Lekker slapen! Praktische tips voor kinderen en hun ouders.

meisje_slaapt_in_bed_knuffelSlaap is ontzettend belangrijk. Maar zolang jij of je kind goed slapen, lijkt het helemaal niet zo bijzonder en lijkt het zelfs vanzelfsprekend. Zodra jij of één van je gezinsleden echter een tijdje niet goed slapen, merk je wat voor een wissel dat op jou, je gezin en je functioneren kan trekken. Juist dan ervaar je hoe belangrijk goed kunnen slapen eigenlijk is.
Om het belang van slaap onder de aandacht brengen wordt ieder jaar in maart de Internationale Dag van de Slaap – ook World Sleep Day genoemd – georganiseerd.

In de afgelopen jaren heb ik diverse artikelen geschreven binnen het thema ‘Gezonde slaap & Slaapproblemen’. Daar vind je hieronder een overzicht van. In mijn artikelen vind je niet alleen veel waardevolle achtergrondinformatie, maar ook veel praktische (opvoed)tips. Ze zijn stuk voor stuk bedoeld om jou die tips te geven, waardoor jij én je kind weer lekker kunnen slapen.

Heb je vragen over één van deze artikelen? 
Mail dan naar info@aksecoaching.nl.

Klik op de link van het artikel dat je graag wilt lezen: 

jongen_slaapt_bed_klok– ‘10 basistips om je kind of tiener lekker te laten slapen.‘.  

– ‘Ga nou toch lekker slapen, liefje! – 5 tips om je kind te leren slapen‘.

– ‘Slaap kindje slaap’ – Hoe een bedritueel je kind helpt om beter in slaap te laten vallen.

– ‘Uitslapen als je kinderen hebt…?‘ – Zorg er in 3 stappen voor dat je kind langer slaapt.

– ‘Slapen voor gevorderden [1]: 7 tips om makkelijker in slaap te vallen én meer te slapen

– ‘Slapen voor gevorderden [2]: 6 dingen, die je beter NIET kunt doen, om beter in slaap te vallen

– ‘Het middagdutje: Wanneer kan mijn kind het dutje ’s middags overslaan? (Incl. checklist)’

baby_moeder_troost_knuffelt– ‘Wat je echt moet weten over het huilen, troosten en slapen van baby’s.‘ [Interview met onderzoeker dr. Roos Rodenburg.]

Waarom huilt mijn baby toch zo? Over: Hoe je huilen bij baby’s vermindert.‘.

– ‘Als je kind moeilijk in slaapt valt op vakantie… | 7 praktische tips om dat snel te verbeteren.‘ (incl. BONUStips)

– ‘Zo slaapt je kind wél bij zomerse temperaturen!‘ [over: Makkelijker in slaap vallen als het warm is.]

– ‘Waarom mogen kinderen op vakantie langer opblijven?‘ (+ 7 tips om ook op vakantie lekker in slaap te vallen)  
jongen_speen_in_de_mond
– ‘Waarom plas je nou weer in bed?‘ – Zet deze 3 stappen en voorkom bedplassen.

– ‘Je kind is verknocht aan zijn speen. Hoe kun je het speengebruik afleren?

Merk je dat je thuis – zonder ondersteuning of begeleiding – er niet voldoende in slaagt om je kind goed te laten slapen? 
⇒ Neem dan contact met me op. Ik help je graag, zodat jij, je kind en je hele gezin weer lekker kunnen slapen.
Klik hier om alvast meer te lezen over mijn Duimelot Methode.

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over één van deze thema’s, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

© De foto van Joyce Akse is gemaakt door Ilona Tychon Fotografie.

logo_akse_coaching_groot_nieuwGa (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Boos zijn kun je leren! | 6 stappen om je kind te leren zijn boosheid te beheersen.

moeder_boos_op_dochterBoosheid is een emotie die erbij hoort, zowel voor kinderen als voor volwassenen. Wat kinderen echter moeten leren, is dat je niet zomaar alles kunt zeggen of doen als je boos bent. Ze moeten nog leren hoe ze hun boosheid in goede banen kunnen leiden. Wij als volwassenen spelen daarbij een belangrijke rol. In dit artikel deel ik 6 stappen waarmee je je kind kunt leren z’n boosheid te beheersen om zo woedeaanvallen te voorkomen! 

 

Stap 1: Bespreek met je kind het verschil tussen ‘boos zijn’ en ‘boos doen’.
Het is belangrijk dat je kind weet dat er een verschil bestaat tussen emotie en gedrag. Oftewel het verschil tussen ‘boos zijn’ en ‘boos doen’. Leg op een manier, die bij de leeftijd en leefwereld van je kind past, uit dat je niet zomaar alles kunt zeggen of doen als je boos bent, zoals schelden, schoppen, slaan of met speelgoed of de deuren gooien. Bespreek ook samen wat de gevolgen voor je kind kunnen zijn als het z’n boosheid wel afreageert op een ‘onwenselijke’ manier. Het is belangrijk dat je kind zich realiseert dat het weliswaar het gevoel kan hebben dat het gelijk heeft of in z’n recht staat, maar dat zijn manier van reageren er toch toe kan leiden dat het een standje of straf krijgt of dat er ruzie ontstaat. Laat je kind inzien dat het veel meer oplevert als het lukt om ondanks de boosheid toch rustig te reageren.

 

Stap 2: Maak je kind bewust dat het een keuze heeft
vader_troost_dochterHet is ook belangrijk dat je kind leert inzien dat het zelf kan kiezen hoe het naar een situatie kijkt en hoe het met zijn boosheid omgaat. Dit kun je doen door je kind eens te laten nadenken over een situatie, waarin het nog niet zo lang geleden boos werd. Schrijf op wat het toen allemaal deed, voelde en dacht. Vraag je kind hoe het op een andere, meer positieve manier tegen die situatie aan zou kunnen kijken. Je kind kan bijvoorbeeld opnieuw nadenken over de opmerking die over hem gemaakt werd, waar het zo boos over werd (bijv. het was als grapje bedoeld) of de duw die hij kreeg (bijv. de ander struikelde en viel per ongeluk tegen hem aan).

Probeer vervolgens samen met je kind te bedenken hoe het anders had kunnen reageren. Voor jonge kinderen is dat nog best lastig; dat kun je hem best uitleggen en voorzeggen. Een ouder kind kun je vragen om zich eens te verplaatsen in de ander en vanuit dat standpunt te beredeneren waarom de ander zo reageerde en wat er nodig zou zijn geweest om de situatie niet te laten escaleren. Het doel van dit soort gesprekken is om je kind meer inzicht te laten krijgen in dit soort situaties, zodat het er steeds bewuster mee om kan gaan.

 


joyce_grijs_aanjou_1
Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 


Stap 3: Maak afspraken over wat je kind wel en niet mag doen als het boos is.

Meestal weten kinderen vrij snel wat ze eigenlijk niet mogen doen als ze boos zijn. Denk aan uitschelden of kwetsen, pijn doen en spullen kapot maken. Wat we als volwassenen nogal eens vergeten, is hen ook te leren wat ze wél kunnen doen als ze boos zijn. Als je kind weet hoe het een lastige situatie kan aanpakken, dan geeft dat een gevoel van ‘controle’. Het weet dan beter wat het kan doen en welke stappen het kan zetten.

Hieronder een opsomming van dingen die je kind wel kan doen als het boos is:
jongen_hand_omhoog_stop– Zeggen ‘stop, hou op, ik vind het niet meer leuk’ (voor jongere kinderen).
– In je hoofd tot tien tellen.
– Aan een persoon denken die – in de ogen van je kind – altijd rustig reageert in lastige situaties.
– Op tijd aangeven dat je iets niet leuk of fijn vindt (bijv. omdat iemand een nare opmerking maakt). Als de ander dan toch doorgaat, dan kun je nogmaals aangeven dat je wil dat hij ermee stopt. Als de ander dan nog steeds doorgaat, haal je er een volwassene bij (bijv. de ouder of leerkracht).
– Aangeven dat je even weggaat om rustig te worden en er later op terug wilt komen. Je kind neemt even een time out om te voorkomen dat hij op dat moment dingen gaat zeggen of doen waar hij later spijt van heeft. Het is belangrijk dat je kind zich ook aan die afspraak houdt en na een tijdje terugkomt om het uit te praten.

Let op: er wordt vaak geadviseerd om een kind tegen een boksbal te laten slaan of in een kussen te laten schreeuwen als hij boos is. Dat is m.i. echter juist niet de bedoeling. Je wilt namelijk dat je kind zijn agressie op dat moment niet gaat uiten, maar dat hij zijn boosheid op tijd opmerkt en die op een rustige, positieve manier kanaliseert.

Lees ook: Waarom worden kinderen en tieners toch zo boos?

 

Stap 4: Kom er regelmatig even op terug
moeder_dochter_gesprek_aan_tafelAls je weet dat je kind het moeilijk vindt om zijn boosheid in goede banen te leiden, dan is het belangrijk om er regelmatig kort op terug te komen. Vraag je kind tussen neus en lippen door: ‘Ben je vandaag nog boos geweest?’. Als dit zo is, kun je je kind vragen uit te leggen wat er gebeurde, wat je kind wilde doen, hoe het heeft gereageerd en hoe het afliep.

Als je merkt dat je kind toch nog boos gereageerd heeft (wat zeker in het begin nog zal gebeuren), bespreek dan wat het anders had kunnen doen. Probeer dit zo te doen dat je kind het zelf zegt, zodat je als ouder een indruk krijgt van wat je kind weet. Het is goed om het op een rustige, ontspannen manier met je kind te bespreken. Kinderen hebben deze terugkoppeling echt nog nodig. Door de herhaling beklijft het beter en kunnen ze het ook steeds beter toepassen.

Als je hoort dat je kind – ondanks zijn boosheid – inderdaad rustig is gebleven en heeft toegepast wat jullie hebben afgesproken, geef je een welgemeend compliment en laat je je kind weten dat je vindt dat het goed bezig is. Vraag je kind wat het opleverde om zo te reageren of te handelen en of het misschien nog iets anders had willen of kunnen doen. Ook als je kind steeds beter met zijn boosheid omgaat, is het goed om er nog regelmatig even op terug te komen.

 

Stap 5: Reageer adequaat als je kind boos wordt…
Op het moment dat je kind boos is, is het belangrijk om hier goed als ouder op te reageren.

Dat doe je door de volgende stappen te doorlopen:
moeder_zit_met_boze_jongen1. Verplaats je in het probleem of de lastige situatie van je kind. Luister goed en aandachtig naar wat je kind zegt en veroordeel je kind niet.
2. Reageer met ‘ik-boodschappen’ en vraag dan of je constatering klopt. Je benoemt expliciet de boosheid van je kind. Je kind zal dan aangeven dat het inderdaad boos is (of juist niet) en vaak komt dan ook de reden van de boosheid naar boven. Bijv.: ‘Ik zie dat je boos wordt als ik dat zeg. Klopt dat?’
3. Geef aan dat je je goed kunt voorstellen (vanuit het perspectief van je kind) dat je kind om die reden boos werd.
4. Benoem dan wat je kind goed gedaan heeft in die situatie (bijv. ‘Wat goed dat je naar me toe bent gekomen, zodat ik je kan helpen’ of ‘Wat goed dat je me dit zo rustig uitlegt, terwijl ik zie dat je nog boos bent’). Ook als je kind toch dingen gedaan heeft die niet goed waren, moet het horen wat het wel goed gedaan heeft, ook al is het maar iets kleins.

