Peuterpuberteit: 10 domeinen om samen met je kind te overwinnen.

meisje_lachend_peuterToen je kindje nog een baby (0-1 jaar) was, ging het allemaal eigenlijk heel gemakkelijk.  Af en toe waren er wel wat dingetjes waar je even wat mee moest, zoals de hapjes die je baby niet meteen wilde eten of het doorslapen dat niet meteen wilde lukken, maar over het algemeen viel het reuze mee. Ook als dreumes (1-2 jaar) had je weinig met je kindje te stellen. Je kindje deed over het algemeen wel wat je zei, hij vond het fijn om je te helpen, om met je te kletsen, om me je te spelen en hij knuffelde je graag. Het was echt een lieverd!

Nu je kindje echter de peuterleeftijd (2-3 jaar) heeft bereikt, lijkt alles ineens heel anders. Natuurlijk is je kindje nu ook nog wel lief, maar sommige situaties zijn echt een stuk lastiger. Het is niet vanzelfsprekend meer dat je kindje meteen naar je luistert. Hij kan ook soms om onverklaarbare redenen een driftbui krijgen. Hij huilt soms heel hard, terwijl je niet goed begrijpt wat er nou aan vooraf ging. Verder wil hij op de gekste momenten van alles ‘zelluf’ doen, terwijl hij dat nog helemaal niet kan. Als je aanbiedt om te helpen, dan mag dat echt niet. Maar ondertussen is hij wel enorm gefrustreerd als het hem inderdaad niet lukt. Wat is er toch met hem aan de hand…?

De kans is groot dat je kind midden in de peuterpuberteit zit.

Op deze jonge leeftijd gebeurt er ontzettend veel met je kindje en daar staan we als ouder vaak helemaal niet bij stil. Je kindje ontwikkelt zich op allerlei gebieden en dat gaat in rap tempo. Je kunt je misschien wel voorstellen dat het voor je kindje ook niet allemaal even makkelijk is.

⇒ Hieronder vind je een overzicht van wat je kindje allemaal leert en wat daar voor je kindje (en jou) lastig aan is. Per domein geef ik je steeds één praktische tip om direct thuis toe te passen én geef ik je één leestip voor als je verder wil lezen over dat specifieke onderwerp. Onderaan het artikel geef ik je nog 5 extra opvoedtips. Op basis van deze informatie én tips leer je je peuter en zijn frustratie, boosheid en emoties niet alleen beter begrijpen, maar kun je er ook op een positieve manier op reageren. Daar komen ze…

 

(1) De sociale ontwikkeling van je peuter:
kinderen_spelen_op_grond_leidstersKinderen vinden het doorgaans heel fijn om met andere kinderen te spelen. Bij jonge peuters is dat vaak nog niet echt ‘samen’ spelen, maar eerder naast elkaar spelen. Naarmate je kindje ouder wordt, zal hij ook steeds meer echt samen spelen met andere kindjes.
Kinderen leren van het omgaan met anderen, van volwassenen én van andere kinderen.  Kinderen kijken naar elkaar, imiteren elkaar en leren zo nieuwe vaardigheden of nieuwe spelletjes. Vandaar dat het voor de sociale ontwikkeling van je kind belangrijk is om hem van jongs af aan met andere kinderen te laten spelen.

TIP: Wacht niet om je kindje met andere kinderen te laten spelen totdat hij naar de basisschool gaat. Spreek nu al regelmatig af met ouders van jonge kinderen uit de buurt, met vrienden die zelf ook jonge kinderen hebben of meld je kind aan voor de kinder- of peuteropvang. Op die manier krijgt je kindje de kans om te leren samen spelen.

Verder lezen: Lees m’n artikel ‘Hoe leer je je kind om rekening te houden met anderen?‘.

 

(2) Egocentrisme: Je peuter is bijzonder egocentrisch ingesteld.
kinderen_maken_ruzie_om_xylofoon_ouders_op_bankJonge kinderen zien de wereld vooral vanuit hun eigen standpunt. Ze zijn heel erg egocentrisch ingesteld en kunnen zich nog niet verplaatsen in het standpunt van een ander. Voor je peuter betekent dat wanneer hij iets wil, hij dat onmiddellijk wil. Hij houdt er geen rekening mee of het op dat moment kan en of jij dat als ouder wel goed vindt. Hij wil het hebben (of doen) en hij wil het nu!
Je kindje kan ook nog niet inschatten dat een ander iets zou ‘kunnen willen’. Je peuter denkt echt alleen nog maar vanuit zichzelf: ‘ik wil dat speeltje nu’ en houdt er geen rekening mee dat het andere kindje al een tijdje heel leuk met dat speeltje aan het spelen is en het vervelend kan vinden dat hij het van hem afpakt. Met alle gevolgen van dien…

TIP: Ga bij je kindje zitten als het samen met een ander kindje speelt  en leg uit wat er gebeurt; ‘ondertitel’ het, als het ware. Leg uit dat je kind niet zo maar iets mag afpakken, maar dat hij het wel eerst kan vragen. Als het kindje het dan afgeeft, dan mag hij het hebben. Zo niet, dan moet hij wachten totdat het kindje ermee klaar is. Doe voor wat ‘om de beurt’ is en wat ‘samen spelen’ precies inhoudt.

Verder lezen: Lees m’n artikel ‘Samen spelen, samen delen‘.

 

(3) Je peuter wordt langzaam maar zeker zindelijk. 
jongen_zit_op_potje_02Veel kinderen worden als peuter zindelijk. Dat betekent dat ze actieve controle krijgen over hun eigen blaas en darmen. Natuurlijk gebeuren er ook wel eens ongelukjes, die tot frustratie en boosheid kunnen leiden; niet alleen bij je kind, maar ook bij jou als ouder. Realiseer je dat alle kinderen in hun eigen tempo zindelijk worden. Het is nergens voor nodig om het te overhaasten. Ook jouw kindje zal na verloop van tijd zindelijk zijn.

TIP: Stel je tijdens en na de zindelijkheidstraining in op ongelukjes. Ga er van uit dat ze gaan gebeuren. Dat is helemaal niet erg en ze horen er echt bij. Het ene kind heeft er meer last van dan het andere. Zorg er voor dat je als ouder niet boos, maar er juist rustig op reageert. Bij een ontspannen aanpak zonder strijd leert je kindje op een fijne manier om zijn blaas en darmen te beheersen en om op zichzelf te vertrouwen.

Verder lezen: Wil je graag checken of je kindje wel / niet klaar is om zindelijk te worden? Klik dan hier om een korte test te doen.
Wil je graag starten met het stimuleren van de zindelijkheid van je kind of merk je dat het nog best moeilijk is om je kindje zindelijk te maken (of te houden)? Lees dan meer over mijn cursus ‘Tijd voor Zindelijkheid’.

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 


(4) De spraak- / taalontwikkeling van je peuter: 

peuter8Gemiddeld genomen zeggen kinderen rond hun eerste jaar hun eerste woordje. Meestal is dat ‘papa’ of ‘mama’. Ze leren daarna steeds meer woordjes. Je ziet dat ze op deze leeftijd ook nog regelmatig gebruik maken van non-verbale communicatie; door te wijzen of een bepaalde gezichtsuitdrukking weet je als ouder vaak al wat je kindje bedoelt.

TIP: Om de taal- / spraakontwikkeling van je kindje te stimuleren kun je bijvoorbeeld steeds benoemen wat je doet, benoemen wat je pakt of benoemen wat je aan je kindje geeft. Op die manier leert je kind steeds beter wat de klanken die hij van jou hoort betekenen en koppelt hij ze aan voorwerpen, kleuren, vormen ed. Daarna zal hij het ook steeds vaker zelf proberen te zeggen.

Verder lezen: Lees het artikel ‘5 tips om nóg beter met je baby, dreumes en peuter te communiceren‘ (gastbijdrage van Esther Sluijsmans).

 

(5) Motorische ontwikkeling van je peuter: Lekker bewegen.
Werk in opdrachtOok op dit gebied zet je kindje letterlijk en figuurlijk grote stappen. Hij begint met een paar losse stapjes en dat worden er langzaam maar zeker steeds meer. Hij leert ook te springen, te rennen, met een bal te gooien en te vangen, tegen een bal te schoppen of zijn evenwicht te bewaren. Als je kindje wat ouder is, leert hij ook te hinkelen, huppelen of koprollen. Je kunt hem op dit gebied doorgaans goed stimuleren en aanmoedigen. Kijk wat je kindje kan / wil doen en probeer hem er – indien nodig – bij te helpen of doe het hem vaker voor.

TIP: Geef je kindje de mogelijkheid om veel te bewegen en om lekker actief te spelen. Juist door te doen, leert je kindje op deze leeftijd enorm veel. Laat je kindje ook dagelijks buitenspelen (bij voorkeur 2 uur per dag). Dat kan in je eigen tuin of in een speeltuin bij jou in de buurt. Aangezien peuters nog geen gevaar zien, is het wel belangrijk om een oogje in het zeil te houden.

Verder lezen: Lees ook m’n artikel ‘Is het erg als kinderen niet buiten spelen? (Interview op L1 Radio)‘.

 

(6) Emotionele ontwikkeling van je peuter: Driftbuien. 
jongen_driftbui_achteroverJe kind leert steeds beter wat zijn emoties zijn. Hij gaat er ook – onbewust – steeds meer mee experimenteren. Hij zal meer momenten hebben van groot verdriet en heftig huilen; ook merk je nu dat je kind soms ineens heel bang kan zijn (denk aan bang voor honden, spoken, monsters, heksen etc.).
Ook boosheid kan op deze leeftijd in alle heftigheid voorbijkomen. Vooral tussen 15 maanden en 3 jaar hebben de meeste kinderen last van ongecontroleerde uitbarstingen, de zg. driftbuien. Wat je dan aan je peuter merkt of ziet, is dat hij plots ongeduldig wordt, geen teleurstelling kan verdragen of geen ‘nee’ van jou kan horen. Met andere woorden: je peuter zou het liefst zijn eigen gang gaan, maar dat kan op dat moment niet. Als reactie barst je kindje in woede (of tranen) uit en gaat flink tegen je te keer. Sommige peuters gaan dan schreeuwen, krijsen, slaan, schoppen of houden een tijdje hun adem in (‘breath holding spells’).

TIP: Op het moment van een driftbui heeft je kind jou nodig om zijn emoties onder controle te krijgen en om tot bedaren te komen. Daarom is het ontzettend belangrijk dat jij rustig blijft op het moment dat je kind een driftbui heeft. Houd hem dan in de gaten (evt. op een afstandje), zodat hij zichzelf niet (onbedoeld) pijn gaat doen.

Verder lezen: In m’n  artikel ‘M’n kind heeft vaker driftbuien. Wat nu?’ lees je meer praktische tips over hoe je met een driftbui omgaat.

 

(7) Eten: Bang voor nieuwe dingen
peuter3Jonge kinderen kunnen soms bang zijn / worden voor nieuwe dingen; dat noemen we ‘neofobie’. Ze willen dan ineens niet meer eten; ze weigeren dan bijvoorbeeld om iets te eten dat ze niet kennen. Als je daar als ouder te veel in meegaat of als je je kind niet op een positieve manier stimuleert, dan zie je vaak dat kinderen steeds meer eten gaan weigeren. De maaltijd mondt uit in een machtsstrijd tussen ouder en kind. De gezelligheid aan tafel is dan ver te zoeken.

TIP: Voorkom dat je je kind gaat dwingen om toch iets te eten. Dwingen werkt helaas averechts. Houd oog voor wat je kind wél goed doet aan tafel en benoem dat. Als je kind weet wat hij goed doet, dan is de kans groter dat hij dat opnieuw of vaker zal gaan doen.

Verder lezen: Lees m’n artikel ‘10 basistips om je kind of tiener beter te laten eten (incl. praktische tips)’.

 


fb_cursus_help_mijn_kind_luistert_niet
Cursus ‘Help, mijn kind luistert niet!?’
Wil je graag weten hoe je ervoor zorgt dat je kind beter én sneller naar je luistert?
Op een positieve, liefdevolle en constructieve manier.

=> Dan is deze cursus precies wat je zoekt.
=> Vraag nu GRATIS Les 1 van deze cursus aan.

Lees hier wat je allemaal van deze cursus mag verwachten.


 


(8) Slapen: Dutjes & monsters

meisje_huilend_uit_bedSlapen is op alle leeftijden heel belangrijk, dus ook voor je peuter. Ook op dit gebied van slaap verandert er van alles voor je kind: je jonge peuter gaat van twee naar één dutje en je oudere peuter gaat van één naar geen middagslaapje. Kort na zo’n verandering zal je kindje eraan moeten wennen dat hij wat minder slaap krijgt. Dat betekent niet alleen dat je kindje sneller of vroeger moe is, maar ook dat je kindje minder kan verdragen of prikkelbaarder is. Een mogelijk gevolg is dat een drift- of huilbui sneller kan optreden.
Daarbij is het voor je peuter nog bijna onmogelijk om feit en fictie uit elkaar te halen. Het heeft nog zo’n levendige fantasie dat het echt gelooft dat er een krokodil onder zijn bed ligt of dat er monsters / heksen op zijn kamer zijn. Je kind kan daar echt heel erg bang van worden.

TIP: Het heeft geen zin om te zeggen dat je kind zich ‘niet moet aanstellen’ of dat monsters / heksen niet bestaan. Voor je kindje bestaan ze namelijk wel en zijn ze echt. Hij gelooft er echt in (‘magisch denken‘). Neem daarom de zorgen van je peuter serieus, ga echter niet mee in zijn angst en stel hem uiteraard gerust. Kijk bijvoorbeeld samen onder zijn bed, zodat hij zeker weet dat daar niks ligt of jaag alle monsters met speciale ‘Monsterspray’ zijn kamer uit.

Verder lezen: In m’n artikel ‘Het middagdutje: Wanneer kan mijn kind het dutje ’s middags overslaan? (Incl. checklist)‘ lees je of je peuter er klaar voor is om het middagdutje over te slaan en hoe je dat kunt aanpakken. In m’n artikel ‘Ga nou toch lekker slapen, liefje! – 5 tips om je kind te leren slapen‘ lees je hoe je er voor zorgt dat je kindje ’s avonds rustig in slaap valt.

