Peuterpuberteit: 10 domeinen om samen met je kind te overwinnen.

meisje_lachend_peuterToen je kindje nog een baby (0-1 jaar) was, ging het allemaal eigenlijk heel gemakkelijk.  Af en toe waren er wel wat dingetjes waar je even wat mee moest, zoals de hapjes die je baby niet meteen wilde eten of het doorslapen dat niet meteen wilde lukken, maar over het algemeen viel het reuze mee. Ook als dreumes (1-2 jaar) had je weinig met je kindje te stellen. Je kindje deed over het algemeen wel wat je zei, hij vond het fijn om je te helpen, om met je te kletsen, om me je te spelen en hij knuffelde je graag. Het was echt een lieverd!

Nu je kindje echter de peuterleeftijd (2-3 jaar) heeft bereikt, lijkt alles ineens heel anders. Natuurlijk is je kindje nu ook nog wel lief, maar sommige situaties zijn echt een stuk lastiger. Het is niet vanzelfsprekend meer dat je kindje meteen naar je luistert. Hij kan ook soms om onverklaarbare redenen een driftbui krijgen. Hij huilt soms heel hard, terwijl je niet goed begrijpt wat er nou aan vooraf ging. Verder wil hij op de gekste momenten van alles ‘zelluf’ doen, terwijl hij dat nog helemaal niet kan. Als je aanbiedt om te helpen, dan mag dat echt niet. Maar ondertussen is hij wel enorm gefrustreerd als het hem inderdaad niet lukt. Wat is er toch met hem aan de hand…?

De kans is groot dat je kind midden in de peuterpuberteit zit.

Op deze jonge leeftijd gebeurt er ontzettend veel met je kindje en daar staan we als ouder vaak helemaal niet bij stil. Je kindje ontwikkelt zich op allerlei gebieden en dat gaat in rap tempo. Je kunt je misschien wel voorstellen dat het voor je kindje ook niet allemaal even makkelijk is.

⇒ Hieronder vind je een overzicht van wat je kindje allemaal leert en wat daar voor je kindje (en jou) lastig aan is. Per domein geef ik je steeds één praktische tip om direct thuis toe te passen én geef ik je één leestip voor als je verder wil lezen over dat specifieke onderwerp. Onderaan het artikel geef ik je nog 5 extra opvoedtips. Op basis van deze informatie én tips leer je je peuter en zijn frustratie, boosheid en emoties niet alleen beter begrijpen, maar kun je er ook op een positieve manier op reageren. Daar komen ze…

 

(1) De sociale ontwikkeling van je peuter:
kinderen_spelen_op_grond_leidstersKinderen vinden het doorgaans heel fijn om met andere kinderen te spelen. Bij jonge peuters is dat vaak nog niet echt ‘samen’ spelen, maar eerder naast elkaar spelen. Naarmate je kindje ouder wordt, zal hij ook steeds meer echt samen spelen met andere kindjes.
Kinderen leren van het omgaan met anderen, van volwassenen én van andere kinderen.  Kinderen kijken naar elkaar, imiteren elkaar en leren zo nieuwe vaardigheden of nieuwe spelletjes. Vandaar dat het voor de sociale ontwikkeling van je kind belangrijk is om hem van jongs af aan met andere kinderen te laten spelen.

TIP: Wacht niet om je kindje met andere kinderen te laten spelen totdat hij naar de basisschool gaat. Spreek nu al regelmatig af met ouders van jonge kinderen uit de buurt, met vrienden die zelf ook jonge kinderen hebben of meld je kind aan voor de kinder- of peuteropvang. Op die manier krijgt je kindje de kans om te leren samen spelen.

Verder lezen: Lees m’n artikel ‘Hoe leer je je kind om rekening te houden met anderen?‘.

 

(2) Egocentrisme: Je peuter is bijzonder egocentrisch ingesteld.
kinderen_maken_ruzie_om_xylofoon_ouders_op_bankJonge kinderen zien de wereld vooral vanuit hun eigen standpunt. Ze zijn heel erg egocentrisch ingesteld en kunnen zich nog niet verplaatsen in het standpunt van een ander. Voor je peuter betekent dat wanneer hij iets wil, hij dat onmiddellijk wil. Hij houdt er geen rekening mee of het op dat moment kan en of jij dat als ouder wel goed vindt. Hij wil het hebben (of doen) en hij wil het nu!
Je kindje kan ook nog niet inschatten dat een ander iets zou ‘kunnen willen’. Je peuter denkt echt alleen nog maar vanuit zichzelf: ‘ik wil dat speeltje nu’ en houdt er geen rekening mee dat het andere kindje al een tijdje heel leuk met dat speeltje aan het spelen is en het vervelend kan vinden dat hij het van hem afpakt. Met alle gevolgen van dien…

TIP: Ga bij je kindje zitten als het samen met een ander kindje speelt  en leg uit wat er gebeurt; ‘ondertitel’ het, als het ware. Leg uit dat je kind niet zo maar iets mag afpakken, maar dat hij het wel eerst kan vragen. Als het kindje het dan afgeeft, dan mag hij het hebben. Zo niet, dan moet hij wachten totdat het kindje ermee klaar is. Doe voor wat ‘om de beurt’ is en wat ‘samen spelen’ precies inhoudt.

Verder lezen: Lees m’n artikel ‘Samen spelen, samen delen‘.

 

(3) Je peuter wordt langzaam maar zeker zindelijk. 
jongen_zit_op_potje_02Veel kinderen worden als peuter zindelijk. Dat betekent dat ze actieve controle krijgen over hun eigen blaas en darmen. Natuurlijk gebeuren er ook wel eens ongelukjes, die tot frustratie en boosheid kunnen leiden; niet alleen bij je kind, maar ook bij jou als ouder. Realiseer je dat alle kinderen in hun eigen tempo zindelijk worden. Het is nergens voor nodig om het te overhaasten. Ook jouw kindje zal na verloop van tijd zindelijk zijn.

TIP: Stel je tijdens en na de zindelijkheidstraining in op ongelukjes. Ga er van uit dat ze gaan gebeuren. Dat is helemaal niet erg en ze horen er echt bij. Het ene kind heeft er meer last van dan het andere. Zorg er voor dat je als ouder niet boos, maar er juist rustig op reageert. Bij een ontspannen aanpak zonder strijd leert je kindje op een fijne manier om zijn blaas en darmen te beheersen en om op zichzelf te vertrouwen.

Verder lezen: Wil je graag checken of je kindje wel / niet klaar is om zindelijk te worden? Klik dan hier om een korte test te doen.
Wil je graag starten met het stimuleren van de zindelijkheid van je kind of merk je dat het nog best moeilijk is om je kindje zindelijk te maken (of te houden)? Lees dan meer over mijn cursus ‘Tijd voor Zindelijkheid’.

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 


(4) De spraak- / taalontwikkeling van je peuter: 

peuter8Gemiddeld genomen zeggen kinderen rond hun eerste jaar hun eerste woordje. Meestal is dat ‘papa’ of ‘mama’. Ze leren daarna steeds meer woordjes. Je ziet dat ze op deze leeftijd ook nog regelmatig gebruik maken van non-verbale communicatie; door te wijzen of een bepaalde gezichtsuitdrukking weet je als ouder vaak al wat je kindje bedoelt.

TIP: Om de taal- / spraakontwikkeling van je kindje te stimuleren kun je bijvoorbeeld steeds benoemen wat je doet, benoemen wat je pakt of benoemen wat je aan je kindje geeft. Op die manier leert je kind steeds beter wat de klanken die hij van jou hoort betekenen en koppelt hij ze aan voorwerpen, kleuren, vormen ed. Daarna zal hij het ook steeds vaker zelf proberen te zeggen.

Verder lezen: Lees het artikel ‘5 tips om nóg beter met je baby, dreumes en peuter te communiceren‘ (gastbijdrage van Esther Sluijsmans).

 

(5) Motorische ontwikkeling van je peuter: Lekker bewegen.
Werk in opdrachtOok op dit gebied zet je kindje letterlijk en figuurlijk grote stappen. Hij begint met een paar losse stapjes en dat worden er langzaam maar zeker steeds meer. Hij leert ook te springen, te rennen, met een bal te gooien en te vangen, tegen een bal te schoppen of zijn evenwicht te bewaren. Als je kindje wat ouder is, leert hij ook te hinkelen, huppelen of koprollen. Je kunt hem op dit gebied doorgaans goed stimuleren en aanmoedigen. Kijk wat je kindje kan / wil doen en probeer hem er – indien nodig – bij te helpen of doe het hem vaker voor.

TIP: Geef je kindje de mogelijkheid om veel te bewegen en om lekker actief te spelen. Juist door te doen, leert je kindje op deze leeftijd enorm veel. Laat je kindje ook dagelijks buitenspelen (bij voorkeur 2 uur per dag). Dat kan in je eigen tuin of in een speeltuin bij jou in de buurt. Aangezien peuters nog geen gevaar zien, is het wel belangrijk om een oogje in het zeil te houden.

Verder lezen: Lees ook m’n artikel ‘Is het erg als kinderen niet buiten spelen? (Interview op L1 Radio)‘.

 

(6) Emotionele ontwikkeling van je peuter: Driftbuien. 
jongen_driftbui_achteroverJe kind leert steeds beter wat zijn emoties zijn. Hij gaat er ook – onbewust – steeds meer mee experimenteren. Hij zal meer momenten hebben van groot verdriet en heftig huilen; ook merk je nu dat je kind soms ineens heel bang kan zijn (denk aan bang voor honden, spoken, monsters, heksen etc.).
Ook boosheid kan op deze leeftijd in alle heftigheid voorbijkomen. Vooral tussen 15 maanden en 3 jaar hebben de meeste kinderen last van ongecontroleerde uitbarstingen, de zg. driftbuien. Wat je dan aan je peuter merkt of ziet, is dat hij plots ongeduldig wordt, geen teleurstelling kan verdragen of geen ‘nee’ van jou kan horen. Met andere woorden: je peuter zou het liefst zijn eigen gang gaan, maar dat kan op dat moment niet. Als reactie barst je kindje in woede (of tranen) uit en gaat flink tegen je te keer. Sommige peuters gaan dan schreeuwen, krijsen, slaan, schoppen of houden een tijdje hun adem in (‘breath holding spells’).

TIP: Op het moment van een driftbui heeft je kind jou nodig om zijn emoties onder controle te krijgen en om tot bedaren te komen. Daarom is het ontzettend belangrijk dat jij rustig blijft op het moment dat je kind een driftbui heeft. Houd hem dan in de gaten (evt. op een afstandje), zodat hij zichzelf niet (onbedoeld) pijn gaat doen.

Verder lezen: In m’n  artikel ‘M’n kind heeft vaker driftbuien. Wat nu?’ lees je meer praktische tips over hoe je met een driftbui omgaat.

 

(7) Eten: Bang voor nieuwe dingen
peuter3Jonge kinderen kunnen soms bang zijn / worden voor nieuwe dingen; dat noemen we ‘neofobie’. Ze willen dan ineens niet meer eten; ze weigeren dan bijvoorbeeld om iets te eten dat ze niet kennen. Als je daar als ouder te veel in meegaat of als je je kind niet op een positieve manier stimuleert, dan zie je vaak dat kinderen steeds meer eten gaan weigeren. De maaltijd mondt uit in een machtsstrijd tussen ouder en kind. De gezelligheid aan tafel is dan ver te zoeken.

TIP: Voorkom dat je je kind gaat dwingen om toch iets te eten. Dwingen werkt helaas averechts. Houd oog voor wat je kind wél goed doet aan tafel en benoem dat. Als je kind weet wat hij goed doet, dan is de kans groter dat hij dat opnieuw of vaker zal gaan doen.

Verder lezen: Lees m’n artikel ‘10 basistips om je kind of tiener beter te laten eten (incl. praktische tips)’.

 


fb_cursus_help_mijn_kind_luistert_niet
Cursus ‘Help, mijn kind luistert niet!?’
Wil je graag weten hoe je ervoor zorgt dat je kind beter én sneller naar je luistert?
Op een positieve, liefdevolle en constructieve manier.

=> Dan is deze cursus precies wat je zoekt.
=> Vraag nu GRATIS Les 1 van deze cursus aan.

Lees hier wat je allemaal van deze cursus mag verwachten.


 


(8) Slapen: Dutjes & monsters

meisje_huilend_uit_bedSlapen is op alle leeftijden heel belangrijk, dus ook voor je peuter. Ook op dit gebied van slaap verandert er van alles voor je kind: je jonge peuter gaat van twee naar één dutje en je oudere peuter gaat van één naar geen middagslaapje. Kort na zo’n verandering zal je kindje eraan moeten wennen dat hij wat minder slaap krijgt. Dat betekent niet alleen dat je kindje sneller of vroeger moe is, maar ook dat je kindje minder kan verdragen of prikkelbaarder is. Een mogelijk gevolg is dat een drift- of huilbui sneller kan optreden.
Daarbij is het voor je peuter nog bijna onmogelijk om feit en fictie uit elkaar te halen. Het heeft nog zo’n levendige fantasie dat het echt gelooft dat er een krokodil onder zijn bed ligt of dat er monsters / heksen op zijn kamer zijn. Je kind kan daar echt heel erg bang van worden.

TIP: Het heeft geen zin om te zeggen dat je kind zich ‘niet moet aanstellen’ of dat monsters / heksen niet bestaan. Voor je kindje bestaan ze namelijk wel en zijn ze echt. Hij gelooft er echt in (‘magisch denken‘). Neem daarom de zorgen van je peuter serieus, ga echter niet mee in zijn angst en stel hem uiteraard gerust. Kijk bijvoorbeeld samen onder zijn bed, zodat hij zeker weet dat daar niks ligt of jaag alle monsters met speciale ‘Monsterspray’ zijn kamer uit.

Verder lezen: In m’n artikel ‘Het middagdutje: Wanneer kan mijn kind het dutje ’s middags overslaan? (Incl. checklist)‘ lees je of je peuter er klaar voor is om het middagdutje over te slaan en hoe je dat kunt aanpakken. In m’n artikel ‘Ga nou toch lekker slapen, liefje! – 5 tips om je kind te leren slapen‘ lees je hoe je er voor zorgt dat je kindje ’s avonds rustig in slaap valt.

 

(9) Cognitieve ontwikkeling van je peuter: 
voorlezen_moeder_kind_op_bedMet de cognitieve ontwikkeling van je peuter bedoel ik zijn leervermogen. Hij leert allerlei nieuwe vaardigheden: hij leert steeds beter te begrijpen wat er om hem heen gebeurt, hij kan zijn geheugen steeds beter gebruiken en leert om kleine problemen aan te pakken en op te lossen. Ook kan hij steeds langer ergens zijn aandacht bij houden en zich langer op een taakje concentreren.

TIP: Om de cognitieve ontwikkeling van je peuter te stimuleren is het goed om dagelijks met je kindje te lezen. In de bibliotheek vind je allerlei (prenten)boeken, die uitermate geschikt zijn voor jonge kinderen. De thema’s in deze boeken sluiten vaak heel mooi aan op de belevingswereld van je kindje. Daarbij is samen lezen een mooie, gezellige één-op-één-activiteit, die kinderen doorgaans heel fijn vinden om samen met papa of mama te doen. Samen lezen vergroot ook nog eens zijn aandachtspanne en concentratievermogen en stimuleert zijn taal- / spraakontwikkeling. Dus door regelmatig voor te lezen, sla je heel makkelijk een aantal vliegen in één klap.

Verder lezen: Lees ook m’n artikel ‘Nog een keer lezen, nog een keer’- 5 eenvoudige tips om samen (voor)lezen met je kind nóg leuker te maken‘.

 

(10) Grote zus of broer worden: 
ouderschap_zwangere_buik_oudste_dochter2Veel kinderen worden op deze leeftijd ineens grote broer of grote zus. Dat is voor henzelf een grote omslag. Ineens moeten ze de aandacht, die ze altijd van papa en mama kregen, delen met een ander kindje. Het ene kindje gaat makkelijker met deze verandering om dan het andere.

