10 basistips om je kind of tiener beter naar je te laten luisteren

Alle kinderen luisteren wel eens niet naar hun ouders. Dat hoort erbij. Er kunnen allerlei redenen zijn waarom je kind niet naar je luistert. Je kind is bijvoorbeeld zo druk aan het spelen, zit helemaal in een game of gaat zo op in zijn boek dat hij je echt niet hoort. Hij heeft dan helemaal niet door dat je tegen hem praat. En dat is ook heel begrijpelijk. Sterker nog, het is eigenlijk helemaal niet zo erg, want je kunt je goed voorstellen dat je kind in zo’n situatie niet naar je luistert. Je kind doet het niet expres.

Het wordt pas vervelend als je het idee hebt dat je kind wél expres niet naar je luistert of als het niet luisteren te vaak gebeurt. Dan kan de frustratie bij jou als ouder langzaam maar zeker gaan oplopen. Uiteraard zou je heel graag zien dat je kind wél naar je luistert, zonder dat jij eerst gefrustreerd raakt, zonder dat jij je stem moet gaan verheffen of zonder dat jij moet gaan dreigen met allerlei consequenties of straffen. En dat kan!

⇒ In dit artikel geef ik je 10 basistips, die er samen voor gaan zorgen dat je kind beter naar je luistert. Het zijn misschien niet altijd de meest voordehand liggende tips, maar m.i. horen ze er wel allemaal bij. Hier komen ze:

 

1. Zorg voor duidelijke afspraken in huis. Family Sitting On Sofa In Lounge Next To Open Fire Eating Pizza
Duidelijkheid is een ontzettend belangrijk onderdeel van opvoeden. Kinderen vinden dat zo fijn. Uiteraard vinden ze dat niet bewust fijn, maar we weten uit onderzoek dat er wel bij varen als ze weten waar ze aan toe zijn. (Net als volwassenen eigenlijk.)

Zorg dat je vooral afspraken maakt over thema’s, die je zelf enorm belangrijk vindt. Dus als je kind zich er niet aan zou houden, dan gaan je haren recht overeind staan. Denk maar aan afspraken als ‘we doen elkaar geen pijn’ of ‘als we het ergens niet mee eens zijn, dan zeggen we dat op een rustige manier’ (we gaan dus niet schreeuwen, slaan ed.).

En als je een afspraak met je kind hebt gemaakt, dan is het natuurlijk belangrijk dat je je  kind eraan houdt. Dus denk goed na waar je precies afspraken over maakt. Vanaf het moment dat je de afspraak hebt gemaakt, moet je bereid zijn om je kind eraan te houden.
In dit kader helpt het principe ‘Zeg wat je doet, doe wat je zegt.’ erg goed. Als je niet bereid bent om te doen wat je zegt, dan kun je het ook beter niet zeggen of beter niet die afspraak maken.

Dit klinkt op zich natuurlijk ontzettend eenvoudig, maar in praktijk is dit vaak nog behoorlijk lastig. Neemt niet weg dat het voor je kind (en dus ook voor jou) belangrijk blijft om duidelijkheid te krijgen. Er zit alleen één addertje onder het gras: de afspraken die je met je kind maakt, gelden voor iedereen in het gezin, dus ook voor jou…

⇒ Kortom: gun je kind jouw duidelijkheid.

 

2. Pas consequenties toe
moeder_vinger_naar_dochter_armen_over_elkaarZoals je bij punt 1 las, is het belangrijk om je kind (en jezelf) aan de gemaakte afspraak te houden. Maar dat is nog niet alles. Als je kind zich er (herhaaldelijk) niet aan houdt, dan is het belangrijk dat je je kind een consequentie geeft. Uiteraard is het nu niet de bedoeling om je kind zo maar allerlei consequenties te geven. Een goede consequentie past bij de situatie, waarin je kind zich niet aan de afspraak hield.
Bijvoorbeeld: als je kind toch met de bal blijft spelen, terwijl je al 2x hebt gezegd dat dat binnen niet mag, dan mag je de bal best een tijdje wegnemen.

Dit voorbeeld is een consequentie die past bij de situatie en die je kind (zeker vanaf een jaar of 2) goed begrijpt. Houd de consequenties wel altijd passend, logisch, reëel en eerlijk. Het gaat echt niet om de intensiteit of duur van de straf maar om de boodschap, die je je kind wil geven. Daarbij pak je ook nooit zo maar iets weg of geef je je kind nooit zomaar ‘uit het niets’ een consequentie; je zorgt altijd voor een leermoment. Je legt je kind kort en bondig uit wat je doet én waarom.
Een consequentie als ‘zonder eten naar bed’ is dus nooit passend, logisch of eerlijk.

⇒ Wees bereid om consequenties toe te passen als je kind zich niet aan jullie afspraak houdt.
Meer weten? Lees dan m’n artikel ‘Nee, niet doen, dat mag niet!’ over grenzen stellen zonder ‘nee’ of ‘niet’.

 

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

3. Voorkom dat je in een opvoedvalkuil trapt.
kind_winkel_kijkt_zielig_vragendIedere ouder trapt er wel eens in: een opvoedvalkuil. Je bent je er misschien niet echt bewust van, maar onbewust pak je dan een situatie onhandig aan, waardoor je kind juist niet leert om naar je te luisteren. Sterker nog, deze tactieken werken vaak averechts.

Ik geef je hieronder 3 voorbeelden:
– ‘Je wil dat je kind iets voor je doet en je vraagt het hem een paar keer. Je kind doet het echter niet. Pas op het moment dat je echt boos wordt en gaat schreeuwen, komt je kind  pas in actie.’
– Of: ‘Je geeft je kind een hele lange of juist vage instructie, waardoor het voor je kind helemaal niet duidelijk is wat je precies van hem verwacht. En jij je maar afvragen waarom je kind niet doet wat jij hem vraagt…’
– Of: ‘Jullie zijn in de winkel en je kind wil graag iets lekkers kopen. Jij geeft aan dat je dat niet wil kopen. Dan gaat je kind ineens heel hard huilen, schreeuwen en krijsen. Midden in de winkel. Gauw leg je het lekkers in het karretje. Dan houd je kind tenminste op met dat geschreeuw.’
⇒ Herken je misschien één van deze voorbeelden?

In deze voorbeelden leert je kind helaas niet om naar je te luisteren. Het leert wél om (1) pas in actie te komen op het moment dat jij boos wordt of gaat schreeuwen (dus niet als je het rustig vraagt), (2) je kind weet wel dat je iets van hem gevraagd hebt, maar begrijpt je instructie gewoon niet en kan het daardoor simpelweg niet doen, en (3) je kind leert dat hij door te gaan huilen, schreeuwen of krijsen toch krijgt wat hij wilde.

=> Kortom: voorkom dat je in deze opvoedvalkuilen trapt. Uit deze voorbeelden haal je dat (1) het belangrijk is van je kind te verwachten dat hij bij de 1e of 2e keer dat je het vraagt in actie komt (en niet pas na 10x vragen of nadat je boos bent geworden), dat (2) je een korte, duidelijke instructie geeft, die je kind kan begrijpen én uitvoeren, en dat (3) je je aan je afspraak houdt, dus als je gezegd hebt dat je kind iets niet mag of krijgt dan blijft dat zo, ongeacht het daaropvolgende gedrag of de reactie van je kind (zie ook punt 1 van dit artikel).
Je leest meer over dit thema in m’n artikel ‘Laat dat nou! | 5 opvoedvalkuilen waar we allemaal intrappen én waardoor opvoeden onbedoeld lastiger wordt.’.

 

4. Geef je kind voldoende positieve aandacht
vader_zoon_spelen_aan_zeeDit punt is eigenlijk het aller-, aller-, allerbelangrijkste in de opvoeding en mag dus absoluut niet ontbreken. Helaas gaat het nog wel eens mis, om de eenvoudige reden dat we als ouders soms bang zijn om onze kinderen te ‘verwennen’. We zijn bang om ons kind ‘te veel’ positieve aandacht te geven. Toch bestaat er niet zo iets als ‘te veel’ positieve aandacht geven. Verwennen is op deze manier dan ook echt niet mogelijk.

Stel het je als volgt voor: je kind begint iedere ochtend met een leeg rugzakje dat dagelijks met positieve aandacht gevuld moet worden. Die positieve aandacht geef je je kind o.a. door samen tijd door te brengen met je kind (ook één-op-één) en door regelmatig met je kind te spelen (sluit dan aan bij wat je kind aan het doen is). Verder is het belangrijk om je kind te laten weten wat hij goed doet en dat ook op dát moment specifiek en expliciet te benoemen.

=> Kortom: wees niet bang om je kind positieve aandacht te geven. Je kind heeft dat heel hard nodig.
Meer weten? Lees dan m’n artikel ‘Voorkom ongewenst gedrag: Geef je kind positieve aandacht’ over hoe je je kind voldoende positieve aandacht kunt geven. 

5. Zorg dat je kind zich gezien en gehoord voelt.
moeder_troost_zoonNog zo’n onmisbaar concept binnen (positief) opvoeden, waardoor je kind beter naar je gaat luisteren, is om er als ouder voor te zorgen dat je kind zich gezien en gehoord voelt. Het is zo belangrijk dat je kind zich door jou begrepen voelt.

Als er iets aan de hand is waardoor je kind van slag, verdrietig of misschien wel boos is, dan is het goed om te laten merken dat je graag wil weten wat er precies met je kind aan de hand is. Je gaat op zoek naar de emotie van je kind en je probeert die te benoemen: ‘ik zie dat je verdrietig / boos / teleurgesteld bent’. Je kind zal dan aangeven of dat klopt (of niet). Klopt je inschatting niet, dan zegt je kind zelf wat hoe hij zich wel voelt of – als je kind daar nog te jong voor is – dan benoem je zelf een andere emotie, die het evt. ook kan zijn. Daarna verplaats je je in je kind en benoem je dat je kunt invoelen waarom je kind zich inderdaad zo voelt.

Door deze aanpak voelt je kind zich echt gezien en gehoord. Je zult merken dat de eerst nog zo heftige reactie van je kind nu al een stuk minder is en dat je kind al veel rustiger is. Zodra dat gebeurd is, kun je het met je kind hebben over wat er wel en niet mag. Zo lang je kind nog in de heftige emotie zit, is je kind niet ontvankelijk voor jouw woorden of input.
O ja, opmerkingen als ‘stel je niet aan’, ‘waarom huil je nú alweer’ of ‘er is toch niks gebeurd’ doen nooit recht aan de emotie van je kind. Met dit soort opmerkingen wals je juist over de emoties van je kind heen en neem je zijn emoties niet serieus. 

⇒ Schenk eerst aandacht aan de emotie van je kind. Daardoor voelt je kind zich gezien en gehoord. Daarna is er ruimte om het over de situatie en zijn gedrag te hebben.
Als je meer wil lezen over dit thema, lees dan m’n artikel ‘4 manieren om je kind te helpen met lastige emoties (+ 3 BONUSTIPS)‘.

 

 


Autoritatief opvoeden
De eerste 5 tips gaan voornamelijk over ‘structuur, regelmaat en duidelijkheid’ (punten 1, 2 & 3; dimensie 1) enerzijds en over ‘warmte & betrokkenheid’ (punten 4 & 5; dimensie 2) anderzijds. Als beide dimensies in voldoende mate in de opvoeding aanwezig zijn, dan is er sprake van ‘autoritatief opvoeden’.
⇒ Uit onderzoek weten we dat kinderen, die autoritatief opgevoed worden, de grootste kans hebben om zich optimaal te ontwikkelen. Vandaar dat deze punten zo belangrijk zijn. In het belang van je kind mogen ze niet ontbreken in een positieve opvoeding.


 

6. Zorg dat je kind voldoende slaapt.
meisje_slaapt_met_knuffelIedere ouder heeft al wel eens ervaren dat te weinig slapen echt een flinke wissel op je kan trekken. Na een periode van slecht of weinig slapen, ben je overdag niet alleen ontzettend moe, maar kun je ook minder hebben van anderen om je heen, ben je prikkelbaarder, heb je een korter lontje, ben je sneller boos en gefrustreerd, kun je je minder goed concentreren, heb je minder energie, ben je sneller ziek en ga zo maar door. Dat geldt voor kinderen natuurlijk net zo; daarnaast hebben zij de slaap hard nodig voor hun groei en ontwikkeling. Je kunt je wel voorstellen dat kinderen, die goed en voldoende slapen, overdag beter naar hun ouders luisteren.

⇒ Kortom: een goede nachtrust en voldoende slaap zijn onmisbaar. Vandaar dat het zo belangrijk is dat je kind voldoende slaap krijgt.
Als je graag wil lezen hoe je ervoor zorgt dat je kind beter slaapt, lees dan m’n artikel ‘Lekker slapen! Praktische tips voor kinderen en hun ouders.’.

 

 


fb_cursus_help_mijn_kind_luistert_niet
Cursus ‘Help, mijn kind luistert niet!?’
Wil je graag weten hoe je ervoor zorgt dat je kind beter én sneller naar je luistert?
Op een positieve, liefdevolle en constructieve manier.

=> Dan is deze cursus precies wat je zoekt.
=> Vraag nu GRATIS Les 1 van deze cursus aan.

Lees hier wat je allemaal van deze cursus mag verwachten.


 

7. Zorg voor een gezonde leefstijl van je kind.
Dit is eigenlijk een zijspoortje, maar ik vind deze zo belangrijk dat ik ‘m toch in deze lijst opneem. Bij een positieve opvoeding hoort m.i. namelijk ook een gezonde leefstijl. Als je kind gezonde voeding binnenkrijgt, voldoende beweegt en veel buiten speelt, dan is de kans groot dat je kind lekker(der) in zijn vel zit en op een fijne manier door het leven gaat. Kinderen, die lekker in hun vel zitten, zijn eerder geneigd om naar hun ouders te luisteren.
In het artikel ‘Overgewicht bij kinderen: Wat is het precies en wat kun je er aan doen?‘ lees je wat het voor gevolgen voor kinderen kan hebben als ze overgewicht hebben en daardoor (vaak) niet optimaal in hun vel zitten. 

8. Samen opvoeden
man_vrouw_in_gesprekVoor partners kan het soms nog best een uitdaging zijn om qua opvoeding op één lijn te zitten. De verschillen in jullie aanpak kunnen komen doordat jullie zélf allebei een andere opvoedaanpak hebben genoten; en misschien wil je de aanpak, die je zelf  als kind kreeg, graag overnemen óf juist helemaal niet. Of jij hebt over specifieke opvoedtheorieën gelezen en wil die graag toepassen, maar je merkt dat je partner daar totaal niet achter staat.

Nou hoef je als partners echt niet altijd exact dezelfde opvoedaanpak te hanteren, maar het is voor je kind wel het fijnst als hij weet waar hij aan toe is en dat hij weet wat hij van jullie kan verwachten. Vandaar dat het fijn is als je het over een aantal basisthema’s eens kunt worden. Hoe meer jullie aanpak of ideeën uit elkaar liggen, hoe moeilijker het zal zijn om het met elkaar eens te worden. Dat lukt dus ook niet met één gesprekje. Neem daar de tijd voor en bespreek in alle eerlijkheid en openheid hoe jullie beiden over de opvoeding (en specifieke onderwerpen daarbinnen) denken en leg uit hoe dat komt. Pas als je weet waar de ideeën en redeneringen van de ander vandaan komen, kun je verder. Op die manier is de kans het grootst dat jullie over veel opvoedthema’s consensus bereiken.

⇒ Blijf in het belang van jullie kind open en eerlijk over jullie opvoedaanpak communiceren.
Lees meer over dit thema in m’n artikel ‘Ruzie over de opvoeding: Zo los je het op!’.

 

 

9. Zorg goed voor jezelf
gezin_op_de_fietsBij punten 6 en 7 gaf ik al aan dat het voor je kind belangrijk is om een gezonde leefstijl te hebben en om voldoende te slapen. Dat geldt voor jou als ouder natuurlijk net zo goed. Ook voor jou is het namelijk belangrijk om voldoende te slapen, gezond te eten en voldoende te bewegen. Misschien ken je de uitdrukking ook wel: ‘als je goed voor jezelf zorgt, dan kun je beter voor anderen zorgen’. En misschien komt er bij jou als volwassene nog wel bij dat je de mate van (chronische) stress probeert te beperken.

⇒ Zorg er voor dat je actief aandacht besteedt aan je eigen gezondheid. Ook daarin geef je je kind een belangrijk voorbeeld. En zeg nou zelf: als jij lekker in je vel zit, kun je de opvoeding van je kind weer net een stapje beter aan. Toch…?
Lees meer over dit thema in m’n artikel ‘3 Goede Voornemens voor Ouders (of: Hoe houd je het ouderschap goed vol?)’.

 

 

10. Last but not least: Blijf zelf rustig.
kinderen_apen_ouders_in_alles_naWelke lastige opvoedsituatie zich ook voordoet, het is altijd belangrijk dat jij als ouder rustig probeert te blijven. Jij geeft je kind altijd een voorbeeld van hoe je in leuke, fijne  of juist lastige situaties kunt reageren. Uiteraard heb je liever niet dat je kind gaat schreeuwen, schelden of tieren als hij boos, verdrietig, gefrustreerd of teleurgesteld is; doe dat dan zelf ook niet. Je kind ziet jou namelijk als voorbeeld. En vergis je niet: ook al zeg je nog zo vaak tegen je kind dat het belangrijk is om rustig te blijven, als je dat zelf niet doet, heeft je uitspraak weinig waarde. Je kent de volgende uitspraak misschien wel: ‘Je kind doet zoals jij doet, niet zoals je zegt’.
Als je meer wil lezen over hoe je zelf kunt stoppen met schreeuwen en wil leren hoe je op een positieve manier met je kind kunt communiceren, vraag dan GRATIS mijn e-book ‘Stop met Schreeuwen’ aan. 

Heb je het idee dat je de meeste van deze punten al toepast in jouw opvoeding, maar heb je het idee dat het gedrag van je kind nog steeds niet goed hanteerbaar is?
Neem dan contact met me op, zodat we samen kunnen kijken waar het mis gaat, wat er anders kan en hoe je de relatie met je kind (nóg) beter maakt.

