10 basistips om je kind of tiener beter te laten eten (incl. praktische tips).

jongen_wil_niet_eten_spaghettiAlle kinderen hebben wel eens geen zin om te eten, jouw kind vast ook. En er zijn altijd wel dingen die je kind eet, dus dat is niet meteen een reden om je grote zorgen te maken.

Je ziet wel duidelijke verschillen tussen kinderen: het ene kind eet bijvoorbeeld gezonder, gevarieerder of meer dan het andere. Dat is niet erg, zo lang je kind maar goed groeit, zich goed ontwikkelt en jij je er geen zorgen om maakt. Zodra je kind niet goed groeit, zich niet goed ontwikkelt of jij je er wel zorgen over maakt, dan zorgt dat voor spanningen aan tafel. En die spanningen komen het eten van je kind helaas niet ten goede.

Om ervoor te zorgen dat de kans groter wordt dat je kind beter eet, heb ik 10 basistips voor je op een rijtje gezet. Als je die basistips thuis toepast, dan merk je dat de sfeer aan tafel gezelliger wordt én dat je kind beter gaat eten.

⇒ In dit artikel lees je dan ook mijn 10 basistips, die er samen voor zullen zorgen dat je kind beter gaat eten.

 

LET OP: Deze basistips zijn niet alleen van toepassing op kinderen, die moeilijk of slecht eten, maar zorgen in het algemeen voor een positieve eetopvoeding van kinderen. Ze zijn ook geschikt bij een vegetarische eetopvoeding of als je kind volgens een bepaald dieet moet eten.

(1) Zorg voor vaste eetmomenten. 
gezin_samen_aan_tafel2Het is belangrijk om door de dag vaste momenten te hebben waarop jullie eten. Begin met een ontbijt, neem dan een tussendoortje*, dan volgt de lunch, dan kun je weer een tussendoortje pakken en vervolgens sluit je de dag (op eetgebied) af met de avondmaaltijd.
*: Bij voorkeur een stuk fruit of rauwe groente. Beperkt snoepjes en koekjes tot een ‘soepmoment’ per dag (bijv. tijdens het tussendoortje ’s middags). Door een vast ritme aan te houden, zorg je ervoor dat je kind regelmatig eet; het eet dus niet de hele dag door of meteen op het moment dat het een beetje trek krijgt of honger heeft. Nee, je kind eet op de momenten waarop je dat als ouder aangeeft.

Hierbij hoort ook dat je de momenten waarop je kind (te) weinig eet, niet gaat inhalen. Bij het volgende eetmoment mag je kind natuurlijk weer gewoon eten, maar niet tussen de aangegeven eetmomenten door.

TIP: Als je merkt dat je kind bij het avondeten nog maar weinig trek / honger heeft, dan heeft je kind door de dag waarschijnlijk al genoeg of misschien zelfs te veel gegeten. Let dan op de portiegroottes van de eetmomenten, die vóór het lastige eetmoment komen. Maak die porties evt. wat kleiner.

(2) Voorkom dat je kind te veel drinkt.

Glass Of WaterVoldoende drinken is belangrijk, ook voor je kind. Maar, als je kind te veel drinkt, dan gaat dat ten koste van zijn eetlust. Dus: als je kind voor het eten te veel drinkt, dan heeft hij minder honger. Zeker als je kind dan ook nog eens graag drankjes met suiker drinkt, want die zorgen voor een groter verzadigd gevoel.

Dit heeft je kind dagelijks nodig aan drinken (volgens het Voedingscentrum)
– Kind van 4-8 jaar: dagelijks 1 tot 1,5 liter drinken (waarvan 300 ml zuivel).
– Kind van 9-12 jaar: dagelijks 1 tot 1,5 liter drinken (waarvan 450 ml zuivel).

Praktische handvaten: 
(A) Wil je de komende tijd goed in de gaten houden of je kind voldoende drinkt? Zet dan ’s ochtends een karaf met water op het aanrecht met de totale hoeveelheid drinken dat je kind officieel nodig heeft. Als de karaf aan het eind van de dag leeg is, dan heeft je kind (bij benadering) voldoende gedronken.

(B) Probeer er zoveel mogelijk voor te zorgen dat je kind tijdens de maaltijden of tussendoortjes gaat drinken (maar ook dan weer niet te veel). Uiteraard zijn er altijd uitzonderingen: bij warm weer of grote lichamelijke inspanning mag je kind natuurlijk meer of vaker tussendoor drinken.

(C) Laat je kind vooral water, (afgekoelde) thee of zuivel drinken. Dat zijn allemaal drankjes zonder (of met een beperkte hoeveelheid) suiker. Dit zijn doorgaans de beste dorstlessers.

(D) Wanneer je het idee hebt dat je kind te veel drinkt of door het drinken te weinig eet, dan kun je het drinken van je kind op het aanrecht laten staan. Daardoor heeft je kind zijn beker niet steeds bij zich en moet hij meer moeite doen om te gaan drinken. Ga op zoek naar een goede balans, zodat je kind voldoende drinkt, maar niet onnodig veel.

(3) Eet als gezin zoveel mogelijk samen aan tafel.
gezin_samen_aan_tafelDeze tip ken je waarschijnlijk wel: zorg ervoor dat je als gezin zoveel mogelijk samen aan tafel eet. Alleen is dat vaak helemaal niet haalbaar. Vandaar dat ouders vaak denken: dat gaat ons toch niet lukken, dus laat maar…Uiteraard is het niet realistisch om te verwachten dat je vanaf nu bij alle maaltijden met het hele gezin aan tafel moet gaan zitten. Als jij (of je partner) overdag werkt, als jullie onregelmatige werktijden hebben of als je (oudere) kind lid is van een muziek- / sportvereniging, dan is het gewoonweg onmogelijk om iedere dag samen aan tafel te zitten. Dat lukt eenvoudigweg niet.

⇒ Als dat bij jullie ook het geval is, zoals bij zoveel gezinnen, dan zit er niks anders op dan om met iedereen, die wel thuis is rond etenstijd, samen te eten.