Wat je kunt doen als je kind uit boosheid iets gedaan heeft wat niet past bij wat jullie hebben afgesproken, lees je hieronder. 

 


Goed om te weten
Vaak zie je dat je kind – nadat het boos was – verdrietig wordt en gaat huilen. Ook dat is normaal en niet erg. Je kunt je kind dan gewoon troosten. Je kind mag weten dat jij er voor hem bent.


 


Stap 6: Als je kind jullie afspraken niet nakomt…

Uiteraard mogen er consequenties volgen als je kind zich niet aan jullie afspraken heeft gehouden over wat wel en niet acceptabel gedrag is bij boosheid. Leg je kind goed uit dat er geen consequentie volgt vanwege het feit dat het zich boos voelde, maar vanwege de dingen die je kind niet meer mocht doen in z’n boosheid, zoals uitschelden, pijn doen of spullen kapot maken.

* Consequentie voor jonge kinderen
jongen_zit_op_stoelAls je kind zich niet aan de afspraken houdt en in zijn boosheid toch ontoelaatbaar gedrag vertoont, dan mag er een consequentie volgen. Denk dan aan een consequentie als even stil zitten op een stoeltje of in de hoek staan.

Goed om te weten
Deze consequenties kun je alleen toepassen als je dit volgens een aantal duidelijke regels doet. Dat houdt o.a. in dat de consequentie van korte duur is, dat je vooraf én achteraf duidelijk aangeeft waarom je kind die consequentie krijgt, dat je het na de consequentie weer goedmaakt met elkaar en dat je je kind zelf laat bedenken wat het in het vervolg anders kan doen. 

* Consequentie voor tieners
meisje_tiener_ligt_op_bed_slaapkamerBij tieners kun je op het moment van (dreigende) heftige boosheid een time out instellen. Op die manier neem je even letterlijk afstand van elkaar om allebei rustig te worden. Als je daarna weer met elkaar gaat praten, dan is het goed om de stappen te doorlopen zoals beschreven bij tip 5. Spreek af hoe jullie in het vervolg met deze situatie omgaan en op elkaar willen reageren. Eventueel herhaal je de gemaakte afspraken, voeg je nieuwe afspraken toe en bespreek je de consequentie(s). Je tiener kan daar natuurlijk in meedenken. Bij tieners houd je als ouder of leerkracht wel de regie, maar je manier van communiceren wordt steeds meer gelijkwaardig.

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


Ten slotte…

De crux van deze aanpak zit hem erin dat je bovenstaande stappen consequent blijft toepassen. Hoe langer je met deze totale aanpak aan de slag gaat, hoe duidelijker het voor je kind wordt, hoe beter je kind zijn boosheid leert hanteren. Dat zorgt er overigens ook voor dat stap 6 steeds minder nodig is en uiteindelijk overbodig wordt.

Last but not least: Kijk eens wat vaker in de spiegel…
Kinderen van alle leeftijden leren veel van wat ze van anderen zien, dus ook hoe anderen omgaan met lastige situaties. Zo zullen ze ook van jou als ouder of leerkracht leren (en overnemen) hoe jíj reageert als je boos bent. Dat betekent dat jij je aan precies dezelfde afspraken zult moeten houden als die je voor je kind hebt gemaakt. Ook jij gaat dus niet iemand uitschelden, kwetsen, pijn doen of met voorwerpen gooien als je boos bent. Kortom, laat je kind zien hoe het op een goede manier boos kan zijn door het zelf ook zo aan te pakken. Wees op díe manier boos, zoals je graag ziet dat je kind het ook zou doen.

Lees ook het artikel: ‘Waarom worden kinderen en tieners toch zo boos?‘.


Dit artikel heb ik geschreven in opdracht van het CJG043.

 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezinWil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen? 
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Joyce gebruikte voor dit artikel de volgende bronnen:
Psychogoed.nl
– Ouders.nl
– JMouders.nl

 

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘4 manieren om je kind te helpen met lastige emoties (+ 3 BONUSTIPS)’. Klik hier.
– ‘Waarom huil je nu alweer?’ (over: Hoe je ervoor zorgt dat je kind minder huilt.). Klik hier.
– ‘Voorkom ongewenst gedrag: Geef je kind positieve aandacht.’ Klik hier.
– ‘De time out: Hoe werkt die eigenlijk?’ (over: De time out in 5 stappen). Klik hier.
– ‘Wat doet een opvoedcoach eigenlijk? | Joyce Akse vertelt.’ Klik hier
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

logo_akse_coaching_klein_nieuw

 

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl. 

Help, ik ben een curlingmoeder! Wat nu…? (3 stappen om het anders te doen)

moeder_zoon_huiswerk_buitenDankzij het tv-programma de Luizenmoeder weet heel Nederland wat een ‘Curlingouder’ is. Dit is echter geen nieuwe term, maar werd enkele jaren geleden al in Denemarken gebruikt door Bent Hougaard. Hij heeft het dan over ouders, die alle problemen voor hun kinderen proberen glad te strijken.
Denk aan de sport Curling, waar deelnemers het oppervlak zo glad mogelijk proberen te vegen.

Juf Ank uit de Luizenmoeder heeft niet zo veel met die ‘curling ouders’ en waarschijnlijk terecht (bekijk hier het fragment). Hougaard waarschuwde er namelijk al voor dat kinderen van Curlingouders zich niet volwaardig kunnen ontwikkelen. Te veel bemoeienis van ouders is namelijk niet goed.

Het is belangrijk voor de ontwikkeling van kinderen dat ze zelf leren om te gaan met lastige situaties, teleurstellingen en negatieve emoties.

Als kinderen niet leren om ook zelf die lastige situaties het hoofd te bieden, dan kan hun emotionele ontwikkeling niet tot volle bloei komen (met een mogelijke depressie of burn out op latere leeftijd tot gevolg). Kinderen leren dus ook van vervelende situaties. Juist het ‘goed leren omgaan met lastige situaties’ maakt dat kinderen uitgroeien tot veerkrachtige volwassenen.

 


joyce_02Met de billen bloot…
Ook ik moet toegeven dat ik wel eens trekjes heb van een Curling-moeder… Ik help mijn zoon bijvoorbeeld met zijn spreekbeurt of boekbespreking. Ik herinner m’n dochter er aan dat ze haar broodtrommel, drinkbeker of gymtas mee naar school moet meenemen. Ik heb zelfs al eens handschoenen en gymtassen naar school gebracht,  omdat we die ’s ochtends nergens konden vinden of gewoonweg vergeten waren. Tja…



Maar nu we weten dat het niet wenselijk is om alles voor onze kinderen te doen,
betekent dat natuurlijk niet dat we onze kinderen helemaal los moeten laten en alles zelf moeten laten uitzoeken. Dat lijkt namelijk te veel op de ‘laissez faire’-opvoedstijl en dat is weer het andere uiterste. Ook niet goed dus.

Wat in de opvoeding van je kind ontzettend belangrijk is, is om een goede balans te vinden tussen enerzijds betrokken zijn bij je kind en een liefdevolle relatie op te bouwen en anderzijds duidelijke afspraken met elkaar maken en een voorspelbare structuur bieden. Dat klinkt misschien tegenstrijdig, maar je zult merken dat dat in praktijk wel degelijk mogelijk is. Als je deze twee aspecten van opvoeding in een goede balans weet te brengen, zul je merken dat je je kind opvoedt tot een zelfstandig, veerkrachtig individu.

Maar hoe doe je dat…?
Hieronder vind je 3 praktische tips, waarmee je ervoor zorgt dat je enerzijds niet alles voor je kind oplost en anderzijds voorkomt dat je alles voor je kind doet, zeker niet wat je kind al zelf kan doen.
N.B. Deze tips zijn overigens vooral bedoeld voor kinderen van groep 3 t/m 8 van de basisschool en minder voor jongere kinderen.


1. Coach je kind actief, maar wel steeds meer vanaf de zijlijn
.
kinderen_voetballen_coachEen voetbalcoach moedigt zijn spelers aan om op een goede manier te voetballen. Hij legt het uit, hij oefent het met je en hij stimuleert je om het steeds weer opnieuw te proberen, totdat het de kleine voetballer uiteindelijk zelf lukt. De voetbalcoach gaat echter niet het veld op om zelf te voetballen.

Een curlingouder doet dat wel: hij ziet dat zijn kind nog niet alle kneepjes van het voetballen onder de knie heeft. Hij zet zijn kind daarom langs de kant en gaat zelf voetballen. Het kind krijgt hierdoor niet de kans om het zelf te oefenen, beter te worden en te merken dat hij het – na oefening – toch leert.

Dit lijkt misschien een wat vreemd voorbeeld, maar dat is wel wat ‘curling-ouders’ doen.

Als je graag wil dat je kind iets gaat doen of iets leert, dan is het goed om je kind daarin te stimuleren. Nadat je je kind een opdracht hebt gegeven, vraag je eerst of hij weet wat de bedoeling is. Om zeker te weten of je kind het snapt vraag je hem of hij het je kort kan uitleggen. Als je merkt dat je kind het weet en begrijpt, dan kun je het hem zelf laten doen. Als je merkt dat je kind het nog niet helemaal weet of begrijpt, dan kun je hem er meer uitleg over geven of evt. nog eens voordoen.

Jouw rol als niet-Curling-ouder:
meisjes_schenken_water_inJe rol als ‘niet-Curling-ouder’ is om na te gaan wat je kind wel/niet kan (je blijft betrokken), je denkt met je kind mee (maar je laat je kind vooral ook zelf nadenken), je geeft advies of tips (maar alleen als je kind dat nodig heeft) en je geeft je kind de kans om zelf aan de slag te gaan. Je gaat het dus niet voor je kind oplossen, maar je blijft wel aan de zijlijn toekijken hoe het gaat.
Uiteraard houd je als ouder wel in de gaten of de taak – realistisch gezien – niet te moeilijk is voor de leeftijd en mogelijkheden van je kind.

Het is goed om met je kind af te spreken dat als hij er niet uitkomt, hij weer naar jou toekomt en aangeeft wat er misgaat. Dat mag natuurlijk altijd en daar ben je ook voor als ouder. Je kunt dan samen met je kind op zoek gaan naar een oplossing. Ook hier is het weer belangrijk dat je vooral je kind laat nadenken en jij hem daarin ondersteunt. Als je het te snel voorzegt, stopt dat meteen het denkproces bij je kind.

Afhankelijk van de situatie kan het ook nog belangrijk zijn om te bespreken wat de consequentie is als je kind niet doet wat je van hem vraagt of als hij het anders aanpakt. Als je kind bijvoorbeeld beslist om niet zijn huiswerk te maken, dan is het goed om te vragen of hij weet wat er gebeurt als hij het niet maakt. Denk mee in de mogelijke consequenties. Houd ook die realistisch en overdrijf niet.


