10 basistips om je kind of tiener beter naar je te laten luisteren

Alle kinderen luisteren wel eens niet naar hun ouders. Dat hoort erbij. Er kunnen allerlei redenen zijn waarom je kind niet naar je luistert. Je kind is bijvoorbeeld zo druk aan het spelen, zit helemaal in een game of gaat zo op in zijn boek dat hij je echt niet hoort. Hij heeft dan helemaal niet door dat je tegen hem praat. En dat is ook heel begrijpelijk. Sterker nog, het is eigenlijk helemaal niet zo erg, want je kunt je goed voorstellen dat je kind in zo’n situatie niet naar je luistert. Je kind doet het niet expres.

Het wordt pas vervelend als je het idee hebt dat je kind wél expres niet naar je luistert of als het niet luisteren te vaak gebeurt. Dan kan de frustratie bij jou als ouder langzaam maar zeker gaan oplopen. Uiteraard zou je heel graag zien dat je kind wél naar je luistert, zonder dat jij eerst gefrustreerd raakt, zonder dat jij je stem moet gaan verheffen of zonder dat jij moet gaan dreigen met allerlei consequenties of straffen. En dat kan!

⇒ In dit artikel geef ik je 10 basistips, die er samen voor gaan zorgen dat je kind beter naar je luistert. Het zijn misschien niet altijd de meest voordehand liggende tips, maar m.i. horen ze er wel allemaal bij. Hier komen ze:

 

1. Zorg voor duidelijke afspraken in huis. Family Sitting On Sofa In Lounge Next To Open Fire Eating Pizza
Duidelijkheid is een ontzettend belangrijk onderdeel van opvoeden. Kinderen vinden dat zo fijn. Uiteraard vinden ze dat niet bewust fijn, maar we weten uit onderzoek dat er wel bij varen als ze weten waar ze aan toe zijn. (Net als volwassenen eigenlijk.)

Zorg dat je vooral afspraken maakt over thema’s, die je zelf enorm belangrijk vindt. Dus als je kind zich er niet aan zou houden, dan gaan je haren recht overeind staan. Denk maar aan afspraken als ‘we doen elkaar geen pijn’ of ‘als we het ergens niet mee eens zijn, dan zeggen we dat op een rustige manier’ (we gaan dus niet schreeuwen, slaan ed.).

En als je een afspraak met je kind hebt gemaakt, dan is het natuurlijk belangrijk dat je je  kind eraan houdt. Dus denk goed na waar je precies afspraken over maakt. Vanaf het moment dat je de afspraak hebt gemaakt, moet je bereid zijn om je kind eraan te houden.
In dit kader helpt het principe ‘Zeg wat je doet, doe wat je zegt.’ erg goed. Als je niet bereid bent om te doen wat je zegt, dan kun je het ook beter niet zeggen of beter niet die afspraak maken.

Dit klinkt op zich natuurlijk ontzettend eenvoudig, maar in praktijk is dit vaak nog behoorlijk lastig. Neemt niet weg dat het voor je kind (en dus ook voor jou) belangrijk blijft om duidelijkheid te krijgen. Er zit alleen één addertje onder het gras: de afspraken die je met je kind maakt, gelden voor iedereen in het gezin, dus ook voor jou…

⇒ Kortom: gun je kind jouw duidelijkheid.

 

2. Pas consequenties toe
moeder_vinger_naar_dochter_armen_over_elkaarZoals je bij punt 1 las, is het belangrijk om je kind (en jezelf) aan de gemaakte afspraak te houden. Maar dat is nog niet alles. Als je kind zich er (herhaaldelijk) niet aan houdt, dan is het belangrijk dat je je kind een consequentie geeft. Uiteraard is het nu niet de bedoeling om je kind zo maar allerlei consequenties te geven. Een goede consequentie past bij de situatie, waarin je kind zich niet aan de afspraak hield.
Bijvoorbeeld: als je kind toch met de bal blijft spelen, terwijl je al 2x hebt gezegd dat dat binnen niet mag, dan mag je de bal best een tijdje wegnemen.

Dit voorbeeld is een consequentie die past bij de situatie en die je kind (zeker vanaf een jaar of 2) goed begrijpt. Houd de consequenties wel altijd passend, logisch, reëel en eerlijk. Het gaat echt niet om de intensiteit of duur van de straf maar om de boodschap, die je je kind wil geven. Daarbij pak je ook nooit zo maar iets weg of geef je je kind nooit zomaar ‘uit het niets’ een consequentie; je zorgt altijd voor een leermoment. Je legt je kind kort en bondig uit wat je doet én waarom.
Een consequentie als ‘zonder eten naar bed’ is dus nooit passend, logisch of eerlijk.

⇒ Wees bereid om consequenties toe te passen als je kind zich niet aan jullie afspraak houdt.
Meer weten? Lees dan m’n artikel ‘Nee, niet doen, dat mag niet!’ over grenzen stellen zonder ‘nee’ of ‘niet’.

 

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

3. Voorkom dat je in een opvoedvalkuil trapt.
kind_winkel_kijkt_zielig_vragendIedere ouder trapt er wel eens in: een opvoedvalkuil. Je bent je er misschien niet echt bewust van, maar onbewust pak je dan een situatie onhandig aan, waardoor je kind juist niet leert om naar je te luisteren. Sterker nog, deze tactieken werken vaak averechts.

Ik geef je hieronder 3 voorbeelden:
– ‘Je wil dat je kind iets voor je doet en je vraagt het hem een paar keer. Je kind doet het echter niet. Pas op het moment dat je echt boos wordt en gaat schreeuwen, komt je kind  pas in actie.’
– Of: ‘Je geeft je kind een hele lange of juist vage instructie, waardoor het voor je kind helemaal niet duidelijk is wat je precies van hem verwacht. En jij je maar afvragen waarom je kind niet doet wat jij hem vraagt…’
– Of: ‘Jullie zijn in de winkel en je kind wil graag iets lekkers kopen. Jij geeft aan dat je dat niet wil kopen. Dan gaat je kind ineens heel hard huilen, schreeuwen en krijsen. Midden in de winkel. Gauw leg je het lekkers in het karretje. Dan houd je kind tenminste op met dat geschreeuw.’
⇒ Herken je misschien één van deze voorbeelden?

In deze voorbeelden leert je kind helaas niet om naar je te luisteren. Het leert wél om (1) pas in actie te komen op het moment dat jij boos wordt of gaat schreeuwen (dus niet als je het rustig vraagt), (2) je kind weet wel dat je iets van hem gevraagd hebt, maar begrijpt je instructie gewoon niet en kan het daardoor simpelweg niet doen, en (3) je kind leert dat hij door te gaan huilen, schreeuwen of krijsen toch krijgt wat hij wilde.

=> Kortom: voorkom dat je in deze opvoedvalkuilen trapt. Uit deze voorbeelden haal je dat (1) het belangrijk is van je kind te verwachten dat hij bij de 1e of 2e keer dat je het vraagt in actie komt (en niet pas na 10x vragen of nadat je boos bent geworden), dat (2) je een korte, duidelijke instructie geeft, die je kind kan begrijpen én uitvoeren, en dat (3) je je aan je afspraak houdt, dus als je gezegd hebt dat je kind iets niet mag of krijgt dan blijft dat zo, ongeacht het daaropvolgende gedrag of de reactie van je kind (zie ook punt 1 van dit artikel).
Je leest meer over dit thema in m’n artikel ‘Laat dat nou! | 5 opvoedvalkuilen waar we allemaal intrappen én waardoor opvoeden onbedoeld lastiger wordt.’.

 

4. Geef je kind voldoende positieve aandacht
vader_zoon_spelen_aan_zeeDit punt is eigenlijk het aller-, aller-, allerbelangrijkste in de opvoeding en mag dus absoluut niet ontbreken. Helaas gaat het nog wel eens mis, om de eenvoudige reden dat we als ouders soms bang zijn om onze kinderen te ‘verwennen’. We zijn bang om ons kind ‘te veel’ positieve aandacht te geven. Toch bestaat er niet zo iets als ‘te veel’ positieve aandacht geven. Verwennen is op deze manier dan ook echt niet mogelijk.

Stel het je als volgt voor: je kind begint iedere ochtend met een leeg rugzakje dat dagelijks met positieve aandacht gevuld moet worden. Die positieve aandacht geef je je kind o.a. door samen tijd door te brengen met je kind (ook één-op-één) en door regelmatig met je kind te spelen (sluit dan aan bij wat je kind aan het doen is). Verder is het belangrijk om je kind te laten weten wat hij goed doet en dat ook op dát moment specifiek en expliciet te benoemen.

=> Kortom: wees niet bang om je kind positieve aandacht te geven. Je kind heeft dat heel hard nodig.
Meer weten? Lees dan m’n artikel ‘Voorkom ongewenst gedrag: Geef je kind positieve aandacht’ over hoe je je kind voldoende positieve aandacht kunt geven. 

5. Zorg dat je kind zich gezien en gehoord voelt.
moeder_troost_zoonNog zo’n onmisbaar concept binnen (positief) opvoeden, waardoor je kind beter naar je gaat luisteren, is om er als ouder voor te zorgen dat je kind zich gezien en gehoord voelt. Het is zo belangrijk dat je kind zich door jou begrepen voelt.

Als er iets aan de hand is waardoor je kind van slag, verdrietig of misschien wel boos is, dan is het goed om te laten merken dat je graag wil weten wat er precies met je kind aan de hand is. Je gaat op zoek naar de emotie van je kind en je probeert die te benoemen: ‘ik zie dat je verdrietig / boos / teleurgesteld bent’. Je kind zal dan aangeven of dat klopt (of niet). Klopt je inschatting niet, dan zegt je kind zelf wat hoe hij zich wel voelt of – als je kind daar nog te jong voor is – dan benoem je zelf een andere emotie, die het evt. ook kan zijn. Daarna verplaats je je in je kind en benoem je dat je kunt invoelen waarom je kind zich inderdaad zo voelt.

Door deze aanpak voelt je kind zich echt gezien en gehoord. Je zult merken dat de eerst nog zo heftige reactie van je kind nu al een stuk minder is en dat je kind al veel rustiger is. Zodra dat gebeurd is, kun je het met je kind hebben over wat er wel en niet mag. Zo lang je kind nog in de heftige emotie zit, is je kind niet ontvankelijk voor jouw woorden of input.
O ja, opmerkingen als ‘stel je niet aan’, ‘waarom huil je nú alweer’ of ‘er is toch niks gebeurd’ doen nooit recht aan de emotie van je kind. Met dit soort opmerkingen wals je juist over de emoties van je kind heen en neem je zijn emoties niet serieus. 

⇒ Schenk eerst aandacht aan de emotie van je kind. Daardoor voelt je kind zich gezien en gehoord. Daarna is er ruimte om het over de situatie en zijn gedrag te hebben.
Als je meer wil lezen over dit thema, lees dan m’n artikel ‘4 manieren om je kind te helpen met lastige emoties (+ 3 BONUSTIPS)‘.

 

 


Autoritatief opvoeden
De eerste 5 tips gaan voornamelijk over ‘structuur, regelmaat en duidelijkheid’ (punten 1, 2 & 3; dimensie 1) enerzijds en over ‘warmte & betrokkenheid’ (punten 4 & 5; dimensie 2) anderzijds. Als beide dimensies in voldoende mate in de opvoeding aanwezig zijn, dan is er sprake van ‘autoritatief opvoeden’.
⇒ Uit onderzoek weten we dat kinderen, die autoritatief opgevoed worden, de grootste kans hebben om zich optimaal te ontwikkelen. Vandaar dat deze punten zo belangrijk zijn. In het belang van je kind mogen ze niet ontbreken in een positieve opvoeding.


 

6. Zorg dat je kind voldoende slaapt.
meisje_slaapt_met_knuffelIedere ouder heeft al wel eens ervaren dat te weinig slapen echt een flinke wissel op je kan trekken. Na een periode van slecht of weinig slapen, ben je overdag niet alleen ontzettend moe, maar kun je ook minder hebben van anderen om je heen, ben je prikkelbaarder, heb je een korter lontje, ben je sneller boos en gefrustreerd, kun je je minder goed concentreren, heb je minder energie, ben je sneller ziek en ga zo maar door. Dat geldt voor kinderen natuurlijk net zo; daarnaast hebben zij de slaap hard nodig voor hun groei en ontwikkeling. Je kunt je wel voorstellen dat kinderen, die goed en voldoende slapen, overdag beter naar hun ouders luisteren.

⇒ Kortom: een goede nachtrust en voldoende slaap zijn onmisbaar. Vandaar dat het zo belangrijk is dat je kind voldoende slaap krijgt.
Als je graag wil lezen hoe je ervoor zorgt dat je kind beter slaapt, lees dan m’n artikel ‘Lekker slapen! Praktische tips voor kinderen en hun ouders.’.

 

 


fb_cursus_help_mijn_kind_luistert_niet
Cursus ‘Help, mijn kind luistert niet!?’
Wil je graag weten hoe je ervoor zorgt dat je kind beter én sneller naar je luistert?
Op een positieve, liefdevolle en constructieve manier.

=> Dan is deze cursus precies wat je zoekt.
=> Vraag nu GRATIS Les 1 van deze cursus aan.

Lees hier wat je allemaal van deze cursus mag verwachten.


 

7. Zorg voor een gezonde leefstijl van je kind.
Dit is eigenlijk een zijspoortje, maar ik vind deze zo belangrijk dat ik ‘m toch in deze lijst opneem. Bij een positieve opvoeding hoort m.i. namelijk ook een gezonde leefstijl. Als je kind gezonde voeding binnenkrijgt, voldoende beweegt en veel buiten speelt, dan is de kans groot dat je kind lekker(der) in zijn vel zit en op een fijne manier door het leven gaat. Kinderen, die lekker in hun vel zitten, zijn eerder geneigd om naar hun ouders te luisteren.
In het artikel ‘Overgewicht bij kinderen: Wat is het precies en wat kun je er aan doen?‘ lees je wat het voor gevolgen voor kinderen kan hebben als ze overgewicht hebben en daardoor (vaak) niet optimaal in hun vel zitten. 

8. Samen opvoeden
man_vrouw_in_gesprekVoor partners kan het soms nog best een uitdaging zijn om qua opvoeding op één lijn te zitten. De verschillen in jullie aanpak kunnen komen doordat jullie zélf allebei een andere opvoedaanpak hebben genoten; en misschien wil je de aanpak, die je zelf  als kind kreeg, graag overnemen óf juist helemaal niet. Of jij hebt over specifieke opvoedtheorieën gelezen en wil die graag toepassen, maar je merkt dat je partner daar totaal niet achter staat.

Nou hoef je als partners echt niet altijd exact dezelfde opvoedaanpak te hanteren, maar het is voor je kind wel het fijnst als hij weet waar hij aan toe is en dat hij weet wat hij van jullie kan verwachten. Vandaar dat het fijn is als je het over een aantal basisthema’s eens kunt worden. Hoe meer jullie aanpak of ideeën uit elkaar liggen, hoe moeilijker het zal zijn om het met elkaar eens te worden. Dat lukt dus ook niet met één gesprekje. Neem daar de tijd voor en bespreek in alle eerlijkheid en openheid hoe jullie beiden over de opvoeding (en specifieke onderwerpen daarbinnen) denken en leg uit hoe dat komt. Pas als je weet waar de ideeën en redeneringen van de ander vandaan komen, kun je verder. Op die manier is de kans het grootst dat jullie over veel opvoedthema’s consensus bereiken.

⇒ Blijf in het belang van jullie kind open en eerlijk over jullie opvoedaanpak communiceren.
Lees meer over dit thema in m’n artikel ‘Ruzie over de opvoeding: Zo los je het op!’.

