Peuterpuberteit: 10 domeinen om samen met je kind te overwinnen.

meisje_lachend_peuterToen je kindje nog een baby (0-1 jaar) was, ging het allemaal eigenlijk heel gemakkelijk.  Af en toe waren er wel wat dingetjes waar je even wat mee moest, zoals de hapjes die je baby niet meteen wilde eten of het doorslapen dat niet meteen wilde lukken, maar over het algemeen viel het reuze mee. Ook als dreumes (1-2 jaar) had je weinig met je kindje te stellen. Je kindje deed over het algemeen wel wat je zei, hij vond het fijn om je te helpen, om met je te kletsen, om me je te spelen en hij knuffelde je graag. Het was echt een lieverd!

Nu je kindje echter de peuterleeftijd (2-3 jaar) heeft bereikt, lijkt alles ineens heel anders. Natuurlijk is je kindje nu ook nog wel lief, maar sommige situaties zijn echt een stuk lastiger. Het is niet vanzelfsprekend meer dat je kindje meteen naar je luistert. Hij kan ook soms om onverklaarbare redenen een driftbui krijgen. Hij huilt soms heel hard, terwijl je niet goed begrijpt wat er nou aan vooraf ging. Verder wil hij op de gekste momenten van alles ‘zelluf’ doen, terwijl hij dat nog helemaal niet kan. Als je aanbiedt om te helpen, dan mag dat echt niet. Maar ondertussen is hij wel enorm gefrustreerd als het hem inderdaad niet lukt. Wat is er toch met hem aan de hand…?

De kans is groot dat je kind midden in de peuterpuberteit zit.

Op deze jonge leeftijd gebeurt er ontzettend veel met je kindje en daar staan we als ouder vaak helemaal niet bij stil. Je kindje ontwikkelt zich op allerlei gebieden en dat gaat in rap tempo. Je kunt je misschien wel voorstellen dat het voor je kindje ook niet allemaal even makkelijk is.

⇒ Hieronder vind je een overzicht van wat je kindje allemaal leert en wat daar voor je kindje (en jou) lastig aan is. Per domein geef ik je steeds één praktische tip om direct thuis toe te passen én geef ik je één leestip voor als je verder wil lezen over dat specifieke onderwerp. Onderaan het artikel geef ik je nog 5 extra opvoedtips. Op basis van deze informatie én tips leer je je peuter en zijn frustratie, boosheid en emoties niet alleen beter begrijpen, maar kun je er ook op een positieve manier op reageren. Daar komen ze…

 

(1) De sociale ontwikkeling van je peuter:
kinderen_spelen_op_grond_leidstersKinderen vinden het doorgaans heel fijn om met andere kinderen te spelen. Bij jonge peuters is dat vaak nog niet echt ‘samen’ spelen, maar eerder naast elkaar spelen. Naarmate je kindje ouder wordt, zal hij ook steeds meer echt samen spelen met andere kindjes.
Kinderen leren van het omgaan met anderen, van volwassenen én van andere kinderen.  Kinderen kijken naar elkaar, imiteren elkaar en leren zo nieuwe vaardigheden of nieuwe spelletjes. Vandaar dat het voor de sociale ontwikkeling van je kind belangrijk is om hem van jongs af aan met andere kinderen te laten spelen.

TIP: Wacht niet om je kindje met andere kinderen te laten spelen totdat hij naar de basisschool gaat. Spreek nu al regelmatig af met ouders van jonge kinderen uit de buurt, met vrienden die zelf ook jonge kinderen hebben of meld je kind aan voor de kinder- of peuteropvang. Op die manier krijgt je kindje de kans om te leren samen spelen.

Verder lezen: Lees m’n artikel ‘Hoe leer je je kind om rekening te houden met anderen?‘.

 

(2) Egocentrisme: Je peuter is bijzonder egocentrisch ingesteld.
kinderen_maken_ruzie_om_xylofoon_ouders_op_bankJonge kinderen zien de wereld vooral vanuit hun eigen standpunt. Ze zijn heel erg egocentrisch ingesteld en kunnen zich nog niet verplaatsen in het standpunt van een ander. Voor je peuter betekent dat wanneer hij iets wil, hij dat onmiddellijk wil. Hij houdt er geen rekening mee of het op dat moment kan en of jij dat als ouder wel goed vindt. Hij wil het hebben (of doen) en hij wil het nu!
Je kindje kan ook nog niet inschatten dat een ander iets zou ‘kunnen willen’. Je peuter denkt echt alleen nog maar vanuit zichzelf: ‘ik wil dat speeltje nu’ en houdt er geen rekening mee dat het andere kindje al een tijdje heel leuk met dat speeltje aan het spelen is en het vervelend kan vinden dat hij het van hem afpakt. Met alle gevolgen van dien…

TIP: Ga bij je kindje zitten als het samen met een ander kindje speelt  en leg uit wat er gebeurt; ‘ondertitel’ het, als het ware. Leg uit dat je kind niet zo maar iets mag afpakken, maar dat hij het wel eerst kan vragen. Als het kindje het dan afgeeft, dan mag hij het hebben. Zo niet, dan moet hij wachten totdat het kindje ermee klaar is. Doe voor wat ‘om de beurt’ is en wat ‘samen spelen’ precies inhoudt.

Verder lezen: Lees m’n artikel ‘Samen spelen, samen delen‘.

 

(3) Je peuter wordt langzaam maar zeker zindelijk. 
jongen_zit_op_potje_02Veel kinderen worden als peuter zindelijk. Dat betekent dat ze actieve controle krijgen over hun eigen blaas en darmen. Natuurlijk gebeuren er ook wel eens ongelukjes, die tot frustratie en boosheid kunnen leiden; niet alleen bij je kind, maar ook bij jou als ouder. Realiseer je dat alle kinderen in hun eigen tempo zindelijk worden. Het is nergens voor nodig om het te overhaasten. Ook jouw kindje zal na verloop van tijd zindelijk zijn.

TIP: Stel je tijdens en na de zindelijkheidstraining in op ongelukjes. Ga er van uit dat ze gaan gebeuren. Dat is helemaal niet erg en ze horen er echt bij. Het ene kind heeft er meer last van dan het andere. Zorg er voor dat je als ouder niet boos, maar er juist rustig op reageert. Bij een ontspannen aanpak zonder strijd leert je kindje op een fijne manier om zijn blaas en darmen te beheersen en om op zichzelf te vertrouwen.

Verder lezen: Wil je graag checken of je kindje wel / niet klaar is om zindelijk te worden? Klik dan hier om een korte test te doen.
Wil je graag starten met het stimuleren van de zindelijkheid van je kind of merk je dat het nog best moeilijk is om je kindje zindelijk te maken (of te houden)? Lees dan meer over mijn cursus ‘Tijd voor Zindelijkheid’.

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 


(4) De spraak- / taalontwikkeling van je peuter: 

peuter8Gemiddeld genomen zeggen kinderen rond hun eerste jaar hun eerste woordje. Meestal is dat ‘papa’ of ‘mama’. Ze leren daarna steeds meer woordjes. Je ziet dat ze op deze leeftijd ook nog regelmatig gebruik maken van non-verbale communicatie; door te wijzen of een bepaalde gezichtsuitdrukking weet je als ouder vaak al wat je kindje bedoelt.