TIP: Bereid je peuter goed voor op de komst van zijn broertje of zusje. Laat hem waar mogelijk helpen met de veranderingen in huis. Als hij bijvoorbeeld in een andere kamer gaat slapen, kan hij zelf zijn knuffels naar de nieuwe kamer verhuizen. Als hij in een ander (groter) bed gaat slapen, dan kan hij zelf een mooi dekbedovertrek uitzoeken. Laat je peuter ook helpen met de inrichting van de babykamer. Als de baby er eenmaal is, kun je je kindje een cadeautje geven ‘namens de baby’.

Verder lezen: Lees m’n artikel ‘Hoera, er komt een kindje bij! – 5 tips over hoe je je oudste voorbereidt op een broertje of zusje.‘.

 

Wat kun je nog meer doen als ouder om de frustraties, boosheid en heftige emoties van je peuter het hoofd te bieden? 

[A] Bewaar je rust, ook in uitdagende opvoedsituaties. 
moeder_meisje_lachend_bosProbeer zo veel als mogelijk rustig op je kindje te reageren, ook tijdens een pittige of heftige opvoedsituatie. Je kindje mag best aan jou merken dat een grens is bereikt en dat je niet altijd zo maar meegaat in wat je kindje wil. Het is belangrijk om hem dat op een rustige manier duidelijk te maken.

[B] Geef je kind duidelijkheid: ‘zeg wat je doet, doe wat je zegt’. 
Als je in allerlei situaties op dezelfde manier op je kindje reageert, dan weet hij steeds beter wat hij van jou kan verwachten en wat de bedoeling is. Dat vinden kinderen fijn; dat geeft hen rust en vertrouwen. Houd je vast aan de uitdrukking ‘zeg wat je doet, doe wat je zegt’: leg uit wat je gaat doen of wat je van je kindje verwacht en zorg er – op een fijne, liefdevolle manier voor – dat dat ook gebeurt.

[C] Geef je kind voldoende positieve aandacht. 
Speel met je kind, zodat je je kind voldoende positieve aandacht kunt geven. Alle kinderen hebben dat nodig. Probeer dan aan te sluiten bij wat je kind op dat moment aan het doen is. Uiteraard is dat ook een mooie gelegenheid om je kind iets nieuws te leren. Als je kind met de duplo aan het spelen is, kun je samen een ‘superhoge’ toren; zo hoog mogelijk (totdat hij omvalt). Of je probeert samen een puzzel te maken; eerst eentje die past bij zijn leeftijd en dan – afhankelijk van hoe het je kindje afgaat – maak je de puzzel wat makkelijker of juist wat moeilijker. Zo kun je je peuter stimuleren, op een manier en op het niveau dat goed bij hem past.
Ook als iets bij het spelen niet meteen lukt of als het je kindje niet zo leuk lijkt te vinden, hoeft dat niet te betekenen dat hij dat nooit meer gaat doen. Juist door het toch nog eens klaar te leggen, door het vaker te doen of door het regelmatig samen te oefenen, gaat het hem steeds beter af én is de kans groot dat hij het steeds leuker gaat vinden.

[D] Accepteer dat het de ene dag beter gaat dan de andere. De peuterpuberteit kan voor ouders best een heftige periode zijn. Onderschat het niet. Maar wees ook realistisch: er zijn niet alleen dagen waarop het niet lekker loopt, er zitten ook hele fijne dagen tussen. En bedenk: liep het vandaag niet zo lekker? Begin dan morgen weer met frisse moed en een schone lei.

[E] Vergeet niet dat je kindje nog altijd heel lief kan zijn en op momenten heel fijn is in de omgang. Ook als hij nu regelmatig een driftbui heeft of veel huilt, zijn er nog altijd momenten waarop je veel plezier aan hem beleeft en hij jou veel liefde geeft. Geniet van deze momenten. Laat die fijne momenten niet overschaduwen door de lastige(re) opvoedmomenten.

 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over één van deze thema’s, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

Referenties van gebruikte literatuur voor dit artikel: 
– Voorkom myopie bij jouw kind, met het gratis myopie-pakket. [ Klik hier. ]
– Woolfson, R. (2001). De pientere peuter. Uitgeverij Cantecleer: Baarn.

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘10 basistips om je kind of tiener beter te laten eten (incl. praktische tips).
– ‘10 basistips om je baby, kind of tiener lekker te laten slapen.
– ‘Het middagdutje: Wanneer kan mijn kind het dutje ’s middags overslaan? (Incl. checklist)
– ‘Boos zijn kun je leren! | 6 stappen om je kind te leren zijn boosheid te beheersen.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

© De foto van Joyce Akse is gemaakt door Ilona Tychon Fotografie.

logo_akse_coaching_groot_nieuwGa (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Weg met die poepluier! 10 tips om je (jonge) kind op de wc te laten poepen.

Je kind heeft nu nog een luier om tijdens het poepen, maar je wil graag dat hij/zij binnenkort op de wc (of op het potje) poept. Het plassen gaat gelukkig al vrij goed: je kind geeft je een seintje, je helpt hem even en dan valt het plasje in de wc.
Plast je kind nog niet op de wc (of het potje) en wil je graag weten of hij/zij er klaar voor is om dat eens te gaan proberen? Wil je graag checken of je aan de slag kunt met het stimuleren van de zindelijkheid van je kind? Doe dan hier de GRATIS test

jongen_op_wc_mama_blijMet de ontlasting is dat echter een heel ander verhaal. Een tijdje geleden poepte je kind wel eens op de wc (of op het potje), maar dat was meer toeval dan opzet. Hij bleef er toen heel rustig onder; hij was zelfs wel trots op zijn creatie. Maar hoe je kind nu reageert, is echt een ander verhaal. Op dit moment wil je kind namelijk ABSOLUUT NIET op de wc (of op het potje) poepen. Zodra jij merkt dat hij moet poepen, wil je hem naar de wc brengen; je kind schreeuwt dan echter moord en brand. Hij reageert dus best heftig, maar je begrijpt niet goed waarom. Je vraagt je af hoe je het voor elkaar krijgt om hem binnenkort toch op de wc (of op het potje) te laten poepen…

 

Hieronder vind je maar liefst 10 tips, die je moet weten als je je zoon / dochter wil stimuleren om op het potje of op de wc te gaan poepen: 
In de tekst hieronder zal ik steeds beschrijven hoe je je kind ‘op de wc’ zet; uiteraard geldt hetzelfde voor ‘op het potje’. Om de tekst leesbaar te houden, heb ik het hieronder alleen nog maar over ‘op de wc’. 

moeder_helpt_dochter_op_wc2

 

(1) Blijf zelf rustig.
Jouw emoties of gemoedstoestand zijn ‘besmettelijk’; rust en kalmte ook. Als je graag wil dat je kind rustig blijft tijdens het hele proces, dan is het belangrijk dat jij voordoet hoe je rustig kunt blijven. Houd dat de hele tijd vol, hoe moeilijk dat soms ook kan zijn…

 

(2) Je kind hoeft niet dagelijks te poepen.
jongen_badkamer_wc_moederHet is belangrijk om te weten dat je kind niet iedere dag hoeft te poepen. Eén keer in de 3-4 dagen is vaak al voldoende. Het is goed om te weten wat je mag verwachten, zodat je ook goed de rust kunt bewaren.

 

(3) Dwing je kind niet om op de wc te gaan zitten.
kind_handen_voor_gezicht_op_potjeZodra je je kind gaat dwingen of forceren om naar de wc te gaan, bijv. door hem/haar er resoluut op te zetten, terwijl hij heel duidelijk aangeeft dat hij dat niet wil, dan heeft dat een averechts effect. Je kind wordt daardoor alleen maar bevestigd in het idee dat poepen niet fijn is en zal op deze manier alleen maar een nog grotere aversie tegen het poepen krijgen. Voorkom dus ten allen tijde dat je je kind gaat dwingen om op de wc te poepen.

 


Oudercursus ‘Tijd voor Zindelijkheid’, incl. Poeptraining. 

fb_oudercursus_tijd_voor_zindelijkheid‘In deze cursus lees je alles wat je nodig hebt om je kind op een positieve manier te stimuleren om zindelijk te worden. Je leest o.a. wat zindelijkheid precies is, hoe je kunt nagaan of je kind er klaar voor is om met een zindelijkheidstraining te beginnen, op welke manier je kunt starten, hoe je ervoor zorgt dat je kind droog blijft en hoe je omgaat met ongelukjes (overdag en ’s nachts). Je krijgt een duidelijk stappenplan, waar je mee aan de slag kunt, incl. aanvullende tips om het proces van zindelijk worden extra te stimuleren. Daarnaast krijg je vele extra’s bij deze cursus; o.a. checklists, registratieformulieren, gedragskaart en een boekenlijst.’

Thema’s: zindelijkheid, luier uit, poeptraining, bedplassen, ongelukjes & terugval.


 


(4) Stimuleer je kind om op de wc te gaan zitten. 

moeder_bij_dochter_op_potjeHoewel dwingen averechts werkt, werkt positief stimuleren juist heel goed. Dat doe je op een manier zoals een goede sportcoach dat ook zou doen; hij/zij geeft je het vertrouwen dat je het kunt, hij/zij begeleidt je stap voor stap naar het einddoel en moedigt je onderweg steeds aan. Hierdoor groeit je zelfvertrouwen en ineens durf je toch de volgende stap te zetten. Zo werkt dat hetzelfde met je kind.

 

(5) Probeer er achter te komen waarom je kind niet op de wc wil zitten. 
jongen_klampt_zich_vast_aan_benen_moederAls je kind absoluut niet op de wc wil gaan zitten, dan heeft hij daar een reden voor. Denk niet te makkelijk dat jij weet welke reden je kind heeft om er niet op te willen zitten; vraag het aan je kind. Kinderen van een jaar of 2-3 kunnen je dat doorgaans al best uitleggen. Misschien is je kind nl. wel bang dat hij in het gat van de wc valt, is hij geschrokken van het geluid van het doorspoelen of denkt hij dat hij met de poep mee weggespoeld wordt (of misschien is er nog wel een heel andere reden). Lach die reden niet weg, maar neem ‘m serieus. Leg uit hoe het wel zit en laat je kind – onder jouw rustige begeleiding – zien dat er niks gebeurt. Herhaal dat indien nodig.

 

(6) Laat je kind weten wat hij goed doet. 
meisje_geeft_high_five_aan_moederZodra je kind ook maar iets doet wat jij fijn vindt én wat hij van te voren niet deed, dan benoem je dat meteen. ‘Wat goed dat je zo rustig met me meeloopt.’ of ‘Wat goed dat je even op de wc probeert te zitten.’ Je geeft je kind een compliment, een high five, een box, een kus, een knuffel; net wat je kind het fijnst vindt. Het is heel belangrijk dat je kind specifiek weet wat hij goed gedaan heeft; daardoor wordt de kans alleen maar groter dat hij het nóg een keer gaat proberen.

 


Oudercursus ‘Tijd voor Zindelijkheid’, incl. Poeptraining. 

fb_oudercursus_tijd_voor_zindelijkheid‘In deze cursus lees je alles wat je nodig hebt om je kind op een positieve manier te stimuleren om zindelijk te worden. Je leest o.a. wat zindelijkheid precies is, hoe je kunt nagaan of je kind er klaar voor is om met een zindelijkheidstraining te beginnen, op welke manier je kunt starten, hoe je ervoor zorgt dat je kind droog blijft en hoe je omgaat met ongelukjes (overdag en ’s nachts). Je krijgt een duidelijk stappenplan, waar je mee aan de slag kunt, incl. aanvullende tips om het proces van zindelijk worden extra te stimuleren. Daarnaast krijg je vele extra’s bij deze cursus; o.a. checklists, registratieformulieren, gedragskaart en een boekenlijst.’

Thema’s: zindelijkheid, luier uit, poeptraining, bedplassen, ongelukjes & terugval.


 


(7) Lekker ontspannen op de wc

jongen_leest_boekje_op_mini_wcZorg dat je kind tijdens het plassen & poepen lekker op de wc kan zitten en zich lekker kan ontspannen. Zorg evt. voor een wc-verkleiner en een voetenbankje. Blijf bij je kind zitten en lees hem/haar (bijvoorbeeld) een boekje voor. Er zijn veel boekjes die over het thema ‘zindelijkheid’ gaan en die goed aansluiten bij de leefwereld van dreumesen, peuters en kleuters.
Denk maar eens aan ‘Bumba op het potje’ (Studio 100), ‘Op de grote WC’ (Kathleen Amant) en ‘Kas op het potje’ (Pauline Oud).

 

(8) Zorg voor een gezonde leefstijl 
meisje_eet_groente_lachendZorg ervoor dat je kind gezond eet, d.w.z. vezelrijke voeding. Het liefst dus volkoren brood, volkoren pasta, volkoren rijst etc. Ook voldoende groente en fruit zijn belangrijk voor een gezonde stoelgang.
Maar niet alleen gezonde voeding is belangrijk, ook voldoende drinken én voldoende beweging mogen niet ontbreken. Deze aspecten zorgen ervoor dat de darmen goed op gang blijven.

 

(9) Las een pauze in.
kinderen_voetballen_buiten_op_grasHeb je voor je gevoel alle punten al ter harte genomen en zie je nog geen vooruitgang? Las dan de komende 2-3 weken een pauze in. Je doet in die tijd helemaal niks aan de poeptraining. Uiteraard laat je alle andere dingen, die je kind wél doet op het gebied van zindelijkheid, gewoon doorlopen. Dus als je kind wel gewoon op de wc plast, dan blijf je dat wel gewoon doen. Het gaat dus alleen om een pauze omtrent het poepen.

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


kinderen_duim_omhoog2
(10) Begin met een schone lei.

Als de pauze van 2-3 weken voorbij is, start je met een schone lei. Je komt dan niet meer terug op wat er voorheen is gebeurd. Gun je kind een nieuwe, frisse start.

⇒ Merk je dat je kind het – na de ingelaste pauze – toch nog lastig vindt om op de wc te gaan poepen?
Geen paniek! Bestel dan m’n cursus ‘Tijd voor Zindelijkheid’, zodat je alles te weten komt over hoe je je kind op een positieve manier kunt stimuleren om op de wc te poepen, zindelijk te worden, ongelukjes te voorkómen etc.

 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!


tip_gezinWil jij ook Joyce’ nieuwste OpvoedTips lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen? 
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’. Je leest er hier meer over.


Een tijdje geleden werd ik geinterviewd voor Dagblad Trouw over dit thema. Het artikel ‘Wat moet je met een zoon die alleen wil ‘luier-poepen’?‘ (geschreven door M. van de Wier) verscheen op 22-5-’19 in die krant. 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?
Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Lees meer artikelen van Joyce boordevol waardevolle OpvoedTips:
– ‘Waarom plas je nou weer in bed?’ – Zet deze 3 stappen en voorkom bedplassen.
– ‘Mijn peuter heeft een driftbui! Wat nu?’ | Minder driftbuien in slechts 5 stappen.
– ‘Stop met schreeuwen! (Over: Hoe je in 5 stappen minder schreeuwt tegen je kind)‘.
– ‘Super. Goed gedaan, zeg!’ (over: Hoe je waardevolle complimenten geeft aan je kind)‘.
– ‘Sturing & verbinding: Waarom beide aspecten onmisbaar zijn in de opvoeding van jouw kind.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl. 

Boos zijn kun je leren! | 6 stappen om je kind te leren zijn boosheid te beheersen.

moeder_boos_op_dochterBoosheid is een emotie die erbij hoort, zowel voor kinderen als voor volwassenen. Wat kinderen echter moeten leren, is dat je niet zomaar alles kunt zeggen of doen als je boos bent. Ze moeten nog leren hoe ze hun boosheid in goede banen kunnen leiden. Wij als volwassenen spelen daarbij een belangrijke rol. In dit artikel deel ik 6 stappen waarmee je je kind kunt leren z’n boosheid te beheersen om zo woedeaanvallen te voorkomen! 