 

 

9. Zorg goed voor jezelf
gezin_op_de_fietsBij punten 6 en 7 gaf ik al aan dat het voor je kind belangrijk is om een gezonde leefstijl te hebben en om voldoende te slapen. Dat geldt voor jou als ouder natuurlijk net zo goed. Ook voor jou is het namelijk belangrijk om voldoende te slapen, gezond te eten en voldoende te bewegen. Misschien ken je de uitdrukking ook wel: ‘als je goed voor jezelf zorgt, dan kun je beter voor anderen zorgen’. En misschien komt er bij jou als volwassene nog wel bij dat je de mate van (chronische) stress probeert te beperken.

⇒ Zorg er voor dat je actief aandacht besteedt aan je eigen gezondheid. Ook daarin geef je je kind een belangrijk voorbeeld. En zeg nou zelf: als jij lekker in je vel zit, kun je de opvoeding van je kind weer net een stapje beter aan. Toch…?
Lees meer over dit thema in m’n artikel ‘3 Goede Voornemens voor Ouders (of: Hoe houd je het ouderschap goed vol?)’.

 

 

10. Last but not least: Blijf zelf rustig.
kinderen_apen_ouders_in_alles_naWelke lastige opvoedsituatie zich ook voordoet, het is altijd belangrijk dat jij als ouder rustig probeert te blijven. Jij geeft je kind altijd een voorbeeld van hoe je in leuke, fijne  of juist lastige situaties kunt reageren. Uiteraard heb je liever niet dat je kind gaat schreeuwen, schelden of tieren als hij boos, verdrietig, gefrustreerd of teleurgesteld is; doe dat dan zelf ook niet. Je kind ziet jou namelijk als voorbeeld. En vergis je niet: ook al zeg je nog zo vaak tegen je kind dat het belangrijk is om rustig te blijven, als je dat zelf niet doet, heeft je uitspraak weinig waarde. Je kent de volgende uitspraak misschien wel: ‘Je kind doet zoals jij doet, niet zoals je zegt’.
Als je meer wil lezen over hoe je zelf kunt stoppen met schreeuwen en wil leren hoe je op een positieve manier met je kind kunt communiceren, vraag dan GRATIS mijn e-book ‘Stop met Schreeuwen’ aan. 

Heb je het idee dat je de meeste van deze punten al toepast in jouw opvoeding, maar heb je het idee dat het gedrag van je kind nog steeds niet goed hanteerbaar is?
Neem dan contact met me op, zodat we samen kunnen kijken waar het mis gaat, wat er anders kan en hoe je de relatie met je kind (nóg) beter maakt.

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over één van deze thema’s, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘10 basistips om je kind of tiener beter te laten eten (incl. praktische tips).
– ‘10 basistips om je baby, kind of tiener lekker te laten slapen.
– ‘Peuterpuberteit: 10 domeinen om samen met je kind te overwinnen.
– ‘10 redenen waarom baby’s huilen (en wat je dan kunt doen).
– ‘Sturing & verbinding: Waarom beide aspecten onmisbaar zijn in de opvoeding van jouw kind.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

© De foto van Joyce Akse is gemaakt door Ilona Tychon Fotografie.

logo_akse_coaching_groot_nieuwGa (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Boos zijn kun je leren! | 6 stappen om je kind te leren zijn boosheid te beheersen.

moeder_boos_op_dochterBoosheid is een emotie die erbij hoort, zowel voor kinderen als voor volwassenen. Wat kinderen echter moeten leren, is dat je niet zomaar alles kunt zeggen of doen als je boos bent. Ze moeten nog leren hoe ze hun boosheid in goede banen kunnen leiden. Wij als volwassenen spelen daarbij een belangrijke rol. In dit artikel deel ik 6 stappen waarmee je je kind kunt leren z’n boosheid te beheersen om zo woedeaanvallen te voorkomen! 

 

Stap 1: Bespreek met je kind het verschil tussen ‘boos zijn’ en ‘boos doen’.
Het is belangrijk dat je kind weet dat er een verschil bestaat tussen emotie en gedrag. Oftewel het verschil tussen ‘boos zijn’ en ‘boos doen’. Leg op een manier, die bij de leeftijd en leefwereld van je kind past, uit dat je niet zomaar alles kunt zeggen of doen als je boos bent, zoals schelden, schoppen, slaan of met speelgoed of de deuren gooien. Bespreek ook samen wat de gevolgen voor je kind kunnen zijn als het z’n boosheid wel afreageert op een ‘onwenselijke’ manier. Het is belangrijk dat je kind zich realiseert dat het weliswaar het gevoel kan hebben dat het gelijk heeft of in z’n recht staat, maar dat zijn manier van reageren er toch toe kan leiden dat het een standje of straf krijgt of dat er ruzie ontstaat. Laat je kind inzien dat het veel meer oplevert als het lukt om ondanks de boosheid toch rustig te reageren.

 

Stap 2: Maak je kind bewust dat het een keuze heeft
vader_troost_dochterHet is ook belangrijk dat je kind leert inzien dat het zelf kan kiezen hoe het naar een situatie kijkt en hoe het met zijn boosheid omgaat. Dit kun je doen door je kind eens te laten nadenken over een situatie, waarin het nog niet zo lang geleden boos werd. Schrijf op wat het toen allemaal deed, voelde en dacht. Vraag je kind hoe het op een andere, meer positieve manier tegen die situatie aan zou kunnen kijken. Je kind kan bijvoorbeeld opnieuw nadenken over de opmerking die over hem gemaakt werd, waar het zo boos over werd (bijv. het was als grapje bedoeld) of de duw die hij kreeg (bijv. de ander struikelde en viel per ongeluk tegen hem aan).

Probeer vervolgens samen met je kind te bedenken hoe het anders had kunnen reageren. Voor jonge kinderen is dat nog best lastig; dat kun je hem best uitleggen en voorzeggen. Een ouder kind kun je vragen om zich eens te verplaatsen in de ander en vanuit dat standpunt te beredeneren waarom de ander zo reageerde en wat er nodig zou zijn geweest om de situatie niet te laten escaleren. Het doel van dit soort gesprekken is om je kind meer inzicht te laten krijgen in dit soort situaties, zodat het er steeds bewuster mee om kan gaan.

 


joyce_grijs_aanjou_1
Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 


Stap 3: Maak afspraken over wat je kind wel en niet mag doen als het boos is.

Meestal weten kinderen vrij snel wat ze eigenlijk niet mogen doen als ze boos zijn. Denk aan uitschelden of kwetsen, pijn doen en spullen kapot maken. Wat we als volwassenen nogal eens vergeten, is hen ook te leren wat ze wél kunnen doen als ze boos zijn. Als je kind weet hoe het een lastige situatie kan aanpakken, dan geeft dat een gevoel van ‘controle’. Het weet dan beter wat het kan doen en welke stappen het kan zetten.

Hieronder een opsomming van dingen die je kind wel kan doen als het boos is:
jongen_hand_omhoog_stop– Zeggen ‘stop, hou op, ik vind het niet meer leuk’ (voor jongere kinderen).
– In je hoofd tot tien tellen.
– Aan een persoon denken die – in de ogen van je kind – altijd rustig reageert in lastige situaties.
– Op tijd aangeven dat je iets niet leuk of fijn vindt (bijv. omdat iemand een nare opmerking maakt). Als de ander dan toch doorgaat, dan kun je nogmaals aangeven dat je wil dat hij ermee stopt. Als de ander dan nog steeds doorgaat, haal je er een volwassene bij (bijv. de ouder of leerkracht).
– Aangeven dat je even weggaat om rustig te worden en er later op terug wilt komen. Je kind neemt even een time out om te voorkomen dat hij op dat moment dingen gaat zeggen of doen waar hij later spijt van heeft. Het is belangrijk dat je kind zich ook aan die afspraak houdt en na een tijdje terugkomt om het uit te praten.

Let op: er wordt vaak geadviseerd om een kind tegen een boksbal te laten slaan of in een kussen te laten schreeuwen als hij boos is. Dat is m.i. echter juist niet de bedoeling. Je wilt namelijk dat je kind zijn agressie op dat moment niet gaat uiten, maar dat hij zijn boosheid op tijd opmerkt en die op een rustige, positieve manier kanaliseert.

Lees ook: Waarom worden kinderen en tieners toch zo boos?

 

Stap 4: Kom er regelmatig even op terug
moeder_dochter_gesprek_aan_tafelAls je weet dat je kind het moeilijk vindt om zijn boosheid in goede banen te leiden, dan is het belangrijk om er regelmatig kort op terug te komen. Vraag je kind tussen neus en lippen door: ‘Ben je vandaag nog boos geweest?’. Als dit zo is, kun je je kind vragen uit te leggen wat er gebeurde, wat je kind wilde doen, hoe het heeft gereageerd en hoe het afliep.

Als je merkt dat je kind toch nog boos gereageerd heeft (wat zeker in het begin nog zal gebeuren), bespreek dan wat het anders had kunnen doen. Probeer dit zo te doen dat je kind het zelf zegt, zodat je als ouder een indruk krijgt van wat je kind weet. Het is goed om het op een rustige, ontspannen manier met je kind te bespreken. Kinderen hebben deze terugkoppeling echt nog nodig. Door de herhaling beklijft het beter en kunnen ze het ook steeds beter toepassen.

Als je hoort dat je kind – ondanks zijn boosheid – inderdaad rustig is gebleven en heeft toegepast wat jullie hebben afgesproken, geef je een welgemeend compliment en laat je je kind weten dat je vindt dat het goed bezig is. Vraag je kind wat het opleverde om zo te reageren of te handelen en of het misschien nog iets anders had willen of kunnen doen. Ook als je kind steeds beter met zijn boosheid omgaat, is het goed om er nog regelmatig even op terug te komen.

 

Stap 5: Reageer adequaat als je kind boos wordt…
Op het moment dat je kind boos is, is het belangrijk om hier goed als ouder op te reageren.

Dat doe je door de volgende stappen te doorlopen:
moeder_zit_met_boze_jongen1. Verplaats je in het probleem of de lastige situatie van je kind. Luister goed en aandachtig naar wat je kind zegt en veroordeel je kind niet.
2. Reageer met ‘ik-boodschappen’ en vraag dan of je constatering klopt. Je benoemt expliciet de boosheid van je kind. Je kind zal dan aangeven dat het inderdaad boos is (of juist niet) en vaak komt dan ook de reden van de boosheid naar boven. Bijv.: ‘Ik zie dat je boos wordt als ik dat zeg. Klopt dat?’
3. Geef aan dat je je goed kunt voorstellen (vanuit het perspectief van je kind) dat je kind om die reden boos werd.
4. Benoem dan wat je kind goed gedaan heeft in die situatie (bijv. ‘Wat goed dat je naar me toe bent gekomen, zodat ik je kan helpen’ of ‘Wat goed dat je me dit zo rustig uitlegt, terwijl ik zie dat je nog boos bent’). Ook als je kind toch dingen gedaan heeft die niet goed waren, moet het horen wat het wel goed gedaan heeft, ook al is het maar iets kleins.

Wat je kunt doen als je kind uit boosheid iets gedaan heeft wat niet past bij wat jullie hebben afgesproken, lees je hieronder. 

 


Goed om te weten
Vaak zie je dat je kind – nadat het boos was – verdrietig wordt en gaat huilen. Ook dat is normaal en niet erg. Je kunt je kind dan gewoon troosten. Je kind mag weten dat jij er voor hem bent.


 


Stap 6: Als je kind jullie afspraken niet nakomt…

Uiteraard mogen er consequenties volgen als je kind zich niet aan jullie afspraken heeft gehouden over wat wel en niet acceptabel gedrag is bij boosheid. Leg je kind goed uit dat er geen consequentie volgt vanwege het feit dat het zich boos voelde, maar vanwege de dingen die je kind niet meer mocht doen in z’n boosheid, zoals uitschelden, pijn doen of spullen kapot maken.

* Consequentie voor jonge kinderen
jongen_zit_op_stoelAls je kind zich niet aan de afspraken houdt en in zijn boosheid toch ontoelaatbaar gedrag vertoont, dan mag er een consequentie volgen. Denk dan aan een consequentie als even stil zitten op een stoeltje of in de hoek staan.

Goed om te weten
Deze consequenties kun je alleen toepassen als je dit volgens een aantal duidelijke regels doet. Dat houdt o.a. in dat de consequentie van korte duur is, dat je vooraf én achteraf duidelijk aangeeft waarom je kind die consequentie krijgt, dat je het na de consequentie weer goedmaakt met elkaar en dat je je kind zelf laat bedenken wat het in het vervolg anders kan doen. 

* Consequentie voor tieners
meisje_tiener_ligt_op_bed_slaapkamerBij tieners kun je op het moment van (dreigende) heftige boosheid een time out instellen. Op die manier neem je even letterlijk afstand van elkaar om allebei rustig te worden. Als je daarna weer met elkaar gaat praten, dan is het goed om de stappen te doorlopen zoals beschreven bij tip 5. Spreek af hoe jullie in het vervolg met deze situatie omgaan en op elkaar willen reageren. Eventueel herhaal je de gemaakte afspraken, voeg je nieuwe afspraken toe en bespreek je de consequentie(s). Je tiener kan daar natuurlijk in meedenken. Bij tieners houd je als ouder of leerkracht wel de regie, maar je manier van communiceren wordt steeds meer gelijkwaardig.

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


Ten slotte…

De crux van deze aanpak zit hem erin dat je bovenstaande stappen consequent blijft toepassen. Hoe langer je met deze totale aanpak aan de slag gaat, hoe duidelijker het voor je kind wordt, hoe beter je kind zijn boosheid leert hanteren. Dat zorgt er overigens ook voor dat stap 6 steeds minder nodig is en uiteindelijk overbodig wordt.

Last but not least: Kijk eens wat vaker in de spiegel…
Kinderen van alle leeftijden leren veel van wat ze van anderen zien, dus ook hoe anderen omgaan met lastige situaties. Zo zullen ze ook van jou als ouder of leerkracht leren (en overnemen) hoe jíj reageert als je boos bent. Dat betekent dat jij je aan precies dezelfde afspraken zult moeten houden als die je voor je kind hebt gemaakt. Ook jij gaat dus niet iemand uitschelden, kwetsen, pijn doen of met voorwerpen gooien als je boos bent. Kortom, laat je kind zien hoe het op een goede manier boos kan zijn door het zelf ook zo aan te pakken. Wees op díe manier boos, zoals je graag ziet dat je kind het ook zou doen.

Lees ook het artikel: ‘Waarom worden kinderen en tieners toch zo boos?‘.


Dit artikel heb ik geschreven in opdracht van het CJG043.

 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezinWil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen? 
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Joyce gebruikte voor dit artikel de volgende bronnen:
Psychogoed.nl
– Ouders.nl
– JMouders.nl

 

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘4 manieren om je kind te helpen met lastige emoties (+ 3 BONUSTIPS)’. Klik hier.
– ‘Waarom huil je nu alweer?’ (over: Hoe je ervoor zorgt dat je kind minder huilt.). Klik hier.
– ‘Voorkom ongewenst gedrag: Geef je kind positieve aandacht.’ Klik hier.
– ‘De time out: Hoe werkt die eigenlijk?’ (over: De time out in 5 stappen). Klik hier.
– ‘Wat doet een opvoedcoach eigenlijk? | Joyce Akse vertelt.’ Klik hier
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

logo_akse_coaching_klein_nieuw

 

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl. 