Valkuilen van een Curling-ouder:

– Probeer er vooral voor te zorgen dat je kind zelf de oplossing bedenkt (zonder dat jij die helemaal voorkauwt) en dat je kind zelf aan de slag gaat.

– Uiteraard heeft de keuze en het gedrag van je kind gevolgen en die gevolgen zijn logischerwijs voor je kind (NIET voor jou).
kind_broodtrommel_etenBijv.: Als je kind zijn huiswerk niet maakt, krijgt je kind waarschijnlijk een passende consequentie van de leerkracht. Als je kind zijn gymtas vergeet, gymt hij in zijn gewone kleren. Juist door een aantal keren de gevolgen van zijn eigen handelen of keuzes te ervaren, leert je kind dat het anders kan. Daardoor kan hij bij een volgende keer zelf beslissen om het toch anders aan te pakken. 


Let op: ik heb het hier natuurlijk steeds over ‘normaal gedrag’ van kinderen als ‘ik maak m’n huiswerk niet’, ‘ik kom te laat thuis uit school’, ‘ik ga stiekem op de iPad’, ‘ik heb niet geoefend voor de muziekles’, ‘ik vergeet m’n gymtas’, ‘ik treuzel te lang met het aandoen van jas en schoenen’ etc.


joyce_grijs_aanjou_1
Heb je een kleine of grote opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.



Als je kind jouw advies in de wind slaat… 

jongen_leest_boek_goedAls je kind niet doet wat jij hebt geadviseerd of als hij het anders aanpakt dan dat jij het zelf zou doen, dan is dat prima. Je hoeft je niet afgewezen of beledigd te voelen; dit hoort bij het normale leerproces van je kind.

Als jij zeker weet dat je het vooraf goed met je kind hebt doorgesproken, dan mag je je kind ‘loslaten’ en hem zelf aan de slag laten gaan. Als je afgesproken hebt dat als hij er niet uitkomt hij dan weer naar je toe kan komen, dan zal hij dat waarschijnlijk ook wel doen als dat nodig is. Geef je kind dus wel oprecht de kans om het zelf op te pakken en er zelf uit te komen.

Als je kind het op zijn eigen manier had aangepakt, er vervolgens toch niet uitkomt en dan bij jou om raad vraagt, probeer dan te voorkomen dat je dingen zegt als ‘zie je nou wel’ of ‘ik zei het toch’. Dergelijke opmerkingen zijn altijd onprettig om te horen en maken de kans kleiner dat je kind de volgende keer ook weer naar jou toekomt als hij er niet uitkomt.

Kortom, laat je kind leren van zijn eigen handelen en keuzes én laat hem zijn eigen fouten maken. Zorg dat je er voor hem bent als het onverhoopt toch fout gaat. 


2. Leren & Zelf doen

vader_dochter_kleuren_samenVanaf de leeftijd van 1-2 jaar, wil je kind graag alles zelf doen. Natuurlijk lukt dat dan nog niet, maar hij kan het wel stap voor stap leren. Hij leert dat doordat hij het bij jou ziet, jij het voor doet en hij het na / zelf probeert te doen. Jij ondersteunt hem daarin.

Dat laatste blijft eigenlijk nog heel lang zo, alleen worden de taken waar je kind jou voor nodig heeft anders. Als je kind jong is, help je hem met aankleden, tanden poetsen, boterham smeren etc. Als je kind ouder is, hoeft dat niet meer en kan hij die dingen zelf.

Maar ook als je kind ouder is, kan hij nog niet alles helemaal zelf. Vooral voor een goede ontwikkeling van de zg. executieve functies heeft je kind jouw hulp heel hard nodig.
Executieve functies zijn cognitieve processen, die nodig zijn voor doelgericht, efficiënt en sociaal aangepast gedrag. Denk dan aan inhibitie, flexibiliteit, emotieregulatie, initiatief nemen, werkgeheugen, plannen & organiseren, ordelijkheid & netheid, gedragsevaluatie en taken afmaken.

jongen_plannen_klok_kalenderExecutieve functies zijn processen, die niet alleen op school maar ook thuis van groot belang zijn. In praktijk betekent dat dat je kind jou nodig heeft om er aan te denken dat hij zijn broodtrommel, drinkbeker en gymtas mee naar school moet nemen (plannen & organiseren), om te plannen wanneer het het beste zijn huiswerk kan maken (plannen & organiseren), om te leren wanneer hij hardop kan praten en wanneer niet (inhibitie), om  te leren dat hij niet mag slaan als hij boos op iemand is (inhibitie & emotieregulatie), hoe hij netjes kan reageren als hem iets niet lukt (emotieregulatie), hoe hij iets moet leren & onthouden (werkgeheugen), welke afspraken jullie ook alweer gemaakt hebben (werkgeheugen), hoe hij zijn kamer netjes opruimt (ordelijkheid & netheid) etc.

In een uitgebreid voorbeeld hieronder geef ik je enkele praktische tips over hoe je je kind daarin kunt steunen zonder het helemaal van hem over te nemen.

3. Verantwoordelijkheid geven & Op de koffie laten komen
meisjes_bakken_keukenAls je bovenstaande punten in acht hebt genomen en je samen met je kind hebt doorgenomen wat de bedoeling is, samen duidelijke afspraken hebt gemaakt en die ook nog eens vaker hebt herhaald, dan is het natuurlijk aan je kind om te bepalen wat hij er vervolgens mee doet. Je moet het als ouder op een gegeven moment loslaten en aan je kind overlaten.

Gaat je kind aan de slag met je advies en volgt het jullie afspraken?
Dat is hartstikke fijn en dat mag hij van jou horen. Geef je kind dan een welgemeend compliment. Niks is zo fijn om te horen dat je goed bezig bent, zeker van je ouders. Soms stagneert je kind in de uitgezette aanpak en dan heeft hij jou weer even nodig om weer op het goede pad te komen. Dat mag natuurlijk (maar neem ook nu de taak niet van je kind over).

Doet je kind weinig tot niks met jouw advies en volgt hij jullie afspraken niet op? 
Dan is dat eigenlijk ook prima. Zijn handelen en zijn keuzes hebben automatisch een consequentie en die consequentie is natuurlijk voor je kind. Als ‘curlingouder’ kan dit een lastige stap voor je zijn, juist omdat je je kind wil behoeden voor tegenslag. Toch kan de consequentie van iets ‘niet doen’ of ‘anders doen’ een belangrijk leermoment zijn.

Dat betekent in praktijk dat je ’s ochtends – voordat je kind naar school gaat – je kind best mag herinneren aan de gymtas, maar dat je de tas niet na gaat brengen als je kind ‘m toch vergeet. Dan maar een keer in de gewone kleren gymmen. De kans wordt daardoor groter dat je kind er de volgende keer wel aan denkt.
Let er wel op dat de consequentie van ‘iets vergeten’ niet te groot moet zijn. Het is belangrijk dat de consequentie redelijkerwijs in verhouding staat tot wat je kind vergeet.

Realiseer je dus dat je kind leert van tegenslag en van de gevolgen van zijn eigen gedrag. Als je je kind blijft behoeden voor tegenslag, leert hij niet dat hij het de volgende keer anders moet aanpakken. Als je het in zo’n situatie voor hem oplost, leert hij juist dat jíj het wel voor hem oplost. Als je kind een paar keer op de koffie komt, zal hij zich vroeg of laat realiseren dat hij zijn eigen aanpak zal moeten veranderen.

gezin_huishoudelijke_klusjes_samenAls je merkt dat het voor je kind nog echt lastig is om dit soort taken te plannen, dan heeft je kind op dat gebied voorlopig nog wat meer hulp nodig. Plannen is ook nog een moeilijke vaardigheid voor kinderen, zeker op de basisschool (de ontwikkeling van de executieve functies loopt nog door tot in de jong volwassenheid; ong. 24 jaar). Je mag als ouder dus niet verwachten dat je kind al zo goed kunnen plannen als een volwassene of dat hij al zo goed als jou kan overzien wanneer hij wel/niet zijn huiswerk het beste kan maken. Om je kind dat goed te leren is het goed om dat nu nog samen met je kind op te pakken. Maar ook dit doe je weer op een ondersteunende manier en niet door alles voor te doen of voor te zeggen. In het voorbeeld hieronder lees je hoe je dat kunt aanpakken.

EXTRA TIP: Ondersteun de executieve functies van je kindmeisje_denkt_na

Planning: werk met lijstjes en pictogrammen die je in huis ophangt.

Inhibitie, emotieregulatie en ordelijkheid & netheid: leg je kind regelmatig uit wat er wel/niet kan in welke situatie én geef natuurlijk het ‘goede voorbeeld’. Je kind wil best aannemen wat je zegt, maar leert ook heel veel van wat jij zelf doet.

Realiseer je dat je kind géén kleine volwassene is. Je kind weet misschien nog niet precies hoe hij zijn kamer moet opruimen, maar kan dat wel leren. Wees specifiek in je opdracht: ‘ruim je kamer op’ is erg algemeen; beter is: ‘doe alle auto’s in deze doos’ of ‘zet alle boeken rechtop in die kast’. Realiseer je ook dat wat jij verstaat onder ‘een opgeruimde kamer’ voor je kind anders kan zijn. Als jij graag wil dat je kind opruimt zoals jíj dat wil, dan heeft hij jouw uitleg gewoon nodig.


Hoe je je kind verder nog kunt helpen zonder te ‘Curlen’
Om een kind iets te leren, is het nodig om het hem eerst rustig uit te leggen en het daarna vaak genoeg te herhalen. Het geheugen van je kind werkt nou eenmaal nog niet zo goed als dat van volwassenen. Ook dat blijft zich nog ontwikkelen in de kinder- en adolescentietijd. Jouw kind heeft dus echt nog jouw uitleg én herhaling nodig. Hoe vervelend dat voor jou als ouder soms ook kan zijn…


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.



Een uitgebreid voorbeeld, waarin deze punten samenkomen:

Voorbeeld: Je kind heeft huiswerk van school. 
Positive mother and boy resting in the kitchenBetrokkenheid tonen: Vraag aan je kind of hij huiswerk heeft en wanneer het af moet zijn.

Plannen: Neem samen met je kind de week door en bekijk op welke dag het het handigste is om het huiswerk te maken. Let daarbij ook op de andere afspraken die je kind heeft (zoals voetbaltraining, muziekles, zwemles etc.) en zoek naar dagen waarop er niks of weinig op het programma staat.

Afspraken maken: Spreek af wanneer hij het huiswerk gaat maken.

Als de agenda van je kind te vol is om dit goed in te plannen, dan wordt het natuurlijk tijd om ruimte te maken in zijn agenda. Kijk dan eens kritisch naar alle activiteiten die je kind na school heeft en of daar niet beter wat van moet komen te vervallen.

