nog niet goed lukt. Je kind kan nog te jong zijn om de handeling uit te voeren of het heeft gewoon nog wat meer oefening nodig. Je kind wordt boos uit frustratie;
– er grenzen opgelegd worden, waar je kind het niet mee eens is;
– iemand iets over hem/haar gezegd heeft, waardoor hij zich gekwetst, beledigd, afgewezen of gekleineerd voelt;
– het zich niet serieus genomen voelt;
– het nare gedachten over zichzelf heeft;
– iemand hem pijn doet;
– iemand plotseling iets van hem afpakt;
– hem iets beloofd is, maar wat door omstandigheden niet doorgaat. Je kind voelt zich teleurgesteld of verontwaardigd. (etc.)

Als je kind boos wordt, dan is de kans groot dat jij dat als ouder of leerkracht als één van de eersten merkt. Je kind reageert het bijvoorbeeld op jou af door te schreeuwen, schelden, slaan of door met iets te gooien. Dat kunnen behoorlijk heftige situaties zijn. Gelukkig zijn er een 6-tal stappen, die je als ouder of leerkracht kunt zetten om zulke heftige reacties te voorkómen en om je kind te leren om met zijn boosheid om te gaan.


joyce_grijs_aanjou_1
Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


Wat is boosheid eigenlijk? 
jongen_kijkt_boosBoosheid is één van onze 4 basisemoties, net als vreugde, verdriet en angst. Iedereen kent deze emoties wel en ervaart ze dagelijks (in meer of mindere mate). Boosheid is een ‘oerinstinct’, dat ervoor zorgt dat je tijdig voor jezelf opkomt als er gevaar dreigt of als je onrecht wordt aangedaan. Je lichaam wordt dan klaargemaakt om te ‘vechten’ of te ‘vluchten’. Vroeger was deze reactie nodig om te overleven. Als er gevaar dreigde, had je alle energie nodig om te vluchten. In feite reageert ons lichaam (dus ook dat van je kind) bij stress nu nog steeds alsof het moet ‘vechten of vluchten’. Er komt dan energie vrij om snel te reageren.

Wat gebeurt er in het lichaam van je kind als het boos is?
Als je kind boos is, gebeurt er dus van alles in zijn lichaam. Er worden bepaalde stofjes in de hersenen aangemaakt, waardoor de bloeddruk oploopt en het hart sneller gaat kloppen. Door de verhoogde bloeddruk wordt het gezicht rood en spannen de spieren. Als je kind boos is, zie je bijvoorbeeld dat het zijn wenkbrauwen fronst, zijn kaken op elkaar zet of zijn vuisten balt. Dit heeft allemaal te maken met dat ‘oerinstinct’ waarmee je lichaam klaargemaakt wordt om te vechten of te vluchten.

Boosheid is normaal
Het is dus heel normaal dat je kind af en toe boos wordt en dat dit heftige reacties bij je kind teweeg brengt. Wat goed is om je als ouder te realiseren, is dat er op zich niets mis is met deze emotie. Kinderen mogen best boos zijn. Wat echter belangrijk is, is dat je kind leert dat het in z’n boosheid niet alles kan doen. Je kunt namelijk niet zomaar alle gedrag vertonen dat tijdens je boosheid in je opkomt. Je kind zal dus moeten leren hoe het op een goede manier kan omgaan met deze emotie en hoe het de bijbehorende lichamelijke reacties en impulsen kan beheersen.


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


Leren omgaan met boosheid

meisje_boos_stoom_uit_orenHet leren omgaan met boosheid is een proces dat hoort bij de normale ontwikkeling van kinderen. Die ontwikkeling wordt ongeveer ingezet vanaf de peuterleeftijd en gaat nog door tot in de jong volwassenheid (+/- 24 jaar). Denk ook maar aan executieve functies, als impulsbeheersing/-controle en zelf-/emotieregulatie, die zich nog tot rond het 24e levensjaar blijven ontwikkelen. Hoe beter een kind zijn impulsen kan beheersen, hoe minder hij zijn boosheid zal afreageren op anderen door hen pijn te doen of door te schelden.

Bij kleuters zie je bijvoorbeeld al dat ze dankzij hun steeds beter wordende taal-/spraakvaardigheid beter kunnen vertellen welke emoties ze ervaren. Dat stelt hen ook steeds weer een beetje beter in staat om hun emoties – en het gedrag dat daaruit voortvloeit – te reguleren. Je ziet op deze leeftijd ook dat ze langzaam maar zeker minder ‘primair’ op lastige situaties gaan reageren.

Tijdens de kindertijd zet die ontwikkeling zich door en zie je dat kinderen hun emoties steeds beter leren beheersen. Oudere kinderen kunnen bijvoorbeeld wel al beter rustig worden in een emotioneel geladen situatie en ze gaan conflicten steeds beter oplossen zonder dat er fysiek geweld aan te pas komt. Toch gaat dat ook bij de oudere kinderen nog niet vanzelf. Ouders, leerkrachten en andere volwassenen in de omgeving van het kind blijven er een belangrijke rol bij spelen. Zij leren het kind om het gedrag dat uit de emotie ‘boosheid’ kan voortvloeien in goede banen te leiden en wat wel en niet acceptabel is om tijdens boosheid te zeggen of te doen. De begeleiding van volwassenen bij de boosheid van kinderen blijft dus onmisbaar.

Lees ook het artikel: ‘Boos zijn kun je leren! | 6 stappen om je kind te leren zijn boosheid te beheersen’. Beide artikelen schreef ik in opdracht van het CJG043.

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!


tip_gezinWil jij ook de nieuwe OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen? 
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


joyce_rosegrijs_staand_c

Heb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

Joyce gebruikte o.a. onderstaande referenties voor dit artikel:
– Psychogoed.nl
– Ouders.nl
– Jmouders.nl
https://www.jellejolles.nl/over-zelfregulatie-een-wiki/
https://www.jellejolles.nl/over-impulscontrole-een-wiki/

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘4 manieren om je kind te helpen met lastige emoties (+ 3 BONUSTIPS)’. Klik hier.
– ‘Waarom huil je nu alweer?’ (over: Hoe je ervoor zorgt dat je kind minder huilt.). Klik hier.
– ‘Voorkom ongewenst gedrag: Geef je kind positieve aandacht.’ Klik hier.
– ‘Wat doet een opvoedcoach eigenlijk? | Joyce Akse vertelt.’ Klik hier
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl. 

Stereotype of genderneutraal speelgoed: Laat je kind spelen met speelgoed dat zij/hij zelf het leukste vindt. [OPINIE]

Je hebt net weer een baby’tje gekregen. Je oudste vindt het helemaal super om nu grote broer te zijn. Hij is hartstikke trots en ontzettend lief voor zijn kleine broertje. Hij vindt niets fijner dan om jou te helpen met het verzorgen van de baby. Het liefst zou hij hem de hele dag voor zichzelf hebben, zo graag wil hij hem knuffelen en kusjes geven. Je zou hem dat ook graag gunnen. Je hebt er al eens aan gedacht om hem een pop te geven, zodat hij die kon verschonen, aankleden, voeren en in bad kon doen, maar toen je dat idee opperde bij je man vond hij dat maar een vreemd idee. Je geeft een jongen toch geen pop…

 

Zodra je een kind hebt, moet je ineens ontzettend veel keuzes maken. En – net als alle andere ouders – wil je natuurlijk steeds de goede – zo niet de beste – keuze voor je kind maken. Denk maar eens aan beslissingen, die je moet nemen, op het gebied van je werk (hoeveel ga je werken als je kind er is?), de opvang (hoe regel je de opvang van je kind als jullie gaan werken?), naar welke opvang gaat je kind, naar welke school gaat je kind, wanneer moet je hem daar voor aanmelden etc. Dat zijn allemaal best grote en belangrijke vragen.

jongens_doen_pop_in_bad

Andere vragen kunnen je echter ook hoofdbrekens bezorgen. Denk maar eens aan onderwerpen als ‘welke kleren wil ik dat mijn kind draagt?’ of ‘met welk speelgoed wil ik dat mijn kind speelt?’. Als je tv kijkt, in de folders van speelgoedwinkels kijkt of rondloopt in de winkels, dan zie je ontzettend veel speelgoed.
En misschien valt je ook wel eens op dat er best vaak op een stereotype manier reclame gemaakt wordt over speelgoed. Hieronder vind je twee voorbeelden van stereotype reclame voor / over kinderen.

Stereotype reclame waar veel ophef over ontstond:

ik_help_je_wel_even_mee_hoor

– ‘Zo goed zijn als mama, dat wil je ook!’
Kun je je de Bart Smit-folder (2013) nog herinneren, waarin een meisje een speelgoedstofzuiger in haar handen had met de tekst: ‘Zo goed zijn als mama, dat wil je ook!’…? Een jaar later zag de Bart Smit-folder er gelukkig al anders uit (zie afbeelding hiernaast).

– ‘Laat jij jouw jongen genoeg jongen zijn?’ (SIRE, 2017).
SIRE wilde met deze campagne graag alle Nederlandse opvoeders aan het denken zetten over hun gedrag ten aanzien van jongens. Ze beoogden met deze campagne ervoor te zorgen dat jongens de ruimte zouden krijgen om zich te ontwikkelen op de manier die bij hen past. In het filmpje zag je jongens die vooral avontuurlijk, stoer en beweeglijk neergezet werden. Er ontstond vrij veel ophef over deze campagne, o.a. omdat er voor een eenzijdige kant van jongens was gekozen en veel meisjes ook die eigenschappen bezitten.
(De links naar deze reclamecampagnes of websites vind je onder aan het artikel.)

⇒ Je begrijpt dat er een enorme ophef ontstond toen deze reclames naar buiten kwamen. Nederland was er – op z’n zachtst gezegd – nogal verbolgen over. Deze reclames konden in deze tijd toch niet meer gemaakt worden!


Wat zijn stereotypen eigenlijk?
Een stereotype is een ‘vaststaand beeld‘ volgens de Van Dale.

genderstereotypen_man_vrouw

Stereotypen zijn algemene beelden van groepen mensen. Wanneer je een onbekend persoon ontmoet herken je bepaalde eigenschappen (bijv. geslacht, afkomst, leeftijd, religieuze kenmerken). Deze kenmerken koppel je aan een bepaald hokje in je hoofd. Je kent de term hokjes-denken vast wel. Bij dit hokje heb je een algemeen beeld van een groep mensen.
(Bron: Meldpunt Discriminatie)


Het nadeel van deze reclamefolders en van de reclames op tv in het algemeen is dat kinderen ze ook zien. Daardoor krijgen ze langzaam maar zeker het idee dat wat ze zien normaal is, dat het zo hoort. Kinderen willen er natuurlijk – net als volwassenen – het liefst bij horen, we zijn nou eenmaal ‘kuddedieren’. Mocht je het dan toch anders willen doen, dan moet je stevig in je schoenen staan om je eigen weg te volgen. Dat doe je als kind niet zo maar even of houd je misschien niet zo lang vol…
Ken jij toevallig wetenschappelijk onderzoek over (andere) effecten van stereotypering in de media op de ontwikkeling van kinderen? Dan houd ik me van harte aanbevolen. Wil je dan ajb contact met me opnemen?