Het voordeel van ‘samen aan tafel eten’ is dat je op die manier beter de rust kunt bewaren. Als je tijdens het eten namelijk een gevoel van onrust of stress ervaart, dan vermindert je eetlust. Dus ook onrust en stress zijn niet bevorderlijk voor een gezonde eetopvoeding.

TIP: Hebben jullie als gezin een heel druk schema, waardoor jullie bijna nooit samen aan tafel kunnen eten? Ga dan op zoek naar eetmomenten, waarop jullie wél allemaal samen aan tafel kunnen zitten. Spreek af dat er op die momenten niks anders gepland wordt dan jullie eetmoment, zodat jullie er samen voor zorgen dat jullie toch een paar keer per week als gezin samen kunnen eten.

(4) Laat alle afleidingen aan tafel achterwege.
kind_huilt_aan_tafel_tabletWat doorgaans dus wel haalbaar is, is om aan tafel te gaan zitten tijdens het eten. Als je de tv aan hebt staan, als je steeds op je telefoon kijkt of als er speelgoed op tafel ligt, dan zorgt dat voor afleiding. En afleiding zorgt er weer voor dat je niet merkt hoeveel je precies eet. Je eet dan meer op de ‘automatische piloot’ en je staat niet stil bij je ‘hongergevoel’. 

Vooral kinderen moeten leren om op hun hongergevoel af te gaan om zelf te leren beoordelen of ze nog wat willen eten of dat ze al genoeg hebben gehad. Dat leren ze het beste als ze hun aandacht bij het eten kunnen houden en ze dus niet door allerlei zaken afgeleid worden. 

Concreet betekent dat dat je tijdens het eten de tv uitzet en alle apparaten (incl. telefoons) en speelgoed van tafel gaan. Alleen op die manier heb je aandacht voor het eten.Bijkomend voordeel is ook nog eens dat je op die manier meer aandacht hebt voor elkaar en op die manier samen een gesprek kunt voeren. Want dat is wat je – naast dat iedereen lekker eet – het liefste zou willen bewerkstelligen. Toch…?

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

(5) Wennen aan (nieuw) eten kost tijd.

groente_fruit_appelvorm.jpgWist je al dat het soms tot wel 10-15 keer aanbieden kan duren voordat je kind een ingrediënt of gerecht leert waarderen? Dat betekent in de praktijk dat – stel je maakt dat gerecht, dat je kind nu niet lekker vindt, 1x per week – het 10-15 weken duurt voordat je kind het zonder mopperen gaat eten.

Je hebt als ouder dus echt een lange adem nodig om je kind iets nieuws te leren eten of om je kind iets te laten eten wat het nu niet wil eten. Bij sommige ingrediënten of gerechten kan het wat langer duren, bij andere duurt het juist minder lang. In het laatste geval gaat het meestal om zoete of vette voeding.

Kortom: om ervoor te zorgen dat je kind leert om nieuwe ingrediënten of gerechten te eten, blijf je dat gerecht of dat ingrediënt met regelmaat aanbieden. Laat je kind dan ook iedere keer een hapje proeven. Als je de gerechten of ingrediënten, die je kind nu niet lekker vindt, helemaal niet meer aanbiedt en je kind er dus geen hapje van laat eten, dan zal je kind ook niet leren om het toch te eten.

(6) Kook voor iedereen hetzelfde. 
aardappel_groente_vlees_op_bord_ei.pngIk hoor vaker van ouders dat het klaarmaken van de warme maaltijd zo veel tijd kost. Niet omdat ze dan één gerecht klaarmaken voor hun gezin, maar omdat ze meerdere dingen klaarmaken, zodat iedereen aan tafel wat kan eten.Bijvoorbeeld:
Ze maken voor een deel van het gezin een gerecht dat bestaat uit aardappelen, groente, vlees. Maar omdat dochter dat vlees niet lekker vindt, maken ze ook nog een stukje ander vlees klaar. En omdat zoon liever geen gekookte aardappelen eet, maar wel gebakken aardappeltjes, worden er ook nog een paar aardappels gebakken. En omdat papa liever geen bloemkool eet, wordt er ook nog een pan met worteltjes klaargemaakt.

Je begrijpt wel dat je dat als ouder niet alleen enorm veel energie kort om het klaar te maken, maar het zorgt er ook voor dat niemand, die aan tafel zit, leert om met de pot mee te eten. Er wordt met iedereen rekening gehouden. En ik snap heel goed dat je als ouder rekening wilt houden met iedereen, dat je dat met de beste bedoelingen doet, maar het is toch belangrijk om voor iedereen aan tafel hetzelfde klaar te maken. Want alleen op die manier geef je je kind te proeven van iets wat hij nu nog eet en leer je iedereen aan tafel te eten ‘wat de pot schaft’.

(7) Dwing je kind niet om te eten.
Young Hispanic Family Enjoying Meal At HomeSoms kan een maaltijd zo frustrerend zijn: je wil als ouder zo graag dat je kind een hap proeft van wat je hebt klaargemaakt. Je weet dat het goed en veilig is klaargemaakt en dat er eigenlijk geen reden is om het niet te eten. Toch protesteert je kind en wil je kind het niet. Dat kan voor een groot gevoel van frustratie, boosheid of misschien wel woede zorgen.Je bent dan misschien wel geneigd om je kind steeds aan te moedigen om een hapje te nemen, om je kind bij de les te houden en steeds op het eten te wijzen. Op een gegeven moment ga je je kind misschien zelfs de hapjes maar weer voeren, terwijl je weet dat je kind het gewoon zelf kan.

Je probeert je kind te stimuleren om toch nog wat te eten. Alleen wordt dat stimuleren al heel snel ‘dwingen’. De grens tussen stimuleren en dwingen is nou eenmaal heel dun. En dwingen werkt helaas averechts. Het kan een negatieve associatie met eten opleveren. Vandaar dat het belangrijk is om het dwingen tijdens het eten ten allen tijde te voorkomen. 