Welke afspraken maak je met je kind of tiener over gamen en telefoongebruik?

kinderen_gamen_op_grond‘Je kind* vindt haast niks leuker dan spelletjes doen op de tablet, op jouw smart phone of op jullie computer. En als hij even niet aan het gamen is, dan gaat hij wel appen met vrienden. Het liefst is hij er iedere vrije minuut mee bezig. Gek word je ervan.
Natuurlijk weet je kind ook wel dat hij niet continu kan gamen of appen, maar hij probeert het wel. Als jij zegt dat hij ermee moet stoppen, bijv. omdat hij huiswerk moet maken of omdat jullie gaan eten, dan leidt dat steevast tot flinke discussies. Nou ja, eerst reageert hij helemaal niet op je verzoek. Als je voet bij stuk houdt, reageert hij brutaal en pas een hele tijd later voldoet hij onder luid protest aan je verzoek: hij komt aan tafel. Gelukkig maar. Alleen is de sfeer aan tafel dan wel om te snijden. De spaarzame momenten, waarop jullie met jullie gezin samen kunnen zijn, worden er zo niet gezelliger op…’
* Kind en/of tiener.

 

jongen_gamet_onder_dekenOp zich is er helemaal niks mis mee als je kind gamet of vaker in de weer is met een smart phone. Zoals je vast wel weet, staan of vallen deze activiteiten met de afwisseling met andere activiteiten. En daar zit vaak precies het probleem; niet voor jou, maar voor je kind. Je kind is namelijk zo bezig met die ene game (‘nog één level’ / ‘ik ben er bijna!’) of lekker aan het appen met vriend(inn)en (‘ik moet dit gesprek echt even afmaken’ / ‘ik ben zo klaar!’) dat het de tijd helemaal vergeet en niet meer aan die andere dingen denkt. Andere dingen als huiswerk maken of eten zijn dan echt niet meer belangrijk…

Zoals hierboven in het voorbeeld aangehaald werd, gaat het stoppen met gamen of ophouden met de telefoon vaak gepaard met discussies. Je kind zal vast ook wel eens tegen jou gezegd hebben: ‘ik mag hier ook nooit wat’, ‘anderen mogen altijd veel langer op de WII / Playstation / smart phone’, ‘ik ben de enige die zijn telefoon niet mee naar z’n kamer mag nemen’, ‘ik heb de telefoon ook nodig voor m’n huiswerk’ of ‘al mijn vrienden hebben wel al een eigen telefoon’. En als de discussie nog even verder gaat, dan merk je al gauw dat je kind gefrustreerd is, boos wordt of brutaal tegen je doet.

 

⇒ In dit artikel wil ik je graag tips aandragen over hoe je die discussies kunt verminderen en hoe je kunt voorkómen dat het apparaatgebruik echt problematisch wordt.
Onderaan het artikel lees je ook nog eens wat ‘problematisch apparaatgebruik’ precies is. 

 


(1) Maak duidelijke afspraken met je kind.

meisje_kijkt_op_smartphone_liggendHoe ouder je kind wordt, hoe groter de kans dat je kind wil gaan gamen, appen ed. Ook jonge kinderen vinden het vaak heerlijk vinden om filmpjes te kijken of spelletjes te doen op de tablet of telefoon van papa of mama. Dat is niet erg.

Alleen is het wel belangrijk dat je daar als ouder wel grenzen aan stelt. Om die grenzen goed te kunnen bewaken, is het belangrijk om duidelijke afspraken met je kind te maken. Die afspraken maak je niet alleen voor je peuter of met je schoolgaande kind, maar ook met je tiener. En dan ook nog eens met de nadruk op ‘met’.

moeder_dochter_gesprek_aan_tafelVooral bij tieners is het belangrijk om de afspraken samen te maken en niet alleen maar op te leggen (uiteraard mag je als ouder wel de beslissende stem hebben, maar zorg ervoor dat je kind zich op z’n minst gehoord voelt). Ga daarom samen met je kind om tafel zitten en pak zijn weekplanning erbij. Zodra je met je kind in kaart gebracht hebt, hoeveel tijd hij realistisch gezien over heeft om te kunnen gamen, appen ed., maak je de duur concreet. Dat kan ook best per dag wat verschillen.

Uiteraard is het goed om in je achterhoofd te houden dat je kind de resterende tijd niet alleen maar hoeft te vullen met gamen, appen ed. Er zijn nog altijd genoeg andere dingen die je kind ook nog kan doen op een dag. De afwisseling met die andere activiteiten is juist zo belangrijk!

Hier lees je welke duur aangeraden wordt per leeftijdsgroep (door MediaOpvoeding.nl):
baby_papa_kijken_naar_tablet– tot 2 jaar: 5 min. per dag samen tv-kijken en een paar keer per week samen surfen;
– 2 – 4 jaar: 5 à 10 min. per keer, tot max. 30 min. per dag;
– 4 – 6 jaar: 10 à 15 min. per keer, tot maximaal 1 uur per dag;
– 6 – 8 jaar: max. 1 uur per dag, verdeeld over periodes van max. 30 min.;
– 8 – 10 jaar: max. 1 à 1½ uur beeldschermtijd per dag;
– 10 – 12 jaar: max. 2 uur beeldschermtijd per dag;
– 12 jaar en ouder: max. 3 uur beeldschermtijd per dag.
Uiteraard zijn deze indicaties niet in steen gebeiteld en is het niet erg als je kind een keer wat meer achter een beeldscherm zit; een andere keer is het nl. ook wel eens minder. Dit overzicht geeft jou als ouder wel meteen een goede indicatie van hoe het er op dit moment met jouw kind voorstaat.

=> Zit je kind nog binnen de geadviseerde schermtijd? Prima. Houden zo!
=> Zit je kind langer dan de geadviseerde schermtijd achter een beeldscherm? Dan is het tijd om actie te ondernemen, o.a. door duidelijke afspraken te maken.

Het maken van afspraken gaat niet alleen maar om wanneer je kind wel mag gamen of wel op zijn telefoon mag kijken; het is ook goed om af te spreken wanneer je kind dat niet mag.

Je kunt bijvoorbeeld afspreken dat je kind niet mag gamen of op zijn telefoon mag kijken:
(1) Tijdens het eten
(2) Als hij in bed ligt om te (gaan) slapen
(3) Als hij zijn huiswerk maakt (of je spreekt af dat hij dan alleen die apps mag gebruiken die hij daadwerkelijk nodig heeft om zijn huiswerk goed te kunnen maken. De meldingen van de andere apps zet je dan uit).
Uiteraard gelden deze afspraken niet alleen voor je kind, maar ook voor alle andere gezinsleden… 😉

 

 


joyce_grijs_aanjou_1
Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

(2) Houd je aan de gemaakte afspraken.
meisje_stiekem_op_telefoon_moederAfspraken maken is één ding, maar je hebt alleen wat aan een afspraak als je je er ook daadwerkelijk aan houdt. Sommige kinderen houden zich direct goed aan dergelijke afspraken. Andere kinderen gaan uitproberen wanneer een afspraak precies geldt (en wanneer niet), hoe ze een afspraak kunnen oprekken, wat ze kunnen doen om er onder uit te komen etc. Het is op zich geen probleem dat kinderen dat gaan proberen, het hoort er allemaal bij, maar het kan wel voor de nodige discussies zorgen. Zelfs zo’n discussies dat de gezellige sfeer in huis ver te zoeken is.

Maar goed, ook al ontstaat er onenigheid of discussie over een afspraak, het is toch belangrijk om je ook dan nog steeds aan de afspraken te houden. Anders leert je kind dat hij ‘alleen maar’ boos, gefrustreerd, brutaal of verongelijkt op jou hoeft te reageren en de afspraak verandert al.

Kortom, als je afgesproken hebt dat je kind per dag één uur spelletjes mag spelen op de computer, dan is het ook echt één uur.
Let op: Vooral in het begin is het belangrijk om je strikt aan jullie afspraken te houden. Een uur duurt dan ook echt 60 minuten en geen 58 of 63. 😉 Als je merkt dat je kind zich er goed aan houdt en de afspraak na een tijdje nog maar weinig discussies of ruzies oplevert, dan mag je de teugels natuurlijk best eens laten vieren.

⇒ Houd jij je echter niet aan jullie afspraak, dan is de afspraak nog maar weinig waard en had je ‘m net zo goed niet hoeven te maken…

jongen_laptop_weggetrokkenZoals ik hierboven al aangaf, kunnen er wel best heftige discussies ontstaan als je kind moet stoppen met gamen. Om die te voorkomen, is het goed om je kind 5 minuten voordat de tijd om is, even te ‘waarschuwen’. Je hoeft dan alleen maar te zeggen: ‘nog 5 minuutjes en dan is de tijd om. Begin dus maar met afronden.’. Zorg er wel voor dat je kind je hoort als je dit tegen hem zegt; het is het beste om naar je kind toe te gaan en even een hand op zijn schouder te leggen. Als je dan ook nog eens zijn naam noemt, weet je zeker dat je kind je hoort. Dit kun je één minuut voordat de tijd om is, nog eens herhalen. Als de tijd helemaal om is, dan zeg je dat duidelijk. Je mag dan verwachten dat je kind de tablet, computer of telefoon uitzet en evt. aan je meegeeft (of op een plek legt waar hij op dat moment niet is). Daarna kan hij iets anders gaan doen.

Als je kind heftig protesteert of brutaal wordt, dan is het belangrijk dat jij rustig blijft. Je herhaalt gewoon de afspraak en blijft voet bij stuk houden. Als je alle stappen van hierboven hebt doorlopen, weet je dat je kind precies weet wat de bedoeling is (want dat hebben jullie allemaal uitvoerig met elkaar besproken) en dat er geen reden is om boos te worden. Herhaal de afspraak nog eens en zeg tegen je kind wat het hem kan opleveren (zie ook punt 3).
Is je kind vaker brutaal tegen je? Lees dan ook eens m’n artikel ‘Doe het lekker zelf!’ | Wat je kunt doen als je kind brutaal tegen je is.’.

 

(3) Bedenk samen gepaste consequenties.
moeder_dochter_mag_niet_op_telefoonDe volgende stap is ook onmisbaar: als je kind zich onverhoopt niet aan de afspraak houdt, dan zal er een consequentie moeten volgen. Het gaat dan altijd om een passende consequentie, die je op zeer korte termijn kunt toepassen; dat zijn consequenties die iets te maken hebben met het gedrag waar de afspraak over gaat.
Bijvoorbeeld: ‘Als je kind zich vandaag niet aan de afspraak houdt m.b.t. gamen, dan mag hij morgen niet gamen.’

De meeste ouders weten goed hoe ze deze consequenties kunnen bedenken en toepassen. Ook bij het bedenken van de gevolgen van het ‘niet aan de afspraak houden’ is het echter goed om je kind te betrekken. Kinderen kunnen soms met verrassende consequenties komen; consequenties waar je zelf nog niet aan gedacht had, maar die toch bijzonder goed kunnen werken.

gezin_op_bed_apparatenEchter, er is nog een andere manier om ervoor te zorgen dat je kind zich aan jullie afspraken houdt. En dat is door je kind een extraatje te geven als hij zich een groot deel van de week aan jullie afspraken heeft gehouden (in de eerste week kan dat 4 van de 7 dagen zijn, de tweede week 5 van de 7, in de derde week 6 van de 7 dagen). Het beste is om samen een extraatje te bedenken waar je kind ook echt warm voor loopt; hij wil er dus echt voor werken om dat te krijgen. Het liefst zoek je het dan in een extraatje dat jullie samen kunnen doen én dat niks tot weinig kost.

Bedenk je maar eens wat je kind graag samen met jou doet. Dat kan iets zijn als samen een fietstocht maken, samen picknicken in het bos, naar een grote speeltuin of bioscoop gaan, logeren bij een neefje / nichtje dat wat verder weg woont etc. Maar het kan ook een extraatje zijn dat je bij jullie thuis kunnen organiseren, zoals een filmavond met z’n 2-en, waarbij je kind de film mag uitzoeken. Laat ook hier je kind weer meedenken over mogelijke opties. Zo’n extraatje heeft namelijk het grootste effect als je kind er graag voor wil werken.

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


(4) Zorg dat je kind andere leuke activiteiten heeft. 

kinderen_jeugdorkest_les_jeunesOm te voorkómen dat je kind steeds meer of langer gaat gamen of met zijn telefoon in de weer is, is het belangrijk dat je kind genoeg andere activiteiten heeft om zich mee bezig te houden. Daardoor leert hij hoe hij zich ook op een andere manier kan bezighouden.

Zeker als je kind nog op de basisschool zit, maar ook nog op een latere leeftijd, is het goed om samen na te denken over hobby’s. Wat vindt je kind leuk om te doen? Waar loopt hij warm voor? Als je kind het lastig vindt om dat zelf te bedenken, kun je altijd eens langsgaan bij een aantal sport- of muziekverenigingen om te gaan kijken wat ze precies doen; misschien mag je kind zelfs een keertje meedoen.

Voor oudere kinderen wordt het namelijk steeds belangrijker om ergens bij te horen. Het sociale contact met leeftijdsgenootjes is daarin ontzettend belangrijk. Dat kun je natuurlijk via de telefoon bewerkstelligen of door contacten te leggen met anderen binnen een game, maar als je lid bent van een sport- of muziekvereniging dan heb je dat contact vrij gemakkelijk IRL (= ‘in real life’).

 


(5) Toon interesse in wat je kind online doet. 

moeder_gamet_met_zoon_bankHet blijft belangrijk dat je als ouder weet waar je kind mee bezig is. Dat geldt niet alleen voor jonge kinderen, maar ook voor tieners. Daarbij wil je als ouder graag weten waar je kind ‘in real live’ is en met wie hij dan afspreekt, dus waarom zou je dat niet willen weten als hij ‘online’ is? Ook dan is het belangrijk dat jij als ouder op de hoogte bent van wat je kind daar allemaal doet.

Ga dan ook eens bij je kind zitten en kijk met hem mee. Toon dan vooral interesse in wat hij aan het doen is, hoe hij bepaalde dingen moet doen, hoe hij verder kan komen etc. Probeer zijn game te begrijpen of vraag eens hoe een bepaalde app, die je kind ook gebruikt, werkt. Voorkom dat je hem gaat veroordelen of dat je kind het idee heeft dat je het allemaal maar niks vindt.
Kortom, toon oprecht interesse in de online activiteiten van je kind.

 


Als gamen problematisch wordt… 

Er komen steeds meer mensen die gameverslaafd zijn, zowel onder jongeren als onder volwassenen. Een gameverslaving lijkt op een gokverslaving. Men is zo bezig met het gamen dat andere aspecten van het leven ondergesneeuwd raken. Dit wordt ook ‘compulsief gamen’ genoemd. Compulsief gamen leidt o.a. tot afhankelijkheid, preoccupatie met het gamen, verstoring van relaties en matig functioneren op school of werk.

Problematisch gamen komt bij 3% van de basisschoolleerlingen en bij 4% van de leerlingen in het voortgezet onderwijs voor; bij jongens komt het veel vaker voor dan bij meisjes. In het basisonderwijs heeft 5% van de jongens en 1% van de meisjes problematisch gamegedrag. In het voortgezet onderwijs gaat het om respectievelijk 7% en 1%.

Symptomen, die duiden op problematisch game-gedrag zijn o.a. het moeilijk vinden om te stoppen met gamen, slaaptekort door gamen, zich onrustig of geïrriteerd voelen als er niet gegamed kan worden en het liever gamen dan tijd met anderen doorbrengen.

In de praktijk blijkt dat echt problematische gamers, die in hun puberteit vastlopen op dat gedrag, helemaal opnieuw moeten leren om leuke ervaringen op te doen in het gewone leven.

Bronnen: NJi, MediaOpvoeding.nl.