Iedereen doet aan stereotypering
Wellicht denk je wel: ‘ach, het valt best mee met de stereotypering. Ik ga er echt niet van uit dat alle meisjes rose moeten dragen en fan zijn van prinsessen, net zo min als dat ik verwacht dat alle jongens van auto’s en voetbal houden.’ Toch?

Maar helaas maken we ons allemaal schuldig aan stereotypering, zelfs als we het helemaal niet willen…

bbc_the_experiment_toys_for_girls_boys

Kijk maar eens naar het experiment van de BBC, waarin vrijwilligers / volwassenen met jonge kinderen speelden. Er lag allemaal speelgoed op de grond, waar de kinderen naar eigen believen mee konden spelen. De volwassenen speelden mee en boden het kind speelgoed aan. De volwassenen wisten alleen niet dat het jongetje meisjeskleren aan had (en dus uitzag als een meisje) en het meisje jongenskleren aan had (en dus uitzag als een jongetje).

Wat was er nou zo opvallend aan dit experiment: de volwassenen reikten allemaal jongensspeelgoed aan aan het kindje van wie ze dachten dat het een jongetje was; ze gaven het kindje van wie ze dachten dat het een meisje was allemaal meisjesspeelgoed. Dat deden ze onbewust. Sterker nog, achteraf gaven ze aan dat ze nooit van zichzelf hadden verwacht dat ze dat zo zouden doen…

Uiteraard kun je van alles afdingen op de video en het experiment. Het wordt niet duidelijk hoeveel volwassenen precies aan dit experiment hebben meegedaan, of ze goed hebben bijgehouden hoe vaak de volwassenen welk speelgoed aangeboden hebben (en of er dan een significant verschil te zien was), wat de exacte instructie voor de volwassenen was etc. Maar ik hoop dat je voor nu even mee wil gaan in de beoogde intentie van de video. 😉

⇒ Uit dit experiment kun je afleiden dat de kans groot is dat jij ook (onbewust) een jongen stimuleert om met jongensspeelgoed te spelen en een meisje met meisjesspeelgoed. Zelfs als je dat vanuit je eigen overtuiging of ideeën helemaal niet wil…

Stereotypering in het buitenland
In Zweden hebben ze een wet tegen stereotypering; daar is het dus al bij wet verboden om jongens en meisjes op basis van hun sekse in te delen. Vanaf 2020 komt er ook in Frankrijk een wet op dit gebied. Er mag dan niet meer specifiek voor jongens of meisjes geadverteerd worden en winkeliers mogen niet meer vragen of het voor een jongen of meisje is. Het bedrijfsleven mag ook geen speelgoed meer fabriceren dat discrimineert. Ook in Engeland zijn ze bezig (geweest) met een dergelijke wet, omdat ook daar opviel dat veel reclames de ‘ouderwetse’ stereotypes in stand hielden.
Helaas heb ik (nog) niet kunnen achterhalen of de wet in Engeland is goedgekeurd of niet. Weet jij het wel? Laat het me dan ajb even weten.

De Verenigde Naties én grote bedrijven zetten zich al in tegen stereotypering
barbie_mattel_neutrale_pop
Sinds 2017 bestaat er een ‘Unstereotype Alliance’ vanuit de Verenigde Naties (VN). Deze alliantie gaat de strijd aan tegen seksistische stereotypen in de reclame. Bedrijven, die zich hierbij hebben aangesloten, zijn o.a. Facebook, Google, Microsoft, Twitter en Unilever.

Een voorbeeld
Mattel (bedrijf dat o.a. Barbiepoppen maakt) heeft aangegeven om de Barbiepoppen, die we goed kennen, aan te vullen met poppen die meer divers zijn. Ze gaan nu ook poppen maken, waarbij de kledingstukken en accessoires uitwisselbaar zijn en waarbij verschillende soorten huidskleuren, haarstijlen en meer realistische lichaamsbouw voorkomen. Helemaal niks mis mee. Toch?

In de media worden deze poppen overigens ‘genderneutraal’ genoemd, maar ik denk dat een omschrijving als ‘divers’ goed genoeg past. Deze poppen zullen m.i. namelijk een betere afspiegeling geven van alle mensen, die er ook maar bestaan. De wereld bestaat nou eenmaal niet alleen uit slanke, blonde dames met een wespentaille… 😉

 

Stereotypering in Nederlandmeisje_wetenschap_proefjes
Minister van Emancipatie, mw. Ingrid van Engelshoven, heeft pas geleden aangegeven zich te kunnen vinden in de plannen van Frankrijk en roept naar aanleiding daarvan speelgoedfabrikanten op om rolbevestigend speelgoed in hun collectie ‘onder de loep te nemen’. Ook voert ze gesprekken over stereotypering met de uitgevers van schoolboeken.
Uit de berichten, die ik over dit onderwerp m.b.t. de uitspraken van minister van Engelshoven lees, heeft ze het bij mijn weten nog niet gehad over een wetsvoorstel op dit gebied; zo ver is het m.i. dan ook nog niet…

Nadat haar uitspraak in dezen in het Algemeen Dagblad bekend werd gemaakt, ontving ze echter maar weinig bijval. Die bijval had ik eerlijkgezegd wél verwacht, aangezien er nog niet zo lang geleden veel ophef was ontstaan over andere stereotyperingen in de media (zie ook de tekst bij ‘Stereotype reclame waar veel ophef over ontstond’ hierboven). Er ontstond dus opnieuw commotie, maar nu de andere kant op… Ouders begrepen o.a. niet waar de minister zich mee bemoeide en wilden niet gedwongen worden om hun kind ander speelgoed te kopen.

Ik vraag me persoonlij af wat er nog meer ten grondslag kan liggen aan een dergelijke commotie. Is dat misschien dat ouders bang zijn dat hun kind geen meisje of jongen meer mag zijn? Of dat ze zichzelf niet meer thuis mogen voelen in de rol van ‘vrouw’ of man’? Of krijgen ze misschien het idee dat het de bedoeling is dat iedereen genderneutraal door het leven moet? Het moge duidelijk zijn dat deze zorgen ongegrond zijn; dat is helemaal niet aan de orde.

⇒ En was dat überhaupt wel wat de minister gezegd had…?

 


Mw. van Engelshoven gaf een TED-talk over
de emancipatie van vrouwen: ‘Free will is free of gender.’


 

Angst van ouders
vrouw_donker_kijkend
Ouders waren na de uitspraak van de minister dus bang dat ze niet meer zelf mochten bepalen welk speelgoed ze voor hun dochter of zoon in huis mochten halen. Dat had de minister echter nooit gezegd. Sterker nog, minister van Engelshoven reageerde zelfs met een bericht naar aanleiding van alle commotie:

‘Geen paniek! Ik kom geen pop of auto afpakken. Ik reageer in het AD op het Franse plan en zou het mooi vinden als we stereotypering in NL ook weten te doorbreken. En door.’ (Twitter, dd. 26-9-’19).

Daarmee geeft ze dus aan dat ze graag zag dat de stereotypering (die o.a. zichtbaar is bij speelgoedreclames en -verkoop) ook in Nederland doorbroken wordt. Ze geeft dus niet aan dat ze nu gaat bepalen welk speelgoed ouders voor hun zoon of dochter moeten aanschaffen. Ze geeft ook niet aan dat meisjes geen meisjesspeelgoed meer mogen hebben en of dat je voor jongens geen jongensspeelgoed meer mag kopen. De angst, die bij sommige ouders leeft, blijkt dus ongegrond.

 

Kinderen zijn van nature nieuwsgierig, ontdekken, onderzoeken, exploreren.
In dit artikel zou ik graag een lans willen breken voor het Zweedse of Franse idee om de stereotypering te verminderen (of zelfs bij wet te verbieden). Ik zal je uitleggen waarom.

baby_speelt_met_paarse_octopus

We weten dat kinderen van nature nieuwsgierig zijn. Ze gaan van nature op ontdekkingstocht uit. Ze willen dingen ontdekken, onderzoeken, exploreren. Dat doen in principe alle kinderen. Het is ook belangrijk dat ze de kans krijgen om dat te doen, daar leren ze van. Jonge kinderen leren o.a. door hun zintuigen te gebruiken; ze voelen, proeven, ruiken, zien en horen. Zo ontdekken ze de wereld om hen heen en kunnen ‘m steeds beter begrijpen.

Kinderen zijn daardoor ook van nature geïnteresseerd in uiteenlopend speelgoed. Ze willen het gewoon eens proberen, kijken wat het is, wat het doet, hoe het aanvoelt, hoe het ruikt, uitziet en klinkt. Maar als je dan de helft van het speelgoed al wegneemt, omdat je het idee / gevoel hebt dat dat niet bij hem / haar zou passen, dan ontneem je hem / haar de kans om ook ander speelgoed te ontdekken. Op die manier kunnen kinderen dus ook maar beperkt hun interesses ontwikkelen.

⇒ Vandaar dat het belangrijk is om jonge kinderen een zo breed mogelijk scala aan speelgoed aan te bieden.
Wat overigens niet hetzelfde is als veel speelgoed aanbieden, maar dat even terzijde

 

moeder_dochter_spelen_met_blokkenUiteraard krijgen kinderen ook hun eigen voorkeuren en hebben ze periodes, waarin ze het liefst steeds met hetzelfde speelgoed spelen. Dan spelen ze het liefst de hele dag met een pop, dan met het keukentje, dan zijn de autootjes favoriet en dan weer de dino’s. Je kind bepaalt op die manier zélf waar het mee wil spelen. Laat je kind dat vooral ook zélf bepalen. Kinderen weten heel goed welk speelgoed ze willen ontdekken en leuk vinden (en welk niet).

⇒ Let dus goed op de interesses van je kind en ga daar – als het even kan – in mee. Ga niet opleggen dat je dochter toch beter met die pop kan spelen (en de autootjes maar moet laten voor wat ze zijn) en je zoon met de dino’s (terwijl hij net een boek over prinsessen aan het lezen was).

⇒ Maar goed, waar hebben we het eigenlijk over als we praten over genderspecifiek of genderneutraal speelgoed.