In mijn opvoedcoaching zie ik het vaak gebeuren: hoe meer ouders hun kind dwingen om toch nog wat te eten, hoe meer het kind zijn hakken in het zand zet en weigert om nog wat te eten. Als ouder raak je nog meer gefrustreerd en in je achterhoofd blijf je maar steeds horen ‘ze heeft nog niet genoeg gehad’ of ‘hier kan hij toch niet goed op groeien’. En je probeert het nog een keer; wat directiever deze keer. Maar hoe meer jij aandringt, hoe meer je kind protesteert. Jullie zijn in een vicieuze spiraal terechtgekomen…TIP: Om te voorkomen dat je je kind gaat dwingen om te eten, is het belangrijk om je kind max. 3x per maaltijd aan te moedigen om nog een hapje te eten.


GRATIS Online cursus ‘Stop de Strijd aan Tafel’
fb_cursus_stop_de_strijd_aan_tafelIn deze waardevolle online cursus leer ik je in 3 lessen hoe je er als ouder zelf voor zorgt dat je kind gezond, gevarieerd en genoeg leert eten.
Want dat kan echt!
In die 3 lessen leer ik je aan de hand van 10 belangrijke ingrediënten én 15 praktische tips hoe je de strijd aan tafel stopt én hoe je je kind beter laat eten.
Alle tips kun je direct thuis toepassen.
Deze cursus bestaat uit ruim 40 minuten aan videomateriaal; enorm waardevol dus!

⇒ Vraag deze online cursus eenvoudig aan door een mailtje te sturen naar info@aksecoaching. Zet dan ‘Online cursus Stop de Strijd aan Tafel’ in de onderwerpregel. Helemaal GRATIS!


(8) Laat je kind dagelijks voldoende bewegen.
kinderen_buiten_spelen_vliegtuigjeAls je kind actief is, veel lichaamsbeweging heeft en lekker veel buiten speelt, dan is de kans veel groter dat je kind een goede eetlust heeft dan wanneer het een lekker luie dag heeft gehad. Dus voldoende beweging wekt de eetlust op.TIP: Als je kind nu niet goed of genoeg eet, dan is het goed om de lichaamsbeweging van je kind te vergroten. Denk dan aan minstens een uur van matig inspannende activiteit per dag.

(9) Laat je kind voldoende slapen.
meisje_slaapt_op_knuffelDe relatie tussen eten en slapen wordt in het dagelijks leven vaak weinig gelegd, toch is die duidelijk aanwezig. We weten namelijk dat kinderen, die (te) weinig slapen, meer kans hebben op overgewicht. Te weinig slaap leidt namelijk tot een toenemend hongergevoel.Door slaaptekort raken hormonen uit balans, waardoor je kind minder duidelijk voelt wanneer hij verzadigd is en wanneer hij honger heeft. Daarnaast heeft je kind meer eetmomenten op een dag als hij minder slaapt, omdat de dag dan eenvoudigweg langer duurt.

TIP: Zorg ervoor dat je kind voldoende slaapt, zodat hij beter aanvoelt wanneer hij verzadigd is en wanneer nog niet.
Is je kind geen goede slaper? Lees dan hier wat je daaraan kunt doen.

(10) Focus op wat er goed gaat aan tafel.
gezin_aan_tafel_tienersAls je kind op dit moment niet goed eet, dan merk je al snel dat dat negatieve gevolgen heeft voor de sfeer en gezelligheid aan tafel. Hoe meer jij bezig bent met het slechte eten van één van je kinderen, hoe groter de kans is dat jij gefrustreerd, boos of kwaad wordt. En jouw negatieve reactie op je kind komt ook de band met je kind niet ten goede.TIP: Neem een ondersteunende en stimulerende houding aan en focus op wat er goed gaat. Ook je kind dat nu slecht eet, doet dingen aan tafel die wel goed of prettig zijn. Benoem dat, heel concreet en specifiek. Dit geeft je kind zelfvertrouwen en zorgt ervoor dat de sfeer aan tafel goed blijft.

Ook jouw kind kan beter gaan eten!
moeder_dochter_samen_bakkenAls je aan deze 10 basisvoorwaarden hebt voldaan, dan ben ik ervan overtuigd dat je kind beter gaat eten. Uiteraard werken deze voorwaarden niet van vandaag op morgen en is het belangrijk dat je er de komende weken 2-3 consequent mee aan de slag gaat.

 

Merk je daarna nog geen of onvoldoende verbetering in het eetgedrag van je kind?
Neem dan contact met me op, zodat we samen kunnen gaan kijken hoe we je kind beter gaan leren eten. Naast deze basisvoorwaarden, die je hierboven las, zijn er veel mogelijkheden om je kind beter te leren eten, minder te laten zeuren over het eten, vaker te laten proeven etc. Zeker als je merkt dat jij en/of andere gezinsleden ook last hebben van de negatieve sfeer aan tafel of het slechte eetgedrag van je kind is het belangrijk om nu actie te ondernemen. Wacht dan ook niet langer en neem contact met me op.

⇒ Jij wilt toch ook dat je kind gezond, gevarieerd en genoeg leert eten?
Onderneem daarom nu actie, in het belang van je kind.

 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


 

 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over één van deze thema’s, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Gebruikte literatuur, websites ed. voor het schrijven van dit artikel: 
– ‘Wat geef ik mijn kind te drinken? (4-13 jaar)’. Voedingscentrum. Klik hier.
– ‘Richtlijn: Voeding en eetgedrag (2013, aanpassing 2017)‘. Nederlands Centrum Jeugdgezondheid. Klik hier.

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘Vind ik niet lekker!‘ (Over jouw rol aan tafel en hoe jij er voor kunt zorgen dat je kind beter eet.).
– ‘Mijn kind eet zo slecht. Moet ik me zorgen maken?‘ [Interview met eetexpert drs. Eline de Haan].
– ‘Help, mijn kind is een lastige eter! Wat nu?‘ | 5 do’s & don’ts  (Interview op L1 Radio).
– ‘Is het erg als kinderen niet buiten spelen?‘ (Interview op L1 Radio)
– ‘Laat dat nou! | 5 opvoedvalkuilen waar we allemaal intrappen én waardoor opvoeden onbedoeld lastiger wordt‘.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

© De foto van Joyce Akse is gemaakt door Ilona Tychon Fotografie.