 

Stap 1: Bespreek met je kind het verschil tussen ‘boos zijn’ en ‘boos doen’.
Het is belangrijk dat je kind weet dat er een verschil bestaat tussen emotie en gedrag. Oftewel het verschil tussen ‘boos zijn’ en ‘boos doen’. Leg op een manier, die bij de leeftijd en leefwereld van je kind past, uit dat je niet zomaar alles kunt zeggen of doen als je boos bent, zoals schelden, schoppen, slaan of met speelgoed of de deuren gooien. Bespreek ook samen wat de gevolgen voor je kind kunnen zijn als het z’n boosheid wel afreageert op een ‘onwenselijke’ manier. Het is belangrijk dat je kind zich realiseert dat het weliswaar het gevoel kan hebben dat het gelijk heeft of in z’n recht staat, maar dat zijn manier van reageren er toch toe kan leiden dat het een standje of straf krijgt of dat er ruzie ontstaat. Laat je kind inzien dat het veel meer oplevert als het lukt om ondanks de boosheid toch rustig te reageren.

 

Stap 2: Maak je kind bewust dat het een keuze heeft
vader_troost_dochterHet is ook belangrijk dat je kind leert inzien dat het zelf kan kiezen hoe het naar een situatie kijkt en hoe het met zijn boosheid omgaat. Dit kun je doen door je kind eens te laten nadenken over een situatie, waarin het nog niet zo lang geleden boos werd. Schrijf op wat het toen allemaal deed, voelde en dacht. Vraag je kind hoe het op een andere, meer positieve manier tegen die situatie aan zou kunnen kijken. Je kind kan bijvoorbeeld opnieuw nadenken over de opmerking die over hem gemaakt werd, waar het zo boos over werd (bijv. het was als grapje bedoeld) of de duw die hij kreeg (bijv. de ander struikelde en viel per ongeluk tegen hem aan).

Probeer vervolgens samen met je kind te bedenken hoe het anders had kunnen reageren. Voor jonge kinderen is dat nog best lastig; dat kun je hem best uitleggen en voorzeggen. Een ouder kind kun je vragen om zich eens te verplaatsen in de ander en vanuit dat standpunt te beredeneren waarom de ander zo reageerde en wat er nodig zou zijn geweest om de situatie niet te laten escaleren. Het doel van dit soort gesprekken is om je kind meer inzicht te laten krijgen in dit soort situaties, zodat het er steeds bewuster mee om kan gaan.

 


joyce_grijs_aanjou_1
Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 


Stap 3: Maak afspraken over wat je kind wel en niet mag doen als het boos is.

Meestal weten kinderen vrij snel wat ze eigenlijk niet mogen doen als ze boos zijn. Denk aan uitschelden of kwetsen, pijn doen en spullen kapot maken. Wat we als volwassenen nogal eens vergeten, is hen ook te leren wat ze wél kunnen doen als ze boos zijn. Als je kind weet hoe het een lastige situatie kan aanpakken, dan geeft dat een gevoel van ‘controle’. Het weet dan beter wat het kan doen en welke stappen het kan zetten.

Hieronder een opsomming van dingen die je kind wel kan doen als het boos is:
jongen_hand_omhoog_stop– Zeggen ‘stop, hou op, ik vind het niet meer leuk’ (voor jongere kinderen).
– In je hoofd tot tien tellen.
– Aan een persoon denken die – in de ogen van je kind – altijd rustig reageert in lastige situaties.
– Op tijd aangeven dat je iets niet leuk of fijn vindt (bijv. omdat iemand een nare opmerking maakt). Als de ander dan toch doorgaat, dan kun je nogmaals aangeven dat je wil dat hij ermee stopt. Als de ander dan nog steeds doorgaat, haal je er een volwassene bij (bijv. de ouder of leerkracht).
– Aangeven dat je even weggaat om rustig te worden en er later op terug wilt komen. Je kind neemt even een time out om te voorkomen dat hij op dat moment dingen gaat zeggen of doen waar hij later spijt van heeft. Het is belangrijk dat je kind zich ook aan die afspraak houdt en na een tijdje terugkomt om het uit te praten.

Let op: er wordt vaak geadviseerd om een kind tegen een boksbal te laten slaan of in een kussen te laten schreeuwen als hij boos is. Dat is m.i. echter juist niet de bedoeling. Je wilt namelijk dat je kind zijn agressie op dat moment niet gaat uiten, maar dat hij zijn boosheid op tijd opmerkt en die op een rustige, positieve manier kanaliseert.

Lees ook: Waarom worden kinderen en tieners toch zo boos?

 

Stap 4: Kom er regelmatig even op terug
moeder_dochter_gesprek_aan_tafelAls je weet dat je kind het moeilijk vindt om zijn boosheid in goede banen te leiden, dan is het belangrijk om er regelmatig kort op terug te komen. Vraag je kind tussen neus en lippen door: ‘Ben je vandaag nog boos geweest?’. Als dit zo is, kun je je kind vragen uit te leggen wat er gebeurde, wat je kind wilde doen, hoe het heeft gereageerd en hoe het afliep.

Als je merkt dat je kind toch nog boos gereageerd heeft (wat zeker in het begin nog zal gebeuren), bespreek dan wat het anders had kunnen doen. Probeer dit zo te doen dat je kind het zelf zegt, zodat je als ouder een indruk krijgt van wat je kind weet. Het is goed om het op een rustige, ontspannen manier met je kind te bespreken. Kinderen hebben deze terugkoppeling echt nog nodig. Door de herhaling beklijft het beter en kunnen ze het ook steeds beter toepassen.

Als je hoort dat je kind – ondanks zijn boosheid – inderdaad rustig is gebleven en heeft toegepast wat jullie hebben afgesproken, geef je een welgemeend compliment en laat je je kind weten dat je vindt dat het goed bezig is. Vraag je kind wat het opleverde om zo te reageren of te handelen en of het misschien nog iets anders had willen of kunnen doen. Ook als je kind steeds beter met zijn boosheid omgaat, is het goed om er nog regelmatig even op terug te komen.

 

Stap 5: Reageer adequaat als je kind boos wordt…
Op het moment dat je kind boos is, is het belangrijk om hier goed als ouder op te reageren.

Dat doe je door de volgende stappen te doorlopen:
moeder_zit_met_boze_jongen1. Verplaats je in het probleem of de lastige situatie van je kind. Luister goed en aandachtig naar wat je kind zegt en veroordeel je kind niet.
2. Reageer met ‘ik-boodschappen’ en vraag dan of je constatering klopt. Je benoemt expliciet de boosheid van je kind. Je kind zal dan aangeven dat het inderdaad boos is (of juist niet) en vaak komt dan ook de reden van de boosheid naar boven. Bijv.: ‘Ik zie dat je boos wordt als ik dat zeg. Klopt dat?’
3. Geef aan dat je je goed kunt voorstellen (vanuit het perspectief van je kind) dat je kind om die reden boos werd.
4. Benoem dan wat je kind goed gedaan heeft in die situatie (bijv. ‘Wat goed dat je naar me toe bent gekomen, zodat ik je kan helpen’ of ‘Wat goed dat je me dit zo rustig uitlegt, terwijl ik zie dat je nog boos bent’). Ook als je kind toch dingen gedaan heeft die niet goed waren, moet het horen wat het wel goed gedaan heeft, ook al is het maar iets kleins.

Wat je kunt doen als je kind uit boosheid iets gedaan heeft wat niet past bij wat jullie hebben afgesproken, lees je hieronder. 

 


Goed om te weten
Vaak zie je dat je kind – nadat het boos was – verdrietig wordt en gaat huilen. Ook dat is normaal en niet erg. Je kunt je kind dan gewoon troosten. Je kind mag weten dat jij er voor hem bent.


 


Stap 6: Als je kind jullie afspraken niet nakomt…

Uiteraard mogen er consequenties volgen als je kind zich niet aan jullie afspraken heeft gehouden over wat wel en niet acceptabel gedrag is bij boosheid. Leg je kind goed uit dat er geen consequentie volgt vanwege het feit dat het zich boos voelde, maar vanwege de dingen die je kind niet meer mocht doen in z’n boosheid, zoals uitschelden, pijn doen of spullen kapot maken.

* Consequentie voor jonge kinderen
jongen_zit_op_stoelAls je kind zich niet aan de afspraken houdt en in zijn boosheid toch ontoelaatbaar gedrag vertoont, dan mag er een consequentie volgen. Denk dan aan een consequentie als even stil zitten op een stoeltje of in de hoek staan.

Goed om te weten
Deze consequenties kun je alleen toepassen als je dit volgens een aantal duidelijke regels doet. Dat houdt o.a. in dat de consequentie van korte duur is, dat je vooraf én achteraf duidelijk aangeeft waarom je kind die consequentie krijgt, dat je het na de consequentie weer goedmaakt met elkaar en dat je je kind zelf laat bedenken wat het in het vervolg anders kan doen. 

* Consequentie voor tieners
meisje_tiener_ligt_op_bed_slaapkamerBij tieners kun je op het moment van (dreigende) heftige boosheid een time out instellen. Op die manier neem je even letterlijk afstand van elkaar om allebei rustig te worden. Als je daarna weer met elkaar gaat praten, dan is het goed om de stappen te doorlopen zoals beschreven bij tip 5. Spreek af hoe jullie in het vervolg met deze situatie omgaan en op elkaar willen reageren. Eventueel herhaal je de gemaakte afspraken, voeg je nieuwe afspraken toe en bespreek je de consequentie(s). Je tiener kan daar natuurlijk in meedenken. Bij tieners houd je als ouder of leerkracht wel de regie, maar je manier van communiceren wordt steeds meer gelijkwaardig.

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


Ten slotte…

De crux van deze aanpak zit hem erin dat je bovenstaande stappen consequent blijft toepassen. Hoe langer je met deze totale aanpak aan de slag gaat, hoe duidelijker het voor je kind wordt, hoe beter je kind zijn boosheid leert hanteren. Dat zorgt er overigens ook voor dat stap 6 steeds minder nodig is en uiteindelijk overbodig wordt.

Last but not least: Kijk eens wat vaker in de spiegel…
Kinderen van alle leeftijden leren veel van wat ze van anderen zien, dus ook hoe anderen omgaan met lastige situaties. Zo zullen ze ook van jou als ouder of leerkracht leren (en overnemen) hoe jíj reageert als je boos bent. Dat betekent dat jij je aan precies dezelfde afspraken zult moeten houden als die je voor je kind hebt gemaakt. Ook jij gaat dus niet iemand uitschelden, kwetsen, pijn doen of met voorwerpen gooien als je boos bent. Kortom, laat je kind zien hoe het op een goede manier boos kan zijn door het zelf ook zo aan te pakken. Wees op díe manier boos, zoals je graag ziet dat je kind het ook zou doen.

Lees ook het artikel: ‘Waarom worden kinderen en tieners toch zo boos?‘.


Dit artikel heb ik geschreven in opdracht van het CJG043.

 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezinWil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen? 
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Joyce gebruikte voor dit artikel de volgende bronnen:
Psychogoed.nl
– Ouders.nl
– JMouders.nl

 

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘4 manieren om je kind te helpen met lastige emoties (+ 3 BONUSTIPS)’. Klik hier.
– ‘Waarom huil je nu alweer?’ (over: Hoe je ervoor zorgt dat je kind minder huilt.). Klik hier.
– ‘Voorkom ongewenst gedrag: Geef je kind positieve aandacht.’ Klik hier.
– ‘De time out: Hoe werkt die eigenlijk?’ (over: De time out in 5 stappen). Klik hier.
– ‘Wat doet een opvoedcoach eigenlijk? | Joyce Akse vertelt.’ Klik hier
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

logo_akse_coaching_klein_nieuw

 

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl. 

Waarom worden kinderen en tieners toch zo boos?

meisje_zit_boos_op_grond_orenIedereen wordt wel eens boos; niet alleen volwassenen, ook kinderen. Dat wordt vaak goed duidelijk vanaf het moment dat de peuterpuberteit haar intrede doet. Ook oudere kinderen en pubers kunnen behoorlijk boos worden met heftige discussies tot gevolg. Boosheid komt dus voor op iedere leeftijd. Er zijn uiteenlopende redenen waardoor je kind boos kan worden.

⇒ Maar wat is boosheid eigenlijk en in hoeverre hoort het bij de normale ontwikkeling van kinderen? Dat lees je in dit artikel.

Waarom kinderen boos worden
Er kunnen tal van redenen zijn waarom je kind zich boos voelt. Soms volledig invoelbaar voor ons als volwassenen en soms wat minder. Ik noem er een aantal, waarschijnlijk herken je er wel een paar.

Je kind kan boos worden omdat…
– het iets doet wat het nog niet helemaal kan of wat nog niet goed lukt. Je kind kan nog te jong zijn om de handeling uit te voeren of het heeft gewoon nog wat meer oefening nodig. Je kind wordt boos uit frustratie;
– er grenzen opgelegd worden, waar je kind het niet mee eens is;
– iemand iets over hem/haar gezegd heeft, waardoor hij zich gekwetst, beledigd, afgewezen of gekleineerd voelt;
– het zich niet serieus genomen voelt;
– het nare gedachten over zichzelf heeft;
– iemand hem pijn doet;
– iemand plotseling iets van hem afpakt;
– hem iets beloofd is, maar wat door omstandigheden niet doorgaat. Je kind voelt zich teleurgesteld of verontwaardigd. (etc.)

Als je kind boos wordt, dan is de kans groot dat jij dat als ouder of leerkracht als één van de eersten merkt. Je kind reageert het bijvoorbeeld op jou af door te schreeuwen, schelden, slaan of door met iets te gooien. Dat kunnen behoorlijk heftige situaties zijn. Gelukkig zijn er een 6-tal stappen, die je als ouder of leerkracht kunt zetten om zulke heftige reacties te voorkómen en om je kind te leren om met zijn boosheid om te gaan.


joyce_grijs_aanjou_1
Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


Wat is boosheid eigenlijk? 
jongen_kijkt_boosBoosheid is één van onze 4 basisemoties, net als vreugde, verdriet en angst. Iedereen kent deze emoties wel en ervaart ze dagelijks (in meer of mindere mate). Boosheid is een ‘oerinstinct’, dat ervoor zorgt dat je tijdig voor jezelf opkomt als er gevaar dreigt of als je onrecht wordt aangedaan. Je lichaam wordt dan klaargemaakt om te ‘vechten’ of te ‘vluchten’. Vroeger was deze reactie nodig om te overleven. Als er gevaar dreigde, had je alle energie nodig om te vluchten. In feite reageert ons lichaam (dus ook dat van je kind) bij stress nu nog steeds alsof het moet ‘vechten of vluchten’. Er komt dan energie vrij om snel te reageren.

Wat gebeurt er in het lichaam van je kind als het boos is?
Als je kind boos is, gebeurt er dus van alles in zijn lichaam. Er worden bepaalde stofjes in de hersenen aangemaakt, waardoor de bloeddruk oploopt en het hart sneller gaat kloppen. Door de verhoogde bloeddruk wordt het gezicht rood en spannen de spieren. Als je kind boos is, zie je bijvoorbeeld dat het zijn wenkbrauwen fronst, zijn kaken op elkaar zet of zijn vuisten balt. Dit heeft allemaal te maken met dat ‘oerinstinct’ waarmee je lichaam klaargemaakt wordt om te vechten of te vluchten.