 

Wat is genderspecifiek speelgoed?
kind_speelt_met_auto
Genderspecifiek speelgoed is speelgoed dat speciaal bedoeld is voor meisjes óf jongens. In reclamefolders of op tv zie je dan vooral dat meisjes óf jongens het speelgoed aanprijzen, erbij op de foto staan of ermee spelen. Je hebt vast wel een idee bij specifiek meisjes- of jongensspeelgoed, dus die ga ik hier niet allemaal benoemen.

Misschien passeren nu ook een aantal speelgoeditems bij jou de revue, waarvoor het onderscheid nog helemaal niet zo duidelijk is. Vraag je dan maar eens af: ‘zou ik dit meisjesspeelgoed – zonder blikken of blozen – voor mijn zoon kopen?’ of ‘zou ik dit jongensspeelgoed – zonder blikken of blozen – voor mijn dochter kopen?’. En als het je dan inderdaad niks uit zou maken, dan denk je misschien wel aan speelgoed dat zowel door meisjes als door jongens leuk gevonden wordt. Want dat speelgoed bestaat namelijk ook!

 

Genderneutraal speelgoed bestaat allang.
Er bestaat al lang speelgoed dat voor meisjes én jongens bedoeld is. Waarschijnlijk ken je het wel. In de media hebben ze het nu misschien over ‘genderneutraal’ speelgoed, terwijl het speelgoed is dat we al sinds jaar en dag kennen. Hieronder heb ik een voorbeelden voor je.

Speelgoed speciaal bedoeld voor meisjes én jongens:
lego_city_house
Denk maar eens aan knuffels, poppenkastpoppen, speelgoed-muziekinstrumenten, kapla, klei, (kleur)potloden, rages (bijv. loombandjes maken), muziek (bijv. Kinderen voor Kinderen), boeken / luistercd’s beluisteren, educatief speelgoed, gezelschapsspelletjes, Duplo, Lego en Playmobil*.
Heb je nog aanvullingen voor deze lijst? Geef ze dan vooral aan me door.

Ook bij Lego en Playmobil maken ze dozen, die meer bedoeld zijn voor meisjes (bijv. Lego Friends) of juist meer voor jongens (Lego Technik), maar ze maken ook genoeg dozen die ‘neutraler’ zijn en die beide groepen aanspreken.

 


genderneutraal_bord

Wat is het verschil tussen sekse en gender?
– Sekse (= geslacht): het man- óf vrouw-zijn.
Gender: geslacht, waarvan iemand het gevoel heeft, deel uit te maken.

Wat is genderneutraal?
Genderneutraal betekent dat je geen onderscheid maakt tussen de seksen en de daaraan toegeschreven eigenschappen, gedragingen en voorkeuren.
(Bron: Van Dale)


 

Niet alleen op het gebied van speelgoed, waar dit artikel natuurlijk over gaat, wordt een duidelijk onderscheid gemaakt tussen jongens en meisjes, ook op andere gebieden komt het voor. Denk maar eens aan typische jongens- of meisjessporten, boeken of muziekinstrumenten. Ook op die gebieden zie je vaak dat meisjes een andere sport of instrument kiezen dan waar jongens voor zouden gaan. Denk maar eens aan judo vs. ballet, Dagboek van een Muts vs. Het leven van een Loser of dwarsfluit vs. tuba. Het ligt er niet altijd heel dik bovenop, maar het onderscheid is er wel.

 

⇒ De vraag is dan: is dat erg…?

 

meisjes_voetballen

Nee, naar mijn idee is het helemaal niet erg dat dat onderscheid er is. Als je ziet dat een groep jongens het leuk vindt om te gaan voetballen en meisjes het juist fijn vinden om te gaan dansen, helemaal niks mis mee! Laat ze dat lekker doen.

Maar: geef de meisjes, die voetbal leuk vinden én jongens die dansen leuk vinden, ook de ruimte om dat te doen. Ook zij moeten kunnen doen waar hun grootste, persoonlijke interesse ligt.

Daarmee zeg ik nu dus ook niet dat ineens alle meisjes alleen nog maar mogen voetballen of nooit meer een rose jurkje aan mogen en dat alle jongens alleen nog maar op ballet of dans mogen en nooit meer met auto’s mogen spelen. Nee!

⇒ Waar het mij hier om gaat is dat alle kinderen hun eigen interesse moeten kunnen volgen en dat die niet de kop in wordt gedrukt door wat maatschappelijk ‘normaal’ gevonden wordt. Als dat namelijk wel gebeurt, dan schiet het stereotype denken zijn doel helemaal voorbij.

 

Wat kun je hier nou mee als ouder…? (Concrete tips voor ouders)
Als je graag wil dat je kind vrije keuzes kan maken en dus kan kiezen waar haar / zijn interesses liggen, dan kun je daar thuis gelukkig al veel aan doen. Je leest hieronder een aantal tips om direct thuis toe te passen.

 

(1) Let goed op als je speelgoed koopt.
meisje_in_speelgoedwinkel
Als je speelgoed uitzoekt voor je kind, dan is het belangrijk om vooral te kijken naar de interesses van je kind (en evt. naar de leeftijd / het ontwikkelingsniveau van je kind). Als je kind geïnteresseerd is in bepaald speelgoed, dan is de kans groot dat zij/hij daar ook daadwerkelijk mee gaat spelen. Op die manier heb je ook meer waar voor je geld dan wanneer je iets voor je kind koopt dat jíj leuk vindt voor haar/hem, maar waar je kind misschien maar weinig interesse in heeft… 😉
⇒ Valt je ook op dat – als je het zo bekijkt – de sekse van je kind eigenlijk helemaal geen rol speelt in het uitzoeken van speelgoed?

 

(2) Zet je eigen vooroordelen aan de kant.
meisje_spiderman_op_fiets
Geef je kind de kans om zelf te bepalen wat zij/hij leuk vindt. Als je kind divers speelgoed heeft, dan kan zij/hij dagelijks zelf bepalen waar zij/hij mee speelt. Het enige dat je daarvoor hoeft te doen is om jouw eigen voorkeuren (of vooroordelen, zo je wil) op dit gebied aan de kant te zetten, zodat je kind de ruimte krijgt om zijn eigen voorkeuren en interesses te bepalen.

Stuur de keuze van je kind ook niet (of in ieder geval zo min mogelijk). Maak er geen quasi-grappige opmerkingen over als ‘vind je dat écht leuk?’ of ‘je bent toch geen meisje?’. Kinderen voelen dan haarfijn aan dat het vreemd is om met dat speelgoed te spelen. En aangezien kinderen ook het liefst ‘normaal’ gevonden en geaccepteerd willen worden, zullen ze het speelgoed dan toch eerder links laten liggen. Zonde!
O ja, en instrueer familie, die bij de verjaardag, met Pakjesavond of tijdens de kerst meekijkt ook maa meteen even

 

(3) Geef het goede voorbeeld.
gezin_poetst_keuken
Eigenlijk geef je je kind altijd een voorbeeld. Het leert ontzettend veel van jou door wat je doet, wat je zegt en hoe je op dingen reageert. En daar is helemaal niks mis mee. Als je echter graag wil dat je kind het anders aanpakt dan dat jij het nu doet, dan is het goed om dat bij je zelf – indien haalbaar – te gaan veranderen.
Dus: hebben jullie nu wellicht de rolverdeling thuis dat mama vooral de huishoudelijke taken doet en papa vooral buitenshuis werkt én je zou dat voor je kind liever anders zien? Dan is het goed om dat nu ook al bij jou thuis te veranderen. Of – als dat om wat voor reden dan ook niet haalbaar is – het in ieder geval met je kind te bespreken.

Uiteraard geldt hierbij ook dat als je het prima vindt zoals het nu bij jullie thuis gaat en je je kind dat ook op die manier gunt, dan hoef je helemaal niks te veranderen.

⇒ Het gaat er bij dit punt alleen maar om dat je je even bewust bent van het voorbeeld dat je op dit moment aan je kind geeft.

 

(4) Maak gebruik van de mogelijkheden die dit extra speelgoed biedt.
speelgoed_meisjes_jongens
Nu fabrikanten aangezet worden om het speelgoed niet alleen maar in de kleuren rose of blauw aan te bieden (ik overdrijf het een beetje…), krijgt je kind meer keuzemogelijkheden. Niet alle meisjes vinden namelijk rose mooi, niet alle jongens vinden blauw mooi. De kans wordt dus alleen maar groter dat het favoriete speelgoed van je kind beschikbaar komt in de favoriete kleur van je kind. Je kind zal dat helemaal geweldig vinden!

DUS:
– Houd jouw dochter van poppen én van rose? Yes!
Houd jouw dochter wel van poppen maar niet van rose? Yes!
– Houd jouw zoon van auto’s én van blauw? Yes!
– Houd jouw zoon wel van auto’s, maar niet van blauw? Yes!
– Heeft je dochter altijd al graag een Barbie-pop willen hebben, die op haar leek? Yes!
– Heeft jouw zoon altijd al graag een pop willen hebben, waar hij voor kon zorgen? Yes!
Etc. Etc. Etc.

 

Conclusie: Geen paniek. Het valt allemaal wel mee.
Je mag jouw dochter dus nog steeds een pop cadeau doen (als zij dat leuk vindt) en je mag je zoon nog steeds een auto cadeau doen (als hij dat leuk vindt). Je hoeft dus echt niet ineens alleen maar ‘genderneutraal’ speelgoed te kopen, laat staan genderneutraal op te voeden.

jongen_speelt_met_pop

Door de veranderingen, die er mogelijk op het gebied van speelgoed aankomen, is het m.i. juist fijn dat je nóg meer rekening kunt houden met de interesses van je kind. Dus als je zoon een pop wil, dan kan dat. Als je dochter een auto wil, dan kan dat. Dat was trouwens altijd al zo, maar die weg wordt nu alleen maar makkelijker gemaakt. Dus ondanks behoorlijk wat commotie verandert er eigenlijk helemaal niet zo gek veel.

⇒ En jouw zoon, die net een nieuw broertje heeft gekregen, kan jou en je partner lekker imiteren met zijn eigen pop. Heerlijk toch! 

 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Dr. Joyce Akse

 

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Joyce gebruikte de volgende artikelen voor dit artikel:
– ‘Free choice is free of gender‘ | Ingrid van Engelshoven | TEDxAmsterdamWomen [ ]
– ‘Girl toys vs boy toys: The experiment – BBC Stories’.
– ‘Huisvrouw in de dop: geef je kleine meid een roze stofzuiger’.
– ‘Nu wel: meisje én jongetje met stofzuiger in reclamefolder‘.
– ‘Frankrijk bant Bob de Bouwer‘.
– ‘Minister: Weg met seksistisch speelgoed‘.
– ‘Laat jij jouw jongen genoeg jongen zijn?.’
-‘Stereotypen: Wat zijn dat?‘.