 

(9) Cognitieve ontwikkeling van je peuter: 
voorlezen_moeder_kind_op_bedMet de cognitieve ontwikkeling van je peuter bedoel ik zijn leervermogen. Hij leert allerlei nieuwe vaardigheden: hij leert steeds beter te begrijpen wat er om hem heen gebeurt, hij kan zijn geheugen steeds beter gebruiken en leert om kleine problemen aan te pakken en op te lossen. Ook kan hij steeds langer ergens zijn aandacht bij houden en zich langer op een taakje concentreren.

TIP: Om de cognitieve ontwikkeling van je peuter te stimuleren is het goed om dagelijks met je kindje te lezen. In de bibliotheek vind je allerlei (prenten)boeken, die uitermate geschikt zijn voor jonge kinderen. De thema’s in deze boeken sluiten vaak heel mooi aan op de belevingswereld van je kindje. Daarbij is samen lezen een mooie, gezellige één-op-één-activiteit, die kinderen doorgaans heel fijn vinden om samen met papa of mama te doen. Samen lezen vergroot ook nog eens zijn aandachtspanne en concentratievermogen en stimuleert zijn taal- / spraakontwikkeling. Dus door regelmatig voor te lezen, sla je heel makkelijk een aantal vliegen in één klap.

Verder lezen: Lees ook m’n artikel ‘Nog een keer lezen, nog een keer’- 5 eenvoudige tips om samen (voor)lezen met je kind nóg leuker te maken‘.

 

(10) Grote zus of broer worden: 
ouderschap_zwangere_buik_oudste_dochter2Veel kinderen worden op deze leeftijd ineens grote broer of grote zus. Dat is voor henzelf een grote omslag. Ineens moeten ze de aandacht, die ze altijd van papa en mama kregen, delen met een ander kindje. Het ene kindje gaat makkelijker met deze verandering om dan het andere.

TIP: Bereid je peuter goed voor op de komst van zijn broertje of zusje. Laat hem waar mogelijk helpen met de veranderingen in huis. Als hij bijvoorbeeld in een andere kamer gaat slapen, kan hij zelf zijn knuffels naar de nieuwe kamer verhuizen. Als hij in een ander (groter) bed gaat slapen, dan kan hij zelf een mooi dekbedovertrek uitzoeken. Laat je peuter ook helpen met de inrichting van de babykamer. Als de baby er eenmaal is, kun je je kindje een cadeautje geven ‘namens de baby’.

Verder lezen: Lees m’n artikel ‘Hoera, er komt een kindje bij! – 5 tips over hoe je je oudste voorbereidt op een broertje of zusje.‘.

 

Wat kun je nog meer doen als ouder om de frustraties, boosheid en heftige emoties van je peuter het hoofd te bieden? 

[A] Bewaar je rust, ook in uitdagende opvoedsituaties. 
moeder_meisje_lachend_bosProbeer zo veel als mogelijk rustig op je kindje te reageren, ook tijdens een pittige of heftige opvoedsituatie. Je kindje mag best aan jou merken dat een grens is bereikt en dat je niet altijd zo maar meegaat in wat je kindje wil. Het is belangrijk om hem dat op een rustige manier duidelijk te maken.

[B] Geef je kind duidelijkheid: ‘zeg wat je doet, doe wat je zegt’. 
Als je in allerlei situaties op dezelfde manier op je kindje reageert, dan weet hij steeds beter wat hij van jou kan verwachten en wat de bedoeling is. Dat vinden kinderen fijn; dat geeft hen rust en vertrouwen. Houd je vast aan de uitdrukking ‘zeg wat je doet, doe wat je zegt’: leg uit wat je gaat doen of wat je van je kindje verwacht en zorg er – op een fijne, liefdevolle manier voor – dat dat ook gebeurt.

[C] Geef je kind voldoende positieve aandacht. 
Speel met je kind, zodat je je kind voldoende positieve aandacht kunt geven. Alle kinderen hebben dat nodig. Probeer dan aan te sluiten bij wat je kind op dat moment aan het doen is. Uiteraard is dat ook een mooie gelegenheid om je kind iets nieuws te leren. Als je kind met de duplo aan het spelen is, kun je samen een ‘superhoge’ toren; zo hoog mogelijk (totdat hij omvalt). Of je probeert samen een puzzel te maken; eerst eentje die past bij zijn leeftijd en dan – afhankelijk van hoe het je kindje afgaat – maak je de puzzel wat makkelijker of juist wat moeilijker. Zo kun je je peuter stimuleren, op een manier en op het niveau dat goed bij hem past.
Ook als iets bij het spelen niet meteen lukt of als het je kindje niet zo leuk lijkt te vinden, hoeft dat niet te betekenen dat hij dat nooit meer gaat doen. Juist door het toch nog eens klaar te leggen, door het vaker te doen of door het regelmatig samen te oefenen, gaat het hem steeds beter af én is de kans groot dat hij het steeds leuker gaat vinden.

[D] Accepteer dat het de ene dag beter gaat dan de andere. De peuterpuberteit kan voor ouders best een heftige periode zijn. Onderschat het niet. Maar wees ook realistisch: er zijn niet alleen dagen waarop het niet lekker loopt, er zitten ook hele fijne dagen tussen. En bedenk: liep het vandaag niet zo lekker? Begin dan morgen weer met frisse moed en een schone lei.

[E] Vergeet niet dat je kindje nog altijd heel lief kan zijn en op momenten heel fijn is in de omgang. Ook als hij nu regelmatig een driftbui heeft of veel huilt, zijn er nog altijd momenten waarop je veel plezier aan hem beleeft en hij jou veel liefde geeft. Geniet van deze momenten. Laat die fijne momenten niet overschaduwen door de lastige(re) opvoedmomenten.

 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over één van deze thema’s, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

Referenties van gebruikte literatuur voor dit artikel: 
– Voorkom myopie bij jouw kind, met het gratis myopie-pakket. [ Klik hier. ]
– Woolfson, R. (2001). De pientere peuter. Uitgeverij Cantecleer: Baarn.

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘10 basistips om je kind of tiener beter te laten eten (incl. praktische tips).
– ‘10 basistips om je baby, kind of tiener lekker te laten slapen.
– ‘Het middagdutje: Wanneer kan mijn kind het dutje ’s middags overslaan? (Incl. checklist)
– ‘Boos zijn kun je leren! | 6 stappen om je kind te leren zijn boosheid te beheersen.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

© De foto van Joyce Akse is gemaakt door Ilona Tychon Fotografie.

logo_akse_coaching_groot_nieuwGa (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Als je kind teleurgesteld is… | 5 stappen om je kind te leren met teleurstellingen om te gaan.

meisje_teleurgesteld_op_bankje_bosNu het Coronavirus om zich heen grijpt en de voorzorgsmaatregelen steeds ingrijpender worden, worden ook steeds meer activiteiten afgelast*. Dat heeft niet alleen gevolgen voor volwassenen, maar ook voor kinderen.
* Update: Gelukkig worden de maatregelen langzaamaan versoepeld, maar nog lang niet alles is zoals het was… 

Voor je kind kan dat van alles betekenen: denk maar eens aan de trainingen van sportclubs, dans- en muzieklessen, repetities van muziekverenigingen en andere bijeenkomsten. Zeker als je kind zich steeds verheugd om naar deze bijeenkomsten te gaan, dan is het behoorlijk teleurstellend als het niet door blijkt te gaan.

Maar dat is natuurlijk nog niet alles. Ook voor je gezinsleven kan het grote gevolgen hebben: veel van de locaties waar je graag met je kind naar toe gaat, sluiten hun deuren. Misschien hadden jullie wel een leuk uitje gepland omdat er binnenkort studiedag is (bijv. naar een pretpark of een binnenspeeltuin), hadden jullie een mooie vakantie geboekt, wil je kind graag op bezoek bij opa en oma of afspreken met klasgenootjes. Misschien is je kind binnenkort wel jarig* en zit je met je handen in het haar over hoe je het feestje gaat organiseren.
Een leuk idee om de verjaardag toch met bezoek én cadeaus te vieren, lees je verderop in dit artikel.

Gelukkig worden de maatregelen langzaamaan versoepeld, dus de activiteiten die je kind zou willen ondernemen, kunnen langzaam maar zeker toch weer – wellicht in aangepaste vorm – doorgaan. Toch is nog niet alles mogelijk zoals voorheen.

Uiteraard hangt de teleurstelling van je kind niet alleen samen met deze maatregelen, maar kan deze emotie of het gevoel van teleurstelling ook in de dagelijkse gang van zaken voorkomen.

⇒ Hoe je die teleurstelling en bijbehorende emoties in goede banen leidt, leg ik je graag uit in dit artikel. In m’n artikel lees je dan ook 5 stappen, die je kunt zetten om je kind te helpen bij zijn teleurstelling.

(1) Neem rustig de tijd om met je kind te praten.moeder_troost_zoon

Wacht niet te lang met je kind te vertellen dat een activiteit niet doorgaat, ook als je verwacht dat je kind verdrietig, boos of gefrustreerd op het bericht reageert. Zodra duidelijk is dat het niet doorgaat, kun je je kind er het beste zo snel mogelijk over inlichten. En hoewel de kans groot is dat je kind dan inderdaad teleurgesteld is, kan het daarna ook sneller aan het nieuwe idee wennen.

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 


(2) Neem de emoties van je kind serieus.
meisje_teleurgesteld_op_stoel_buiten
Het is heel normaal om teleurgesteld te zijn als iets niet doorgaat, zeker als je het leuk vond of als je je er al een tijdje op hebt verheugd. Dat is het nu dus ook.
Toon begrip voor de emoties, die je kind laat zien. Je kind mag zich dus zeker verdrietig, boos of gefrustreerd voelen. En bereid je er op voor dat je kind er ook na een aantal dagen nog teleurgesteld, boos of verdrietig over kan zijn.
Lees hier hoe je met lastige emoties van je kind kunt omgaan.

Je teleurgesteld, verdrietig, boos of gefrustreerd voelen is natuurlijk iets anders dan de hele tijd blijven huilen of boos / gefrustreerd doen. Ondanks de emoties, die heel begrijpelijk zijn, mag je kind toch niet alles zomaar doen. Het is goed om je kind dat verschil tussen ‘je boos voelen’ en ‘boos doen’ uit te leggen.
Lees hier wat je nog meer kunt doen als je kind boos en gefrustreerd doet.

 


(3) Geef aan wanneer de activiteit wél door kan gaan.
vader_zoon_huiswerk_helpen
Het is niet erg als je kind wel eens teleurgesteld wordt of zich teleurgesteld voelt. Iedereen maakt dat mee en je merkt ook dat het daarna altijd wel weer goed komt.

In het geval van de activiteiten, die de komende tijd niet doorgaan, kan het zijn dat het niet alleen op dít moment niet doorgaat, maar ook dat het helemaal afgelast wordt (en dus later niet meer ingehaald wordt). Dat is hoogstwaarschijnlijk nóg vervelender voor je kind.

Voor de emoties van je kind betekent dat eigenlijk hetzelfde: het vervelende gevoel mag er zeker zijn, alleen het vervelende gedrag dat uit de emotie kan voortkomen, is niet acceptabel. Het is belangrijk om je kind te leren hoe het zijn vervelende gevoelens in positief gedrag kan omzetten.
Hier lees je hoe je je kind kunt leren om minder te huilen.

Uiteraard bestaat ook de optie om een activiteit of een uitje op een later moment te laten doorgaan. Als dat inderdaad mogelijk is, dan is het goed om ook dat meteen met je kind te bespreken. Daarna kun je zelfs alvast plannen gaan maken over wat jullie allemaal nodig hebben voor die activiteit of het uitje, hoe jullie er naar toe gaan, wie en wat jullie allemaal meenemen en ga zo maar door. Op die manier krijgt je kind er weer vertrouwen in dat het toch een keertje doorgaat en heeft het weer iets om naar uit te kijken.

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


(4) Je hoeft de teleurstelling niet direct op te lossen.
moeder_zoon_troosten
Zoals je hierboven al las, is het niet erg om negatieve emoties te ervaren. Dat hoort er nou eenmaal bij. Alle kinderen (en volwassenen) ervaren wel eens teleurstellingen; die horen bij het leven. Uiteraard zie je als ouder het liefst dat je kind zoveel mogelijk teleurstellingen bespaart blijven. Toch is het heel leerzaam voor je kind om te leren hoe je op een positieve, constructieve manier met een teleurstelling omgaat.

Je kunt je kind daar natuurlijk goed bij helpen. Maak bijvoorbeeld samen met je kind een lijstje van wat hij wél kan gaan doen (in plaats van de uitgestelde of afgelaste activiteit). Als je kind dan een aantal mogelijkheden heeft bedacht, dan merkt hij vanzelf dat – ook al gaat het ene niet door – er iets anders voor in de plaats kan komen.

Een andere manier is om samen met je kind te gaan nadenken over hoe je kind de activiteit toch kan door laten gaan. Uiteraard niet op het exacte moment of de exacte locatie waarop het eerst plaats zou vinden (want dat ging nou net niet meer), maar misschien kan het wel op een ander moment, op een andere locatie of een andere manier. Probeer samen creatief na te denken over een oplossing. Op die manier help je je kind om in oplossingen te denken en om niet in het probleem te blijven hangen.

 


Tip voor verjaardagen zonder bezoek
happy_birthday_slingerLaat de verjaardagscadeaus van familieleden voor de verjaardag bij je thuis aankomen. Op de dag van de verjaardag bel je met het betreffende familielid (bijv. d.m.v. videobellen) en laat je kind dan het cadeau uitpakken. Zo kan het ‘bezoek’ meekijken tijdens het uitpakken van het cadeautje dat ze geven en zijn ze er toch een beetje bij, zo is er toch een klein beetje bezoek op de verjaardag en kunnen alle cadeautjes gewoon op de dag zelf uitgepakt worden.


 


(5) Geef het goede voorbeeld
42455716 - unhappy young woman holding gift box over gray background
Je kind leert natuurlijk ook heel veel van hoe jij en/of je partner met een teleurstelling om gaat. Als jij op zo’n moment intens verdrietig of enorm boos reageert, dan leert je kind dat het normaal is om op die manier met een teleurstelling om te gaan. Probeer dat zoveel mogelijk te voorkomen.