Boosheid is normaal
Het is dus heel normaal dat je kind af en toe boos wordt en dat dit heftige reacties bij je kind teweeg brengt. Wat goed is om je als ouder te realiseren, is dat er op zich niets mis is met deze emotie. Kinderen mogen best boos zijn. Wat echter belangrijk is, is dat je kind leert dat het in z’n boosheid niet alles kan doen. Je kunt namelijk niet zomaar alle gedrag vertonen dat tijdens je boosheid in je opkomt. Je kind zal dus moeten leren hoe het op een goede manier kan omgaan met deze emotie en hoe het de bijbehorende lichamelijke reacties en impulsen kan beheersen.


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


Leren omgaan met boosheid

meisje_boos_stoom_uit_orenHet leren omgaan met boosheid is een proces dat hoort bij de normale ontwikkeling van kinderen. Die ontwikkeling wordt ongeveer ingezet vanaf de peuterleeftijd en gaat nog door tot in de jong volwassenheid (+/- 24 jaar). Denk ook maar aan executieve functies, als impulsbeheersing/-controle en zelf-/emotieregulatie, die zich nog tot rond het 24e levensjaar blijven ontwikkelen. Hoe beter een kind zijn impulsen kan beheersen, hoe minder hij zijn boosheid zal afreageren op anderen door hen pijn te doen of door te schelden.

Bij kleuters zie je bijvoorbeeld al dat ze dankzij hun steeds beter wordende taal-/spraakvaardigheid beter kunnen vertellen welke emoties ze ervaren. Dat stelt hen ook steeds weer een beetje beter in staat om hun emoties – en het gedrag dat daaruit voortvloeit – te reguleren. Je ziet op deze leeftijd ook dat ze langzaam maar zeker minder ‘primair’ op lastige situaties gaan reageren.

Tijdens de kindertijd zet die ontwikkeling zich door en zie je dat kinderen hun emoties steeds beter leren beheersen. Oudere kinderen kunnen bijvoorbeeld wel al beter rustig worden in een emotioneel geladen situatie en ze gaan conflicten steeds beter oplossen zonder dat er fysiek geweld aan te pas komt. Toch gaat dat ook bij de oudere kinderen nog niet vanzelf. Ouders, leerkrachten en andere volwassenen in de omgeving van het kind blijven er een belangrijke rol bij spelen. Zij leren het kind om het gedrag dat uit de emotie ‘boosheid’ kan voortvloeien in goede banen te leiden en wat wel en niet acceptabel is om tijdens boosheid te zeggen of te doen. De begeleiding van volwassenen bij de boosheid van kinderen blijft dus onmisbaar.

Lees ook het artikel: ‘Boos zijn kun je leren! | 6 stappen om je kind te leren zijn boosheid te beheersen’. Beide artikelen schreef ik in opdracht van het CJG043.

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!


tip_gezinWil jij ook de nieuwe OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen? 
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


joyce_rosegrijs_staand_c

Heb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

Joyce gebruikte o.a. onderstaande referenties voor dit artikel:
– Psychogoed.nl
– Ouders.nl
– Jmouders.nl
https://www.jellejolles.nl/over-zelfregulatie-een-wiki/
https://www.jellejolles.nl/over-impulscontrole-een-wiki/

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘4 manieren om je kind te helpen met lastige emoties (+ 3 BONUSTIPS)’. Klik hier.
– ‘Waarom huil je nu alweer?’ (over: Hoe je ervoor zorgt dat je kind minder huilt.). Klik hier.
– ‘Voorkom ongewenst gedrag: Geef je kind positieve aandacht.’ Klik hier.
– ‘Wat doet een opvoedcoach eigenlijk? | Joyce Akse vertelt.’ Klik hier
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl. 

Huilen & troosten van baby’s: Hoe je in slechts 5 stappen je baby effectief troost.

Alle baby’s huilen; sommige baby’s huilen weinig, andere veel. En dan zijn er nog baby’s die enorm veel huilen, de zg. huilbaby’s (de ‘excessief huilende’ baby’s). Om een baby een ‘huilbaby’ te kunnen noemen, gaan we ervan uit dat hij min. 3 uur per dag op min. 3 dagen per week doordringend jengelt of ontroostbaar huilt. Van alle baby’s, die in Nederland geboren worden, voldoet een heel klein deel van de baby’s aan die definitie (2-2,5%). Maar ook als jouw baby niet helemaal aan dit criterium voldoet, kan het huilen van je baby jou enorm veel stress bezorgen.


ouderschap_mama_baby_ontmoedigd2Je weet vast zelf ook nog wel dat het ontzettend naar was (of is) om je kindje zo te horen huilen.
Je wil hem dan graag troosten, maar dat lukt soms gewoon niet. Je denkt misschien dat je geen goede ouder bent of zelfs dat je faalt als ouder. Het vele huilen en niet kunnen troosten zorgt er ook voor dat jij en je baby oververmoeid raken. Je baby gaat daardoor vaak alleen nog maar meer huilen, waardoor je in een vicieuze cirkel belandt.

Bij het grootste deel van de huilbaby’s (90%) is er geen oorzaak voor het huilen te vinden. En ook als er bij jouw baby geen duidelijke oorzaak gevonden is, kun je er als ouder gelukkig een aantal dingen aan doen om je baby te troosten, waardoor hij duidelijk minder gaat huilen.

 

Waarom huilen baby’s eigenlijk?
De enige manier waarop baby’s kunnen communiceren en kunnen laten weten dat er iets aan de hand is, is door te huilen. Een andere manier van communiceren hebben ze eenvoudigweg niet. Huilen kun je dan ook zien als communiceren op babyniveau. Alle baby’s doen dat.


ouderschap_mama_babyEr zijn verschillende redenen waarom baby’s kunnen gaan huilen:

– Hij heeft honger.
– Er zit een boertje dwars.
– Hij is moe.
– Hij heeft het te warm of juist te koud.
– Hij heeft te veel (of juist te weinig) prikkels gehad.
– Hij heeft behoefte aan geborgenheid, troost, nabijheid ed.
– Hij voelt zich niet lekker, bijv. door koorts, ziekte, pijn of omdat hij net een prikje heeft gehad.
Twijfel je over de gezondheid van je baby? Ga dan met je baby naar de huisarts.


Hoe vaak huilen baby’s normaalgesproken?

Pasgeboren baby’s huilen in het begin eigenlijk nog maar weinig. In de tweede week na hun geboorte huilen ze gemiddeld één uur per dag. Daarna neemt het huilen toe tot de baby ong. 6-8 weken oud is; gemiddeld genomen huilen baby’s op die leeftijd 2-3 uur per dag. Daarna neemt het huilen weer af, ook wanneer je niets bijzonders doet. Alle baby’s laten dit patroon van huilen zien, waardoor we denken dat dit patroon waarschijnlijk te maken heeft met de ontwikkeling van het centrale zenuwstelsel.
Ook al is het verloop van het huilen voor alle baby’s hetzelfde, de duur van het huilen of het aantal keren huilen per dag kan natuurlijk verschillend zijn. Doorgaans huilen baby’s meer aan het einde van de middag of in de vroege avond.

 


ouderschap_baby04Heb jij vragen over je baby of je prille ouderschap?
Lijkt je baby vaker ontroostbaar of slaapt je baby weinig? Wil je leren welke signalen je baby je allemaal geeft, zodat je goed op zijn behoeftes kunt aansluiten? Heb je andere vragen over je baby of je ouderschap, waar je graag persoonlijk advies van Joyce over zou willen krijgen?
Lees dan hier op welke manier Joyce jou zou kunnen helpen.

Wil je regelmatig nieuws en (realistische) tips ontvangen over zwangerschap, baby’s, de kraamtijd en meer?
Volg dan ‘Blije baby Blije ouders’  op Facebook.


 

Wat kun je doen om je kindje te troosten als het veel huilt? 


(1) Kijk rustig naar je kind en let op de signalen die hij je geeft.

Hoe meer je naar je baby kijkt, luistert en op hem let, hoe beter je zijn lichaamstaal leert te begrijpen. Je kunt hele logische signalen zien, zoals gapen betekent dat je baby moe; als je baby gaat smakken of snel zijn hoofdje naar je toedraait als je bij zijn mondje komt, dan heeft hij honger ed.
Neem de tijd om je baby te leren kennen. Ga eens naast de box zitten en kijk naar je baby (zonder dat je persé wat moet doen): wat zie je, wat doet hij, welke geluidjes maakt hij? Na een tijdje ken jij je baby als geen ander.


baby_huilt_mamma_troost(2) Oppakken, knuffelen, troosten, contact maken.

Een baby, die huilt, geeft aan dat er iets aan de hand is. Dat hoeft zeker niet altijd ernstig te zijn en kan bijv. gewoon betekenen dat hij honger heeft (soms ook als hij pas gegeten heeft) of dat hem een boertje dwars zit. Je mag je baby dan altijd oppakken en hem helpen om zijn ‘probleem’ op te lossen. Je baby merkt dan dat je er voor hem bent als hij aangeeft dat er iets is. Dat geeft hem een gevoel van vertrouwen.


Baby’s vinden het fijn om huid-op-huid contact met jou als ouder te hebben
; dat is belangrijk voor jullie hechting. Ook vinden ze het fijn om rustig heen en weer gewiegd te worden of als je zachtjes tegen hem praat of een liedje voor hem zingt. Door goed op de signalen van je baby te reageren en hem bij ontroostbaar huilen bij je te nemen en lekker te knuffelen of zachtjes te wiegen, huilt hij vaak wel minder lang per keer.
Als je je baby optilt of zachtjes met hem gaat bewegen, is het belangrijk dat je zijn hoofdje altijd goed ondersteunt.


De eerste tijd na de geboorte is het onmogelijk om je baby te verwennen.
Vroeger dacht men daar anders over; nu weten we dat je je baby nooit genoeg aandacht en geborgenheid kunt geven. Dat wil overigens niet zeggen dat je juist de hele dag met je baby op de arm moet lopen. Let goed op wat je baby aangeeft; een baby vindt het ook wel eens fijn om rustig in de box te liggen, wat rond te kijken en op die manier de wereld om hem heen te ontdekken. Maar natuurlijk niet de hele dag. Je baby vindt het ook leuk om bij jou te zijn. Zoek naar een goede balans, die voor je baby én jou goed werkt en prettig aanvoelt.


(3) Rust & Regelmaat

Jonge en oudere kinderen, baby’s dus ook, vinden het prettig om te weten waar ze aan toe zijn. Je kunt je kindje helpen door voorspelbaar te zijn. Dat doe je door vaste volgordes in je handelingen aan te houden. Bijv. als je je baby ’s ochtends uit zijn bedje haalt om te voeden, dan verschoon je hem eerst, dan trek je hem zijn schone kleertjes aan, geef je hem zijn vitamientjes en neem je hem mee naar je slaapkamer waar je hem voedt.
Rust en regelmaat betekent dus niet dat je je baby ‘met de klok’ gaat verzorgen. Het gaat dus eerder om een vaste volgorde die je baby na verloop van tijd gaat herkennen en die hem helpt om te gaan ‘voorspellen’ wat erna komt, dan dat je je kind precies om 8.00 uur een voeding geeft en dat hij om 9.00 uur moet gaan slapen.


(4) Baker je baby in.

baby_slapend_ingebakerd_roseInbakeren zorgt er voor dat je kindje enerzijds rustig wordt en anderzijds rustig blijft, omdat hij zichzelf niet wakker maakt door in zijn slaap met zijn armen te bewegen. Zorg er ook voor dat je je kindje ingebakerd eerst op zijn zij in bedje neerlegt (om te voorkomen dat je de Moro-reflex opwekt waarbij hij zijn armpjes uitstrekt) en daarna meteen (rustig en goed ondersteunend) doordraait op de rug. Je baby lig dus altijd op zijn rug in bed (slapend of wakker).
LET OP: Je kunt je baby niet zo maar gaan inbakeren. Wil je het goed doen, zodat het het beoogde effect heeft (en je gevaarlijke situaties vermijdt), dan speelt er een aantal factoren mee waarmee je rekening moet houden. Het gaat dan om factoren als de algehele toestand van de baby (alleen toepassen bij gezonde baby’s), veilige leeftijdsgrenzen (alleen jonger dan 6 maanden), vermijden van warmtestuwing (bijv. door een te dikke doek, te veel kleertjes of een te warme (kamer)temperatuur), methodiek (volg de instructies die bij de doek horen exact op) en materialen (gebruik alleen doeken, die specifiek bedoeld zijn om baby’s mee in te bakeren).

 

(5) Denk ook aan jezelf
Het is goed om je huilende baby tegen je aan te houden en zo te proberen hem te kalmeren. Alleen werkt het voor jou waarschijnlijk niet als je dat de hele dag moet doen; denk daarom ook aan jezelf. Zorg dat je zelf voldoende rust krijgt. Het blijft ontzettend moeilijk om te zien en te horen dat je baby huilt en dat je het gevoel hebt dat jij hem niet kunt troosten of kalmeren. Dat kan namelijk heel gemakkelijk frustratie en boosheid (en vermoeidheid) bij jou veroorzaken.
Vraag mensen in je omgeving (bijv. familie, vrienden, kennissen, buren) om even op je kindje te letten, zodat jij even kunt rusten. En hoe hard of indringend je kindje ook huilt en hoe wanhopig je er ook van wordt, blijf je kind altijd met zachtheid behandelen.


ouderschap_mama_baby_ontmoedigdWordt het je desondanks toch echt te veel en/of heb je het gevoel dat je er alleen voor staat?

– Leg je baby dan op een veilige plek in huis, bijv. in zijn bed of box.
– Loop even de kamer uit en probeer in een andere ruimte in huis (liefst waar je je baby niet zo hard hoort huilen) te kalmeren. Adem een aantal keren rustig in en uit.
– Ga pas terug naar je baby als je weer helemaal rustig bent en je er zeker van bent dat je je kindje weer met zachtheid kunt behandelen en verzorgen.

Lees hieronder ook wat je absoluut NIET mag doen als je kindje huilt.

 


fb_omslagfoto_mamaclubEen goede voorbereiding is het halve werk.’
Wil je je graag extra goed voorbereiden op je zwangerschap, je kraamtijd, je bevalling of je baby’tje? Kom dan naar de MamaClub.

De MamaClub is speciaal bedoeld voor aanstaande en kersverse mama’s, die graag meer willen weten over specifieke thema’s, die horen bij deze bijzondere periode in hun leven.

Wil je weten waar de volgende MamaClub-avond over gaat? Klik dan hier.


 

Wat mag je absoluut NIET doen als je kindje huilt?
(Omdat het schadelijk kan zijn voor je kind!)


– Schudden, slaan of smoren.

Voorkom dat je je baby heen en weer gaat schudden. Het hoofd van een baby is erg groot en zwaar in vergelijking met de rest van zijn lijf. Door de baby door elkaar te schudden, beweegt het hoofd ook met grote kracht heen en weer. Een baby is nog niet sterk genoeg om dit tegen te houden. Door deze harde op en neer gaande beweging kunnen bloedingen of kneuzingen in de hersenen ontstaan. Hierdoor kan er schade ontstaan, waardoor de baby blind of doof wordt, stuipen krijgt of leermoeilijkheden of gedragsproblemen ontwikkelt of kan de baby zelfs overlijden. Ook door je baby te slaan of te smoren kan hij (blijvend) letsel oplopen.
Lees meer over het ‘Shaken Baby Syndroom’.


– Sommige handelingen kunnen de kans op wiegendood vergroten.

baby_slaapt_bij_moeder_in_bedWiegendood komt gelukkig steeds minder voor. In 2013 waren het nog maar 10 baby’s, die eraan overleden. Maar ook deze 10 baby’s zijn te veel. Daarom is het zo belangrijk om de kans op wiegendood zo klein mogelijk te maken.
Dat doe je bijv. door je baby altijd op zijn rug laten slapen, een te warme omgeving te vermijden, voor veiligheid in de wieg of het bedje te zorgen, door bij je baby in de buurt te blijven, door je baby rookvrij te houden, door een fopspeen te gebruiken, door je baby geen medicijnen om beter te slapen te geven ed.
Lees meer over ‘Wiegendood’.