 

Lees meer artikelen van Joyce, die passen bij dit thema:
– ‘Laat jij jouw meisje wel genoeg meisje zijn?’ (Nieuwste SIRE-campagne…). Klik hier.
– Sturing & verbinding: Waarom beide aspecten onmisbaar zijn in de opvoeding van jouw kind. Klik hier.
– Wat doet een opvoedcoach eigenlijk? | Joyce Akse vertelt. Klik hier.
– Doorbreek het taboe: Opvoeden is niet altijd leuk en makkelijk. Klik hier.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

logo_akse_coaching_klein_nieuw

 

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

Welke afspraken maak je met je kind of tiener over gamen en telefoongebruik?

kinderen_gamen_op_grond‘Je kind* vindt haast niks leuker dan spelletjes doen op de tablet, op jouw smart phone of op jullie computer. En als hij even niet aan het gamen is, dan gaat hij wel appen met vrienden. Het liefst is hij er iedere vrije minuut mee bezig. Gek word je ervan.
Natuurlijk weet je kind ook wel dat hij niet continu kan gamen of appen, maar hij probeert het wel. Als jij zegt dat hij ermee moet stoppen, bijv. omdat hij huiswerk moet maken of omdat jullie gaan eten, dan leidt dat steevast tot flinke discussies. Nou ja, eerst reageert hij helemaal niet op je verzoek. Als je voet bij stuk houdt, reageert hij brutaal en pas een hele tijd later voldoet hij onder luid protest aan je verzoek: hij komt aan tafel. Gelukkig maar. Alleen is de sfeer aan tafel dan wel om te snijden. De spaarzame momenten, waarop jullie met jullie gezin samen kunnen zijn, worden er zo niet gezelliger op…’
* Kind en/of tiener.

 

jongen_gamet_onder_dekenOp zich is er helemaal niks mis mee als je kind gamet of vaker in de weer is met een smart phone. Zoals je vast wel weet, staan of vallen deze activiteiten met de afwisseling met andere activiteiten. En daar zit vaak precies het probleem; niet voor jou, maar voor je kind. Je kind is namelijk zo bezig met die ene game (‘nog één level’ / ‘ik ben er bijna!’) of lekker aan het appen met vriend(inn)en (‘ik moet dit gesprek echt even afmaken’ / ‘ik ben zo klaar!’) dat het de tijd helemaal vergeet en niet meer aan die andere dingen denkt. Andere dingen als huiswerk maken of eten zijn dan echt niet meer belangrijk…

Zoals hierboven in het voorbeeld aangehaald werd, gaat het stoppen met gamen of ophouden met de telefoon vaak gepaard met discussies. Je kind zal vast ook wel eens tegen jou gezegd hebben: ‘ik mag hier ook nooit wat’, ‘anderen mogen altijd veel langer op de WII / Playstation / smart phone’, ‘ik ben de enige die zijn telefoon niet mee naar z’n kamer mag nemen’, ‘ik heb de telefoon ook nodig voor m’n huiswerk’ of ‘al mijn vrienden hebben wel al een eigen telefoon’. En als de discussie nog even verder gaat, dan merk je al gauw dat je kind gefrustreerd is, boos wordt of brutaal tegen je doet.

 

⇒ In dit artikel wil ik je graag tips aandragen over hoe je die discussies kunt verminderen en hoe je kunt voorkómen dat het apparaatgebruik echt problematisch wordt.
Onderaan het artikel lees je ook nog eens wat ‘problematisch apparaatgebruik’ precies is. 

 


(1) Maak duidelijke afspraken met je kind.

meisje_kijkt_op_smartphone_liggendHoe ouder je kind wordt, hoe groter de kans dat je kind wil gaan gamen, appen ed. Ook jonge kinderen vinden het vaak heerlijk vinden om filmpjes te kijken of spelletjes te doen op de tablet of telefoon van papa of mama. Dat is niet erg.

Alleen is het wel belangrijk dat je daar als ouder wel grenzen aan stelt. Om die grenzen goed te kunnen bewaken, is het belangrijk om duidelijke afspraken met je kind te maken. Die afspraken maak je niet alleen voor je peuter of met je schoolgaande kind, maar ook met je tiener. En dan ook nog eens met de nadruk op ‘met’.

moeder_dochter_gesprek_aan_tafelVooral bij tieners is het belangrijk om de afspraken samen te maken en niet alleen maar op te leggen (uiteraard mag je als ouder wel de beslissende stem hebben, maar zorg ervoor dat je kind zich op z’n minst gehoord voelt). Ga daarom samen met je kind om tafel zitten en pak zijn weekplanning erbij. Zodra je met je kind in kaart gebracht hebt, hoeveel tijd hij realistisch gezien over heeft om te kunnen gamen, appen ed., maak je de duur concreet. Dat kan ook best per dag wat verschillen.

Uiteraard is het goed om in je achterhoofd te houden dat je kind de resterende tijd niet alleen maar hoeft te vullen met gamen, appen ed. Er zijn nog altijd genoeg andere dingen die je kind ook nog kan doen op een dag. De afwisseling met die andere activiteiten is juist zo belangrijk!

Hier lees je welke duur aangeraden wordt per leeftijdsgroep (door MediaOpvoeding.nl):
baby_papa_kijken_naar_tablet– tot 2 jaar: 5 min. per dag samen tv-kijken en een paar keer per week samen surfen;
– 2 – 4 jaar: 5 à 10 min. per keer, tot max. 30 min. per dag;
– 4 – 6 jaar: 10 à 15 min. per keer, tot maximaal 1 uur per dag;
– 6 – 8 jaar: max. 1 uur per dag, verdeeld over periodes van max. 30 min.;
– 8 – 10 jaar: max. 1 à 1½ uur beeldschermtijd per dag;
– 10 – 12 jaar: max. 2 uur beeldschermtijd per dag;
– 12 jaar en ouder: max. 3 uur beeldschermtijd per dag.
Uiteraard zijn deze indicaties niet in steen gebeiteld en is het niet erg als je kind een keer wat meer achter een beeldscherm zit; een andere keer is het nl. ook wel eens minder. Dit overzicht geeft jou als ouder wel meteen een goede indicatie van hoe het er op dit moment met jouw kind voorstaat.

=> Zit je kind nog binnen de geadviseerde schermtijd? Prima. Houden zo!
=> Zit je kind langer dan de geadviseerde schermtijd achter een beeldscherm? Dan is het tijd om actie te ondernemen, o.a. door duidelijke afspraken te maken.

Het maken van afspraken gaat niet alleen maar om wanneer je kind wel mag gamen of wel op zijn telefoon mag kijken; het is ook goed om af te spreken wanneer je kind dat niet mag.

Je kunt bijvoorbeeld afspreken dat je kind niet mag gamen of op zijn telefoon mag kijken:
(1) Tijdens het eten
(2) Als hij in bed ligt om te (gaan) slapen
(3) Als hij zijn huiswerk maakt (of je spreekt af dat hij dan alleen die apps mag gebruiken die hij daadwerkelijk nodig heeft om zijn huiswerk goed te kunnen maken. De meldingen van de andere apps zet je dan uit).
Uiteraard gelden deze afspraken niet alleen voor je kind, maar ook voor alle andere gezinsleden… 😉

 

 


joyce_grijs_aanjou_1
Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

(2) Houd je aan de gemaakte afspraken.
meisje_stiekem_op_telefoon_moederAfspraken maken is één ding, maar je hebt alleen wat aan een afspraak als je je er ook daadwerkelijk aan houdt. Sommige kinderen houden zich direct goed aan dergelijke afspraken. Andere kinderen gaan uitproberen wanneer een afspraak precies geldt (en wanneer niet), hoe ze een afspraak kunnen oprekken, wat ze kunnen doen om er onder uit te komen etc. Het is op zich geen probleem dat kinderen dat gaan proberen, het hoort er allemaal bij, maar het kan wel voor de nodige discussies zorgen. Zelfs zo’n discussies dat de gezellige sfeer in huis ver te zoeken is.

Maar goed, ook al ontstaat er onenigheid of discussie over een afspraak, het is toch belangrijk om je ook dan nog steeds aan de afspraken te houden. Anders leert je kind dat hij ‘alleen maar’ boos, gefrustreerd, brutaal of verongelijkt op jou hoeft te reageren en de afspraak verandert al.

Kortom, als je afgesproken hebt dat je kind per dag één uur spelletjes mag spelen op de computer, dan is het ook echt één uur.
Let op: Vooral in het begin is het belangrijk om je strikt aan jullie afspraken te houden. Een uur duurt dan ook echt 60 minuten en geen 58 of 63. 😉 Als je merkt dat je kind zich er goed aan houdt en de afspraak na een tijdje nog maar weinig discussies of ruzies oplevert, dan mag je de teugels natuurlijk best eens laten vieren.

⇒ Houd jij je echter niet aan jullie afspraak, dan is de afspraak nog maar weinig waard en had je ‘m net zo goed niet hoeven te maken…

jongen_laptop_weggetrokkenZoals ik hierboven al aangaf, kunnen er wel best heftige discussies ontstaan als je kind moet stoppen met gamen. Om die te voorkomen, is het goed om je kind 5 minuten voordat de tijd om is, even te ‘waarschuwen’. Je hoeft dan alleen maar te zeggen: ‘nog 5 minuutjes en dan is de tijd om. Begin dus maar met afronden.’. Zorg er wel voor dat je kind je hoort als je dit tegen hem zegt; het is het beste om naar je kind toe te gaan en even een hand op zijn schouder te leggen. Als je dan ook nog eens zijn naam noemt, weet je zeker dat je kind je hoort. Dit kun je één minuut voordat de tijd om is, nog eens herhalen. Als de tijd helemaal om is, dan zeg je dat duidelijk. Je mag dan verwachten dat je kind de tablet, computer of telefoon uitzet en evt. aan je meegeeft (of op een plek legt waar hij op dat moment niet is). Daarna kan hij iets anders gaan doen.

Als je kind heftig protesteert of brutaal wordt, dan is het belangrijk dat jij rustig blijft. Je herhaalt gewoon de afspraak en blijft voet bij stuk houden. Als je alle stappen van hierboven hebt doorlopen, weet je dat je kind precies weet wat de bedoeling is (want dat hebben jullie allemaal uitvoerig met elkaar besproken) en dat er geen reden is om boos te worden. Herhaal de afspraak nog eens en zeg tegen je kind wat het hem kan opleveren (zie ook punt 3).
Is je kind vaker brutaal tegen je? Lees dan ook eens m’n artikel ‘Doe het lekker zelf!’ | Wat je kunt doen als je kind brutaal tegen je is.’.