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over één van deze thema’s, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘10 basistips om je kind of tiener beter te laten eten (incl. praktische tips).
– ‘10 basistips om je baby, kind of tiener lekker te laten slapen.
– ‘Peuterpuberteit: 10 domeinen om samen met je kind te overwinnen.
– ‘10 redenen waarom baby’s huilen (en wat je dan kunt doen).
– ‘Sturing & verbinding: Waarom beide aspecten onmisbaar zijn in de opvoeding van jouw kind.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

© De foto van Joyce Akse is gemaakt door Ilona Tychon Fotografie.

logo_akse_coaching_groot_nieuwGa (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Peuterpuberteit: 10 domeinen om samen met je kind te overwinnen.

meisje_lachend_peuterToen je kindje nog een baby (0-1 jaar) was, ging het allemaal eigenlijk heel gemakkelijk.  Af en toe waren er wel wat dingetjes waar je even wat mee moest, zoals de hapjes die je baby niet meteen wilde eten of het doorslapen dat niet meteen wilde lukken, maar over het algemeen viel het reuze mee. Ook als dreumes (1-2 jaar) had je weinig met je kindje te stellen. Je kindje deed over het algemeen wel wat je zei, hij vond het fijn om je te helpen, om met je te kletsen, om me je te spelen en hij knuffelde je graag. Het was echt een lieverd!

Nu je kindje echter de peuterleeftijd (2-3 jaar) heeft bereikt, lijkt alles ineens heel anders. Natuurlijk is je kindje nu ook nog wel lief, maar sommige situaties zijn echt een stuk lastiger. Het is niet vanzelfsprekend meer dat je kindje meteen naar je luistert. Hij kan ook soms om onverklaarbare redenen een driftbui krijgen. Hij huilt soms heel hard, terwijl je niet goed begrijpt wat er nou aan vooraf ging. Verder wil hij op de gekste momenten van alles ‘zelluf’ doen, terwijl hij dat nog helemaal niet kan. Als je aanbiedt om te helpen, dan mag dat echt niet. Maar ondertussen is hij wel enorm gefrustreerd als het hem inderdaad niet lukt. Wat is er toch met hem aan de hand…?

De kans is groot dat je kind midden in de peuterpuberteit zit.

Op deze jonge leeftijd gebeurt er ontzettend veel met je kindje en daar staan we als ouder vaak helemaal niet bij stil. Je kindje ontwikkelt zich op allerlei gebieden en dat gaat in rap tempo. Je kunt je misschien wel voorstellen dat het voor je kindje ook niet allemaal even makkelijk is.

⇒ Hieronder vind je een overzicht van wat je kindje allemaal leert en wat daar voor je kindje (en jou) lastig aan is. Per domein geef ik je steeds één praktische tip om direct thuis toe te passen én geef ik je één leestip voor als je verder wil lezen over dat specifieke onderwerp. Onderaan het artikel geef ik je nog 5 extra opvoedtips. Op basis van deze informatie én tips leer je je peuter en zijn frustratie, boosheid en emoties niet alleen beter begrijpen, maar kun je er ook op een positieve manier op reageren. Daar komen ze…

 

(1) De sociale ontwikkeling van je peuter:
kinderen_spelen_op_grond_leidstersKinderen vinden het doorgaans heel fijn om met andere kinderen te spelen. Bij jonge peuters is dat vaak nog niet echt ‘samen’ spelen, maar eerder naast elkaar spelen. Naarmate je kindje ouder wordt, zal hij ook steeds meer echt samen spelen met andere kindjes.
Kinderen leren van het omgaan met anderen, van volwassenen én van andere kinderen.  Kinderen kijken naar elkaar, imiteren elkaar en leren zo nieuwe vaardigheden of nieuwe spelletjes. Vandaar dat het voor de sociale ontwikkeling van je kind belangrijk is om hem van jongs af aan met andere kinderen te laten spelen.

TIP: Wacht niet om je kindje met andere kinderen te laten spelen totdat hij naar de basisschool gaat. Spreek nu al regelmatig af met ouders van jonge kinderen uit de buurt, met vrienden die zelf ook jonge kinderen hebben of meld je kind aan voor de kinder- of peuteropvang. Op die manier krijgt je kindje de kans om te leren samen spelen.

Verder lezen: Lees m’n artikel ‘Hoe leer je je kind om rekening te houden met anderen?‘.

 

(2) Egocentrisme: Je peuter is bijzonder egocentrisch ingesteld.
kinderen_maken_ruzie_om_xylofoon_ouders_op_bankJonge kinderen zien de wereld vooral vanuit hun eigen standpunt. Ze zijn heel erg egocentrisch ingesteld en kunnen zich nog niet verplaatsen in het standpunt van een ander. Voor je peuter betekent dat wanneer hij iets wil, hij dat onmiddellijk wil. Hij houdt er geen rekening mee of het op dat moment kan en of jij dat als ouder wel goed vindt. Hij wil het hebben (of doen) en hij wil het nu!
Je kindje kan ook nog niet inschatten dat een ander iets zou ‘kunnen willen’. Je peuter denkt echt alleen nog maar vanuit zichzelf: ‘ik wil dat speeltje nu’ en houdt er geen rekening mee dat het andere kindje al een tijdje heel leuk met dat speeltje aan het spelen is en het vervelend kan vinden dat hij het van hem afpakt. Met alle gevolgen van dien…

TIP: Ga bij je kindje zitten als het samen met een ander kindje speelt  en leg uit wat er gebeurt; ‘ondertitel’ het, als het ware. Leg uit dat je kind niet zo maar iets mag afpakken, maar dat hij het wel eerst kan vragen. Als het kindje het dan afgeeft, dan mag hij het hebben. Zo niet, dan moet hij wachten totdat het kindje ermee klaar is. Doe voor wat ‘om de beurt’ is en wat ‘samen spelen’ precies inhoudt.

Verder lezen: Lees m’n artikel ‘Samen spelen, samen delen‘.

 

(3) Je peuter wordt langzaam maar zeker zindelijk. 
jongen_zit_op_potje_02Veel kinderen worden als peuter zindelijk. Dat betekent dat ze actieve controle krijgen over hun eigen blaas en darmen. Natuurlijk gebeuren er ook wel eens ongelukjes, die tot frustratie en boosheid kunnen leiden; niet alleen bij je kind, maar ook bij jou als ouder. Realiseer je dat alle kinderen in hun eigen tempo zindelijk worden. Het is nergens voor nodig om het te overhaasten. Ook jouw kindje zal na verloop van tijd zindelijk zijn.

TIP: Stel je tijdens en na de zindelijkheidstraining in op ongelukjes. Ga er van uit dat ze gaan gebeuren. Dat is helemaal niet erg en ze horen er echt bij. Het ene kind heeft er meer last van dan het andere. Zorg er voor dat je als ouder niet boos, maar er juist rustig op reageert. Bij een ontspannen aanpak zonder strijd leert je kindje op een fijne manier om zijn blaas en darmen te beheersen en om op zichzelf te vertrouwen.

Verder lezen: Wil je graag checken of je kindje wel / niet klaar is om zindelijk te worden? Klik dan hier om een korte test te doen.
Wil je graag starten met het stimuleren van de zindelijkheid van je kind of merk je dat het nog best moeilijk is om je kindje zindelijk te maken (of te houden)? Lees dan meer over mijn cursus ‘Tijd voor Zindelijkheid’.

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 


(4) De spraak- / taalontwikkeling van je peuter: 

peuter8Gemiddeld genomen zeggen kinderen rond hun eerste jaar hun eerste woordje. Meestal is dat ‘papa’ of ‘mama’. Ze leren daarna steeds meer woordjes. Je ziet dat ze op deze leeftijd ook nog regelmatig gebruik maken van non-verbale communicatie; door te wijzen of een bepaalde gezichtsuitdrukking weet je als ouder vaak al wat je kindje bedoelt.

TIP: Om de taal- / spraakontwikkeling van je kindje te stimuleren kun je bijvoorbeeld steeds benoemen wat je doet, benoemen wat je pakt of benoemen wat je aan je kindje geeft. Op die manier leert je kind steeds beter wat de klanken die hij van jou hoort betekenen en koppelt hij ze aan voorwerpen, kleuren, vormen ed. Daarna zal hij het ook steeds vaker zelf proberen te zeggen.

Verder lezen: Lees het artikel ‘5 tips om nóg beter met je baby, dreumes en peuter te communiceren‘ (gastbijdrage van Esther Sluijsmans).

 

(5) Motorische ontwikkeling van je peuter: Lekker bewegen.
Werk in opdrachtOok op dit gebied zet je kindje letterlijk en figuurlijk grote stappen. Hij begint met een paar losse stapjes en dat worden er langzaam maar zeker steeds meer. Hij leert ook te springen, te rennen, met een bal te gooien en te vangen, tegen een bal te schoppen of zijn evenwicht te bewaren. Als je kindje wat ouder is, leert hij ook te hinkelen, huppelen of koprollen. Je kunt hem op dit gebied doorgaans goed stimuleren en aanmoedigen. Kijk wat je kindje kan / wil doen en probeer hem er – indien nodig – bij te helpen of doe het hem vaker voor.

TIP: Geef je kindje de mogelijkheid om veel te bewegen en om lekker actief te spelen. Juist door te doen, leert je kindje op deze leeftijd enorm veel. Laat je kindje ook dagelijks buitenspelen (bij voorkeur 2 uur per dag). Dat kan in je eigen tuin of in een speeltuin bij jou in de buurt. Aangezien peuters nog geen gevaar zien, is het wel belangrijk om een oogje in het zeil te houden.

Verder lezen: Lees ook m’n artikel ‘Is het erg als kinderen niet buiten spelen? (Interview op L1 Radio)‘.

 

(6) Emotionele ontwikkeling van je peuter: Driftbuien. 
jongen_driftbui_achteroverJe kind leert steeds beter wat zijn emoties zijn. Hij gaat er ook – onbewust – steeds meer mee experimenteren. Hij zal meer momenten hebben van groot verdriet en heftig huilen; ook merk je nu dat je kind soms ineens heel bang kan zijn (denk aan bang voor honden, spoken, monsters, heksen etc.).
Ook boosheid kan op deze leeftijd in alle heftigheid voorbijkomen. Vooral tussen 15 maanden en 3 jaar hebben de meeste kinderen last van ongecontroleerde uitbarstingen, de zg. driftbuien. Wat je dan aan je peuter merkt of ziet, is dat hij plots ongeduldig wordt, geen teleurstelling kan verdragen of geen ‘nee’ van jou kan horen. Met andere woorden: je peuter zou het liefst zijn eigen gang gaan, maar dat kan op dat moment niet. Als reactie barst je kindje in woede (of tranen) uit en gaat flink tegen je te keer. Sommige peuters gaan dan schreeuwen, krijsen, slaan, schoppen of houden een tijdje hun adem in (‘breath holding spells’).

TIP: Op het moment van een driftbui heeft je kind jou nodig om zijn emoties onder controle te krijgen en om tot bedaren te komen. Daarom is het ontzettend belangrijk dat jij rustig blijft op het moment dat je kind een driftbui heeft. Houd hem dan in de gaten (evt. op een afstandje), zodat hij zichzelf niet (onbedoeld) pijn gaat doen.

Verder lezen: In m’n  artikel ‘M’n kind heeft vaker driftbuien. Wat nu?’ lees je meer praktische tips over hoe je met een driftbui omgaat.

 

(7) Eten: Bang voor nieuwe dingen
peuter3Jonge kinderen kunnen soms bang zijn / worden voor nieuwe dingen; dat noemen we ‘neofobie’. Ze willen dan ineens niet meer eten; ze weigeren dan bijvoorbeeld om iets te eten dat ze niet kennen. Als je daar als ouder te veel in meegaat of als je je kind niet op een positieve manier stimuleert, dan zie je vaak dat kinderen steeds meer eten gaan weigeren. De maaltijd mondt uit in een machtsstrijd tussen ouder en kind. De gezelligheid aan tafel is dan ver te zoeken.

TIP: Voorkom dat je je kind gaat dwingen om toch iets te eten. Dwingen werkt helaas averechts. Houd oog voor wat je kind wél goed doet aan tafel en benoem dat. Als je kind weet wat hij goed doet, dan is de kans groter dat hij dat opnieuw of vaker zal gaan doen.

Verder lezen: Lees m’n artikel ‘10 basistips om je kind of tiener beter te laten eten (incl. praktische tips)’.

 


fb_cursus_help_mijn_kind_luistert_niet
Cursus ‘Help, mijn kind luistert niet!?’
Wil je graag weten hoe je ervoor zorgt dat je kind beter én sneller naar je luistert?
Op een positieve, liefdevolle en constructieve manier.

=> Dan is deze cursus precies wat je zoekt.
=> Vraag nu GRATIS Les 1 van deze cursus aan.

Lees hier wat je allemaal van deze cursus mag verwachten.


 


(8) Slapen: Dutjes & monsters

meisje_huilend_uit_bedSlapen is op alle leeftijden heel belangrijk, dus ook voor je peuter. Ook op dit gebied van slaap verandert er van alles voor je kind: je jonge peuter gaat van twee naar één dutje en je oudere peuter gaat van één naar geen middagslaapje. Kort na zo’n verandering zal je kindje eraan moeten wennen dat hij wat minder slaap krijgt. Dat betekent niet alleen dat je kindje sneller of vroeger moe is, maar ook dat je kindje minder kan verdragen of prikkelbaarder is. Een mogelijk gevolg is dat een drift- of huilbui sneller kan optreden.
Daarbij is het voor je peuter nog bijna onmogelijk om feit en fictie uit elkaar te halen. Het heeft nog zo’n levendige fantasie dat het echt gelooft dat er een krokodil onder zijn bed ligt of dat er monsters / heksen op zijn kamer zijn. Je kind kan daar echt heel erg bang van worden.

TIP: Het heeft geen zin om te zeggen dat je kind zich ‘niet moet aanstellen’ of dat monsters / heksen niet bestaan. Voor je kindje bestaan ze namelijk wel en zijn ze echt. Hij gelooft er echt in (‘magisch denken‘). Neem daarom de zorgen van je peuter serieus, ga echter niet mee in zijn angst en stel hem uiteraard gerust. Kijk bijvoorbeeld samen onder zijn bed, zodat hij zeker weet dat daar niks ligt of jaag alle monsters met speciale ‘Monsterspray’ zijn kamer uit.

Verder lezen: In m’n artikel ‘Het middagdutje: Wanneer kan mijn kind het dutje ’s middags overslaan? (Incl. checklist)‘ lees je of je peuter er klaar voor is om het middagdutje over te slaan en hoe je dat kunt aanpakken. In m’n artikel ‘Ga nou toch lekker slapen, liefje! – 5 tips om je kind te leren slapen‘ lees je hoe je er voor zorgt dat je kindje ’s avonds rustig in slaap valt.

 

(9) Cognitieve ontwikkeling van je peuter: 
voorlezen_moeder_kind_op_bedMet de cognitieve ontwikkeling van je peuter bedoel ik zijn leervermogen. Hij leert allerlei nieuwe vaardigheden: hij leert steeds beter te begrijpen wat er om hem heen gebeurt, hij kan zijn geheugen steeds beter gebruiken en leert om kleine problemen aan te pakken en op te lossen. Ook kan hij steeds langer ergens zijn aandacht bij houden en zich langer op een taakje concentreren.

TIP: Om de cognitieve ontwikkeling van je peuter te stimuleren is het goed om dagelijks met je kindje te lezen. In de bibliotheek vind je allerlei (prenten)boeken, die uitermate geschikt zijn voor jonge kinderen. De thema’s in deze boeken sluiten vaak heel mooi aan op de belevingswereld van je kindje. Daarbij is samen lezen een mooie, gezellige één-op-één-activiteit, die kinderen doorgaans heel fijn vinden om samen met papa of mama te doen. Samen lezen vergroot ook nog eens zijn aandachtspanne en concentratievermogen en stimuleert zijn taal- / spraakontwikkeling. Dus door regelmatig voor te lezen, sla je heel makkelijk een aantal vliegen in één klap.

Verder lezen: Lees ook m’n artikel ‘Nog een keer lezen, nog een keer’- 5 eenvoudige tips om samen (voor)lezen met je kind nóg leuker te maken‘.

 

(10) Grote zus of broer worden: 
ouderschap_zwangere_buik_oudste_dochter2Veel kinderen worden op deze leeftijd ineens grote broer of grote zus. Dat is voor henzelf een grote omslag. Ineens moeten ze de aandacht, die ze altijd van papa en mama kregen, delen met een ander kindje. Het ene kindje gaat makkelijker met deze verandering om dan het andere.

TIP: Bereid je peuter goed voor op de komst van zijn broertje of zusje. Laat hem waar mogelijk helpen met de veranderingen in huis. Als hij bijvoorbeeld in een andere kamer gaat slapen, kan hij zelf zijn knuffels naar de nieuwe kamer verhuizen. Als hij in een ander (groter) bed gaat slapen, dan kan hij zelf een mooi dekbedovertrek uitzoeken. Laat je peuter ook helpen met de inrichting van de babykamer. Als de baby er eenmaal is, kun je je kindje een cadeautje geven ‘namens de baby’.

Verder lezen: Lees m’n artikel ‘Hoera, er komt een kindje bij! – 5 tips over hoe je je oudste voorbereidt op een broertje of zusje.‘.

 

Wat kun je nog meer doen als ouder om de frustraties, boosheid en heftige emoties van je peuter het hoofd te bieden? 

[A] Bewaar je rust, ook in uitdagende opvoedsituaties. 
moeder_meisje_lachend_bosProbeer zo veel als mogelijk rustig op je kindje te reageren, ook tijdens een pittige of heftige opvoedsituatie. Je kindje mag best aan jou merken dat een grens is bereikt en dat je niet altijd zo maar meegaat in wat je kindje wil. Het is belangrijk om hem dat op een rustige manier duidelijk te maken.

[B] Geef je kind duidelijkheid: ‘zeg wat je doet, doe wat je zegt’. 
Als je in allerlei situaties op dezelfde manier op je kindje reageert, dan weet hij steeds beter wat hij van jou kan verwachten en wat de bedoeling is. Dat vinden kinderen fijn; dat geeft hen rust en vertrouwen. Houd je vast aan de uitdrukking ‘zeg wat je doet, doe wat je zegt’: leg uit wat je gaat doen of wat je van je kindje verwacht en zorg er – op een fijne, liefdevolle manier voor – dat dat ook gebeurt.