 


Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezinWil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen? 
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Joyce gebruikte o.a. onderstaande referenties voor dit artikel: 
– ‘Kind aan de smartphone? Zes tips om daar als ouder mee om te gaan.’ [ https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/kind-aan-de-smartphone-zes-tips-om-daar-als-ouder-mee-om-te-gaan~bda2ef92/ ]
– ‘Gamen’. [ https://www.nji.nl/nl/Databank/Cijfers-over-Jeugd-en-Opvoeding/Cijfers-per-onderwerp/Gamen ]
– Hoe zorg ik dat mijn kind minder gaat gamen? (6 jr) [ https://www.mediaopvoeding.nl/vragen/_/vraag/hoe-zorg-ik-dat-mijn-kind-minder-gaat-gamen/%5D

 


Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:

– ‘Voorkom ongewenst gedrag: Geef je kind positieve aandacht.’ Klik hier.
– ‘Mijn kind kan niet zonder zijn smart Phone. – Hoe je het smart phone-gebruik van je kind in goede banen leidt.’ Klik hier.
– ‘Zit nou toch NIET stil! – Over: Hoe je je kind stimuleert om MEER te bewegen.’ Klik hier.
– ‘Wat doet een opvoedcoach eigenlijk? | Joyce Akse vertelt.’ Klik hier
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

 

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl. 

Is mijn kindje klaar om zindelijk te worden? Check het hier.

moeder_helpt_dochter_op_wc2Vanaf (ong.) 15 maanden tot een jaar of 3 gaan de meeste ouders zich afvragen of het niet tijd wordt om hun dreumes, peuter of kleuter zindelijk te maken. Sommige ouders beginnen er wat vroeger mee, andere wat later. Geen probleem!

MAAR: Hoe weet je eigenlijk of je kind er klaar voor is om zindelijk te worden?

Om daar achter te komen heb ik deze korte, handige checklist voor je gemaakt, zodat je dat heel eenvoudig kunt nagaan.

⇒ Doe de GRATIS check hieronder, zodat je binnen enkele minuten weet of je kind er klaar voor is om zindelijk te worden. 


Goed om te weten:
onder de checklist lees je hoeveel items je met ‘ja’ zou moeten beantwoorden om te kunnen zeggen dat je kind klaar is om zindelijk te worden.
Deze checklist is één van de twee checklists uit m’n cursus ‘Tijd voor Zindelijkheid’ en stel ik GRATIS beschikbaar. 

 


CHECKLIST ‘Is jouw kind er klaar voor om zindelijk te worden?’

zindelijkheid_checkO (1) Je kind kan zelf gaan zitten, staan en evt. hurken.

O (2) Je kind kan (eenvoudige) instructies begrijpen en opvolgen.

O (3) Je kind vindt het interessant als jij of een ander gezinslid naar het toilet gaat. Hij wil dan het liefst meegaan.

O (4) Je kind vindt het interessant om zelf ook eens op het potje of de wc te mogen zitten.

O (5) Als je kind ziet dat hij zelf plast of poept (bijv. tijdens het douchen) dan kijkt hij er aandachtig naar.

O (6) Je kind trekt zich steeds vaker terug als hij moet plassen of poepen of hij zoekt dan even een rustig plekje op.

O (7) Je kind vindt het vies als hij in de luier gepoept (of geplast) heeft. Hij kan bijv. wel eens aangeven dat hij de luier graag verschoond wil hebben.

O (8) Je merkt dat de luier van je kind langere tijd droog blijft (bijv. 2 uur lang) tussen de momenten waarop je zijn luier verschoont.

O (9) Je kind zegt het tegen je als hij geplast of gepoept heeft.

O (10) Je kind zegt het tegen je als hij moet gaan plassen of poepen.

O (11) Je kind weet wat de woorden ‘nat’ en ‘droog’ betekenen.

O (12) Je merkt dat je kind over het algemeen zelfstandiger wordt en steeds meer dingen zelf wil doen.


Little boy on potty

⇒ Zijn min. 7 van de 12 items op je kind van toepassing?
Dan is je kind er klaar voor om zindelijk te worden en kun je starten met de zindelijkheidstraining.
In de cursus ‘Tijd voor Zindelijkheid’ leg ik je stap voor stap uit hoe je nu het beste verder kunt gaan om je kind helemaal zindelijk te maken; overdag én ’s nachts. 


Zijn er 6 of minder items op je kind van toepassing?
Dan is je kind op dit moment nog niet klaar om zindelijk te worden. Wacht een paar weken en doe deze check dan opnieuw. Begin niet te vroeg met de zindelijkheidstraining, want dat zorgt alleen maar voor frustratie bij jou én je kind en kan het proces van zindelijk worden alleen maar onnodig vertragen.
In de cursus ‘Tijd voor Zindelijkheid’ lees je ook hoe je nu al – stap voor stap – aan de slag kunt om je kind kennis te laten maken met zindelijk worden. Je kunt dus nu wel al langzaam beginnen met een fijne, ontspannen voorbereiding.  

 


– Wil je graag starten met je kind te leren om op het potje of de wc te plassen of poepen?
– Ben je al een tijdje bezig met de zindelijkheidstraining van je kind, maar lijkt hij/zij het maar niet te begrijpen?
– Plast je kind wel op het potje of op de wc, maar heb je het idee dat hij/zij er niet op wil poepen?
– Is je kind overdag zindelijk en wil je nu de stap zetten om je kind ook ’s nachts zindelijk te maken?
– Is je kind zindelijk geweest, maar heeft hij/zij nu vaker ongelukjes (overdag of ’s nachts)?
– Wil je je kind graag op een manier zindelijk maken, die goed bij de leeftijd van je kind past?
– Wil je graag weten hoe je je kind op een duidelijke én liefdevolle manier stimuleert om zindelijk te worden?

 

Heb je één of meerdere van deze vragen met ‘ja’ beantwoord…?
⇒ Dan helpt m’n cursus ‘Tijd voor Zindelijkheid’ jou goed om de zindelijkheid van je kind te stimuleren.

fb_opvoedcursus_tijd_voor_zindelijkheid
In deze cursus leer je alles wat je moet weten over de zindelijkheid van je kind én hoe jij je kind daar op een positieve manier bij kunt helpen.

In deze cursus krijg je o.a. waardevolle informatie over het thema ‘zindelijkheid’, een duidelijk stappenplan, 2 handige checklists, 2 praktische registratieformulieren, een gedragskaart en als mooie bonus een lijst met kinderboeken, die passen bij je kind én dit thema.

In deze cursus leer je ook hoe je je kind stimuleert om op het potje of de wc te poepen (als je kind dat nu nog weigert), om ’s nachts droog te blijven én hoe je omgaat met ongelukjes en terugval.

⇒ Deze cursus is dan ook een waardevolle cursus, waarmee je je kind op een positieve manier helpt om daadwerkelijk zindelijk te worden.

 

Lees hier wat je precies van deze cursus mag verwachten. 

 

Wil je graag reageren op dit artikel? Dat mag!
Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


Wil jij ook Joyce’ waardevolle OpvoedTips ontvangen? tip_gezinHelemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

P.s.: Lees hier meer over Joyce’ cursus ‘Tijd voor Zindelijkheid’

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.


logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

De belangrijkste voordelen van een time-out. Zijn die er eigenlijk wel…?

Misschien weet je nog wel dat ik een tijdje terug een artikel schreef over de time-out en ik gaf toen al aan dat ik nog alle voors en tegens van de time-out op een rijtje zou gaan zetten. Dat heb ik nu deels voor je gedaan. In dit artikel lees je dan ook alle voordelen van een time-out. Tenminste, afhankelijk van hoe je tegen de time-out aankijkt; ik zie deze punten als voordelen, maar misschien zie jij dat heel anders!

 

time_outEerst nog even in het kort: wat was het doel van de time out ook alweer en hoe voer je een time out uit…?

Een time out pas je alleen toe als je kind ontoelaatbaar gedrag laat zien. Het is een soort laatste redmiddel, nadat je al andere technieken hebt toegepast. Om te voorkómen dat de emoties van jou en je kind te ver oplopen en de situatie uit de hand loopt, is het goed om allebei een pas op de plaats te maken. De bedoeling is dan ook om op dat moment allebei afstand te nemen van de situatie èn van elkaar met als doel om allebei weer rustig te worden.

De time out bestaat in grote lijnen uit 5 stappen:
(1) Neem je kind op een rustige manier mee naar een andere (veilige) ruimte.
(2) Zodra je kind daar zit, leg je kort, rustig en duidelijk uit waarom je hem daar even laat zitten.
(3) Tijdens de time out reageer je niet meer op je kind; je zegt en kijkt dus niet meer tegen/naar je kind.
(4) Zodra de tijd om is, ga je naar je kind toe.
(5) De time out zit er nu helemaal op.
In dit artikel beschreef ik uitgebreid hoe je een time out toepast en welke haken en ogen er aan zitten. Mocht je dat nog niet gelezen hebben, doe dat dan bij voorkeur eerst; onderstaande informatie sluit namelijk op dat artikel aan.

Hoewel het op zich geen pretje is om een time out bij je kind in te zetten, zit er in mijn ogen toch een aantal voordelen aan. Die voordelen heb ik hieronder voor je op een rij gezet.

– Je kind leert dat er afspraken zijn, waar hij zich aan moet houden. Als je kind zich niet aan de afspraken houdt, volgen er consequenties.
meisje_vader_high_fiveDit principe geldt natuurlijk niet alleen voor je kind, maar eigenlijk voor iedereen. Onze maatschappij is over het algemeen namelijk op die manier ingericht en wat is er nou fijner dan om thuis – in je eigen veilige omgeving – te leren hoe je je aan zulke afspraken houdt en wat er gebeurt als je dat niet doet.
We maken afspraken met elkaar om op een prettige en duidelijke manier met elkaar om te kunnen gaan, te weten wat de bedoeling is in diverse situaties en wat we in die situaties van elkaar mogen verwachten. We maken allemaal dit soort afspraken met elkaar en we vinden het fijn als we ons aan die afspraken houden. Dat schept duidelijkheid en vertrouwen. Je kind leert daardoor enerzijds de waarde van afspraken en anderzijds dat er consequenties volgen als hij (en anderen) zich niet aan die afspraken houdt.
=> Een belangrijke voorwaarde voor een goed gebruik van een time out is dan ook dat je eerst een (klein aantal) duidelijke afspraken met elkaar maakt, dus nog vóórdat je voor het eerst een time out inzet. Je leest meer over dergelijke basisafspraken in m’n opvoedcursus ‘Leren luisteren’.

– Aangezien je een time out pas inzet als ‘laatste redmiddel’ en er van te voren al vrij veel gebeurd is,
krijg jij als ouder – maar ook jouw kind – de tijd om bij te komen van de heftige (opvoed)situatie. Niet alleen je kind krijgt namelijk een time out, jij ook. Je beschermt je kind tegen ‘nog erger gedrag’ van zichzelf of van jou. Het komt namelijk voor dat ouders hun woede zover laten oplopen dat ze zichzelf niet meer in de hand hebben (lees ook dit artikel).

moeder_geeft_dochter_tik_billenOm te voorkómen dat je je kind dan een tik geeft, gaat slaat of helemaal je zelfbeheersing verliest en je dingen doet waar je later spijt van hebt, is het beter om je even af te zonderen van je kind.
=> Als duidelijk is dat je kind iets gedaan heeft wat tegen jullie afspraken is, dan krijgt je kind een time out.
=> Als duidelijk is dat je jezelf niet meer in de hand houdt (en misschien niet eens omdat je kind iets gedaan heeft wat niet mocht), dan kun je beter zelf even naar een andere ruimte gaan. Uiteraard is het heel belangrijk om het moment, waarop je jezelf niet meer in de hand hebt, echt te voorkómen. (Lees ook dit artikel.)

vader_zoon_arm_om_hem_heen.jpgHet is belangrijk dat je kind iets leert van de time out. Dat doe je door voor èn na de time out kort en bondig uit te leggen waarom je kind een time out krijgt/kreeg. Je kunt je kind vlak voor de time out de opdracht geven om na te denken over hoe hij de situatie in het vervolg anders kan aanpakken. Na de time out vraag je aan je kind wat hij voor oplossing bedacht heeft om het in het vervolg anders te doen.
Voor jonge kinderen is dit nog best een lastige stap; zij hebben hier dan ook wat meer hulp van jou voor nodig dan oudere kinderen.

Toch is het belangrijk dat je kind leert om in oplossingen te leren denken
(in plaats van in problemen). Als je merkt dat je kind het moeilijk vindt om zelf met een oplossing te komen, help je kind dan. Laat je kind altijd eerst zelf proberen om met een oplossing te komen; lukt dat niet echt, help hem dan een beetje op weg.
=> Als je dit principe overslaat, dan reduceer je de time out tot een straf zonder leermoment. Je kind leert er dan niks van, waardoor je je doel helemaal voorbij schiet.

jongens_high_five_buitenNa de time out krijgt je kind de kans om opnieuw te beginnen en om te laten zien dat hij wèl kan luisteren of kan doen wat je van hem vraagt. Zodra de tijd van de time out om is, evalueer je kort wat er is gebeurd, je maakt het weer goed en je begint met een schone lei. Het is belangrijk dat je dat ook echt zo overbrengt op je kind: je kind heeft iets gedaan wat niet mocht, hij heeft er een consequentie voor gekregen (nl. de time out), hij heeft z’n straf ‘uitgezeten’ en daarna krijgt hij een tweede kans om opnieuw te beginnen. Je kind leert daardoor dat – ook al heeft hij iets gedaan dat niet mocht of heeft hij zich niet aan een afspraak gehouden – het daarna weer goedkomt. Hij krijgt oprecht een tweede, nieuwe kans.
=> Het is belangrijk om na de straf niet meer terug te blijven komen op wat je kind verkeerd deed. Hij heeft z’n consequentie èn leermoment gehad en hoeft er daarom niet steeds weer mee geconfronteerd te worden. Mocht hij zich daarna opnieuw niet aan de afspraak houden, dan geef je dat opnieuw aan.

meisje_steekt_tong_uit_boomTijdens de time out leert je kind om zijn impulsen te beheersen. De bedoeling is dan ook om eerst het ongewenst gedrag te stoppen (daarom haal je je kind uit de situatie) en je je kind zichzelf kalm en rustig laat worden. In die aparte, veilige ruimte waar je kind dan is, krijgt hij minder prikkels en zal daardoor eerder rustig kunnen worden. Het is dus niet de bedoeling dat jij je kind op dat moment tijdens de time out gaat sussen; het is belangrijk dat je kind leert om dat zelf te doen. Zelfcontrole is daarbij het achterliggende doel. Het ontwikkelen van een goede zelfcontrole lukt echter niet van vandaag op morgen, dat is een heel leerproces. Als je de time out pas kort toepast, kan het dus nog best even duren voordat je kind rustig wordt. Na verloop van tijd merk je dat dat steeds beter gaat.

Zelfcontrole is een eigenschap, die belangrijk is voor succes op school en een gezonde ontwikkeling in het algemeen. Het zorgt ervoor dat kinderen leren om met anderen samen te werken, dat ze leren omgaan met hun eigen frustraties en dat ze leren om conflicten op te lossen. Jonge kinderen leren deze vaardigheden door interacties met anderen en door begeleiding van hun ouders en andere verzorgers.

Om je kind te leren om zelfcontrole te ontwikkelen, zorg je ervoor dat je op andere, rustige momenten, dus op momenten dat er niks aan de hand is…

M’n e-zine-abonnees lazen in dit artikel ook nog hoe je omgaat met heftige emoties van je kind èn in welke situaties je de time out beter niet kunt inzetten.
tip_gezinWil jij ook graag alle opvoedtips van Joyce lezen, helemaal vers van de pers…?
Meld je dan nu aan voor het GRATIS e-zine, dat Joyce 1x per maand naar al haar abonnees stuurt.Haar e-zine (digitaal magazine) staat boordevol praktische opvoedtips, steeds over een ander opvoedthema.  Kort na je aanmelding ontvang je alvast haar GRATIS E-boek ‘5×5 OpvoedTips – Nóg meer genieten van je kind’ in je mailbox, zodat je meteen met de eerste praktische tips aan de slag kunt.Het e-zine verstuurt ze op de 1e dag van de maand. Zowel het e-zine als het e-boek ontvang je helemaal GRATIS, vrijblijvend  én zonder verdere verplichtingen.
Klik hier om meer te lezen over Joyce’ e-zine en evt. om je ervoor aan te melden.