 

logo_akse_coaching_groot_nieuwGa (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Het middagdutje: Wanneer kan mijn kind het dutje ’s middags overslaan? (Incl. checklist)

meisje_wakker_in_bedOuders vragen me wel eens wanneer het het beste moment is om hun kind het middagdutje te laten overslaan. Zoals je misschien wel vermoedt, is het helaas niet mogelijk om daar een exacte leeftijd voor te geven. Dat is echt voor ieder kind verschillend…

Echter, naarmate kinderen ouder worden, hebben ze wel allemaal steeds wat minder slaap nodig. Hieronder vind je kort een algemene richtlijn voor het aantal uren slaap dat jonge kinderen per 24 uur nodig hebben:
– 1 jaar: ong. 14 uur per dag*
– 2 jaar: ong. 13 uur per dag
– 3-4 jaar: ong. 12 uur per dag
* dag = etmaal. Let op: Het gaat hier om de uren dat kinderen daadwerkelijk slapen, dus niet ‘alleen maar’ in bed liggen.

Vaak zie je dat dreumesen rond de leeftijd van 1,5 jaar van twee slaapjes naar één slaapje (overdag) gaan. Rond een jaar of 3 zie je dat kinderen het middagslaapje gaan overslaan.

Het middagdutje kan soms echter ook nog bij kleuters (4-5 jaar) voorkomen; ook dat is geen enkel probleem, juist omdat er grote verschillen in de slaapbehoeften van kinderen kunnen bestaan.

jongen_boek_staart_naar_bladzijde

Wat ook mogelijk is, is dat kinderen van ong. 3 jaar geen middagdutje meer nodig hebben, maar dat diezelfde kinderen – zodra ze in groep 1 zitten – vermoeid raken door alle nieuwigheden en bezigheden op school en ze daardoor juist weer meer behoefte hebben aan slaap. Ook dat is helemaal niet erg! Daar mag je best aan toe geven, bijv. door je kind ’s middags een powernap van 20-30 min. te laten doen. Je kind heeft zijn slaap dan extra hard nodig, omdat hij door de dag veel nieuwe indrukken opdoet. Juist door voldoende te slapen kan hij die indrukken op een goede manier in zijn hersenen verwerken.

CHECKLIST ‘Is mijn kind er klaar voor om het middagdutje over te slaan?’
Ondanks de grote verschillen, die er op het gebied van slaapbehoefte tussen kinderen kunnen bestaan, is er een aantal richtlijnen, dat voor alle kinderen geldt en waar je als ouder goed rekening mee kunt houden.

 

Beantwoord onderstaande vragen maar eens:

checklist(1) Heeft je kind ’s middags duidelijke signalen van vermoeidheid (bijv. veel gapen, in de ogen wrijven, rustig of stil worden, of juist hyperactief gedrag vertonen)?
(2) Valt je kind – als je hem ’s middags niet naar bed zou brengen – toch gewoon in slaap (bijv. op de bank of tijdens het spelen)?
(3) Slaapt je kind nu nog vrij lang ’s middags (ong. 1,5 uur of langer)?
(4) Als je je kind ’s middags in bed ligt, valt hij dan vrij snel (binnen 20 min.) in slaap?
(5) Vindt je kind het zelf nog fijn om ’s middags te gaan slapen?
(6) Valt je kind ’s avonds moeilijker (of later) in slaap, slaapt het ’s nacht slechter door of wordt het ’s ochtends erg vroeg wakker, wanneer hij ’s middags een dutje heeft gedaan
?

⇒ Heb je op de meeste vragen (1 t/m 5) ‘ja’ geantwoord en op vraag 6 ‘nee’?
Dan is je kind er op dit moment waarschijnlijk nog niet aan toe om het middagdutje over te slaan. Laat hem voorlopig nog gewoon zijn middagdutje doen. Bekijk over een maand opnieuw of je kind er dan evt. wél aan toe is om het middagdutje te gaan overslaan.

⇒ Heb je op de meeste vragen (1 t/m 5) ‘nee’ geantwoord en op vraag 6 ‘ja’?
Dan is je kind er waarschijnlijk wél aan toe om het middagdutje over te slaan. Je leest in dit artikel hoe je dat op een positieve manier aanpakt.

 

Bij alle kinderen komt ineens het moment dat ze het middagslaapje gaan overslaan. Afgaande van jouw antwoorden op de korte checklist hierboven (vraag 1 t/m 6) ga ik er voor de rest van het artikel van uit dat jouw kind er inderdaad aan toe is om het middagdutje over te gaan slaan.

⇒ Ik geef je in dit artikel 3 adviezen, die jou zullen helpen om de overgang van wél een middagdutje naar géén middagdutje zo goed mogelijk te laten verlopen.

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

(1) Begin op een moment dat voor jullie beiden goed uitkomt. moeder_troost_dochter3

Stap op een goed, rustig en makkelijk moment over op het nieuwe slaappatroon. Denk daarbij aan een vakantie of aan een rustige periode, waarin voor je kind weinig verandert of weinig tot niks spannends gebeurt. In het ideale geval zou je graag zien dat er niks anders dan anders is, behalve het nieuwe slaappatroon.

Als je kind namelijk het middagdutje gaat overslaan en zo met een nieuw slaappatroon begint, dan heeft hij echt even tijd nodig om er aan te wennen. Je zult merken dat je kind in het begin eerder op de daf moe is, zeker aan het einde van de dag of bij het avondeten. Sommige kinderen zijn prikkelbaarder en kunnen minder goed tegen onverwachte gebeurtenissen. Het is goed om daar alvast rekening mee te houden, zodat je weet wat je kunt verwachten. Het is belangrijk dat jij dan voldoende energie en geduld hebt om om je kind bij zijn vermoeidheid te helpen.