[C] Geef je kind voldoende positieve aandacht. 
Speel met je kind, zodat je je kind voldoende positieve aandacht kunt geven. Alle kinderen hebben dat nodig. Probeer dan aan te sluiten bij wat je kind op dat moment aan het doen is. Uiteraard is dat ook een mooie gelegenheid om je kind iets nieuws te leren. Als je kind met de duplo aan het spelen is, kun je samen een ‘superhoge’ toren; zo hoog mogelijk (totdat hij omvalt). Of je probeert samen een puzzel te maken; eerst eentje die past bij zijn leeftijd en dan – afhankelijk van hoe het je kindje afgaat – maak je de puzzel wat makkelijker of juist wat moeilijker. Zo kun je je peuter stimuleren, op een manier en op het niveau dat goed bij hem past.
Ook als iets bij het spelen niet meteen lukt of als het je kindje niet zo leuk lijkt te vinden, hoeft dat niet te betekenen dat hij dat nooit meer gaat doen. Juist door het toch nog eens klaar te leggen, door het vaker te doen of door het regelmatig samen te oefenen, gaat het hem steeds beter af én is de kans groot dat hij het steeds leuker gaat vinden.

[D] Accepteer dat het de ene dag beter gaat dan de andere. De peuterpuberteit kan voor ouders best een heftige periode zijn. Onderschat het niet. Maar wees ook realistisch: er zijn niet alleen dagen waarop het niet lekker loopt, er zitten ook hele fijne dagen tussen. En bedenk: liep het vandaag niet zo lekker? Begin dan morgen weer met frisse moed en een schone lei.

[E] Vergeet niet dat je kindje nog altijd heel lief kan zijn en op momenten heel fijn is in de omgang. Ook als hij nu regelmatig een driftbui heeft of veel huilt, zijn er nog altijd momenten waarop je veel plezier aan hem beleeft en hij jou veel liefde geeft. Geniet van deze momenten. Laat die fijne momenten niet overschaduwen door de lastige(re) opvoedmomenten.

 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over één van deze thema’s, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

Referenties van gebruikte literatuur voor dit artikel: 
– Voorkom myopie bij jouw kind, met het gratis myopie-pakket. [ Klik hier. ]
– Woolfson, R. (2001). De pientere peuter. Uitgeverij Cantecleer: Baarn.

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘10 basistips om je kind of tiener beter te laten eten (incl. praktische tips).
– ‘10 basistips om je baby, kind of tiener lekker te laten slapen.
– ‘Het middagdutje: Wanneer kan mijn kind het dutje ’s middags overslaan? (Incl. checklist)
– ‘Boos zijn kun je leren! | 6 stappen om je kind te leren zijn boosheid te beheersen.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

© De foto van Joyce Akse is gemaakt door Ilona Tychon Fotografie.

logo_akse_coaching_groot_nieuwGa (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Als je kind moeilijk in slaapt valt op vakantie… | 7 praktische tips om dat snel te verbeteren (incl. BONUStips)

boek_welterusten_kleine_beerJe kent het wel: na een lange autorit of vliegreis zijn jullie eindelijk aangekomen op jullie vakantiebestemming. Jullie kwamen aan het eind van de middag aan en gingen al snel aan tafel om een hapje te eten. De kinderen hadden in de tussentijd wat tijd om het jullie huisje te verkennen en om met hun speelgoed te spelen. Na het avondeten breng je de kinderen toch al vrij snel naar bed. Je dacht nog: na zo’n reis, die toch best vermoeiend was voor ze, zullen ze lekker snel in slaap vallen…

boek_het_konijn_dat_in_slaap_wil_vallenAls je kinderen net in bed liggen, kun jij ook eindelijk op een heerlijke ligstoel neerploffen. Maar helaas! Nog geen minuut later hoor je het eerste stemmetje al. Je dochter roept: ‘mama, ik kan niet slapen’. Je gaat even kijken om haar een kus te geven en dan ga je weer terug. Maar je zit nog niet of je hoort je zoon: ‘mama, ik ben bang, mama, kom nou!’ Natuurlijk ga je ook even naar hem toe; ook hij heeft natuurlijk even je geruststelling nodig. Zo, nu terug naar je… Maar je bent nog niet weg bij je zoon of je dochter roept alweer. Je merkt dat je er een beetje kriegelig van begint te worden. Waarom gaan ze nou niet gewoon slapen? Ze zijn toch moe…? Thuis hebben ze hier nooit last van. Waarom nu wel ineens? Jij bent zelf ook doodop en wilt nu echt even kunnen zitten… 

 

boek_fien_milo_samen_op_stap

Heerlijk zo samen op vakantie: je gaat er lekker met z’n allen tussenuit om een beetje bij te komen van alle dagelijkse beslommeringen. Even in een andere omgeving, tot rust komen of juist lekker actief bezig zijn, maar wel echt even er uit. Dat gun je niet alleen je kinderen, maar ook jezelf. Ook jij hebt die dagen nodig om weer even bij te tanken en tot rust te komen. En daar hoort natuurlijk ook bij dat je wat tijd voor jezelf hebt.

boek_muis_gaat_op_vakantieOp zich is een vakantie daar bij uitstek geschikt voor. Alleen merk je juist dan hoe fijn kinderen de gewoontes en structuur van thuis vinden en hoe lastig het soms kan zijn als het anders gaat dan anders, juist bij het naar bed brengen. Op vakantie is dan ineens zoveel anders, vooral voor de kinderen. Ook wij merken dat soms nog wel; zo’n eerste nacht in een vreemd bed is toch altijd weer even wennen. En als wij er al last van hebben, dan is dat voor onze kinderen zeker wennen, om niet te zeggen dat het voor hen gewoon behoorlijk ingrijpend kan zijn.

 



boek_kleine_zevenslaper_kan_niet_slapenBONUS
In dit artikel vind je allerlei afbeeldingen van (prenten)boeken. Die gaan allemaal over thema’s, die te maken hebben met ‘(niet) slapen’, ‘vakantie’ en ‘reizen’.

Leuk, gezellig én ontspannend om samen met je kind te lezen! Een heerlijk één-op-één-moment met je kind, zeker voor het slapengaan. Gewoon doen, op vakantie én thuis.


 

Het ‘in slaap vallen’ op vakantie is voor de meeste kinderen echt wennen. Laten we eerst eens kijken naar de redenen waarom dat voor kinderen – vooral op vakantie – zo lastig kan zijn:

  • boek_pip_posy_lievelingsknuffelVeel dingen op vakantie zijn anders dan dat ze gewend zijn: ze liggen in een ander bed, in een andere kamer, er is een andere temperatuur, een andere geur, noem maar op.
  • Ze kunnen iets missen wat ze op vakantie niet hebben, maar thuis wel: ze missen bepaalde personen (bijv. opa, oma, vriendjes), bepaalde spullen (bijv. favoriete speelgoed) of ze missen gewoon het ‘thuis zijn’ (ze hebben last van heimwee).
  • boek_er_ligt_een_krokodil_onder_mijn_bedZe voelen zich niet helemaal prettig of zijn misschien ziek.
  • Ze hebben een actieve of vermoeiende dag gehad, waardoor ze nog een beetje hyper zijn en juist daarom de slaap niet kunnen vatten.
  • Vaak gaan kinderen op vakantie bijna iedere dag op een ander tijdstip naar bed en raken daardoor uit hun slaap-waakritme.

Op dat soort momenten zie je vaak dat kinderen ’s avonds gaan huilen en/of om hun ouders roepen. Dat kan gelukkig anders!

 



joyce_grijs_aanjou_1Maak je je zorgen over je kind dat niet goed slaapt (niet alleen op vakantie, maar ook thuis)? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

In dit artikel geef ik je maar liefst 7 tips om je kind – ook op vakantie – lekker in slaap te te laten vallen:

 

boek_kas_bij_opa_en_oma(1) Laat je kind vooraf aan jullie vakantie alvast wennen aan ‘niet in het eigen bed slapen’.
Dat kun je doen door hem/haar vaker bij opa & oma, familie of misschien wel een vriendje te laten logeren. Voor je kind vaak een hele belevenis en echt een uitje om naar toe te leven én om met mooie verhalen van terug te komen.

 

boek_op_reis_met_de_auto(2) Bereid je kind goed voor op jullie vakantie:
Begin min. een week van te voren thuis alvast boekjes en verhaaltjes voor te lezen, die gaan over ‘op vakantie gaan’. Je kind weet dan beter wat hem/haar te wachten staat.
In de bibliotheek zijn er vaak veel boekjes voor alle leeftijden over dit onderwerp te vinden. Laat je kind ook zelf een paar spulletjes (zoals knuffels, pyjama) in het koffer doen.

TIP In de zomervakantie kun je zelfs GRATIS gebruik maken van de VakantieBieb. Op die manier kun je (online) boeken lezen voor kinderen en volwassenen. 

 

boek_ga_je_mee_op_reis(3) Maak een goede planning
Zorg dat je – als het even kan – ruim vóór bedtijd in je vakantiehuisje, camping, appartement of hotel bent. Dan ziet je kind waar hij gaat slapen en kan hij wennen aan zijn nieuwe slaapkamer. Laat je kind ook lekker rondlopen in jullie nieuwe ‘vakantievertrek’, zodat hij alles kan ontdekken.

 

boek_monkie.jpg(4) Bekend maakt bemind
Neem een aantal vertrouwde slaapspulletjes van thuis mee en laat je kind (evt. met jouw hulp) zijn ‘nieuwe’ slaapkamer inrichten: je kind kan al van jongs af aan zijn eigen pyjama en knuffels op bed leggen, hij kan zelfs helpen met de kleren in de kast te leggen etc. Ook kleine kinderen kunnen dat dus al heel goed doen samen met papa of mama.

 

boek_anna_gaat_slapen(5) Houd je vast aan jullie bedritueel
Als het bedtijd is, houd je zo veel mogelijk hetzelfde bedritueel aan als thuis. Handel dus ook op vakantie alle activiteiten, zoals naar de wc gaan,  tanden poetsen, pyjama aan doen, verhaaltje voorlezen etc., in dezelfde volgorde en op dezelfde manier af als thuis. Dat zorgt voor herkenning en vertrouwen bij je kind.

 

boek_pien_en_patrick_gaan_vliegen(6) Waar is mama / papa?
Als je kind slaapt, dan ben jij hoogstwaarschijnlijk niet op zijn kamer of bij zijn bed. Laat je kind daarom zien waar jij wél bent als hij slaapt. Geef ook duidelijk aan dat je gewoon in het huisje, de kamer of bij de caravan blijft. Zo weet je kind dat je niet helemaal weg bent als hij slaapt. Dat geeft je kind een veilig gevoel.

 

(7) Spreek af dat je weer terugkomt.
boek_slaap_kindje_slaapAls je kind gaat huilen zodra jij weg bent, spreek je af dat – zodra hij even rustig is en zonder te huilen in bed ligt – je hem een extra kusje komt geven (één kusje: niet meer, niet minder).
Wacht eerst even (10-30 sec.) vanaf het moment dat je kind niet meer huilt (of rustig is) en ga dan terug om dat ene kusje te geven. Houd je dus aan die afspraak, zodat je kind er echt op kan vertrouwen.
Ga daarna weer terug naar je kind, maar wel pas als je kind ietsje langer rustig bleef (bijv. één minuut). Bouw dat langzaam op en wacht dus steeds wat langer voordat je naar je kind teruggaat. Zodra je kind slaapt, hoef je natuurlijk niet meer terug te gaan.
Je kind krijgt op die manier het vertrouwen dat je in de buurt bent en dat je niet ineens verdwenen bent. Dit hele proces kan best even duren, zeker in het begin, maar uiteindelijk valt je kindje echt rustig in slaap.

TIP: Heb je pas een kindje gekregen? Dan kun je het boek ‘Slaap Kindje Slaap’ GRATIS aanvragen bij Lemniscaat (klik hier). 

 

Wil je graag reageren op dit artikel? Dat mag!
Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezinWil jij als eerste Joyce’ waardevolle OpvoedTips ontvangen? 
Helemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_c
Heb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 


K
lik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 


Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘10 basistips om je baby, kind of tiener lekker te laten slapen.
– ‘Slaap kindje slaap’ (over: Hoe een bedritueel je kind helpt om beter in slaap te laten vallen). Klik hier.
– Zo slaapt je kind wél bij zomerse temperaturen! [over: Makkelijker in slaap vallen als het warm is.]. Klik hier.
– ‘Uitslapen als je kinderen hebt…?’ – Zorg er in 3 stappen voor dat je kind langer slaapt. Klik hier.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

Hoe overleef je een vliegvakantie met je kind…? | Een ontspannen vlucht in 5 stappen.

Family traveling by airplaneOk, ik geef het meteen toe: de titel van dit artikel is misschien een beetje vreemd. Om je maar meteen op het goede pad te zetten: dit is géén artikel, waarin ik je tips geef over hoe je een vliegtuigramp overleeft. Hoewel het vliegen met jonge kinderen soms best wel een ramp kan zijn… En op dat gebied heb ik zelf ook al best wat meegemaakt…

We hebben inmiddels nu zo’n 7x met onze kinderen gevlogen (binnen Europa). Tijdens twee van die vluchten kwam het voor dat één van onze kinderen plotseling moest overgeven en dat één heel lang heel hard krijste…

In het eerste geval zei ons slachtoffertje – na wat gekronkel op de stoel – ineens ‘ik kan niet hoesten’; twee tellen later zat ze onder… Dat bleek achteraf trouwens gewoon ‘wagenziekte’ te zijn. Door het dalen was ze misselijk geworden. Na het opruimen, verschonen en omkleden was er gelukkig niks meer aan de hand.

jongen_huilt_in_vliegtuigHet tweede incident bleek echter wat minder onschuldig; hij was al wat ziekjes voordat we vertrokken en dat bleek achteraf ook echt een griep te zijn, met bijbehorende neusverkoudheid, verstopte oortjes etc. Echt niet leuk! Vandaar ook dat het heel begrijpelijk was dat hij bij het dalen ontzettend moest huilen en krijsen. Begrijpelijk, maar geen pretje. Voor hem niet, voor ons als ouders niet en waarschijnlijk ook voor onze medepassagiers niet…

Toevallig waren m’n kinderen in beide situaties 2 jaar en dus echt nog jong. Ondanks onze voorbereiding vooraf wisten ze nog niet goed wat er in het vliegtuig / tijdens het vliegen allemaal gebeurde en konden ze ook nog niet goed vertellen wat er op dat moment met henzelf aan de hand was.

Toen ze wat ouder werden, werd dat gelukkig anders. Ze begrepen beter wat de bedoeling was én ze konden ons beter duidelijk maken wat er aan de hand was. Daardoor konden wij ook weer beter op hen inspelen.

Als ouder kan er tijdens dit soort gebeurtenissen van alles met je gebeuren. Van de ene kant wil je je kind natuurlijk helpen als het zich niet prettig voelt of als het ziek is. Maar van de andere kant voel je je misschien wel wat opgelaten; je wil je medepassagiers namelijk niet tot last zijn. Dat gevoel kan er voor zorgen dat jij niet op de manier reageert zoals je kind van jou gewend is, waardoor je kind zich nóg ongemakkelijker voelt en jullie elkaar versterken in jullie ongemak. Geen fijne situatie, maar gelukkig wel één die je met de juiste voorbereidingen goed kunt voorkomen.

⇒ Daarom onderstaande tips, die jou als ouder helpen om de vlucht met je kind zo prettig mogelijk te laten verlopen. 

 

1. Bereid Je Voor. 
Een goede voorbereiding is echt ontzettend belangrijk. Die begint natuurlijk al thuis: lees samen boekjes over op vakantie gaan met het vliegtuig, zodat je kind een indruk krijgt van wat er gaat gebeuren.

Hierbij enkele leestips: 
boek_pien_en_patrick_gaan_vliegen– ‘Op reis met het vliegtuig’ (Winters & Meirink; Willewete)
– ‘Pien en Patrick gaan vliegen (Albregts, Rood & Meirink)
– ‘Ga je mee op reis?’ (Kuiper & de Wolf)
– ‘Er was eens een vosje’ (Spee)
– ‘Kaatje in het vliegtuig’ (Slegers)
– ‘De piloot’ (Slegers)
– ‘Ontdek de wereld met Nijntje’ (Bruna; luisterboek)

Leg ook heel praktisch uit wat je van je kind verwacht. Geef aan wat er allemaal gebeurt op het vliegveld (voor vertrek), in het vliegtuig en nadat je geland bent. Al met al zijn dat heel veel stapjes die voor jou misschien heel logisch zijn, maar die je kind nog nooit of nog maar enkele keren heeft meegemaakt.

Neem natuurlijk ook wat speelgoed mee, zodat je kind wat te doen heeft tijdens de vlucht. Als je kind er oud genoeg voor is, kan hij thuis alvast zelf wat uitzoeken. Spreek vooraf af hoeveel je kind mee mag nemen.

TIP. Laat je kind zijn speelgoed in een (kinder)rugzak doen en zorg dat het allemaal niet te zwaar is. Je kind kan zijn rugzak tijdens het lopen op het vliegveld zelf op zijn rug houden. Je maakt je kind zo ook zelf verantwoordelijk voor zijn eigen spullen en hij voelt zich misschien zelfs een echte passagier. Hij kan dan namelijk ook zelf zijn rugzak op de band leggen, net zoals papa en mama dat met hún spullen doen. Natuurlijk help je je kind daar bij en let jij ook op dat hij er goed aan denkt.

Welk speelgoed kun je meenemen tijdens de vlucht?
– Kleurboeken en -potloden
– Autootjes (liefst aan één stuk, zodat er geen onderdelen kwijtraken) en/of een pop (evt. met 2 setjes kleren, zodat je kind kan wisselen met de kleertjes)
– Voorleesboeken
– Puzzel- / activiteitenboeken (denk dan ook aan een potlood, gum of pen).
– Spelletje (kaarten, kwartet, Uno etc.)

Wat is verder nog handig om mee te nemen (handbagage)? 
meisje_misselijk_in_vliegtuig– Een extra setje schone kleren voor het geval je kind gaat overgeven.
– Een slabber en theedoek. Als je ziet aankomen dat je kind zich niet lekker voelt of dat het gaat overgeven, dan kun je de doek over hem heen leggen en het op die manier enigszins opvangen.
– Een plastic zak om de vieze kleren, vieze slabber of doek in te doen.
– Papieren doekjes en/of billendoekjes om het ‘overgeefsel’ mee op te ruimen.

 


joyce_grijs_aanjou_1Vind je het lastig om je kind naar je te laten luisteren? Eet of slaapt je kind slecht? Of heb je misschien een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

 

2. Boek handige plaatsen in het vliegtuig.
meisje_kijkt_uit_raam_vliegtuigIedereen wil natuurlijk het liefst zo veel mogelijk ruimte in het vliegtuig, helemaal als je met kinderen vliegt. Daarbij willen de meeste kinderen graag aan het raampje zitten. Voor oudere kinderen is dat ook best leuk; zo kunnen ze de wereld weer vanuit een heel ander perspectief zien. Zij begrijpen ook wel dat ze tijdens het vliegen heel hoog in de lucht zijn.