– Minder op je kind letten of je kind gaan negeren. 

Als je baby veel huilt en je het idee hebt dat niks helpt – wat je ook doet – dan bestaat de kans dat je je kindje gaat negeren. Dat kan er voor zorgen dat je baby onderprikkeld raakt: hij krijgt te weinig informatie binnen om zich prettig te voelen met als gevolg dat hij meer gaat huilen. Zorg er dus ook voor dat je in de buurt blijft van je baby als hij veel huilt en dat je kindje merkt dat je er bent. Ga bijv. naast de box zitten en lees dan de krant; lees ‘m hardop voor zodat je kindje je stem hoort.
Uiteraard mag je je kindje ook oppakken, maar alleen als je het gevoel hebt dat je dat op dat moment goed afgaat.

 

 


baby_ingbakerd_hydrofiele_doekWorkshop ‘Blije baby & Blije ouders’
Joyce geeft regelmatig workshops, waarin ze je leert hoe je op een positieve en fijne manier omgaat met je baby en dan vooral als je baby’tje moeilijk slaapt en/of veel huilt. Deze workshops heten ‘Blije baby & Blije ouders’.

Je leest hier of Joyce deze workshop binnenkort ook bij jou in de buurt geeft. 


 

– Alternatieve ideeën
Er circuleren in niet-medische kringen en op internet opvattingen en adviezen over huilbaby’s, die niet door wetenschappelijk onderzoek zijn onderbouwd of daar zelfs mee in strijd zijn. Zo wordt door chiropractors, osteopaten en andere therapeuten uit het zg. alternatieve circuit overmatig huilen toegeschreven aan een problematische bevalling, wat door een zogeheten KISS of KIDD-syndroom zou ontstaan: afwijkingen in de stand van de nekwervels en gewrichten die pijn veroorzaken en ook zouden leiden tot scheefhoofdigheid.
Wetenschappelijk onderzoek heeft het bestaan van dergelijke syndromen en het verband met excessief huilen of scheefhoofdigheid echter niet kunnen aantonen. Evenmin de noodzaak tot wervelmanipulatie bij zuigelingen, die omstreden is en niet zonder risico.
In enkele gevallen heeft manipulatie van de wervelkolom, waarbij de baby wordt gebogen, geleid tot de dood of ernstig blijvend letsel. Ter zake kundige artsen waarschuwen ouders nadrukkelijk voor zulke behandelingen. Lees hier verder over dit thema.


moeder_pakt_baby_op_lachendBij een juiste aanpak vermindert het huilen al binnen enkele dagen.
Gebeurt dat niet?
Neem dan contact met me op, zodat we samen kunnen kijken wat er precies aan de hand is. Klik hier voor meer informatie.

 

 


baby_happy01Joyce werkt momenteel een e-boek ‘Van huilbaby naar blije baby’,  waar je je nu al voor aan kunt aanmelden. Je ontvangt het e-boek dan helemaal GRATIS én vrijblijvend (verwachte datum: eind 2019).

Wil je weten wat Joyce kan betekenen voor jou en je baby? Klik dan hier.

Wil je regelmatig nieuws en tips ontvangen over zwangerschap, baby’s, de kraamtijd en meer?
Volg ‘Blije baby Blije ouders’ dan op Facebook.


joyce_grijs_aanjou_1

Heb je vragen of opmerkingen over dit thema?
Mail die dan vrijblijvend naar blijebaby@aksecoaching.nl of plaats je reactie onder dit bericht.

Alvast veel succes met deze tips!
Mvg, Joyce Akse

http://bit.ly/blijebaby | blijebaby@aksecoaching.nl | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2016-2018. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.
Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

logo_akse_coaching_groot_nieuwGa (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Lees verder over gerelateerde thema’s:
– ‘5 tips om nóg beter met je baby, dreumes en peuter te communiceren.’ Klik hier.
– ‘De pedagogische tik: Doen of niet? (over: Waarom een tik helemaal niet nodig is.)’. Klik hier.
– ‘Borstvoeding geven, kolven en werken: Hoe was dat voor mij? (Een persoonlijk verhaal)’. Klik hier..
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed. 

Joyce gebruikte o.a. onderstaande referenties voor dit artikel:
– Nederlands Centrum Jeugdgezondheid. Huilbaby’s. Klik hier.
– Nederlands Centrum Jeugdgezondheid. Wiegendood / Risico’s. Klik hier.
– Nederlandse Vereniging voor Kindergeneeskunde. Richtlijn: Preventie van wiegendood. Klik hier.
– Sanders, M.R., Markie-Dadds, C., & Turner, K.M.T. (2007). Slaapproblemen (Tipsheet Peuters). The University of Queensland: Australia.
– Sleuwen van, B. (2015). Als het huilen je te veel wordt. Klik hier.
– Website van Shaken Baby Syndroom. Klik hier.

De belangrijkste voordelen van een time-out. Zijn die er eigenlijk wel…?

Misschien weet je nog wel dat ik een tijdje terug een artikel schreef over de time-out en ik gaf toen al aan dat ik nog alle voors en tegens van de time-out op een rijtje zou gaan zetten. Dat heb ik nu deels voor je gedaan. In dit artikel lees je dan ook alle voordelen van een time-out. Tenminste, afhankelijk van hoe je tegen de time-out aankijkt; ik zie deze punten als voordelen, maar misschien zie jij dat heel anders!

 

time_outEerst nog even in het kort: wat was het doel van de time out ook alweer en hoe voer je een time out uit…?

Een time out pas je alleen toe als je kind ontoelaatbaar gedrag laat zien. Het is een soort laatste redmiddel, nadat je al andere technieken hebt toegepast. Om te voorkómen dat de emoties van jou en je kind te ver oplopen en de situatie uit de hand loopt, is het goed om allebei een pas op de plaats te maken. De bedoeling is dan ook om op dat moment allebei afstand te nemen van de situatie èn van elkaar met als doel om allebei weer rustig te worden.

De time out bestaat in grote lijnen uit 5 stappen:
(1) Neem je kind op een rustige manier mee naar een andere (veilige) ruimte.
(2) Zodra je kind daar zit, leg je kort, rustig en duidelijk uit waarom je hem daar even laat zitten.
(3) Tijdens de time out reageer je niet meer op je kind; je zegt en kijkt dus niet meer tegen/naar je kind.
(4) Zodra de tijd om is, ga je naar je kind toe.
(5) De time out zit er nu helemaal op.
In dit artikel beschreef ik uitgebreid hoe je een time out toepast en welke haken en ogen er aan zitten. Mocht je dat nog niet gelezen hebben, doe dat dan bij voorkeur eerst; onderstaande informatie sluit namelijk op dat artikel aan.

Hoewel het op zich geen pretje is om een time out bij je kind in te zetten, zit er in mijn ogen toch een aantal voordelen aan. Die voordelen heb ik hieronder voor je op een rij gezet.

– Je kind leert dat er afspraken zijn, waar hij zich aan moet houden. Als je kind zich niet aan de afspraken houdt, volgen er consequenties.
meisje_vader_high_fiveDit principe geldt natuurlijk niet alleen voor je kind, maar eigenlijk voor iedereen. Onze maatschappij is over het algemeen namelijk op die manier ingericht en wat is er nou fijner dan om thuis – in je eigen veilige omgeving – te leren hoe je je aan zulke afspraken houdt en wat er gebeurt als je dat niet doet.
We maken afspraken met elkaar om op een prettige en duidelijke manier met elkaar om te kunnen gaan, te weten wat de bedoeling is in diverse situaties en wat we in die situaties van elkaar mogen verwachten. We maken allemaal dit soort afspraken met elkaar en we vinden het fijn als we ons aan die afspraken houden. Dat schept duidelijkheid en vertrouwen. Je kind leert daardoor enerzijds de waarde van afspraken en anderzijds dat er consequenties volgen als hij (en anderen) zich niet aan die afspraken houdt.
=> Een belangrijke voorwaarde voor een goed gebruik van een time out is dan ook dat je eerst een (klein aantal) duidelijke afspraken met elkaar maakt, dus nog vóórdat je voor het eerst een time out inzet. Je leest meer over dergelijke basisafspraken in m’n opvoedcursus ‘Leren luisteren’.

– Aangezien je een time out pas inzet als ‘laatste redmiddel’ en er van te voren al vrij veel gebeurd is,
krijg jij als ouder – maar ook jouw kind – de tijd om bij te komen van de heftige (opvoed)situatie. Niet alleen je kind krijgt namelijk een time out, jij ook. Je beschermt je kind tegen ‘nog erger gedrag’ van zichzelf of van jou. Het komt namelijk voor dat ouders hun woede zover laten oplopen dat ze zichzelf niet meer in de hand hebben (lees ook dit artikel).

moeder_geeft_dochter_tik_billenOm te voorkómen dat je je kind dan een tik geeft, gaat slaat of helemaal je zelfbeheersing verliest en je dingen doet waar je later spijt van hebt, is het beter om je even af te zonderen van je kind.
=> Als duidelijk is dat je kind iets gedaan heeft wat tegen jullie afspraken is, dan krijgt je kind een time out.
=> Als duidelijk is dat je jezelf niet meer in de hand houdt (en misschien niet eens omdat je kind iets gedaan heeft wat niet mocht), dan kun je beter zelf even naar een andere ruimte gaan. Uiteraard is het heel belangrijk om het moment, waarop je jezelf niet meer in de hand hebt, echt te voorkómen. (Lees ook dit artikel.)

vader_zoon_arm_om_hem_heen.jpgHet is belangrijk dat je kind iets leert van de time out. Dat doe je door voor èn na de time out kort en bondig uit te leggen waarom je kind een time out krijgt/kreeg. Je kunt je kind vlak voor de time out de opdracht geven om na te denken over hoe hij de situatie in het vervolg anders kan aanpakken. Na de time out vraag je aan je kind wat hij voor oplossing bedacht heeft om het in het vervolg anders te doen.
Voor jonge kinderen is dit nog best een lastige stap; zij hebben hier dan ook wat meer hulp van jou voor nodig dan oudere kinderen.

Toch is het belangrijk dat je kind leert om in oplossingen te leren denken
(in plaats van in problemen). Als je merkt dat je kind het moeilijk vindt om zelf met een oplossing te komen, help je kind dan. Laat je kind altijd eerst zelf proberen om met een oplossing te komen; lukt dat niet echt, help hem dan een beetje op weg.
=> Als je dit principe overslaat, dan reduceer je de time out tot een straf zonder leermoment. Je kind leert er dan niks van, waardoor je je doel helemaal voorbij schiet.

jongens_high_five_buitenNa de time out krijgt je kind de kans om opnieuw te beginnen en om te laten zien dat hij wèl kan luisteren of kan doen wat je van hem vraagt. Zodra de tijd van de time out om is, evalueer je kort wat er is gebeurd, je maakt het weer goed en je begint met een schone lei. Het is belangrijk dat je dat ook echt zo overbrengt op je kind: je kind heeft iets gedaan wat niet mocht, hij heeft er een consequentie voor gekregen (nl. de time out), hij heeft z’n straf ‘uitgezeten’ en daarna krijgt hij een tweede kans om opnieuw te beginnen. Je kind leert daardoor dat – ook al heeft hij iets gedaan dat niet mocht of heeft hij zich niet aan een afspraak gehouden – het daarna weer goedkomt. Hij krijgt oprecht een tweede, nieuwe kans.
=> Het is belangrijk om na de straf niet meer terug te blijven komen op wat je kind verkeerd deed. Hij heeft z’n consequentie èn leermoment gehad en hoeft er daarom niet steeds weer mee geconfronteerd te worden. Mocht hij zich daarna opnieuw niet aan de afspraak houden, dan geef je dat opnieuw aan.

meisje_steekt_tong_uit_boomTijdens de time out leert je kind om zijn impulsen te beheersen. De bedoeling is dan ook om eerst het ongewenst gedrag te stoppen (daarom haal je je kind uit de situatie) en je je kind zichzelf kalm en rustig laat worden. In die aparte, veilige ruimte waar je kind dan is, krijgt hij minder prikkels en zal daardoor eerder rustig kunnen worden. Het is dus niet de bedoeling dat jij je kind op dat moment tijdens de time out gaat sussen; het is belangrijk dat je kind leert om dat zelf te doen. Zelfcontrole is daarbij het achterliggende doel. Het ontwikkelen van een goede zelfcontrole lukt echter niet van vandaag op morgen, dat is een heel leerproces. Als je de time out pas kort toepast, kan het dus nog best even duren voordat je kind rustig wordt. Na verloop van tijd merk je dat dat steeds beter gaat.

Zelfcontrole is een eigenschap, die belangrijk is voor succes op school en een gezonde ontwikkeling in het algemeen. Het zorgt ervoor dat kinderen leren om met anderen samen te werken, dat ze leren omgaan met hun eigen frustraties en dat ze leren om conflicten op te lossen. Jonge kinderen leren deze vaardigheden door interacties met anderen en door begeleiding van hun ouders en andere verzorgers.

Om je kind te leren om zelfcontrole te ontwikkelen, zorg je ervoor dat je op andere, rustige momenten, dus op momenten dat er niks aan de hand is…

M’n e-zine-abonnees lazen in dit artikel ook nog hoe je omgaat met heftige emoties van je kind èn in welke situaties je de time out beter niet kunt inzetten.
tip_gezinWil jij ook graag alle opvoedtips van Joyce lezen, helemaal vers van de pers…?
Meld je dan nu aan voor het GRATIS e-zine, dat Joyce 1x per maand naar al haar abonnees stuurt.Haar e-zine (digitaal magazine) staat boordevol praktische opvoedtips, steeds over een ander opvoedthema.  Kort na je aanmelding ontvang je alvast haar GRATIS E-boek ‘5×5 OpvoedTips – Nóg meer genieten van je kind’ in je mailbox, zodat je meteen met de eerste praktische tips aan de slag kunt.Het e-zine verstuurt ze op de 1e dag van de maand. Zowel het e-zine als het e-boek ontvang je helemaal GRATIS, vrijblijvend  én zonder verdere verplichtingen.
Klik hier om meer te lezen over Joyce’ e-zine en evt. om je ervoor aan te melden.


 

Ik hoop van harte dat je met één (of meerdere) van deze tips aan de slag gaat. Het zal er aan bijdragen dat je kind zich beter aan jullie afspraken houdt. Laat je me weten hoe het gegaan is…?

Heb je vragen of opmerkingen over dit thema?
Mail die dan vrijblijvend naar info@aksecoaching.nl of plaats je reactie onder dit bericht.

Veel succes!
Mvg, Joyce Akse

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.
© 2016. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

logo_akse_coaching_groot_nieuw
Ga (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Wil je weten hoe opvoedcoach Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’ jou kan helpen om meer rust thuis en in je gezin te geven, zodat je (nóg) meer van je kind(eren) kunt genieten?
Ga dan naar www.aksecoaching.nl en/of neem contact met haar op via onderstaande contactgegevens.


Lees verder over gerelateerde thema’s:

– ‘De time out: Hoe werkt die eigenlijk?’ (over: De time out in 5 stappen). Lees hier verder.
– ‘De pedagogische tik: Doen of niet?’ (over: Waarom een tik helemaal niet nodig is.). Lees hier verder.
– ‘Ik moet het mijn kind eerst minstens 3x vragen…'(over: Hoe je je kind in 5 stappen leert om sneller naar je te luisteren.). Lees hier verder.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

 

Joyce gebruikte o.a. onderstaande referenties voor dit artikel:
– ‘Is een time out schadelijk voor een kind?’ Lees hier het artikel.
– ‘Helping your child begin developing self-control’ Lees hier het artikel.
– Sanders, M.R., Markie-Dadds, C., & Turner, K.M.T. (2007). Tafeldraaiboek. The University of Queensland: Australia.