 

(2) Regelmaat, duidelijkheid en herkenbaarheidvoorlezen_vader_zoon

Voor je kind is het belangrijk dat er een regelmaat zit in zijn nieuwe slaapritme. Hij gaat nu namelijk per dag een paar uurtjes minder slapen en daar zal hij zelf – of eigenlijk zijn lichaam – aan moet wennen.

Probeer dan ook zo veel mogelijk regelmaat te brengen in het ‘nieuwe’ slaappatroon van je kind. Niet alleen een vast en herkenbaar bedritueel is dan belangrijk, maar ook een vaste bedtijd.

Probeer zijn bedtijd ’s avonds de komende tijd te vervroegen (bijv. een half uur tot een uur eerder) naar een tijdstip dat voor jullie realistisch gezien haalbaar is. Dat kan evt. betekenen dat jullie ’s avonds ook wat eerder gaan eten of dat hij meteen na het eten naar bed gaat. Op die manier zorg je er namelijk voor dat je kind per dag toch voldoende slaap krijgt, waardoor hij het overdag beter kan volhouden.

Een nieuw ritme is echt even wennen, voor het hele gezin, maar hoe consequenter je daarmee om kunt gaan, hoe eerder je kind eraan gewend is. Wennen aan een nieuw ritme heeft echt tijd nodig. Ook regelmaat en duidelijkheid zijn daarin onmisbare onderdelen. Gun je kind dat.

 

TIP: Zodra je het middagdutje achterwege gaat laten, is het het beste om vanaf dat moment het middagdutje niet meer terug te laten komen.* Zie dat moment dus als een ‘point of no return’.
Twijfel je hierover? Dan is je kind (of jij zelf) er misschien toch nog niet helemaal klaar voor. Wacht dan gewoon nog een paar weken. Er is bijna nooit haast bij het overslaan van het middagdutje. Om de overgang zo goed mogelijk te laten verlopen, is het belangrijk dat je kind er aan toe is én dat jij klaar bent om de verandering door te voeren en je kind er op een positieve manier bij te begeleiden.
* Behalve met hoge uitzonderingen als je kind ziek is of als je ziet dat je kind tijdelijk toch meer slaap nodig heeft, omdat hij (bijv.) net naar groep 1 is gegaan. Laat je kind in het laatste geval ’s middags een powernap doen van 20-30 minuten.

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 

(3) Las ’s middags een rustmomentje in. moeder_dochter_kleuren_tekenen

Het kan voor je kind fijn zijn om op het moment, waarop hij normaalgesproken een dutje ging doen, een rustmomentje in te lassen. Ga samen lekker op de bank zitten en lees je kind een boekje voor, maak samen een tekening aan de keukentafel of laat hem een kort filmpje kijken. Dat hoeft echt niet lang te duren.* Na dat rustmoment heeft je kind zijn batterij weer enigszins opgeladen en kan hij weer lekker gaan spelen.
* Probeer te voorkomen dat je kind ’s middags in slaap valt. Dat kan zeker in zo’n overgangsfase nog best lastig zijn. Hoe minder hij nu ’s middags slaapt, hoe sneller hij aan zijn nieuwe ritme gewend is.

=> Op basis van deze tips zal je kind binnen 3-4 weken gewend zijn aan een slaappatroon zonder middagdutje.

 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019-2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Joyce gebruikte / las voor dit artikel o.a. de volgende bronnen:
– ‘Hoeveel slaap heeft een baby nodig?’ [Klik hier].
– ‘Alles over het middagdutje’. Ouders van Nu. [Klik hier].

 

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
Slaap kindje slaap’ – Hoe een bedritueel je kind helpt om beter in slaap te laten vallen.
– ‘Ga nou toch lekker slapen, liefje!’ – 5 tips om je kind te leren slapen.
Uitslapen als je kinderen hebt…?’ – Zorg er in 3 stappen voor dat je kind langer slaapt.
– ‘Als je kind moeilijk in slaapt valt op vakantie…’ | 7 praktische tips om dat snel te verbeteren (incl. BONUStips).
– ‘Sturing & verbinding: Waarom beide aspecten onmisbaar zijn in de opvoeding van jouw kind.
– ‘Wat doet een opvoedcoach eigenlijk? | Joyce Akse vertelt.’ Klik hier.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

 

logo_akse_coaching_klein_nieuw

 

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

Je kind is verknocht aan zijn speen. Hoe kun je het speengebruik afleren?

jongen_speen_in_de_mondJe kind is 2 jaar en doet om de haverklap zijn speentje in de mond. Als hij zich even niet zo prettig voelt, als hij moe wordt, als hij in bed ligt, als hij verdrietig is, als hij mama mist; hij pakt dan steevast zijn speen. Je ziet wel dat je kind het ontzettend fijn vindt om zijn speentje in te hebben; hij wordt er meteen rustig van. En je weet ook dat baby’s en jonge kinderen een grote zuigbehoefte hebben en dat het dan handig is om een speentje te gebruiken. Maar jouw kind is nu bijna 3 jaar en het zou fijn zijn als hij toch langzaamaan wat minder afhankelijk wordt van zijn speen. Je hebt al wel eens geprobeerd om het speentje weg te gooien, maar toen moest hij zo hard huilen, dat je toch maar weer een nieuwe hebt gekocht.

⇒ Hoe zorg je er nou voor dat je kind niet steeds maar weer zijn speen pakt? Hoe kun je het speengebruik van je kind afleren? Deze vragen beantwoord ik voor je in dit artikel.

Heel veel kinderen hebben een speentje. Tot de leeftijd van één jaar is daar ook helemaal niks mis mee, want vanaf de geboorte tot 9-12 maanden hebben baby’s nog een grote zuigbehoefte. Met behulp van een speentje kan er mooi aan die zuigbehoefte voldaan worden. Maar ook als kinderen 1 of 2 jaar oud zijn hoef je je nog geen grote zorgen te maken over het speengebruik van je kind. Toch is het mogelijk om ook bij deze jonge kinderen het speengebruik langzaam maar zeker af te bouwen en af te leren.