TIP: Om de taal- / spraakontwikkeling van je kindje te stimuleren kun je bijvoorbeeld steeds benoemen wat je doet, benoemen wat je pakt of benoemen wat je aan je kindje geeft. Op die manier leert je kind steeds beter wat de klanken die hij van jou hoort betekenen en koppelt hij ze aan voorwerpen, kleuren, vormen ed. Daarna zal hij het ook steeds vaker zelf proberen te zeggen.

Verder lezen: Lees het artikel ‘5 tips om nóg beter met je baby, dreumes en peuter te communiceren‘ (gastbijdrage van Esther Sluijsmans).

 

(5) Motorische ontwikkeling van je peuter: Lekker bewegen.
Werk in opdrachtOok op dit gebied zet je kindje letterlijk en figuurlijk grote stappen. Hij begint met een paar losse stapjes en dat worden er langzaam maar zeker steeds meer. Hij leert ook te springen, te rennen, met een bal te gooien en te vangen, tegen een bal te schoppen of zijn evenwicht te bewaren. Als je kindje wat ouder is, leert hij ook te hinkelen, huppelen of koprollen. Je kunt hem op dit gebied doorgaans goed stimuleren en aanmoedigen. Kijk wat je kindje kan / wil doen en probeer hem er – indien nodig – bij te helpen of doe het hem vaker voor.

TIP: Geef je kindje de mogelijkheid om veel te bewegen en om lekker actief te spelen. Juist door te doen, leert je kindje op deze leeftijd enorm veel. Laat je kindje ook dagelijks buitenspelen (bij voorkeur 2 uur per dag). Dat kan in je eigen tuin of in een speeltuin bij jou in de buurt. Aangezien peuters nog geen gevaar zien, is het wel belangrijk om een oogje in het zeil te houden.

Verder lezen: Lees ook m’n artikel ‘Is het erg als kinderen niet buiten spelen? (Interview op L1 Radio)‘.

 

(6) Emotionele ontwikkeling van je peuter: Driftbuien. 
jongen_driftbui_achteroverJe kind leert steeds beter wat zijn emoties zijn. Hij gaat er ook – onbewust – steeds meer mee experimenteren. Hij zal meer momenten hebben van groot verdriet en heftig huilen; ook merk je nu dat je kind soms ineens heel bang kan zijn (denk aan bang voor honden, spoken, monsters, heksen etc.).
Ook boosheid kan op deze leeftijd in alle heftigheid voorbijkomen. Vooral tussen 15 maanden en 3 jaar hebben de meeste kinderen last van ongecontroleerde uitbarstingen, de zg. driftbuien. Wat je dan aan je peuter merkt of ziet, is dat hij plots ongeduldig wordt, geen teleurstelling kan verdragen of geen ‘nee’ van jou kan horen. Met andere woorden: je peuter zou het liefst zijn eigen gang gaan, maar dat kan op dat moment niet. Als reactie barst je kindje in woede (of tranen) uit en gaat flink tegen je te keer. Sommige peuters gaan dan schreeuwen, krijsen, slaan, schoppen of houden een tijdje hun adem in (‘breath holding spells’).

TIP: Op het moment van een driftbui heeft je kind jou nodig om zijn emoties onder controle te krijgen en om tot bedaren te komen. Daarom is het ontzettend belangrijk dat jij rustig blijft op het moment dat je kind een driftbui heeft. Houd hem dan in de gaten (evt. op een afstandje), zodat hij zichzelf niet (onbedoeld) pijn gaat doen.

Verder lezen: In m’n  artikel ‘M’n kind heeft vaker driftbuien. Wat nu?’ lees je meer praktische tips over hoe je met een driftbui omgaat.

 

(7) Eten: Bang voor nieuwe dingen
peuter3Jonge kinderen kunnen soms bang zijn / worden voor nieuwe dingen; dat noemen we ‘neofobie’. Ze willen dan ineens niet meer eten; ze weigeren dan bijvoorbeeld om iets te eten dat ze niet kennen. Als je daar als ouder te veel in meegaat of als je je kind niet op een positieve manier stimuleert, dan zie je vaak dat kinderen steeds meer eten gaan weigeren. De maaltijd mondt uit in een machtsstrijd tussen ouder en kind. De gezelligheid aan tafel is dan ver te zoeken.

TIP: Voorkom dat je je kind gaat dwingen om toch iets te eten. Dwingen werkt helaas averechts. Houd oog voor wat je kind wél goed doet aan tafel en benoem dat. Als je kind weet wat hij goed doet, dan is de kans groter dat hij dat opnieuw of vaker zal gaan doen.

Verder lezen: Lees m’n artikel ‘10 basistips om je kind of tiener beter te laten eten (incl. praktische tips)’.

 


fb_cursus_help_mijn_kind_luistert_niet
Cursus ‘Help, mijn kind luistert niet!?’
Wil je graag weten hoe je ervoor zorgt dat je kind beter én sneller naar je luistert?
Op een positieve, liefdevolle en constructieve manier.

=> Dan is deze cursus precies wat je zoekt.
=> Vraag nu GRATIS Les 1 van deze cursus aan.

Lees hier wat je allemaal van deze cursus mag verwachten.


 


(8) Slapen: Dutjes & monsters

meisje_huilend_uit_bedSlapen is op alle leeftijden heel belangrijk, dus ook voor je peuter. Ook op dit gebied van slaap verandert er van alles voor je kind: je jonge peuter gaat van twee naar één dutje en je oudere peuter gaat van één naar geen middagslaapje. Kort na zo’n verandering zal je kindje eraan moeten wennen dat hij wat minder slaap krijgt. Dat betekent niet alleen dat je kindje sneller of vroeger moe is, maar ook dat je kindje minder kan verdragen of prikkelbaarder is. Een mogelijk gevolg is dat een drift- of huilbui sneller kan optreden.
Daarbij is het voor je peuter nog bijna onmogelijk om feit en fictie uit elkaar te halen. Het heeft nog zo’n levendige fantasie dat het echt gelooft dat er een krokodil onder zijn bed ligt of dat er monsters / heksen op zijn kamer zijn. Je kind kan daar echt heel erg bang van worden.

TIP: Het heeft geen zin om te zeggen dat je kind zich ‘niet moet aanstellen’ of dat monsters / heksen niet bestaan. Voor je kindje bestaan ze namelijk wel en zijn ze echt. Hij gelooft er echt in (‘magisch denken‘). Neem daarom de zorgen van je peuter serieus, ga echter niet mee in zijn angst en stel hem uiteraard gerust. Kijk bijvoorbeeld samen onder zijn bed, zodat hij zeker weet dat daar niks ligt of jaag alle monsters met speciale ‘Monsterspray’ zijn kamer uit.

Verder lezen: In m’n artikel ‘Het middagdutje: Wanneer kan mijn kind het dutje ’s middags overslaan? (Incl. checklist)‘ lees je of je peuter er klaar voor is om het middagdutje over te slaan en hoe je dat kunt aanpakken. In m’n artikel ‘Ga nou toch lekker slapen, liefje! – 5 tips om je kind te leren slapen‘ lees je hoe je er voor zorgt dat je kindje ’s avonds rustig in slaap valt.