 

Ik hoop van harte dat je met één (of meerdere) van deze tips aan de slag gaat. Het zal er aan bijdragen dat je kind zich beter aan jullie afspraken houdt. Laat je me weten hoe het gegaan is…?

Heb je vragen of opmerkingen over dit thema?
Mail die dan vrijblijvend naar info@aksecoaching.nl of plaats je reactie onder dit bericht.

Veel succes!
Mvg, Joyce Akse

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.
© 2016. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

logo_akse_coaching_groot_nieuw
Ga (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Wil je weten hoe opvoedcoach Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’ jou kan helpen om meer rust thuis en in je gezin te geven, zodat je (nóg) meer van je kind(eren) kunt genieten?
Ga dan naar www.aksecoaching.nl en/of neem contact met haar op via onderstaande contactgegevens.


Lees verder over gerelateerde thema’s:

– ‘De time out: Hoe werkt die eigenlijk?’ (over: De time out in 5 stappen). Lees hier verder.
– ‘De pedagogische tik: Doen of niet?’ (over: Waarom een tik helemaal niet nodig is.). Lees hier verder.
– ‘Ik moet het mijn kind eerst minstens 3x vragen…'(over: Hoe je je kind in 5 stappen leert om sneller naar je te luisteren.). Lees hier verder.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

 

Joyce gebruikte o.a. onderstaande referenties voor dit artikel:
– ‘Is een time out schadelijk voor een kind?’ Lees hier het artikel.
– ‘Helping your child begin developing self-control’ Lees hier het artikel.
– Sanders, M.R., Markie-Dadds, C., & Turner, K.M.T. (2007). Tafeldraaiboek. The University of Queensland: Australia.

Voorkom ongewenst gedrag: Geef je kind positieve aandacht.

Om te voorkómen dat je kind ongewenst gedrag laat zien, is het belangrijk om je kind (meer) positieve aandacht te geven. Dat is echter gemakkelijker gezegd dan gedaan. Want juist in situaties, waarin je kind voor je gevoel vaker lastig of vervelend is, is het ontzettend moeilijk om de energie op te brengen om je kind op een leuke en positieve manier te benaderen.

meisje_duwt_broertje_weg_loopfietsDaarnaast heeft de uitdrukking ‘aandacht geven’ vaak een negatieve bijsmaak. Er wordt vaak tegen een kind gezegd ‘krijg je weer niet genoeg aandacht…?’ of ‘heb je weer aandacht nodig?’ en dat terwijl alle kinderen inderdaad aandacht nodig hebben en in het bijzonder van hun ouder(s)! Kinderen hebben – net als volwassenen – het gevoel nodig dat ze gezien en gehoord worden en dat bereik je o.a. door je kind regelmatig jouw onverdeelde aandacht te geven (hieronder lees je wat ik precies bedoel met ‘onverdeelde aandacht’).

Sterker nog, kinderen kunnen eigenlijk helemaal niet te veel (positieve) aandacht krijgen, als je het maar op een goede manier geeft. Je kunt je kind nl. ook – onbewust – op een verkeerde manier aandacht geven, waardoor je kind juist wél lastig of vervelend gedrag laat zien. Als je bijv. alleen maar op je kind reageert als hij lastig of vervelend is (door boos te worden, te schreeuwen of straf te geven) en daarnaast vrijwel niet op je kind reageert als hij lekker bezig is, leuk speelt ed., dan zal je kind – juist om jouw aandacht te krijgen – eerder dat ongewenste gedrag laten zien. Je kind heeft dan nl. het idee dat ‘als ik lastig doe, dan ziet mama me; als ik lekker bezig ben, ziet mama me niet.’. Natuurlijk denkt en doet je kind dat niet bewust… Maar om dit patroon te doorbreken, is het belangrijk om juist op je kind te reageren als hij bijv. lief kleurt, rustig een boek leest of lekker met z’n blokken speelt.

moeder_dochter_samen_koken

Kortom, je kind heeft aandacht nodig. Als je kind echter te weinig positieve aandacht krijgt, gaat hij op een negatieve manier om aandacht vragen. Maar je kind krijgt natuurlijk veel liever positieve aandacht, net zoals jij het veel fijner vindt om positieve aandacht te geven. Gééf je kind dan ook die positieve aandacht!

Maar hoe doe je dat eigenlijk: positieve aandacht geven? En hoe zorgt dat er voor dat je kind minder lastig of vervelend gedrag laat zien? Dat lees je hieronder.


logo_groot_paars


Heb je een kleine of grote opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


Een belangrijk aspect van positieve aandacht geven is: ‘tijd vrij maken voor je kind’. En dan bedoel ik dat je je kind een paar keer per dag heel gericht aandacht geeft. Het gaat er dan vooral om dat je een paar keer per dag kort iets met je kind doet. Aangezien je door de dag heen ook je eigen activiteiten hebt, die nou eenmaal moeten gebeuren, is het belangrijk om bewust tijd vrij te maken voor je kind. Als je het niet gewend bent om dat te doen, is het zelfs goed om in het begin tijd in te plannen, die je dan echt blokkeert om aan je kind te besteden.

Het is natuurlijk niet bedoeling dat je vanaf nu de hele dag bij je kind gaat zitten en de hele tijd met hem mee gaat doen. Als je per keer dat je bij je kind gaat zitten enkele minuten (dus echt maar 1-2 min. per keer) daarvoor uittrekt, dan is dat al voldoende.


Geef je kind liever een aantal keren KORT per dag jouw aandacht dan één keer lang.


moeder_helpt_zoonPraktisch gezien kun je ‘aandacht geven’ heel eenvoudig aanpakken: je gaat naast je kind zitten als hij kleurt, met de blokken speelt, een spelletje op de computer doet etc. Uiteraard toon je op zo’n moment je belangstelling voor wat je kind doet en probeer je met hem mee te doen. Vraag maar eens wat jij op dat moment zou kunnen doen om hem te helpen: wat mag jij kleuren, met welk bouwwerk kun jij je kind helpen om het nóg hoger, langer of sterker te maken of laat je kind jou uitleggen wat er allemaal gebeurt in het computerspelletje wat hij doet, wat het doel is, waar hij voor moet opletten, wat hij lastig vindt (en of jij het ook eens mag proberen…?). Laat de leiding over het spelen dan grotendeels bij je kind.

 

Het is belangrijk om je te realiseren dat jij op zo’n moment aansluit bij wat je kind doet. Je hoeft dus niet zelf te bedenken wat je met je kind kunt doen of welk uitstapje jullie gaan maken; je kind is vaak al ergens mee bezig en daar kun je gemakkelijk bij aansluiten.


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 

meisje_toont_tekening

Tijd vrij maken voor je kind geldt in principe ook voor momenten, waarop je kind uit zichzelf naar je toekomt. Bijv. als hij je het nieuwe liedje dat hij pas op school heeft geleerd wil laten horen, als hij jou de tekening wil laten zien die hij net gemaakt heeft of als hij iets gezien heeft op tv of van zijn vrienden dat hij jou graag wil vertellen. Probeer op dat soort momenten – die vaak maar een minuutje duren – te stoppen met waar je mee bezig bent en om je kind dan je volle aandacht te geven. Op zo’n moment heeft je kind namelijk echt jouw aandacht nodig. En aangezien je kind die aandacht dan vaak maar heel kort nodig heeft, is het handiger om er – als het even kan – meteen aan te voldoen.

 

Het voordeel van deze manier van aandacht geven, is dat je kind merkt dat hij op een positieve manier aandacht van jou krijgt. Hij krijgt de aandacht niet als hij vervelend of lastig is, maar gewoon als hij lekker bezig is. Daardoor is je kind eerder geneigd om juist met dat gewenste gedrag door te gaan of om het weer te doen. Je kind zal na een tijdje dan ook vaker op een fijne manier spelen en dus ook minder lastig gedrag gaan vertonen.

 


Kinderen, die lekker bezig zijn, hebben geen tijd om vervelend te doen.


too_much_attention_spoiled_children

Een aantal aspecten van ‘positieve aandacht’ lijken misschien wel een open deur voor je. Toch schieten ze er gemakkelijk bij in als je het idee hebt dat je kind vaak lastig of vervelend is. Over het algemeen zijn dit ook vooral de aspecten waardoor je een paar jaar geleden graag vader of moeder wilde worden. We merken nl. allemaal dat het veel fijner is om een positieve band met je kind op te bouwen en om op een prettige manier met je kind om te gaan dan dat je je kind steeds moet wijzen op consequenties van zijn gedrag of zelfs straf moet geven.

Het geven van positieve aandacht aan je kind is één van de belangrijke aspecten om ongewenst gedrag van je kind te voorkómen. Daarnaast zijn er natuurlijk nog andere aspecten, die ik in toekomstige artikelen zal toelichten.

Wil je reageren op dit artikel?
Ga dan naar m’n Facebook-pagina en laat daar een bericht achter.


tip_gezin
Wil jij ook Joyce’ waardevolle opvoedtips ontvangen?
Helemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.

 


 

Ik hoop van harte dat je met deze informatie op een goede manier thuis aan de slag kunt.

Heb je hier vragen over, wil je meer weten over dit thema of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op. Je vindt m’n contactgegevens hieronder.
joyce_rosegrijs_staand_c

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

© 2016-2018. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.logo_akse_coaching_groot_nieuw

 

Ga (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Joyce gebruikte o.a. onderstaande referenties voor dit artikel:
– Sanders, M.R., Markie-Dadds, C., & Turner, K.M.T. (2007). Tafeldraaiboek. The University of Queensland: Australia.

Lees verder over gerelateerde thema’s:
– ‘De pedagogische tik: Doen of niet? (over: Waarom een tik helemaal niet nodig is.)’. Lees hier verder.
– ‘De time out: Hoe werkt die eigenlijk?’ (over: De time out in 5 stappen)’. Lees hier verder.
– ‘In 5 stappen naar minder stress én positiever opvoeden’. Lees hier verder.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

‘De time out: Hoe werkt die eigenlijk?’ (over: De time out in 5 stappen)

jongen_zit_op_stoelDe laatste maanden (of zelfs jaren) is er in opvoedingsland veel te doen over de ‘time out’. Je kent vast wel supernanny Jo Frost, die kinderen regelmatig op de ‘naughty chair’ zet; dat is één manier om een time out toe te passen. Er zijn echter felle voorstanders én fervente tegenstanders van deze opvoedtechniek…
Voorstanders vinden het een handige opvoedtechniek om je kind duidelijk te maken dat hij een grens gepasseerd is; tegenstanders vinden dat een kind tijdens een time out afgewezen wordt en ze zijn bang dat dat grote gevolgen heeft voor zijn ontwikkeling.
Wat mij opvalt aan deze discussie is dat er over het algemeen van uit gegaan wordt dat iedereen wel hetzelfde zal bedoelen als hij het over een time out heeft. Als je de artikelen in tijdschriften leest (of als je het aan een willekeurige ouder vraagt), dan kan een time out betekenen dat je je kind naar z’n kamer stuurt om af te koelen, dat je hem op de gang zet omdat je ‘m even niet meer wilt zien of dat hij een paar minuten in de hoek moet staan om na te denken over wat hij net gedaan heeft. Allemaal verschillende manieren om je kind een time out te geven, die toch heel anders zijn…
Er wordt vaak ook niet bij stilgestaan wat het gedrag nou precies is waarvoor een kind een time out kan krijgen. Is dat omdat hij zijn zusje slaat, omdat zij met zijn autootjes gooit, omdat hij al de hele ochtend niet naar je luistert of omdat zij een driftbui krijgt? Ook weer allemaal heel diverse aanleidingen waarvoor je kind wel (of misschien toch ook weer niet) een time out zou kunnen krijgen…
vrouw_schreeut_het_uitEn hoe zit het eigenlijk met jouw gemoedstoestand als ouder? Geef jij je kind vooral een time out als je kind een paar keer niet naar je heeft geluisterd of verschilt dat eigenlijk wel eens en is het – als je heel eerlijk bent – ook wel afhankelijk van jouw eigen emoties. Zet je je kind bijv. sneller in de hoek als je zelf niet goed in je vel zit dan wanneer je vrolijk en helemaal happy bent…?
Zo zou ik nog wel andere factoren kunnen opnoemen, waardoor de ene time out de andere niet is… Allemaal punten, die de discussie over het wel of niet moeten toepassen van de time out, zo ontzettend lastig maken. In het onderstaande artikel wil ik graag voor je op een rijtje zetten waar een time out aan zou moeten voldoen en hoe je ‘m uitvoert.
De uitgebreide versie lees je in m’n cursus ‘Help, mijn kind luistert niet!?.
Daarnaast wil ik je graag uitleggen wat de voor- en nadelen van een time out zijn; en dat zijn er nogal wat… Om te voorkómen dat dit een veel te lang artikel wordt, splits ik het artikel echter in 3 delen:
(1) Wat is een time out en hoe pas je ‘m op een goede manier toe?
(2) Wat zijn de voordelen van het gebruik van een time out?
(3) Wat zijn de nadelen van het gebruik van een time out?

In dit artikel lees je alleen het eerste deel en – als je de andere 2 artikelen ook wilt lezen – dan kan dat binnenkort* via dit OpvoedBlog.
* Deze artikelen zijn op dit moment helaas nog niet beschikbaar…

Wat is een time out en hoe pas je ‘m op een goede manier toe?
meisje_slaat_metblok_op_jongenEen time out pas je toe als je kind ontoelaatbaar gedrag vertoont en dat is dan ook meteen één van de weinige redenen om een time out toe te passen. Het gaat om gedrag dat een grens overgaat van wat jij in alle redelijkheid acceptabel vindt. Je bepaalt als ouder zelf wat acceptabel en wat ontoelaatbaar gedrag is. Wat mij betreft is dat bijv. een situatie waarin je kind iemand anders (mens of dier) opzettelijk pijn doet, bijv. als je kind jou schopt als hij het niet met je eens is, zijn broertje slaat als hij wat van hem afpakt of als hij uit het niets de kat hard aan zijn staart trekt.

Je kunt een time out echter ook inzetten als
je hebt gemerkt dat andere opvoedtechnieken (zoals de logische consequentie èn stilzitten) niet hebben gewerkt (dus voor datzelfde gedrag en op dàt moment). Je hebt die andere opvoedtechnieken dus wel al voor dat gedrag ingezet, maar je kind blijft maar doorgaan met het ontoelaatbare gedrag.

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.