TIP: Bied je pasgeboren baby niet te vroeg een speen aan in verband met mogelijke tepel-speenverwarring. Vanaf het moment dat je kindje goed aan de borst drinkt, kun je gewoon een speentje aanbieden.



Zuigbehoefte

baby_speen_liggendVanaf 9-12 maanden neemt de zuigbehoefte van kinderen af. Als kinderen dan nog een speen nodig hebben, is het meer aangeleerd gedrag. Je zou het dan een gewoonte, aangeleerd gedrag of misschien wel een ‘verslaving’ kunnen noemen. Dat klinkt heel zwaar, maar het voordeel hiervan is dat je het goed kunt afleren. Daarmee wil ik niet zeggen dat het afleren makkelijk is of zonder slag of stoot gaat, maar het afleren van de speen is wel in een paar stappen te doen. Het is gelukkig geen hogere wiskunde… 😉

⇒ In dit artikel geef ik je dan ook een duidelijk stappenplan waarmee je dat stap voor stap voor elkaar krijgt.

Waarom wil je eigenlijk voorkómen dat je kind te lang een speen gebruikt? 
Als je kind te lang en te intensief zijn speen in zijn mond heeft, dan kleven daar helaas een aantal nadelen aan. Die zet ik hieronder voor je op een rij.

jongen_peuter_huilt_schreeuwt– De tanden en kiezen van je kind kunnen scheef gaan staan.
– De groei van je tandbogen en gehemelte van je kind kan een afwijking laten zien. Door het zuigen kan een ruimte tussen de boven- en ondertanden ontstaan (‘openbeet’) of vooruitstekende boventanden (‘overbite’).
– Je kind kan spraakproblemen, zoals slissen of lispelen, krijgen.
– Je kind kan slappe mondspieren krijgen, waardoor zijn mond vaker / langer blijft openstaan en hij minder goed articuleert.
– Als je kind een speen in heeft, dan zal hij minder snel iets zeggen of minder goed verstaanbaar zijn. Dat komt zijn sociale interactie en manier van communiceren niet ten goede.


Vraagtekens
Het is voor mij zelf alleen nog onduidelijk wat dan precies te lang of te intensief speengebruik is. Ik kan helaas niet achterhalen vanaf wanneer de gevolgen voor een kind echt (te) groot worden, dus hoe lang een kind zijn speen dagelijks in moet hebben voordat het er de negatieve gevolgen van ondervindt. Is dat bijv. al vanaf één uur per dag of pas wanneer hij de hele dag de speen in zijn mond heeft? En hoe lang moet dat vervolgens duren; is dat al bij een periode van een paar dagen, een periode van een aantal maanden of toch pas bij een periode van een jaar?
Ben jij logopedist, (kinder)tandarts of kinderarts en weet jij het antwoord op deze vraag? (liefst op basis van wetenschappelijk onderzoek) Laat het me dan vooral weten. Je kunt via deze link contact met me opnemen. Dankjewel alvast! 


Je kunt de speen al vrij jong afleren. Sommigen zeggen dat het al mogelijk is vanaf 6-7 maanden; anderen rond het eerste jaar, dus eigenlijk vanaf het moment dat het niet meer om de zuigbehoefte gaat maar een gewoonte is geworden. Volgens Nederlandse tandartsen is het in ieder geval het beste om het speengebruik vóór het 4e jaar afgeleerd te hebben. Opvoedkundig gezien kan het beduidend eerder, bijv. als je kind 2 (uiterlijk 3) jaar is en op die manier helemaal speenvrij* naar groep 1 kan gaan. Realiseer je ook dat hoe langer je wacht, hoe moeilijker het wordt om af te leren…

*: Dus ook het slapen is dan zonder speen. 


TIP: De gevolgen van duimen en spenen zijn hetzelfde, alleen is een speen makkelijker af te leren dan duimen. De speen kun je namelijk weggooien en een duim niet.


Om het speengebruik van je kind af te leren kun je de volgende stappen zetten: 

(1) Bereid je kind er op voor dat de speen weggaat. 
moeder_dochter_speen_in_bedHet is goed om je kind voor te bereiden op veranderingen. Zo valt het niet rauw op zijn dak en komt de verandering niet te plotseling. Kinderen vinden het fijn om te weten wat ze kunnen verwachten. Ze houden van duidelijkheid.

Wat kun je doen ter voorbereiding: 
– Praat met je kind over zijn speengebruik. Vertel je kind bijvoorbeeld dat hij nu te groot is voor de speen en dat de speen eigenlijk bedoeld is voor baby’s. Je mag ook best uitleggen dat het niet goed is voor zijn tanden / gebit.
– Lees samen boeken over dit thema. Er zijn in de bibliotheek veel prentenboeken te vinden die over dit onderwerp gaan. Denk maar eens aan ‘Anna gooit haar tutjes weg’ (K. Amant) en ‘Ik wil mijn speen’ (T. Ross). Ook die zijn leuk om samen met je kind te gaan lezen.

Let goed op wanneer je het speengebruik precies gaat afleren. Zoek daar een goede periode voor. Als er een spannende periode voor je kind zit aan te komen (bijv. als je kind bijna jarig is of binnenkort een broertje / zusje krijgt), dan is het beter om er nog even mee te wachten.


joyce_grijs_aanjou_1
Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed slaapt, luistert of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


(2) De speen afbouwen
meisje_slaapt_speenAls je hebt besloten dat je kind minder wilt laten spenen, dan is het goed om het speengebruik eerst langzaam aan af te bouwen. Als je kind de speen nu nog op ieder moment van de dag zou mogen pakken, dan spreek je eerst duidelijke momenten af waarop je kind de speen nog wél mag. Je kunt bijvoorbeeld afspreken dat je kind de speen alleen nog krijgt op momenten dat het moe is (bijv. in bed, voor de tv, kort na het eten).  Overdag is het goed om bijv. een timer te zetten of om op de klok aan te wijzen hoe lang je kind de speen mag hebben. Op die manier kan je kind ook zelf in de gaten houden hoe lang het de speen nog mag hebben. Een half uurtje per keer is nu lang genoeg.