 

(9) Cognitieve ontwikkeling van je peuter: 
voorlezen_moeder_kind_op_bedMet de cognitieve ontwikkeling van je peuter bedoel ik zijn leervermogen. Hij leert allerlei nieuwe vaardigheden: hij leert steeds beter te begrijpen wat er om hem heen gebeurt, hij kan zijn geheugen steeds beter gebruiken en leert om kleine problemen aan te pakken en op te lossen. Ook kan hij steeds langer ergens zijn aandacht bij houden en zich langer op een taakje concentreren.

TIP: Om de cognitieve ontwikkeling van je peuter te stimuleren is het goed om dagelijks met je kindje te lezen. In de bibliotheek vind je allerlei (prenten)boeken, die uitermate geschikt zijn voor jonge kinderen. De thema’s in deze boeken sluiten vaak heel mooi aan op de belevingswereld van je kindje. Daarbij is samen lezen een mooie, gezellige één-op-één-activiteit, die kinderen doorgaans heel fijn vinden om samen met papa of mama te doen. Samen lezen vergroot ook nog eens zijn aandachtspanne en concentratievermogen en stimuleert zijn taal- / spraakontwikkeling. Dus door regelmatig voor te lezen, sla je heel makkelijk een aantal vliegen in één klap.

Verder lezen: Lees ook m’n artikel ‘Nog een keer lezen, nog een keer’- 5 eenvoudige tips om samen (voor)lezen met je kind nóg leuker te maken‘.

 

(10) Grote zus of broer worden: 
ouderschap_zwangere_buik_oudste_dochter2Veel kinderen worden op deze leeftijd ineens grote broer of grote zus. Dat is voor henzelf een grote omslag. Ineens moeten ze de aandacht, die ze altijd van papa en mama kregen, delen met een ander kindje. Het ene kindje gaat makkelijker met deze verandering om dan het andere.

TIP: Bereid je peuter goed voor op de komst van zijn broertje of zusje. Laat hem waar mogelijk helpen met de veranderingen in huis. Als hij bijvoorbeeld in een andere kamer gaat slapen, kan hij zelf zijn knuffels naar de nieuwe kamer verhuizen. Als hij in een ander (groter) bed gaat slapen, dan kan hij zelf een mooi dekbedovertrek uitzoeken. Laat je peuter ook helpen met de inrichting van de babykamer. Als de baby er eenmaal is, kun je je kindje een cadeautje geven ‘namens de baby’.

Verder lezen: Lees m’n artikel ‘Hoera, er komt een kindje bij! – 5 tips over hoe je je oudste voorbereidt op een broertje of zusje.‘.

 

Wat kun je nog meer doen als ouder om de frustraties, boosheid en heftige emoties van je peuter het hoofd te bieden? 

[A] Bewaar je rust, ook in uitdagende opvoedsituaties. 
moeder_meisje_lachend_bosProbeer zo veel als mogelijk rustig op je kindje te reageren, ook tijdens een pittige of heftige opvoedsituatie. Je kindje mag best aan jou merken dat een grens is bereikt en dat je niet altijd zo maar meegaat in wat je kindje wil. Het is belangrijk om hem dat op een rustige manier duidelijk te maken.

[B] Geef je kind duidelijkheid: ‘zeg wat je doet, doe wat je zegt’. 
Als je in allerlei situaties op dezelfde manier op je kindje reageert, dan weet hij steeds beter wat hij van jou kan verwachten en wat de bedoeling is. Dat vinden kinderen fijn; dat geeft hen rust en vertrouwen. Houd je vast aan de uitdrukking ‘zeg wat je doet, doe wat je zegt’: leg uit wat je gaat doen of wat je van je kindje verwacht en zorg er – op een fijne, liefdevolle manier voor – dat dat ook gebeurt.

[C] Geef je kind voldoende positieve aandacht. 
Speel met je kind, zodat je je kind voldoende positieve aandacht kunt geven. Alle kinderen hebben dat nodig. Probeer dan aan te sluiten bij wat je kind op dat moment aan het doen is. Uiteraard is dat ook een mooie gelegenheid om je kind iets nieuws te leren. Als je kind met de duplo aan het spelen is, kun je samen een ‘superhoge’ toren; zo hoog mogelijk (totdat hij omvalt). Of je probeert samen een puzzel te maken; eerst eentje die past bij zijn leeftijd en dan – afhankelijk van hoe het je kindje afgaat – maak je de puzzel wat makkelijker of juist wat moeilijker. Zo kun je je peuter stimuleren, op een manier en op het niveau dat goed bij hem past.
Ook als iets bij het spelen niet meteen lukt of als het je kindje niet zo leuk lijkt te vinden, hoeft dat niet te betekenen dat hij dat nooit meer gaat doen. Juist door het toch nog eens klaar te leggen, door het vaker te doen of door het regelmatig samen te oefenen, gaat het hem steeds beter af én is de kans groot dat hij het steeds leuker gaat vinden.

[D] Accepteer dat het de ene dag beter gaat dan de andere. De peuterpuberteit kan voor ouders best een heftige periode zijn. Onderschat het niet. Maar wees ook realistisch: er zijn niet alleen dagen waarop het niet lekker loopt, er zitten ook hele fijne dagen tussen. En bedenk: liep het vandaag niet zo lekker? Begin dan morgen weer met frisse moed en een schone lei.

[E] Vergeet niet dat je kindje nog altijd heel lief kan zijn en op momenten heel fijn is in de omgang. Ook als hij nu regelmatig een driftbui heeft of veel huilt, zijn er nog altijd momenten waarop je veel plezier aan hem beleeft en hij jou veel liefde geeft. Geniet van deze momenten. Laat die fijne momenten niet overschaduwen door de lastige(re) opvoedmomenten.

 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over één van deze thema’s, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

Referenties van gebruikte literatuur voor dit artikel: 
– Voorkom myopie bij jouw kind, met het gratis myopie-pakket. [ Klik hier. ]
– Woolfson, R. (2001). De pientere peuter. Uitgeverij Cantecleer: Baarn.

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘10 basistips om je kind of tiener beter te laten eten (incl. praktische tips).
– ‘10 basistips om je baby, kind of tiener lekker te laten slapen.
– ‘Het middagdutje: Wanneer kan mijn kind het dutje ’s middags overslaan? (Incl. checklist)
– ‘Boos zijn kun je leren! | 6 stappen om je kind te leren zijn boosheid te beheersen.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

© De foto van Joyce Akse is gemaakt door Ilona Tychon Fotografie.

logo_akse_coaching_groot_nieuwGa (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

De pedagogische tik: Doen of niet? (over: Waarom een tik helemaal niet nodig is.)

moeder_geeft_dochter_tik_billenOp uitnodiging van L1 Radio mocht ik een tijdje geleden in het programma van Ruud en Kris vertellen over de pedagogische tik.