Jonge kinderen hebben daar echter nog geen idee van. Zij begrijpen nog niet goed wat ze zien. Als je kind tijdens het vliegen naar buiten kijkt, ziet hij een stralend blauwe lucht en daaronder witte wolken. Maar weet je kind echt wel wat het ziet? Waarschijnlijk niet; tenminste, het kan het zich echt nog maar heel moeilijk voorstellen. Daarom is dat aan het raampje zitten en naar buiten kijken voor jonge kinderen maar weinig (of hooguit kort) interessant.

Vandaar dat ik zou adviseren om een jong kindje tussen jou en je partner in te laten zitten. Zo kan je kind niet alleen toch eens af en toe door het raampje naar buiten kijken, maar kunnen jullie ook allebei (evt. om de beurt) met je kind bezig zijn.

Als je meer kinderen hebt, dan is het het handigst om ‘om en om’ te gaan zitten, dus ‘kind – volwassene – kind – volwassene – kind’. Dan zit er min. één ouder naast een kind en kun je hem/haar ergens mee helpen als dat nodig is.

gezin_in_vliegtuigDaarbij heb je juist aan het gangpad de meeste plek en kun je je kind het gemakkelijkst laten bewegen zonder dat andere passagiers er veel last van hebben.

Maar goed, dit moet natuurlijk ook kúnnen. Als de stoelen in het vliegtuig al bezet zijn als jij gaat boeken, dan heb je nog maar weinig keus en moet je het doen met wat er over is.

TIP. Boek je vlucht zo vroeg mogelijk én check al enkele dagen voordat je gaat vliegen online in, zodat je zeker weet dat je de stoelen hebt die jij het fijnste vindt. 

 


3. Kauwen en slikken voorkomt oorpijn.

kind_neussprayZorg voor wat eten en drinken in je handbagage, zodat je kind wat kan eten en/of drinken tijdens het stijgen en dalen. Dat kan een boterham zijn, een tussendoortje of een flesje water (of misschien mag je kind nu ook een paar kauwsnoepjes, zoals Fruittella). Door het kauwen en slikken heeft je kind minder last van oorpijn.

TIP. Uiteraard mag je maar zeer beperkt water van thuis meenemen in het vliegtuig. Zorg daarom dat je een leeg flesje bij je hebt, dat je ná alle veiligheidscontroles met water kunt vullen. Dan heb je in het vliegtuig in ieder geval altijd wat te drinken bij de hand.

Is je kind vooraf aan jullie reis verkouden?
Als je kind verkouden is tijdens jullie vliegreis, gebruik dan vlak voor het boarden een neusspray (evt. de zoutoplossing), zodat de neus, oren en holtes niet onnodig verstopt zitten.

TIP. Let wel even op de hoeveelheid ‘vloeistof’, die je mee mag nemen in je handbagage. Koop een klein flesje neusspray, dat makkelijk in je handbagage (evt. in een speciaal plastic zakje) mee mag.

 


4. Wees realistisch. 

meisje_speelt_met_moeder_in_vliegtuigStel je er op in dat je tijdens de reis weinig tot niks voor jezelf kunt doen. Je (jonge) kind gaat zich namelijk niet ineens een uur aan een stuk zelf vermaken; dat is gewoon niet realistisch. Stel je er daarom op in dat jij je kind op een leuke manier gaat bezig houden.

Voor je kind is een korte vlucht van 1-2 uur al heel lang en hij heeft die afleiding gewoon nodig. Je mag trouwens best eens een paar keer samen heen en weer lopen door het vliegtuig (als er niet te veel turbulentie is), zodat je kind uit zijn stoel komt en wat beweging krijgt. Tijdens die wandeling heeft je kind vaak veel te zien en waarschijnlijk ook nog wat aanspraak hier en daar. Gezellig, toch?

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen, bijv. over ‘leren luisteren’, ‘leren eten’ of ‘leren slapen’?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


5. Blijf rustig & Verontschuldig je (niet)

Voor je (jonge) kind is vliegen en in een vliegtuig zitten waarschijnlijk iets nieuws: dit doet hij niet iedere dag. En hoewel het vliegen of vliegtuigen misschien ontzettend interessant vindt, hoeft het ‘in een vliegtuig zitten’ echt niet leuk voor hem te zijn.

Als je kind moet overgeven…
Dat is absoluut geen pretje, voor niemand, ook niet voor je kind. Het overkomt je kind; hij doet het echt niet expres. Stel je kind dan gerust, verschoon het zodra dat veilig kan en geef het een dikke knuffel. Geef er daarna niet meer te veel aandacht aan om te voorkómen dat je kind het vliegen te veel met het overgeven gaat associëren; dat werkt alleen maar angsten in de hand die niet nodig zijn en die je daardoor kunt voorkomen.

Als je kind hard gaat huilen…
baby_huilt_in_vliegtuigAls je kind ‘uit het niets’ gaat huilen, krijsen of schreeuwen, dan is dat een teken dat er iets aan de hand is. Misschien heeft je kind wel last van zijn oren of voelt het zich niet lekker. Vooral bij jonge kinderen blijft dat toch altijd een beetje giswerk, zeker in situaties die voor je kind nieuw zijn.
Blijf ook dan rustig en probeer je kind te troosten. Zie dit gedrag niet als een schreeuw om aandacht of als vervelend gedrag, maar als een teken van ‘ik voel me niet prettig’. Je kind heeft jou nu nodig om hem te troosten of gerust te stellen.
Je hoeft je voor dit gedrag trouwens niet te verontschuldigen bij je medepassagiers. Je hebt hier namelijk te maken met een jong kind dat zich niet prettig voelt en dat niet precies weet wat er aan de hand is. Dat is heel normaal en helemaal niks om je voor te schamen of om je voor te verontschuldigen.

TIP: Uiteraard mag je hier als ouders ook afwisselen, zodat deze lastige situatie niet alleen op één ouder neer komt. Het kan echt behoorlijk heftig zijn! Verdeel dit dus, zodat de een even bij kan komen en het later weer met frisse moed kan overnemen.


Wanneer je je wel kunt verontschuldigen…

NuisanceUiteraard verontschuldig je je wel voor je kind als je kind iets (per ongeluk of met opzet) verkeerd doet of iets doet waar een andere passagier last van heeft (bijv. herhaaldelijk tegen de stoel aan duwen), als je kind ‘gewoon’ vervelend doet (bijv. hard schreeuwen zonder aanleiding), als het niet naar je luistert of als het andere passagiers lastig valt. Dat kan namelijk nooit de bedoeling zijn!

 

 


tip_gezinWil jij ook als eerste Joyce’ waardevolle OpvoedTips ontvangen?
Helemaal GRATIS en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


 


Wil je graag reageren op dit artikel? Dat mag!

Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

Heb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?
Neem dan contact met me op.

joyce_rosegrijs_staand_c

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

 

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 


Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle opvoedtips: 

– ‘Positief opvoeden: Start je opvoeding goed met deze 5 stappen.’ Klik hier.
– ‘Laat dat nou!’ (over: 5 opvoedvalkuilen waar we allemaal intrappen én waardoor opvoeden onbedoeld lastiger wordt). Klik hier.
– ‘Stop het gezeur, geruzie en gedoe op de achterbank – 4 handige tips voor onderweg’.
Klik hier.
– ‘Stranger Danger: Zou jouw kind met een vreemde meegaan? (5 tips om jou en je kind te helpen om met deze lastige situatie om te gaan)’. Klik hier.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

 

logo_akse_coaching_klein_nieuw


Ga (terug) naar de
website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

‘Mijn kind heeft vaker driftbuien! Wat nu?’ | Minder driftbuien in slechts 5 stappen.

‘Je vraagt je kind wat hij wil drinken. Hij geeft aan dat hij graag sap wil drinken en je geeft hem dat in zijn blauwe beker; de beker waar hij gisteren zo graag uit dronk. Maar zodra je kind de beker ziet, wordt hij ineens heel boos en schreeuwt het uit: ‘nee, nee, nee!’. Hij laat zich op de grond vallen en bonkt met zijn hoofd op de grond, ondertussen heel hard huilend. Je snapt niet wat er aan de hand is. Je geeft hem toch wat hij gevraagd heeft…? Wanneer je kind na een tijdje uitgeraasd is, zegt hij ineens, nog zachtjes nasnikkend: ‘roene beke’. Hij wilde sap drinken uit zijn groene beker…’

jongen_driftbui_achteroverHierboven las je een voorbeeld van een kind dat – zo maar uit het niets – een driftbui krijgt. Alle kinderen tussen 1 en 4 jaar hebben wel eens een driftbui. Dat komt bij veel jonge kinderen voor en is dus eigenlijk heel normaal. Deze periode wordt ook wel de ‘peuterpuberteit’ genoemd. Als jouw kind het wel eens heeft, hoe je je er dus ook niet meteen zorgen om te maken. Natuurlijk verschilt per kind wel hoe heftig de driftbui is, wat hij tijdens een driftbui precies doet en hoe lang een driftbui duurt.
Na deze leeftijd komen driftbuien trouwens ook nog wel eens voor, maar dan minder vaak of minder heftig.

Toch zijn er ook veel overeenkomsten in de driftbuien. Kijk maar eens naar de redenen waarom kinderen een driftbui kunnen krijgen:
– Je kind wil iets zelf kunnen beslissen (bijv. ik wil niet de blauwe maar de groene beker).
– Je kind wil dat er iets gebeurt (bijv. tv kijken), maar dat kan op dat moment niet (want hij gaat naar bed).
– Je kind wil iets krijgen / hebben (bijv. een snoepje of een koekje), maar dat kan op dat moment niet (want jullie gaan zo eten).
– Je kind wil iets ZELF doen (bijv. schoenen dichtmaken), maar dat lukt nog niet.

Dit zijn allemaal situaties, waarin je kind te maken krijgt met een gevoel van frustratie, boosheid, teleurstelling en/of onmacht. Het is voor jonge kinderen nog heel lastig om met deze situaties om te gaan.

Een aantal redenen, waarom jonge kinderen (1-3 jaar) dat zo lastig vinden, zijn o.a.: 
– Jonge kinderen beginnen nu de eerste stappen te zetten richting zelfstandig worden en onafhankelijk zijn. Natuurlijk kan dat nog lang niet helemaal, maar op deze leeftijd proberen ze wel uit wat ze zelf kunnen doen en wat niet.
– Je kind bekijkt de situaties, waarmee hij te maken krijgt, nog helemaal vanuit zijn eigen standpunt. Hij is nog ‘egocentrisch’ ingesteld en begrijpt niet dat jij het anders kunt zien of er anders over kunt denken.
– Jonge kinderen vinden het lastig om te wachten of om iets uit te stellen. Ze willen het nu.

⇒ Allemaal aspecten, die horen bij deze leeftijd en ontwikkelingsfase, maar die het voor je kind (en jou) soms behoorlijk lastig maken.

Een driftbui kan behoorlijk heftig zijn, niet alleen voor je kind maar ook voor jou. Je kind gaat bijvoorbeeld…
meisje_huilend_uit_bed– Schreeuwen, krijsen of huilen
– Jou pijn doen (bijv. slaan, schoppen, bijten, krabben)
– Met speelgoed of voorwerpen gooien.
– Zichzelf pijn doen (bijv. krabben, haren uittrekken, hoofdbonken)
– Adem inhouden (zg. ‘breath holding spells’) tot flauwvallen aan toe.

En hoewel nagenoeg alle kinderen een periode hebben, waarin ze vaker een driftbui krijgen, heeft je kind jou nodig om de heftige emoties in die situaties te leren beheersen.

⇒ Hieronder lees je wat jij kunt doen als je kind een driftbui heeft en met 5 welke stappen je dan het beste kunt beginnen. Onderaan het artikel geef ik je ook nog eens 3 bonustips.

Wat kun jij doen als je kind een driftbui heeft?

(1) Probeer zelf rustig te blijven. 
jongen_ligt_op_grond_huilend_vrouwHet is belangrijk om niet in de heftige emotie van je kind mee te gaan. Als je boos wordt of zelf gefrustreerd raakt, is de kans groot dat die emotie overslaat op je kind en de situatie alleen maar heftiger wordt. Als jij rustig blijft, is de kans groot dat je kind ook eerder rustig wordt. Realiseer je dat jouw emotie ‘aanstekelijk’ werkt en door je kind overgenomen kan worden; dat geldt zowel voor de positieve als de negatieve emoties.

Verder is het voor jou makkelijker – als je rustig bent – om te kijken of je je kind kunt afleiden. Afleiden lukt het beste op het moment dat je kind nog geen driftbui heeft. Je kent je kind natuurlijk als geen ander en kunt daardoor goed inschatten wanneer hij een driftbui zou kunnen krijgen. Probeer je kind dan af te leiden of op andere gedachten te brengen. Voorkom echter dat je je kind zijn zin gaat geven om te voorkomen dat hij een driftbui krijgt; dat werkt namelijk averechts en zorgt juist voor meer driftbuien (daarover hieronder meer).

(2) Blijf bij je kind in de buurt en laat je kind uitrazen.
jongen_ligt_op_de_grond_huilendHierboven las je al dat sommige kinderen zich pijn kunnen gaan doen tijdens een driftbui. Dat wil je natuurlijk graag voorkomen. Daarom is het belangrijk dat je in de buurt van je kind blijft tijdens een driftbui, zodat je kunt voorkomen dat hij ergens tegen aan valt of zich op een andere manier bezeert.

Voor sommige kinderen kan het tijdens een driftbui helpen als je vraagt ‘wil je een knuffel?’ of ‘zal ik je een knuffel geven?’. Als je kind dan ‘ja’ zegt, dan kun je hem een knuffel geven. Als je kind ‘nee’ zegt, zeg dan: ‘Kom dan een knuffel bij me halen als je er klaar voor bent.’ Je kind weet dan dat hij bij je terecht kan op het moment dat hij er zelf aan toe is. Je kunt dan bij hem weggaan en de kans is groot dat je kind dan binnen niet al te lange tijd zijn knuffel bij je komt halen.

Houd wel goed in de gaten dat je tijdens een driftbui niet te lang door blijft gaan met vragen stellen of dat je te veel aandacht aan je kind blijft schenken. Dat werkt doorgaans averechts, waardoor de driftbui juist langer kan duren…

Je merkt al dat het omgaan met driftbuien behoorlijk maatwerk is. Het is belangrijk om de juiste balans te vinden in hoe je op je kind reageert.


joyce_grijs_aanjou_1
Maak je je zorgen over de driftbuien van je kind? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


(3) Accepteer dat je nu geen contact kunt maken met je kind.  
meisje_huilend_moeder_handeninhaarSommige kinderen laten zich tijdens een driftbui vrij goed kalmeren als je rustig tegen ze praat. Jouw rust kalmeert hen dan (zoals bij punt 2).

Bij andere kinderen werkt dit echter niet of onvoldoende. Zij blijven dan in de driftbui hangen. Het enige dat je dan kunt doen, is accepteren dat je op dat moment geen contact krijgt met je kind. Ga dan niet door met praten en blijf vooral niet aandringen op knuffelen etc. Neem wat afstand en laat je kind uitrazen.

Uiteraard blijf je ook nu nog steeds in de buurt om in de gaten te houden dat je kind zich niet bezeert (zie punt 2).

(4) Maak het weer goed met elkaar. 
vader_dochter_knuffelDe driftbui is na een tijdje gelukkig ten einde. Je kind is nu wat rustiger en snikt nog wat na.

Realiseer je dat je kind net in een heftige situatie zat en waarschijnlijk niet precies weet wat er met hem gebeurde. Sommige kinderen worden zelf ook overvallen door de driftbui, alle emoties en de heftigheid ervan. Ze moeten nog leren hoe ze de situatie anders aan kunnen pakken of hoe ze kunnen voorkomen dat er een driftbui ontstaat.

Vaak eindigt een driftbui in huilen. Je kind is dan oprecht verdrietig. En hoewel jij dan misschien nog boos op je kind bent of gefrustreerd door de situatie, is het prima om je kind dan te troosten (dus ook als dat voor jou op dat moment tegenstrijdig voelt).

(5) Praat kort na over wat er gebeurd is. 
moeder_praat_dochterAls de driftbui ten einde is en je je kind getroost hebt, dan laat je je kind even iets anders doen. Gewoon even lekker spelen. Zodra jullie – na een tijdje – allebei gekalmeerd zijn, is het goed om kort met elkaar te bespreken wat er gebeurde. Neem je kind gezellig bij je op schoot en vraag nog eens aan je kind waarom hij zo boos, gefrustreerd of verdrietig werd, hoe hij het de volgende keer anders kan aanpakken en hoe jij hem daarbij kunt helpen.

Uiteraard is je kind nog jong en de kans is groot dat hij het zelf niet goed weet en/of het je niet goed kan vertellen. Help je kind dan en probeer het voor hem te ‘ondertitelen’. Dat heeft je kind nodig om de situatie beter te leren begrijpen. Uiteraard is het voor deze jonge kinderen nodig om dit iedere keer dat het voorkomt kort te herhalen.

Hieronder lees je ook nog 3 mooie BONUStips. Lees dus gauw verder.


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


Maar dat was nog niet alles! Hier volgen nog 3 handige BONUStips:

(1) Geef je kind niet zijn zin.
jongen_huilt_moeder_tilt_hem_opJe kind heeft behoefte aan duidelijke afspraken en aan het naleven van die afspraken. Het maakt dan eigenlijk niet zo veel uit of je vóór de driftbui ‘ja’ of ‘nee’ hebt gezegd, als je antwoord ná de driftbui maar hetzelfde is als ervoor. Als je je antwoord na de driftbui namelijk verandert, dan leert je kind (onbewust) dat het door een driftbui zijn zin krijgt. Dat zorgt er weer voor dat zijn driftbuien vaker zullen voorkomen en dat wil je natuurlijk niet. Houd je dus aan de afspraken, die je (vooraf aan de driftbui) met je kind gemaakt hebt.

(2) Wees voorspelbaar voor je kind.
vader_praat_met_zoon.jpgAls je kind weet wat er gaat gebeuren, als hij weet wat je van hem verwacht en als je duidelijk genoeg bent, dan kan je kind voorspellen wat er gaat gebeuren. Daar houden kinderen van. Daardoor krijgen ze meer grip op de wereld en op wat er om hen heen gebeurt. Die grip en duidelijkheid zorgen voor een fijn en veilig gevoel.

Dat betekent ook dat het fijn is als je veel aan je kind uitlegt, bijv. wat jullie die dag gaan doen. Zo weet je kind bijv. dat hij even kan gaan spelen, maar dat jullie daarna ergens naar toe gaan.