Merk je nou dat je de reactie van je kind op de teleurstelling vervelend vindt, maar herken je wel iets van je eigen gedrag erin, dan is het belangrijk om niet alleen aan het gedrag van je kind te werken, maar ook aan je eigen gedrag. Je zult misschien al wel vaker gemerkt hebben dat je kind je een spiegel voorhoudt; zo ook op dit gebied.

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies‘.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘Ik mag hier ook nooit iets!’ | Hoe je je kind of tiener steeds wat meer vrijheid geeft.
– ‘Hoe je in slechts 5 stappen de emotionele veerkracht van je kind of tiener stimuleert‘ [incl. korte test].
– ‘Sturing & verbinding: Waarom beide aspecten onmisbaar zijn in de opvoeding van jouw kind.
– ‘Help, mijn kind liegt. Wat nu? (Over: Hoe je je kind leert om eerlijk tegen je te zijn.)
– ‘Wat doet een opvoedcoach eigenlijk? | Joyce Akse vertelt.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

Als je kind moeilijk in slaapt valt op vakantie… | 7 praktische tips om dat snel te verbeteren (incl. BONUStips)

boek_welterusten_kleine_beerJe kent het wel: na een lange autorit of vliegreis zijn jullie eindelijk aangekomen op jullie vakantiebestemming. Jullie kwamen aan het eind van de middag aan en gingen al snel aan tafel om een hapje te eten. De kinderen hadden in de tussentijd wat tijd om het jullie huisje te verkennen en om met hun speelgoed te spelen. Na het avondeten breng je de kinderen toch al vrij snel naar bed. Je dacht nog: na zo’n reis, die toch best vermoeiend was voor ze, zullen ze lekker snel in slaap vallen…

boek_het_konijn_dat_in_slaap_wil_vallenAls je kinderen net in bed liggen, kun jij ook eindelijk op een heerlijke ligstoel neerploffen. Maar helaas! Nog geen minuut later hoor je het eerste stemmetje al. Je dochter roept: ‘mama, ik kan niet slapen’. Je gaat even kijken om haar een kus te geven en dan ga je weer terug. Maar je zit nog niet of je hoort je zoon: ‘mama, ik ben bang, mama, kom nou!’ Natuurlijk ga je ook even naar hem toe; ook hij heeft natuurlijk even je geruststelling nodig. Zo, nu terug naar je… Maar je bent nog niet weg bij je zoon of je dochter roept alweer. Je merkt dat je er een beetje kriegelig van begint te worden. Waarom gaan ze nou niet gewoon slapen? Ze zijn toch moe…? Thuis hebben ze hier nooit last van. Waarom nu wel ineens? Jij bent zelf ook doodop en wilt nu echt even kunnen zitten… 

 

boek_fien_milo_samen_op_stap

Heerlijk zo samen op vakantie: je gaat er lekker met z’n allen tussenuit om een beetje bij te komen van alle dagelijkse beslommeringen. Even in een andere omgeving, tot rust komen of juist lekker actief bezig zijn, maar wel echt even er uit. Dat gun je niet alleen je kinderen, maar ook jezelf. Ook jij hebt die dagen nodig om weer even bij te tanken en tot rust te komen. En daar hoort natuurlijk ook bij dat je wat tijd voor jezelf hebt.

boek_muis_gaat_op_vakantieOp zich is een vakantie daar bij uitstek geschikt voor. Alleen merk je juist dan hoe fijn kinderen de gewoontes en structuur van thuis vinden en hoe lastig het soms kan zijn als het anders gaat dan anders, juist bij het naar bed brengen. Op vakantie is dan ineens zoveel anders, vooral voor de kinderen. Ook wij merken dat soms nog wel; zo’n eerste nacht in een vreemd bed is toch altijd weer even wennen. En als wij er al last van hebben, dan is dat voor onze kinderen zeker wennen, om niet te zeggen dat het voor hen gewoon behoorlijk ingrijpend kan zijn.

 



boek_kleine_zevenslaper_kan_niet_slapenBONUS
In dit artikel vind je allerlei afbeeldingen van (prenten)boeken. Die gaan allemaal over thema’s, die te maken hebben met ‘(niet) slapen’, ‘vakantie’ en ‘reizen’.

Leuk, gezellig én ontspannend om samen met je kind te lezen! Een heerlijk één-op-één-moment met je kind, zeker voor het slapengaan. Gewoon doen, op vakantie én thuis.


 

Het ‘in slaap vallen’ op vakantie is voor de meeste kinderen echt wennen. Laten we eerst eens kijken naar de redenen waarom dat voor kinderen – vooral op vakantie – zo lastig kan zijn:

  • boek_pip_posy_lievelingsknuffelVeel dingen op vakantie zijn anders dan dat ze gewend zijn: ze liggen in een ander bed, in een andere kamer, er is een andere temperatuur, een andere geur, noem maar op.
  • Ze kunnen iets missen wat ze op vakantie niet hebben, maar thuis wel: ze missen bepaalde personen (bijv. opa, oma, vriendjes), bepaalde spullen (bijv. favoriete speelgoed) of ze missen gewoon het ‘thuis zijn’ (ze hebben last van heimwee).
  • boek_er_ligt_een_krokodil_onder_mijn_bedZe voelen zich niet helemaal prettig of zijn misschien ziek.
  • Ze hebben een actieve of vermoeiende dag gehad, waardoor ze nog een beetje hyper zijn en juist daarom de slaap niet kunnen vatten.
  • Vaak gaan kinderen op vakantie bijna iedere dag op een ander tijdstip naar bed en raken daardoor uit hun slaap-waakritme.

Op dat soort momenten zie je vaak dat kinderen ’s avonds gaan huilen en/of om hun ouders roepen. Dat kan gelukkig anders!

 



joyce_grijs_aanjou_1Maak je je zorgen over je kind dat niet goed slaapt (niet alleen op vakantie, maar ook thuis)? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

In dit artikel geef ik je maar liefst 7 tips om je kind – ook op vakantie – lekker in slaap te te laten vallen:

 

boek_kas_bij_opa_en_oma(1) Laat je kind vooraf aan jullie vakantie alvast wennen aan ‘niet in het eigen bed slapen’.
Dat kun je doen door hem/haar vaker bij opa & oma, familie of misschien wel een vriendje te laten logeren. Voor je kind vaak een hele belevenis en echt een uitje om naar toe te leven én om met mooie verhalen van terug te komen.

 

boek_op_reis_met_de_auto(2) Bereid je kind goed voor op jullie vakantie:
Begin min. een week van te voren thuis alvast boekjes en verhaaltjes voor te lezen, die gaan over ‘op vakantie gaan’. Je kind weet dan beter wat hem/haar te wachten staat.
In de bibliotheek zijn er vaak veel boekjes voor alle leeftijden over dit onderwerp te vinden. Laat je kind ook zelf een paar spulletjes (zoals knuffels, pyjama) in het koffer doen.

TIP In de zomervakantie kun je zelfs GRATIS gebruik maken van de VakantieBieb. Op die manier kun je (online) boeken lezen voor kinderen en volwassenen. 

 

boek_ga_je_mee_op_reis(3) Maak een goede planning
Zorg dat je – als het even kan – ruim vóór bedtijd in je vakantiehuisje, camping, appartement of hotel bent. Dan ziet je kind waar hij gaat slapen en kan hij wennen aan zijn nieuwe slaapkamer. Laat je kind ook lekker rondlopen in jullie nieuwe ‘vakantievertrek’, zodat hij alles kan ontdekken.

 

boek_monkie.jpg(4) Bekend maakt bemind
Neem een aantal vertrouwde slaapspulletjes van thuis mee en laat je kind (evt. met jouw hulp) zijn ‘nieuwe’ slaapkamer inrichten: je kind kan al van jongs af aan zijn eigen pyjama en knuffels op bed leggen, hij kan zelfs helpen met de kleren in de kast te leggen etc. Ook kleine kinderen kunnen dat dus al heel goed doen samen met papa of mama.

 

boek_anna_gaat_slapen(5) Houd je vast aan jullie bedritueel
Als het bedtijd is, houd je zo veel mogelijk hetzelfde bedritueel aan als thuis. Handel dus ook op vakantie alle activiteiten, zoals naar de wc gaan,  tanden poetsen, pyjama aan doen, verhaaltje voorlezen etc., in dezelfde volgorde en op dezelfde manier af als thuis. Dat zorgt voor herkenning en vertrouwen bij je kind.

 

boek_pien_en_patrick_gaan_vliegen(6) Waar is mama / papa?
Als je kind slaapt, dan ben jij hoogstwaarschijnlijk niet op zijn kamer of bij zijn bed. Laat je kind daarom zien waar jij wél bent als hij slaapt. Geef ook duidelijk aan dat je gewoon in het huisje, de kamer of bij de caravan blijft. Zo weet je kind dat je niet helemaal weg bent als hij slaapt. Dat geeft je kind een veilig gevoel.

 

(7) Spreek af dat je weer terugkomt.
boek_slaap_kindje_slaapAls je kind gaat huilen zodra jij weg bent, spreek je af dat – zodra hij even rustig is en zonder te huilen in bed ligt – je hem een extra kusje komt geven (één kusje: niet meer, niet minder).
Wacht eerst even (10-30 sec.) vanaf het moment dat je kind niet meer huilt (of rustig is) en ga dan terug om dat ene kusje te geven. Houd je dus aan die afspraak, zodat je kind er echt op kan vertrouwen.
Ga daarna weer terug naar je kind, maar wel pas als je kind ietsje langer rustig bleef (bijv. één minuut). Bouw dat langzaam op en wacht dus steeds wat langer voordat je naar je kind teruggaat. Zodra je kind slaapt, hoef je natuurlijk niet meer terug te gaan.
Je kind krijgt op die manier het vertrouwen dat je in de buurt bent en dat je niet ineens verdwenen bent. Dit hele proces kan best even duren, zeker in het begin, maar uiteindelijk valt je kindje echt rustig in slaap.

TIP: Heb je pas een kindje gekregen? Dan kun je het boek ‘Slaap Kindje Slaap’ GRATIS aanvragen bij Lemniscaat (klik hier). 

 

Wil je graag reageren op dit artikel? Dat mag!
Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezinWil jij als eerste Joyce’ waardevolle OpvoedTips ontvangen? 
Helemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_c
Heb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 


K
lik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 


Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘10 basistips om je baby, kind of tiener lekker te laten slapen.
– ‘Slaap kindje slaap’ (over: Hoe een bedritueel je kind helpt om beter in slaap te laten vallen). Klik hier.
– Zo slaapt je kind wél bij zomerse temperaturen! [over: Makkelijker in slaap vallen als het warm is.]. Klik hier.
– ‘Uitslapen als je kinderen hebt…?’ – Zorg er in 3 stappen voor dat je kind langer slaapt. Klik hier.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

‘Vind ik niet lekker!’ (Over jouw rol aan tafel en hoe jij er voor kunt zorgen dat je kind beter eet.)

We'd rather go on a hunger strikeJe hebt net een hele tijd in de keuken gestaan om voor je gezin een lekkere maaltijd klaar te maken. Je roept ‘we kunnen eten’ en na een tijdje zit iedereen aan tafel. Zodra je de deksels van de eerste pan af haalt, hoor je het je kinderen alweer zeggen: ‘Getver, dat vind ik niet lekker. Dat ga ik echt niet eten!’.


schijf_van_5_voor_kinderenJe hebt het gevoel dat er maar weinig is dat je kinderen lekker vinden.
De ‘p- gerechten’ (pasta, patat, poffertjes, pannenkoeken en pizza) gaan er meestal wel in, vlees ook wel, maar zodra het ook maar iets weg heeft van aardappels of – en dat is vaak nog het allerergste – groente, dan wordt het problematisch. Nou goed, ze eten wel erwtjes en wortels uit blik, maar dat is dan ook haast het enige dat ze qua groente willen eten. En hoewel je je vroeger ook voorgenomen had om absoluut niet apart te gaan koken, begin je daar nu toch langzaam over te twijfelen. Jij en je partner willen graag wat meer afwisseling in jullie maaltijden en dus niet alleen maar erwtjes en worteltjes eten, maar dan heb je wel iedere keer gezeur en commentaar aan tafel.
De ‘Schijf van 5 volgens de meeste kinderen’ is afkomstig van de ‘Club van Relaxte Moeders’. 

 

Hoe zorg je er nou voor dat dat commentaar achterwege blijft én dat je kinderen wat gevarieerder gaan eten…?

⇒ In dit artikel geef ik je 5 tips, waar je thuis direct mee kunt starten.

(1) Reageer niet op negatieve opmerkingen over het eten. 
jongen_schuift_kommetje_pasta_wegKinderen zeggen soms iets zonder duidelijke reden, gewoon om eens uit te proberen wat er gebeurt als ze het zeggen. Als je kind dus nog eens iets zegt als: ‘vind ik niet lekker’, dan reageer je hooguit met ‘ok’. Je laat op die manier horen dat je je kind gehoord hebt, maar je gaat verder niet in op de opmerking.

Ook als je kind doorgaat en andere opmerkingen over het eten maakt, dan ga je er niet op in; je gaat lekker door met koken (of iets anders waar je mee bezig was). Uiteraard reageer je wel weer gewoon op je kind als het iets anders zegt. Op alle opmerkingen die je kind over het eten maakt, reageer je kort en neutraal.

 


joyce_grijs_aanjou_1
Maak je je zorgen over je kind dat niet goed eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

 

(2) Wees je er van bewust hoe jij zelf met het eten omgaat. 
Wees je bewust van hoe jij met eten omgaat en hoe jij je gedraagt aan tafel. En dan heb ik het nog niet over jouw tafelmanieren en of je netjes met bestek eet, maar wat je doet tijdens het eten. Je kind leert namelijk veel van wat jij doet. Hij kijkt naar je en ziet jou als voorbeeld. Dat geldt natuurlijk ook aan tafel. Hieronder geef ik je 3 specifieke voorbeelden, die je misschien bekend voorkomen:

vrouw_vindt_eten_niet_lekker* Als je kind jou opmerkingen hoort maken over het eten, dan leert je kind dat het normaal is om iets van het eten te vinden en om er iets over te zeggen. Dus als jij iets zegt als ‘Waarom heb je nou weer paprika in de saus gedaan? Je weet toch dat ik dat niet lekker vind.’, dan merkt je kind dat je iets van het eten mag vinden en er iets over mag zeggen. Jouw boodschap is dan (onbedoeld): je mag commentaar geven op het eten dat klaargemaakt is.