Dit is natuurlijk een bijzonder gevoelig thema, waar veel over te vertellen valt, maar wat tijdens een radio-interview helaas niet allemaal aan bod kan komen. Hieronder probeer ik de essentie van het radio-interview samen te vatten en waar nodig uit te breiden met aanvullende informatie (o.a. gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek).
Onderaan dit blog vind je de verwijzing naar de websites, die ik voor de informatie van dit blog heb gebruikt.

logo_radio_l1_live
Joyce gaf een interview op L1 Radio over dit thema. De link naar dat interview vind je onderaan dit artikel.



THEMA: Een tijdje geleden zorgde een filmpje van supernanny Jo Frost wereldwijd voor veel ophef: een kind heeft iets verkeerd gedaan en wordt daarna door zijn vader met een riem geslagen. Het filmpje was te zien in een uitzending van EditieNL, waarna de discussie over de pedagogische tik weer oplaaide.

In het artikel hieronder heb ik het – in verband met de leesbaarheid – steeds over het kind, hij, hem en zijn. Maar ik heb het uiteraard net zo goed ook over meisjes. Kortom: waar je de ‘mannelijke verwijzing’ tegenkomt, kun je net zo goed ook zij of haar lezen.

 

vader_geeft_dochter_een_tikAllereerst wil ik graag duidelijk maken dat een pedagogische tik in Nederland strafbaar is. Het valt tenminste onder lichamelijke straffen (zoals: slaan, schoppen, bijten, knijpen, krabben, brandwonden toebrengen, slaan met een voorwerp ed.) en die zijn volgens het Burgerlijk Wetboek strafbaar. Het lastige aan dit thema is alleen dat je een lichte, kleine tik toch bijna niet als mishandeling kunt aanmerken. Het is dan ook ontzettend moeilijk om daarin de grens te bepalen.

 

Los van waar de grens van het wel of niet strafbaar zijn precies ligt, is het goed om na te denken over wat een kind precies leert als hij een tik van zijn ouder(s) krijgt.

Hieronder volgt een aantal punten:
meisje_slaat_metblok_op_jongen– Je kind leert dat het ‘ok’ is om te slaan. Je hebt als ouder een belangrijke voorbeeldfunctie en in de ogen van je kind is wat jij als ouder doet, goed.

– Je kind krijgt een dubbele boodschap. Je zegt tegen je kind dat hij niet zijn broertje, zusje of een ander kind mag slaan, maar jij mag hem wel slaan…

– Als een ander kind (of volwassene) jouw kind slaat, ben je waarschijnlijk erg boos en verdrietig. Je wilt nou eenmaal niet dat iemand anders jouw kind pijn doet.

– Als je kind iets gedaan heeft dat jij niet fijn vindt of wat verkeerd was en daarvoor een tik krijgt, dan weet hij niet wat het precies is wat jij onprettig of verkeerd vond. Als je kind een tik krijgt, zal hij waarschijnlijk wel stoppen met waar hij mee bezig was, maar meer uit schrik of angst voor jou dan dat hij precies weet wat hij verkeerd deed.

– Uit angst voor een nieuwe tik gaat je kind een volgende tik proberen te voorkómen. Je kind kan dan juist dingen stiekem gaan doen en/of over zijn gedrag gaan liegen. Daardoor veroorzaak je dus eigenlijk 2 nieuwe problemen.

– Het grootste gevaar van een (pedagogische) tik uitdelen zit ‘m erin dat je van een kleine, onschuldige tik gemakkelijk overgaat naar een tik die wat harder is, naar een tik die nog harder is en ga zo maar door. Want wat heb je nog achter de hand als je kind weer (of nog steeds) niet luistert…?

– Nadat je een tik hebt uitgedeeld, zul je vaak bij jezelf merken dat je een schuldgevoel krijgt of een gevoel van schaamte. Je voelt je er toch niet helemaal goed bij en je weet dat je uit onmacht hebt gehandeld. Je vraagt jezelf af waarom je het eigenlijk gedaan hebt, terwijl je ergens ook wel weet dat het niet goed is voor je kind en je het zelf ook liever niet doet. Hoe zou je het anders kunnen aanpakken…?

 


Wil je meer weten over dit thema en er ook het liefst zelf mee aan de slag gaan, zodat je de pedagogische tik kunt voorkómen?
Klik dan hier voor meer informatie over m’n opvoedcursus Leren luisteren.


 

Door de volgende punten als ouder ter harte te nemen, kun je voorkómen dat je je kind een tik geeft:

– Wacht niet te lang met het corrigeren van ongewenst gedrag van je kind. De kans is nl. erg groot dat jouw boosheid steeds erger wordt, waardoor het steeds moeilijker wordt om je te beheersen. Je 1e reactie op het ongewenste gedrag van je kind is dan al meteen zo boos en heftig, waardoor je je eigen emoties niet meer goed onder controle hebt.

– De manier waarop je op ongewenst gedrag reageert of de manier waarop je straf geeft, kan ervoor zorgen dat vervelend gedrag niet stopt òf zelfs erger wordt. En dat laatste is al helemaal niet de bedoeling!
Lees hier verder over een aantal valkuilen, waar je als ouder onbewust instapt, waardoor het gedrag van je kind onbedoeld juist erger kan worden…

 

Uiteraard is het ook belangrijk om te weten wat je wél kunt doen als je kind iets doet wat jij onprettig of onaanvaardbaar vindt:

vader_praat_liggend_met_zoon
1. Geef je kind veel positieve aandacht. Kinderen hebben veel aandacht nodig en het liefst positieve. Als ouder geven we ook het liefst positieve aandacht. Dat kun je (o.a.) doen door regelmatig samen met je kind te spelen, hem voor te lezen, oprechte & specifieke complimenten te geven en door naar hem te luisteren als hij je iets vertelt. Een paar keer per dag kort (positieve) aandacht geven werkt beter dan één keer lang.
Lees hier verder over positieve aandacht geven.

 

2. Maak duidelijke afspraken met het hele gezin. Wat vinden jullie als ouders belangrijk en wat wil je dat er bij jullie in huis (niet) gebeurt? Spreek daarbij je verwachtingen uit en geef vooral aan wat je wèl wil dat je kind doet (blijf dus niet hangen in ‘niet’). Door deze afspraken expliciet te maken, weet iedereen in huis wat de bedoeling is en op welke manier jullie graag met elkaar willen samenleven.

 

3. Geef aan wat er gebeurt als je kind zich niet aan een afspraak houdt. In onze maatschappij maken we afspraken met elkaar om op een fijne manier met elkaar te kunnen samenleven. Als we ons niet aan een afspraak houden, dan heeft dat gevolgen; niet altijd meteen negatief, maar er gebeurt dan vaak wel iets. Dat geldt ook voor thuis.
Natuurlijk geldt niet altijd dezelfde consequentie; de consequentie is afhankelijk van wat je kind precies (niet) doet.