TIP: Maak samen met je kind een weekplanner, waarin de vaste activiteiten staan.
Laat je kind daar vervolgens zelf in opschrijven wanneer hij het huiswerk maakt.

Herinneren: Op de dag dat hij zijn huiswerk gepland heeft, mag je je kind er best een enkele keer aan herinneren. Dwing je kind echter niet om aan de slag te gaan. Daar is je kind zelf verantwoordelijk voor.
Je mag er trouwens niet van uit gaan dat je kind de planning helemaal zelf overziet, dus je kind enkele keren aan zijn taken herinneren is echt geen probleem.

Eindtijd 1: Als je je kind aan zijn huiswerk (of een andere taak) herinnert, dan geef je hem meteen een eindtijd aan. Die eindtijd kan bijvoorbeeld het tijdstip zijn waarop hij naar bed gaat. Na dat tijdstip wordt er geen huiswerk meer gemaakt. Houd je vervolgens aan die afspraak.

klok_taken_planning_kind_routineEindtijd 2: Als je kind aan het huiswerk begint, geef je ook nog een andere eindtijd aan, namelijk de tijd waarin je kind het huiswerk maakt. Je kind hoeft er echt geen uren aan te besteden; vaak is een half uur of een uur al voldoende.

Om je kind ook hier weer meer handvaten te geven en zelf in de gaten te laten houden hoeveel tijd hij nog heeft, kun je dat visueel maken met behulp van een klok (zie afbeelding). Je kunt ook een eierwekker zetten, die de duur bepaalt. Laat jonge kinderen niet te lang aan een stuk aan hun huiswerk zitten; als de planning het toelaat, mag je het best over een aantal dagen verspreiden.

Helpen: Als je kind wat hulp nodig heeft bij het maken van zijn huiswerk, dan mag je dat best bieden. Let er alleen op dat je het niet voorzegt en zorg er ook hier weer voor dat je kind vooral zelf nadenkt en het zelf probeert op te lossen. Realiseer je ook dat je kind het huiswerk niet foutloos hoeft in te leveren.

jongen_maakt_huiswerk_lampGevolgen: Als je bovenstaande punten als ouder netjes hebt gedaan en je kind heeft het huiswerk toch niet af, dan zijn de consequenties daarvan voor je kind. Jij hebt er nu als ouder alles aan gedaan om je kind zijn huiswerk te laten maken, maar daarna is het echt aan je kind.
Heb nu het vertrouwen in de leerkracht, dat hij je kind een waarschuwing of een passende consequentie geeft. Door deze aanpak wordt de kans groter dat je kind zijn huiswerk de volgende keer wél maakt of minder lang uitstelt.

Mogelijke valkuil: Uiteraard ga je in geen enkel geval het huiswerk voor je kind maken, ook niet als hij het op een gegeven moment door tijdgebrek niet meer haalt. Als je namelijk weet dat hij er door de week in principe genoeg tijd voor heeft gehad en jij hem er 2-3 keer aan herinnerd hebt, dan moet dat voor je kind voldoende zijn.

⇒ Met deze aanpak geef je je kind langzaam maar zeker de verantwoordelijkheid om zelf op tijd aan zijn huiswerk te maken én om het daadwerkelijk af te maken. Deze aanpak kun je uiteraard ook op andere taken of handelingen toepassen. 


Wil jij ook Joyce’ waardevolle opvoedtips ontvangen? tip_gezinHelemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


Wil je graag reageren op dit artikel? Dat mag!
Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

Heb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?
Neem dan contact met me op. Je vindt m’n contactgegevens hieronder.
joyce_rosegrijs_staand_c

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.
Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Klik hier voor je dagelijkse portie OpvoedInspiratie.

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle opvoedtips: 
– ‘Positief opvoeden: Start je opvoeding goed met deze 5 stappen.’ Klik hier.
– ‘Laat dat nou!’ (over: 5 opvoedvalkuilen waar we allemaal intrappen én waardoor opvoeden onbedoeld lastiger wordt). Klik hier.
– ‘Stop met schreeuwen!’ (over: Hoe je in 5 stappen minder schreeuwt tegen je kind.)Klik hier. Klik hier.
– ‘Ach, het is maar een fase.’ (over: Hoe jouw verwachtingen over je kind je opvoeding in de weg kunnen zitten.). Klik hier.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

Artikelen, gelezen / gebruikt voor bovenstaand artikel: 
– ‘Kinderen met burn-out, hoe kan dat? De curlingouder pampert te veel!’ [ Link naar dit artikel. ]
– ‘Curlingouders, stop met het wegpoetsen van obstakels voor je kind’ [ Link naar dit artikel. ]
– Leclaire, A. (2017).  Gun je kind ook eens een teleurstelling. NRC. [ Link naar dit artikel. ]
– ‘BRIEF Vragenlijst executieve functies voor 5- tot 18-jarigen.’ [ Link naar dit artikel. ]
– ‘We pamperen onze kinderen als prinsesjes in IKEA-ballenbakken’. [ Link naar dit artikel. ]

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

‘Help, mijn kind is een lastige eter! Wat nu?’ | 5 do’s & don’ts (Interview op L1 Radio)

meisje_bord_meisje_erwtjes_tongOp uitnodiging van L1 Radio mocht ik in het programma van Ruud en Kris (dd. 8-9-’16) vertellen over hoe je je kind leert om iets te eten wat hij niet lekker vindt.

Hieronder probeer ik de essentie van het radio-interview samen te vatten en waar nodig uit te breiden met aanvullende informatie (o.a. gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek). Onderaan dit blog vind je de verwijzing naar de websites, die ik voor de informatie van dit blog heb gebruikt.

logo_radio_l1_live
Joyce gaf een interview op L1 Radio over dit thema.
De link naar dat interview vind je onderaan dit artikel.


 


THEMA: ‘Help, mijn kind is een lastige eter! Wat nu?’ | 5 do’s & don’ts

In het artikel hieronder heb ik het – in verband met de leesbaarheid – steeds over het kind, hij, hem en zijn. Maar ik heb het uiteraard net zo goed ook over meisjes. Kortom: waar je de ‘mannelijke verwijzing’ tegenkomt, kun je net zo goed ook zij of haar lezen.

moeder_voert_zoon_groente

Het komt vaak voor: kinderen die moeilijk eten. Ze eten bijvoorbeeld te weinig, waardoor je je als ouder afvraagt of ze wel goed genoeg kunnen groeien. Ze eten alleen maar hele specifieke dingen, maar nagenoeg geen groente, waardoor je je afvraagt of ze wel gevarieerd en gezond genoeg eten. Je wil zo graag dat je kind gezond, genoeg en gevarieerd eet, omdat je weet dat je kind daar goed van groeit en zich daardoor goed kan ontwikkelen. Maar je kind wil dat gewoon niet… En dat levert onherroepelijk een grote strijd op aan tafel.

Gelukkig is er een aantal stappen, dat je als ouder kunt zetten, waardoor het gezelliger wordt aan tafel, de machtsstrijd verdwijnt én je kind beter gaat eten. Hieronder lees je eerst 5 dingen die je beter wél kunt doen en daarna 5 dingen die je beter achterwege kunt laten, zodat je dat voor elkaar krijgt.

 

5 DO’s: Wat kun je beter wél doen? 

 

1. Blijf alle producten of ingrediënten, die je kind niet wil eten, gewoon aanbieden.
Om iets te leren eten, moet je het kunnen proeven. Als je kind het niet kan proeven, is de kans klein dat hij het ooit gaat eten. Blijf dus alle voedingswaren, producten of ingrediënten, waarvan je graag wil dat je kind ze gewoon gaat eten, aanbieden.

 

2. Proeft je kind, dan mag de vlag uit.
meisje_proeft_eten_bij_voorbereidingZorg ervoor dat je kind steeds min. één hap proeft van wat er op tafel komt, dus ook van wat hij niet lekker vindt. (En met proeven bedoel ik: in de mond doen, kauwen, doorslikken). Eén hap is op zich natuurlijk erg weinig, maar in het begin van het leerproces wel genoeg; stel jouw eigen verwachtingen dus bij naar beneden. De reden hiervan is dat je – om iets te leren eten – klein moet beginnen; vandaar dat je aanvankelijk heel weinig geeft. Dat mag na 3-4 keer natuurlijk steeds iets meer worden.
Zodra je ziet dat je kind van iets proeft dat hij normaalgesproken niet gegeten zou hebben of als hij er meer van eet dan voorheen, geef je kind dan een welgemeend compliment. Ook al was het (in jouw ogen) misschien maar een klein hapje; voor je kind is het een hele prestatie en een grote stap in de goede richting. Waardeer dat dus ook op die manier.

 


joyce_grijs_aanjou_1
Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed eet, slaapt of naar je luistert? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

 

3. Eet op vaste momenten.
Zorg ervoor dat je kind 3 hoofdmaaltijden (dus ontbijt, lunch & warme maaltijd) en max. 2-4 tussendoortjes per dag heeft. Tussen deze eetmomenten krijgt je kind niks te eten, snoepen of drinken (behalve water, thee of sap zonder suiker). Als je kind bij één van de hoofdmaaltijden weinig of niks gegeten heeft, voorkom dan dat je hem dat laat inhalen tijdens de tussendoortjes. De porties van de hoofdmaaltijden of tussendoortjes zijn dan ook iedere dag nagenoeg hetzelfde. Je kind gaat namelijk eten als hij honger heeft (heeft je kind meer honger, dan zal hij meer willen eten en wordt de kans groter dat hij ook eens gaat proeven van iets dat hij anders niet snel zou eten).

 

4. Laat je kind meehelpen met de voorbereidingen.
moeder_dochter_samen_koken_2Laat je kind meegaan naar de winkel en laat hem (binnen door jou gestelde grenzen) kiezen wat jullie gaan eten. Bijv. ‘Wil je vanavond liever broccoli of erwtjes eten?’
Het mag duidelijk zijn dat het hier dus niet gaat om een keuze tussen frietjes en groente…

Je kind kan ook helpen bij het schoonmaken van de groente en aardappels. Als je kind al wat ouder is, kan hij helpen met de verdere bereiding van het eten.  Dit nodigt je kind ook ongemerkt uit om eens te proeven van de ingrediënten waar hij mee bezig is. Dat kun je natuurlijk tijdens het koken ook zelf eens voorstellen, maar dat hoef je niet te dwingen.

 

5. De aanhouder wint, dus houd vol!
Om bepaalde voedingswaren of ingrediënten te leren waarderen, is het vaak nodig om het min. 10-15 keer geproefd te hebben. Dat betekent dat je kind dus eerst zo’n 15 keer witlof, erwtjes of spruitjes gehad moet hebben, voordat het het kan waarderen.
Bedenk ook dat je niet iedere dag witlof of erwtjes eet, maar misschien slechts 1x per week. Dat betekent dus ook dat er 10-15 weken overheen gaan, voordat je kind witlof of erwtjes leert eten. En dat betekent niet dat je kind na die tijd die groentes ineens ontzettend lekker vindt, maar wel dat je kind ze zonder al te veel problemen zal eten.