De pedagogische tik: Doen of niet? (over: Waarom een tik helemaal niet nodig is.)

moeder_geeft_dochter_tik_billenOp uitnodiging van L1 Radio mocht ik een tijdje geleden in het programma van Ruud en Kris vertellen over de pedagogische tik.

Dit is natuurlijk een bijzonder gevoelig thema, waar veel over te vertellen valt, maar wat tijdens een radio-interview helaas niet allemaal aan bod kan komen. Hieronder probeer ik de essentie van het radio-interview samen te vatten en waar nodig uit te breiden met aanvullende informatie (o.a. gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek).
Onderaan dit blog vind je de verwijzing naar de websites, die ik voor de informatie van dit blog heb gebruikt.

logo_radio_l1_live
Joyce gaf een interview op L1 Radio over dit thema. De link naar dat interview vind je onderaan dit artikel.



THEMA: Een tijdje geleden zorgde een filmpje van supernanny Jo Frost wereldwijd voor veel ophef: een kind heeft iets verkeerd gedaan en wordt daarna door zijn vader met een riem geslagen. Het filmpje was te zien in een uitzending van EditieNL, waarna de discussie over de pedagogische tik weer oplaaide.

In het artikel hieronder heb ik het – in verband met de leesbaarheid – steeds over het kind, hij, hem en zijn. Maar ik heb het uiteraard net zo goed ook over meisjes. Kortom: waar je de ‘mannelijke verwijzing’ tegenkomt, kun je net zo goed ook zij of haar lezen.

 

vader_geeft_dochter_een_tikAllereerst wil ik graag duidelijk maken dat een pedagogische tik in Nederland strafbaar is. Het valt tenminste onder lichamelijke straffen (zoals: slaan, schoppen, bijten, knijpen, krabben, brandwonden toebrengen, slaan met een voorwerp ed.) en die zijn volgens het Burgerlijk Wetboek strafbaar. Het lastige aan dit thema is alleen dat je een lichte, kleine tik toch bijna niet als mishandeling kunt aanmerken. Het is dan ook ontzettend moeilijk om daarin de grens te bepalen.

 

Los van waar de grens van het wel of niet strafbaar zijn precies ligt, is het goed om na te denken over wat een kind precies leert als hij een tik van zijn ouder(s) krijgt.

Hieronder volgt een aantal punten:
meisje_slaat_metblok_op_jongen– Je kind leert dat het ‘ok’ is om te slaan. Je hebt als ouder een belangrijke voorbeeldfunctie en in de ogen van je kind is wat jij als ouder doet, goed.

– Je kind krijgt een dubbele boodschap. Je zegt tegen je kind dat hij niet zijn broertje, zusje of een ander kind mag slaan, maar jij mag hem wel slaan…

– Als een ander kind (of volwassene) jouw kind slaat, ben je waarschijnlijk erg boos en verdrietig. Je wilt nou eenmaal niet dat iemand anders jouw kind pijn doet.

– Als je kind iets gedaan heeft dat jij niet fijn vindt of wat verkeerd was en daarvoor een tik krijgt, dan weet hij niet wat het precies is wat jij onprettig of verkeerd vond. Als je kind een tik krijgt, zal hij waarschijnlijk wel stoppen met waar hij mee bezig was, maar meer uit schrik of angst voor jou dan dat hij precies weet wat hij verkeerd deed.

– Uit angst voor een nieuwe tik gaat je kind een volgende tik proberen te voorkómen. Je kind kan dan juist dingen stiekem gaan doen en/of over zijn gedrag gaan liegen. Daardoor veroorzaak je dus eigenlijk 2 nieuwe problemen.

– Het grootste gevaar van een (pedagogische) tik uitdelen zit ‘m erin dat je van een kleine, onschuldige tik gemakkelijk overgaat naar een tik die wat harder is, naar een tik die nog harder is en ga zo maar door. Want wat heb je nog achter de hand als je kind weer (of nog steeds) niet luistert…?

– Nadat je een tik hebt uitgedeeld, zul je vaak bij jezelf merken dat je een schuldgevoel krijgt of een gevoel van schaamte. Je voelt je er toch niet helemaal goed bij en je weet dat je uit onmacht hebt gehandeld. Je vraagt jezelf af waarom je het eigenlijk gedaan hebt, terwijl je ergens ook wel weet dat het niet goed is voor je kind en je het zelf ook liever niet doet. Hoe zou je het anders kunnen aanpakken…?

 


Wil je meer weten over dit thema en er ook het liefst zelf mee aan de slag gaan, zodat je de pedagogische tik kunt voorkómen?
Klik dan hier voor meer informatie over m’n opvoedcursus Leren luisteren.


 

Door de volgende punten als ouder ter harte te nemen, kun je voorkómen dat je je kind een tik geeft:

– Wacht niet te lang met het corrigeren van ongewenst gedrag van je kind. De kans is nl. erg groot dat jouw boosheid steeds erger wordt, waardoor het steeds moeilijker wordt om je te beheersen. Je 1e reactie op het ongewenste gedrag van je kind is dan al meteen zo boos en heftig, waardoor je je eigen emoties niet meer goed onder controle hebt.

– De manier waarop je op ongewenst gedrag reageert of de manier waarop je straf geeft, kan ervoor zorgen dat vervelend gedrag niet stopt òf zelfs erger wordt. En dat laatste is al helemaal niet de bedoeling!
Lees hier verder over een aantal valkuilen, waar je als ouder onbewust instapt, waardoor het gedrag van je kind onbedoeld juist erger kan worden…

 

Uiteraard is het ook belangrijk om te weten wat je wél kunt doen als je kind iets doet wat jij onprettig of onaanvaardbaar vindt:

vader_praat_liggend_met_zoon
1. Geef je kind veel positieve aandacht. Kinderen hebben veel aandacht nodig en het liefst positieve. Als ouder geven we ook het liefst positieve aandacht. Dat kun je (o.a.) doen door regelmatig samen met je kind te spelen, hem voor te lezen, oprechte & specifieke complimenten te geven en door naar hem te luisteren als hij je iets vertelt. Een paar keer per dag kort (positieve) aandacht geven werkt beter dan één keer lang.
Lees hier verder over positieve aandacht geven.

 

2. Maak duidelijke afspraken met het hele gezin. Wat vinden jullie als ouders belangrijk en wat wil je dat er bij jullie in huis (niet) gebeurt? Spreek daarbij je verwachtingen uit en geef vooral aan wat je wèl wil dat je kind doet (blijf dus niet hangen in ‘niet’). Door deze afspraken expliciet te maken, weet iedereen in huis wat de bedoeling is en op welke manier jullie graag met elkaar willen samenleven.

 

3. Geef aan wat er gebeurt als je kind zich niet aan een afspraak houdt. In onze maatschappij maken we afspraken met elkaar om op een fijne manier met elkaar te kunnen samenleven. Als we ons niet aan een afspraak houden, dan heeft dat gevolgen; niet altijd meteen negatief, maar er gebeurt dan vaak wel iets. Dat geldt ook voor thuis.
Natuurlijk geldt niet altijd dezelfde consequentie; de consequentie is afhankelijk van wat je kind precies (niet) doet.

Zodra je kind zich niet aan de afspraak houdt, dan:
moeder_praat_met_zoon– Herhaal je eerst (rustig & duidelijk) de afspraak, die jullie met elkaar gemaakt hebben. Ga er in eerste instantie altijd van uit dat je kind naar je wil luisteren.
– Geef aan wat je kind anders kan doen om zich toch aan de afspraak te houden.
– Houd je kind zich weer niet aan de afspraak, geef dan aan welke consequentie er volgt. Daarna is het belangrijk om je aan je eigen afspraak te houden en om de consequentie te laten volgen op het moment dat je aangaf. Die consequentie kan bijv. zijn: een logische consequentie, stilzitten of een time out. Iedere soort consequentie kun je niet zo maar inzetten en heeft z’n eigen ‘gebruiksaanwijzing’. Een belangrijk aspect van deze consequenties is dat er altijd een leermoment in zit; je kind moet precies weten waarom hij die consequentie krijgt en wat hij in de toekomst anders kan doen.
Lees hier meer over deze consequenties én over hoe je ze op een positieve en constructieve manier inzet.

Merk op dat bij de voorgaande punten nergens staat dat je je kind moet aanraken, een tik geeft of hem op een andere manier lichamelijk / geestelijk aanpakt. Er zijn nl. genoeg consequenties, waarmee je ongewenst gedrag van je kind op een positieve manier aanpakt. Een pedagogische tik is dan ook absoluut niet nodig!

Het is belangrijk om als ouder te weten wat je kunt doen als het ongewenste gedrag optreedt. Maar dat niet alleen! Het maakt het nl. veel gemakkelijker als je ongewenst gedrag ook kunt voorkómen én gewenst gedrag kunt stimuleren. Een kind dat bijv. lekker speelt, heeft geen tijd om lastig te zijn of vervelend te doen.

Wil je weten hoe je dat voor elkaar krijgt? Lees dan hier hoe we dat samen zouden kunnen doen.

 

moeder_geeft_dochter_een_kusEn realiseer je dat alle ouders wel eens iets tegen hun kind zeggen of bij hun kind doen, waar ze later spijt van hebben. Die gevoelens van frustratie en onmacht zijn voor alle ouders erg herkenbaar.
Probeer er voor te zorgen dat die momenten zo min mogelijk voorkomen èn biedt naderhand je verontschuldigingen aan (jij bent nl. ook maar een mens!). Daar leert je kind ontzettend veel van.
Maar uiteraard geldt de regel: Voorkómen is beter dan genezen!

 


Wil je meer weten over dit thema en er ook het liefst zelf mee aan de slag gaan, zodat je de pedagogische tik kunt voorkómen?
Klik dan hier voor meer informatie over m’n opvoedcursus Leren luisteren.


ezine

 

Maandelijks schrijft Joyce een artikel over belangrijke opvoedthema’s, waar ouders regelmatig tegenaan lopen.
=> Wil jij haar NIEUWSTE opvoedtips lezen?
Klik dan hier en meld je GRATIS én vrijblijvend aan voor Joyce’ e-zine, boordevol praktische opvoedtips.
Het e-zine verstuurt ze steeds op de 1e dag van de maand.
CADEAU: Kort na je aanmelding ontvang je alvast haar E-boek ‘5×5 OpvoedTips – Nóg meer genieten van je kind’ in je mailbox, zodat je meteen aan de slag kunt met de eerste praktische tips.
Zowel het e-zine als het e-boek ontvang je helemaal GRATIS én zonder verdere verplichtingen.

 


logo_radio_l1_live
Joyce gaf een interview op L1 Radio over dit thema.

Klik hier om naar het interview te gaan.

Lees verder over gerelateerde thema’s: 
– ‘Ik moet het mijn kind eerst minstens 3x vragen… – Hoe je je kind in 5 stappen leert om sneller naar je te luisteren.’ Klik hier.
– ‘4 manieren om je kind te helpen met lastige emoties (+ 3 BONUSTIPS)’. Klik hier.
– ‘In 5 stappen naar minder stress én positiever opvoeden’. Klik hier.
Klik hier voor andere opvoedtips.

Heb je vragen of opmerkingen over dit thema?
Mail die dan vrijblijvend naar info@aksecoaching.nl of plaats je reactie onder dit bericht.

Alvast veel succes met deze tips!

Mvg, Joyce Akse

 

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2016 – 2018. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.
logo_akse_coaching_groot_nieuw

 

Ga (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 


Joyce gebruikte de volgende referenties voor dit artikel:

– ‘Van pedagogische tik tot kindermishandeling’. NJi. Klik hier.
– Burgerlijk Wetboek, boek 1. Klik hier.

Nadat ik dit artikel had geschreven (in 2016) verscheen o.a. dit interessante artikel over hetzelfde thema, dat je misschien ook wil lezen:

  • Kraak, A. (2017). Zin en onzin van de pedagogische tik. Klik hier.


Luister naar L1 Radio.

‘De time out: Hoe werkt die eigenlijk?’ (over: De time out in 5 stappen)

jongen_zit_op_stoelDe laatste maanden (of zelfs jaren) is er in opvoedingsland veel te doen over de ‘time out’. Je kent vast wel supernanny Jo Frost, die kinderen regelmatig op de ‘naughty chair’ zet; dat is één manier om een time out toe te passen. Er zijn echter felle voorstanders én fervente tegenstanders van deze opvoedtechniek…
Voorstanders vinden het een handige opvoedtechniek om je kind duidelijk te maken dat hij een grens gepasseerd is; tegenstanders vinden dat een kind tijdens een time out afgewezen wordt en ze zijn bang dat dat grote gevolgen heeft voor zijn ontwikkeling.
Wat mij opvalt aan deze discussie is dat er over het algemeen van uit gegaan wordt dat iedereen wel hetzelfde zal bedoelen als hij het over een time out heeft. Als je de artikelen in tijdschriften leest (of als je het aan een willekeurige ouder vraagt), dan kan een time out betekenen dat je je kind naar z’n kamer stuurt om af te koelen, dat je hem op de gang zet omdat je ‘m even niet meer wilt zien of dat hij een paar minuten in de hoek moet staan om na te denken over wat hij net gedaan heeft. Allemaal verschillende manieren om je kind een time out te geven, die toch heel anders zijn…
Er wordt vaak ook niet bij stilgestaan wat het gedrag nou precies is waarvoor een kind een time out kan krijgen. Is dat omdat hij zijn zusje slaat, omdat zij met zijn autootjes gooit, omdat hij al de hele ochtend niet naar je luistert of omdat zij een driftbui krijgt? Ook weer allemaal heel diverse aanleidingen waarvoor je kind wel (of misschien toch ook weer niet) een time out zou kunnen krijgen…
vrouw_schreeut_het_uitEn hoe zit het eigenlijk met jouw gemoedstoestand als ouder? Geef jij je kind vooral een time out als je kind een paar keer niet naar je heeft geluisterd of verschilt dat eigenlijk wel eens en is het – als je heel eerlijk bent – ook wel afhankelijk van jouw eigen emoties. Zet je je kind bijv. sneller in de hoek als je zelf niet goed in je vel zit dan wanneer je vrolijk en helemaal happy bent…?
Zo zou ik nog wel andere factoren kunnen opnoemen, waardoor de ene time out de andere niet is… Allemaal punten, die de discussie over het wel of niet moeten toepassen van de time out, zo ontzettend lastig maken. In het onderstaande artikel wil ik graag voor je op een rijtje zetten waar een time out aan zou moeten voldoen en hoe je ‘m uitvoert.
De uitgebreide versie lees je in m’n cursus ‘Help, mijn kind luistert niet!?.
Daarnaast wil ik je graag uitleggen wat de voor- en nadelen van een time out zijn; en dat zijn er nogal wat… Om te voorkómen dat dit een veel te lang artikel wordt, splits ik het artikel echter in 3 delen:
(1) Wat is een time out en hoe pas je ‘m op een goede manier toe?
(2) Wat zijn de voordelen van het gebruik van een time out?
(3) Wat zijn de nadelen van het gebruik van een time out?

In dit artikel lees je alleen het eerste deel en – als je de andere 2 artikelen ook wilt lezen – dan kan dat binnenkort* via dit OpvoedBlog.
* Deze artikelen zijn op dit moment helaas nog niet beschikbaar…

Wat is een time out en hoe pas je ‘m op een goede manier toe?
meisje_slaat_metblok_op_jongenEen time out pas je toe als je kind ontoelaatbaar gedrag vertoont en dat is dan ook meteen één van de weinige redenen om een time out toe te passen. Het gaat om gedrag dat een grens overgaat van wat jij in alle redelijkheid acceptabel vindt. Je bepaalt als ouder zelf wat acceptabel en wat ontoelaatbaar gedrag is. Wat mij betreft is dat bijv. een situatie waarin je kind iemand anders (mens of dier) opzettelijk pijn doet, bijv. als je kind jou schopt als hij het niet met je eens is, zijn broertje slaat als hij wat van hem afpakt of als hij uit het niets de kat hard aan zijn staart trekt.