(3) Geef je kind veel positieve aandacht. 
moeder_helpt_zoonAlle kinderen hebben behoefte aan positieve aandacht van hun ouders. Dat kun je o.a. doen door elke dag een paar keer kort met je kind te spelen. Sluit dan aan bij wat je kind aan het doen is.

In periodes waarin je kind vaker driftbuien heeft, kan het voor jou misschien moeilijker zijn om positief op je kind te reageren en om leuk met je kind te spelen. Probeer dat juist in die periode toch te doen; je kind heeft het dan namelijk extra hard nodig. Als je vaker leuk met je kind kunt spelen, merk dat je kind niet alleen maar driftbuien heeft en ‘moeilijk doet’,  maar ook nog steeds heel lief, aardig en vriendelijk kan zijn. Vergeet niet dat je kind namelijk ook heel veel momenten heeft waarop hij rustig en lief speelt en dus helemaal geen driftbuien heeft.

⇒ Met deze aanpak merk je dat de driftbui binnen een aantal minuten voorbij zal zijn.

 

Wil je graag reageren op dit artikel? Dat mag!
Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking! 

 


Wil jij ook Joyce’ waardevolle opvoedtips ontvangen? tip_gezinHelemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op. Je vindt m’n contactgegevens hieronder.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.
Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle opvoedtips: 
– ‘Positief opvoeden: Start je opvoeding goed met deze 5 stappen.’ Klik hier.
– ‘Laat dat nou!’ (over: 5 opvoedvalkuilen waar we allemaal intrappen én waardoor opvoeden onbedoeld lastiger wordt). Klik hier.
– ‘Stop met schreeuwen!’ (over: Hoe je in 5 stappen minder schreeuwt tegen je kind.)Klik hier. Klik hier.
– ‘Ach, het is maar een fase.’ (over: Hoe jouw verwachtingen over je kind je opvoeding in de weg kunnen zitten.). Klik hier.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.


Gebruikte literatuur voor dit artikel: 

– Marx, Westpalm van Hoorn & Molenaar (2007). Je peuter. Houten: Het Spectrum.
– Schiet, M. (2007). Opvoedencyclopedie. Vianen/Antwerpen: The House of Books.
– Woolfson, R.C. (2001). De pientere peuter. Baarn: Cantecleer.

 

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

Doorbreek het taboe: Opvoeden is niet altijd leuk en makkelijk.

moeder_handen_in_haar2Opvoeden is niet altijd leuk en gemakkelijk, dat weet waarschijnlijk iedere ouder. Ik weet ook eigenlijk niet zo goed waar het idee vandaan komt dat dat wel zo zou moeten zijn…

Toch merk ik om me heen dat ouders het nog best lastig vinden om toe te geven dat ze soms gewoon maar wat doen; laat staan dat ze toegeven dat ze soms echt met de handen in het haar zitten…

Er ligt een taboe op opvoeden
het_is_een_faseHet fenomeen dat ouders het moeilijk vinden om toe te geven dat ze opvoeden soms best lastig vinden, heb ik al eens eerder het ‘taboe op opvoeden’ genoemd. Je bent misschien ook wel geneigd om vooral tegen anderen te zeggen hoe geweldig het allemaal is (en ook dat is waar!), maar je durft er maar moeilijk voor uit te komen dat het soms echt afzien is. En dan zit je thuis, alleen, met die ene lastige opvoedsituatie waar je regelmatig tegen aanloopt en die je maar niet kunt oplossen. Je probeert van alles, maar echt beter wordt het niet. En als je het dan eens voorzichtig met iemand anders probeert te bespreken, dan hoor je ‘ach, het is een fase, daar groeit hij wel overheen’. Ondertussen zit je al een aantal maanden in die ‘fase’ en duurt die dus wel heel erg lang…

Wat hebben we er eigenlijk aan om te doen alsof het ons allemaal hartstikke goed afgaat?
Ik vermoed dat dat te maken heeft met een gevoel van ‘falen’: als we merken dat we even niet meer weten hoe we om moeten gaan met specifiek gedrag van ons kind, zeker als het vaker voorkomt, dan hebben we het gevoel dat we falen als ouders. Dat is absoluut geen prettig gevoel. En juist dat maakt dat we er moeilijk voor uitkomen.

Van de andere kant: als je jezelf openstelt en toegeeft dat er opvoedsituaties zijn, die je lastig vindt, en dat vervolgens met andere ouders bespreekt, dan is de kans groot dat je hoort dat zij die (of andere) situaties ook lastig vinden, je hoort dat anderen zich herkennen in jouw verhaal en je realiseert je steeds meer dat je niet de enige bent die opvoeden soms lastig vindt. En we weten allemaal: ‘gedeelde smart is halve smart’ en dat werkt op dit gebied precies zo.
Uiteraard zijn er dan nog steeds ouders, die volhouden dat ze die lastige situaties niet herkennen en dat kan ook. Laat dat jou er niet van weerhouden om jouw twijfels of onzekerheden over jouw lastige situaties met andere ouders te bespreken. Er zijn echt genoeg ouders die het wél lastig vinden. 

Laten we het taboe doorbreken
moeder_kind_bank_tekent_muurIk zou het persoonlijk heel fijn vinden als we dit taboe op opvoeden kunnen doorbreken en we zouden toegeven of erkennen dat opvoeden helemaal niet altijd leuk en gemakkelijk is. Natuurlijk moet ik niet overdrijven (het is zeker niet alleen maar ‘kommer en kwel’, er zijn ook echt hele mooie momenten), maar soms kan het nou eenmaal behoorlijk zwaar aanvoelen.

Om een start te maken met het doorbreken van het taboe zal ik eerst zelf ‘een boekje opendoen’. Ik wil je dan ook vertellen welke opvoedsituaties ik persoonlijk lastig vind. Want, ondanks dat ik opvoedcoach & psycholoog ben (en het dus eigenlijk ‘allemaal zou moeten weten’), sta ik ook nog wel eens voor lastige opvoedsituaties. En die zal ik hieronder met je delen. Misschien herken je ze wel…?

 


‘Ook ik sta nog iedere dag met m’n voeten in de klei
en leer nog dagelijks bij.’


 


Wat ik persoonlijk het lastigste vind aan opvoeden…

Ik heb een TOP 5 voor je gemaakt van opvoedsituaties, die ik zelf erg lastig vind. Je leest ze hieronder in willekeurige volgorde.
Goed om te weten: mijn kinderen zijn (op het moment dat ik dit artikel schrijf) 8, 6 en 2 jaar. 


(1) Opvoeden in sociale situaties… 

jongen_ligt_op_de_grond_winkelDit zijn situaties als boodschappen doen, winkelen of op bezoek gaan, mét de kinderen natuurlijk.

Als we naar de winkel of op bezoek gaan, dan bereid ik m’n kinderen eigenlijk altijd wel voor op wat er komen gaat. Ik vertel dan (lees: herhaal het toch nog even; ‘jaaa, mam’) wat ik van hen verwacht. Daardoor weten ze wat ze wél van mij mogen doen als we boodschappen doen, als we winkelen en als we op bezoek gaan.

En ondanks dat ze zich daar over het algemeen goed aan houden, houd ík dat onrustmakende gevoel van ‘als ze zich er nou maar aan houden’, ‘als ze nou maar niet gaan zeuren om dat snoep dat ze zo lekker vinden’ of ‘als ze nu maar niet boos worden omdat ik toch die ene super-te gek-gave trui niet heb gekocht’ of omdat ze misschien wel ruzie krijgen met het zoontje van de gastvrouw. Aaah!!

Een persoonlijk voorbeeld: Eén van m’n kinderen vond het ontzettend spannend om naar de kapper te gaan en schreeuwde al moord en brand als de kapster al een beetje dichter bij kwam met de schaar. Ook deze situatie was echt geen pretje. Het enige dat ik op dat moment kon doen was om zelf rustig te blijven, m’n kind gerust te stellen en ‘m waar mogelijk af te leiden. Nu we inmiddels wat vaker naar de kapper zijn geweest, gaat het gelukkig al wat beter, maar het is nog steeds niet z’n favoriete bezigheid…

En natuurlijk komen deze situaties toch wel eens voor (zoals bij de kapper), maar gelukkig is dat maar zelden. Het is eerder dat ik me er zelf erg druk om maak en zelf bang ben dat het toch verkeerd gaat. Dan hoor ik dat stemmetje in m’n hoofd alweer: ‘het zal toch niet vandaag gebeuren, net nu het zo druk is, wat zullen ze wel niet van me denken…’.

En het frappante is dus dat, als ik dit ouders tijdens een opvoedconsult hoor zeggen, ik altijd reageer met: ‘die ouders, die jou met je kind zien en horen dat hij heel hard schreeuwt, denken waarschijnlijk: ‘gelukkig, andere ouders maken dat ook wel eens mee, ik ben niet de enige.’ Ze herkennen die situatie maar al te goed en kunnen zich dus heel goed in jouw lastige positie inleven.’
Maar goed, blijkbaar mag ik die goede raad ook wat vaker aan mezelf geven… 😉

 

 


joyce_grijs_aanjou_1
Heb je een kleine of grote opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

(2) Opvoeden als ik het gevoel heb dat ik beoordeeld word…
moeder_zoon_afscheid_schoolpoort_zonder_randenNet als bij volwassenen zitten ook kinderen wel eens niet lekker in hun vel; dat hebben mijn kinderen dus ook wel eens. Ze kunnen het dan bijv. minder goed verdragen als er iets gebeurt waar ze niet op hadden gerekend of als niet doorgaat wat ze (zelf) hadden gepland.

Een persoonlijk voorbeeld: Een situatie, die bij ons wel eens voorkomt, is dat één van m’n kinderen graag wil afspreken met een klasgenootje, maar dat dat klasgenootje niet kan of dat m’n kind zelf helemaal niet kan. Je kunt je voorstellen dat dat dan een behoorlijke teleurstelling is. Die teleurstelling uiten ze bijv. door hard te huilen; soms heb ik op dat moment ook wel eens een klap in ontvangst mogen nemen. Geen prettige situatie kan ik je vertellen… 

Zo’n situatie op het schoolplein vind ik zelf echt niet fijn. Door het huilen of schreeuwen trekken we natuurlijk best de aandacht (voor mijn gevoel dan) en daarbij heb ik zelf nog eens het idee dat anderen me extra in de gaten houden om te zien hoe ‘de opvoedcoach’ zo’n situatie gaat oplossen. En waarschijnlijk speelt ook dit zich vooral af in mijn hoofd en zijn de andere ouders er helemaal niet zo mee bezig. Ze zien en horen het waarschijnlijk wel, maar ze staan vooral te kijken of ze hun eigen kind uit school zien komen. En ondertussen voel ik me er behoorlijk rot onder, maar vooral weer door m’n eigen gedachten…

 

(3) Opvoeden als ik denk dat anderen het anders zouden aanpakken…
gezinnen_samen_op_bankIk vind het lastig om m’n kinderen ‘op te voeden’ als we bij anderen zijn; en dan vooral als ik weet dat de andere ouders een andere opvoedaanpak hebben. Ik probeer zelf altijd duidelijk en voorspelbaar naar m’n kinderen toe te zijn; zo houd ik me in principe netjes aan de bedtijden, aan niet te veel snoepen en ga zo maar door.

Andere ouders kunnen daar anders over denken (wat ook weer prima is!), maar waardoor soms wel lastige situaties kunnen ontstaan. Nou komt dat vaak met wat overleg wel goed, maar dat neemt niet weg dat ik me meestal ‘de strengste ouder op aarde’ voel.
Ook m’n kinderen zeggen wel eens ‘ik mag ook niks’, maar dat heeft misschien weer andere redenen… 😉

Het wordt nóg erger als ik van anderen hoor (of duidelijk kan merken) dat ze het niet eens zijn met mijn aanpak. Sommigen vinden me bijvoorbeeld te soft (‘je blijft maar praten, uitleggen, overleggen’) en anderen vinden me juist weer te streng (‘mogen ze echt geen snoepje?’, ‘mogen ze in het weekend ook niet wat later naar bed?’) of zouden anders omgaan met bepaald gedrag en bijv. eerder sancties toepassen (bijv. ‘als ze brutaal tegen me zijn, dan zet ik ze gewoon in de hoek’).
Dat laatste doe ik zelf steeds minder; zo’n consequentie pas ik alleen nog maar toe als ik vind dat het echt de spuigaten uitloopt…

Om maar aan te geven dat iedereen zo z’n eigen aanpak, z’n eigen ideeën en z’n eigen manier van opvoeden heeft. Dat mag ook! En ik ben ervan overtuigd dat iedereen dat met de allerbeste bedoelingen doet.

 


Zolang je zelf tevreden bent over je opvoedaanpak,
dan is dat het enige oordeel dat telt. 


 


Maar juist het gevoel van ‘veroordeeld worden’,
wat je hierboven tussen de regels door kunt lezen, is wat het voor mij zo lastig maakt. Ik vind het juist dan zo lastig om m’n eigen koers te varen. Een koers waarvan ik weet dat die voor ons heel goed werkt. Maar goed, niemand wordt graag veroordeeld, voor mij geldt dat net zo goed…

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


(4) Als m’n kinderen ruzie met elkaar hebben…

moeder_kinderen_op_kopM’n oudste twee kinderen liggen qua leeftijd redelijk dicht bij elkaar (nog geen 2 jaar leeftijdsverschil) en zijn daardoor het meest aan elkaar gewaagd. Ze kunnen elkaar dan ook wel eens flink in de haren vliegen. Meestal gaat het om – in mijn ogen – onbenullige dingen, wat het alleen maar lastiger voor me maakt om rustig op zo’n situatie te reageren.

Zo’n ruzie kan
bij mij namelijk echt als een rode lap op een stier werken: ik wil dan dat ze acuut stoppen met ruziemaken. En wel NU! En hoewel ik ze dan het liefst allebei direct wil laten inzien hoe stom ik het wel niet vind dat ze om zoiets ruzie maken, weet ik dat het juist dan belangrijk is om rustig te blijven. En dat probeer ik ook met heel m’n hart, maar dat vind ik dus ZO lastig! Gelukkig lukt het me de ene keer beter dan de andere keer, maar helaas niet altijd. En dat heeft ook met punt 5 te maken…

 

(5) Opvoeden als ik moe ben…
someecards_sleep_experiment_mothersKen je dat, dat je als ouder continue het gevoel hebt dat je te weinig slaapt? Dat heb ik nou ook. Als de kinderen naar bed zijn, heb ik een ‘vrije’ avond, waarin ik eindelijk aan andere dingen toekom. Daar ga ik dan alleen wat te lang mee door, waardoor ik vaker (te) laat naar bed ga. Voor m’n to do-list natuurlijk prima, maar voor m’n rust niet zo handig…

En net als bij iedereen, die (te) weinig slaapt, merk ik de onprettige effecten ervan: ik heb dan niet alleen een vermoeid gevoel, maar ik merk ook dat ik prikkelbaarder ben en dus minder goed dingen kan verdragen. Ruzies tussen m’n kinderen (zie punt 4) zijn dan lastiger om op een rustige manier op te lossen dan wanneer ik uitgerust ben…

Verder heb ik minder geduld als ik me moe voel: ik kan het bijv. minder goed hebben als m’n kinderen treuzelen (bijv. als ze naar bed gaan of als ze naar school moeten) of zeuren (‘mag ik nog een snoepje?’). Nou vind ik dat op zich nooit fijn, maar als ik moe ben, merk ik dat ik het nóg lastiger vind om er rustig op te reageren. En ook in dat soort situaties moet ik dus goed blijven opletten en hard werken; en dan eigenlijk nog het meest aan mezelf…

Verder ben ik ervan overtuigd dat wanneer ik uitgerust ben mijn kinderen minder ruzie maken, minder treuzelen en minder zeuren. Ik kan dan – nog voordat dat gedrag optreedt – de situatie in goede banen leiden: lastig gedrag buig ik dan makkelijker om in positief gedrag, waardoor het lastige gedrag nagenoeg niet meer voorkomt…

Dus met punt 5 (vermoeidheid) heb ik vooral mezelf. Des te meer reden om vanavond weer op tijd naar bed te gaan! 😉

Dat waren de 5 opvoedsituaties, die ik op dit moment echt lastig vind.

OPROEP: Help mee het taboe te doorbreken
Ik kan me heel goed voorstellen dat jij ook opvoedsituaties hebt, die jij zelf lastig vindt. Misschien herken je wel situaties die ik hierboven beschreven heb?

Wil je me helpen het taboe te doorbreken?
Dat zou je kunnen doen door me te laten weten welke opvoedsituatie jij lastig vindt (en waarom)?

⇒ Je mag je reactie onder dit bericht plaatsen; je mag me ook een mailtje sturen (info@aksecoaching.nl). Zet dan in de onderwerpregel ‘taboe’.


Wil jij ook Joyce’ waardevolle opvoedtips ontvangen? tip_gezinHelemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


Wil je graag reageren op dit artikel? Dat mag!
Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

Heb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op. Je vindt m’n contactgegevens hieronder.
joyce_rosegrijs_staand_c

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2018. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.
Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.


Klik hier voor je dagelijkse portie OpvoedInspiratie.

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle opvoedtips: 
– ‘Positief opvoeden: Start je opvoeding goed met deze 5 stappen.’ Klik hier.
– ‘Laat dat nou!’ (over: 5 opvoedvalkuilen waar we allemaal intrappen én waardoor opvoeden onbedoeld lastiger wordt). Klik hier.
– ‘Stop met schreeuwen!’ (over: Hoe je in 5 stappen minder schreeuwt tegen je kind.)Klik hier. Klik hier.
– ‘Ach, het is maar een fase.’ (over: Hoe jouw verwachtingen over je kind je opvoeding in de weg kunnen zitten.). Klik hier.
– ‘Driftbuien in de Supermarkt’ – Tips van Opvoedcoach Joyce Akse’
. Klik hier.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.


logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

Tandenpoetsen: Van fiasco naar feest in 5 eenvoudige stappen!

Eén van de vaste onderdelen van het bedritueel is tandenpoetsen en laat dat nou net NIET het favoriete onderdeel van je kind zijn.