 

(3) Bedenk samen gepaste consequenties.
moeder_dochter_mag_niet_op_telefoonDe volgende stap is ook onmisbaar: als je kind zich onverhoopt niet aan de afspraak houdt, dan zal er een consequentie moeten volgen. Het gaat dan altijd om een passende consequentie, die je op zeer korte termijn kunt toepassen; dat zijn consequenties die iets te maken hebben met het gedrag waar de afspraak over gaat.
Bijvoorbeeld: ‘Als je kind zich vandaag niet aan de afspraak houdt m.b.t. gamen, dan mag hij morgen niet gamen.’

De meeste ouders weten goed hoe ze deze consequenties kunnen bedenken en toepassen. Ook bij het bedenken van de gevolgen van het ‘niet aan de afspraak houden’ is het echter goed om je kind te betrekken. Kinderen kunnen soms met verrassende consequenties komen; consequenties waar je zelf nog niet aan gedacht had, maar die toch bijzonder goed kunnen werken.

gezin_op_bed_apparatenEchter, er is nog een andere manier om ervoor te zorgen dat je kind zich aan jullie afspraken houdt. En dat is door je kind een extraatje te geven als hij zich een groot deel van de week aan jullie afspraken heeft gehouden (in de eerste week kan dat 4 van de 7 dagen zijn, de tweede week 5 van de 7, in de derde week 6 van de 7 dagen). Het beste is om samen een extraatje te bedenken waar je kind ook echt warm voor loopt; hij wil er dus echt voor werken om dat te krijgen. Het liefst zoek je het dan in een extraatje dat jullie samen kunnen doen én dat niks tot weinig kost.

Bedenk je maar eens wat je kind graag samen met jou doet. Dat kan iets zijn als samen een fietstocht maken, samen picknicken in het bos, naar een grote speeltuin of bioscoop gaan, logeren bij een neefje / nichtje dat wat verder weg woont etc. Maar het kan ook een extraatje zijn dat je bij jullie thuis kunnen organiseren, zoals een filmavond met z’n 2-en, waarbij je kind de film mag uitzoeken. Laat ook hier je kind weer meedenken over mogelijke opties. Zo’n extraatje heeft namelijk het grootste effect als je kind er graag voor wil werken.

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


(4) Zorg dat je kind andere leuke activiteiten heeft. 

kinderen_jeugdorkest_les_jeunesOm te voorkómen dat je kind steeds meer of langer gaat gamen of met zijn telefoon in de weer is, is het belangrijk dat je kind genoeg andere activiteiten heeft om zich mee bezig te houden. Daardoor leert hij hoe hij zich ook op een andere manier kan bezighouden.

Zeker als je kind nog op de basisschool zit, maar ook nog op een latere leeftijd, is het goed om samen na te denken over hobby’s. Wat vindt je kind leuk om te doen? Waar loopt hij warm voor? Als je kind het lastig vindt om dat zelf te bedenken, kun je altijd eens langsgaan bij een aantal sport- of muziekverenigingen om te gaan kijken wat ze precies doen; misschien mag je kind zelfs een keertje meedoen.

Voor oudere kinderen wordt het namelijk steeds belangrijker om ergens bij te horen. Het sociale contact met leeftijdsgenootjes is daarin ontzettend belangrijk. Dat kun je natuurlijk via de telefoon bewerkstelligen of door contacten te leggen met anderen binnen een game, maar als je lid bent van een sport- of muziekvereniging dan heb je dat contact vrij gemakkelijk IRL (= ‘in real life’).

 


(5) Toon interesse in wat je kind online doet. 

moeder_gamet_met_zoon_bankHet blijft belangrijk dat je als ouder weet waar je kind mee bezig is. Dat geldt niet alleen voor jonge kinderen, maar ook voor tieners. Daarbij wil je als ouder graag weten waar je kind ‘in real live’ is en met wie hij dan afspreekt, dus waarom zou je dat niet willen weten als hij ‘online’ is? Ook dan is het belangrijk dat jij als ouder op de hoogte bent van wat je kind daar allemaal doet.

Ga dan ook eens bij je kind zitten en kijk met hem mee. Toon dan vooral interesse in wat hij aan het doen is, hoe hij bepaalde dingen moet doen, hoe hij verder kan komen etc. Probeer zijn game te begrijpen of vraag eens hoe een bepaalde app, die je kind ook gebruikt, werkt. Voorkom dat je hem gaat veroordelen of dat je kind het idee heeft dat je het allemaal maar niks vindt.
Kortom, toon oprecht interesse in de online activiteiten van je kind.

 


Als gamen problematisch wordt… 

Er komen steeds meer mensen die gameverslaafd zijn, zowel onder jongeren als onder volwassenen. Een gameverslaving lijkt op een gokverslaving. Men is zo bezig met het gamen dat andere aspecten van het leven ondergesneeuwd raken. Dit wordt ook ‘compulsief gamen’ genoemd. Compulsief gamen leidt o.a. tot afhankelijkheid, preoccupatie met het gamen, verstoring van relaties en matig functioneren op school of werk.

Problematisch gamen komt bij 3% van de basisschoolleerlingen en bij 4% van de leerlingen in het voortgezet onderwijs voor; bij jongens komt het veel vaker voor dan bij meisjes. In het basisonderwijs heeft 5% van de jongens en 1% van de meisjes problematisch gamegedrag. In het voortgezet onderwijs gaat het om respectievelijk 7% en 1%.

Symptomen, die duiden op problematisch game-gedrag zijn o.a. het moeilijk vinden om te stoppen met gamen, slaaptekort door gamen, zich onrustig of geïrriteerd voelen als er niet gegamed kan worden en het liever gamen dan tijd met anderen doorbrengen.

In de praktijk blijkt dat echt problematische gamers, die in hun puberteit vastlopen op dat gedrag, helemaal opnieuw moeten leren om leuke ervaringen op te doen in het gewone leven.

Bronnen: NJi, MediaOpvoeding.nl.


 


Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezinWil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen? 
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Joyce gebruikte o.a. onderstaande referenties voor dit artikel: 
– ‘Kind aan de smartphone? Zes tips om daar als ouder mee om te gaan.’ [ https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/kind-aan-de-smartphone-zes-tips-om-daar-als-ouder-mee-om-te-gaan~bda2ef92/ ]
– ‘Gamen’. [ https://www.nji.nl/nl/Databank/Cijfers-over-Jeugd-en-Opvoeding/Cijfers-per-onderwerp/Gamen ]
– Hoe zorg ik dat mijn kind minder gaat gamen? (6 jr) [ https://www.mediaopvoeding.nl/vragen/_/vraag/hoe-zorg-ik-dat-mijn-kind-minder-gaat-gamen/%5D

 


Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:

– ‘Voorkom ongewenst gedrag: Geef je kind positieve aandacht.’ Klik hier.
– ‘Mijn kind kan niet zonder zijn smart Phone. – Hoe je het smart phone-gebruik van je kind in goede banen leidt.’ Klik hier.
– ‘Zit nou toch NIET stil! – Over: Hoe je je kind stimuleert om MEER te bewegen.’ Klik hier.
– ‘Wat doet een opvoedcoach eigenlijk? | Joyce Akse vertelt.’ Klik hier
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

 

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl. 

Als je kind moeilijk in slaapt valt op vakantie… | 7 praktische tips om dat snel te verbeteren (incl. BONUStips)

boek_welterusten_kleine_beerJe kent het wel: na een lange autorit of vliegreis zijn jullie eindelijk aangekomen op jullie vakantiebestemming. Jullie kwamen aan het eind van de middag aan en gingen al snel aan tafel om een hapje te eten. De kinderen hadden in de tussentijd wat tijd om het jullie huisje te verkennen en om met hun speelgoed te spelen. Na het avondeten breng je de kinderen toch al vrij snel naar bed. Je dacht nog: na zo’n reis, die toch best vermoeiend was voor ze, zullen ze lekker snel in slaap vallen…

boek_het_konijn_dat_in_slaap_wil_vallenAls je kinderen net in bed liggen, kun jij ook eindelijk op een heerlijke ligstoel neerploffen. Maar helaas! Nog geen minuut later hoor je het eerste stemmetje al. Je dochter roept: ‘mama, ik kan niet slapen’. Je gaat even kijken om haar een kus te geven en dan ga je weer terug. Maar je zit nog niet of je hoort je zoon: ‘mama, ik ben bang, mama, kom nou!’ Natuurlijk ga je ook even naar hem toe; ook hij heeft natuurlijk even je geruststelling nodig. Zo, nu terug naar je… Maar je bent nog niet weg bij je zoon of je dochter roept alweer. Je merkt dat je er een beetje kriegelig van begint te worden. Waarom gaan ze nou niet gewoon slapen? Ze zijn toch moe…? Thuis hebben ze hier nooit last van. Waarom nu wel ineens? Jij bent zelf ook doodop en wilt nu echt even kunnen zitten… 

 

boek_fien_milo_samen_op_stap

Heerlijk zo samen op vakantie: je gaat er lekker met z’n allen tussenuit om een beetje bij te komen van alle dagelijkse beslommeringen. Even in een andere omgeving, tot rust komen of juist lekker actief bezig zijn, maar wel echt even er uit. Dat gun je niet alleen je kinderen, maar ook jezelf. Ook jij hebt die dagen nodig om weer even bij te tanken en tot rust te komen. En daar hoort natuurlijk ook bij dat je wat tijd voor jezelf hebt.

boek_muis_gaat_op_vakantieOp zich is een vakantie daar bij uitstek geschikt voor. Alleen merk je juist dan hoe fijn kinderen de gewoontes en structuur van thuis vinden en hoe lastig het soms kan zijn als het anders gaat dan anders, juist bij het naar bed brengen. Op vakantie is dan ineens zoveel anders, vooral voor de kinderen. Ook wij merken dat soms nog wel; zo’n eerste nacht in een vreemd bed is toch altijd weer even wennen. En als wij er al last van hebben, dan is dat voor onze kinderen zeker wennen, om niet te zeggen dat het voor hen gewoon behoorlijk ingrijpend kan zijn.

 



boek_kleine_zevenslaper_kan_niet_slapenBONUS
In dit artikel vind je allerlei afbeeldingen van (prenten)boeken. Die gaan allemaal over thema’s, die te maken hebben met ‘(niet) slapen’, ‘vakantie’ en ‘reizen’.

Leuk, gezellig én ontspannend om samen met je kind te lezen! Een heerlijk één-op-één-moment met je kind, zeker voor het slapengaan. Gewoon doen, op vakantie én thuis.