Je kunt een time out echter ook inzetten als
je hebt gemerkt dat andere opvoedtechnieken (zoals de logische consequentie èn stilzitten) niet hebben gewerkt (dus voor datzelfde gedrag en op dàt moment). Je hebt die andere opvoedtechnieken dus wel al voor dat gedrag ingezet, maar je kind blijft maar doorgaan met het ontoelaatbare gedrag.

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.



Voor de duidelijkheid: voordat je je kind een time out geeft, is er dus al best veel gebeurd.
* Daardoor is je kind waarschijnlijk erg boos, verdrietig of gefrustreerd geraakt en jij ook… Om te voorkómen dat jullie emoties nog verder oplopen en de situatie helemaal uit de hand loopt, is het goed om allebei een pas op de plaats te maken. Daar is de time out bij uitstek geschikt voor. De bedoeling is dan ook om op dat moment allebei (letterlijk en figuurlijk) afstand te nemen van de situatie èn van elkaar met als doel om allebei weer rustig te worden.
* In principe heb je je kind dan al een aantal keren gewaarschuwd èn de kans gegeven om naar je te luisteren. Hij heeft al andere consequenties gekregen en – toen dat niet voldoende bleek te werken – heeft je kind stilgezeten. Maar je kind luistert nu nog steeds niet…
Lees hoe je deze andere opvoedtechnieken inzet in m’n cursus ‘Help, mijn kind luistert niet!?’.

vrouw_kwaad_vinger_omhoogDat wil overigens niet zeggen dat je tot nu toe jouw emoties de vrije hand mocht geven, zeker niet zelfs. Het is belangrijk om als ouder – ook in dit soort uitdagende opvoedsituaties – rustig  te blijven. En uiteraard begrijp ik heel goed dat dat in praktijk nog best lastig is.
Het is ook belangrijk om op zo’n momenten geen kleinerende of kwetsende dingen tegen je kind te zeggen; die kunnen vaak (onbedoeld) ontzettend hard aankomen en een grote impact hebben op het zelfbeeld en zelfvertrouwen van je kind. Daarom is het erg belangrijk om dat soort opmerkingen te voorkómen.
Merk je dat je in dit soort situaties vaker je emoties niet meer onder controle hebt? Zoek dan professionele hulp voordat je echt de controle over jezelf verliest en je dingen doet waar je achteraf spijt van hebt en/of niet meer goed kunt maken. Die hulp zou ik jou evt. ook kunnen bieden.

 
Als je dus al die stappen doorlopen hebt, dan pas kan een time out toegepast worden. De stappen van een time out zien er als volgt uit:

 

(1) Neem je kind op een rustige manier mee naar een andere ruimte.
Het gaat dan om een ruimte waar je kind net niet was (dus als hij het ontoelaatbare gedrag in de keuken of woonkamer liet zien, dan gaat hij uit die ruimte naar een andere ruimte) èn waar hij zich niet kan bezeren. Die ruimte moet dus veilig zijn. Een voorbeeld van zo’n ruimte kan zijn: in de gang of op de trap. Hieronder ga ik even uit van de trap in de gang als ‘time out-plek’.
(2) Zodra je kind op de trap zit, leg je kort, rustig en duidelijk uit waarom je hem daar even laat zitten.
moeder_praat_met_zoonHet is belangrijk om dat te doen, zodat hij precies weet waarom hij daar zit. Nadat je dat 1x verteld hebt, loop je weg. De tijd van de time out gaat nu in.
Jouw uitleg gaat overigens strikt over het gedrag van je kind en niet over wat jij van je kind vindt. Zeg dus niet ‘Ik vind het niet lief als je je zusje slaat.’ of ‘Je hebt net je broertje gebeten. Wat ben je toch een stout kind.’ of ‘Waarom kun jij nou nooit eens lief zijn.’. Zeg wel: ‘We hebben afgesproken dat we elkaar geen pijn doen. Je hebt net je zusje geslagen en dat mag niet; je hebt je niet aan onze afspraak gehouden. Daarom zet ik je nu 1 minuut in de time out. Blijf hier rustig zitten en zodra de minuut om is, kom ik je weer halen.’
(3) Tijdens de time out reageer je niet meer op je kind; je zegt en kijkt dus niet meer tegen/naar je kind.
jongen_op_trap_vader_kijktDe enige uitzondering daarop is als je kind van z’n plek afkomt. In dat geval breng je hem weer rustig terug. Je hoeft dan echter niet opnieuw een uitleg te geven over de reden waarom hij daar zit; dat heb je nl. al gedaan. Je mag er voor nu even van uit gaan dat je kind weet wat de bedoeling is (en je komt er straks – na de time out wèl nog even op terug). Als je kind toch uit de time out plek komt, is het de bedoeling dat je de timer of eierwekker opnieuw zet.
Deze stap is overigens het ‘hardste’ en meest onplezierige onderdeel van een time out, het deel dat tegenstanders m.i. ook het meest tegen de borst stuit, mn. omdat je kind zich dan afgewezen kan voelen. Als jij er niet achter staat om op deze manier met je kind om te gaan nadat het ontoelaatbaar gedraag heeft laten zien, dan moet je het ook niet doen; het zal dan eenvoudigweg toch niet werken. Maar als je de time out zelf op een eerlijke en redelijke manier aanpakt en het op rustige en duidelijke manier naar je kind toe brengt, dan zal het mogelijke gevoel van afwijzing voor je kind nog maar minimaal zijn. Het zal daardoor wel leren – en dat is juist het doel van de time out – dat zijn gedrag grenzen kent èn gevolgen heeft.
 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


(4) Zodra de tijd om is, ga je naar je kind toe en vraag je wat je kind nu anders gaat doen.
meisje_time_out_staat_achter_stoelJe vraagt aan je kind of hij nog weet waarom hij een time out kreeg. Als je kind het niet meer weet, dan maak je daar geen halszaak van. Door de heftige emoties die er speelden, kan het echt zijn dat hij niet meegekregen heeft wat je aan het begin van de time out zei. Herhaal dan zelf nog eens kort de reden waarom je hem in de time out hebt gezet.

Vraag vervolgens aan je kind wat hij de volgende keer anders gaat doen, zodat hij de lastige situatie waar hij net in zat op een prettigere manier kan aanpakken (prettiger voor de ander, voor jou en voor hemzelf). Dit gesprekje hoeft echt niet lang te duren; het is zelfs beter – zeker voor jonge kinderen – om het kort, bondig en duidelijk te houden. Maak het dan weer goed met elkaar door elkaar even te knuffelen en/of een kus te geven.

 

(5) De time out zit er nu helemaal op.
mamma_speelt_met_peuter_meisjeJe kind heeft z’n ‘straf’ of consequentie gehad (incl. het leermoment!) en verdient nu een nieuwe kans. Geef je kind daarna dan ook (oprecht!) die nieuwe kans om lekker te gaan spelen of om lekker verder te gaan met waar hij voor de time out mee bezig was. Als het goed is, weet hij nu wat hij kan doen om de lastige situatie, waar hij net in zat, anders aan te pakken. Zodra je ziet dat je kind het nu op een goede manier aanpakt, zeg je dat meteen tegen je kind (kom dan echter niet meer terug op de vorige situatie of op de time out). Laat je kind dus merken dat je gezien hebt dat hij het nu op een fijne manier aanpakt. Dat is ontzettend belangrijk. Je kind moet nl. horen dat hij het nu goed doet. Dat zal er voor zorgen dat hij dat in de toekomst vaker zal gaan doen.

In m’n cursus ‘Help, mijn kind luistert niet!?’ lees je meer over de time out, bijv. over wat je tijdens de time out van je kind mag verwachten, wat hij van jou verwacht, hoe lang een time out max. mag duren en de voorbereiding ervan. Daarnaast lees je ook nog vele andere opvoedtechnieken die bijdragen aan een positieve & constructieve opvoeding. Lees er hier meer over.

 

Mijn persoonlijke opvatting over het wel/niet inzetten van een time out:
time_outZoals je hierboven gelezen hebt, kent de time out vrij veel spelregels. Je voert hem dan ook niet zomaar even uit. Je kunt ‘m alleen op een goede manier uitvoeren als jij ‘m zelf goed in de vingers hebt (je weet precies wat je wel/niet doet en wanneer), als je weet wat het doel is (even afstand van elkaar nemen om erger te voorkomen) en als je kind weet wat er gaat gebeuren (je kind weet dat de kans bestaat dat hij een time out krijgt en wat dat inhoudt). Een time out werkt alleen als je ‘m op een goede manier toepast, zeker niet te vaak en vrijwel altijd voorafgegaan door andere opvoedtechnieken (waardoor een time out soms helemaal niet meer nodig blijkt te zijn).
En uiteraard verraad ik hiermee of ik een voor- of tegenstander ben van de time out.

=> Wat mij betreft mag je een time out toevoegen aan je uitgebreide arsenaal aan opvoedtechnieken, maar alleen onder de strikte voorwaarden zoals hierboven beschreven.

En aangezien dit nog maar een deel is van wat er over de time out en het gebruik ervan te vertellen is, schrijf ik binnenkort nieuwe artikelen over dit thema. Deze kun je binnenkort lezen op mijn OpvoedBlog.

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over. 


 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2016-2019. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Joyce gebruikte o.a. onderstaande referenties voor dit artikel:
– Sanders, M.R., Markie-Dadds, C., & Turner, K.M.T. (2007). Positief opvoeden: Triple P voor iedere ouder. The University of Queensland: Australia.

Lees verder over gerelateerde thema’s:

– ‘Ik moet het mijn kind eerst minstens 3x vragen… – Hoe je je kind in 5 stappen leert om sneller naar je te luisteren.’ Klik hier.
– ‘Nee, niet doen, dat mag niet!’ (Over: Grenzen stellen zonder ‘nee’ en ‘niet’). Klik hier.
– ‘4 manieren om je kind te helpen met lastige emoties (+ 3 BONUSTIPS)’; klik hier.
Klik hier voor andere opvoedtips, o.a. over luisteren, eten, slapen en nog veel meer.

 

logo_akse_coaching_groot_nieuwGa (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Samen spelen, samen delen? | 5 tips om je kind te leren om met andere kinderen samen te spelen.

meisje_duwt_broertje_weg_loopfietsBroertjes & zusjes: ze kunnen meestal niet zonder elkaar, maar ook niet met elkaar… Hoe je kinderen met elkaar om gaan, kan je soms echt wel hoofdbrekens bezorgen. Je ziet dat ze elkaar pijn doen, elkaar slaan of ze zeggen heel gemene dingen tegen elkaar. En dan is er ook nog die onvoorspelbaarheid: het ene moment spelen ze ontzettend lief met elkaar en het andere moment slaan ze elkaar ‘de koppen in’, soms zelfs letterlijk…

 

Voor jou als ouder zijn dat hele lastige momenten, want je wil niets liever dan dat je kinderen goed met elkaar kunnen opschieten, dat ze elkaar geen pijn doen en dat ze op een fijne manier met elkaar omgaan. Toch zijn kleine ruzietjes of onenigheden haast onvermijdelijk.

 

Jonge kinderen, zoals dreumesen en peuters, zijn van nature egocentrisch* ingesteld; ze eigenen zich bijv. heel gemakkelijk speeltjes toe, eenvoudigweg omdat ze er zelf mee willen spelen én dat willen ze nu! Ze realiseren zich nog niet dat dat andere kindje, dat met dat speeltje aan het spelen was, er ook graag mee speelde; met een kleine ruzie of huilbui tot gevolg…
*Egocentrisme bij dreumesen & peuters: deze jonge kinderen zijn nog erg op zichzelf gericht, ze hebben nog geen begrip voor het standpunt van iemand anders en ze hebben veel moeite om in te zien dat anderen ook gevoelens en ideeën hebben

Tot op zekere hoogte kunnen kinderen er dus eigenlijk niks aan doen dat ze zo op andere kinderen reageren. Jonge kinderen zullen dan ook nog moeten leren hoe ze op een goede manier met andere kinderen kunnen spelen. Oudere kinderen hebben dat deels al geleerd, maar ook zij kunnen soms nog wat hulp gebruiken. Of kun je ze eigenlijk beter niet helpen…?

⇒ In dit artikel lees je hoe je de sociale ontwikkeling van je kind kunt ontwikkelen en geef ik je 5 tips om je kind te leren op een fijne manier samen met andere kinderen, o.a. z’n broertje of zusje, te spelen.

 

(1) Laat je kind regelmatig met andere kinderen spelen.
jongen_meisje_steken_tong_uitDat lijkt van de ene kant een open deur, van de andere kant misschien juist tegenstrijdig.

Open deur: kinderen zijn heel geïnteresseerd in andere kinderen en willen graag met hen spelen. Dreumesen en peuters spelen nog niet echt samen, maar veel meer naast elkaar. Op die manier zijn ze wel bij elkaar en leren ze van elkaar door naar elkaar te kijken en door de manier waarop het andere kindje met iets speelt. Vanaf de kleutertijd komt het ‘samen spelen’ steeds beter uit de verf en leren ze ook steeds meer van de interactie met elkaar.

Tegenstrijdig: als je kind altijd maar ruzie lijkt te hebben met andere kinderen, dan heb je misschien de neiging om je kind een tijdje uit de buurt te houden van andere kinderen. Het nadeel daarvan is alleen dat je kind daar eigenlijk niks van leert. Juist door met andere kinderen te spelen, leert je kind wat hij wel en wat hij beter niet kan doen. Zorg er voor, juist als je kind moeite heeft met samen spelen, dat je af en toe bij je kind gaat zitten om hem te begeleiden in het ‘samen spelen’.

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 


(2) Leg je kind uit wat ‘samen spelen, samen delen’ betekent én doe het voor.

kinderen_ruzieVeel ouders zijn geneigd om bij een ruzie tussen kinderen gauw te zeggen ‘kom op, wel samen spelen, samen delen, he’ in de hoop dat hun kinderen begrijpen wat ze dan moeten doen. Terwijl voor (mn. jonge) kinderen heel moeilijk te begrijpen is wat je daar nou precies mee bedoelt. Het woord ‘spelen’ weten ze vaak wel, maar wat is ‘samen’ en wat is ‘delen’? Dat zijn vrij abstracte en dus moeilijke woorden voor je kind om goed te begrijpen, laat staan om het meteen uit te kunnen voeren.

Ik bedoel uiteraard niet dat je deze uitspraak dan maar beter niet meer moet gebruiken; integendeel! Versterk je woorden met uitleg: leg uit wat je er precies mee bedoelt en doe het voor. Als je dat regelmatig doet, gaat je kind het steeds beter begrijpen en uiteindelijk ook uit zichzelf doen. Datzelfde geldt ook voor ‘om de beurt’. Leg je kind uit wat je er precies mee bedoelt en doe het voor.
Dit kun je thuis heel goed oefenen. Ga samen met je kind spelen en leg uit wat jouw bedoeling is, wat je met hem wil oefenen. In het begin kan het nog best moeizaam gaan, maar na verloop van tijd merk je dat het al een stuk beter gaat.

 

(3) Laat je kind merken dat hij op een fijne manier met andere kinderen speelt.
kinderen_spelen_met_blokken_treinAls je vindt dat je kind op een fijne manier met z’n broertje, zusje of vriendje speelt, laat dat dan merken, meteen op het moment zelf én zo specifiek mogelijk. Zeg tegen je kind ‘wat fijn dat je het speeltje meteen aan Emma gaf toen ze er om vroeg. Dat vind ik erg lief van jou’. Dit is heel belangrijk om je kind te stimuleren om vaker op die manier met zijn andere kinderen om te gaan.