* Dat geldt ook voor hoe jij als ouder omgaat met het eten. Als je uitjes, champignons of stukjes tomaat uit het eten haalt, dan is het voor je kind heel gewoon om iets uit het eten te halen. Jouw boodschap is dan (onbedoeld): je hoeft niet alles te eten van wat je voorgeschoteld wordt. Je hoeft alleen maar dat te eten wat je echt lekker vindt.

* En nog een stapje verder: als de ‘kok(kin) des huizes’ iets anders klaarmaakt voor zijn/haar partner dan dat de rest eet, dan geef je daar (onbedoeld) de boodschap mee af dat je niet hoeft te eten wat de pot schaft. Je kind leert dan dat als je aangeeft dat je iets niet lekker vindt of iets niet graag eet, dat er dan wel iets anders voor jou klaar gemaakt wordt dat je wel lekker vindt.

Deze opmerkingen of handelingen zul je vast niet bij iedere maaltijd maken/doen, maar toch is het belangrijk om je er heel bewust van te zijn. Kinderen horen en zien vaak meer dan je denkt. En vooral als je merkt dat je kind de laatste tijd (ook) steeds opmerkingen maakt over het eten, iets uit zijn eten peutert of het liefst iets anders wil eten dan dat er klaargemaakt wordt, dan is het goed om je eigen handelen aan tafel goed onder de loep te nemen.

 

(3) Maak duidelijke afspraken met je kind 
gezin_eet_samen_aan_tafel2Ook aan tafel is het belangrijk dat je kind weet waar hij aan toe is. Kinderen zijn op alle gebieden gebaat bij duidelijkheid; dat geeft hen meer grip op de wereld om hen heen. Ze weten dan beter wat er van hen verwacht wordt en dat geeft een stukje rust en vertrouwen.

Dat geldt ook aan tafel. Je kent vast wel afspraken die je specifiek voor aan tafel kunt maken, zoals ‘we eten met ons bestek’, ‘tijdens het eten blijven we rustig aan tafel zitten’, ‘als je van tafel wil, dan vraag je dat eerst’ of ‘we gaan pas van tafel als iedereen klaar is met eten’.

De afspraken, die ik in de vorige alinea als voorbeeld gaf, gaan allemaal over hoe je netjes kunt eten en daar mag je uiteraard je eigen ideeën over hebben. Je hoeft ze niet allemaal thuis toe te passen, als je er niet achter staat.

Als je wil dat je kind meer gevarieerd gaat eten, dan kun je daar o.a. met de volgende afspraken voor zorgen:
aardappel_groente_vlees_op_bord2– Spreek af dat je kind altijd proeft van wat je klaargemaakt hebt.
– Concreet betekent dat dat je kind min. één hap proeft van wat er in alle pannen zit. En proeven houdt weer in dat je kind de hap in de mond doet, er op kauwt en vervolgens doorslikt.
Maak je ‘aardappelen – groente – vlees’ (3 pannen) dan krijgt je kind 3 verschillende happen; maak je een eenpansgerecht, zoals nasi of pasta, dan proeft je kind één hap.
Als je kind een hap geproefd heeft, dan is het belangrijk dat je daar heel positief op reageert. Zo weet je kind dat het goed bezig is, dat je waardeert wat het doet en dat maak de kans groter dat hij het daarna (of bij de volgende maaltijd) weer zal proberen.

Uiteraard gelden deze afspraken niet alleen voor je kind dat op dit moment nog niet goed eet, maar ook voor je kind dat doorgaans wél goed eet, voor papa en voor mama… Dus ook papa en mama gaan een hap proeven van alles wat op tafel staat; ook van wat ze niet (zo) lekker vinden… Ook hier komt dus weer het ‘goede voorbeeld’ om de hoek kijken. Niemand zei dat opvoeden altijd makkelijk was… 😉 

 

Hieronder volgen nog twee belangrijke tips, die je niet wil missen.

 


fb_basiscursus_eetmetplezier_20190604_VVK
Joyce organiseert regelmatig haar basiscursus ‘Eet met Plezier’. Deze cursus is speciaal voor ouders, die willen leren hoe ze hun kind gezonder, gevarieerder en genoeg kunnen laten eten.

Kijk in de online Agenda op haar website of ze deze cursus binnenkort opnieuw – evt. bij jou in de buurt – geeft.


 

(4) Blijf nieuwe gerechten klaarmaken
meisje_wijst_gezonde_producten_aanOm ervoor te zorgen dat je kind gevarieerd leert eten, is het belangrijk om ook ‘nieuwe’ ingrediënten of gerechten te leren eten. Blijf dus niet hangen in de gerechten, die je kind nu nog maar eet en bereid het ‘aanbod’ stap voor stap uit.

Goed om te weten: Om een gerecht of ingrediënt te leren eten, kan soms wel 10-15 keer proeven / nuttigen nodig zijn. Daarom is het proeven ook zo belangrijk: dat telt namelijk mee bij die 10-15 keer.

Maar dat betekent ook meteen dat je als ouder een lange adem nodig hebt om je kind iets te leren eten. Dat leg ik je uit in het volgende voorbeeld.

Stel: je kind vindt bloemkool op dit moment niet lekker. Doorgaans maak je hooguit één keer per week hetzelfde gerecht. Laten we er dus voor het gemak even van uit gaan dat je vanaf nu 1x per week een gerecht met bloemkool maakt. Dat zou betekenen dat je kind – door het gerecht iedere week te proeven – uiteindelijk 10-15 weken nodig heeft om de bloemkool te leren eten en te leren waarderen. En als je niet iedere week bloemkool eet, dan duurt het langer. Dat is ook meteen de reden waarom het zo lang kan duren voordat je kind een gerecht leert eten. Je kind kan het dus zeker leren (zeker weten!), maar je hebt er geduld, doorzettingsvermogen en een lange adem nodig. 

bloemkool_handenO ja, en aan het einde van die 10-15 weken heeft je kind het ingrediënt of gerecht (in dit geval de bloemkool) leren waarderen; dat betekent dat het het zonder veel gemopper zal eten. Dat wil echter nog niet zeggen dat je kind het gerecht nu ineens ontzettend lekker vindt. Het heeft het dan wel leren eten, het is gewend aan de smaak, textuur, gevoel in de mond etc. en dat is precies waar het blijven aanbieden voor zorgt. Uiteraard mag je kind andere gerechten nog steeds lekkerder vinden dan bloemkool. De winst zit ‘m erin dat je kind de bloemkool nu zonder veel gemopper gewoon eet.

 

Hieronder volgt nog één laatste tips, die je niet mag missen. 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 

(5) Je kunt je eten gewoon eten.
gezin_ontbijt_keukenHet is belangrijk om je kind uit te leggen dat er niks mis is met het eten dat je klaargemaakt hebt, dat het veilig is om te eten en dat het eetbaar is. Je hoeft het dus niet lekker te vinden om het toch te kunnen eten.

Verder is het heel normaal om iets niet echt lekker te vinden, maar dat wil dus niet zeggen dat je het niet kunt eten. Zo lang het goed klaargemaakt is, is er namelijk niks aan de hand en is het eerder een kwestie van ‘wennen’ dan ‘lekker vinden’ of ‘lusten’.

Dit herken je misschien ook wel van bij jezelf. Jij vindt zelf waarschijnlijk ook niet alles even lekker, maar je eet het toch. En dat is helemaal prima! Je mag dus best eens – zonder steek onder water – tegen je kind zeggen: ‘ik hou eigenlijk niet zo van boerenkoolstamppot, maar ik eet het toch.’ Daardoor hoort je kind enerzijds dat het niet de enige is die iets niet lekker vindt (dat is normaal!) en anderzijds dat je het toch kunt eten ondanks dat je het niet lekker vindt. Dat kan voor je lastige eter een heel waardevolle boodschap zijn.

 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 

 


tip_gezinWil jij als eerste Joyce’ waardevolle OpvoedTips ontvangen? 
Helemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_c
Heb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 


K
lik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle opvoedtips:
– ‘Mijn kind eet zo slecht. Moet ik me zorgen maken? [Gastbijdrage van eetexpert Eline de Haan] Klik hier
– ‘Help, mijn kind is een lastige eter! Wat nu?’ | 5 do’s & don’ts (Interview op L1 Radio). Klik hier
– ‘Aan tafel!’ (1) ‘Hoe maak je het weer gezellig aan tafel als je kind niet goed eet?’. Klik hier.
– ‘Snoep, snoep en nog eens snoep’ – Hoe je een eind maakt aan het gezeur over snoep.’ Klik hier.

Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

 

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

‘Waarom huil je nu alweer?’ (over: Hoe je ervoor zorgt dat je kind minder huilt.)

Iedereen doet het wel eens: huilen. Volwassenen doen het, kinderen natuurlijk ook.

kind_verdrietig_huilt_bij_mama

Als je kind jong is, vind je het waarschijnlijk niet zo erg als hij begint te huilen. Als je kind ouder wordt, is de kans groter dat je het huilen van je kind steeds minder accepteert.

Van baby’s weten we natuurlijk wel dat ze het huilen nodig hebben om iets aan te geven; dat is hun manier van communiceren, dus dat accepteren we wel. Maar accepteren we het ook nog als een jongen van 8 jaar gaat huilen…? En waarom zit daar eigenlijk een verschil in? Op welke leeftijd accepteren we het ineens niet meer (of duidelijk minder) en hoe komt dat? Verdriet is toch een hele normale emotie en mag toch geuit worden. Waarom vinden we ‘huilen’ dan toch nog best lastig om te accepteren…?

In onze maatschappij hebben we – onbewust – vrij sterke ideeën over wie mag huilen en wanneer het wel/niet mag. Je vindt het misschien vervelend als je kind te lang huilt of als het huilen van je kind te vaak voorkomt; je ergert je aan het gehuil als je het idee hebt dat je kind zich aanstelt of als er in jouw ogen geen reden (meer) is om te huilen. Of misschien vind je het wel vervelend als je kind huilt omdat je bang bent dat anderen je kind een huilebalk vinden…?

Vaak zie je op het gebied van huilen een duidelijk verschil tussen jongens en meisjes. Als een kind valt en pijn heeft dan zeg je als het een jongen is al eerder ‘stop maar met huilen, je bent toch een grote jongen’, terwijl als het een meisje is je haar in die situatie gewoon troost. Het zal dan langer duren voordat je aangeeft dat ze moet stoppen met huilen.

man_vrouw_ondergaande_zon_zeeDat verschil zie je ook nog bij volwassenen terug: als vrouwen huilen is het eigenlijk niet zo erg, maar als mannen huilen wordt dat eerder gezien als teken van zwakte. Van mannen verwacht onze maatschappij veel meer dat ze niet huilen en dat zij hun emoties goed kunnen beheersen…
Wat mannen ook altijd goed afgaat; kijk maar eens bij een voetbalwedstrijd… 😉 #grapje

Terug naar onze kinderen. Het ene kind huilt eerder of vaker dan het andere. Het ene kind laat zijn tranen vrij gemakkelijk de vrije loop, terwijl het andere het liefst nooit wil huilen en zich zo lang mogelijk verbijt. En weer een ander is er niet zo mee bezig en huilt alleen wanneer het ‘nodig’ is.

Uiteraard is de reden waarom of de situatie waarin je kind huilt niet altijd hetzelfde. Er kunnen diverse redenen zijn waarom je kind gaat huilen. Hieronder vind je er een overzicht van.

 

 


joyce_grijs_aanjou_1
Maak je je zorgen over je kind dat veel huilt? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

 


R
edenen waarom je kind kan gaan huilen: 
jongen_huilt_op_bankje– Hij heeft pijn (bijv. hij heeft net zijn hoofd gestoten).
– Hij is teleurgesteld (bijv. je hebt beloofd dat jullie naar de speeltuin zouden gaan, maar ineens regent het pijpenstelen, dus dat tripje gaat niet door).
– Hij is boos (bijv. zijn broer heeft speelgoed van hem afgepakt).
– Hij is gefrustreerd (bijv. hij probeert al een tijdje om iets in elkaar te zetten, maar het lukt steeds maar niet).
– Hij voelt zich niet lekker (bijv. hij heeft een griepje onder de leden).
– Hij is geschrokken of bang (bijv. er reed net een motor langs en die maakte een hard geluid).
– Hij ervaart stress (bijv. volgende week moet hij een spreekbeurt geven en dat vindt hij ontzettend spannend).
– Hij zit niet lekker in z’n vel (bijv. hij heeft ’s ochtends op school straf gekregen of een klasgenootje deed gemeen tegen hem).
– Hij heeft honger (bijv. hij heeft op school zijn lunch niet gegeten en heeft nu echt een hongergevoel).
– Hij is moe (bijv. hij is vannacht vaker wakker geworden en heeft daardoor niet goed geslapen).
– Hij heeft jouw aandacht nodig (bijv. je bent de afgelopen week veel weggeweest voor je werk of je hebt in huis veel klusjes gedaan, waardoor je weinig tijd had voor je kind).
– Hij heeft verdriet (bijv. zijn liefste opa of huisdier is overleden en hij mist hem enorm).
En misschien zijn er nog wel andere redenen die je kunt bedenken waarom jouw kind huilt. 

Heb je een baby (0-1 jaar), die veel huilt? Lees dan hier hoe je huilen bij baby’s vermindert. 

 

Is huilen goed of fout? 
Je mag je afvragen of het wel zo verkeerd is dat je kind huilt. Een kind reageert namelijk vrij primair op wat er om hem heen gebeurt. Bijvoorbeeld: Als je kind boos is, kan het gaan schreeuwen; als het gefrustreerd is, kan het met iets gaan gooien; als het verdrietig is, kan het gaan huilen. Dat is niet zo gek. Alleen wil je natuurlijk wel dat je kind adequaat op de situatie reageert en niet ineens onnodig heftig.
⇒ Je ziet dus het liefst dat de reactie van je kind past bij de situatie en bij wat er daarvoor is gebeurd.

meisje_huilt_moeder_troost_dokterIn sommige situaties heeft huilen trouwens een duidelijke signaalfunctie: bijv. als je je kind plotseling hard hoort huilen, zul je waarschijnlijk sneller naar hem toe gaan dan wanneer je kind je rustig vraagt: ‘mama, kom eens even’. Bij plotseling huilen ga je onmiddellijk kijken wat er aan de hand is. Je ziet dan al snel dat je kind zich bezeert heeft na een val of dat het zich pijn heeft gedaan omdat het zich gestoten heeft. Daardoor ga je – indien nodig – ook sneller over tot actie door bijv. te koelen of de huisarts te bellen. Huilen kan juist dan ook heel belangrijk en positief zijn.