En zo zijn er nog vele andere factoren te noemen, die er ook voor kunnen zorgen dat je kind gezonder, gevarieerder en meer (of juist minder) gaat eten. Denk dan bijv. aan: maak het gezellig aan tafel, zet gezond eten zichtbaar in de keuken, berg ongezond eten op in een kast waar je kind niet bij kan (of haal geen ongezond eten meer in huis), geef het goede voorbeeld, eet zelf zoals je wil dat je kind eet ed.

 


jongen_eet_niet_welCursus ‘Eet met Plezier’
Joyce organiseert regelmatig de cursus ‘Eet met Plezier’. Deze is speciaal voor ouders van kinderen tussen 1-12 jaar. Het doel van deze cursus is om jou als ouder te leren hoe je je kind leert om gezond, gevarieerd en genoeg te laten eten.
Kijk hier of de cursus binnenkort ook bij jou in de buurt wordt gegeven. 


 

5 DON’Ts: Wat kun je beter NIET doen?

1. Je kind dwingen om te eten.
kind_dwingen_om_te_etenHet is geen goed idee om je kind te dwingen om (meer) te eten. We zijn van oudsher gewend om te zeggen ‘eet je bord leeg’, ‘eet nu nog 3 hapjes’ of om het speels aan te bieden met ‘een hapje voor mama’… Daarmee ga je helemaal voorbij aan het hongergevoel van je kind. Je weet als ouder namelijk niet hoeveel honger je kind nog heeft. Je mag er van uit gaan dat je kind gaat eten zodra hij honger heeft.
Je kunt je kind wel attent maken op z’n hongergevoel. Bij jonge kinderen kun je bijv. vragen of ze nog eens goed ‘naar hun buik kunnen luisteren’, dan weten ze (na een tijdje) vanzelf of ze nog honger hebben of niet. Als je kind bij een maaltijd weinig of niks gegeten heeft, dan pak je het bord weg op een moment dat het redelijkerwijs genoeg tijd heeft gehad om te eten.

 

2. Aandacht geven aan vervelend eetgedrag
Kinderen zijn heel creatief in aangeven dat ze eten niet lekker vinden of het gewoon niet willen eten. Ze duwen bijv. tegen het bord, gooien het bord van de tafel of ze gooien het eten in de gordijnen, ze gaan schreeuwen, huilen, kokhalzen etc. Het probleem is echter dat als je hier als ouder aandacht aan schenkt, de kans alleen maar groter wordt dat dàt gedrag erger wordt. Het is dan ook het beste (maar meteen ook heel moeilijk) om juist totaal geen (!) aandacht te schenken aan dat vervelende gedrag. Schenk alleen aandacht aan het positieve eetgedrag dat je van je kind ziet.

 

3. Voor de tv eten
gezin_eet_voor_tvZorg ervoor dat iedereen voldoende aandacht heeft voor zijn eten. Als je voor de tv eet, dan let je niet goed genoeg op op wat er precies op je bord ligt en heb je ook minder aandacht voor de hoeveelheid die je eet. Kinderen kunnen dan bijv. minder of juist meer gaan eten dan waar ze eigenlijk behoefte aan hebben.

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 

 

4. Toetje als beloning
Door te zeggen dat je kind alleen een toetje krijgt als hij zijn groente heeft gegeten of z’n bord heeft leeggegeten, geef je onbedoeld de boodschap af dat je kind eerst dat ‘niet lekkere’ moet opeten, voordat hij het lekkere krijgt. Vandaar de stelregel: als iedereen aan tafel een toetje eet, krijgt iedereen een toetje (dus ook degene die weinig of niks van de hoofdmaaltijd heeft gegeten).

 

5. Reageren op vervelende opmerkingen over het eten.
meisje_kijkt_vies_naar_spruitje_op_vorkJe hoort het je kind zo zeggen: ‘vind ik niet lekker’, ‘lust ik niet’ of ‘blèèèèèèh’. Kinderen zeggen soms iets om (onbewust) te zien welke reactie dat bij jou uitlokt. Dat hoeft in principe nog niet te betekenen dat hij het ook echt niet lekker vindt (kan uiteraard wel). Bij dit soort opmerkingen volstaat het dan ook om te zeggen ‘ok’. Niets meer, niets minder. Je geeft hiermee aan dat je gehoord hebt wat je kind zei, maar je gaat er verder niet op in. Laat je ook niet uit de tent lokken om toch verder te reageren.
Als je de do’s & don’ts van hierboven uitvoert, dan is voor je kind duidelijk dat hij zo meteen één hap gaat proeven van wat hij (misschien) niet lekker vindt, welke opmerkingen hij ook over het eten maakt…

Ook hier kun je nog veel andere punten noemen, die je beter niet kunt doen. Zoals: voor ieder gezinslid iets anders te koken, je kind de hele avond aan tafel laten zitten om z’n bord leeg te laten eten.

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

En als je kind alsnog weigert om dat ene hapje te proeven…?
Neem dan contact met me op, zodat we een kennismakings- / intakegesprek kunnen afspreken. We kijken dan specifiek naar jullie eigen situatie en gaan op die manier uitzoeken wat er precies aan de hand is en hoe we er toch voor kunnen zorgen dat ook jouw kind genoeg, gezond(er) en gevarieerd(er) gaat eten.


tip_gezinWil jij ook Joyce’ nieuwste OpvoedTips lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen? 
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


 

 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2016-2019. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

 

KLIK HIER voor je dagelijkse portie OpvoedInspiratie.

 

Joyce gebruikte o.a. de volgende referenties voor dit artikel:
Zie de referenties in de hieronder genoemde artikelen.

 

Lees verder over gerelateerde thema’s: 
– ‘Mijn kind eet zo slecht. Moet ik me zorgen maken?‘ [Interview met eetexpert drs. Eline de Haan]
– ‘Vind ik niet lekker!‘ (Over jouw rol aan tafel en hoe jij er voor kunt zorgen dat je kind beter eet.)
– ‘Aan tafel!’ (1) ‘Hoe maak je het weer gezellig aan tafel als je kind niet goed eet?’. Klik hier
‘Snoep, snoep en nog eens snoep’ (over: Hoe je een eind maakt aan het gezeur over snoep.). Klik hier.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over (niet) luisteren, eten of slapen.

 

Luister naar L1 Radio.

 

logo_akse_coaching_groot_nieuwGa (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

De belangrijkste voordelen van een time-out. Zijn die er eigenlijk wel…?

Misschien weet je nog wel dat ik een tijdje terug een artikel schreef over de time-out en ik gaf toen al aan dat ik nog alle voors en tegens van de time-out op een rijtje zou gaan zetten. Dat heb ik nu deels voor je gedaan. In dit artikel lees je dan ook alle voordelen van een time-out. Tenminste, afhankelijk van hoe je tegen de time-out aankijkt; ik zie deze punten als voordelen, maar misschien zie jij dat heel anders!

 

time_outEerst nog even in het kort: wat was het doel van de time out ook alweer en hoe voer je een time out uit…?

Een time out pas je alleen toe als je kind ontoelaatbaar gedrag laat zien. Het is een soort laatste redmiddel, nadat je al andere technieken hebt toegepast. Om te voorkómen dat de emoties van jou en je kind te ver oplopen en de situatie uit de hand loopt, is het goed om allebei een pas op de plaats te maken. De bedoeling is dan ook om op dat moment allebei afstand te nemen van de situatie èn van elkaar met als doel om allebei weer rustig te worden.

De time out bestaat in grote lijnen uit 5 stappen:
(1) Neem je kind op een rustige manier mee naar een andere (veilige) ruimte.
(2) Zodra je kind daar zit, leg je kort, rustig en duidelijk uit waarom je hem daar even laat zitten.
(3) Tijdens de time out reageer je niet meer op je kind; je zegt en kijkt dus niet meer tegen/naar je kind.
(4) Zodra de tijd om is, ga je naar je kind toe.
(5) De time out zit er nu helemaal op.
In dit artikel beschreef ik uitgebreid hoe je een time out toepast en welke haken en ogen er aan zitten. Mocht je dat nog niet gelezen hebben, doe dat dan bij voorkeur eerst; onderstaande informatie sluit namelijk op dat artikel aan.

Hoewel het op zich geen pretje is om een time out bij je kind in te zetten, zit er in mijn ogen toch een aantal voordelen aan. Die voordelen heb ik hieronder voor je op een rij gezet.

– Je kind leert dat er afspraken zijn, waar hij zich aan moet houden. Als je kind zich niet aan de afspraken houdt, volgen er consequenties.
meisje_vader_high_fiveDit principe geldt natuurlijk niet alleen voor je kind, maar eigenlijk voor iedereen. Onze maatschappij is over het algemeen namelijk op die manier ingericht en wat is er nou fijner dan om thuis – in je eigen veilige omgeving – te leren hoe je je aan zulke afspraken houdt en wat er gebeurt als je dat niet doet.
We maken afspraken met elkaar om op een prettige en duidelijke manier met elkaar om te kunnen gaan, te weten wat de bedoeling is in diverse situaties en wat we in die situaties van elkaar mogen verwachten. We maken allemaal dit soort afspraken met elkaar en we vinden het fijn als we ons aan die afspraken houden. Dat schept duidelijkheid en vertrouwen. Je kind leert daardoor enerzijds de waarde van afspraken en anderzijds dat er consequenties volgen als hij (en anderen) zich niet aan die afspraken houdt.
=> Een belangrijke voorwaarde voor een goed gebruik van een time out is dan ook dat je eerst een (klein aantal) duidelijke afspraken met elkaar maakt, dus nog vóórdat je voor het eerst een time out inzet. Je leest meer over dergelijke basisafspraken in m’n opvoedcursus ‘Leren luisteren’.

– Aangezien je een time out pas inzet als ‘laatste redmiddel’ en er van te voren al vrij veel gebeurd is,
krijg jij als ouder – maar ook jouw kind – de tijd om bij te komen van de heftige (opvoed)situatie. Niet alleen je kind krijgt namelijk een time out, jij ook. Je beschermt je kind tegen ‘nog erger gedrag’ van zichzelf of van jou. Het komt namelijk voor dat ouders hun woede zover laten oplopen dat ze zichzelf niet meer in de hand hebben (lees ook dit artikel).

moeder_geeft_dochter_tik_billenOm te voorkómen dat je je kind dan een tik geeft, gaat slaat of helemaal je zelfbeheersing verliest en je dingen doet waar je later spijt van hebt, is het beter om je even af te zonderen van je kind.
=> Als duidelijk is dat je kind iets gedaan heeft wat tegen jullie afspraken is, dan krijgt je kind een time out.
=> Als duidelijk is dat je jezelf niet meer in de hand houdt (en misschien niet eens omdat je kind iets gedaan heeft wat niet mocht), dan kun je beter zelf even naar een andere ruimte gaan. Uiteraard is het heel belangrijk om het moment, waarop je jezelf niet meer in de hand hebt, echt te voorkómen. (Lees ook dit artikel.)

vader_zoon_arm_om_hem_heen.jpgHet is belangrijk dat je kind iets leert van de time out. Dat doe je door voor èn na de time out kort en bondig uit te leggen waarom je kind een time out krijgt/kreeg. Je kunt je kind vlak voor de time out de opdracht geven om na te denken over hoe hij de situatie in het vervolg anders kan aanpakken. Na de time out vraag je aan je kind wat hij voor oplossing bedacht heeft om het in het vervolg anders te doen.
Voor jonge kinderen is dit nog best een lastige stap; zij hebben hier dan ook wat meer hulp van jou voor nodig dan oudere kinderen.