Voor de duidelijkheid: voordat je je kind een time out geeft, is er dus al best veel gebeurd.
* Daardoor is je kind waarschijnlijk erg boos, verdrietig of gefrustreerd geraakt en jij ook… Om te voorkómen dat jullie emoties nog verder oplopen en de situatie helemaal uit de hand loopt, is het goed om allebei een pas op de plaats te maken. Daar is de time out bij uitstek geschikt voor. De bedoeling is dan ook om op dat moment allebei (letterlijk en figuurlijk) afstand te nemen van de situatie èn van elkaar met als doel om allebei weer rustig te worden.
* In principe heb je je kind dan al een aantal keren gewaarschuwd èn de kans gegeven om naar je te luisteren. Hij heeft al andere consequenties gekregen en – toen dat niet voldoende bleek te werken – heeft je kind stilgezeten. Maar je kind luistert nu nog steeds niet…
Lees hoe je deze andere opvoedtechnieken inzet in m’n cursus ‘Help, mijn kind luistert niet!?’.

vrouw_kwaad_vinger_omhoogDat wil overigens niet zeggen dat je tot nu toe jouw emoties de vrije hand mocht geven, zeker niet zelfs. Het is belangrijk om als ouder – ook in dit soort uitdagende opvoedsituaties – rustig  te blijven. En uiteraard begrijp ik heel goed dat dat in praktijk nog best lastig is.
Het is ook belangrijk om op zo’n momenten geen kleinerende of kwetsende dingen tegen je kind te zeggen; die kunnen vaak (onbedoeld) ontzettend hard aankomen en een grote impact hebben op het zelfbeeld en zelfvertrouwen van je kind. Daarom is het erg belangrijk om dat soort opmerkingen te voorkómen.
Merk je dat je in dit soort situaties vaker je emoties niet meer onder controle hebt? Zoek dan professionele hulp voordat je echt de controle over jezelf verliest en je dingen doet waar je achteraf spijt van hebt en/of niet meer goed kunt maken. Die hulp zou ik jou evt. ook kunnen bieden.

 
Als je dus al die stappen doorlopen hebt, dan pas kan een time out toegepast worden. De stappen van een time out zien er als volgt uit:

 

(1) Neem je kind op een rustige manier mee naar een andere ruimte.
Het gaat dan om een ruimte waar je kind net niet was (dus als hij het ontoelaatbare gedrag in de keuken of woonkamer liet zien, dan gaat hij uit die ruimte naar een andere ruimte) èn waar hij zich niet kan bezeren. Die ruimte moet dus veilig zijn. Een voorbeeld van zo’n ruimte kan zijn: in de gang of op de trap. Hieronder ga ik even uit van de trap in de gang als ‘time out-plek’.
(2) Zodra je kind op de trap zit, leg je kort, rustig en duidelijk uit waarom je hem daar even laat zitten.
moeder_praat_met_zoonHet is belangrijk om dat te doen, zodat hij precies weet waarom hij daar zit. Nadat je dat 1x verteld hebt, loop je weg. De tijd van de time out gaat nu in.
Jouw uitleg gaat overigens strikt over het gedrag van je kind en niet over wat jij van je kind vindt. Zeg dus niet ‘Ik vind het niet lief als je je zusje slaat.’ of ‘Je hebt net je broertje gebeten. Wat ben je toch een stout kind.’ of ‘Waarom kun jij nou nooit eens lief zijn.’. Zeg wel: ‘We hebben afgesproken dat we elkaar geen pijn doen. Je hebt net je zusje geslagen en dat mag niet; je hebt je niet aan onze afspraak gehouden. Daarom zet ik je nu 1 minuut in de time out. Blijf hier rustig zitten en zodra de minuut om is, kom ik je weer halen.’
(3) Tijdens de time out reageer je niet meer op je kind; je zegt en kijkt dus niet meer tegen/naar je kind.
jongen_op_trap_vader_kijktDe enige uitzondering daarop is als je kind van z’n plek afkomt. In dat geval breng je hem weer rustig terug. Je hoeft dan echter niet opnieuw een uitleg te geven over de reden waarom hij daar zit; dat heb je nl. al gedaan. Je mag er voor nu even van uit gaan dat je kind weet wat de bedoeling is (en je komt er straks – na de time out wèl nog even op terug). Als je kind toch uit de time out plek komt, is het de bedoeling dat je de timer of eierwekker opnieuw zet.
Deze stap is overigens het ‘hardste’ en meest onplezierige onderdeel van een time out, het deel dat tegenstanders m.i. ook het meest tegen de borst stuit, mn. omdat je kind zich dan afgewezen kan voelen. Als jij er niet achter staat om op deze manier met je kind om te gaan nadat het ontoelaatbaar gedraag heeft laten zien, dan moet je het ook niet doen; het zal dan eenvoudigweg toch niet werken. Maar als je de time out zelf op een eerlijke en redelijke manier aanpakt en het op rustige en duidelijke manier naar je kind toe brengt, dan zal het mogelijke gevoel van afwijzing voor je kind nog maar minimaal zijn. Het zal daardoor wel leren – en dat is juist het doel van de time out – dat zijn gedrag grenzen kent èn gevolgen heeft.
 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


(4) Zodra de tijd om is, ga je naar je kind toe en vraag je wat je kind nu anders gaat doen.
meisje_time_out_staat_achter_stoelJe vraagt aan je kind of hij nog weet waarom hij een time out kreeg. Als je kind het niet meer weet, dan maak je daar geen halszaak van. Door de heftige emoties die er speelden, kan het echt zijn dat hij niet meegekregen heeft wat je aan het begin van de time out zei. Herhaal dan zelf nog eens kort de reden waarom je hem in de time out hebt gezet.

Vraag vervolgens aan je kind wat hij de volgende keer anders gaat doen, zodat hij de lastige situatie waar hij net in zat op een prettigere manier kan aanpakken (prettiger voor de ander, voor jou en voor hemzelf). Dit gesprekje hoeft echt niet lang te duren; het is zelfs beter – zeker voor jonge kinderen – om het kort, bondig en duidelijk te houden. Maak het dan weer goed met elkaar door elkaar even te knuffelen en/of een kus te geven.

 

(5) De time out zit er nu helemaal op.
mamma_speelt_met_peuter_meisjeJe kind heeft z’n ‘straf’ of consequentie gehad (incl. het leermoment!) en verdient nu een nieuwe kans. Geef je kind daarna dan ook (oprecht!) die nieuwe kans om lekker te gaan spelen of om lekker verder te gaan met waar hij voor de time out mee bezig was. Als het goed is, weet hij nu wat hij kan doen om de lastige situatie, waar hij net in zat, anders aan te pakken. Zodra je ziet dat je kind het nu op een goede manier aanpakt, zeg je dat meteen tegen je kind (kom dan echter niet meer terug op de vorige situatie of op de time out). Laat je kind dus merken dat je gezien hebt dat hij het nu op een fijne manier aanpakt. Dat is ontzettend belangrijk. Je kind moet nl. horen dat hij het nu goed doet. Dat zal er voor zorgen dat hij dat in de toekomst vaker zal gaan doen.

In m’n cursus ‘Help, mijn kind luistert niet!?’ lees je meer over de time out, bijv. over wat je tijdens de time out van je kind mag verwachten, wat hij van jou verwacht, hoe lang een time out max. mag duren en de voorbereiding ervan. Daarnaast lees je ook nog vele andere opvoedtechnieken die bijdragen aan een positieve & constructieve opvoeding. Lees er hier meer over.

 

Mijn persoonlijke opvatting over het wel/niet inzetten van een time out:
time_outZoals je hierboven gelezen hebt, kent de time out vrij veel spelregels. Je voert hem dan ook niet zomaar even uit. Je kunt ‘m alleen op een goede manier uitvoeren als jij ‘m zelf goed in de vingers hebt (je weet precies wat je wel/niet doet en wanneer), als je weet wat het doel is (even afstand van elkaar nemen om erger te voorkomen) en als je kind weet wat er gaat gebeuren (je kind weet dat de kans bestaat dat hij een time out krijgt en wat dat inhoudt). Een time out werkt alleen als je ‘m op een goede manier toepast, zeker niet te vaak en vrijwel altijd voorafgegaan door andere opvoedtechnieken (waardoor een time out soms helemaal niet meer nodig blijkt te zijn).
En uiteraard verraad ik hiermee of ik een voor- of tegenstander ben van de time out.

=> Wat mij betreft mag je een time out toevoegen aan je uitgebreide arsenaal aan opvoedtechnieken, maar alleen onder de strikte voorwaarden zoals hierboven beschreven.

En aangezien dit nog maar een deel is van wat er over de time out en het gebruik ervan te vertellen is, schrijf ik binnenkort nieuwe artikelen over dit thema. Deze kun je binnenkort lezen op mijn OpvoedBlog.

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over. 


 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2016-2019. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Joyce gebruikte o.a. onderstaande referenties voor dit artikel:
– Sanders, M.R., Markie-Dadds, C., & Turner, K.M.T. (2007). Positief opvoeden: Triple P voor iedere ouder. The University of Queensland: Australia.

Lees verder over gerelateerde thema’s:

– ‘Ik moet het mijn kind eerst minstens 3x vragen… – Hoe je je kind in 5 stappen leert om sneller naar je te luisteren.’ Klik hier.
– ‘Nee, niet doen, dat mag niet!’ (Over: Grenzen stellen zonder ‘nee’ en ‘niet’). Klik hier.
– ‘4 manieren om je kind te helpen met lastige emoties (+ 3 BONUSTIPS)’; klik hier.
Klik hier voor andere opvoedtips, o.a. over luisteren, eten, slapen en nog veel meer.

 

logo_akse_coaching_groot_nieuwGa (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Help, mijn kind liegt. Wat nu? (Over: Hoe je je kind leert om eerlijk tegen je te zijn.)

pinokkio_liegen_lange_neusVreselijk als je merkt dat je kind tegen je liegt: ‘ik heb de vaas niet omgestoten, dat deed poes. Echt waar!’ (terwijl poes al een hele tijd buiten rondloopt), ‘ik heb m’n broertje niet gekrabd’ (terwijl je rode strepen op z’n wang ziet), ‘ik heb niet op haar tekening gekrast’ (terwijl er niemand anders in de buurt was). Je kunt er zo boos en gefrustreerd van worden als je merkt dat je kind tegen je liegt. Je wilt gewoon dat hij eerlijk tegen je is en je merkt dat je steeds vaker gaat twijfelen aan wat je kind je vertelt; je weet niet meer wat je nou wel en niet moet geloven. En dat wil je natuurlijk niet. Je wilt je kind helemaal kunnen vertrouwen!

In dit artikel lees je waarom kinderen liegen en wat je als ouder kunt doen om het liegen te verminderen en uiteindelijk zelfs te stoppen.

Kinderen kunnen om verschillende redenen tegen je liegen:
– Ze liegen om mogelijke gevolgen te vermijden.
Bijv. als hij iets gedaan heeft wat niet mag, probeert hij door te liegen zijn straf te ontlopen.
– Als je kind er geen belang bij heeft om de waarheid te vertellen, kan hij gaan liegen.
Bijv. als je kind eerlijk is en dan toch straf krijgt.
– Je (jonge) kind vertelt niet precies wat er is gebeurt, maar hij vertelt wat hij liever wilde dat er gebeurde.
Bijv. ik heb de pop niet stuk gemaakt, dat heeft de hond gedaan.
– Om aandacht of goedkeuring van vriendjes te krijgen.
Bijv. je kind vertelt tegen een vriendje dat hij thuis de laatste nieuwe grote doos van Lego City heeft staan, terwijl dat niet zo is.
– Ze horen of merken dat anderen liegen of een ‘leugentje om bestwil’ vertellen.
Bijv. hij hoort dat je tegen je partner zegt ‘anders zeg je gewoon dat je je niet lekker voelt, dan hoef je niet te gaan’.
meisje_kijkt_vreemd_grimasOp sommige momenten weet je meteen dat je kind liegt. Je kind begint zelf al te lachen of krijgt een vreemd trekje in z’n gezicht. Maar op andere momenten twijfel je. Soms helpt het je dan om door te vragen zodat je kunt controleren of het verhaal klopt, maar soms kan je kind ook dan vast houden aan zijn eigen verhaal of leugen.
Aangezien het niet altijd even goed werkt om door te vragen op het moment dat je kind liegt, lees je hieronder welke stappen je kunt nemen om er voor te zorgen dat je kind stopt met liegen en in de plaats daarvan juist eerlijk tegen je gaat zijn.

Er is een aantal manieren om met het liegen van je kind om te gaan. Hieronder lees je een 5-tal stappen om het liegen van je kind sterk te verminderen.

STAP 1: Praat met je kind over het probleem waar jij mee zit.
Ga eens rustig met je kind samenzitten en leg uit wat je probleem is. Leg uit wat liegen is (nl.: ‘opzettelijk vertellen wat niet waar is’) en vertel dat je kind ermee moet stoppen. Leg ook kort uit waarom je dat wil, bijv. omdat je er boos en verdrietig van wordt en je je kind niet meer kunt vertrouwen of geloven.
Dit gesprekje begin je op een moment dat er niks aan de hand is, dus niet vlak nadat je je kind op een leugen hebt betrapt.

meisje_pakt_koekje_uit_pot_vinger_op_mondSTAP 2: Geef je kind expliciet de kans om eerlijk te zijn.
Als je het idee hebt dat je kind tegen je liegt, zeg je dat tegen je kind: ‘Ik heb het idee dat je niet eerlijk tegen me bent. Ik geef je nu nog één kans om de waarheid te vertellen en me te vertellen hoe het zit.’
Als je dit beweert, dan is het – zeker in het begin – erg belangrijk dat je zéker weet dat je kind liegt en dat je niet alleen op je gevoel af gaat. In het begin kun je dus beter eerst controleren of je kind z’n speelgoed heeft opgeruimd of de hond te eten heeft gegeten, voordat je je kind van een leugen beschuldigt. Voor een kind is er ook niks zo frustrerend als hij het idee heeft dat z’n vader of moeder er bij voorbaat al van uit gaat dat hij liegt. Hij kan zich gaan afvragen: ‘Waarom zou ik de waarheid vertellen? Ze geloven me toch niet!’.
Van de andere kant kan ik me voorstellen dat het voor jou als ouder niet fijn voelt om je kind te gaan controleren. Maar in het begin is dat wel nodig; je wil namelijk zelf ervaren dat je kind niet altijd alleen maar liegt en ook regelmatig (en steeds vaker) gewoon de waarheid vertelt. Zie deze ‘controle’ dan ook meer om je er zelf van te overtuigen dat je kind jou inderdaad de waarheid vertelt in plaats van dat je hem op een leugen wil betrappen. Als je merkt dat je kind inderdaad vaker de waarheid vertelt, dan zul je automatisch steeds minder gaan controleren.
Het is belangrijk om – nadat je kind je de waarheid heeft verteld – goed met die waarheid om te gaan. In het proces van het ‘afleren van liegen’ is het altijd goed om zeer positief te reageren op het feit dat je kind de waarheid heeft verteld. Op dit moment is het vertellen van de waarheid misschien zelfs belangrijker dan de inhoud van die waarheid.
Bijv. Als jouw kind eerlijk tegen jou durft te zeggen dat hij jouw gouden armband (waar je grote emotionele waarde aan hecht) kapot heeft gemaakt, dan is het vertellen ervan nu belangrijker dan dat de armband kapot is. Dat de armband kapot is, is absoluut niet fijn, maar als het je lukt om in dit soort situaties – waarin het voor je kind echt heel lastig is om eerlijk te zijn – aan te geven dat je blij bent dat je kind jou de waarheid heeft verteld dan heb je al heel veel gewonnen. En wat betreft de armband kun je na een tijdje oprecht aan je kind vragen wat hij zelf voor oplossing heeft voor de kapotte armband. Soms sta je versteld over de mooie reacties die je dan van je kind krijgt.
moeder_dochter_lachend_knuffelenSTAP 3: Spreek af wat er gebeurt als je kind de waarheid vertelt.
Als je merkt dat je kind eerlijk tegen je is, dan is het goed om op z’n minst tegen hem te zeggen dat je het fijn vindt dat hij eerlijk is. Geef hem dus een compliment en evt. een knuffel. Daarnaast kun je afspreken dat hij – voor iedere keer dat hij eerlijk is – een sticker mag plakken of een punt kan verdienen om zo te werken naar een grotere ‘beloning’.
LET OP: Deze stap – ‘op een positieve manier omgaan met de waarheid vertellen’ – slaan we als ouders vaker over, maar deze is echt net zo belangrijk – misschien zelfs nóg belangrijker – dan stap 4.
Lees hier meer over een effectief beloningssyteem voor kinderen.