Maar goed, ook bij de andere situaties, die hierboven in de lijst staan, is het lastig om te zeggen dat huilen perse slecht is. Ik hoop dat je het met me eens bent dat dat namelijk niet het geval is. Soms is het zelfs belangrijk om te huilen, zodat anderen er op kunnen reageren.
Hieronder lees je ook wat je kind eigenlijk met het huilen wil aangeven.

meisje_beteutert_wrijft_in_oogAlleen wordt het natuurlijk wel vervelender of lastiger als de mate van verdriet of het huilen niet goed past bij de situatie. Dus als je kind te hard of te lang blijft huilen als er eigenlijk niks meer aan de hand is. En dat laatste komt natuurlijk wel eens voor. Misschien is dat ook bij jou wel een bron van ergernis…? Hieronder lees je wat je kunt doen om je kind dan minder te laten huilen.

 

⇒ Lees hoe je in 5 stappen het huilen van je kind vermindert (of zijn reactie beter laat aansluiten op de situatie). 

 

(1) Blijf zelf rustig. 
moeder_dochter_praten_in_gras.jpgIk kan me goed voorstellen dat het voor jou ontzettend vervelend is als je kind voor de zoveelste keer die dag of die week huilt. Ik hoor ouders vaak verzuchten ‘Ben je nou weer aan het huilen?’, ‘Waarom huil je nú weer?’ of ‘Wat ben je je nu alweer aan het aanstellen…?’.

Als je op die manier reageert, komt de nadruk automatisch op het huilen te liggen. En dat wil je graag voorkómen. Kinderen gaan doorgaans niet huilen om jou te pesten, maar daar ligt vaak een heel andere reden aan ten grondslag.

Verder is het belangrijk om jouw irritatie niet door te laten schemeren. Dat helpt je kind namelijk niet. Als het je lukt om zelf rustig te blijven, zal je kind ook eerder rustig worden en jou beter kunnen vertellen wat er aan de hand is. Daardoor kun je ook eerder naar een oplossing toewerken.

Belangrijk is dus om zelf rustig te blijven, geen vervelende opmerkingen te maken over het huilen en om op zoek te gaan naar de oorzaak (zie hieronder bij punt 2 hoe je dat aanpakt).

 

(2) Probeer de oorzaak te achterhalen. 
Zoals je hierboven hebt kunnen lezen, kunnen er best veel oorzaken zijn waarom je kind gaat huilen. Het zijn ook situaties waar je kind gewoon op mag reageren, omdat ze allemaal niet leuk voor hem zijn. Alleen hoeft zijn reactie niet per se ‘huilen’ te zijn. Je kunt je kind goed leren om op een andere manier te reageren dan dat je kind nu doet.

De eerste stap daarin is om te achterhalen waarom je kind huilt. Ook als je kind vaker op een dag huilt, kan de reden iedere keer anders zijn. Daarbij is het belangrijk dat je je in de situatie van je kind verplaatst, dat je benoemt wat je ziet en dat je geen oordeel velt.

gezin_speelt_met_duploDat kan als volgt:
– Ouder: ‘Ik zie dat je huilt. Wat is er gebeurt?’
– Kind: ‘Lukt niet.’
– Ouder: ‘Je bent met de blokken aan het spelen, maar het lukt niet.’
– Kind: ‘Nee. Toren valt steeds om.’
– Ouder: ‘Oei, dat is vervelend. Hoe kun je dat oplossen?’
– Kind: ‘Ik weet het niet.’
– Ouder: ‘Zullen we samen proberen om de toren wat steviger te maken?’
– Kind: ‘Ja, dat is goed.’
– Ouder: ‘Prima, dan help ik je even.’
*** Jullie maken samen de toren steviger. ***
– Ouder: ‘Kijk eens wat we samen voor een stevige toren hebben gebouwd. Dat is een hele mooie geworden. Goed gedaan! Dan kun jij nu weer verder gaan bouwen en dan ga ik weer even verder met … Als er weer iets niet lukt, dan kom je maar naar me toe. Dan bedenken we samen weer een oplossing. Ok?’
– Kind: ‘Ok.’

In dit voorbeeld van een jonger kind merk je dat je eigenlijk niks over het huilen zegt, behalve dat je benoemt dat je ziet dat je huilt. Je probeert eerst te achterhalen wat er aan de hand is en laat merken dat je begrijpt dat dat niet leuk is voor je kind.

Zodra je weet wat er aan de hand is, kun je samen naar een oplossing zoeken. Jonge kinderen zullen zelf nog niet zo snel een oplossing kunnen bedenken en hebben daar meer hulp bij nodig. Als je merkt dat je kind het zelf niet weet, dan help je er wat meer bij of opper je zelf een idee. Oudere kinderen kunnen – samen met jou – al beter een oplossing bedenken.

Aan het eind geef je nog aan hoe je kind het de volgende keer kan oplossen. Dat zal de kans kleiner maken dat je kind weer snel gaat huilen. Dat is ook helemaal niet nodig, want hij weet nu hoe hij het anders kan aanpakken.
Uiteraard vergt dit van beide kanten oefening en geduld.

 

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


(3) Wat huilen eigenlijk betekent.
meisje_huilt_tranenJe mag het huilen bij je kind zien als: ‘Ik weet het zelf even niet meer. Ik kan wel wat hulp gebruiken’.
Huilen gaat dus van de ene kant gepaard met een gevoel van hulpeloosheid en van de andere kant hoort er ook bij dat je kind ‘hulp nodig heeft’. Dus niet alleen je baby maar ook je kind communiceert daarmee dat het jou nodig heeft om iets (samen met hem) op te lossen.
En is dat niet ook dezelfde reden waarom je als volwassene nog wel eens huilt? Je weet het even niet meer, je ziet het even niet meer zitten, je ziet even geen oplossing voor je probleem en je zou wel wat steun of hulp van een ander kunnen gebruiken.

Daarmee kunnen we ook voor een deel afleiden waarom kinderen vaker huilen dan volwassenen: volwassenen hebben in de loop der jaren al beter geleerd hoe ze uiteenlopende lastige situaties kunnen oplossen; kinderen komen die lastige situaties nu pas voor het eerst tegen. En uiteraard gaat het niet meteen na de eerste keer goed. Ook het oplossen van en reageren op lastige situaties vergt oefening. Maar troost je: oefening baart kunst!

Kinderen moeten natuurlijk ook nog gewoon leren om hun emoties te beheersen. Ze reageren als ze jong zijn nog vaak primair, maar dat is natuurlijk lang niet altijd even handig of gepast. Ze moeten dus leren hoe ze kunnen reageren als ze boos, gefrustreerd of teleurgesteld zijn en dat er andere reacties mogelijk zijn dan huilen. Dat hoort allemaal binnen de sociaal-emotionele ontwikkeling, die alle kinderen doormaken.  En daar kun jij als ouder je kind goed bij helpen.

 

(4) Neem het gevoel van je kind serieus
vader_zoon_arm_om_hem_heenHet is belangrijk om het gevoel van je kind serieus te nemen. Dus ook al kun je je niet helemaal (of totaal niet) voorstellen dat je kind ergens verdrietig, boos of gefrustreerd om is, je kind is het op dat moment wél. Hij heeft er dan niks aan als jij zegt ‘ach, je hoeft niet te huilen’ of ‘ik snap echt niet waarom je nu zo moet huilen’. Je kind zal zich dan niet serieus genomen voelen. Het gevoel dat hij heeft is echt, ook als jij zijn probleem niet helemaal begrijpt.

De kunst is juist om je op zo’n moment in je kind te verplaatsen en om te laten horen dat je ziet dat iets voor hem niet fijn is (waardoor hij dus boos, gefrustreerd of verdrietig is geworden). Daardoor voelt je kind zich gehoord en serieus genomen. Dat betekent dus ook dat je je kind best mag troosten als het aan het huilen is.

Probeer je nog even voor te stellen dat iemand – op het moment dat jij aan het huilen bent – tegen jou zegt: ‘En nu stop je met huilen!’. Je voelt je op zijn minst onbegrepen en ongehoord en je vindt waarschijnlijk ook dat de ander nogal bot en niet empathisch op je reageerde. Waarom reageren ouders dan toch nog vaak zo op kinderen…?

 

 

(5) Praat met je kind over het huilen.
moeder_knuffelt_zoon2Als je vindt dat je kind snel huilt en je dat lastig vindt, dan is het natuurlijk goed om (naast het toepassen van de bovengenoemde punten) er ook met je kind over te praten.  Ga ook dan samen op zoek naar de oorzaak van het huilen. Weet je kind in welke situatie het sneller huilt en waarom is dat dan precies? Wat gebeurt er in die situatie waardoor je kind gaat huilen? Waar heeft je kind dan precies moeite mee? Je kunt misschien samen met je kind voor een week een dagboekje bijhouden, waarin je dagelijks samen deze vragen beantwoord.

Uiteraard is het dan ook nog belangrijk om samen met je kind na te denken over oplossingen. Wat kan je kind (zelf) doen om de situatie te veranderen of wat kan je kind zeggen zodat er anders op hem gereageerd wordt? Houd ook de momenten bij, waarop je kind niet huilde in die situaties die voor je kind lastig zijn en die hij goed oploste; daardoor word je kind zich bewust van zijn eigen ‘succesverhalen’ en krijgt door dat hij steeds meer grip krijgt op dergelijke situaties. Dat is een belangrijk leermoment voor je kind!

Een mooi startpunt om het met je kind over dit thema te hebben, is om er eerst samen een boek over te lezen. Voor alle leeftijden zijn er wel boeken die over ‘huilen’ gaan. Hieronder vind je alvast een lijstje met leessuggesties:

boek_alles_wat_ik_voel_stine_jensen– ‘Nijntje huilt’ (Dick Bruna)
‘Gevoelens… Verdrietig’ (J. Bingham)
– ‘Het tri-tra-tranenboek’ (I. Lammertink & L. Georger)
– ‘Ik en al mijn gevoelens’ (H. Kreul)
– ‘Zo voel ik mij’ (P. Winters & E van Lindenhuizen; serie ‘Willewete’)
– ‘Alles wat ik voel’ (Stine Jensen)

 

 


tip_gezinWil jij als eerste Joyce’ waardevolle OpvoedTips ontvangen? 
Helemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


 

 


Wil je graag reageren op dit artikel? Dat mag!

Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!
joyce_rosegrijs_staand_c
Heb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 


K
lik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 


Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle opvoedtips: 

– ‘4 manieren om je kind te helpen met lastige emoties (+ 3 BONUSTIPS)’. Klik hier.
– ‘Wat vertel je je kind als het een dierbare verliest? [Gastbijdrage van onderzoeker Mariken Spuij]’. Klik hier.
– ‘Positief opvoeden: Start je opvoeding goed met deze 5 stappen.’ Klik hier.
– ‘Laat dat nou!’ (over: 5 opvoedvalkuilen waar we allemaal intrappen én waardoor opvoeden onbedoeld lastiger wordt). Klik hier.
– ‘Ach, het is maar een fase.’ (over: Hoe jouw verwachtingen over je kind je opvoeding in de weg kunnen zitten.). Klik hier.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

 


Voor dit artikel liet ik me inspireren door de volgende artikelen: 

– ‘Snel huilen: Wat doe je eraan?’. Ouders van Nu. Klik hier.
– ‘7 Peuterproblemen & Oplossingen’. Mama en Zo. Klik hier.
– ‘De wetenschap achter waarom je kind zoveel huilt’. Famme. Klik hier.
– ‘Waarom mensen huilen’. DokterDokter. Klik hier.
– ‘Mijn kind huilt bijna de hele dag. Wat moet ik doen?’. Ouders Online. Klik hier.

 

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

‘Doe het lekker zelf!’ | Wat je kunt doen als je kind brutaal tegen je is.

meisje_boos2De laatste tijd merk je dat je kind steeds vaker brutaal tegen je is. Als je hem iets vraagt om te doen, dan heeft hij altijd wel een weerwoord klaar. ‘Nee, echt niet. Doe het lekker zelf!’, zegt je zoon ineens. Of je dochter vraagt jou iets op een commanderende manier; een manier die jij absoluut niet fijn vindt. ‘Geef me die pen nu!’, zegt je dochter. Ook overdreven hard zuchten of met de ogen rollen als je iets vraagt, kun je tot brutale reacties rekenen. Soms krijg je zelfs het idee dat je kind gewoon geen respect meer voor jou heeft en dat is absoluut geen fijn gevoel…
Goed om te weten: of je een reactie van je kind brutaal vindt is vrij subjectief. Wat de ene ouder een brutale reactie vindt, vindt de andere ouder juist assertief. Houd bij het lezen van dit artikel een situatie voor ogen waarin jij vindt dat jouw kind brutaal is. 

Als kinderen wat ouder worden, dan komen ze langzaam maar zeker steeds vaker tegen je ‘in opstand’. Hoe aardig jij ook tegen je zoon of dochter bent, die opstand en dat weerwoord komt er. Gegarandeerd!

Dat is een manier om zich af te zetten tegen jou; hoewel dat natuurlijk niet fijn is, zeker niet voor jou als ouder, hoort dat bij zijn ontwikkeling.

Zodra je kind in de bovenbouw (basisschool) komt, zul je merken dat er ineens vaker brutale opmerkingen naar je hoofd geslingerd worden. Je kind zoekt op dit gebied steeds vaker grenzen op en gaat uitproberen wat er gebeurt als hij die opmerkingen maakt.
Uiteraard kunnen ook jongere kinderen wel eens brutaal tegen je zijn, alleen zal dat nog wat minder ‘hard’ of minder vaak voorkomen. Maar ook op die jongere leeftijd kun je onderstaand tips goed toepassen om te voorkomen dat het erger wordt.