 

Het ‘in slaap vallen’ op vakantie is voor de meeste kinderen echt wennen. Laten we eerst eens kijken naar de redenen waarom dat voor kinderen – vooral op vakantie – zo lastig kan zijn:

  • boek_pip_posy_lievelingsknuffelVeel dingen op vakantie zijn anders dan dat ze gewend zijn: ze liggen in een ander bed, in een andere kamer, er is een andere temperatuur, een andere geur, noem maar op.
  • Ze kunnen iets missen wat ze op vakantie niet hebben, maar thuis wel: ze missen bepaalde personen (bijv. opa, oma, vriendjes), bepaalde spullen (bijv. favoriete speelgoed) of ze missen gewoon het ‘thuis zijn’ (ze hebben last van heimwee).
  • boek_er_ligt_een_krokodil_onder_mijn_bedZe voelen zich niet helemaal prettig of zijn misschien ziek.
  • Ze hebben een actieve of vermoeiende dag gehad, waardoor ze nog een beetje hyper zijn en juist daarom de slaap niet kunnen vatten.
  • Vaak gaan kinderen op vakantie bijna iedere dag op een ander tijdstip naar bed en raken daardoor uit hun slaap-waakritme.

Op dat soort momenten zie je vaak dat kinderen ’s avonds gaan huilen en/of om hun ouders roepen. Dat kan gelukkig anders!

 



joyce_grijs_aanjou_1Maak je je zorgen over je kind dat niet goed slaapt (niet alleen op vakantie, maar ook thuis)? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

In dit artikel geef ik je maar liefst 7 tips om je kind – ook op vakantie – lekker in slaap te te laten vallen:

 

boek_kas_bij_opa_en_oma(1) Laat je kind vooraf aan jullie vakantie alvast wennen aan ‘niet in het eigen bed slapen’.
Dat kun je doen door hem/haar vaker bij opa & oma, familie of misschien wel een vriendje te laten logeren. Voor je kind vaak een hele belevenis en echt een uitje om naar toe te leven én om met mooie verhalen van terug te komen.

 

boek_op_reis_met_de_auto(2) Bereid je kind goed voor op jullie vakantie:
Begin min. een week van te voren thuis alvast boekjes en verhaaltjes voor te lezen, die gaan over ‘op vakantie gaan’. Je kind weet dan beter wat hem/haar te wachten staat.
In de bibliotheek zijn er vaak veel boekjes voor alle leeftijden over dit onderwerp te vinden. Laat je kind ook zelf een paar spulletjes (zoals knuffels, pyjama) in het koffer doen.

TIP In de zomervakantie kun je zelfs GRATIS gebruik maken van de VakantieBieb. Op die manier kun je (online) boeken lezen voor kinderen en volwassenen. 

 

boek_ga_je_mee_op_reis(3) Maak een goede planning
Zorg dat je – als het even kan – ruim vóór bedtijd in je vakantiehuisje, camping, appartement of hotel bent. Dan ziet je kind waar hij gaat slapen en kan hij wennen aan zijn nieuwe slaapkamer. Laat je kind ook lekker rondlopen in jullie nieuwe ‘vakantievertrek’, zodat hij alles kan ontdekken.

 

boek_monkie.jpg(4) Bekend maakt bemind
Neem een aantal vertrouwde slaapspulletjes van thuis mee en laat je kind (evt. met jouw hulp) zijn ‘nieuwe’ slaapkamer inrichten: je kind kan al van jongs af aan zijn eigen pyjama en knuffels op bed leggen, hij kan zelfs helpen met de kleren in de kast te leggen etc. Ook kleine kinderen kunnen dat dus al heel goed doen samen met papa of mama.

 

boek_anna_gaat_slapen(5) Houd je vast aan jullie bedritueel
Als het bedtijd is, houd je zo veel mogelijk hetzelfde bedritueel aan als thuis. Handel dus ook op vakantie alle activiteiten, zoals naar de wc gaan,  tanden poetsen, pyjama aan doen, verhaaltje voorlezen etc., in dezelfde volgorde en op dezelfde manier af als thuis. Dat zorgt voor herkenning en vertrouwen bij je kind.

 

boek_pien_en_patrick_gaan_vliegen(6) Waar is mama / papa?
Als je kind slaapt, dan ben jij hoogstwaarschijnlijk niet op zijn kamer of bij zijn bed. Laat je kind daarom zien waar jij wél bent als hij slaapt. Geef ook duidelijk aan dat je gewoon in het huisje, de kamer of bij de caravan blijft. Zo weet je kind dat je niet helemaal weg bent als hij slaapt. Dat geeft je kind een veilig gevoel.

 

(7) Spreek af dat je weer terugkomt.
boek_slaap_kindje_slaapAls je kind gaat huilen zodra jij weg bent, spreek je af dat – zodra hij even rustig is en zonder te huilen in bed ligt – je hem een extra kusje komt geven (één kusje: niet meer, niet minder).
Wacht eerst even (10-30 sec.) vanaf het moment dat je kind niet meer huilt (of rustig is) en ga dan terug om dat ene kusje te geven. Houd je dus aan die afspraak, zodat je kind er echt op kan vertrouwen.
Ga daarna weer terug naar je kind, maar wel pas als je kind ietsje langer rustig bleef (bijv. één minuut). Bouw dat langzaam op en wacht dus steeds wat langer voordat je naar je kind teruggaat. Zodra je kind slaapt, hoef je natuurlijk niet meer terug te gaan.
Je kind krijgt op die manier het vertrouwen dat je in de buurt bent en dat je niet ineens verdwenen bent. Dit hele proces kan best even duren, zeker in het begin, maar uiteindelijk valt je kindje echt rustig in slaap.

TIP: Heb je pas een kindje gekregen? Dan kun je het boek ‘Slaap Kindje Slaap’ GRATIS aanvragen bij Lemniscaat (klik hier). 

 

Wil je graag reageren op dit artikel? Dat mag!
Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezinWil jij als eerste Joyce’ waardevolle OpvoedTips ontvangen? 
Helemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_c
Heb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 


K
lik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 


Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘10 basistips om je baby, kind of tiener lekker te laten slapen.
– ‘Slaap kindje slaap’ (over: Hoe een bedritueel je kind helpt om beter in slaap te laten vallen). Klik hier.
– Zo slaapt je kind wél bij zomerse temperaturen! [over: Makkelijker in slaap vallen als het warm is.]. Klik hier.
– ‘Uitslapen als je kinderen hebt…?’ – Zorg er in 3 stappen voor dat je kind langer slaapt. Klik hier.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

Hoe overleef je een vliegvakantie met je kind…? | Een ontspannen vlucht in 5 stappen.

Family traveling by airplaneOk, ik geef het meteen toe: de titel van dit artikel is misschien een beetje vreemd. Om je maar meteen op het goede pad te zetten: dit is géén artikel, waarin ik je tips geef over hoe je een vliegtuigramp overleeft. Hoewel het vliegen met jonge kinderen soms best wel een ramp kan zijn… En op dat gebied heb ik zelf ook al best wat meegemaakt…

We hebben inmiddels nu zo’n 7x met onze kinderen gevlogen (binnen Europa). Tijdens twee van die vluchten kwam het voor dat één van onze kinderen plotseling moest overgeven en dat één heel lang heel hard krijste…

In het eerste geval zei ons slachtoffertje – na wat gekronkel op de stoel – ineens ‘ik kan niet hoesten’; twee tellen later zat ze onder… Dat bleek achteraf trouwens gewoon ‘wagenziekte’ te zijn. Door het dalen was ze misselijk geworden. Na het opruimen, verschonen en omkleden was er gelukkig niks meer aan de hand.

jongen_huilt_in_vliegtuigHet tweede incident bleek echter wat minder onschuldig; hij was al wat ziekjes voordat we vertrokken en dat bleek achteraf ook echt een griep te zijn, met bijbehorende neusverkoudheid, verstopte oortjes etc. Echt niet leuk! Vandaar ook dat het heel begrijpelijk was dat hij bij het dalen ontzettend moest huilen en krijsen. Begrijpelijk, maar geen pretje. Voor hem niet, voor ons als ouders niet en waarschijnlijk ook voor onze medepassagiers niet…

Toevallig waren m’n kinderen in beide situaties 2 jaar en dus echt nog jong. Ondanks onze voorbereiding vooraf wisten ze nog niet goed wat er in het vliegtuig / tijdens het vliegen allemaal gebeurde en konden ze ook nog niet goed vertellen wat er op dat moment met henzelf aan de hand was.

Toen ze wat ouder werden, werd dat gelukkig anders. Ze begrepen beter wat de bedoeling was én ze konden ons beter duidelijk maken wat er aan de hand was. Daardoor konden wij ook weer beter op hen inspelen.

Als ouder kan er tijdens dit soort gebeurtenissen van alles met je gebeuren. Van de ene kant wil je je kind natuurlijk helpen als het zich niet prettig voelt of als het ziek is. Maar van de andere kant voel je je misschien wel wat opgelaten; je wil je medepassagiers namelijk niet tot last zijn. Dat gevoel kan er voor zorgen dat jij niet op de manier reageert zoals je kind van jou gewend is, waardoor je kind zich nóg ongemakkelijker voelt en jullie elkaar versterken in jullie ongemak. Geen fijne situatie, maar gelukkig wel één die je met de juiste voorbereidingen goed kunt voorkomen.

⇒ Daarom onderstaande tips, die jou als ouder helpen om de vlucht met je kind zo prettig mogelijk te laten verlopen. 

 

1. Bereid Je Voor. 
Een goede voorbereiding is echt ontzettend belangrijk. Die begint natuurlijk al thuis: lees samen boekjes over op vakantie gaan met het vliegtuig, zodat je kind een indruk krijgt van wat er gaat gebeuren.

Hierbij enkele leestips: 
boek_pien_en_patrick_gaan_vliegen– ‘Op reis met het vliegtuig’ (Winters & Meirink; Willewete)
– ‘Pien en Patrick gaan vliegen (Albregts, Rood & Meirink)
– ‘Ga je mee op reis?’ (Kuiper & de Wolf)
– ‘Er was eens een vosje’ (Spee)
– ‘Kaatje in het vliegtuig’ (Slegers)
– ‘De piloot’ (Slegers)
– ‘Ontdek de wereld met Nijntje’ (Bruna; luisterboek)

Leg ook heel praktisch uit wat je van je kind verwacht. Geef aan wat er allemaal gebeurt op het vliegveld (voor vertrek), in het vliegtuig en nadat je geland bent. Al met al zijn dat heel veel stapjes die voor jou misschien heel logisch zijn, maar die je kind nog nooit of nog maar enkele keren heeft meegemaakt.