Zodra je kind zich niet aan de afspraak houdt, dan:
moeder_praat_met_zoon– Herhaal je eerst (rustig & duidelijk) de afspraak, die jullie met elkaar gemaakt hebben. Ga er in eerste instantie altijd van uit dat je kind naar je wil luisteren.
– Geef aan wat je kind anders kan doen om zich toch aan de afspraak te houden.
– Houd je kind zich weer niet aan de afspraak, geef dan aan welke consequentie er volgt. Daarna is het belangrijk om je aan je eigen afspraak te houden en om de consequentie te laten volgen op het moment dat je aangaf. Die consequentie kan bijv. zijn: een logische consequentie, stilzitten of een time out. Iedere soort consequentie kun je niet zo maar inzetten en heeft z’n eigen ‘gebruiksaanwijzing’. Een belangrijk aspect van deze consequenties is dat er altijd een leermoment in zit; je kind moet precies weten waarom hij die consequentie krijgt en wat hij in de toekomst anders kan doen.
Lees hier meer over deze consequenties én over hoe je ze op een positieve en constructieve manier inzet.

Merk op dat bij de voorgaande punten nergens staat dat je je kind moet aanraken, een tik geeft of hem op een andere manier lichamelijk / geestelijk aanpakt. Er zijn nl. genoeg consequenties, waarmee je ongewenst gedrag van je kind op een positieve manier aanpakt. Een pedagogische tik is dan ook absoluut niet nodig!

Het is belangrijk om als ouder te weten wat je kunt doen als het ongewenste gedrag optreedt. Maar dat niet alleen! Het maakt het nl. veel gemakkelijker als je ongewenst gedrag ook kunt voorkómen én gewenst gedrag kunt stimuleren. Een kind dat bijv. lekker speelt, heeft geen tijd om lastig te zijn of vervelend te doen.

Wil je weten hoe je dat voor elkaar krijgt? Lees dan hier hoe we dat samen zouden kunnen doen.

 

moeder_geeft_dochter_een_kusEn realiseer je dat alle ouders wel eens iets tegen hun kind zeggen of bij hun kind doen, waar ze later spijt van hebben. Die gevoelens van frustratie en onmacht zijn voor alle ouders erg herkenbaar.
Probeer er voor te zorgen dat die momenten zo min mogelijk voorkomen èn biedt naderhand je verontschuldigingen aan (jij bent nl. ook maar een mens!). Daar leert je kind ontzettend veel van.
Maar uiteraard geldt de regel: Voorkómen is beter dan genezen!

 


Wil je meer weten over dit thema en er ook het liefst zelf mee aan de slag gaan, zodat je de pedagogische tik kunt voorkómen?
Klik dan hier voor meer informatie over m’n opvoedcursus Leren luisteren.


ezine

 

Maandelijks schrijft Joyce een artikel over belangrijke opvoedthema’s, waar ouders regelmatig tegenaan lopen.
=> Wil jij haar NIEUWSTE opvoedtips lezen?
Klik dan hier en meld je GRATIS én vrijblijvend aan voor Joyce’ e-zine, boordevol praktische opvoedtips.
Het e-zine verstuurt ze steeds op de 1e dag van de maand.
CADEAU: Kort na je aanmelding ontvang je alvast haar E-boek ‘5×5 OpvoedTips – Nóg meer genieten van je kind’ in je mailbox, zodat je meteen aan de slag kunt met de eerste praktische tips.
Zowel het e-zine als het e-boek ontvang je helemaal GRATIS én zonder verdere verplichtingen.

 


logo_radio_l1_live
Joyce gaf een interview op L1 Radio over dit thema.

Klik hier om naar het interview te gaan.

Lees verder over gerelateerde thema’s: 
– ‘Ik moet het mijn kind eerst minstens 3x vragen… – Hoe je je kind in 5 stappen leert om sneller naar je te luisteren.’ Klik hier.
– ‘4 manieren om je kind te helpen met lastige emoties (+ 3 BONUSTIPS)’. Klik hier.
– ‘In 5 stappen naar minder stress én positiever opvoeden’. Klik hier.
Klik hier voor andere opvoedtips.

Heb je vragen of opmerkingen over dit thema?
Mail die dan vrijblijvend naar info@aksecoaching.nl of plaats je reactie onder dit bericht.

Alvast veel succes met deze tips!

Mvg, Joyce Akse

 

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2016 – 2018. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.
logo_akse_coaching_groot_nieuw

 

Ga (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 


Joyce gebruikte de volgende referenties voor dit artikel:

– ‘Van pedagogische tik tot kindermishandeling’. NJi. Klik hier.
– Burgerlijk Wetboek, boek 1. Klik hier.

Nadat ik dit artikel had geschreven (in 2016) verscheen o.a. dit interessante artikel over hetzelfde thema, dat je misschien ook wil lezen:

  • Kraak, A. (2017). Zin en onzin van de pedagogische tik. Klik hier.


Luister naar L1 Radio.

‘De time out: Hoe werkt die eigenlijk?’ (over: De time out in 5 stappen)

jongen_zit_op_stoelDe laatste maanden (of zelfs jaren) is er in opvoedingsland veel te doen over de ‘time out’. Je kent vast wel supernanny Jo Frost, die kinderen regelmatig op de ‘naughty chair’ zet; dat is één manier om een time out toe te passen. Er zijn echter felle voorstanders én fervente tegenstanders van deze opvoedtechniek…
Voorstanders vinden het een handige opvoedtechniek om je kind duidelijk te maken dat hij een grens gepasseerd is; tegenstanders vinden dat een kind tijdens een time out afgewezen wordt en ze zijn bang dat dat grote gevolgen heeft voor zijn ontwikkeling.
Wat mij opvalt aan deze discussie is dat er over het algemeen van uit gegaan wordt dat iedereen wel hetzelfde zal bedoelen als hij het over een time out heeft. Als je de artikelen in tijdschriften leest (of als je het aan een willekeurige ouder vraagt), dan kan een time out betekenen dat je je kind naar z’n kamer stuurt om af te koelen, dat je hem op de gang zet omdat je ‘m even niet meer wilt zien of dat hij een paar minuten in de hoek moet staan om na te denken over wat hij net gedaan heeft. Allemaal verschillende manieren om je kind een time out te geven, die toch heel anders zijn…
Er wordt vaak ook niet bij stilgestaan wat het gedrag nou precies is waarvoor een kind een time out kan krijgen. Is dat omdat hij zijn zusje slaat, omdat zij met zijn autootjes gooit, omdat hij al de hele ochtend niet naar je luistert of omdat zij een driftbui krijgt? Ook weer allemaal heel diverse aanleidingen waarvoor je kind wel (of misschien toch ook weer niet) een time out zou kunnen krijgen…
vrouw_schreeut_het_uitEn hoe zit het eigenlijk met jouw gemoedstoestand als ouder? Geef jij je kind vooral een time out als je kind een paar keer niet naar je heeft geluisterd of verschilt dat eigenlijk wel eens en is het – als je heel eerlijk bent – ook wel afhankelijk van jouw eigen emoties. Zet je je kind bijv. sneller in de hoek als je zelf niet goed in je vel zit dan wanneer je vrolijk en helemaal happy bent…?
Zo zou ik nog wel andere factoren kunnen opnoemen, waardoor de ene time out de andere niet is… Allemaal punten, die de discussie over het wel of niet moeten toepassen van de time out, zo ontzettend lastig maken. In het onderstaande artikel wil ik graag voor je op een rijtje zetten waar een time out aan zou moeten voldoen en hoe je ‘m uitvoert.
De uitgebreide versie lees je in m’n cursus ‘Help, mijn kind luistert niet!?.
Daarnaast wil ik je graag uitleggen wat de voor- en nadelen van een time out zijn; en dat zijn er nogal wat… Om te voorkómen dat dit een veel te lang artikel wordt, splits ik het artikel echter in 3 delen:
(1) Wat is een time out en hoe pas je ‘m op een goede manier toe?
(2) Wat zijn de voordelen van het gebruik van een time out?
(3) Wat zijn de nadelen van het gebruik van een time out?