De volgende situatie komt je misschien wel (deels) bekend voor…

 


meisje_huilt_tijdens_tandenpoetsenAlles loopt bij het naar bed gaan meestal wel gesmeerd. Het wassen, omkleden, pyjama aan, op het potje / de wc zitten gaat allemaal prima. Maar dan komt het: je wilt de tanden van je dochter gaan poetsen. Je dochter ziet de bui natuurlijk al hangen: ze weet dat het weer moet gebeuren, dus rent ze al meteen de badkamer uit zodra jij ook maar in de richting van de tandenborstel grijpt. En jij weet ook wat het volgende is: je dochter komt niet uit haarzelf naar de badkamer, nee, je zult achter haar aan moeten gaan. Zodra je haar gezien hebt en haar wil oppakken, stribbelt ze tegen. Jij probeert haar zo goed en zo kwaad als het gaat naar de badkamer te bewegen. Dat lukt niet echt, want je dochter blijft tegenstribbelen. Dan maar optillen en zo naar de badkamer. Je zet haar op je schoot, maar ze probeert nog steeds te ontsnappen. Dan maar stevig vasthouden in een soort houtgreep. Je dochter kan nu geen kant meer op; ze blijft echter schreeuwen en tegenstribbelen. Onder luid protest en met het zweet op je voorhoofd lukt het je dan eindelijk om haar tanden te poetsen… Dit moet toch anders kunnen! 


 

Het is belangrijk dat iedereen iedere dag z’n tanden poetst, dus ook je kind. Het liefst zelfs 2x per dag (één keer ’s ochtends, één keer ’s avonds) en dan ook nog eens 2 min. per keer. Het lastige is alleen dat kinderen het vaak helemaal niet fijn vinden…

Daar zijn diverse redenen voor te bedenken:
– Je kind vindt het raar dat er iets in zijn mond gestopt wordt (tandenborstel), waar dan ook nog eens druk mee bewogen wordt.
– Er zit een gek goedje op de tandenborstel (tandpasta), dat je kind niet lekker vindt.
– Tijdens het poetsen moet je de hele tijd je mond wijd openhouden, wat na een tijdje vervelend aanvoelt of misschien zelfs pijn doet aan de kaken.
– Poets je met een elektrische tandenborstel, dan maakt dat een hard, zoemend geluid in je mond. Je hoofd trilt er zelfs een beetje van.
– Tijdens het poetsen moet je heel lang stil blijven staan, anders schiet de tandenborstel misschien uit. En stil staan is nou eenmaal moeilijk…
Vindt jouw kind tandenpoetsen ook vervelend? Wat denk je dat bij hem/haar de reden is? Laat het als reactie onder dit artikel weten. 


Ondanks deze vervelende omstandigheden is het toch goed mogelijk om het tandenpoetsen minder erg en minder vervelend voor je kind te maken.
Uiteraard weet je kind nog goed dat het bij de vorige keren een strijd was, dus het begin zal moeilijk zijn. Je kind moet een drempel over en moet gaan ervaren dat het tandenpoetsen ook best plezierig kan zijn.
Als je net begint met de nieuwe aanpak, dan zit je kind nog in de modus ‘tandenpoetsen is vervelend’ en zal zich dus als vanouds verzetten. Dat maakt het begin van de nieuwe aanpak lastig en vereist doorzettingsvermogen. Vandaar dat het belangrijk is dat jij als ouder de spil bent in het veranderen van de sfeer rondom het tandenpoetsen. Het begin van de verandering ligt dan ook helemaal bij jou!

Hieronder lees je maar liefst 5 tips om het tandenpoetsen bij je kind op een positieve manier aan te pakken en het fijner te maken voor je kind:

(1) Blijf zelf rustig. 
moeder_poetst_tanden_bij_zoonAls je al vaker artikelen met tips van mij hebt gelezen, dan weet je dat ik heel vaak begin met deze tip. Deze is namelijk ontzettend belangrijk (maar wel ontzettend moeilijk).

Zodra jij zelf ongeduldig, boos of gefrustreerd raakt, is dat een bevestiging voor je kind dat tandenpoetsen vervelend is. Die vicieuze cirkel willen we graag doorbreken en dat begint in dit geval dus bij jou als ouder. Als jij het voor elkaar krijgt om rustig en vriendelijk te blijven, dan maakt dat de situatie meteen een stuk aangenamer voor jou en je kind.

 

(2) Maak duidelijke afspraken met je kind over het tandenpoetsen. 
Als je duidelijke afspraken maakt met je kind over het tandenpoetsen, dan weet hij beter wat er gaat gebeuren, wat precies de bedoeling is en wat hij van de situatie kan verwachten.

=> Spreek af wanneer het tandenpoetsen precies klaar is.
moeder_poetst_tanden_bij_jongenHet is belangrijk voor je kind dat er duidelijkheid is en dat je kind weet waar hij aan toe is. Daar houden kinderen van, ook bij het tandenpoetsen. Spreek duidelijk af dat je één minuut nodig hebt om zijn tanden te poetsen. Je kunt daarvoor een wekkertje of je telefoon instellen, die dan na één minuut afgaat. Zodra het belletje gaat, houd je meteen op met poetsen en kan je kind de tandpasta uitspugen en zijn mond spoelen.

De duur van het poetsen kun je na verloop van tijd wat gaan verlengen. Doe dat echter niet te snel of met te grote stappen. Zodra je kind 3 dagen achter elkaar rustig zijn tanden heeft laten poetsen, verleng je het poetsen met 10 seconden. Gaat dat weer 3 dagen achter elkaar goed, dan voeg je weer 10 seconden toe aan het poetsen. Zo bouw je het langzaam uit tot (in totaal) 2 minuten. Dat betekent dat je – als het goed is – binnen 2-3 weken op 2 minuten zit en je dan zijn tanden gedurende 2 minuten rustig kunt poetsen.

=> Houd het tandenpoetsen luchtig.
Spreek af dat je eerst zijn tanden poetst en dat hij daarna zelf nog even mag napoetsen of dat hij daarna jouw tanden mag poetsen.

Bijvoorbeeld:
‘Papa gaat nu je tanden poetsen. Als we klaar zijn, mag je zelf je tanden nog even goed napoetsen; kijken of papa het goed gedaan heeft.’

‘Mama gaat nu je tanden poetsen. Als we klaar zijn, ben jij aan de beurt en mag je mama’s tanden poetsen.’

Als je kind na het tandenpoetsen iets mag doen wat hij leuk vindt, dan stimuleert hem dat om goed mee te werken tijdens het onderdeel dat hij niet zo leuk vindt (het tandenpoetsen zelf). Zorg er in ieder geval voor dat je eerst zijn tanden poetst en dat hij pas daarna iets anders / leuks doen. Het werkt het beste om daar iets voor uit te kiezen dat bij het tandenpoetsen hoort.
Vind je het toch nog lastig om iets uit te kiezen dat bij het tandenpoetsen past? Spreek dan af dat je je kind een extra verhaaltje voorleest, als hij rustig blijft staan en/of zijn mond goed openhoudt tijdens het tandenpoetsen. 

 


joyce_grijs_aanjou_1
Heb je een kleine of grote opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

(3) Zing een liedje tijdens het tandenpoetsen
meisje_moeder_tanden_poetsen_spiegelVooral jonge kinderen vinden het leuk als je gaat zingen. Zodra je gaat zingen geef je meteen de boodschap dat je het leuk of fijn vindt. Voor je kind klinkt jouw gezang als muziek in de oren en zal zich er net wat meer door gaan ontspannen. Hieronder vind je een voorbeeldliedje dat je tijdens het tandenpoetsen kunt zingen.

 


(Melodie: Vader Jacob)

‘Tandjes poetsen, tandjes poetsen,
Zeg maar A, Zeg maar A,
Worden ze lekker schoon van, worden ze lekker schoon van,
Heen en weer, heen en weer.

Alle tandjes poetsen, alle tandjes poetsen,
Heel mooi schoon, heel mooi schoon,
Worden ze mooi wit van, worden ze moet wit van,
Bijna klaar, nu zijn we klaar.’


 

Als je pas met de nieuwe aanpak begint, zing je dit liedje maar 1x (of eerst alleen het eerste couplet). Probeer tijdens het liedje zoveel mogelijk tanden te ‘raken’, maar dan wel op een vriendelijke, zachtaardige manier, dus zonder dat je je kind in de ‘houtgreep’ hebt.

Goed om te weten
Dit liedje is officieel natuurlijk veel te kort om zijn tanden goed genoeg te poetsen. Die 2 minuten zou ik echter nog niet meteen aan het begin van de nieuwe aanpak aanraden. Dat is uiteindelijk natuurlijk wel de bedoeling, maar daar moet eerst de situatie voor verbeteren.

Aanpak bij het zingen van het liedje (zonder wekker)
meisje_poetst_tanden_van_moeder– Als je wil, kun je het liedje eerst even voor zingen, zodat je kind weet hoe het gaat en hoe lang het ongeveer duurt.
– Zing het liedje aanvankelijk slechts 1x. Probeer in die tijd wel alle tanden een keer goed mee te nemen, maar als het een keer niet lukt, dan gebeurt dat de volgende keer wel. Om er toch voor te zorgen dat z’n tanden wel vaak genoeg (kort) schoon gemaakt worden, kun je voorlopig aanhouden dat je z’n tanden 2-3 keer per dag (kort) poetst.
Bijv. na iedere maaltijd (ontbijt, lunch, avondeten). 
– Als het langzaam maar zeker beter gaat met het tandenpoetsen, dan begin je eerst eens met wat te verlengen door het liedje wat langzamer te zingen, daarna door het liedje 2x te zingen etc. Als dat allemaal goed gaat en de positieve sfeer behouden blijft, kun je de 2 minuten gaan aanhouden. Maar verwacht dat op dit moment niet te snel; dat komt wel.
Als je toch de wekker gebruikt (zoals geadviseerd bij tip 2), dan kun je het liedje natuurlijk gewoon blijven herhalen totdat de wekker afgaat. 
– Leg je kind uit dat je alleen zingt, als hij z’n mond goed open heeft én je goed kunt poetsen. Als het liedje afgelopen is, dan mag hij z’n mond weer dicht doen en spoelen.

Tijdens het tandenpoetsen is het goed om een vaste volgorde aan te houden. Dat maakt het voor je kind ook weer beter voorspelbaar.

Als het liedje afgelopen is, ben je klaar met tandenpoetsen en stop dan meteen. Sluit nog even positief samen af. Dat kan heel eenvoudig door je kind een high five, een compliment of een kus te geven.

 

(4) Houd het luchtig.
Het tandenpoetsen ging voorheen niet op een fijne manier en het is belangrijk dat je kind merkt dat dat nu helemaal anders gaat. Het doel is nog steeds dat zijn tanden goed gepoetst worden, maar de manier waarop dat gebeurt, gaat vanaf nu echt anders.

Geef de situatie daarom een positieve draai en houdt het luchtig. Dat kun je bereiken door het tandenpoetsen op een speelse manier aan te pakken.

Hieronder vind je enkele tips over hoe je het tandenpoetsen op een speelse manier kunt aanpakken.
Deze tips gaan over wat je kunt doen nádat je de tanden van je kind hebt gepoetst. Spreek dit duidelijk af met je kind voordat je zijn tanden gaat poetsen; dan weet je kind ook waar hij zich tijdens het tandenpoetsen op kan verheugen. 

jongen_vader_poetsen_tanden=> Poets je tanden tegelijkertijd met die van je kind. Hij ziet dan direct hoe jij het bij jezelf doet en hij zal dat gaan proberen te imiteren. Kinderen vinden het vaak heel leuk om iemand na te doen, dus dat zal hem stimuleren om ook zijn eigen tanden even te poetsen.

=> Ga tegen over elkaar staan met ieder jullie eigen tandenborstel in de hand. Zeg tegen je kind dat hij doet alsof hij in de spiegel kijkt. Begin nou je eigen tanden te poetsen. Jij bent zijn spiegelbeeld en hij doet jou precies na. 

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


(5) Als je kind toch niet meewerkt tijdens het tandenpoetsen
Als je kind ondanks jullie positieve aanpak en duidelijke afspraken toch niet goed genoeg meewerkt (wat nog een keer kan gebeuren), dan is het goed om een consequentie toe te passen.

Hier volgen enkele voorbeelden van consequenties, die passen bij deze situatie:
– je kind mag niet zelf napoetsen…
– je kind mag jouw tanden niet poetsen…
– jullie poetsen jullie tanden niet meer tegelijkertijd…
– je kind krijgt niet het extra verhaaltje bij het voorlezen…

Als je de consequentie geeft, dan blijf je natuurlijk altijd rustig. Het is goed om je te realiseren dat je geen extreme consequenties hoeft te bedenken. Dit zijn allemaal consequenties die voortvloeien uit de afspraken, die je hebt gemaakt.

Probeer trouwens wel – als het even kan – te voorkómen dat je een consequentie moet gaan inzetten. Dat maakt de sfeer namelijk toch weer negatief. Het devies blijft dus nog steeds: houd de sfeer tijdens het tandenpoetsen positief, luchtig en speels.

 


Wil jij ook Joyce’ waardevolle opvoedtips ontvangen? tip_gezinHelemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


 

Ik hoop van harte dat je met deze informatie op een goede manier thuis aan de slag kunt.

Heb je hier vragen over, wil je meer weten over dit thema of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op. Je vindt m’n contactgegevens hieronder.
joyce_rosegrijs_staand_c

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

 

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2018. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor je dagelijkse portie OpvoedInspiratie.

 

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle opvoedtips: 
– ‘Slaap kindje slaap’ (over: Hoe een bedritueel je kind helpt om beter in slaap te laten vallen). Klik hier.
– ‘Waarom plas je nou weer in je bed?’ (over: 3 handige tips om op een positieve manier om te gaan met zindelijkheid en bedplassen.). Klik hier.
– Ruim nou toch eens op! (of: 9 simpele stappen om je kind te leren opruimen). Klik hier.

Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

Lees verder over het thema van dit artikel:
– Tandenpoetsen met kinderen. Ivoren Kruis. Klik hier.


logo_akse_coaching_klein_nieuw

 

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

Laat dat nou! | 5 opvoedvalkuilen waar we allemaal intrappen én waardoor opvoeden onbedoeld lastiger wordt.

moeder_kind_bank_tekent_muurIedere ouder weet het: kinderen hebben is niet alleen heerlijk, mooi en bijzonder, maar ook best lastig, zwaar en vermoeiend. En dat laatste komt niet altijd door onze kinderen: soms maken we het onszelf lastiger dan eigenlijk nodig is. We stappen namelijk vaker – onbewust & onbedoeld – in zg. ‘opvoedvalkuilen’. En daar gaat dit artikel over: je leest hier over 5 veelvoorkomende opvoedvalkuilen, die het ouders moeilijker maken om op een positieve, fijne en constructieve manier op te voeden.

 

=> Trap jij ook wel eens in één van deze 5 veelvoorkomende opvoedvalkuilen?

 

(1) Je versterkt (onbedoeld) het lastige gedrag van je kind. 
moeder_spreekt_dochter_streng_toe_snoep_winkelVoorbeeld: je bent samen met je dochter in de supermarkt. Je dochter wil graag die ene zak snoep meenemen. Jij bent het daar niet mee eens en legt het weer terug in het rek. Je dochter haalt het er weer uit. Dit tafereel herhaalt zich een paar keer en ondertussen lopen de gemoederen steeds hoger op. Uiteindelijk krijgt je dochter een driftbui en ligt ze schreeuwend en krijsend op de vloer. Je vindt dit zelf een behoorlijk onprettige situatie, want je hebt het gevoel dat iedereen naar je kijkt en iedereen jullie kan horen. Om dat zo snel mogelijk te stoppen geef je je dochter maar snel die zak snoep. Gelukkig, het is weer stil!

Deze valkuil noemen we de escalatievalkuil: hoe meer je dochter tegensputtert, hoe groter de kans is dat ze haar zin krijgt. Hierdoor leert je kind dat hij van jou krijgt wat hij wil als hij maar gaat schreeuwen of krijsen. Door je kind zijn zin te geven, weet hij dat ze hij het de volgende keer ook voor elkaar krijgt als hij het op deze manier aanpakt. Door je kind zijn zin te geven, versterk je dus zijn driftbuien in deze situatie.

Om dit gedrag te voorkómen, is het belangrijk om hier als ouder consequent op te reageren: denk eerst na of je het snoep, dat je kind graag wil, wel óf niet wilt kopen.
– Optie 1: Wil je het niet kopen, dan koop je het niet en zeg je dat duidelijk tegen je kind. Het snoep wordt dan ook niet gekocht; of je kind nou een driftbui krijgt of niet.
– Optie 2: Als je het goed vindt om het snoep te kopen, dan zeg je dat ook en dan kan het gewoon in je karretje.
=> Heb je echter eenmaal ‘nee’ gezegd, dan blijft het nee. Neem jezelf serieus en houdt voet bij stuk. Je kind verwacht dat nu ook van je, ook al is hij het niet met jouw beslissing eens. Uiteraard zal je kind wel nog – zeker in het begin – proberen om toch dat snoep mee naar huis te krijgen (dat mag hij ook gewoon proberen), maar jij houdt je aan je afspraak.

Als je dit een aantal keren consequent volhoudt, dan weet je kind precies wat hij aan je heeft en dan weet hij na verloop van tijd dat het geen zin heeft om te gaan schreeuwen of krijsen. Hij krijgt het snoep namelijk toch niet.
Bekijk ook dit filmpje, waarin ik je tips geef om om te gaan met driftbuien in de supermarkt.

 

(2) Je moet eerst schreeuwen, voordat je kind naar je luistert. 
jongen_op_bed_in_pyjamaVoorbeeld: Het is bedtijd. Je gaat samen met je zoon naar boven om hem klaar te maken om te gaan slapen. Je zegt tegen je zoon: ‘trek je pyjama maar alvast aan’. In de tussentijd maak jij de tandenborstel klaar en pak je een handdoek. Daarna kijk je even in z’n slaapkamer en zie je dat je zoon aan het spelen is met z’n trein. ‘Wat zei ik nou? Je zou je pyjama aan gaan doen. Er is nu geen tijd meer om te spelen. Kom op, trek je pyjama aan.’ Je loopt z’n kamer uit, je gaat weer terug naar de badkamer en je merkt dat je langzaam boos wordt op je zoon. Je denkt: ‘zo gaat het nou iedere avond. Ik kan wel 100x tegen hem zeggen dat hij z’n pyjama aan moet doen, maar hij vertikt het gewoon. Waarom doet hij nou niet gewoon wat ik hem zeg?’ Je wacht nog een minuutje en loopt dan weer naar je zoon toe. Als je binnenkomt zie je dat je zoon nu aan het lezen is. Hij heeft nog steeds z’n pyjama niet aan. Nu schiet je uit je slof en schreeuw je: ‘Potverdorie, ik zei toch dat je je pyjama aan zou doen en dan zit je hier wat te lezen. Waarom luister je niet? Ik word hier echt zo boos van! Kom op, en nu gauw een beetje!’. Je zoon kijkt verschrikt op uit z’n boek en begint zijn pyjama aan te trekken.