STAP 4: Spreek van te voren af wat er gebeurt als je kind liegt.

Bedenk zelf wat een passende consequentie is als je kind liegt. Je kind mag dan bijv. (’s middags of de dag erna) niet met een vriendje afspreken, hij mag ’s avonds geen televisie kijken ed. Het is belangrijk dat je kind zelf ook vooraf weet wat de gevolgen zijn van liegen. Vertel dus ook je kind wat de gevolgen zijn van het vertellen van een kleine of grote leugen.
Zorg ervoor dat het consequenties zijn waar jij je als ouder aan kunt houden. Als je vooraf eigenlijk al weet dat je de consequentie toch niet (helemaal) gaat doorvoeren, dan heeft het geen zin om ‘m als consequentie te gebruiken. Zorg er ook voor dat de consequentie in proportie is; ‘zonder eten naar bed’, een ‘pedagogische tik’ (of erger) zijn nooit in proportie.
Aangezien je naast de mogelijke consequentie ook met je kind hebt afgesproken wat het hem ‘oplevert’ als hij eerlijk is, zal hij door deze combinatie eerder geneigd zijn om de waarheid te vertellen.

man_lange_neusM’n e-zineabonnees lazen ook nog stap 5 over hoe je als ouder een goed voorbeeld kunt zijn en over een leugentje om bestwil of andere smoesjes.

Wil jij voortaan ook alle opvoedtips van Joyce lezen?
Klik dan hier en meld je GRATIS én vrijblijvend aan voor Joyce’ e-zine, boordevol praktische opvoedtips; het e-zine verstuurt ze steeds op de 1e dag van de maand. Kort na je aanmelding ontvang je alvast haar E-boek ‘5×5 OpvoedTips – Nóg meer genieten van opvoeden’ in je mailbox, zodat je meteen met de eerste praktische tips kunt beginnen. Ook het e-boek ontvang je GRATIS én zonder verdere verplichtingen.



Vind je het lastig om bovenstaande tips uit te proberen?
Of heb je deze aanpak al vaker toegepast, maar heb je het idee dat deze bij jou niet werkt? Ben je op zoek naar aanvullende informatie en tips om op een goede manier op het vervelende gedrag van je kind te reageren? Neem dan contact met me op.
Om op een positieve manier op te voeden, heb je hierboven een aantal basale tips gelezen, die van toepassing zijn in een specifieke situatie. Hiermee kun je alvast aan de slag om de opvoeding van je kind aan te pakken. Daarnaast zijn er natuurlijk nog andere manieren om de opvoeding van je kind aan te pakken. Wil je graag weten welke manieren er nog meer zijn of wil je weten welke manier het best past jou en je kind past?
Neem dan contact met me op (via joyce@aksecoaching.nl of +31-6-11107102), zodat ik er – samen met jou – voor kan zorgen dat jouw kind de opvoeding krijgt die het verdient en die bij jou, je kind en je gezin past.
Wil je reageren op dit artikel of dit thema?
Zet je reactie dan onder dit artikel.
Wil je graag meer tips over leren luisteren en positief opvoeden?
Kom dan eens naar een lezing of workshop, die ik over dit thema houd. Klik hier om te zien wanneer de volgende thema-avond gepland staat en/of stuur een e-mail naar info@aksecoaching.nl om er een samen met mij te organiseren.
Het is natuurlijk ook mogelijk om ‘op maat’ adviezen te krijgen in een gesprek één-op-één; we plannen dan samen een kennismakingsgesprek (dat kan o.a. bij mij op kantoor of via Skype).
Ik hoop van harte dat je op basis van deze tips op een leuke manier aan de slag kunt met opvoeden én dat je opvoeding op een fijne, rustige en plezierige manier kan verlopen. Ik wens jullie veel plezier samen!
Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

© 2015-2017. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.
Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

logo_akse_coaching_groot_nieuw=> Ga (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.
Joyce gebruikte voor dit artikel de volgende referentie(s):
– Oosterhof-van der Poel, M. (2013). Opvoedingsproblemen 4-12 jarigen: Handleiding voor opvoeders. Koninklijke Van Gorcum BV: Assen.- Sanders, M.R., Markie-Dadds, C., & Turner, K.M.T. (2007). Liegen (Tipsheet Basisschoolleerlingen). The University of Queensland: Australia.

Stop het gezeur, geruzie en gedoe op de achterbank – 4 handige tips voor onderweg.

gezin_in_auto_boosHerken je dat? Je hebt je al een hele tijd verheugd op dat ene weekendje weg met je gezin of die ene supermooie vakantie. Je hebt alle voorbereidingen getroffen, alles liep op rolletjes, dan stap je in de auto en vertrekt. Jullie zijn nog geen 5 minuten onderweg en dan begint het gedonder. Je zoon moet naar de wc, terwijl je weet dat hij vlak voor vertrek nog is geweest; toch blijft hij er over doorgaan. Dan zegt je dochter dat ze honger heeft, terwijl jullie net het ontbijt achter de kiezen hebben; ook zij begint te zeuren. Om de stemming maar goed te houden, stop je bij het eerste het beste tankstation om je zoon naar het toilet te laten gaan en geef je je dochter een koekje. ‘Gelukkig, nu zijn ze wel even stil’, denk je nog. Maar jullie zijn nog niet onderweg of achterin begint ineens een fikse ruzie over dat ene spelletje dat ze nu net allebei willen gaan doen…

Op vakantie gaan met je hele gezin zou eigenlijk ontzettend leuk en gezellig moeten zijn, maar zo’n reis er naar toe, kan je als ouder soms tot wanhoop drijven. Sterker nog, vervelend gedrag van je kinderen kan je als bestuurder zo afleiden dat het soms zelfs gevaarlijke situaties oplevert. In dit artikel geef ik je graag tips en ideeën over hoe je het leuk houdt als je samen met je kinderen in de auto op pad gaat. Deze tips kun je niet alleen gebruiken voor de ‘verre’ reis van een paar uur naar jullie vakantiebestemming, maar ook als je net wat langer in de auto moet zitten voor dat ene gezellige bezoekje of dat bijzondere uitje.


Voor jonge – maar ook oudere – kinderen zijn lange autoritten vaak maar saai. Er gebeurt in de auto weinig en ze moeten de hele tijd maar stil in hun autostoel zitten. Als kinderen niks te doen hebben, is de kans groot dat ze vervelend gedrag gaan vertonen. Daarnaast is het voor jou als ouder in de auto vaak lastiger om met vervelend gedrag om te gaan dan thuis. Als bestuurder moet je je al concentreren op de weg en kun je minder aandacht schenken aan je kinderen.

 

Hieronder volgen een aantal handige tips, die er voor zorgen dat je – ook in de auto – met vervelend gedrag van je kind kunt omgaan.

 

1. Houd zo veel mogelijk rekening met het dagritme van je kind.
meisje_slaap_in_auto_kussenPlan kortere ritjes tussen de slaap- en eetmomenten van je kind door. Zorg dat je kind lekker geslapen of gegeten heeft in plaats van te gaan rijden als je kind erg moe of hongerig is. Kinderen, die moe of hongerig zijn, zullen eerder lastig of vervelend gedrag laten zien.
Mocht je niet anders kunnen dan toch reizen op momenten dat je kind eigenlijk zou gaan slapen of willen eten, probeer dan de omstandigheden zo veel mogelijk te laten lijken op het normale slapen of eten.
Om je kind in de auto goed te laten slapen, kun je het raam wat verduisteren met speciale donkere schermpjes en geef je je kind zijn favoriete slaapknuffel. Er zijn speciale ‘kussentjes’ die je aan de gordel bevestigt, waar je kind – lekker zacht – tegen aan kan leunen.

 

2. Bereid je kind voor op de autorit en geef aan wat de bedoeling is.
Zeg ruim vooraf aan de autorit tegen je kind wat jullie plannen zijn en dat jullie met de auto ergens naar toe gaan, bijv. op bezoek, een uitje of op vakantie. Leg je kind ook uit waarom je je als bestuurder goed moet concentreren op de weg en waarom het belangrijk is om een veiligheidsgordel te dragen.
Geef zelf het goede voorbeeld en draag ook altijd een veiligheidsgordel.

jongen_relaxed_in_autoEen ander aspect van de voorbereiding is dat je samen een aantal afspraken maakt, die in de auto gelden. Dat kunnen regels zijn als (1) houd je veiligheidsgordel om, (2) praat rustig, (3) houd je handen en voeten thuis.
Merk op dat de formulering van deze afspraken als verwachtingen èn op een positieve manier geformuleerd zijn. Maak liever geen afspraken als ‘doe je gordel niet af’, ‘niet schreeuwen’, ‘niet slaan/schoppen’. Lees ook m’n artikel over ‘nee / niet’.

 

3. Stimuleer dat je kind zich aan je afspraken houdt.
Om je kind te stimuleren zich aan jullie afspraken te houden, kun je een gedragskaart inzetten. Je kind mag dan een sticker plakken voor iedere autorit, waarin hij zich netjes aan de afspraken heeft gehouden. Daarmee stimuleer je dus ook dat je kind zich aan de afspraken gaat houden. Als beloning voor het verdienen van die stickers werkt je kind toe naar leuke (en kostenloze) extraatjes. Het is belangrijk dat je kind meteen na de autorit een sticker kan plakken.

Goed om te weten: begin hier niet pas mee op de dag dat je op vakantie gaat. Je kunt er het beste al eerder mee starten, zodat je kind weet wat de afspraken zijn, dat hij weet wat er gebeurt als hij zich aan de afspraak houdt (dan krijgt hij een sticker en werkt hij toe naar een leuk extraatje) én wat er gebeurt als hij zich er niet aan houdt (dan krijgt hij geen sticker).
Een gedragskaart incl. specifieke uitleg kun je bestellen door een mailtje te sturen naar  Joyce Akse, opvoedcoach & psycholoog (info@aksecoaching.nl).

4. Spreek af wat er gebeurt als je kind zich niet aan de afspraken houdt.
peuter13_auto2Het is belangrijk dat je kind vooraf weet wat er gebeurt als hij zich niet aan jullie afspraken houdt. Als je de stickerkaart gebruikt (zie punt 3 hierboven), dan kan het niet krijgen van de sticker vaak al voldoende zijn.
Als je kind de sticker niet krijgt én daarna toch nog doorgaat met vervelend gedrag, dan kun je vervolgens een andere methode toepassen: ‘even stilzitten’. Dat klinkt misschien een beetje vreemd als methode – want je kind zit in principe al de hele tijd stil – maar er komt meer bij kijken dan alleen stil zitten.
Het houdt namelijk in dat je kind even niks mag doen (bijv. niet spelen), dat hij korte tijd stil is en dat jij voor een korte tijd geen aandacht aan hem schenkt. Een korte tijd is bijv. één minuut. Andere kinderen in de auto hebben op dat moment overigens geen straf; die mogen dus wel gewoon praten en spelen en krijgen dus – indien nodig – wel aandacht van jou.

EXTRA: Ouders houden vaak de leeftijd van het kind aan om de duur van een consequentie te bepalen, maar dat is vaak erg lang. Probeer zelf maar eens 4-6 minuten (of langer) stil te zijn of te blijven zitten/staan. Dat lijkt dan wel een eeuwigheid; kun je nagaan hoe dat voor je kind is… 1-2 minuten is daarom vaak lang genoeg om je boodschap duidelijk te maken, ook voor oudere kinderen.

Je laat je kind uiteraard niet zo maar ineens ‘stilzitten’; daar gaat altijd 1 tot 2 waarschuwingen aan vooraf. Als je kind de eerste keer de afspraak niet nakomt, dan geef je dat meteen aan. Zeg waar je kind mee moet stoppen en wat je wil dat hij wél doet.
Bijv.: ‘Jelle, stop met schreeuwen. Praat rustig / praat met je normale stem / praat zachtjes.’
Als je deze waarschuwing nog een keer geeft, dan voeg je er aan toe wat er gebeurt als je kind zich niet aan de afspraak houdt, dus:
‘Jelle, stop met schreeuwen, anders ga je zo meteen stilzitten. Praat rustig / praat met je normale stem / praat zachtjes.’
Pas als je kind zich na de 2e waarschuwingen nog niet aan de gemaakte afspraak houdt, dan volgt de consequentie, nl. stilzitten. Je blijft zelf zo veel mogelijk rustig en je rijdt ondertussen gewoon door.

meisjes_in_achterbak_vakantieAls je kind zich niet aan het stilzitten houdt…
Soms kunnen kinderen ondanks het niet verdienen van de sticker, de 2 waarschuwingen én de consequentie (het stilzitten) toch nog doorgaan met het lastige gedrag. Je zet dan de auto langs de kant van de weg, je geeft duidelijk aan waarom je stopt, je herhaalt nog een keer dat je kind korte tijd stil moet zitten voordat je verder rijdt. Je wacht dus totdat je kind de afgesproken tijd stil gezeten heeft. Pas daarna rijd je weer verder.

Deze laatste stap wil je natuurlijk graag voorkomen als je op vakantie gaat. Dan wil je graag kilometers maken en lekker door kunnen rijden. Uiteraard is het dan ook goed om regelmatig te stoppen (zie punt 1 hierboven), maar liever niet voor vervelend gedrag van je kinderen. Vandaar dat het goed is om op tijd met deze aanpak te beginnen. Als je pas gestart bent met deze aanpak, dan kan het best wel eens voorkomen dat je alle stappen moet doorlopen tot aan het parkeren van de auto. Als je deze aanpak duidelijk, rustig én consequent toepast, dan zul je merken dat je kind steeds beter weet wat er van hem/haar verwacht wordt en dan heb je steeds minder stappen nodig voordat je kind naar je luistert.

Vind je het lastig om deze tips toe te passen tijdens het autorijden? Of ben je op zoek naar aanvullende informatie en tips over hoe je op een prettige manier samen met je kind kunt reizen? Neem dan contact met me op.

Om op een positieve manier op te voeden, heb je hierboven een aantal basale tips gelezen, die van toepassing zijn in een specifieke situatie. Hiermee kun je alvast aan de slag om de opvoeding van je kind aan te pakken.

Daarnaast zijn er natuurlijk nog andere manieren om de opvoeding van je kind aan te pakken. Wil je graag weten welke manieren er nog meer zijn of wil je weten welke manier het best past jou en je kind past?
Neem dan contact met me op (via joyce@aksecoaching.nl of +31-6-11107102), zodat ik er – samen met jou – voor kan zorgen dat jouw kind de opvoeding krijgt die het verdient en die bij jou, je kind en je gezin past.

 


Wil je reageren op dit artikel of thema?
Zet je reactie dan onder dit artikel.

Wil je graag meer tips over leren luisteren en positief opvoeden?
Kom dan eens naar een lezing of workshop, die ik over dit thema houd. Klik hier om te zien wanneer de volgende thema-avond gepland staat en/of stuur een e-mail naar info@aksecoaching.nl om er een samen met mij te organiseren.

Het is natuurlijk ook mogelijk om ‘op maat’ adviezen te krijgen in een gesprek één-op-één; we plannen dan samen een kennismakings- / intakegesprek.

Ik hoop van harte dat je op basis van deze tips op een leuke manier aan de slag kunt met jouw manier van opvoeden én dat je autoritten rustiger én gezelliger zullen verlopen. Ik wens jullie veel mooie ritjes samen!

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

©2015-2018. Joyce Akse / Akse Coaching.