In dit artikel lees je alleen het eerste deel en – als je de andere 2 artikelen ook wilt lezen – dan kan dat binnenkort* via dit OpvoedBlog.
* Deze artikelen zijn op dit moment helaas nog niet beschikbaar…

Wat is een time out en hoe pas je ‘m op een goede manier toe?
meisje_slaat_metblok_op_jongenEen time out pas je toe als je kind ontoelaatbaar gedrag vertoont en dat is dan ook meteen één van de weinige redenen om een time out toe te passen. Het gaat om gedrag dat een grens overgaat van wat jij in alle redelijkheid acceptabel vindt. Je bepaalt als ouder zelf wat acceptabel en wat ontoelaatbaar gedrag is. Wat mij betreft is dat bijv. een situatie waarin je kind iemand anders (mens of dier) opzettelijk pijn doet, bijv. als je kind jou schopt als hij het niet met je eens is, zijn broertje slaat als hij wat van hem afpakt of als hij uit het niets de kat hard aan zijn staart trekt.

Je kunt een time out echter ook inzetten als
je hebt gemerkt dat andere opvoedtechnieken (zoals de logische consequentie èn stilzitten) niet hebben gewerkt (dus voor datzelfde gedrag en op dàt moment). Je hebt die andere opvoedtechnieken dus wel al voor dat gedrag ingezet, maar je kind blijft maar doorgaan met het ontoelaatbare gedrag.

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.



Voor de duidelijkheid: voordat je je kind een time out geeft, is er dus al best veel gebeurd.
* Daardoor is je kind waarschijnlijk erg boos, verdrietig of gefrustreerd geraakt en jij ook… Om te voorkómen dat jullie emoties nog verder oplopen en de situatie helemaal uit de hand loopt, is het goed om allebei een pas op de plaats te maken. Daar is de time out bij uitstek geschikt voor. De bedoeling is dan ook om op dat moment allebei (letterlijk en figuurlijk) afstand te nemen van de situatie èn van elkaar met als doel om allebei weer rustig te worden.
* In principe heb je je kind dan al een aantal keren gewaarschuwd èn de kans gegeven om naar je te luisteren. Hij heeft al andere consequenties gekregen en – toen dat niet voldoende bleek te werken – heeft je kind stilgezeten. Maar je kind luistert nu nog steeds niet…
Lees hoe je deze andere opvoedtechnieken inzet in m’n cursus ‘Help, mijn kind luistert niet!?’.

vrouw_kwaad_vinger_omhoogDat wil overigens niet zeggen dat je tot nu toe jouw emoties de vrije hand mocht geven, zeker niet zelfs. Het is belangrijk om als ouder – ook in dit soort uitdagende opvoedsituaties – rustig  te blijven. En uiteraard begrijp ik heel goed dat dat in praktijk nog best lastig is.
Het is ook belangrijk om op zo’n momenten geen kleinerende of kwetsende dingen tegen je kind te zeggen; die kunnen vaak (onbedoeld) ontzettend hard aankomen en een grote impact hebben op het zelfbeeld en zelfvertrouwen van je kind. Daarom is het erg belangrijk om dat soort opmerkingen te voorkómen.
Merk je dat je in dit soort situaties vaker je emoties niet meer onder controle hebt? Zoek dan professionele hulp voordat je echt de controle over jezelf verliest en je dingen doet waar je achteraf spijt van hebt en/of niet meer goed kunt maken. Die hulp zou ik jou evt. ook kunnen bieden.

 
Als je dus al die stappen doorlopen hebt, dan pas kan een time out toegepast worden. De stappen van een time out zien er als volgt uit:

 

(1) Neem je kind op een rustige manier mee naar een andere ruimte.
Het gaat dan om een ruimte waar je kind net niet was (dus als hij het ontoelaatbare gedrag in de keuken of woonkamer liet zien, dan gaat hij uit die ruimte naar een andere ruimte) èn waar hij zich niet kan bezeren. Die ruimte moet dus veilig zijn. Een voorbeeld van zo’n ruimte kan zijn: in de gang of op de trap. Hieronder ga ik even uit van de trap in de gang als ‘time out-plek’.
(2) Zodra je kind op de trap zit, leg je kort, rustig en duidelijk uit waarom je hem daar even laat zitten.
moeder_praat_met_zoonHet is belangrijk om dat te doen, zodat hij precies weet waarom hij daar zit. Nadat je dat 1x verteld hebt, loop je weg. De tijd van de time out gaat nu in.
Jouw uitleg gaat overigens strikt over het gedrag van je kind en niet over wat jij van je kind vindt. Zeg dus niet ‘Ik vind het niet lief als je je zusje slaat.’ of ‘Je hebt net je broertje gebeten. Wat ben je toch een stout kind.’ of ‘Waarom kun jij nou nooit eens lief zijn.’. Zeg wel: ‘We hebben afgesproken dat we elkaar geen pijn doen. Je hebt net je zusje geslagen en dat mag niet; je hebt je niet aan onze afspraak gehouden. Daarom zet ik je nu 1 minuut in de time out. Blijf hier rustig zitten en zodra de minuut om is, kom ik je weer halen.’
(3) Tijdens de time out reageer je niet meer op je kind; je zegt en kijkt dus niet meer tegen/naar je kind.
jongen_op_trap_vader_kijktDe enige uitzondering daarop is als je kind van z’n plek afkomt. In dat geval breng je hem weer rustig terug. Je hoeft dan echter niet opnieuw een uitleg te geven over de reden waarom hij daar zit; dat heb je nl. al gedaan. Je mag er voor nu even van uit gaan dat je kind weet wat de bedoeling is (en je komt er straks – na de time out wèl nog even op terug). Als je kind toch uit de time out plek komt, is het de bedoeling dat je de timer of eierwekker opnieuw zet.
Deze stap is overigens het ‘hardste’ en meest onplezierige onderdeel van een time out, het deel dat tegenstanders m.i. ook het meest tegen de borst stuit, mn. omdat je kind zich dan afgewezen kan voelen. Als jij er niet achter staat om op deze manier met je kind om te gaan nadat het ontoelaatbaar gedraag heeft laten zien, dan moet je het ook niet doen; het zal dan eenvoudigweg toch niet werken. Maar als je de time out zelf op een eerlijke en redelijke manier aanpakt en het op rustige en duidelijke manier naar je kind toe brengt, dan zal het mogelijke gevoel van afwijzing voor je kind nog maar minimaal zijn. Het zal daardoor wel leren – en dat is juist het doel van de time out – dat zijn gedrag grenzen kent èn gevolgen heeft.
 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


(4) Zodra de tijd om is, ga je naar je kind toe en vraag je wat je kind nu anders gaat doen.
meisje_time_out_staat_achter_stoelJe vraagt aan je kind of hij nog weet waarom hij een time out kreeg. Als je kind het niet meer weet, dan maak je daar geen halszaak van. Door de heftige emoties die er speelden, kan het echt zijn dat hij niet meegekregen heeft wat je aan het begin van de time out zei. Herhaal dan zelf nog eens kort de reden waarom je hem in de time out hebt gezet.