Waarom is je kind eigenlijk brutaal tegen je?
Daar kunnen uiteenlopende redenen voor zijn.

meisje_boos_steekt_tong_uit– Je kind is boos door iets dat die zelfde dag of een tijdje geleden gebeurd is. Hij voelt zich boos op iemand of misschien wel machteloos over een specifieke situatie en reageert dat gevoel af op jou.

– Je hebt je kind geleerd om voor zichzelf op te komen en je kind experimenteert met manieren om dat te doen. Soms gaat dat nog niet helemaal goed en is zijn reactie te ‘assertief’ (in dit geval dus ‘te brutaal’).

– Jij wil dat je kind iets doet, maar je kind wil het gewoon niet.

– Je kind heeft niet door dat wat hij zegt of hoe hij het zegt kwetsend of pijnlijk voor jou kan zijn. Hij is zich nog van geen kwaad bewust.

– Hij heeft in het verleden voorbeelden gehad van hoe mensen met elkaar omgaan. Dat was behoorlijk assertief. Die manier van reageren heeft hij (onbewust) overgenomen. Voor hem is zo’n reactie nu normaal, waardoor hij ook op die manier op anderen reageert.
Welke reden komt jou het meest bekend voor? In welke situatie(s) is jouw kind vaker brutaal tegen jou? Zet je reactie onder dit artikel. 

Hoewel het dus bij de normale ontwikkeling van je ouder wordende kind hoort, hoef je brutale reacties natuurlijk niet te accepteren. Het is belangrijk dat je kind leert dat je dat gedrag niet prettig vindt én dat er andere manieren zijn om op elkaar te reageren.

Hoe je dat op een positieve en constructieve manier aanpakt, lees je hieronder. Ik geef je 5 stappen om thuis mee te starten. 

(1) Blijf zelf rustig & Geef het goede voorbeeld
vader_boos_op_zoonAls je kind brutaal tegen jou doet, dan zul je zelf waarschijnlijk merken dat je boos wordt. Dat is haast onvermijdelijk. Het belangrijke (en lastige…) aan die situatie is echter dat je juist op dát moment kunt laten zien hoe jij met jouw boosheid omgaat. Je kind leert dan niet alleen maar door van jou te horen hoe het zou  moeten, maar ziet het jou ook in praktijk toepassen.

Uiteraard houd je jouw eigen manier van reageren ook extra goed in de gaten. Let er op dat jij ook op een fijne manier blijft reageren op anderen (bijv. je partner), dus ook (of misschien wel: juist) als je boos of gefrustreerd bent.
Lees hier wat er gebeurt als je toch tegen je kind gaat schreeuwen. 

Kortom, blijf dus ook als jezelf boos bent rustig en respectvol naar je kind (en anderen). Op die manier ziet je kind jouw goede voorbeeld en leert in praktijk hoe het zijn boosheid kan reguleren.

 


joyce_grijs_aanjou_1
Maak je je zorgen over het brutale gedrag van je kind? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 


(2) Je kind mag zich boos voelen, maar niet boos doen.
dochter_boos_op_moederAls je kind brutaal tegen je doet, dan zit daar vaak een gevoel van boosheid en/of machteloosheid onder. En het gevoel van boos zijn is natuurlijk heel normaal en menselijk. Met dat gevoel is op zichzelf helemaal niks mis; dat heeft iedereen.

Alleen is dat boze gevoel iets anders dan ‘boos gedrag’. Ook als je boos bent, ga je nog steeds respectvol met de ander om. Je gaat je dan niet ineens brutaal gedragen of vervelende, kwetsende opmerkingen tegen de ander maken. Dat is niet in de haak.

Als je boos bent, kun je je dus niet zo maar laten gaan en mag je niet zo maar alles doen ‘omdat je boos bent’.  Je mag best laten merken dat je boos bent door wat harder te zeggen ‘ik ben heel erg boos!’, maar je mag niet brutaal zijn, kwetsende opmerkingen maken, iemand anders pijn doen, met speelgoed gooien etc.

Je boos voelen is dus iets heel anders dan je boos gedragen. Het eerste is helemaal geoorloofd; het tweede is niet toegestaan.

Dat is ook een belangrijk verschil om aan je kind uit te leggen. Leg je kind dat verschil duidelijk uit en laat hem weten wat hij wél kan doen als hij boos is.  Jij bent de aangewezen persoon om je kind te leren hoe hij zijn boosheid of machteloosheid op een goede manier inzet zonder daarbij brutaal of respectloos te handelen.

Bijvoorbeeld: 
– Als je kind heel boos is op een ander kind (en bang is dat hij iets vervelends gaat doen of zeggen), dan kan hij beter naar jou (of een andere volwassene) toegaan en jou vertellen wat er aan de hand is. Jij kunt de situatie dan samen met je kind gaan oplossen.
– Als je kind brutaal is tegen jou, dan reageer je daar op dat moment alleen maar heel kort op. Meer uitleg hierover lees je bij punt 3. 


(3) Brutaal gedrag van je kind is niet acceptabel. 

jongen_scheldt_tegen_vaderAls je vindt dat je kind brutaal tegen je doet, dan zeg je dat op een rustige manier tegen je kind. Je geeft aan dat hij het op een vriendelijke manier kan vragen en dat je dan naar hem zult luisteren. Die uitleg is heel belangrijk. Je kind zal van jou moeten leren hoe jij wil dat hij met jou omgaat.
Als hij dat van jou leert, dan zal hij ook eerder op een respectvolle manier met anderen kunnen omgaan. 

Zet je woorden om in daden
Nadat je dit tegen je kind gezegd hebt, ga je door met waar je mee bezig was. Je negeert verdere onvriendelijke opmerkingen of brutale opmerkingen en wacht totdat het verzoek, de vraag of de opmerking op een vriendelijke, niet-brutale manier tegen je gezegd wordt. Pas op dat moment ga je rustig in op de vraag van je kind. Op die manier leert je kind direct hoe hij tegen jou kan praten.

Realiseer je dat als je wel op je kind reageert als hij brutaal is, er voor je kind geen reden is om anders tegen jou te praten of om anders met jou om te gaan. 

 


(4) Benoem positieve reacties van je kind. 

vader_zoon_lachen_vasthoudenUiteraard zal je kind niet de hele dag door alleen maar brutaal op jou of anderen reageren. Je kind zal ook nog vaak genoeg op een aardige, vriendelijke en sympathieke manier reageren.

Het is goed om je kind op die momenten te laten merken dat je dat fijn vindt. Geef je kind daar dan een oprecht en specifiek compliment over. Je kind merkt daardoor dat jij ziet dat hij het kan, dat hij het goed doet. Daardoor wordt de kans groter dat hij vaker op die manier zal reageren.

TIP: Houd een hele week bij wanneer je kind op een aardige manier op anderen reageert en zet dat af tegen de brutale reacties. Als je dit consequent registreert, dan is de kans groot dat de balans doorslaat naar een groter aantal aardige reacties (in vergelijking met het aantal brutale reacties). Dergelijke registraties kunnen er voor zorgen dat je het probleem beter kunt relativeren.

Slaat de balans toch door naar het aantal brutale reacties en wil je dat graag veranderen?
Neem dan contact met me op, zodat we er samen voor gaan zorgen dat het brutale gedrag van je kind vermindert.

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


(5) Praat met je kind over zijn brutaliteit.
Positive mother and boy resting in the kitchenAls jullie allebei rustig zijn, is het goed om kort met je kind over het voorval en zijn reactie op jou of zijn manier van communiceren terug te komen.

Neem je kind dan even apart, zodat jullie een persoonlijk gesprek kunnen voeren. Zorg voor een echt gesprek, waarin je je kind serieus neemt en waarin je dus niet alleen maar zegt wat je kind niet allemaal goed deed en wat jij niet fijn vindt. Dat mag je natuurlijk best benoemen, maar dat moet niet de boventoon voeren.

Vraag tijdens zo’n gesprek ook eens naar wat je kind vervelend vond aan de betreffende situatie, hoe hij zelf vond dat hij reageerde en hoe hij zelf denkt dat hij het anders had kunnen aanpakken. Luister dan goed naar je kind, zodat hij zich gehoord voelt en reageer begripvol. Als je kind zelf niet goed weet hoe hij het anders kan aanpakken, help hem dan op weg door hem concrete handvaten te geven.

Met deze 5 stappen leert je kind hoe jullie op een respectvolle manier met elkaar om kunnen gaan. Dat gaat natuurlijk niet van de ene op de andere dag, maar het lukt je wel door veel te herhalen en door consequent op het gedrag van je kind te reageren. Daardoor zal het langzaam maar zeker steeds beter gaan en zal je kind minder brutaal op jou (en anderen) reageren.

 


tip_gezinWil jij als eerste Joyce’ waardevolle OpvoedTips ontvangen? 
Helemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


 


Wil je graag reageren op dit artikel? Dat mag!

Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!
joyce_rosegrijs_staand_c
Heb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle opvoedtips:
– ‘4 manieren om je kind te helpen met lastige emoties (+ 3 BONUSTIPS)’. Klik hier.
– ‘Positief opvoeden: Start je opvoeding goed met deze 5 stappen.’ Klik hier.
– ‘Laat dat nou!’ (over: 5 opvoedvalkuilen waar we allemaal intrappen én waardoor opvoeden onbedoeld lastiger wordt). Klik hier.
– ‘Ach, het is maar een fase.’ (over: Hoe jouw verwachtingen over je kind je opvoeding in de weg kunnen zitten.). Klik hier.
‘Mijn peuter heeft een driftbui! Wat nu?’ | Minder driftbuien in slechts 5 stappen.’ Klik hier
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

Literatuur gebruikt voor dit artikel:
– ‘Hoe om te gaan met een brutaal kind‘. Nationale Hulpgids.
– M. Schiet. (2007). Opvoedencyclopedie. The House of Books: Vianen/Antwerpen.

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

‘Ik huil, dus ik snoep’ – 5 tips om te voorkómen dat je kind een ‘emotie-eter’ wordt.

meisje_chips_cola_voortvVoor dit artikel heb ik gastauteur Ester Janssen gevraagd om haar kennis en expertise op het gebied van leefstijl en voeding met ons te delen. Ze werkt als leefstijlcoach & -adviseur in haar bedrijf ‘Ester Janssen – Leefstijlcoaching & Advies’.

Hieronder lees je het artikel van haar hand over hoe je je kind leert om adequaat met emoties om te gaan en om deze emoties niet ‘weg te eten’. Ze beschrijft 5 tips, die je als ouder kunt inzetten om te voorkómen dat je kind een ‘emotie-eter’ wordt. 


ARTIKEL ‘Ik huil, dus ik snoep’
Over: 5 tips om te voorkómen dat je kind een ‘emotie-eter’ wordt. 

kind_huilt_arm_buitenDit artikel gaat over de relatie, die jij of je kind vaak onbewust maakt, tussen eten en emoties. Kinderen ontwikkelen deze koppeling vaak al op jonge leeftijd door goedbedoeld advies en gedrag van hun ouders. Denk bijvoorbeeld maar eens aan een verdrietige en angstige kleuter, die gevallen is en die als troost een snoepje krijgt. De link die je door dit soort voorbeelden legt, kan er op latere leeftijd voor zorgen dat mensen ‘emotie-eters’ worden. Emotie-eters lopen het risico dat ze gaan overeten en na verloop van tijd aankomen in gewicht.

In dit artikel krijg je maar liefst 5 tips om je kind te leren eten en emoties van elkaar los te koppelen, wat er voor zal zorgen dat je kind op een andere manier met zijn emoties omgaat. 

We leren vaak al op jonge leeftijd om situaties, die een emotionele lading hebben, te koppelen aan eten. Denk maar eens aan hoe blij je vroeger thuiskwam met je goede rapport en dat je daarvoor beloond werd met een ijsje of extra zakgeld ‘om iets lekkers te kopen’. Ook oudere kinderen zijn er vaak goed in om gevoelens te lijf te gaan met (ongezond) gedrag. Je herkent vast wel het voorbeeld van verveelde pubers, die op straat rondhangen met blikjes energiedrank, zakken snoep, chips, fastfood…

Ook als je kritisch naar je eigen gedrag kijkt, zie je dat je zelf wel eens – onbewust en onbedoeld – de ‘fout’ in gaat. Je herkent wel de avonden dat je vermoeid en neerslachtig op de bank ploft en bijna gedachteloos een zak chips leegeet. Of dat je – na een drukke periode – eindelijk eens een avondje vrij hebt en je vindt dat je nu echt wel eens een glaasje wijn hebt verdiend…

vrouw_handeninhaar_snoepDit gedrag lijkt op zich vrij onschuldig en kan ook – als het af en toe gebeurt – niet veel kwaad. De valkuil bestaat echter dat je kind, dat deze gedragingen natuurlijk ook ziet, hierdoor leert om bij een gevoel van onrust niet te gaan kijken naar welk signaal er eigenlijk wordt gegeven (zoals: Waar komt die onrust vandaan? Wat wil dit gevoel me eigenlijk zeggen? Wat kan ik er aan doen?), maar dat het deze onrust gaat zien als een signaal om te gaan eten. En dat terwijl er helemaal geen sprake is van honger. Wij noemen dat in vakjargon zg. ‘emotionele eters’: mensen die proberen om de onrust, die ze voelen, ‘weg te eten’ in plaats van de kern van het probleem aan te pakken.