Op andere momenten gaat het speentje dus weg. Dat kun je dan samen met je kind in een mooi doosje doen, zodat je kind weet dat het speentje dan echt even weg is. (Zeg bijv. dat het speentje nu even gaat slapen en dat het pas wakker wordt op het moment dat je kind het weer mag hebben.) Die momenten kunnen steeds minder vaak per dag gaan voorkomen, totdat je kind de speen alleen nog nodig heeft bij het slapen.

Over het afbouwen mag je natuurlijk zo lang doen als je zelf wilt. Maar houdt het ook voor jezelf overzichtelijk. Daarom is het goed om met jezelf af  te spreken hoe lang het afbouwen gaat duren; het moet in principe in 2 weken lukken, houdt een maximum aan van 4 weken. Dan heb je ook voor jezelf een duidelijke einddatum.

De afspraken, die je hierover met je kind maakt, moeten voor je kind heel duidelijk zijn. Dat betekent dat je ze vooraf duidelijk aan je kind zegt, zodat je kind ze goed weet. Én dat betekent ook dat je je – vanaf het moment dat je de afspraken hebt uitgelegd – er zelf heel goed aan houdt. Dus ook al is je kind een keer heel erg verdrietig of boos omdat het het speentje niet krijgt, terwijl het het zo graag wil, je houdt je dan toch gewoon aan de afspraak.

Op zo’n moment mag je natuurlijk wel je kindje troosten en/of een knuffel geven, zodat het op die manier weer rustig wordt. Het is heel normaal dat je kind – vooral in het begin – gaat protesteren; het vindt die speen namelijk echt heerlijk en het is er zo aan gewend. Voor jou als ouder is het echt belangrijk om de afspraken aan te houden.


TIP: Laat je kind weten dat je het knap vindt dat hij al een hele tijd geen speen heeft gehad of er al een tijd niet naar heeft gevraagd. Als je kind weet dat hij goed bezig is, dan stimuleert hem dat nog meer om vol te houden.


moeder_praat_met_dreumes2Je vraagt je misschien af of het zin heeft om afspraken te maken met heel jonge kinderen (bijv. als je kind nog maar één jaar is), maar ook dan is het goed om vooraf de afspraken tegen je kind te zeggen. Je kind begrijpt het misschien niet helemaal en kan er ook nog niet adequaat op reageren, maar het heeft toch door dat er iets gaat gebeuren. En als je vervolgens bij iedere keer dat je de speen in het doosje stopt duidelijk uitlegt wat de bedoeling is, dan snapt je kind het gaandeweg steeds beter. En dan misschien nog niet zo zeer door wat je zegt, maar vooral door wat je doet…

Cold turkey
Er bestaat ook een rigoureuze aanpak om je kind het speengebruik af te leren; dan sla je stap 2 helemaal over. De speen is dan van het ene op het andere moment weg. Bijvoorbeeld als je kind een keer tegen je zegt dat hij de speen niet meer hoeft, dan doe je ‘m meteen weg. Of je spreekt af dat je op een specifiek moment de speen weggooit. Dat kan ook.  Tenminste, als je weet dat je het zelf vol houdt…
Stap 1 en 2 uit deze aanpak sla je dan min of meer over. Stappen 3 en verder blijven dan wel van toepassing.  

(3) De speen gaat weg. 
meisje_met_spenenEr komt een moment dat je besluit om de speen helemaal weg te doen. Kondig dat moment duidelijk bij je kind aan. Dat hoeft geen weken van te voren te zijn; voor jonge kinderen is 3-5 dagen van te voren lang genoeg. Door de voorbereiding, die ik hierboven beschreef, is een klein aantal dagen echt genoeg.

Dat kun je koppelen aan een moment waarop je je kind de speen zelf laat weggeven. Is er in je omgeving een baby’tje geboren? Komt Sinterklaas er bijna aan? Gaat het speentje met een bootje of met behulp van ballonnen naar kleine kindjes? Dan kun je je kind het speentje zelf laten wegdoen. Je kunt je kind het speentje in een doosje of envelop laten doen en vervolgens de speen op de brievenbus of bij de schoen leggen. Je kunt je kind het speentje ook in een bootje laten doen en de speen zo laten wegvaren of aan ballonnen vast laten maken, waarna de ballonnen met de speen wegvliegen.  Je kunt de speen ook – samen met je kind – naar de spenenfee laten opsturen, die zijn speen dan naar pasgeboren baby’tjes brengt.

Kortom, er zijn allerlei manieren om je kind op een passende manier definitief afscheid te laten nemen van zijn speen. De speen is daarna echt weg.


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


(4) De speen blijft weg. 
moeder_troost_zoon_bedZodra je de speen weg hebt gedaan, is dat echt een ‘point of no return’. Als de speen weg is, blijft de speen weg. Het zal na het afscheid echt nog wel eens voorkomen dat je kind vraagt om de speen, dat het er om gaat huilen of misschien wel boos op je wordt. Dat zijn normale reacties, maar echt geen redenen om een nieuwe speen in huis te halen. Als de speen eenmaal weg is, blijft ‘ie weg. Haal je op zo’n moment toch een nieuwe speen, dan zul je ook daarvan een keer afscheid moeten nemen; en dan begint het hele verhaal weer van voren af aan… Blijf steeds voor ogen houden waarom je je kind van de speen wil afhelpen: het heeft nadelige gevolgen voor zijn spraak en gebit. En je wil je kind heel graag voor die echte problemen behoeden.
Lees hier wat je kunt doen als je kind zonder speen moeilijker in slaap valt of als je kind maar blijft huilen