Vraag vervolgens aan je kind wat hij de volgende keer anders gaat doen, zodat hij de lastige situatie waar hij net in zat op een prettigere manier kan aanpakken (prettiger voor de ander, voor jou en voor hemzelf). Dit gesprekje hoeft echt niet lang te duren; het is zelfs beter – zeker voor jonge kinderen – om het kort, bondig en duidelijk te houden. Maak het dan weer goed met elkaar door elkaar even te knuffelen en/of een kus te geven.

 

(5) De time out zit er nu helemaal op.
mamma_speelt_met_peuter_meisjeJe kind heeft z’n ‘straf’ of consequentie gehad (incl. het leermoment!) en verdient nu een nieuwe kans. Geef je kind daarna dan ook (oprecht!) die nieuwe kans om lekker te gaan spelen of om lekker verder te gaan met waar hij voor de time out mee bezig was. Als het goed is, weet hij nu wat hij kan doen om de lastige situatie, waar hij net in zat, anders aan te pakken. Zodra je ziet dat je kind het nu op een goede manier aanpakt, zeg je dat meteen tegen je kind (kom dan echter niet meer terug op de vorige situatie of op de time out). Laat je kind dus merken dat je gezien hebt dat hij het nu op een fijne manier aanpakt. Dat is ontzettend belangrijk. Je kind moet nl. horen dat hij het nu goed doet. Dat zal er voor zorgen dat hij dat in de toekomst vaker zal gaan doen.

In m’n cursus ‘Help, mijn kind luistert niet!?’ lees je meer over de time out, bijv. over wat je tijdens de time out van je kind mag verwachten, wat hij van jou verwacht, hoe lang een time out max. mag duren en de voorbereiding ervan. Daarnaast lees je ook nog vele andere opvoedtechnieken die bijdragen aan een positieve & constructieve opvoeding. Lees er hier meer over.

 

Mijn persoonlijke opvatting over het wel/niet inzetten van een time out:
time_outZoals je hierboven gelezen hebt, kent de time out vrij veel spelregels. Je voert hem dan ook niet zomaar even uit. Je kunt ‘m alleen op een goede manier uitvoeren als jij ‘m zelf goed in de vingers hebt (je weet precies wat je wel/niet doet en wanneer), als je weet wat het doel is (even afstand van elkaar nemen om erger te voorkomen) en als je kind weet wat er gaat gebeuren (je kind weet dat de kans bestaat dat hij een time out krijgt en wat dat inhoudt). Een time out werkt alleen als je ‘m op een goede manier toepast, zeker niet te vaak en vrijwel altijd voorafgegaan door andere opvoedtechnieken (waardoor een time out soms helemaal niet meer nodig blijkt te zijn).
En uiteraard verraad ik hiermee of ik een voor- of tegenstander ben van de time out.

=> Wat mij betreft mag je een time out toevoegen aan je uitgebreide arsenaal aan opvoedtechnieken, maar alleen onder de strikte voorwaarden zoals hierboven beschreven.

En aangezien dit nog maar een deel is van wat er over de time out en het gebruik ervan te vertellen is, schrijf ik binnenkort nieuwe artikelen over dit thema. Deze kun je binnenkort lezen op mijn OpvoedBlog.

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over. 


 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2016-2019. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Joyce gebruikte o.a. onderstaande referenties voor dit artikel:
– Sanders, M.R., Markie-Dadds, C., & Turner, K.M.T. (2007). Positief opvoeden: Triple P voor iedere ouder. The University of Queensland: Australia.

Lees verder over gerelateerde thema’s:

– ‘Ik moet het mijn kind eerst minstens 3x vragen… – Hoe je je kind in 5 stappen leert om sneller naar je te luisteren.’ Klik hier.
– ‘Nee, niet doen, dat mag niet!’ (Over: Grenzen stellen zonder ‘nee’ en ‘niet’). Klik hier.
– ‘4 manieren om je kind te helpen met lastige emoties (+ 3 BONUSTIPS)’; klik hier.
Klik hier voor andere opvoedtips, o.a. over luisteren, eten, slapen en nog veel meer.

 

logo_akse_coaching_groot_nieuwGa (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Samen spelen, samen delen? | 5 tips om je kind te leren om met andere kinderen samen te spelen.

meisje_duwt_broertje_weg_loopfietsBroertjes & zusjes: ze kunnen meestal niet zonder elkaar, maar ook niet met elkaar… Hoe je kinderen met elkaar om gaan, kan je soms echt wel hoofdbrekens bezorgen. Je ziet dat ze elkaar pijn doen, elkaar slaan of ze zeggen heel gemene dingen tegen elkaar. En dan is er ook nog die onvoorspelbaarheid: het ene moment spelen ze ontzettend lief met elkaar en het andere moment slaan ze elkaar ‘de koppen in’, soms zelfs letterlijk…

 

Voor jou als ouder zijn dat hele lastige momenten, want je wil niets liever dan dat je kinderen goed met elkaar kunnen opschieten, dat ze elkaar geen pijn doen en dat ze op een fijne manier met elkaar omgaan. Toch zijn kleine ruzietjes of onenigheden haast onvermijdelijk.

 

Jonge kinderen, zoals dreumesen en peuters, zijn van nature egocentrisch* ingesteld; ze eigenen zich bijv. heel gemakkelijk speeltjes toe, eenvoudigweg omdat ze er zelf mee willen spelen én dat willen ze nu! Ze realiseren zich nog niet dat dat andere kindje, dat met dat speeltje aan het spelen was, er ook graag mee speelde; met een kleine ruzie of huilbui tot gevolg…
*Egocentrisme bij dreumesen & peuters: deze jonge kinderen zijn nog erg op zichzelf gericht, ze hebben nog geen begrip voor het standpunt van iemand anders en ze hebben veel moeite om in te zien dat anderen ook gevoelens en ideeën hebben

Tot op zekere hoogte kunnen kinderen er dus eigenlijk niks aan doen dat ze zo op andere kinderen reageren. Jonge kinderen zullen dan ook nog moeten leren hoe ze op een goede manier met andere kinderen kunnen spelen. Oudere kinderen hebben dat deels al geleerd, maar ook zij kunnen soms nog wat hulp gebruiken. Of kun je ze eigenlijk beter niet helpen…?

⇒ In dit artikel lees je hoe je de sociale ontwikkeling van je kind kunt ontwikkelen en geef ik je 5 tips om je kind te leren op een fijne manier samen met andere kinderen, o.a. z’n broertje of zusje, te spelen.

 

(1) Laat je kind regelmatig met andere kinderen spelen.
jongen_meisje_steken_tong_uitDat lijkt van de ene kant een open deur, van de andere kant misschien juist tegenstrijdig.