Je kunt als ouder gelukkig een aantal dingen doen om je kind hier goed in te begeleiden. Daardoor zorg je ervoor dat je kind geen ‘emotionele eter’ wordt. Je leest hieronder 5 tips.
vrouw_eet_taart_pyjama_koelkast
(1) Word je als ouder bewust van het patroon dat is ontstaan.
Herken bij jezelf wanneer je eet omdat je honger hebt of wanneer je eet omdat je onrustig bent. Als je het patroon bij jezelf herkent, wordt het niet alleen gemakkelijker om dit patroon bij jezelf te doorbreken, maar ook om het te herkennen bij je kind. Je kunt je kind dan ook een ander effectiever en gezonder gedrag aanleren.

meisje_verveeld_liggend_op_bank(2) Benoem het als je merkt dat je kind uit verveling gaat snoepen.
Leer je (jonge) kind om op het moment dat het uit verveling gaat snoepen dat het afleiding gaat zoeken, dus om iets anders te gaan doen, bijvoorbeeld spelen. Bij oudere kinderen kan je het ook benoemen, maar stel je jezelf wat meer afzijdig op; je wilt hen tenslotte niet de hele tijd aan het handje houden. Benoem bij oudere kinderen wel dat verveling een andere emotie is dan honger én dat verveling niet betekent dat er onbeperkt gesnoept moet worden.
Wees overigens niet te bang om dit bespreekbaar te maken met je zoon of dochter. Uit onderzoek blijkt namelijk dat ouders een belangrijke invloed hebben op de manier waarop oudere kinderen denken en omgaan met eten, ook al denk je als ouder misschien dat dat niet zo is (TEMPEST-studie, 2013). 



moeder_praat_met_zoon(3) Leer je kind om emoties op te merken en te herkennen.
Maak de emoties, die je kind heeft, bespreekbaar. Dat kan bij gevoelens, die je bij je kind ziet, maar natuurlijk ook bij emoties die je zelf hebt. Geef ruimte aan deze emoties. Benoem ze zodat je kind ze herkent en geef zelf het goede voorbeeld in het gedrag dat je doet naar aanleiding van die emotie.
Merk je bijvoorbeeld dat je zelf de neiging hebt om jezelf te verwennen met koek, snoep en gebak na een zware en energievretende dag op je werk, kijk dan eens naar andere mogelijkheden om jezelf op te peppen. Ga iets doen dat je weer energie geeft. Ga bijvoorbeeld lekker in bad met een goed boek of ga een stuk lopen met een vriendin. Op die manier leren je kinderen vanzelf dat er andere  manieren zijn om met vermoeidheid of dat gevoel van onrust om te gaan, wat veel gezonder voor je is dan om het onrustige gevoel weg te eten.

meisje_knuffelt_vrouw(4) Probeer om emoties en eten zoveel mogelijk los van elkaar te koppelen.
Kijk heel bewust naar de momenten, waarop eten en emoties aan elkaar gekoppeld worden en probeer er alternatief gedrag voor te bedenken dat wél gezond is. Het is de kunst om niet alleen het ongewenste gedrag achterwege te laten, maar ook om het te vervangen door ander gedrag dat beter past bij de betreffende emotie.
Voorbeelden: Als je bang of verdrietig bent, past daar beter een knuffel of zoen bij dan snoep. Als je je verveelt, past het beter om iets te gaan ondernemen in plaats van gedachteloos chips of chocolade te eten. Als je een vrolijke gebeurtenis viert, onderneem dan een leuke activiteit met het gezin in plaats van te trakteren op snoep. 


jongen_eet_niet_welCursus ‘Eet met Plezier’
Joyce organiseert regelmatig de cursus ‘Eet met Plezier’. Deze is speciaal voor ouders van kinderen tussen 1-12 jaar. Het doel van deze cursus is om jou als ouder te leren hoe je je kind leert om gezond, gevarieerd en genoeg te laten eten.
Kijk hier of de cursus binnenkort ook bij jou in de buurt wordt gegeven. 


meisje_eet_joghurt(5) Koppel belonen & straffen los van eten.
Veel ouders gebruiken het toetje als straf of juist als beloning. ‘Als je je bordje leegeet, mag je zo meteen een toetje.’ of ‘Als je nu niet dooreet, krijg je zo meteen geen toetje.’ Het is beter om dat niet te doen en om de hoofdmaaltijd helemaal los te zien van het toetje. Als je normaalgesproken altijd een toetje eet, dan is het beter om je kind ook gewoon een toetje te geven. Er zijn namelijk andere manieren om er voor te zorgen dat je kind voldoende, gezond of gevarieerd eet. Daar heb je het toetje dus niet voor nodig.

En hoe moeilijk het misschien ook lijkt, respecteer het als je kind zijn bord niet helemaal leegeet. Koppel ook daar geen strafmaatregel aan. Je mag natuurlijk wel een compliment geven als je kind netjes en met smaak zijn bord leegeet en je mag je kind ook aansporen om van alles dat op zijn bord ligt iets te proeven. Benadruk hier liever datgene dat goed gaat en negeer het negatieve gedrag.
Lees hier verder over hoe je het gezellig houdt aan tafel en hoe je je kind gezond en voldoende laat eten. 

Heb je het gevoel dat je ondanks deze tips nog steeds niet voldoende de emoties van jou of je kind loskoppelt van het eten? Of vind je het lastig om met deze adviezen aan de slag te gaan? Neem dan contact met Ester (info@esterjanssen.nl) of met Joyce (joyce@aksecoaching.nl) op, zodat we er voor kunnen zorgen dat ook jij en/of je kind op een gezonde manier met emoties om kunnen gaan.

En dan nu jouw reactie en ideeën:
Wat gaat er bij jou thuis goed (of juist niet) op het gebied van emoties & eten? Merk je dat jij – of juist je kind – emoties koppelt aan eten? Herken je je in de voorbeelden die hierboven gegeven
worden ? Hoe ga je er zelf mee om? Met welke van de bovenstaande tips wil je het liefst direct aan de slag?
Zet je reactie hieronder.


ezineM’n e-zineabonnees ontvingen bij dit artikel een aantal aanvullende waardevolle adviezen over dit thema.
Wil jij in het vervolg ook alle opvoedtips van Joyce lezen?
Klik dan hier en meld je GRATIS én vrijblijvend aan voor Joyce’ e-zine, boordevol praktische opvoedtips; het e-zine verstuurt ze steeds op de 1e dag van de maand. Kort na je aanmelding ontvang je alvast haar E-boek ‘5×5 OpvoedTips – Nóg meer genieten van opvoeden’ in je mailbox, zodat je meteen met haar eerste praktische tips aan de slag kunt. Ook het e-boek ontvang je GRATIS én zonder verdere verplichtingen.


joyce_rosegrijs_staand_vertellendDr. Joyce Akse helpt ouders om (nóg) meer van hun kinderen te genieten. Het is als ouder ontzettend moeilijk om steeds consequent, geduldig en begripvol te zijn; voor je het weet ben je wéér aan het zeuren, dreigen of schreeuwen. Joyce heeft jarenlang bestudeerd hoe ouders en kinderen het beste tot hun recht komen en op welke manieren opvoeding effectief is én positief werkt. Kijk op haar website www.aksecoaching.nl voor meer informatie. 

© 2014-2018. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga nu (terug) naar de website van Akse Coaching.

Voor dit artikel heeft Ester Janssen de volgende referentie gebruikt:
– Stok, M., De Ridder, D., de Vet, E., de Wit, J., van der Leest, C., López, A., & Stok, F.M. (2013). Fluitend door de chocoladefabriek: Hoe jongeren hun weg vinden in de verleidelijke voedselomgeving. Stichting Voedingscentrum.

Lees meer over dit thema: 
– ‘Help, mijn kind is een lastige eter! Wat nu?’ | 5 do’s & don’ts (Interview op L1 Radio). Klik hier.
– ‘Positief opvoeden: Start je opvoeding goed met deze 5 stappen.’ Klik hier.

Druk, druk, druk…? (Praktische adviezen over hoe je tijdens drukke periodes rust én overzicht houdt.)

vrouw_bank_moe_uitgeputSommige periodes in het jaar zijn voor haast iedereen extreem druk, denk maar aan de decembermaand of je voorbereiding op andere feest- en verjaardagen. Ook vlak voor de vakantie kan je gevoel van ‘het druk hebben’ en ‘nog veel willen doen’ een hoogtepunt bereiken. Hoewel ik me altijd erg op die periodes van grote gezelligheid, samenzijn én rust verheug, vrees ik ook steeds weer die enorme drukte, met alle stress die er dan helaas ook bij komt kijken. En hoe zeer ik me ook steeds voorneem om het nu eens anders aan te pakken door minder op m’n hals te halen, eerder te beginnen met alle voorbereidingen, beter te plannen ed. blijven die periodes toch gewoon ouderwets druk, druk, druk met stress, stress, stress…

vrouw_handeninhaar_drukEn dat betekent vaak ook dat ik – als ik het echt (te) druk heb – veel minder m’n lieve, aardige, gezellige ‘zelf’ ben. 😉 Voor m’n gevoel moet ik dan een heleboel dingen en heb ik minder tijd om eens rustig met de kindjes te spelen of om iets leuks met m’n gezin te ondernemen. Al die drukte gaat dus eigenlijk juist ten koste van m’n gezin. En dat allemaal om het op die ene verjaardag, 1e Paasdag, Pakjesavond ed. juist extra gezellig te hebben met z’n allen. Een beetje tegenstrijdig, vind je niet…? Dat moet toch anders kunnen! Vandaar dat ik je in dit artikel een aantal praktische adviezen wil geven om die voorbereidingsstress de baas te blijven.

In het artikel ‘Hoe ga je naar minder opvoedstress én positiever opvoeden?‘ gaf ik al aan dat het – om meer rust te ervaren in drukke periodes – belangrijk is om niet te veel van jezelf te verwachten, om positief & realistisch te denken, om minder te moeten & meer rust te nemen en om te herkennen wanneer of waardoor jij gestresst raakt. Daarnaast gaf ik aan om vooral ook aandacht aan jezelf te schenken. Als je namelijk voldoende aandacht aan jezelf schenkt, heb je meer energie om (positieve) aandacht aan anderen, zoals je kinderen en je partner, te schenken.


Hieronder lees je één belangrijk advies om van ‘te druk’ naar ‘meer rust’ te komen.
Het is een heel praktisch advies voor het afhandelen van alle dingen, die je wilt doen.
Lees daarna ook m’n artikel ‘Heb je het druk? Zet jezelf op je to do-lijstje.‘, zodat je meer energie hebt om alle dingen te doen die nou eenmaal toch moeten gebeuren.


Creëer overzicht: Maak een ‘to do’-lijstje.

Als je het gevoel hebt dat je het ontzettend druk hebt, dan is de kans groot dat je het overzicht van wat je allemaal moet of wil doen helemaal kwijt bent geraakt. Het is handig om dan even een pas op de plaats te maken. Trek hier zo’n 15-30 minuten voor uit. Pak pen en papier bij de hand en schrijf alles op wat je nog allemaal wilt doen (vóór de kerst, vóór oudjaarsavond etc.). Kortom, maak er een lijstje van.
Heb je alles opgeschreven wat je nu te binnen schoot? Ga dan verder met de volgende stappen, maar vergeet het lijstje niet aan te vullen als je weer een taak te binnen schiet.


Schrijf alle dingen zo specifiek mogelijk op
, dus niet ‘post afhandelen’, maar 1. post lezen, 2. post sorteren, 3. reageren op brieven, 4. rekeningen betalen, 5. reclamefolders bekijken etc.
Als je de lijst hebt gemaakt, maak er dan 3 kolommen naast. In kolom 1 zet je per item of het wel/niet belangrijk is, bijv. rekeningen betalen is belangrijk, maar reclamefolders bekijken in principe niet. In kolom 2 zet je per item of het nù (of in ieder geval op zeer korte termijn) moet gebeuren of dat het misschien wel op een ander moment kan (wel/niet dringend). In kolom 3 zet je wie de taak gaat uitvoeren: ben jij degene die perse een bepaalde taak moet doen of kan je partner dat misschien wel doen?

 


joyce_grijs_aanjou_1
Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

 

vrouw_bank_moe_uitgeputAls je de lijst op deze manier hebt gemaakt, dan kun je verder gaan met plannen. Plan voor iedere dag een klein aantal taken (2-3 stuks) in en begin dan met de taken die belangrijk én dringend zijn.  Taken die je binnen 0-60 seconden kunt doen, doe je meteen. Van taken die wél dringend zijn maar niet zo belangrijk kun je je afvragen of jij degene bent die ze moet doen. Zo ja, handel ze dan zo snel mogelijk af; zo nee, laat ze door iemand anders doen. Van taken die misschien wel belangrijk zijn maar niet dringend, kun je je afvragen of je die perse op dat moment moet doen. Taken die niet belangrijk én niet dringend zijn, laat je nu helemaal liggen en komen (misschien!) na die mooie feestdag wel weer aan bod.


Probeer ook in te schatten hoeveel tijd je
per taak ongeveer kwijt bent (je kunt dus nog kolom 4 aan je to do-lijst toevoegen). En reken je niet rijk, maar juist arm: plan dus meer tijd in dan je verwacht, bijv. steeds 10 minuten extra. Er gebeurt namelijk vaak iets dat je niet voorzien had (bijv. iemand belt je op of er gaat iets mis) en nu kun je daar rustig in die extra tijd mee omgaan.


Heb je je to do-lijst gemaakt en de kolommen ingevuld?

Ga dan aan de slag met de taak die jij het meest belangrijk en dringend vindt. En als de taak helemaal klaar is: afstrepen maar!

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


Als je je to do-lijst op deze manier aanpakt, merk je al gauw dat je het overzicht van alles wat je wil gaan doen terugkrijgt.
Al binnen een paar dagen heb je al veel taken van je lijstje uitgevoerd en afgehandeld. Zo krijg je langzaam maar zeker grip op je (gevoel van) drukte. En je doet er nog wat aan ook! Op deze manier wordt je hoofd vanzelf leger en krijg je steeds meer een tevreden gevoel over wat je al allemaal gedaan en afgehandeld hebt. Een heerlijk gevoel om straks te genieten van die mooie, gezellige feestdag!

vader_speelt_met_kinderen
Dit is dus een handige manier om inzicht te krijgen in welke taken je nog voor pakjesavond, de kerstdagen, oudjaarsavond, Pasen of je verjaardag moet doen. Maar dat niet alleen! Je weet nu ook welke taken je lekker kunt laten liggen tot na die speciale dag én je weet precies wanneer je tijd hebt voor de broodnodige ‘quality time’ met je zoon/dochter. Heerlijk toch!