Neem natuurlijk ook wat speelgoed mee, zodat je kind wat te doen heeft tijdens de vlucht. Als je kind er oud genoeg voor is, kan hij thuis alvast zelf wat uitzoeken. Spreek vooraf af hoeveel je kind mee mag nemen.

TIP. Laat je kind zijn speelgoed in een (kinder)rugzak doen en zorg dat het allemaal niet te zwaar is. Je kind kan zijn rugzak tijdens het lopen op het vliegveld zelf op zijn rug houden. Je maakt je kind zo ook zelf verantwoordelijk voor zijn eigen spullen en hij voelt zich misschien zelfs een echte passagier. Hij kan dan namelijk ook zelf zijn rugzak op de band leggen, net zoals papa en mama dat met hún spullen doen. Natuurlijk help je je kind daar bij en let jij ook op dat hij er goed aan denkt.

Welk speelgoed kun je meenemen tijdens de vlucht?
– Kleurboeken en -potloden
– Autootjes (liefst aan één stuk, zodat er geen onderdelen kwijtraken) en/of een pop (evt. met 2 setjes kleren, zodat je kind kan wisselen met de kleertjes)
– Voorleesboeken
– Puzzel- / activiteitenboeken (denk dan ook aan een potlood, gum of pen).
– Spelletje (kaarten, kwartet, Uno etc.)

Wat is verder nog handig om mee te nemen (handbagage)? 
meisje_misselijk_in_vliegtuig– Een extra setje schone kleren voor het geval je kind gaat overgeven.
– Een slabber en theedoek. Als je ziet aankomen dat je kind zich niet lekker voelt of dat het gaat overgeven, dan kun je de doek over hem heen leggen en het op die manier enigszins opvangen.
– Een plastic zak om de vieze kleren, vieze slabber of doek in te doen.
– Papieren doekjes en/of billendoekjes om het ‘overgeefsel’ mee op te ruimen.

 


joyce_grijs_aanjou_1Vind je het lastig om je kind naar je te laten luisteren? Eet of slaapt je kind slecht? Of heb je misschien een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

 

2. Boek handige plaatsen in het vliegtuig.
meisje_kijkt_uit_raam_vliegtuigIedereen wil natuurlijk het liefst zo veel mogelijk ruimte in het vliegtuig, helemaal als je met kinderen vliegt. Daarbij willen de meeste kinderen graag aan het raampje zitten. Voor oudere kinderen is dat ook best leuk; zo kunnen ze de wereld weer vanuit een heel ander perspectief zien. Zij begrijpen ook wel dat ze tijdens het vliegen heel hoog in de lucht zijn.

Jonge kinderen hebben daar echter nog geen idee van. Zij begrijpen nog niet goed wat ze zien. Als je kind tijdens het vliegen naar buiten kijkt, ziet hij een stralend blauwe lucht en daaronder witte wolken. Maar weet je kind echt wel wat het ziet? Waarschijnlijk niet; tenminste, het kan het zich echt nog maar heel moeilijk voorstellen. Daarom is dat aan het raampje zitten en naar buiten kijken voor jonge kinderen maar weinig (of hooguit kort) interessant.

Vandaar dat ik zou adviseren om een jong kindje tussen jou en je partner in te laten zitten. Zo kan je kind niet alleen toch eens af en toe door het raampje naar buiten kijken, maar kunnen jullie ook allebei (evt. om de beurt) met je kind bezig zijn.

Als je meer kinderen hebt, dan is het het handigst om ‘om en om’ te gaan zitten, dus ‘kind – volwassene – kind – volwassene – kind’. Dan zit er min. één ouder naast een kind en kun je hem/haar ergens mee helpen als dat nodig is.

gezin_in_vliegtuigDaarbij heb je juist aan het gangpad de meeste plek en kun je je kind het gemakkelijkst laten bewegen zonder dat andere passagiers er veel last van hebben.

Maar goed, dit moet natuurlijk ook kúnnen. Als de stoelen in het vliegtuig al bezet zijn als jij gaat boeken, dan heb je nog maar weinig keus en moet je het doen met wat er over is.

TIP. Boek je vlucht zo vroeg mogelijk én check al enkele dagen voordat je gaat vliegen online in, zodat je zeker weet dat je de stoelen hebt die jij het fijnste vindt. 

 


3. Kauwen en slikken voorkomt oorpijn.

kind_neussprayZorg voor wat eten en drinken in je handbagage, zodat je kind wat kan eten en/of drinken tijdens het stijgen en dalen. Dat kan een boterham zijn, een tussendoortje of een flesje water (of misschien mag je kind nu ook een paar kauwsnoepjes, zoals Fruittella). Door het kauwen en slikken heeft je kind minder last van oorpijn.

TIP. Uiteraard mag je maar zeer beperkt water van thuis meenemen in het vliegtuig. Zorg daarom dat je een leeg flesje bij je hebt, dat je ná alle veiligheidscontroles met water kunt vullen. Dan heb je in het vliegtuig in ieder geval altijd wat te drinken bij de hand.

Is je kind vooraf aan jullie reis verkouden?
Als je kind verkouden is tijdens jullie vliegreis, gebruik dan vlak voor het boarden een neusspray (evt. de zoutoplossing), zodat de neus, oren en holtes niet onnodig verstopt zitten.

TIP. Let wel even op de hoeveelheid ‘vloeistof’, die je mee mag nemen in je handbagage. Koop een klein flesje neusspray, dat makkelijk in je handbagage (evt. in een speciaal plastic zakje) mee mag.

 


4. Wees realistisch. 

meisje_speelt_met_moeder_in_vliegtuigStel je er op in dat je tijdens de reis weinig tot niks voor jezelf kunt doen. Je (jonge) kind gaat zich namelijk niet ineens een uur aan een stuk zelf vermaken; dat is gewoon niet realistisch. Stel je er daarom op in dat jij je kind op een leuke manier gaat bezig houden.

Voor je kind is een korte vlucht van 1-2 uur al heel lang en hij heeft die afleiding gewoon nodig. Je mag trouwens best eens een paar keer samen heen en weer lopen door het vliegtuig (als er niet te veel turbulentie is), zodat je kind uit zijn stoel komt en wat beweging krijgt. Tijdens die wandeling heeft je kind vaak veel te zien en waarschijnlijk ook nog wat aanspraak hier en daar. Gezellig, toch?

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen, bijv. over ‘leren luisteren’, ‘leren eten’ of ‘leren slapen’?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


5. Blijf rustig & Verontschuldig je (niet)

Voor je (jonge) kind is vliegen en in een vliegtuig zitten waarschijnlijk iets nieuws: dit doet hij niet iedere dag. En hoewel het vliegen of vliegtuigen misschien ontzettend interessant vindt, hoeft het ‘in een vliegtuig zitten’ echt niet leuk voor hem te zijn.

Als je kind moet overgeven…
Dat is absoluut geen pretje, voor niemand, ook niet voor je kind. Het overkomt je kind; hij doet het echt niet expres. Stel je kind dan gerust, verschoon het zodra dat veilig kan en geef het een dikke knuffel. Geef er daarna niet meer te veel aandacht aan om te voorkómen dat je kind het vliegen te veel met het overgeven gaat associëren; dat werkt alleen maar angsten in de hand die niet nodig zijn en die je daardoor kunt voorkomen.

Als je kind hard gaat huilen…
baby_huilt_in_vliegtuigAls je kind ‘uit het niets’ gaat huilen, krijsen of schreeuwen, dan is dat een teken dat er iets aan de hand is. Misschien heeft je kind wel last van zijn oren of voelt het zich niet lekker. Vooral bij jonge kinderen blijft dat toch altijd een beetje giswerk, zeker in situaties die voor je kind nieuw zijn.
Blijf ook dan rustig en probeer je kind te troosten. Zie dit gedrag niet als een schreeuw om aandacht of als vervelend gedrag, maar als een teken van ‘ik voel me niet prettig’. Je kind heeft jou nu nodig om hem te troosten of gerust te stellen.
Je hoeft je voor dit gedrag trouwens niet te verontschuldigen bij je medepassagiers. Je hebt hier namelijk te maken met een jong kind dat zich niet prettig voelt en dat niet precies weet wat er aan de hand is. Dat is heel normaal en helemaal niks om je voor te schamen of om je voor te verontschuldigen.

TIP: Uiteraard mag je hier als ouders ook afwisselen, zodat deze lastige situatie niet alleen op één ouder neer komt. Het kan echt behoorlijk heftig zijn! Verdeel dit dus, zodat de een even bij kan komen en het later weer met frisse moed kan overnemen.


Wanneer je je wel kunt verontschuldigen…

NuisanceUiteraard verontschuldig je je wel voor je kind als je kind iets (per ongeluk of met opzet) verkeerd doet of iets doet waar een andere passagier last van heeft (bijv. herhaaldelijk tegen de stoel aan duwen), als je kind ‘gewoon’ vervelend doet (bijv. hard schreeuwen zonder aanleiding), als het niet naar je luistert of als het andere passagiers lastig valt. Dat kan namelijk nooit de bedoeling zijn!

 

 


tip_gezinWil jij ook als eerste Joyce’ waardevolle OpvoedTips ontvangen?
Helemaal GRATIS en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


 


Wil je graag reageren op dit artikel? Dat mag!

Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

Heb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?
Neem dan contact met me op.

joyce_rosegrijs_staand_c

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

 

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 


Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle opvoedtips: 

– ‘Positief opvoeden: Start je opvoeding goed met deze 5 stappen.’ Klik hier.
– ‘Laat dat nou!’ (over: 5 opvoedvalkuilen waar we allemaal intrappen én waardoor opvoeden onbedoeld lastiger wordt). Klik hier.
– ‘Stop het gezeur, geruzie en gedoe op de achterbank – 4 handige tips voor onderweg’.
Klik hier.
– ‘Stranger Danger: Zou jouw kind met een vreemde meegaan? (5 tips om jou en je kind te helpen om met deze lastige situatie om te gaan)’. Klik hier.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

 

logo_akse_coaching_klein_nieuw


Ga (terug) naar de
website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

Ode aan de hydrofiele doek – Waarom juist deze doek zo onmisbaar is als je jonge kinderen hebt.

hydrofiele_doek_4Nadat je bevallen bent van je baby’tje ga je vrijwel direct aan de slag met de verzorging van je kindje. Natuurlijk neem je ook de tijd om met je baby’tje te knuffelen, naar je kindje te kijken en om gewoon van je kindje te genieten.

Als je bevallen bent van je eerste kindje, dan is het natuurlijk nog allemaal nieuw voor je en kan het best overweldigend zijn. Dat is echt niet gek!