Toch is het belangrijk dat je kind leert om in oplossingen te leren denken
(in plaats van in problemen). Als je merkt dat je kind het moeilijk vindt om zelf met een oplossing te komen, help je kind dan. Laat je kind altijd eerst zelf proberen om met een oplossing te komen; lukt dat niet echt, help hem dan een beetje op weg.
=> Als je dit principe overslaat, dan reduceer je de time out tot een straf zonder leermoment. Je kind leert er dan niks van, waardoor je je doel helemaal voorbij schiet.

jongens_high_five_buitenNa de time out krijgt je kind de kans om opnieuw te beginnen en om te laten zien dat hij wèl kan luisteren of kan doen wat je van hem vraagt. Zodra de tijd van de time out om is, evalueer je kort wat er is gebeurd, je maakt het weer goed en je begint met een schone lei. Het is belangrijk dat je dat ook echt zo overbrengt op je kind: je kind heeft iets gedaan wat niet mocht, hij heeft er een consequentie voor gekregen (nl. de time out), hij heeft z’n straf ‘uitgezeten’ en daarna krijgt hij een tweede kans om opnieuw te beginnen. Je kind leert daardoor dat – ook al heeft hij iets gedaan dat niet mocht of heeft hij zich niet aan een afspraak gehouden – het daarna weer goedkomt. Hij krijgt oprecht een tweede, nieuwe kans.
=> Het is belangrijk om na de straf niet meer terug te blijven komen op wat je kind verkeerd deed. Hij heeft z’n consequentie èn leermoment gehad en hoeft er daarom niet steeds weer mee geconfronteerd te worden. Mocht hij zich daarna opnieuw niet aan de afspraak houden, dan geef je dat opnieuw aan.

meisje_steekt_tong_uit_boomTijdens de time out leert je kind om zijn impulsen te beheersen. De bedoeling is dan ook om eerst het ongewenst gedrag te stoppen (daarom haal je je kind uit de situatie) en je je kind zichzelf kalm en rustig laat worden. In die aparte, veilige ruimte waar je kind dan is, krijgt hij minder prikkels en zal daardoor eerder rustig kunnen worden. Het is dus niet de bedoeling dat jij je kind op dat moment tijdens de time out gaat sussen; het is belangrijk dat je kind leert om dat zelf te doen. Zelfcontrole is daarbij het achterliggende doel. Het ontwikkelen van een goede zelfcontrole lukt echter niet van vandaag op morgen, dat is een heel leerproces. Als je de time out pas kort toepast, kan het dus nog best even duren voordat je kind rustig wordt. Na verloop van tijd merk je dat dat steeds beter gaat.

Zelfcontrole is een eigenschap, die belangrijk is voor succes op school en een gezonde ontwikkeling in het algemeen. Het zorgt ervoor dat kinderen leren om met anderen samen te werken, dat ze leren omgaan met hun eigen frustraties en dat ze leren om conflicten op te lossen. Jonge kinderen leren deze vaardigheden door interacties met anderen en door begeleiding van hun ouders en andere verzorgers.

Om je kind te leren om zelfcontrole te ontwikkelen, zorg je ervoor dat je op andere, rustige momenten, dus op momenten dat er niks aan de hand is…

M’n e-zine-abonnees lazen in dit artikel ook nog hoe je omgaat met heftige emoties van je kind èn in welke situaties je de time out beter niet kunt inzetten.
tip_gezinWil jij ook graag alle opvoedtips van Joyce lezen, helemaal vers van de pers…?
Meld je dan nu aan voor het GRATIS e-zine, dat Joyce 1x per maand naar al haar abonnees stuurt.Haar e-zine (digitaal magazine) staat boordevol praktische opvoedtips, steeds over een ander opvoedthema.  Kort na je aanmelding ontvang je alvast haar GRATIS E-boek ‘5×5 OpvoedTips – Nóg meer genieten van je kind’ in je mailbox, zodat je meteen met de eerste praktische tips aan de slag kunt.Het e-zine verstuurt ze op de 1e dag van de maand. Zowel het e-zine als het e-boek ontvang je helemaal GRATIS, vrijblijvend  én zonder verdere verplichtingen.
Klik hier om meer te lezen over Joyce’ e-zine en evt. om je ervoor aan te melden.


 

Ik hoop van harte dat je met één (of meerdere) van deze tips aan de slag gaat. Het zal er aan bijdragen dat je kind zich beter aan jullie afspraken houdt. Laat je me weten hoe het gegaan is…?

Heb je vragen of opmerkingen over dit thema?
Mail die dan vrijblijvend naar info@aksecoaching.nl of plaats je reactie onder dit bericht.

Veel succes!
Mvg, Joyce Akse

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.
© 2016. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

logo_akse_coaching_groot_nieuw
Ga (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Wil je weten hoe opvoedcoach Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’ jou kan helpen om meer rust thuis en in je gezin te geven, zodat je (nóg) meer van je kind(eren) kunt genieten?
Ga dan naar www.aksecoaching.nl en/of neem contact met haar op via onderstaande contactgegevens.


Lees verder over gerelateerde thema’s:

– ‘De time out: Hoe werkt die eigenlijk?’ (over: De time out in 5 stappen). Lees hier verder.
– ‘De pedagogische tik: Doen of niet?’ (over: Waarom een tik helemaal niet nodig is.). Lees hier verder.
– ‘Ik moet het mijn kind eerst minstens 3x vragen…'(over: Hoe je je kind in 5 stappen leert om sneller naar je te luisteren.). Lees hier verder.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

 

Joyce gebruikte o.a. onderstaande referenties voor dit artikel:
– ‘Is een time out schadelijk voor een kind?’ Lees hier het artikel.
– ‘Helping your child begin developing self-control’ Lees hier het artikel.
– Sanders, M.R., Markie-Dadds, C., & Turner, K.M.T. (2007). Tafeldraaiboek. The University of Queensland: Australia.

‘Hoe verbeter je het zelfvertrouwen van je kind?’ (Over: 4 ingrediënten voor een gezonde dosis zelfvertrouwen.)

meisje_bang_handenvoormondOuders vragen me wel eens hoe ze hun kind meer zelfvertrouwen kunnen geven.

Hun dochter (6) is dan bijvoorbeeld erg verlegen en zodra een onbekende haar aanspreekt, kruipt ze het liefst achter papa of mama weg.
Of hun zoon (8) is bang voor van alles en nog wat: hij vindt het niet fijn om samen met andere jongens te voetballen omdat hij bang is voor de bal, die hard op ‘m afkomt of voor de anderen die tegen hem aan botsen.
Of hun dochter (10) kan zich behoorlijk druk maken als ze een spreekbeurt moet houden voor de klas of als ze samen met een groepje een opdracht moet maken waar ze voor beoordeeld wordt; ze durft dan bijna niks te zeggen in het groepje en doet maar gewoon wat anderen zeggen.
Of hun zoon (12) durft zijn eigen mening niet te zeggen in het bijzijn van zijn vrienden; bang dat ze hem uitlachen of helemaal afwijzen; hij loopt gewoon mee met de anderen en doet daardoor wel eens dingen waar hij later spijt van heeft.

In dit artikel lees je hoe je er als ouder voor kunt zorgen dat je kind meer zelfvertrouwen krijgt. Dat lijkt misschien een onmogelijke opgave en dat lukt zeker niet van vandaag op morgen, maar het kan wel! Jij kunt er als ouder dan ook een belangrijke bijdrage aan leveren om het zelfvertrouwen van je kind te vergroten. Je leest in dit artikel met welke (basis)stappen je kunt beginnen.

ARTIKEL ‘Hoe verbeter je het zelfvertrouwen van je kind?’
Allereerst wil ik graag uitleggen wat ik precies bedoel met ‘zelfvertrouwen’. Zelfvertrouwen is het vertrouwen dat je in jezelf hebt, dat je in jezelf gelooft, dat je jezelf de moeite waard vindt, dat je positief in het leven staat en dat je de toekomst positief tegemoet ziet. Daarnaast geeft de mate van zelfvertrouwen weer in welke mate je (on)afhankelijk bent van wat anderen over je denken, dat je bij tegenslagen niet de schuld bij anderen neerlegt en dat anderen in je omgeving vertrouwen in je hebben.
kinderen_springen_omhoogAls je een gezonde basis zelfvertrouwen bezit, kun je niet alleen goed omgaan met successen, maar ook met tegenvallers. Het bepaalt (mede) de manier waarop je naar jezelf kijkt en hoe je jezelf behandelt. Als je voldoende zelfvertrouwen hebt, dan blijf je jezelf ontwikkelen en weet je waar je mogelijkheden liggen (en je benut die ook). Het zorgt er ook voor dat je rustig en kalm kunt handelen, ook als je tegenwerking ervaart. De moeilijkheden die je in je leven tegenkomt, ervaar je als een uitdaging, als iets om van te leren; niet als een groot probleem.
Zelfvertrouwen kan je als persoon een aantal dingen opleveren:
– Het geeft je veel positiviteit, het vergroot de waardering die je voor jezelf hebt, je blijft eerder trouw aan jezelf en aan je eigen normen en waarden.
– Je kunt er betere prestaties door leveren, je bereikt meer realistische doelen, je leidt een meer succesvol leven en je gaat uitdagingen aan in je leven.
– Het zorgt voor meer voldoening en het geeft je meer tevredenheid.
– Kinderen met een positief zelfbeeld zijn meestal vrolijk, kunnen goed samenwerken, zijn vaak goed op school en maken gemakkelijk vrienden.
Nuchter blijven
Een gezonde basis van zelfvertrouwen is nodig om de opdrachten, moeilijkheden en problemen in je leven durven aan te pakken. Als je voldoende zelfvertrouwen bezit, ga je problemen, die je in je leven tegenkomt, niet uit de weg. Maar je kunt natuurlijk niet overal goed in zijn. Het is goed om dat van jezelf te accepteren.
meisje_hoofd_tegen_muurEr zijn ook factoren, die voor een negatief zelfbeeld bij je kind kunnen zorgen:
– Als er vaak negatieve vergelijkingen gemaakt worden tussen broertjes en zusjes.
– Gebrek aan goede lichaamsverzorging en hygiëne.
– Onvoldoende lichaamsbeweging en conditie.
– Overgewicht.
– Negatief en pessimistisch denken.
– Veel ruzies en conflicten tussen ouders.
– Lichamelijke of emotionele verwaarlozing of mishandeling.