 


En dan nu jouw reactie en ideeën:

Hoe krijg jij grip op jouw drukke bestaan? En hoe doe je dat specifiek in drukke periodes zoals de decembermaand? Wanneer ervaar jij eigenlijk dat gevoel van drukte, vooral in december of meer op andere momenten? En hoe ben je er tot nu toe mee omgegaan? Wat werkt voor jou goed? Met welke van de bovenstaande tips wil je het liefst direct aan de slag?
⇒ Je mag je reactie onder dit bericht plaatsen; je mag me ook een mailtje sturen (info@aksecoaching.nl). Zet dan de titel van dit artikel in de onderwerpregel.
Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 

 


Wil jij ook Joyce’ waardevolle opvoedtips ontvangen? tip_gezinHelemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


 


Heb je het gevoel dat je ondanks deze tips nog steeds niet op een fijne manier door drukke periodes heen komt
? Of vind je het lastig om met deze adviezen aan de slag te gaan? Neem dan contact met me op (joyce@aksecoaching.nl), zodat ik er voor kan zorgen dat ook jij grip krijgt op je drukke leven en je meer rust ervaart, waardoor je meer plezier krijgt in opvoeden én meer kunt genieten van je gezin.
joyce_rosegrijs_staand_c

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2014-2019. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.
Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor je dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.


Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle opvoedtips: 

– De magie van Sinterklaas (over: Waarom je kind in Sinterklaas gelooft; of de kerstman, de Paashaas, sprookjes…).
Klik hier.
– Pakjesstress in de drukke Decembermaand [Joyce te gast bij L1mburg Centraal]. Klik hier.
– De decembermaand: Gezellig met het hele gezin en toch niet duur?!.
Klik hier.
– Hoe houd je het Sinterklaasfeest leuk, voor je kind én voor jezelf? (4 handige tips, 3 dringende vragen, 1 vrolijke aftelkalender).
Klik hier.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.


logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

Hoe voorkom je dat een beeldscherm je nieuwe oppas wordt? (Tips om het apparaatgebruik van je kind binnen de perken te houden.)

kinderen_smartphone_aan_tafelKomt één van de volgende situaties je bekend voor?
– Je kind is aangekleed, heeft gegeten en moet zo naar school, alleen jij hoeft je nog maar even aan te kleden…
– Je wilt graag gaan koken, maar je kind verveelt zich…
– Je moet even naar de wc, je wilt even de was ophangen, je wilt even een boek of tijdschrift lezen…
– Je werkt een dagje thuis en je moet even een belangrijk telefoontje plegen of dringend stukken bekijken… 
– Je kind zeurt de hele dag of het nou eindelijk eens tv mag kijken of een spelletje mag doen op jouw telefoon… (En hoewel je weet dat je kind eigenlijk te veel naar een beeldscherm kijkt, word je gek van het gezeur…) 

⇒ Stuk voor stuk lastige situaties met kinderen erbij; hoe los je die ‘even snel’ op…? 

Tablet als ‘houd-je-mond-apparaat’?
moeder_badjas_wasEén van de oplossingen, die ouders wel eens gebruiken, is om hun kind voor de tv of achter een tablet te zetten. Je kind is dan even rustig en jij kunt ongestoord iets voor jezelf doen. En als je andere ouders vraagt of ze dat ook wel eens doen, dan beamen ze dat vaak, meestal wel met enig gevoel van schaamte. Want het algemene idee is toch dat je dat niet zou moeten doen, want (zo wordt gedacht): het kan schadelijk zijn voor je kind en je moet je kind toch gewoon zelf opvoeden; dat laat je een apparaat toch niet van je overnemen…?

Je kunt je natuurlijk afvragen hoe erg het nou daadwerkelijk is als je je kind een tijdje voor de tv of tablet ‘parkeert’. Hieronder volgt dan ook een kort overzicht van wat er op dit moment hierover bekend is.

 

Effect van tv op ontwikkeling van kinderen
kinderen_kijken_tvWe weten dat de vroege kinderjaren belangrijk zijn voor de ontwikkeling van onze hersenen en voor de vorming van ons gedrag. Het gebruik van tv kan invloed hebben op die ontwikkeling en vorming. Zo bestaat er een relatie tussen te veel tv kijken aan de ene kant en ontwikkelingsstoornissen, minder goed functioneren op school, sneller gepest worden aan de andere kant. Bovendien blijkt dat veelvuldige blootstelling aan tv-reclames over ongezond voedsel bij kinderen leidt tot overgewicht. [1]

 

Effect van moderne apparaten op ontwikkeling van kinderen.
ipad_jongensHet gebruik van de computer of diverse (mobiele) apparaten lijkt op zich natuurlijk veel op tv kijken. Je kunt er ook veel van hetzelfde mee doen; denk maar aan internetten, spelletjes doen, lezen etc.

Het effect van de nieuwere mobiele apparaten op de ontwikkeling van kinderen is nu nog niet helemaal duidelijk. We weten dus nog niet zeker of de gevolgen hetzelfde (erger of juist minder erg) zijn als tv kijken. Deze apparaten zijn nog te kort in gebruik om voldoende en eenduidige onderzoeksresultaten te geven.
Ben je toevallig bekend met nieuwe resultaten uit wetenschappelijk onderzoek? Laat me dat dan vooral weten. Je mag dan zeker contact met me opnemen. Graag zelfs! 

 


joyce_grijs_aanjou_1
Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

Op basis van kennis, die we op dit moment wél hebben, geven onderzoekers het volgende aan: 
– De snelle en herhaalde bewegingen, die je op het beeldscherm ziet, kunnen de aandachtspanne van kinderen (én volwassenen) verkorten; dat kan weer gevolgen hebben voor hun leervermogen.
– De hersenen wennen aan de snelle beloning van de apparaten: je hoeft maar even met je vinger het scherm aan te raken of er gebeurt al iets. (Bijv. Een spelletje memory op een tablet ‘beloont’ sneller dan een spelletje memory in het echt.)
– Het gebruik van deze mobiele apparaten kan de ontwikkeling van taal en sociale vaardigheden beïnvloeden [2]: kinderen gaan er minder door schrijven, waardoor de fijne motoriek voor schrijven zich minder ontwikkelt [3], leidt het kinderen af tijdens het maken van huiswerk, krijgen ze minder mogelijkheden om zich motorisch en sensorisch adequaat te ontwikkelen (bijv. door speelgoed en voorwerpen vast te houden, te voelen, zien, horen en ruiken) en krijgen ze minder de kans om interactie aan te gaan met andere kinderen of volwassenen.
– Als kinderen steeds bezig gehouden worden door een iPad of een ander apparaat kunnen ze niet in alle rust verwerken wat ze (bewust of onbewust) hebben geleerd. Kinderen hebben er baat bij om soms even rustig te zitten zonder dat ze ergens mee bezig te zijn. Die kans krijgen ze niet als ze te lang bezig zijn met of gehouden worden door een apparaat.

Positieve kanten van apparaatgebruik
Toch zitten er niet alleen negatieve gevolgen aan het gebruik van deze apparaten, want er zijn ook televisieprogramma’s en toepassingen, waarmee kinderen op een leuke manier allerlei dingen kunnen leren of redelijk (lichamelijk) actief bezig kunnen zijn. Er zijn zelfs speciale apps voor kinderen met leer- / ontwikkelingsstoornissen, waarmee ze juist bepaalde vaardigheden kunnen leren.

Maar zijn er richtlijnen voor de duur dat kinderen deze media mogen gebruiken?
baby_ipad_tabletVeel ouders vragen zich af hoeveel tijd kinderen mogen besteden aan computeren en tv-kijken. Daar bestaan eigenlijk geen goed onderbouwde regels voor. Maar om toch een beetje houvast te hebben, mag je uitgaan van de volgende richtlijnen: [5]

– Tot 2 jaar: 5 minuten per dag samen tv-kijken en een paar keer per week samen surfen;
– 2 – 4 jaar: 5 à 10 minuten per keer, tot maximaal 30 minuten per dag;
– 4 – 6 jaar: 10 à 15 minuten per keer, tot maximaal 1 uur per dag;
– 6 – 8 jaar: maximaal 1 uur per dag, verdeeld over periodes van maximaal 30 minuten;
– 8 – 10 jaar: maximaal 1 à 1½ uur beeldschermtijd per dag;
– 10 – 12 jaar: maximaal 2 uur beeldschermtijd per dag;
– 12 jaar en ouder: maximaal 3 uur beeldschermtijd per dag.
Onder ‘beeldschermtijd’ wordt overigens alle tijd verstaan waarin een kind naar een beeldscherm kijkt, dus zowel een televisie als computer, tablet of telefoon.

Dit is dus het advies dat in Nederland wordt gehanteerd. De American Academy of Pediatrics geeft de dringende boodschap af dat ouders de blootstelling aan mediagebruik van hun kinderen zouden moeten inperken. Ze adviseert dat kinderen van 2 jaar en ouder max. 2 uur per dag mogen kijken naar tv, computer, smartphone, tablet etc.; jongere kinderen dus zelfs helemaal niet. [2]

De reden daarvoor is de volgende. Te veel focussen op een vast punt maakt dat ogen slechter worden. Ook lezen in een boek kost inspanning. Zorg dus voor voldoende afwisseling en ontspanning tussendoor: om je heen kijken en je ogen in de verte laten kijken. Het gaat om de afwisseling tussen gespannen kijken (focussen) en ontspannen kijken. Dichtbij focussen (computeren) vraagt om nog meer inspanning dan verder weg focussen (tv-kijken).

 


Ken je de 20-20-2-regel al? 
lekker_buiten_spelen_moetOm te voorkómen dat je kind last krijgt van de ogen, o.a. door te veel naar een scherm te kijken, adviseert het Oogfonds de 20-20-2-regel:
⇒ Na 20 minuten dichtbij kijken (bijv. op telefoon of tablet) 20 seconden ver weg kijken.
⇒ Ga élke dag minstens 2 uur naar buiten, incl. pauzes, door bijv. te wandelen of te fietsen van en naar school. [6]
Deze regel is bedoeld voor kinderen en jongeren tot 20 jaar. 


 

Oudere kinderen kunnen natuurlijk nog meer hun tijd zelf verdelen dan jongere kinderen. Maar nog belangrijker dan de precieze beeldschermtijd is dát er afspraken worden gemaakt over de maximale tijd. Zo leer je je kinderen zich te beheersen.
Lees hier welke afspraken je met je kind kunt maken over gamen en telefoongebruik en hoe je dat aanpakt

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 

Op zich is er ook niks mis met het meegaan met nieuwe ontwikkelingen. Waar het natuurlijk om gaat, is de mate waarin je je kind aan al deze apparaten blootstelt. Geef je kind bijvoorbeeld dagelijks de kans om naast het gebruik van de nieuwe mobiele apparaten voldoende andere vaardigheden te leren, zich te ontplooien en zijn/haar fantasie te gebruiken, waar ze ook enorm veel van leren. Geef ze de kans om voorwerpen te zien, horen, voelen, ruiken; dat is allemaal nodig voor een goede ontwikkeling.

Ondanks dat we nog niet weten in hoeverre het gebruik van de nieuwe media schadelijk is en het toch best makkelijk is om je kind even voor een apparaat te zetten, kan het ook anders. Hieronder volgt een korte beschrijving, waarmee je je kind de mogelijkheid biedt om naast het gebruik van de tv of andere media ook andere dingen te doen.

Hoe kan het anders?
kinderen_smartphone_aan_tafel– Zorg ervoor dat ander speelgoed of materiaal, waar je kind graag mee speelt of graag mee bezig is, direct beschikbaar is. Het makkelijkst is als het kind het ziet en het zelf kan pakken.
– Leg alle smartphones, tablets etc. uit het zicht van je kind.
– Maak duidelijke afspraken over het gebruik van tv, computer, tablets en smartphones.
– Maak deze afspraken op een rustig moment, dus op een moment dat er geen conflict is.

Deze afspraken houden het volgende in:
* Spreek af hoe lang je kind per dag tv mag kijken én nieuwe media mag gebruiken. Het is goed om daar in totaal een maximum van 2 uur per dag voor aan te houden (voor kinderen jonger dan 2 jaar uiteraard veel minder), maar de maximale tijd bepaal je uiteindelijk natuurlijk zelf. Bij oudere kinderen is  het goed om uit leggen waarom jullie die afspraak willen maken. Je kind hoeft het er niet mee eens te zijn, maar het is wel goed als het jullie redenen weet.

* Als je weet dat je kind ’s avonds altijd naar bepaalde programma’s (zoals het Klokhuis of het Jeugdjournaal) kijkt, dan neem je dat mee in hoe lang je kind overdag nog over heeft om naar andere programma’s of video’s te kijken of om te gamen.

* Spreek ook af dat je kind niet te lang aan één stuk kan kijken (zie richtlijnen hierboven). Wissel het af met andere activiteiten, zoals buiten spelen.
Je leest hier hoe je ervoor zorgt dat je kind meer buiten gaat spelen en zich dan ook goed kan vermaken.

 

En dan nu jouw reactie en ideeën: hoe lang kijkt jouw kind tv en/of gebruikt het een tablet of smartphone? Heb je al eens regels proberen op te stellen over het gebruik ervan? Hoe was toen de reactie van je kind? Protesteert jouw kind ook als je de tv uitzet of als het de tablet of smartphone moet wegleggen? Hoe los je dat op? Laat je antwoord hieronder achter.

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezinWil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen? 
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2014-2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Joyce gebruikte o.a. onderstaande referenties voor dit artikel:
1: Jonge kinderen die veel tv kijken: slecht voor ontwikkeling. (2010). Link.
2: Allday, E. (2013). Technology a fundamental change in child development. Link.
3: Van der Maas, H. (2013). ‘De iPad op school: gewoon leuker en lichter’. Link.
4: Sumter, S. (2013). Cyberpesten loopt spuigaten helemaal niet uit. Link.
5: Pardoen, J. Hoe lang mogen kinderen computeren en tv kijken?. Link.
6: Oogfonds.nl. Voorkom myopie bij jouw kind. Link

 


Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:

– ‘Welke afspraken maak je met je kind over gamen en telefoongebruik?
– ‘Voorkom ongewenst gedrag: Geef je kind positieve aandacht.’ Klik hier.
– ‘Mijn kind kan niet zonder zijn smart Phone. – Hoe je het smart phone-gebruik van je kind in goede banen leidt.’ Klik hier.
– ‘Zit nou toch NIET stil! – Over: Hoe je je kind stimuleert om MEER te bewegen.’ Klik hier.
– ‘Wat doet een opvoedcoach eigenlijk? | Joyce Akse vertelt.’ Klik hier
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

 

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.