Gelukkig leer je vrij snel hoe het verzorgen en verschonen van je kindje in z’n werk gaat en krijg je er na een paar dagen echt al handigheid in. Toch is het altijd handig om te weten welke spullen je nou echt nodig hebt en waar je ze dan precies voor kunt gebruiken. Eén van die broodnodige spullen is de hydrofiele doek; zo’n doek die ze vroeger als luier gebruikten. Ook nu is deze doek echt onmisbaar in de verzorging van je kindje; niet meer als luier maar op heel andere vlakken.

Je leest hieronder een mooie lijst van waar je de hydrofiele doek allemaal voor kunt gebruiken. En je merkt dan al snel hoe handig zo’n doek voor jou en je kindje kan zijn.


Waar kun je de hydrofiele doek allemaal voor gebruiken? 

– In bedje: 
baby_slaapt_in_wiegVanaf de geboorte van m’n kindjes heb ik op de plek waar hun hoofdje lag een hydrofiele doek gelegd (alleen in het ledikant). Zo kwam de melk, die ze teruggaven, op de doek terecht en niet direct op het hoeslaken.

Toen ze wat ouder waren en ook vaker verkouden werden, ving de doek ook vaak het snot op. Dat scheelde me behoorlijk wat was. ’s Ochtends hoefde ik dan namelijk alleen de hydrofiele doek te verschonen en niet het hele hoeslaken.

De eerste maanden vouwde ik de doek in een driehoek; later vouwde ik de doek helemaal open en legde ik ‘m als een ruit in het bedje. De 3 hoeken, die ‘buiten’ het bedje vielen, vouwde ik onder de matras, zodat de doek goed bleef liggen.

In de winter is het trouwens erg fijn om een flanellen doek in het bedje te leggen. Dat voelt dan net weer net wat warmer aan en is bovendien lekker zacht.

LET OP: Als je een hydrofiele doek in het bedje van je baby legt, is het wel ontzettend belangrijk dat je kindje de doek zelf niet los krijgt en er niet in verstrikt kan raken.

– Om de kruik:
kruik_aluminiumAls je kindje geboren wordt, dan kan het nog niet helemaal z’n eigen temperatuur reguleren. Om je kindje wat te helpen om het lekker warm te hebben, zeker als het buiten koud is, is om – voordat hij gaat slapen – een kruikje met warm water erin in z’n bed te leggen. Uiteraard wil je dat je kindje zich niet verbrandt aan de kruik. Vandaar dat het goed is om een doek om de kruik te wikkelen. Daar bestaan natuurlijk speciale kruikdoeken voor, maar hydrofiele doeken lenen zich er net zo goed voor. Je draait er één of twee doeken netjes omheen en zorgt dat de doek goed om de kruik heen blijft zitten. Als je buiten gaat wandelen, kun je de kruik ook – een tijdje voor vertrek – in de wandelwagen leggen.
LET OP: Haal de kruik uit het bedje vóórdat je je kindje in z’n bedje legt. De kruik kan nl. toch nog heet zijn, waardoor je kindje zich aan de kruik zelf verbrandt óf de kruik heeft wellicht gelekt. Controleer altijd of de kruik gelekt heeft door in het bedje te voelen of de lakens vochtig zijn. Het water in de lakens zou nl. nog gloeiend heet kunnen zijn, waardoor je kindje zich alsnog verbrandt.
⇒ Lees hier verder over hoe je een kruik veilig kunt gebruiken.

– Op het aankleedkussen:
aankleedkussen_op_commode
Om het aankleedkussen heen heb je waarschijnlijk een hoes, die er voor zorgt dat het kussen zelf niet vies wordt. Daarnaast hebben deze hoezen vaak de leukste kleuren en motiefjes, waardoor het er ook nog eens leuk uitziet.

Als je je kindje verschoont, kan er poep of plas aan de aankleedkussenhoes komen. Om te voorkomen dat je de hoes na iedere verschoning zou moeten verwisselen, is het handig om een hydrofiele doek op de hoes te leggen. Daardoor hoef je ook niet veel hoezen in huis te hebben, omdat de kans klein is dat ze op deze manier echt vies worden. Je legt de hydrofiele doek als een ruit over het aankleedkussen of je vouwt ‘m 1x in het midden en legt ‘m dan op de hoes / het kussen.


– In bad:
baby_wordt_gewassen_in_badAls je baby’tje in bad is geweest, droog je ‘m waarschijnlijk op de commode en/of op het aankleedkussen. Leg ter voorbereiding alvast een ‘baddoek’ op het aankleedkussen en daarna een hydrofiele doek er boven op.

Als je baby’tje in bad is geweest, droog je ‘m met een losse hydrofiele doek. Als je kindje helemaal droog is (en z’n luier om heeft), kun je de natte hydrofiele luier onder ‘m vandaan halen. Je legt je kindje dan terug op de baddoek. Die is nu niet zo nat, waardoor je je kindje aan kunt kleden zonder dat z’n kleertjes vochtig worden.

 


ouderschap_baby04Heb jij vragen over je baby of je prille ouderschap?
Lijkt je baby vaker ontroostbaar of slaapt je baby weinig? Wil je leren welke signalen je baby je allemaal geeft, zodat je goed op zijn behoeftes kunt aansluiten? Heb je andere vragen over je baby of je ouderschap, waar je graag persoonlijk advies van Joyce over zou willen krijgen?
Lees dan hier op welke manier Joyce jou zou kunnen helpen.

Wil je regelmatig nieuws en (realistische) tips ontvangen over zwangerschap, baby’s, de kraamtijd en meer?
Volg dan ‘Blije baby Blije ouders’  op Facebook.


 

– In de luier- / verzorgingstas
verzorgingstas_inhoud.pngAls je 1 of 2 hydrofiele doeken in je luiertas stopt, dan kun je de doek bijv. gebruiken als:
–  schoonmaakdoek
– (extra) onderlegger
– slabber
Lees ook dit artikel over wat je nog meer nodig hebt voor in je verzorgingstas.


– In de wandelwagen:
baby_slaapt_in_wandelwagen_buitenAls je kindje in de wandelwagen ligt, dan kan het voorkomen dat je kindje wat melk teruggeeft. Dan is het handig om een hydrofiele doek, bijv. als een ruit, onder het hoofdje van je kindje te leggen om te voorkomen dat het matrasje van de wandelwagen vies wordt.


– In het autostoeltje:
baby_in_autostoel_met_papa_in_autoUiteraard kunnen baby’tjes op alle momenten een mondje teruggeven of een spuitluier krijgen. Vooral voor het laatste geval is het handig om – ter bescherming van je autostoeltje – een hydrofiele luier in het autostoeltje te leggen (onder je kindje). Dat voorkomt dat de autostoelhoes of het autostoeltje zelf vies wordt.

 


baby_ingbakerd_hydrofiele_doekWorkshop ‘Blije baby & Blije ouders’
Joyce geeft regelmatig workshops, waarin ze je leert hoe je op een positieve en fijne manier omgaat met je baby en dan vooral als je baby’tje moeilijk slaapt en/of veel huilt. Deze workshops heten ‘Blije baby & Blije ouders’.

Je leest hier of Joyce deze workshop binnenkort ook bij jou in de buurt geeft. 


 

– Inbakeren:
Als je het fijn vindt om je kindje in te bakeren, dan is een hydrofiele doek daar heel geschikt voor. Met name de XXL-doeken lenen zich er goed voor.
Lees ook dit artikel over baby’tjes die moeite hebben met slapen of veel huilen. 


– Slabber:
baby_eerste_hapje_lepel_kommetjeUiteraard bestaan er de leukste, mooiste en grappigste slabbers voor je kindje. Maar mocht je een keer een slabber vergeten zijn en toch nodig hebben (en je hebt wél een hydrofiele doek bij je), dan knoop je je kindje de hydrofiele hoek om. Dat gaat prima!


– Huid-op-huid-contact: 

baby_bij_mama_huid_op_huid2Als je lekker wil knuffelen met je kindje is het goed om je kindje helemaal bloot (of alleen met een luier aan) op je blote buik te leggen. Dat noemen we huid-op-huid-contact.
Om ervoor te zorgen dat je kindje het niet te koud heeft, is het goed om een zachte doek over je kindje heen te leggen. In de zomer heb je dan vaak genoeg aan een hydrofiele doek (evt. XXL); in de winter is een lekker warme deken waarschijnlijk beter. Uiteraard voelt je kindje jouw lichaamswarmte aan zijn buikje, maar gebruik toch een doek of deken om te voorkomen dat je kindje te veel afkoelt via de rug en/of het hoofdje.


Resultaat: Minder was

Je zult merken dat je door het gebruik van de hydrofiele doeken minder andere spullen hoeft te wassen. Je hebt met zo’n kleintje al ontzettend veel was te doen, dus dat scheelt echt!

Heb je nog een situatie waarin je de hydrofiele doek gebruikt? Laat me dat dan weten door op dit artikel te reageren. Je mag ook mailen naar blijebaby@aksecoaching.nl.
Ik wens je veel succes met en plezier van de hydrofiele doek!

joyce_rosegrijs_staand_cMet vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Heb je vragen of opmerkingen over dit thema?
Mail die dan vrijblijvend naar blijebaby@aksecoaching.nl of plaats je reactie onder dit bericht.

 

http://bit.ly/blijebaby | blijebaby@aksecoaching.nl | http://www.aksecoaching.nl

 

© 2018. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

Klik hier voor je dagelijkse portie OpvoedInspriatie op Facebook.


Lees meer artikelen van Joyce over gerelateerde thema’s:

– ‘Waarom huilt mijn kindje toch zo? Over: Hoe je huilen bij baby’s vermindert.’ Klik hier.
– ‘Wat zit er in je verzorgingstas? Lijst met onmisbare dingen voor als je met je baby de deur uit gaat.’ Klik hier.
– ‘Wat zit er in je kolftas?’ – Lijst met onmisbare dingen voor als je buitenshuis gaat kolven.’ Klik hier.
– ‘Borstvoeding geven, kolven en werken: Hoe was dat voor mij? (Een persoonlijk verhaal)’. Klik hier..
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

© De foto van Joyce Akse is gemaakt door Ilona Tychon Fotografie.

 


fb_omslagfoto_mamaclubEen goede voorbereiding is het halve werk.’
Wil je je graag extra goed voorbereiden op je zwangerschap, je kraamtijd, je bevalling of je baby’tje? Kom dan naar de MamaClub.

De MamaClub is speciaal bedoeld voor aanstaande en kersverse mama’s, die graag meer willen weten over specifieke thema’s, die horen bij deze bijzondere periode in hun leven.

Wil je weten waar de volgende MamaClub-avond over gaat? Klik dan hier.


 

Ga (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – logo_akse_coaching_groot_nieuwOpvoedcoaching & Opvoedadvies’.