Zelfvertrouwen kun je ontwikkelen

Niemand wordt echt geboren met zelfvertrouwen, maar iedereen kan wel zelfvertrouwen ontwikkelen. Dat doen we door te ervaren dat iets lukt of juist niet. Zelfvertrouwen ontwikkelen we door levenservaring op te doen, door te beseffen waar onze valkuilen liggen en door te weten waar we goed in zijn.
Kortom, er zijn heel veel voordelen aan het hebben van een gezonde dosis zelfvertrouwen. Maar, als je kind dat nu niet heeft, hoe zorg je er dan voor dat hij dat wel krijgt…?

 

Als ouder kun je veel dingen doen om je kind meer zelfvertrouwen te geven. Hieronder lees je 5 manieren, waarmee je kunt starten:

(1) Accepteer je kind zoals hij is.
Iedereen is anders. Je kind heeft een eigen karakter, persoonlijkheid, specifieke eigenaardigheden, leuke en minder leuke eigenschappen en daar is helemaal niks mis mee. Misschien lijkt hij in sommige dingen op jou en in andere dingen juist meer op je partner. Dat is vaak leuk om te zien, maar als puntje bij paaltje komt, maakt het eigenlijk niet zo veel uit. Waardeer je kind vooral om wie hij zèlf is en om wat hij zèlf kan en doet. Dat kun je o.a. doen door hem complimentjes te geven, door je genegenheid te tonen, door te zeggen dat je van hem houdt en door hem te laten merken dat je het fijn vindt dat hij er is.
moeder_dochter_lachend_knuffelen

=> Kinderen met een positief zelfbeeld denken en geloven vooral goede dingen over zichzelf.
Dat gebeurt eerder als ze dikwijls worden geprezen, veel affectie en veel (positieve) aandacht van jou als ouder ontvangen.
Je hoeft je kind natuurlijk niet de hele tijd de hemel in te prijzen – liever niet zelfs – maar als je kind ergens blij mee is of trots over is, deel dan die blijdschap of trots met hem.

(2) Neem je kind serieus.

Neem je kind serieus, bijv. als hij je iets wil vertellen. Denk niet te snel ‘wat een gek verhaal’,  ‘dat klopt toch niet’ of ‘stel je niet zo aan’. Soms is het al genoeg om bij je kind te gaan zitten, hem aan te kijken en aandachtig naar hem te luisteren; soms zelfs zonder een echte woordelijke reactie. Laat je kind maar eens vertellen zonder dat jij hem in de rede valt en zonder dat jij vertelt wat je ervan vindt of wat jij zou doen. Je kunt uiteraard wel doorvragen om meer te weten te komen, maar sla daar niet in door. Verbaas je over wat je kind je allemaal kan vertellen, zodra hij de smaak te pakken heeft. Door dit soort gesprekken, waarin jij aandachtig naar je kind luistert, krijgt je kind een positieve bevestiging (‘ik mag er zijn’), wat weer bijdraagt aan meer zelfvertrouwen.

Sommige kinderen zijn er heel goed in om bepaalde verwachtingen over zichzelf te hebben,
die absoluut niet realistisch zijn. Ze verwachten heel veel van zichzelf, ze denken dat ze al van alles moeten kunnen en zien dan vooral wat ze (nog) allemaal niet kunnen. Praat over die verwachtingen met je kind en geef vooral aan wat je kind al wel kan.
 jongen_bij_bord_spierballen

Leer je kind ook dat hij door veel oefenen of door iets vaak te herhalen ergens beter in kan worden
, maar dat het best een tijd kan duren voordat hij iets goed onder de knie heeft. Op die manier leert je kind dat hij niet in één keer helemaal goed moet doen.

 


Je kunt je kind hierbij nog extra ondersteunen door samen realistische doelen te formuleren
; vooral het woord ‘realistisch’ is hierbij belangrijk. Vraag je kind bijv. hoe hij iets wil aanpakken zodat hij zijn doel kan bereiken. Formuleer samen kleine stappen, die hij – één voor één – zelf kan zetten om uiteindelijk zijn einddoel te bereiken. Juist als je kind merkt dat hij de doelen die hij stelt ook kan bereiken, draagt dat bij aan een gevoel van meer zelfvertrouwen.


(3) Geef je kind (gepaste) vrijheid.

jongens_plakken_fietsband_opaAlle kinderen hebben een bepaalde mate van vrijheid nodig. Ze leren bepaalde vaardigheden vooral door ze zelf te oefenen en zelf te doen. Als de tijd het toelaat en als je de mogelijkheid hebt, laat je kind dan eens zelf proberen om zijn naam te schrijven, om zijn veters te strikken, om een DVD op te zetten, om zijn tanden te poetsen, om zijn band te plakken etc. Kinderen vinden het vaak heerlijk om te merken dat ze iets helemaal zelf mogen doen.
Houd hierbij natuurlijk wel rekening met de leeftijd van je kind en zijn ontwikkelingsniveau. Niet alle kinderen hebben op dezelfde leeftijd dezelfde vaardigheden onder de knie.

Stimuleer je kind ook om nieuwe stappen te (durven) zetten en om iets nieuws uit te proberen.
Geef je kind de ruimte om zijn eigen fouten te maken. Uiteraard is het dan wel goed als jij als ouder in de buurt bent om samen een fout of probleem op te lossen. Maar ook hiervoor geldt: je kunt het dan helemaal voor je kind oplossen òf je kunt er samen met je kind over nadenken hoe hij het zelf kan oplossen. In het laatste geval zal het meer opleveren voor zijn positieve zelfbeeld en zal het hem meer zelfvertrouwen geven.

Datzelfde geldt natuurlijk ook voor keuzes maken.
Het is belangrijk voor je kind om te leren om zelf keuzes te maken. Let ook hier weer op de leeftijd en het ontwikkelingsniveau van je kind. Een kind van 12 kan over het algemeen heel goed zijn eigen kleren uitzoeken, terwijl dat voor een kind van 2 nog te veel gevraagd is. Jonge kinderen kun je bijv. wel de keuze uit 2 sets kleding voorleggen en hen op die manier een keuze geven. Als je kind merkt dat jij hem bepaalde keuzes toevertrouwt, dan is dat ook goed voor het zelfvertrouwen van je kind.

(4) Bied grenzen, maak afspraken en spreek consequenties af.

vader_praat_liggend_met_zoonAan vrijheid geven zit natuurlijk ook een keerzijde. Te veel vrijheid en keuzes (of juist te weinig / overbescherming) zijn niet goed voor het zelfvertrouwen van je kind. Het is ontzettend belangrijk voor kinderen om te weten waar de grenzen liggen en daar kun je duidelijke afspraken over maken. Juist door deze grenzen leert je kind wat er wel/niet mag en welk gedrag toelaatbaar of gewenst is. Bied je kind duidelijkheid, maak afspraken over wat je van je kind verwacht en biedt structuur. Een positief zelfbeeld hangt samen met een opvoedsituatie, waarin sprake is van duidelijke grenzen en duidelijke afspraken. Op die manier zorg je voor een veilige, voorspelbare omgeving en help je je kind om de wereld om hem heen beter te begrijpen.

 


Als je kind zich niet aan jullie afspraken houdt, is het belangrijk om er consequenties aan te verbinden. Hoe je dat op een positieve, fijne en constructieve manier aanpakt, leer je o.a. in m’n opvoedcursus ‘Leren luisteren’.

 


Dit waren slechts 4 manieren om het zelfvertrouwen van je kind te vergroten.
Er zijn uiteraard ook nog andere manieren, waarop je dat – samen met je kind – kunt bewerkstelligen.


M’n vaste e-zine-abonnees lazen ook nog hoe je zelf het goede voorbeeld kunt geven, waardoor je kind ook meer zelfvertrouwen kan ontwikkelen.

Wil jij ook graag alle NIEUWSTE opvoedtips van Joyce lezen?
ezineJoyce stuurt maandelijks waardevolle, praktische opvoedtips naar haar e-zineabonnees. Het e-zine gaat steeds over een ander belangrijk opvoedthema, waar ouders vaker mee worstelen.
Het e-zine verstuurt ze 1x per maand. Kort na je aanmelding ontvang je alvast haar E-boek ‘5×5 OpvoedTips – Nóg meer genieten van opvoeden’ in je mailbox, zodat je meteen met de eerste praktische tips kunt beginnen. Zowel het e-zine als het e-boek ontvang je helemaal GRATIS én zonder verdere verplichtingen.
Klik dan hier en lees meer over Joyce’ e-zine en evt. hoe je je er GRATIS voor kunt aanmelden.


 


Heb je nog vragen of opmerkingen over dit thema?

Ik hoop van harte dat je met één (of meerdere) van deze tips aan de slag gaat.
Het zal er aan bijdragen dat je kind op een positieve manier naar zichzelf kijkt en meer zelfvertrouwen krijgt. Laat je me weten hoe het gegaan is?
Mail die dan vrijblijvend naar info@aksecoaching.nl of plaats je reactie onder dit bericht. Veel succes!
Met hartelijke groet,
Joyce Akse
http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

 

© 2016. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.
Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

logo_akse_coaching_groot_nieuw

Ga (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.


Lees verder over gerelateerde thema’s: 

– Samen spelen, samen delen? – 5 tips om je kind te leren om met andere kinderen te spelen. Klik hier.
– ‘Mijn kind kan niet zonder zijn smart phone.’ – Hoe je het smart phone-gebruik van je kind in goede banen leidt. Klik hier.
– ‘4 manieren om je kind te helpen met lastige emoties (+ 3 BONUSTIPS)’; klik hier.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

Joyce gebruikte o.a. onderstaande referenties voor dit artikel:

– J/M Ouders. Zelfvertrouwen. Klik hier.
– Mens en Samenleving. Wat is zelfvertrouwen? Klik hier.
– Ouders van Nu. 8x Zo boost je het zelfvertrouwen van je dochter. Klik hier.
– Roelofs, J. (2011). Zelfvertrouwen bij kinderen. Klik hier.
– Sanders, M.R., Markie-Dadds, C., & Turner, K.M.T. (2007). Zelfvertrouwen en sociale vaardigheden bij kinderen stimuleren (tipsheet). The University of Queensland: Australia.

Hoe veters strikken jou een vrije avond oplevert. (of: Hoe leer je je kind nieuwe vaardigheden?)

Deze blog gaat o.a. over hoe je je kind nieuwe vaardigheden kunt aanleren. Je leest hoe je dat op een leuke en aantrekkelijke manier (voor je kind) kunt doen. Je kind zal met plezier aan de slag gaan en misschien houd jij er die felbegeerde vrije avond aan over. Je leest in dit artikel ook hoe je op een goede manier een gedrags- / stickerkaart inzet, zodat ‘ie echt werkt en jij en je kind er veel plezier van beleven.

HOE VETERS STRIKKEN JOU EEN VRIJE AVOND OPLEVERT jongen_veters_strikken
Deze keer is de titel van m’n blogartikel er eentje met een kwinkslag, maar daarom natuurlijk niet met minder opvoedtips. Dit artikel gaat namelijk over het aanleren van nieuwe vaardigheden bij je kind en dat dat jou echt een vrije avond opleveren. Wil je weten hoe? Lees dan snel verder.