 

(4) Stimuleer je kind om rekening te houden met de gevoelens van anderen.
Naarmate je kind ouder wordt, krijgt hij steeds meer oog voor de ideeën en gevoelens van andere kinderen en volwassenen. Als jij hem daar ook attent op maakt, dan zal hij nog sneller gaan begrijpen dat anderen iets niet of juist wel leuk vinden. Zeg tegen je kind bijv. ‘je hebt het speeltje van Guus afgepakt. Guus is er verdrietig van geworden, kijk maar, hij huilt.’ Andersom werkt natuurlijk ook: ‘kijk eens hoe blij Fleur nu is, nu je haar het blokje gegeven hebt’. Je kind leert daardoor dat zijn gedrag gevolgen kan hebben voor anderen.
Let op dat je dit natuurlijk niet overdrijft. Je kind hoeft niet alleen maar rekening te houden met anderen en mag ook leren om voor zichzelf opkomen. ‘Met mate’ is natuurlijk het devies.

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


(5) Probeer je kinderen de ruzie zelf op te laten lossen.

moeder_scheidt_broer_zus_ruzieJe hoeft als ouder niet altijd scheidsrechter te spelen. Zo lang de ruzie enigszins gelijkwaardig is en de een niet enorm het onderspit delft bij de ander, is het voor je kind(eren) juist heel leerzaam om de ruzie zo veel mogelijk zelf op te lossen. Als je toch vindt dat je tussenbeide moet komen, probeer dan geen partij te trekken, maar begeleidt het proces; op die manier ben je geen scheidsrechter maar eerder een tolk om de gevoelens van je kinderen aan elkaar te vertalen.

Nog even dit: Houd er rekening mee dat het juist goed is dat kinderen in de veilige thuissituatie leren om met anderen om te gaan. Ze kunnen thuis eens boos reageren en kijken hoe de ander er op reageert; ze kunnen thuis eens een scheldwoord gebruiken om te merken welke consequenties er aan verbonden zijn, bijv. hoe reageren papa of mama als ik dit zeg of als ik dit doe bij m’n broer of zus. Thuis kunnen ze dat op een veilige manier uitproberen zonder dat de onderlinge relatie verstoord raakt; ondanks een ruzie blijven ze nog steeds broer en zus (waar een vriendje hem de rug zou kunnen toekeren).

Kinderen leren ontzettend veel van ruzie maken: ze leren enerzijds om voor zichzelf op te komen en anderzijds om de behoeften van anderen aan te voelen en te respecteren. Ze oefenen hun sociale vaardigheden en op welke manieren ze conflicten kunnen oplossen, waardoor ze zelf ook weer weerbaarder worden en dat gaat natuurlijk met vallen en opstaan. Als ze thuis op een goede manier leren om met deze lastige situaties om te gaan, dan zullen ze het uiteindelijk buitenshuis ook steeds beter weten aan te pakken.

 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


Ik hoop van harte dat je op basis van deze tips op een leuke manier aan de slag kunt met jouw manier van opvoeden én dat je kinderen weer vaker op een fijne manier met elkaar kunnen spelen. Veel plezier samen!

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2015-2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Joyce heeft voor dit artikel de volgende referenties gebruikt:
– Marx, Westpalm van Hoorn en Molenaar. (2009). Je peuter. Spectrum: Houten.
– Turner, Sanders & Markie-Dadds. (2011). Delen en samenspelen. Triple P International.
– Woolfson. (2001). De pientere peuter. Tirion Uitgevers bv: Baarn.

 

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘Hoe je in slechts 5 stappen de emotionele veerkracht van je kind of tiener stimuleert‘ [incl. korte test].
– ‘Waarom worden kinderen en tieners toch zo boos?‘.
– ‘Sturing & verbinding: Waarom beide aspecten onmisbaar zijn in de opvoeding van jouw kind.
– ‘Wat doet een opvoedcoach eigenlijk? | Joyce Akse vertelt.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

 
logo_akse_coaching_klein_nieuwGa (terug) naar de website van Akse Coaching.

Stop het gezeur, geruzie en gedoe op de achterbank – 4 handige tips voor onderweg.

gezin_in_auto_boosHerken je dat? Je hebt je al een hele tijd verheugd op dat ene weekendje weg met je gezin of die ene supermooie vakantie. Je hebt alle voorbereidingen getroffen, alles liep op rolletjes, dan stap je in de auto en vertrekt. Jullie zijn nog geen 5 minuten onderweg en dan begint het gedonder. Je zoon moet naar de wc, terwijl je weet dat hij vlak voor vertrek nog is geweest; toch blijft hij er over doorgaan. Dan zegt je dochter dat ze honger heeft, terwijl jullie net het ontbijt achter de kiezen hebben; ook zij begint te zeuren. Om de stemming maar goed te houden, stop je bij het eerste het beste tankstation om je zoon naar het toilet te laten gaan en geef je je dochter een koekje. ‘Gelukkig, nu zijn ze wel even stil’, denk je nog. Maar jullie zijn nog niet onderweg of achterin begint ineens een fikse ruzie over dat ene spelletje dat ze nu net allebei willen gaan doen…

Op vakantie gaan met je hele gezin zou eigenlijk ontzettend leuk en gezellig moeten zijn, maar zo’n reis er naar toe, kan je als ouder soms tot wanhoop drijven. Sterker nog, vervelend gedrag van je kinderen kan je als bestuurder zo afleiden dat het soms zelfs gevaarlijke situaties oplevert. In dit artikel geef ik je graag tips en ideeën over hoe je het leuk houdt als je samen met je kinderen in de auto op pad gaat. Deze tips kun je niet alleen gebruiken voor de ‘verre’ reis van een paar uur naar jullie vakantiebestemming, maar ook als je net wat langer in de auto moet zitten voor dat ene gezellige bezoekje of dat bijzondere uitje.


Voor jonge – maar ook oudere – kinderen zijn lange autoritten vaak maar saai. Er gebeurt in de auto weinig en ze moeten de hele tijd maar stil in hun autostoel zitten. Als kinderen niks te doen hebben, is de kans groot dat ze vervelend gedrag gaan vertonen. Daarnaast is het voor jou als ouder in de auto vaak lastiger om met vervelend gedrag om te gaan dan thuis. Als bestuurder moet je je al concentreren op de weg en kun je minder aandacht schenken aan je kinderen.

 

Hieronder volgen een aantal handige tips, die er voor zorgen dat je – ook in de auto – met vervelend gedrag van je kind kunt omgaan.

 

1. Houd zo veel mogelijk rekening met het dagritme van je kind.
meisje_slaap_in_auto_kussenPlan kortere ritjes tussen de slaap- en eetmomenten van je kind door. Zorg dat je kind lekker geslapen of gegeten heeft in plaats van te gaan rijden als je kind erg moe of hongerig is. Kinderen, die moe of hongerig zijn, zullen eerder lastig of vervelend gedrag laten zien.
Mocht je niet anders kunnen dan toch reizen op momenten dat je kind eigenlijk zou gaan slapen of willen eten, probeer dan de omstandigheden zo veel mogelijk te laten lijken op het normale slapen of eten.
Om je kind in de auto goed te laten slapen, kun je het raam wat verduisteren met speciale donkere schermpjes en geef je je kind zijn favoriete slaapknuffel. Er zijn speciale ‘kussentjes’ die je aan de gordel bevestigt, waar je kind – lekker zacht – tegen aan kan leunen.

 

2. Bereid je kind voor op de autorit en geef aan wat de bedoeling is.
Zeg ruim vooraf aan de autorit tegen je kind wat jullie plannen zijn en dat jullie met de auto ergens naar toe gaan, bijv. op bezoek, een uitje of op vakantie. Leg je kind ook uit waarom je je als bestuurder goed moet concentreren op de weg en waarom het belangrijk is om een veiligheidsgordel te dragen.
Geef zelf het goede voorbeeld en draag ook altijd een veiligheidsgordel.

jongen_relaxed_in_autoEen ander aspect van de voorbereiding is dat je samen een aantal afspraken maakt, die in de auto gelden. Dat kunnen regels zijn als (1) houd je veiligheidsgordel om, (2) praat rustig, (3) houd je handen en voeten thuis.
Merk op dat de formulering van deze afspraken als verwachtingen èn op een positieve manier geformuleerd zijn. Maak liever geen afspraken als ‘doe je gordel niet af’, ‘niet schreeuwen’, ‘niet slaan/schoppen’. Lees ook m’n artikel over ‘nee / niet’.

 

3. Stimuleer dat je kind zich aan je afspraken houdt.
Om je kind te stimuleren zich aan jullie afspraken te houden, kun je een gedragskaart inzetten. Je kind mag dan een sticker plakken voor iedere autorit, waarin hij zich netjes aan de afspraken heeft gehouden. Daarmee stimuleer je dus ook dat je kind zich aan de afspraken gaat houden. Als beloning voor het verdienen van die stickers werkt je kind toe naar leuke (en kostenloze) extraatjes. Het is belangrijk dat je kind meteen na de autorit een sticker kan plakken.

Goed om te weten: begin hier niet pas mee op de dag dat je op vakantie gaat. Je kunt er het beste al eerder mee starten, zodat je kind weet wat de afspraken zijn, dat hij weet wat er gebeurt als hij zich aan de afspraak houdt (dan krijgt hij een sticker en werkt hij toe naar een leuk extraatje) én wat er gebeurt als hij zich er niet aan houdt (dan krijgt hij geen sticker).
Een gedragskaart incl. specifieke uitleg kun je bestellen door een mailtje te sturen naar  Joyce Akse, opvoedcoach & psycholoog (info@aksecoaching.nl).

4. Spreek af wat er gebeurt als je kind zich niet aan de afspraken houdt.
peuter13_auto2Het is belangrijk dat je kind vooraf weet wat er gebeurt als hij zich niet aan jullie afspraken houdt. Als je de stickerkaart gebruikt (zie punt 3 hierboven), dan kan het niet krijgen van de sticker vaak al voldoende zijn.
Als je kind de sticker niet krijgt én daarna toch nog doorgaat met vervelend gedrag, dan kun je vervolgens een andere methode toepassen: ‘even stilzitten’. Dat klinkt misschien een beetje vreemd als methode – want je kind zit in principe al de hele tijd stil – maar er komt meer bij kijken dan alleen stil zitten.
Het houdt namelijk in dat je kind even niks mag doen (bijv. niet spelen), dat hij korte tijd stil is en dat jij voor een korte tijd geen aandacht aan hem schenkt. Een korte tijd is bijv. één minuut. Andere kinderen in de auto hebben op dat moment overigens geen straf; die mogen dus wel gewoon praten en spelen en krijgen dus – indien nodig – wel aandacht van jou.

EXTRA: Ouders houden vaak de leeftijd van het kind aan om de duur van een consequentie te bepalen, maar dat is vaak erg lang. Probeer zelf maar eens 4-6 minuten (of langer) stil te zijn of te blijven zitten/staan. Dat lijkt dan wel een eeuwigheid; kun je nagaan hoe dat voor je kind is… 1-2 minuten is daarom vaak lang genoeg om je boodschap duidelijk te maken, ook voor oudere kinderen.

Je laat je kind uiteraard niet zo maar ineens ‘stilzitten’; daar gaat altijd 1 tot 2 waarschuwingen aan vooraf. Als je kind de eerste keer de afspraak niet nakomt, dan geef je dat meteen aan. Zeg waar je kind mee moet stoppen en wat je wil dat hij wél doet.
Bijv.: ‘Jelle, stop met schreeuwen. Praat rustig / praat met je normale stem / praat zachtjes.’
Als je deze waarschuwing nog een keer geeft, dan voeg je er aan toe wat er gebeurt als je kind zich niet aan de afspraak houdt, dus:
‘Jelle, stop met schreeuwen, anders ga je zo meteen stilzitten. Praat rustig / praat met je normale stem / praat zachtjes.’
Pas als je kind zich na de 2e waarschuwingen nog niet aan de gemaakte afspraak houdt, dan volgt de consequentie, nl. stilzitten. Je blijft zelf zo veel mogelijk rustig en je rijdt ondertussen gewoon door.

meisjes_in_achterbak_vakantieAls je kind zich niet aan het stilzitten houdt…
Soms kunnen kinderen ondanks het niet verdienen van de sticker, de 2 waarschuwingen én de consequentie (het stilzitten) toch nog doorgaan met het lastige gedrag. Je zet dan de auto langs de kant van de weg, je geeft duidelijk aan waarom je stopt, je herhaalt nog een keer dat je kind korte tijd stil moet zitten voordat je verder rijdt. Je wacht dus totdat je kind de afgesproken tijd stil gezeten heeft. Pas daarna rijd je weer verder.

Deze laatste stap wil je natuurlijk graag voorkomen als je op vakantie gaat. Dan wil je graag kilometers maken en lekker door kunnen rijden. Uiteraard is het dan ook goed om regelmatig te stoppen (zie punt 1 hierboven), maar liever niet voor vervelend gedrag van je kinderen. Vandaar dat het goed is om op tijd met deze aanpak te beginnen. Als je pas gestart bent met deze aanpak, dan kan het best wel eens voorkomen dat je alle stappen moet doorlopen tot aan het parkeren van de auto. Als je deze aanpak duidelijk, rustig én consequent toepast, dan zul je merken dat je kind steeds beter weet wat er van hem/haar verwacht wordt en dan heb je steeds minder stappen nodig voordat je kind naar je luistert.

Vind je het lastig om deze tips toe te passen tijdens het autorijden? Of ben je op zoek naar aanvullende informatie en tips over hoe je op een prettige manier samen met je kind kunt reizen? Neem dan contact met me op.

Om op een positieve manier op te voeden, heb je hierboven een aantal basale tips gelezen, die van toepassing zijn in een specifieke situatie. Hiermee kun je alvast aan de slag om de opvoeding van je kind aan te pakken.

Daarnaast zijn er natuurlijk nog andere manieren om de opvoeding van je kind aan te pakken. Wil je graag weten welke manieren er nog meer zijn of wil je weten welke manier het best past jou en je kind past?
Neem dan contact met me op (via joyce@aksecoaching.nl of +31-6-11107102), zodat ik er – samen met jou – voor kan zorgen dat jouw kind de opvoeding krijgt die het verdient en die bij jou, je kind en je gezin past.

 


Wil je reageren op dit artikel of thema?
Zet je reactie dan onder dit artikel.

Wil je graag meer tips over leren luisteren en positief opvoeden?
Kom dan eens naar een lezing of workshop, die ik over dit thema houd. Klik hier om te zien wanneer de volgende thema-avond gepland staat en/of stuur een e-mail naar info@aksecoaching.nl om er een samen met mij te organiseren.

Het is natuurlijk ook mogelijk om ‘op maat’ adviezen te krijgen in een gesprek één-op-één; we plannen dan samen een kennismakings- / intakegesprek.

Ik hoop van harte dat je op basis van deze tips op een leuke manier aan de slag kunt met jouw manier van opvoeden én dat je autoritten rustiger én gezelliger zullen verlopen. Ik wens jullie veel mooie ritjes samen!

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

©2015-2018. Joyce Akse / Akse Coaching.

Naast deze tips stuurt Joyce maandelijks praktische opvoedtips rond naar al haar abonnees. Haar abonnees ontvangen haar opvoedtips helemaal GRATIS én vrijblijvend. Als je je er nu via haar website voor aanmeldt, ontvang je ook Joyce’ GRATIS Mini E-boek ‘5×5 OpvoedTips – Nóg meer genieten van opvoeden’ bij; eveneens helemaal GRATIS én vrijblijvend.

logo_akse_coaching_klein_nieuwGa (terug) naar de website van Akse Coaching.

Joyce heeft voor dit artikel de volgende referentie gebruikt: 
– Marx, Westpalm van Hoorn en Molenaar. (2009). Je peuter. Spectrum: Houten.
– Turner, Sanders & Markie-Dadds. (2011). Onderweg in de auto. Triple P International.
– Woolfson. (2001). De pientere peuter. Tirion Uitgevers bv: Baarn.