Je kind heeft geleerd dat hij pas aan de slag hoeft als jij echt boos wordt of gaat schreeuwen. Eerder hoeft hij dus niet in actie te komen, want dan heeft toch geen gevolgen voor hem. (Uiteraard denkt je kind dat niet zo bewust en berekenend als ik het hier beschrijf, maar heel kort door de bocht komt het hier wel op neer.) Het is belangrijk om in dit soort situaties niet eindeloos tegen je kind te blijven zeggen wat jij verwacht dat hij gaat doen. Als je dat tot 2x beperkt en er daarna een consequentie aan verbindt (bijv. één verhaaltje minder voor het slapengaan), dan is je kind eerder geneigd om wel in actie te komen.

Uiteraard is het nóg fijner om de consequentie om te draaien: stel een leuke beloning in het vooruitzicht als je kind goed mee- / doorwerkt. In dit geval zou je bijv. kunnen zeggen: ‘Als je je pyjama binnen twee minuten aan hebt getrokken, dan lees ik je een extra verhaaltje voor’. (Die tijd moet uiteraard wel realistisch en haalbaar zijn voor je kind). Zet dan een wekkertje of houdt de tijd bij op je telefoon, moedig je kind ondertussen aan, laat merken wat hij allemaal goed doet en je merkt al gauw dat het naar bed gaan er een stuk gezelliger op wordt. Merk ook op dat je nu niet meer hoeft te schreeuwen en dat je kind toch gewoon doet wat je graag wil.
Lees ook m’n artikel ‘Stop met schreeuwen! (Over: Hoe je in 5 stappen minder schreeuwt tegen je kind.)’ of bestel m’n gratis e-book ‘Stop met Schreeuwen’.


joyce_grijs_aanjou_1
Heb je een kleine of grote opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

(3) Als je kind iets verkeerd doet, keur je hém af (als persoon).

melk_op_vloer_beker_voetenVoorbeeld: het is weekend en jullie zitten als gezin samen aan tafel te eten. Dan stoot je zoon ineens een glas melk om. Je houdt niet van knoeien, je vindt het zonde van de melk, je bent bang dat alle kleren weer in de wasmachine moeten of je vindt het zonde van je tijd om het allemaal te moeten gaan schoonmaken. Kortom, je schiet uit je slof: ‘wat ben je ook voor een stommerd, dat je altijd je melk omstoot. Kijk toch eens uit je doppen, onhandige Harry!’.

Je kind afkeuren als persoon, doe je bijvoorbeeld als je je kind uitscheldt en als je hem allerlei benamingen geeft (zoals idioot of stommeling) of door dingen te zeggen als ‘wat ben jij toch altijd…’. Dit soort uitspraken ondermijnen het zelfbeeld en het zelfvertrouwen van je kind. Je kind gaat er ook steeds meer in geloven, want wat jij als ouder zegt is waar. Je kind denkt al gauw: ‘ik kan dat ook helemaal niet’ of ‘ik ben ook altijd onhandig’. Daardoor treedt waarschijnlijk ook nog eens het fenomeen ‘self-fulfilling prophecy’ op: je kind gaat zich gedragen zoals hij denkt dat hij is. Dus in plaats van dat hij zich minder ‘stom’ of ‘onhandig’ gaat gedragen (wat jij als ouder het liefste zou zien), wordt dat gedrag alleen maar meer. Dit soort uitlatingen werken dan ook vaak alleen maar averechts. Reden te meer om dit soort opmerkingen helemaal achterwege te laten.
Lees ook m’n artikel ‘Hoe verbeter je het zelfvertrouwen van je kind?’ (Over: 4 ingrediënten voor een gezonde dosis zelfvertrouwen.).

 

(4) Je benoemt niet wat je kind goed doet. 
meisje_springt_van_de_bank_afVoorbeeld: je dochter zit lekker aan tafel; ze is aan het kleuren. Dat kan ze altijd goed volhouden, soms wel een uur lang. Heerlijk vindt ze dat. Zo heb je geen kind aan haar en kun je lekker aan de slag met je eigen activiteiten. Maar zodra ze klaar is met kleuren begint de ellende. Dan begint ze om je heen te hangen en wil ze dat je haar oppakt of dat je haar steeds knuffelt en dat terwijl nog met je eigen dingen bezig bent. Je wil graag dat ze verder gaat met kleuren of dat ze met iets anders gaat spelen, maar daar heeft ze ineens geen zin meer in. Het lijkt wel of ze op zo’n moment alleen maar kattenkwaad kan uithalen. Ze gaat op de bank springen, ze gaat aan de knopjes van de tv zitten of ze gaat met spuug poppetjes tekenen op het raam. Om gek van te worden! En dat terwijl ze een half uur geleden nog zo lief zat te kleuren… 

Vaak zie je dat kinderen een tijdje heel leuk (alleen) kunnen spelen, maar dat is vaak maar van beperkte duur; zeker voor jonge kinderen. Na zo’n tijdje van rustig alleen spelen hebben ze vaak de behoefte om even bij papa of mama te zijn. Ze willen dan graag jouw aandacht. Als jij je kind op dat moment geen aandacht geeft (om wat voor reden dan ook), dan gooien ze het over een andere boeg. Ze gaan gedrag laten zien waarvan ze ‘weten’ dat ze er toch jouw aandacht mee krijgen. Alleen is het dit keer geen positieve, maar negatieve aandacht.

We weten dat kinderen aandacht nodig hebben. Krijgen ze die aandacht niet op een positieve manier, dan vragen ze ‘m wel op een negatieve manier. Want: aandacht = aandacht. Alleen vinden ze het natuurlijk fijner om positieve aandacht te krijgen, net zoals wij het als ouder veel fijner vinden om positieve aandacht te geven. Doe dat dan ook!

Als je ziet dat je kind lekker aan het spelen is, ga dan eens af en toe naar hem toe. Vraag wat je kind aan het kleuren is, vraag of je ook iets mag tekenen of iets mag inkleuren en met welke kleur dan. Als je een paar keer per dag (kort) aansluit bij wat je kind aan het doen is, krijgt je kind voldoende aandacht van jou en heeft het veel minder de neiging om jouw aandacht op een negatieve manier te vragen. Positieve aandacht geven én krijgen is onmisbaar in een positieve, fijne en constructieve opvoeding!
Lees ook m’n artikel ‘Voorkom ongewenst gedrag: Geef je kind positieve aandacht’.

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


(5) Je wil dat je kind iets gaat doen, maar je handelt niet consequent.

jongen_speelt_op_vloerVoorbeeld: Je bent in de keuken bezig met het avondeten en je wil graag dat je dochter begint met opruimen. Je loopt even naar haar toe en vraagt haar rustig: ‘ruim alsjeblieft je lego op, want we kunnen zo eten’. Ze zegt ‘ja, is goed’ en jij gaat weer verder met koken. Als je na een tijdje even om de hoek kijkt, zie je dat ze nog steeds met de lego speelt, maar opruimen, ho maar. Je zegt het haar nog een keer en nu op wat hardere toon: ‘ik wil graag dat je opgeruimd hebt voordat we gaan eten. Het eten is zo klaar, dus begin nou maar gauw’. Weer zegt ze ‘ja, is goed’. Dan hoor je het alarm van de magnetron afgaan en loop je snel terug naar de keuken. De ovenschotel is klaar. Je roept ‘we kunnen eten!’ en iedereen komt aan tafel zitten. ‘Smakelijk eten’ zegt iedereen. Ondertussen ligt de lego nog steeds door de hele woonkamer… 

In dit voorbeeld heb je als ouder 2x aan je dochter gevraagd om het speelgoed op te ruimen; doorgaans is het wel vaker nodig om kinderen te bewegen om iets gaan doen (zoals opruimen). Ouders hebben het gevoel dat ze het eerst wel 10x moeten vragen voordat hun kind in actie komt. Wat belangrijk is in dit voorbeeld is dat je dochter niet leert dat ze ook echt even moet doen wat er gevraagd wordt. Het hoeft uiteindelijk ook niet, want ze kan gewoon gaan eten zonder dat ze opgeruimd heeft. Haar vader/moeder komt er niet meer terug en laat haar gewoon aan tafel plaatsnemen. In dit geval kun je met je kind afspreken dat ze pas aan tafel kan komen als alle lego is opgeruimd. Of – iets minder streng, maar misschien wel met een positiever effect: ‘als je nu begint met opruimen, dan help ik je en dan kunnen we daarna samen gaan eten’.
Lees ook m’n artikel ‘Ik moet het mijn kind eerst 10x vragen… – Hoe je je kind in 5 stappen leert om sneller naar je te luisteren.’. 

 

Wil je reageren op dit artikel?
Ga dan naar m’n Facebook-pagina en laat daar een bericht achter.

 


Wil jij ook Joyce’ waardevolle opvoedtips ontvangen? tip_gezinHelemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


 

Ik hoop van harte dat je met deze informatie op een goede manier thuis aan de slag kunt.

Heb je hier vragen over, wil je meer weten over dit thema of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op. Je vindt m’n contactgegevens hieronder.
joyce_rosegrijs_staand_c

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2018. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Klik hier voor je dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

logo_akse_coaching_klein_nieuw


Ga (terug) naar de
website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

 

Referentie(s): 
Dit artikel is o.a. gebaseerd op informatie uit ‘Sanders, Markie-Dadds, & Turner. (2009). Positief opvoeden: Triple P – Voor iedere ouder. Triple P International: Milton.

Klik hier voor m’n andere opvoedtips, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

‘Ik wil bij jou blijven!’ (over: hoe je afscheid nemen gemakkelijker maakt voor jou én je kind; 7-12 jaar)

jongen_inklas_klamptzichvastaanmammaWat zou het toch fijn zijn: ‘Je brengt je dochter naar school, je zegt haar gedag (evt. met een knuffel en kus) en je gaat naar huis. Je kind gaat lekker aan de slag met de andere kinderen in de klas. De les begint.’


Helaas is de praktijk voor jou en je kind vaak anders…
Je kind vindt het nog best lastig om afscheid te nemen als jij de klas uit (of nu: het schoolplein af) loopt. Misschien had je kind daar een paar jaar geleden ook al wel last van, maar je had gedacht dat hij daar wel overheen zou groeien. Of misschien verliep het voorheen juist altijd zonder problemen en heeft je kind er nu ineens veel last van.


dreumes_huilt_in_boxZoals je in één van m’n andere artikelen al kon lezen, maken veel kinderen regelmatig kortere of langere periodes door, waarin het afscheid nemen van mama of papa (of een ander vertrouwd persoon) erg moeilijk is. We kennen allemaal wel de eenkennigheid van kindjes als ze ong. 8 maanden zijn. Zodra je ook maar uit het gezichtsveld van je kindje bent verdwenen, gaat hij hartverscheurend huilen…



Ook voor oudere kinderen kan het soms nog moeilijk zijn om afscheid te nemen
, bijv. als ze naar school of naar de oppas gaan. En net als je denkt dat je kind erover heen gegroeid is, komt het weer terug, in alle hevigheid… 


Er kunnen één of meerdere redenen zijn waarom kinderen (ineens) moeite hebben met afscheid nemen: 

– Je kind komt voor het eerst in een nieuwe omgeving met nieuwe mensen, nieuwe kinderen ed. Het voelt zich even ongemakkelijk en heeft tijd nodig om aan de nieuwe situatie te wennen.
– Je kind vindt het onprettig of is bang om papa of mama uit het oog te verliezen.
– Je kind is bang dat mama of papa niet meer terugkomt of dat er iets ergs met mama of papa gebeurt.
– Je kind slaapt en/of eet al een tijdje (erg) weinig of voelt zich niet lekker en is daardoor sneller uit het veld geslagen. 
– Er zijn stressvolle situaties met een gezinslid of thuis in het algemeen, zoals een verhuizing, langdurige of ernstige ziekte, problemen op het werk of werkeloosheid van één van de ouders, relatieproblemen tussen ouders of een scheiding.
Let op: moeite met afscheid nemen kan ook ineens ontstaan in een situatie die in principe al heel vertrouwd is voor je kind. 

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

sad girl sitting and  thinking in the classroomEen bepaalde mate van scheidingsangst hoort bij een normale ontwikkeling van kinderen. Je kunt het dus ook als een goed teken zien dat je kind soms moeite heeft met afscheid nemen. Toch betekent dat niet dat je niks aan dit moeilijke moment kunt doen.


V
aak is het niet alleen voor je kind onprettig om afscheid te nemen, maar ook voor jou als ouder wordt het steeds meer beladen om je kind weg te brengen. Je kunt zelfs gaan twijfelen of je je kind nog wel kunt wegbrengen of dat je partner dat beter kan doen of dat je misschien minder moet gaan werken zodat je kind je meer ziet etc. 


Je kind heeft in dit soort lastige situaties veel baat bij voorspelbaarheid en vaste gewoontes.
Dat geeft je kind houvast en herkenning. Daar houden kinderen van en daar varen ze wel bij. Zeker in situaties, waarin ze zich niet helemaal op hun gemak voelen of die ze spannend vinden.


Hoe kun je nou op een positieve manier afscheid nemen van je kind, waardoor het voor je kind (én voor jou ) gemakkelijker wordt? 

 


1. Praat met je kind over de lastige situatie.
Anders dan toen je kind nog een dreumes of peuter was, dochter_moeder_pratenkan je kind jou nu goed uitleggen wat het lastig of vervelend vindt aan die ene situatie, waarin jullie afscheid nemen. Vraag je kind daar naar.


Neem er echt de tijd voor om dit met je kind te bespreken,
zodat je kind merkt dat hij het jou in alle rust kan vertellen. Probeer goed te luisteren naar wat je kind je vertelt en voorkom dat je gaat pushen of te veel gaat ‘invullen’. Voorkom ook dat je de gevoelens, die je kind uit, gaat bagatelliseren, zoals ‘och, dat valt toch wel mee’, ‘zo erg is dat toch niet’ of ‘stel je niet zo aan’; dan zal je kind zich namelijk niet begrepen voelen en de neiging hebben om minder open te zijn. Zo wordt het dus lastiger om samen het probleem op te lossen.


Als je kind jou – voor je gevoel – alles heeft vertelt, vraag dan hoe jij hem/haar kan helpen
, zodat jullie op een fijne manier afscheid van elkaar kunnen nemen. Vraag bijv.: ‘Hoe zou je graag willen dat ons afscheid op school verloopt?’.
Waarschijnlijk komt je kind dan met allerlei ideeën en diverse opties. Schrijf die allemaal op een vel papier. Niet alle ideeën of opties, die je kind oppert, zullen in praktijk mogelijk zijn. Denk bijv. maar aan opties als ‘ik ga niet meer naar school’ of ‘mama gaat niet meer werken’. Schrijf ze in eerste instantie toch maar op; doe dat met het idee van ‘de ideale situatie voor je kind’ in het achterhoofd. Als je kind en jij alle opties hebben genoemd, ga je alle opties opnieuw na en geven jullie samen aan welke opties praktisch haalbaar of realistisch zijn en welke niet.


Laat je kind op zo’n moment vooral zélf met ideeën en oplossingen komen en pas vooral die ideeën (indien mogelijk) toe.
Zeg niet te snel ‘maar dat kan toch helemaal niet!’. Vraag je kind dan eerst maar eens hoe hij dat zelf in de klas zou willen invoeren. Kinderen kunnen soms met hele creatieve oplossingen komen, waar wij als volwassenen nog helemaal niet aan gedacht hebben. Als je kind er niet uitkomt, mag je uiteraard gewoon helpen. Het is het fijnste als jullie er samen jullie plan van maken, waar jullie alle twee achter kunnen staan.

 


2. Bereid je kind goed voor op de lastige situatie.

moeder_zoon_naar_school_lachendBereid je kind én jezelf goed voor op de lastige situatie. Om de situatie voor je kind op een voorspelbare manier te laten verlopen (want daar houden kinderen van!), is het goed dat je kind precies weet wat er gaat gebeuren.


Breek de situatie op in kleine onderdelen en maak er daarna een vaste volgorde van.
Zo weten jullie allebei – maar vooral je kind – wat er precies gebeurt bij het afscheid nemen en wat hij/zij van jou kan verwachten. Indien je partner, opa of oma je kind ook wel eens naar school brengt, dan is het belangrijk dat zij ook weten op welke manier het afscheid nemen vanaf nu gaat. Voor je kind is het het fijnste als dat vanaf nu – zeker in het begin – op dezelfde manier gaat. 
Een voorbeeld van de vaste volgorde: als je school binnenloopt, loop je meteen naar je klas, je hangt je jas op, je legt je tas weg, je geeft papa of mama een knuffel en je gaat de klas in.


Spreek ook met je kind af wat hij/zij gaat doen meteen nádat jullie afscheid hebben genomen.
Je kind heeft dan een heel concreet ‘plan van aanpak’ voor het moment waarop jij weggaat. Dat kunnen dingen zijn als: een boek lezen, een puzzelboekje pakken om een puzzel te maken, een spelletje doen met een klasgenootje, naar een vriend(in) toelopen om te kletsen etc. Laat ook dit weer door je kind kiezen; het is het fijnste als het iets is dat je kind leuk of plezierig vindt om te doen.

 


3. Laat je kind iedere dag kort vertellen wat hij het leukst vond op school.
kinderen_met_juf_lachend_op_school
Zorg ervoor dat je kind een fijn gevoel heeft over school. Je kunt bijv. vlak voor het slapengaan even met je kind de dag doornemen en dan (o.a.) vragen wat hij het leukst vond op school.
Vergeet niet dat er iedere dag wel iets leuks, fijns of positiefs gebeurt. Leer je kind om naar die fijne situaties, gebeurtenissen, personen of dingen te kijken. 


Als dat één van de laatste dingen is die jullie samen met elkaar bespreken,
dan gaat je kind met een fijn gevoel en met fijne herinneringen aan school slapen. Als je dat regelmatig laat terugkomen, zal je kind sneller een fijn gevoel ontwikkelen en met een fijn gevoel aan school denken dan wanneer je dat niet doet. Dat zal er ook voor zorgen dat je kind met een fijn gevoel naar school gaat en het afscheid fijner verloopt.

 


4. Voorkom ochtendstress.

jongen_ligt_op_grond_huilend_vrouwAls jullie voor vertrek naar school al een bepaalde mate van stress hebben en misschien daardoor wel onenigheid met elkaar hebben, dan komt dat het fijne afscheid op school niet ten goede. Plan daarom allereerst voldoende tijd in om jullie voor school klaar te maken. Dat voorkomt haasten, onnodige stress en eventuele ergernissen of ruzies.