Open deur: kinderen zijn heel geïnteresseerd in andere kinderen en willen graag met hen spelen. Dreumesen en peuters spelen nog niet echt samen, maar veel meer naast elkaar. Op die manier zijn ze wel bij elkaar en leren ze van elkaar door naar elkaar te kijken en door de manier waarop het andere kindje met iets speelt. Vanaf de kleutertijd komt het ‘samen spelen’ steeds beter uit de verf en leren ze ook steeds meer van de interactie met elkaar.

Tegenstrijdig: als je kind altijd maar ruzie lijkt te hebben met andere kinderen, dan heb je misschien de neiging om je kind een tijdje uit de buurt te houden van andere kinderen. Het nadeel daarvan is alleen dat je kind daar eigenlijk niks van leert. Juist door met andere kinderen te spelen, leert je kind wat hij wel en wat hij beter niet kan doen. Zorg er voor, juist als je kind moeite heeft met samen spelen, dat je af en toe bij je kind gaat zitten om hem te begeleiden in het ‘samen spelen’.

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 


(2) Leg je kind uit wat ‘samen spelen, samen delen’ betekent én doe het voor.

kinderen_ruzieVeel ouders zijn geneigd om bij een ruzie tussen kinderen gauw te zeggen ‘kom op, wel samen spelen, samen delen, he’ in de hoop dat hun kinderen begrijpen wat ze dan moeten doen. Terwijl voor (mn. jonge) kinderen heel moeilijk te begrijpen is wat je daar nou precies mee bedoelt. Het woord ‘spelen’ weten ze vaak wel, maar wat is ‘samen’ en wat is ‘delen’? Dat zijn vrij abstracte en dus moeilijke woorden voor je kind om goed te begrijpen, laat staan om het meteen uit te kunnen voeren.

Ik bedoel uiteraard niet dat je deze uitspraak dan maar beter niet meer moet gebruiken; integendeel! Versterk je woorden met uitleg: leg uit wat je er precies mee bedoelt en doe het voor. Als je dat regelmatig doet, gaat je kind het steeds beter begrijpen en uiteindelijk ook uit zichzelf doen. Datzelfde geldt ook voor ‘om de beurt’. Leg je kind uit wat je er precies mee bedoelt en doe het voor.
Dit kun je thuis heel goed oefenen. Ga samen met je kind spelen en leg uit wat jouw bedoeling is, wat je met hem wil oefenen. In het begin kan het nog best moeizaam gaan, maar na verloop van tijd merk je dat het al een stuk beter gaat.

 

(3) Laat je kind merken dat hij op een fijne manier met andere kinderen speelt.
kinderen_spelen_met_blokken_treinAls je vindt dat je kind op een fijne manier met z’n broertje, zusje of vriendje speelt, laat dat dan merken, meteen op het moment zelf én zo specifiek mogelijk. Zeg tegen je kind ‘wat fijn dat je het speeltje meteen aan Emma gaf toen ze er om vroeg. Dat vind ik erg lief van jou’. Dit is heel belangrijk om je kind te stimuleren om vaker op die manier met zijn andere kinderen om te gaan.

 

(4) Stimuleer je kind om rekening te houden met de gevoelens van anderen.
Naarmate je kind ouder wordt, krijgt hij steeds meer oog voor de ideeën en gevoelens van andere kinderen en volwassenen. Als jij hem daar ook attent op maakt, dan zal hij nog sneller gaan begrijpen dat anderen iets niet of juist wel leuk vinden. Zeg tegen je kind bijv. ‘je hebt het speeltje van Guus afgepakt. Guus is er verdrietig van geworden, kijk maar, hij huilt.’ Andersom werkt natuurlijk ook: ‘kijk eens hoe blij Fleur nu is, nu je haar het blokje gegeven hebt’. Je kind leert daardoor dat zijn gedrag gevolgen kan hebben voor anderen.
Let op dat je dit natuurlijk niet overdrijft. Je kind hoeft niet alleen maar rekening te houden met anderen en mag ook leren om voor zichzelf opkomen. ‘Met mate’ is natuurlijk het devies.

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


(5) Probeer je kinderen de ruzie zelf op te laten lossen.

moeder_scheidt_broer_zus_ruzieJe hoeft als ouder niet altijd scheidsrechter te spelen. Zo lang de ruzie enigszins gelijkwaardig is en de een niet enorm het onderspit delft bij de ander, is het voor je kind(eren) juist heel leerzaam om de ruzie zo veel mogelijk zelf op te lossen. Als je toch vindt dat je tussenbeide moet komen, probeer dan geen partij te trekken, maar begeleidt het proces; op die manier ben je geen scheidsrechter maar eerder een tolk om de gevoelens van je kinderen aan elkaar te vertalen.

Nog even dit: Houd er rekening mee dat het juist goed is dat kinderen in de veilige thuissituatie leren om met anderen om te gaan. Ze kunnen thuis eens boos reageren en kijken hoe de ander er op reageert; ze kunnen thuis eens een scheldwoord gebruiken om te merken welke consequenties er aan verbonden zijn, bijv. hoe reageren papa of mama als ik dit zeg of als ik dit doe bij m’n broer of zus. Thuis kunnen ze dat op een veilige manier uitproberen zonder dat de onderlinge relatie verstoord raakt; ondanks een ruzie blijven ze nog steeds broer en zus (waar een vriendje hem de rug zou kunnen toekeren).

Kinderen leren ontzettend veel van ruzie maken: ze leren enerzijds om voor zichzelf op te komen en anderzijds om de behoeften van anderen aan te voelen en te respecteren. Ze oefenen hun sociale vaardigheden en op welke manieren ze conflicten kunnen oplossen, waardoor ze zelf ook weer weerbaarder worden en dat gaat natuurlijk met vallen en opstaan. Als ze thuis op een goede manier leren om met deze lastige situaties om te gaan, dan zullen ze het uiteindelijk buitenshuis ook steeds beter weten aan te pakken.

 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


Ik hoop van harte dat je op basis van deze tips op een leuke manier aan de slag kunt met jouw manier van opvoeden én dat je kinderen weer vaker op een fijne manier met elkaar kunnen spelen. Veel plezier samen!

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2015-2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Joyce heeft voor dit artikel de volgende referenties gebruikt:
– Marx, Westpalm van Hoorn en Molenaar. (2009). Je peuter. Spectrum: Houten.
– Turner, Sanders & Markie-Dadds. (2011). Delen en samenspelen. Triple P International.
– Woolfson. (2001). De pientere peuter. Tirion Uitgevers bv: Baarn.

 

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘Hoe je in slechts 5 stappen de emotionele veerkracht van je kind of tiener stimuleert‘ [incl. korte test].
– ‘Waarom worden kinderen en tieners toch zo boos?‘.
– ‘Sturing & verbinding: Waarom beide aspecten onmisbaar zijn in de opvoeding van jouw kind.
– ‘Wat doet een opvoedcoach eigenlijk? | Joyce Akse vertelt.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

 
logo_akse_coaching_klein_nieuwGa (terug) naar de website van Akse Coaching.