Naarmate je kind ouder wordt, leert hij steeds nieuwe dingen. Soms gaat dat bijna vanzelf en soms kan je kind er wel wat hulp bij gebruiken. Denk bijvoorbeeld eens aan vaardigheden als:
– aankleden
– speelgoed opruimen
– op de stoel blijven zitten tijdens het eten
– met mes en vork eten
– in bed blijven liggen nadat pappa of mamma het licht uit hebben gedaan
– jas en schoenen aandoen
– tanden poetsen
– veters strikken etc.


Dit zijn allemaal vaardigheden, die voor je kind nog best lastig kunnen zijn.
Het gaat dus om vaardigheden die hij/zij nog moet leren en nog niet meteen zelf kan. Om één van deze (of andere) vaardigheden aan te leren, is het handig om een gedragskaart te gebruiken. Daarmee moedig je je kind net wat meer aan om de nieuwe vaardigheden te leren en om ze goed uit te voeren. Voor het aanleren van nieuwe vaardigheden kun je op een leuke én makkelijke manier een gedragskaart gebruiken.


Een gedragskaart kun je gebruiken om je kind op een leuke en vooral positieve manier nieuw gedrag of nieuwe vaardigheden aan te leren, die je kind van te voren nog niet
goed (genoeg) in de vingers had. Je kind kan met het uitvoeren van de nieuwe vaardigheid steeds iets verdienen, bijvoorbeeld een sticker. Die sticker werkt dus als een beloning. Je kind krijgt daardoor het gevoel dat hij echt iets presteert.

Spreek goed af met je kind wat hij moet laten zien of moet doen om een sticker te verdienen. Het is belangrijk dat je kind vooraf weet wat je van hem verwacht. Hij moet dus precies weten wat de bedoeling is en wat jij van hem verwacht om (wél) te doen. Schrijf dat ook duidelijk op de gedragskaart. Jij, je partner, de oppas (en als je kind kan lezen, ook je kind) weten dan precies om welk gedrag of welke vaardigheid het gaat.
moeder_praat_met_zoonSchrijf dat vooral op in positieve termen, zodat je kind weet wat het wèl moet doen.
TIP: Voorkom omschrijvingen waar het woordje ‘niet’ in zit. Lees ook dit artikel

Om het effect van een sticker zo groot mogelijk te maken en aan de nieuwe vaardigheid te koppelen, is het belangrijk om de sticker meteen op te plakken nadat je kind de nieuwe vaardigheid heeft uitgevoerd.
Twijfel je of je kind precies weet wat de bedoeling, laat het hem dan in zijn eigen woorden vertellen.


S
preek af in welke situaties je kind een sticker kan verdienen. Je kind kan bijvoorbeeld alleen een sticker verdienen door netjes op de stoel te blijven zitten tijdens het eten. Het geldt dan in principe niet als het op die stoel blijft zitten tijdens het kleuren, puzzelen of als het daar een spelletje doet. Je moet je zelf steeds afvragen wat je wilt dat je kind leert: wil je dat je kind in het algemeen op een stoel kan blijven zitten of gaat het er specifiek om dat je kind tijdens het eten op een stoel blijft zitten (bijv. totdat iedereen klaar is met eten, totdat hij aan jullie gevraagd heeft of hij mag opstaan). Je wil ook graag dat je kind het nieuwe gedrag voor lange tijd (altijd?) laat zien en niet alleen dat hij een volle gedragskaart heeft.
Mochten andere situaties ook een probleem zijn, begin dan toch met één specifieke situatie. Later als de eerste gedragskaart vol is, kun je dat evt. uitbouwen met een andere situatie.


In het begin is het belangrijk dat je kind merkt hoe de gedragskaart werkt.
Daarom krijgt hij in het begin ook snel – naast een sticker – een EXTRA (maar kleine) beloning. Dat stimuleert je kind nog wat meer om goed zijn best te doen: om een sticker te verdienen én om die extra beloning te krijgen. Als je kind na een paar keer weet wat de bedoeling is, dan moeten er eerst wat meer stickers verdiend worden voordat hij die extra beloning kan krijgen.
Denk voor deze extra beloningen aan samen een verhaaltje voorlezen, een extra (lang) verhaaltje lezen voor het slapengaan, samen een taart bakken, samen een rondje fietsen of wandelen, naar het speelveldje om de hoek gaan, samen een spelletje doen of een gerecht laten uitkiezen voor het avondeten ed.


Het effect van een gedragskaart kan nog eens extra worden versterkt door naar een ‘grote’ beloning toe te werken, bijv. als de kaart helemaal vol is.
Je kind heeft bij een volle kaart echt een bijzondere prestatie geleverd: hij heeft dan maar liefst 24x iets gedaan wat hij voorheen nog niet kon of niet deed! Je kind heeft het daarom echt wel verdiend om iets leuks doen, iets wat hij (liefst helemaal aan het begin van de gedragskaart) zelf heeft uitgekozen, iets waar hij zich gedurende de rit op kan verheugen. Deze grotere beloning kan bijvoorbeeld een activiteit zijn die leuk is voor je kind om te doen, maar die geen of weinig geld kost. Als je het geen probleem vindt om hier wel een grotere beloning voor te geven, dan kan dat natuurlijk; dat is uiteraard helemaal aan jou.
Voorbeelden hiervan zijn: gaan logeren bij zijn beste vriendje of vriendinnetje, met het hele gezin gaan picknicken, naar de (binnen)speeltuin, naar het zwembad, naar de dierentuin etc.
Laat je kind vooral zelf kiezen welke activiteit hij het leukste vindt; dan zal hij er ook harder voor werken om die beloning te krijgen.


Het is belangrijk om je te realiseren dat deze beloningen vrij snel moeten volgen op het moment dat je kind voldoende stickers heeft verdiend.
Dus als je aan ziet komen dat de kaart bijna vol is, spreek dan alvast dat logeerpartijtje (onder voorbehoud) af of haal de ingrediënten voor de taart alvast in huis. De beloning volgt natuurlijk pas als je kind echt de hele kaart vol heeft. Doe je het eerder, dan is het effect van de grotere beloning en het ‘ergens naar toe werken’ weg.


En als je kind er inderdaad voor kiest om bij een vriendje of vriendinnetje te gaan logeren, dan heb jij dus een heerlijk avondje vrij!
paar_danst_innig
Plan dat avondje vrij ook als zodanig in en ga op die avond alleen dingen doen die jij leuk vindt en die jouw batterij opladen. Alleen dan wordt het een echte win-win-situatie.


Heb je meerdere kinderen?
– Vraag dan of ze ook mee mogen logeren.
– Laat je andere kinderen evt. ook stickers verdienen. Je zult merken dat zodra eentje begint met het verdienen van stickers (en daar allemaal leuke extraatjes voor krijgt), je andere kind(eren) dat ook graag wil(len). Als je de goede vaardigheden uitkiest, die van ongeveer dezelfde moeilijkheidsgraad voor je andere kind zijn, dan zal de gedragskaart ongeveer even snel vol zijn en kunnen de grote beloningen tegelijkertijd gepland worden.


Aanvullende informatie bij het gebruik van de gedragskaart:
Happy friends– In plaats van stickers kun je je kind natuurlijk ook stempels, sterretjes of punten laten verdienen. Het maakt in principe niet uit wat je kiest, zorg er wel voor dat je kind het leuk vindt om die te verdienen.
– Geef je kind ook steeds een complimentje als hij een sticker verdient. Zeg dan expliciet wat het goed gedaan heeft. Blijf dat ook doen tijdens de afbouwfase.
– Afbouwen kan vanaf het moment dat je kind een week lang iedere keer of iedere dag achter elkaar z’n doel haalt. Je kunt er dan van uit gaan dat hij de vaardigheid heeft geleerd. Besteed dan wat minder aandacht aan het krijgen van de stickers. Als je kind weer slaagt en zelf naar een sticker vraagt, mag je hem die uiteraard gewoon geven; hij heeft ‘m per slot van rekening verdiend! Je hoeft hem er nu alleen niet meer iedere keer aan te herinneren en je mag het in deze fase dus best een keer ‘vergeten’. Op die manier gaat het afbouwen ongemerkt en haast vanzelf.
– Gebruik de gedragskaart over het algemeen (voor één vaardigheid) voor een niet te lange periode: een paar weken is lang genoeg.
– Zodra je kind de vaardigheid echt onder de knie heeft, is het beter om niet meer iedere keer een sticker of complimentje te geven. Er zijn dan misschien weer nieuwe vaardigheden die je kind kan leren. 😉
– Mocht het een keer niet lukken om de sticker te bemachtigen, geef dan geen kritiek en neem (absoluut!) geen stickers af, die je kind al verdiend had. Wacht tot de volgende mogelijkheid zich aandoet en moedig je kind dan (nóg) iets meer aan.
– Zorg ervoor dat de beloning die je kind kiest binnen bepaalde grenzen blijft. Het hoeven echt geen grote of dure beloningen te zijn. Extra tijd met pappa, mamma, één-op-één of met het hele gezin doorbrengen zijn vaak al een groot genot voor je kind.
– Let er natuurlijk wel op dat het nieuwe gedrag of de nieuwe vaardigheden, die je je kind wil aanleren, bij z’n leeftijd (en de daarbij passende motoriek) passen. Als je je kind iets wil leren waar hij lichamelijk of cognitief nog niet klaar voor is, dan werkt de gedragskaart niet en raken je kind en jij alleen maar gefrustreerd…
Print de gedragskaart vervolgens uit en gebruik ‘m bij jou thuis. Hang de kaart op een goed zichtbare plek op, het liefst in de buurt waar je kind de nieuwe vaardigheid meestal zal gaan uitvoeren.
Met vriendelijke groet,
Joyce Akse


ezineM’n e-zineabonnees ontvingen bij dit artikel ook nog eens extra waardevolle informatie over dit thema.
Wil jij in het vervolg ook alle opvoedtips van Joyce lezen?
Klik dan hier en meld je GRATIS én vrijblijvend aan voor Joyce’ e-zine, boordevol praktische opvoedtips; het e-zine verstuurt ze steeds op de 1e dag van de maand. Kort na je aanmelding ontvang je alvast haar E-boek ‘5×5 OpvoedTips – Nóg meer genieten van opvoeden’ in je mailbox, zodat je meteen met haar eerste praktische tips aan de slag kunt. Ook het e-boek ontvang je GRATIS én zonder verdere verplichtingen.


joyce_rosegrijs_staand_cDr. Joyce Akse helpt ouders om (nóg) meer van hun kinderen te genieten. Het is als ouder ontzettend moeilijk om steeds consequent, geduldig en begripvol te zijn; voor je het weet ben je wéér aan het zeuren, dreigen of schreeuwen. Joyce heeft jarenlang bestudeerd hoe ouders en kinderen het beste tot hun recht komen en op welke manieren opvoeding effectief is én positief werkt. Kijk op haar website www.aksecoaching.nl voor meer informatie. 
© 2014-2018. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.
Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.


logo_akse_coaching_klein_nieuw
Ga nu (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.


©
De foto van Joyce Akse is gemaakt door Ilona Tychon Fotografie.