Naast deze tips stuurt Joyce maandelijks praktische opvoedtips rond naar al haar abonnees. Haar abonnees ontvangen haar opvoedtips helemaal GRATIS én vrijblijvend. Als je je er nu via haar website voor aanmeldt, ontvang je ook Joyce’ GRATIS Mini E-boek ‘5×5 OpvoedTips – Nóg meer genieten van opvoeden’ bij; eveneens helemaal GRATIS én vrijblijvend.

logo_akse_coaching_klein_nieuwGa (terug) naar de website van Akse Coaching.

Joyce heeft voor dit artikel de volgende referentie gebruikt: 
– Marx, Westpalm van Hoorn en Molenaar. (2009). Je peuter. Spectrum: Houten.
– Turner, Sanders & Markie-Dadds. (2011). Onderweg in de auto. Triple P International.
– Woolfson. (2001). De pientere peuter. Tirion Uitgevers bv: Baarn.

‘Nee, niet doen, dat mag niet!’ (Over: Grenzen stellen zonder ‘nee’ en ‘niet’)

vader_zoon_bank_zittend_leuningHoe vaak zeg jij per dag ‘nee’ of ‘niet’ tegen je zoon/dochter?
Wat denk je: 5x, 10x, 20x, 30x, 40x…?
Verderop in dit artikel lees je hoe vaak per dag ouders gemiddeld ‘nee zeggen’ tegen hun kind. Schrik niet…

Sommige ouders vinden ‘nee’ of ‘niet’ zeggen tegen hun kind heel lastig; andere ouders hebben er totaal geen moeite mee en gebruiken het regelmatig. Als je deze woorden gebruikt, dan wil je je kind natuurlijk iets duidelijk maken: er mag of kan iets niet (bijv.: je mag niet op de bank springen; je kunt nu niet buiten spelen) of je kind moet ergens op letten omdat het anders gevaarlijk wordt (bijv. je mag niet op straat lopen). Allemaal hele gewone zinnen, die jij als ouder vast wel eens gebruikt. Alleen heb je als ouder – als je vaak ‘nee’ en ‘niet’ zegt – soms het gevoel dat je politieagent aan het spelen bent in je eigen huis. En dat moet toch anders kunnen…

meisje_jongen_schreeuwendWist je al dat het woordje ‘niet’ lastig is om te verwerken, helemaal voor kinderen? (maar vaak ook voor volwassenen) Dat merk je eigenlijk meteen als je het woord gebruikt, bijv. ‘niet rennen in de woonkamer’, ‘niet aan die vaas komen’, ‘je mag je broertje niet slaan’ etc. Want wat doet je kind dan? Het gaat vlak daarna toch weer rennen, het komt toch nog even aan die vaas of het slaat z’n broertje toch. En dat terwijl je net gezegd hebt dat hij het niet zou doen!

Je denkt op zo’n moment misschien wel: m’n kind luistert gewoon niet naar me, hij doet het expres, hij daagt me uit. Niets is echter minder waar! Hij probeert op dat moment juist goed naar je te luisteren. Juist omdat het woordje ‘niet’ moeilijk te verwerken is, duurt het langer om er iets mee te kunnen doen. De andere woorden in die zinnen – ‘rennen’, ‘aankomen’, ‘slaan’ – begrijpt je kind wel snel en kan hij goed uitvoeren. Vandaar z’n reactie. Hij heeft dus wel degelijk gehoord wat je zei…

En daarbij komt nog eens dat we zeggen ‘niet rennen’, terwijl we eigenlijk bedoelen ‘rustig lopen’. We gebruiken dus in zo’n geval een negatieve uitdrukking om iets anders voor elkaar te krijgen. En we gaan er van uit dat ons kind onze bedoeling wel begrijpt, aanvoelt, ruikt…? 😉
Wil je hier meer over lezen? Zoek dan eens op ‘negation bias’, want zo wordt dit fenomeen genoemd.

vader_zoon_vinger_boosIk zie je al denken: dat is vreemd, dat heb ik nog nooit gehoord, dat kan toch niet…? En natuurlijk ook: wat moet ik dan? Hoe maak ik m’n kind dan duidelijk dat iets niet mag? Mag ik nooit meer ‘nee’ of ‘niet’ zeggen?

We hebben als ouders vaak het gevoel dat als we maar duidelijk ‘nee’ of ‘dat mag niet’ zeggen we dan blijk geven van goed ouderschap. Goede ouders kunnen namelijk heel goed grenzen stellen, laten niet over zich heen lopen, hebben hun kinderen goed onder controle en geven straf als hun kind niet heeft geluisterd etc. En als we niet vaak genoeg (of soms hard genoeg) ‘nee’ tegen ons kind zeggen, dan zijn we geen goede ouders, zijn we te soft, te aardig, laten we over ons heen lopen, krijgen onze kinderen altijd maar hun zin, worden ze verwend en ga zo maar door. Beide gedachtes kloppen wat mij betreft niet.

Hieronder  leg ik je 5 manieren uit waarmee je te vaak ‘nee’ en ‘niet’ zeggen kunt voorkómen.

meisje_knuffelt_vrouwOm je kind op een goede manier op te voeden, is het niet alleen belangrijk om grenzen te stellen en consequent te zijn. Er is nl. nóg een aspect noodzakelijk in de opvoeding.
Aan de ene kant is het nodig dat je grenzen stelt, afspraken maakt, duidelijkheid geeft, controle houdt, regelmaat biedt en structuur hanteert; aan de andere kant zijn warmte en betrokkenheid ontzettend belangrijk. Deze 2 ‘dimensies’ van grenzen & duidelijkheid aan de ene kant en warmte & betrokkenheid aan de andere kant moeten met elkaar in balans zijn. Als je deze 2 aspecten in een goede balans in je opvoeding weet te verweven, dan voed je je kind ‘autoritatief’ op. ‘Autoritatief opvoeden’ is één van vier verschillende opvoedstijlen. Kenmerkend voor deze opvoedstijl is o.a. een hoge mate van betrokkenheid, gevoeligheid, ouderlijke verzorging, overleg op basis van redeneren, controle uitoefenen en de stimulering van de autonomie van het kind.

Happy friendsOnderzoek wijst uit dat kinderen, die autoritatief opgevoed worden, later in hun leven de beste ‘uitkomsten’ hebben. Deze opvoedstijl leidt over het algemeen namelijk tot (o.a.) competente, onafhankelijke kinderen met een hoog gevoel van eigenwaarde en een hoog ontwikkeld gevoel voor sociale verantwoordelijkheid.
Lees ook eens over andere opvoedstijlen als autoritair, verwaarlozend en permissief. Op termijn kunnen deze opvoedstijlen bijzonder negatieve gevolgen hebben voor kinderen.

Goed opvoeden van je kind gaat dus niet alleen maar over grenzen stellen, ‘nee’ zeggen of je kind iets verbieden (d.m.v. ‘niet’); ook warmte en betrokkenheid zijn ontzettend belangrijk. En juist dat laatste aspect kan ondergesneeuwd raken als je voor je gevoel veel ‘nee’ en ‘niet’ zegt; denk ook maar weer terug aan je ‘politieagent-gevoel’. Gelukkig zijn er alternatieven om ‘nee’ en ‘niet’ (nagenoeg) uit je vocabulaire te halen. Die lees je hieronder.

 

Hieronder volgen 5 manieren waarmee je voorkomt om onnodig vaak ‘nee’ en ‘niet’ te zeggen:

(1) Zeg wat je bedoelt.
moeder_praat_met_zoonAls je gewend bent om te zeggen ‘niet rennen’ probeer dat dan te vervangen door ‘rustig lopen’ of ‘langzaam lopen’. Laat het woordje ‘niet’ zo veel mogelijk weg en zeg wat je eigenlijk bedoelt. Zeg dus wat je wilt dat je kind doet in plaats van wat hij niet zou moeten doen.

Hieronder volgen een aantal voorbeelden:

Uitspraken met ‘niet’: Uitspraken zonder ‘niet’:
* Niet aankomen Afblijven
* Niet schreeuwen Zachtjes praten / Rustig praten / Met je normale stem praten.
* Niet met je vingers eten Eet met je mes & vork / lepel / bestek.
* Niet op straat lopen / fietsen. Op de stoep lopen / fietsen.
* Niet met de bal gooien. (in huis) Je mag met de bal over de grond rollen.

 

(2) Probeer ‘nee’ zo veel mogelijk te voorkómen.
Laat je kind op veilige plekken spelen. Pas je huis zo aan aan je kind dat je niet 100% van de tijd op je kind hoeft te letten én niet steeds hoeft te zeggen dat hij ergens van af moet blijven omdat het kapot kan gaan of omdat hij zich er pijn aan kan doen. Dat geeft jou een rustiger gevoel en op die manier kan je kind zelf ook fijner spelen.

Houd in de gaten wat je kind spannend vindt of wat z’n aandacht trekt. Als het iets is waar hij zich pijn aan kan doen of wat hij kapot kan maken, leid ‘m dan af door iets anders te gaan doen.
Uiteraard is het altijd belangrijk om te weten wat je kind precies doet en om regelmatig een oogje in het zeil te houden.
jongen_snoep
Als je kind je vraagt om een snoepje (terwijl je weet dat hij al genoeg gesnoept heeft) dan hoef je dat uiteraard niet te geven. Geef je kind dan evt. wel een alternatief of een andere keuze. Je kunt bijvoorbeeld zeggen: ‘Je hebt net al een snoepje gehad. Als je echt nog iets wilt eten, dan mag je nu druiven of een banaan. Wat kies je?’ Je houdt je natuurlijk aan je eigen voorstel, ook als je kind gaat protesteren.

 

(3) Maak niet overal een punt van.
Zorg dat je een aantal duidelijke regels en afspraken hebt (die ook duidelijk zijn voor je kind) waar je kind zich aan moet houden en probeer de rest – waar mogelijk – wat losser te laten. Als je kind een keer een (voor jou) vreemde combinatie kleren of 2 verschillende sokken aan wil naar school, laat dat dan gewoon eens gebeuren. Of laat je kind zich eens lekker vies maken door in de modder of op een grasveld te spelen; de wasmachine haalt de meeste vlekken wel weer uit de kleren… 😉

 

(4) Geef aan wanneer wél kan wat je kind wil.
meisje_paraplu_in_plassen_stampenUiteraard is het niet handig als je kind op weg naar school uitgebreid in plassen gaat stampen, zo z’n kleren nat maakt en de hele dag met natte kleren op school zit. Soms kan het dus gewoon niet wat je kind wil.
Leg in zo’n geval rustig en duidelijk aan je kind uit waarom het op dat moment niet kan. Geef je kind een andere optie of geef aan wanneer het wél kan (en houd je aan die afspraak). Bijv.: je kunt nu niet in de plassen stampen, want dan worden je kleren nat en zit je de hele dag met natte kleren op school. Dat is niet prettig. Als ik je straks weer kom halen, dan neem ik laarzen voor je mee en dan mag je op de terugweg in de plassen stampen.’

 

(5) Toch nog wel eens ‘nee’ zeggen.
Uiteraard zul je toch nog wel eens ‘nee’ moeten zeggen. Beperk ‘nee zeggen’ dan wel tot situaties waarin het echt niet anders kan en je kind naar je moet luisteren omdat het anders te gevaarlijk is of waarin je snel én duidelijk moet handelen. Bijv. als je kind de straat op dreigt te rennen, als je kind z’n vingers in het stopcontact steekt etc.

Als je het aantal keren dat je ‘nee’ en ‘niet’ zegt drastisch vermindert, dan blijft het z’n effect behouden en is de kans veel groter dat je kind er op dat moment meteen naar luistert. Je zult merken dat je ‘politieagent- gevoel’ sterk afneemt en dat je manier van opvoeden een stuk positiever wordt.

 

vrouw_donker_kijkendVind je het lastig om ‘nee’ te zeggen tegen je kind? Heb je het gevoel dat je het te weinig tegen je kind zegt en dat je kind het eigenlijk vaker van je zou moeten horen? Heb je het gevoel dat je kind gewoon niet naar je luistert en dat hij haast over je heen loopt? Wil je leren hoe je op een positieve manier grenzen kunt stellen aan het gedrag van je kind zonder tekort te doen aan de warmte en betrokkenheid, die je je kind wilt bieden?

Of vind je het juist helemaal niet lastig om ‘nee’ tegen je kind te zeggen, maar heb je het vermoeden dat het eigenlijk wel wat minder kan? Wil je je kind vaker een alternatief kunnen bieden, zonder dat je je eigen ideeën en opvattingen aan de kant zet? Wil je leren hoe je op een positieve manier grenzen kunt stellen aan het gedrag van je kind zonder tekort te doen aan de duidelijkheid, controle en structuur, die je je kind wilt bieden?

Denk vooral niet dat je niet op een andere manier kunt opvoeden dan dat je nu doet. Er zijn meerdere manieren om kinderen op te voeden, ook binnen de autoritatieve opvoedstijl. Het is belangrijk voor de ontwikkeling en ontplooiing van je kind dat het die opvoeding krijgt waarbij de dimensies ‘warmte & betrokkenheid’ en ‘grenzen stellen & duidelijkheid’ met elkaar in balans zijn. Neem de opvoeding van je kind dan ook serieus, want het is ontzettend belangrijk voor zijn/haar ontwikkeling om het op een positieve manier aan te pakken!

contactOm op een positieve manier op te voeden, heb je hierboven een aantal basale tips gelezen. Hiermee kun je alvast aan de slag om de opvoeding van je kind aan te pakken. Daarnaast zijn er natuurlijk nog andere manieren om de opvoeding van je kind aan te pakken. Wil je graag weten welke manieren er nog meer zijn of wil je weten welke manier het best past jou en je kind past?
Neem dan contact met me op (via joyce@aksecoaching.nl of +31-6-11107102), zodat ik er – samen met jou – voor kan zorgen dat jouw kind de opvoeding krijgt die het verdient en die bij jou, je kind en je gezin past.

Wil je reageren op dit artikel of dit thema?

Wil je graag meer tips over leren luisteren en positief opvoeden?
moeder_praat_dochterKom dan eens naar een lezing of workshop, die ik over dit thema houd. Klik hier om te zien wanneer de volgende thema-avond gepland staat en/of stuur een e-mail naar info@aksecoaching.nl om er een samen met mij te organiseren.
Het is natuurlijk ook mogelijk om ‘op maat’ adviezen te krijgen in een gesprek één-op-één; we plannen dan samen een kennismakingsgesprek (dat kan o.a. bij mij op kantoor of via Skype).

Ik hoop van harte dat je op basis van deze tips op een leuke manier aan de slag kunt met jouw manier van opvoeden én dat je minder ‘nee’ en ‘niet’ tegen je kind zult zeggen. Ik wens jullie veel mooie momenten samen!

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Naast deze tips stuurt Joyce maandelijks praktische opvoedtips rond naar al haar abonnees. Haar abonnees ontvangen haar opvoedtips helemaal GRATIS én vrijblijvend. Als je je er nu via haar website voor aanmeldt, ontvang je ook Joyce’ GRATIS Mini E-boek ‘5×5 OpvoedTips – Nóg meer genieten van opvoeden’ bij; eveneens helemaal GRATIS én vrijblijvend.

logo_akse_coaching_klein_nieuwGa (terug) naar de website van Akse Coaching.

Joyce heeft voor dit artikel de volgende referenties en/of websites gebruikt:

– Groot de, I., (2014). Ouders zeggen 27 keer ‘nee’ per dag. Lees hier het artikel.
– Mama en Zo. 6 alternatieven voor nee zeggen. Lees hier het artikel.
– Marx, H., Westpalm van Hoorn, M., & Molenaar, H. (2007). Je peuter. Het Spectrum BV: Houten.
– Mies, J. (2013). Zeg niet wat je niet wilt – Over de onbedoelde kracht van de ontkenning. Lees hier het artikel.
– Nederlands Jeugdinstituut (NJi). Opvoedstijlen. Lees hier het artikel.