Een duidelijk en overzichtelijk ochtendritueel kan je daarbij helpen.
Alle activiteiten, die ’s ochtends thuis gedaan moeten worden, worden dan steeds zo veel mogelijk in dezelfde volgorde doet. Bijv. opstaan, naar de WC gaan, aankleden, ontbijten, tanden poetsen, tussendoortje in de tas doen, schoenen aan, jas aan, tas pakken en vertrekken.


EXTRA TIP:
Je kunt je kind zelf een lijstje laten maken, waarop alle activiteiten staan. Hang die lijst op een plek waar jullie vaak zijn of vaker langslopen. Het kan ook in de buurt van de gang of de laatste plek waar je komt voordat jullie vertrekken, zodat je kind daar nog eens kan checken of hij/zij alles heeft.
Hierdoor geef je je kind – los van de ochtendstress – ook nog eens een stukje eigen verantwoordelijkheid, wat hij op deze leeftijd best kan hebben. Je kind kan met zo’n overzicht goed zien wat hij al allemaal gedaan heeft en wat hij evt. nog moet doen. 

 


fb_cursus_help_mijn_kind_luistert_niet
Cursus ‘Help, mijn kind luistert niet!?’
Wil je graag weten hoe je ervoor zorgt dat je kind beter én sneller naar je luistert? Natuurlijk op een positieve, liefdevolle en constructieve manier.

=> Dan is deze cursus precies wat je zoekt.
=> Vraag nu GRATIS Les 1 van deze cursus aan.

Lees hier wat je allemaal van deze cursus mag verwachten.


 

5. Betrek de leerkracht bij het afscheid.
Bespreek het probleem van het afscheid nemen kort met de leerkracht van je kind. Waarschijnlijk heeft de leerkracht zelf ook al opgemerkt dat deze situatie vaker moeizaam verloopt en lastig is voor je kind.
Vraag bijv. eens aan de leerkracht hoe zij met deze situatie zou omgaan en geef aan wat jullie daarin zelf prettig vinden. Maak samen (dus: leerkracht, ouder, kind) afspraken over hoe jullie met deze situatie om willen gaan.

 


6. Neem afscheid

jongen_geeft_vrouw_high_five_klasAls je bovenstaande stappen hebt doorlopen, komt natuurlijk het moment van afscheid nemen aan bod. Dat is onvermijdelijk en als het goed is, weet niet alleen jij dat, maar je kind ook. Het is belangrijk om duidelijk afscheid van elkaar te nemen; doe dat op een liefdevolle manier, maar houd het kort.
Zeg bijv. tegen je kind dat hij nu een fijne dag op school heeft, lekker kan spelen (leren?) met de andere kinderen in de klas en dat jij nu naar huis gaat of dat je gaat werken. Geef je kind een knuffel, geef aan wanneer jullie elkaar weer zien, geef aan waar hij na school naar toe gaat en loop vervolgens rustig maar vastberaden weg.


Stel je er op in dat je kind het nu moeilijk kan gaan krijgen.
Het is alleen belangrijk om daar op dit moment niet meer op te reageren. Als je alle stappen van hierboven hebt doorlopen, je op een fijne, liefdevolle manier afscheid hebt genomen, dan heb je het op een constructieve manier aangepakt. Het is nu belangrijk – hoe rot dat ook kan voelen! – dat je doorzet. In praktijk betekent dat: doorlopen en niet omdraaien.


Ga er van uit dat de leerkracht – juist op dit soort momenten – er voor je kind is
(hij/zij weet er immers van af) en je kind zal helpen en – indien nodig – zal troosten. Heb er vertrouwen in dat je kind al na enkele minuten weer lekker aan de slag is; je kind weet immers heel concreet wat het kan gaan doen.


Als je pas korte tijd met deze tips aan de slag bent gegaan, zal het afscheid nemen nog best een tijdje lastig zijn en nog een aantal moeilijke momenten kosten.
Dat hoort erbij. Na een paar keer weet je kind al precies waar het aan toe is, waardoor het afscheid nemen steeds fijner én gemakkelijker voor jullie allebei zal verlopen.

 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


 

 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over één van deze thema’s, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

Lees verder over gerelateerde thema’s:
– ‘Help, mamma gaat weg…!?’ (over: hoe je afscheid nemen gemakkelijker maakt voor jou én je kind; 1-6 jaar)’. Klik hier.
– ‘4 manieren om je kind te helpen met lastige emoties (+ 3 BONUSTIPS)’. Klik hier.
– ‘Hoe leer je je kind om rekening te houden met anderen? (Over: 5 tips | Sociale vaardigheden)’. Klik hier.

Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed. 

‘Hoe voorkom je dat een restauranteigenaar zich met jouw kind bemoeit…?’ – 5 tips om gezellig met je kind in een restaurant te eten

Jmeisje_beteutert_wrijft_in_ooge zit vast ook wel eens gezellig met je kind in een restaurant. Stel nou dat je kind nog klein is, een peutertje van zo’n 2 jaar oud. Het is lekker druk in het restaurant en voor je dochtertje begint het echt etenstijd te worden. En dat betekent dat ze begint te zeuren, te huilen, niks is meer goed. Ze wil gewoon eten en dat wil ze nu. Jullie bestellen gauw 3 pannenkoeken. De serveerster probeert wel nog met jullie mee te denken en geeft aan dat het best even kan duren voordat de pannenkoeken klaar zijn, maar dat maakt jullie niks uit. Jullie hebben je dochtertje namelijk beloofd dat jullie pannenkoeken gingen eten en jullie komen graag je belofte na. Alleen blijkt na een tijdje dat de pannenkoeken inderdaad echt lang op zich laten wachten. Dat zorgt er voor dat jullie dochter blijft zeuren en huilen; dat minuutje huilen wordt 5 minuten, een kwartier, een half uur… En tot overmaat van ramp valt dan ineens de restauranteigenaar vreselijk uit naar jullie dochter. Jullie dochter is dan wel ineens stil en met haar het hele restaurant…

Je herkent dit verhaal misschien wel uit de media, want dit overkwam een ouderpaar met hun kindje vorige week in Maine, USA (lees hier het AD-artikel, dd. 21-7-’15). Het lijkt mij persoonlijk één van de gênantste dingen, die je als ouder kan gebeuren. Je wilt gezellig ergens gaan eten met je gezin; je hebt je kindje belooft om pannenkoeken te gaan eten. Helaas zat het jullie op de heenreis niet mee: jullie waren redelijk op tijd vertrokken, maar eenmaal op weg moesten jullie terug naar huis want in de hectiek van het vertrek waren jullie de luiertas vergeten; daarna konden jullie geen parkeerplek vinden, moesten jullie in het restaurant wachten totdat jullie een tafel kregen, totdat een serveerster de bestelling kwam opnemen en ga zo maar door. En ondanks al je inspanningen om nog enigszins op tijd te kunnen eten, lukt dat niet en gaan buitenstaanders zich ook nog eens met jouw kindje bemoeien…

Je kunt je dochtertje op zo’n moment heel goed begrijpen: ze heeft honger (dat heb je zelf inmiddels ook) en ze wil graag eten. Maar je weet ook dat je kind moet leren om te ‘wachten’. Dat kan het – zo jong als ze is – alleen nog niet goed en helaas is dit één van de momenten waarop ze het – noodgedwongen – leert. Je wilt haar in deze situatie ook niet teveel aandacht schenken, waardoor het zeuren en huilen alleen maar erger zou worden…

restaurant_druk_vol_gastenMaar je begrijpt de mensen om je heen ook heel goed: je bent je er namelijk heel erg van bewust dat er om je heen allemaal mensen rustig zitten te eten en willen genieten van hun avondje uit en van het lekkere hapje dat ze besteld hebben. Om tijdens dat etentje naar een huilend kind te moeten luisteren, is nou niet bepaald een pretje. En dat bewustzijn bereikt z’n top als de restauranteigenaar door het restaurant gaat schreeuwen om op die manier het huilen van jouw kind een halt toe te roepen. De restauranteigenaar bereikt daarmee wel wat ze wil – je dochtertje wordt stil – maar om nou te zeggen dat dat de manier is…?

Ik zal in dit conflict trouwens geen partij kiezen. Ik heb geen idee hoe het precies verlopen is en de verhalen van de ouders en van de restauranteigenaar lopen in de media aardig uiteen. Ik kan dan ook niet inschatten wie in deze situatie het meeste recht van spreken heeft.

In dit artikel geef ik je wel een aantal tips, waarmee jij kunt voorkomen dat een restauranteigenaar naar jouw kind begint te schreeuwen, dat andere restaurantbezoekers (te) veel last hebben van het gedrag van je kind en zodat jij gezellig en ontspannen met je partner en je kind in een restaurant kunt eten; dus ook als je kind nog jong is en ook als hij al honger begint te krijgen…

Hieronder lees je 5 tips voor een gezellig etentje in een restaurant, samen met je kind(eren):

1. Bereid je vertrek naar het restaurant voor
zappelin_vakantie_doeboekJe weet wat er bij jullie vertrek vanuit huis komt kijken: je weet wat je nodig hebt, leg jassen en zet schoenen al voor iedereen klaar, pak alle benodigdheden zoals een luiertas en handtas ruim van te voren in. Dat hoeft in principe nl. niet te wachten tot het laatste moment.
Je weet ook dat er bij een restaurantbezoek momenten komen, waarop jij en je kind moeten wachten en wachten is nou eenmaal niet leuk (beter gezegd: voor een kind is wachten saai en vervelend), helemaal als je honger hebt! Neem voor je kind dan ook (klein) speelgoed mee. Dat kan eigenlijk van alles zijn (bijv. een kleurboek met potloden of stiften, een lees- of doeboek, blokken, een pop, auto’s etc.), zo lang hij het maar leuk / interessant vindt en hij er voor zich op tafel mee kan spelen. Ga er alvast vanuit dat jij je kind op gang moet helpen (en evt. bezig moet houden), vooral als je kind nog jong is. Naarmate je kind ouder wordt, zal dat laatste steeds minder het geval zijn. Stel je er ook op in dat een diepgaand gesprek met je partner er waarschijnlijk niet van zal komen; mocht dat overigens wel lukken, dan is dat zeker mooi meegenomen!

Weet je kind eigenlijk wat er van hem verwacht wordt als hij in een restaurant zit?
Doe het ‘in een restaurant eten’ thuis eens na als je aan tafel zit te eten. Maak er een spelletje / toneelstukje van. Thuis kun je namelijk goed oefenen om even te wachten voordat het eten komt, je kunt als ‘serveerster’ alvast de bestelling opnemen, eerst wat drinken gaan brengen en daarna pas het ‘echte’ eten. Dit is ook een mooi moment om ‘netjes eten’ te leren; dus eten met bestek, niet met volle mond praten, aan tafel blijven zitten totdat (bijna) iedereen klaar is, met gewone stem praten (dus niet schreeuwen) etc. Als je deze afspraken thuis namelijk niet toepast, is het voor een kind vreemd om dat in een restaurant ineens wel allemaal te moeten doen.

2. Vertrek op tijd
peuter_bij_auto_klaar_voor_vertrekOp tijd vertrekken is met een gezin natuurlijk een hele uitdaging; dat zullen alle ouders kunnen beamen. In veel gezinnen is ‘vertrekken’ dan ook een vrij stressvolle bezigheid. Er is altijd nog wel iets dat op het laatste moment moet gebeuren: is het niet de luiertas, handtas of telefoon die je vergeet, dan is er wel iemand die nog gauw even naar de wc moet of een schone luier moet krijgen. Reken je daarom niet rijk maar ‘arm’ met je tijd. Als je denkt dat alle gezinsleden 10 min. nodig hebben om in de auto te zitten, reken dan vanaf nu het dubbele aan die tijd.

Zeg tegen je kind dat hij nog 15 min. de tijd heeft om zich klaar te maken óf om in de auto te zitten (ook als je kind nog niet kan klokkijken). Geef ook aan dat je verwacht dat hij in die tijd zijn jas en schoenen aan doet, zijn tanden poetst en naar de wc gaat. Al met al moet iedereen dus best veel doen… Houd de tijd en de voortgang dan ook goed in de gaten. Zeg ook wanneer iedereen nog 5 min. heeft, dan 2 min., nog 1 minuut. Dat hoef je natuurlijk niet als een ‘sergeant’ aan te pakken, maar ook op een rustige manier kun je zo iedereen bij de les houden.


jongen_eet_niet_welCursus ‘Eet met Plezier’
Joyce organiseert regelmatig de cursus ‘Eet met Plezier’. Deze is speciaal voor ouders van kinderen tussen 1-12 jaar. Het doel van deze cursus is om jou als ouder te leren hoe je je kind leert om gezond, gevarieerd en genoeg te laten eten.
Kijk hier of de cursus binnenkort ook bij jou in de buurt wordt gegeven. 


Reken ook de tijd voordat je bij een restaurant bent ruim in: je kunt onderweg om moeten rijden door een wegomleiding, de dichtstbijzijnde parkeerplaats kan vol staan, waardoor je langer naar een plek moet zoeken en langer nodig hebt om naar het restaurant te lopen, je moet onderweg misschien nog tanken etc. In het restaurant is het ook niet altijd vanzelfsprekend dat je meteen een tafel krijgt. Misschien moet je wachten totdat er een tafel vrij komt of duurt het even voordat de serveerster jullie de kaart brengt, om de drankjes vraagt of vraagt wat jullie willen eten. Allemaal aspecten die je zelf niet echt in de hand hebt, maar waar je je wel op kunt voorbereiden door voldoende tijd in te plannen. Op die manier probeer je in ieder geval aan tafel te zitten vlak vóór het moment dat je kind grote honger krijgt.

3. Wat doe je als je door omstandigheden toch later bent?
gezin_aan_tafel_blij_helpendZorg er voor dat je – just in case – kleine (gezonde) snacks in je tas hebt. Dat kan van alles zijn, bijv. stukjes komkommer of wortel, snoeptomaatjes, reepjes paprika, crackers etc. Zorg ook voor een drinkbeker met sap (liefst zonder suiker) of water. Dit is natuurlijk alleen bedoeld om het ergste hongergevoel weg te werken (dus geef alles met mate), dus niet om je kind een flinke portie te geven, zodat zijn honger weg is.

4. Laat de maaltijd niet te lang duren.
Als je weet dat je kind nog geen zitvlees heeft, dwing het dan niet om langer dan nodig is aan tafel te blijven zitten. Je maakt hier natuurlijk wel duidelijke afspraken over. Je kunt bijv. afspreken dat iedereen aan tafel blijft zitten totdat iedereen klaar is. Je kunt je natuurlijk afvragen of je oudste dochter van 6, die goed door eet, moet wachten tot je jongste van 2 ook eindelijk genoeg heeft gegeten… Maar alles staat en valt met wat jullie thuis afspreken, uitvoeren en dus ook in het restaurant kunnen aanhouden.

5. Wat kun je verder nog meenemen om het restaurantbezoek aangenaam te laten verlopen?
Ik vind het persoonlijk erg handig om vochtige doekjes (‘knoeidoei’ of ‘snoetenpoetsers’) mee te nemen. Daarmee veeg ik niet alleen de snoetjes en handjes van m’n kinderen schoon, maar ook de ergste vlekken op hun kleren en pak ik er de etensresten mee weg die op tafel, op hun stoel of op de grond terecht zijn gekomen. Nou zijn mijn kinderen de ergste knoeifase inmiddels wel ontgroeid, maar toch vind ik het een fijn idee om de tafel waar ik met m’n gezin heb gegeten weer redelijk netjes achter te laten. En natuurlijk mag je na afloop nog gewoon zien dat er een gezin gegeten en gesmuld heeft… 😉
Ook (wegwerp)slabbers vind ik nog steeds erg handig; het houdt de ergste vlekken tegen op de kleding van m’n kinderen en na het etentje neem ik ze weer (redelijk) schoon mee naar huis of naar de volgende bestemming.


ezineM’n e-zineabonnees ontvingen bij dit artikel ook nog eens 2 aanvullende tips om mn. lastige eters ook op vakantie lekker te laten eten én een aantal afspraken, die je wat betreft het wel/niet eten met je kind kunt maken.
=> Wil jij in het vervolg ook
alle opvoedtips van Joyce lezen?
Klik dan hier en meld je GRATIS én vrijblijvend aan voor Joyce’ e-zine, boordevol praktische opvoedtips; het e-zine verstuurt ze steeds op de 1e dag van de maand. Kort na je aanmelding ontvang je alvast haar Mini E-boek ‘5×5 OpvoedTips – Nóg meer genieten van opvoeden’ in je mailbox, zodat je meteen met de eerste praktische tips kunt beginnen. Ook het e-boek ontvang je GRATIS én zonder verdere verplichtingen.



Vind je het lastig om bovenstaande tips uit te proberen?
Of heb je deze aanpak al vaker toegepast, maar heb je het idee dat deze bij jou niet werkt? Ben je op zoek naar aanvullende informatie en tips om op een goede manier op het vervelende gedrag van je kind te reageren? Neem dan contact met me op.

contactOm op een positieve manier op te voeden, heb je hierboven een aantal basale tips gelezen, die van toepassing zijn in een specifieke situatie. Hiermee kun je alvast aan de slag om de opvoeding van je kind aan te pakken. Daarnaast zijn er natuurlijk nog andere manieren om de opvoeding van je kind aan te pakken. Wil je graag weten welke manieren er nog meer zijn of wil je weten welke manier het best past jou en je kind past?
Neem dan contact met me op (via joyce@aksecoaching.nl of +31-6-11107102), zodat ik er – samen met jou – voor kan zorgen dat jouw kind de opvoeding krijgt die het verdient en die bij jou, je kind en je gezin past.

Wil je reageren op dit artikel of dit thema?
Zet je reactie dan onder dit artikel.

Wil je graag meer tips over leren luisteren en positief opvoeden?
Kom dan eens naar een lezing of workshop, die ik over dit thema houd. Klik hier om te zien wanneer de volgende thema-avond gepland staat en/of stuur een e-mail naar info@aksecoaching.nl om er een samen met mij te organiseren.

Het is natuurlijk ook mogelijk om ‘op maat’ adviezen te krijgen in een gesprek één-op-één; we plannen dan samen een kennismakingsgesprek (dat kan o.a. bij mij op kantoor of via Skype).

Ik hoop van harte dat je op basis van deze tips op een leuke manier aan de slag kunt met opvoeden én dat je opvoeding op een fijne, rustige en plezierige manier kan verlopen. Ik wens jullie veel plezier samen!

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

© 2015. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden. Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

logo_akse_coaching_klein_nieuw=> Ga (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.