(5) Moeilijke momenten
moeder_troost_dochter2Uiteraard zullen er momenten komen waarop je kind ontzettend graag zijn speentje zou willen hebben. Denk maar aan momenten waarop je kind moe is of zich niet lekker voelt. Hij zal er dan bij jou om vragen en misschien zelfs gaan huilen of heel erg boos worden. Dat zijn ontzettend lastige momenten. Je kunt je als ouder namelijk heel goed voorstellen dat je kind zijn speentje op dat moment zo graag wil, maar je weet ook dat het voor je kind belangrijk is om er op dat moment niet aan toe te geven. Probeer je kind op zo’n moment af te leiden met iets anders; ga samen spelen, een boekje lezen etc. Op die manier komt je kind op andere gedachten en zal het weer even zijn speen vergeten zijn. Je mag je kind dan ook een knuffelbeest, waar hij toch al vaker mee knuffelt, geven. Die knuffel kan dan het effect van de speen overnemen en hem ook een troostend of rustgevend gevoel geven. Op die manier help je je kind echt even door zijn moeilijke momenten heen. En een knuffel is nou eenmaal niet nadelig voor de spraak of het gebit van je kind…

Mocht je dat toch erg lastig vinden: realiseer je dan dat je iedere keer dat je op zo’n lastig moment toch toegeeft je het de volgende keer nóg moeilijker zult krijgen om de speen weg te houden. Je kind zal dan namelijk nóg meer in de strijd gooien om toch zijn speentje te krijgen.

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!


tip_gezinWil jij ook Joyce’ nieuwste OpvoedTips lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen? 
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

Lees meer artikelen van Joyce boordevol waardevolle OpvoedTips:
– ‘Mijn kind kan niet zonder zijn smart Phone. – Hoe je het smart phone-gebruik van je kind in goede banen leidt.
– ‘Zit nou toch NIET stil! – Over: Hoe je je kind stimuleert om MEER te bewegen.Klik hier.
– ‘Waarom worden kinderen en tieners toch zo boos?
– ‘Sturing & verbinding: Waarom beide aspecten onmisbaar zijn in de opvoeding van jouw kind.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

Artikelen, die Joyce als inspiratie gebruikte voor het schrijven van dit artikel: 
– Vis, C. (2017). ‘Waarom baby’s verslaafd raken aan de speen’ (NRC). Klik hier.
– Karp, H. ‘How and when to give up the pacifier’. Happiest Baby on the Block. Klik hier.
– ‘Stoppen met de speen: 10 tips’. Ouders van Nu. Klik hier.

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl. 

‘Vind ik niet lekker!’ (Over jouw rol aan tafel en hoe jij er voor kunt zorgen dat je kind beter eet.)

We'd rather go on a hunger strikeJe hebt net een hele tijd in de keuken gestaan om voor je gezin een lekkere maaltijd klaar te maken. Je roept ‘we kunnen eten’ en na een tijdje zit iedereen aan tafel. Zodra je de deksels van de eerste pan af haalt, hoor je het je kinderen alweer zeggen: ‘Getver, dat vind ik niet lekker. Dat ga ik echt niet eten!’.


schijf_van_5_voor_kinderenJe hebt het gevoel dat er maar weinig is dat je kinderen lekker vinden.
De ‘p- gerechten’ (pasta, patat, poffertjes, pannenkoeken en pizza) gaan er meestal wel in, vlees ook wel, maar zodra het ook maar iets weg heeft van aardappels of – en dat is vaak nog het allerergste – groente, dan wordt het problematisch. Nou goed, ze eten wel erwtjes en wortels uit blik, maar dat is dan ook haast het enige dat ze qua groente willen eten. En hoewel je je vroeger ook voorgenomen had om absoluut niet apart te gaan koken, begin je daar nu toch langzaam over te twijfelen. Jij en je partner willen graag wat meer afwisseling in jullie maaltijden en dus niet alleen maar erwtjes en worteltjes eten, maar dan heb je wel iedere keer gezeur en commentaar aan tafel.
De ‘Schijf van 5 volgens de meeste kinderen’ is afkomstig van de ‘Club van Relaxte Moeders’. 

 

Hoe zorg je er nou voor dat dat commentaar achterwege blijft én dat je kinderen wat gevarieerder gaan eten…?

⇒ In dit artikel geef ik je 5 tips, waar je thuis direct mee kunt starten.

(1) Reageer niet op negatieve opmerkingen over het eten. 
jongen_schuift_kommetje_pasta_wegKinderen zeggen soms iets zonder duidelijke reden, gewoon om eens uit te proberen wat er gebeurt als ze het zeggen. Als je kind dus nog eens iets zegt als: ‘vind ik niet lekker’, dan reageer je hooguit met ‘ok’. Je laat op die manier horen dat je je kind gehoord hebt, maar je gaat verder niet in op de opmerking.

Ook als je kind doorgaat en andere opmerkingen over het eten maakt, dan ga je er niet op in; je gaat lekker door met koken (of iets anders waar je mee bezig was). Uiteraard reageer je wel weer gewoon op je kind als het iets anders zegt. Op alle opmerkingen die je kind over het eten maakt, reageer je kort en neutraal.

 


joyce_grijs_aanjou_1
Maak je je zorgen over je kind dat niet goed eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

 

(2) Wees je er van bewust hoe jij zelf met het eten omgaat. 
Wees je bewust van hoe jij met eten omgaat en hoe jij je gedraagt aan tafel. En dan heb ik het nog niet over jouw tafelmanieren en of je netjes met bestek eet, maar wat je doet tijdens het eten. Je kind leert namelijk veel van wat jij doet. Hij kijkt naar je en ziet jou als voorbeeld. Dat geldt natuurlijk ook aan tafel. Hieronder geef ik je 3 specifieke voorbeelden, die je misschien bekend voorkomen:

vrouw_vindt_eten_niet_lekker* Als je kind jou opmerkingen hoort maken over het eten, dan leert je kind dat het normaal is om iets van het eten te vinden en om er iets over te zeggen. Dus als jij iets zegt als ‘Waarom heb je nou weer paprika in de saus gedaan? Je weet toch dat ik dat niet lekker vind.’, dan merkt je kind dat je iets van het eten mag vinden en er iets over mag zeggen. Jouw boodschap is dan (onbedoeld): je mag commentaar geven op het eten dat klaargemaakt is.

* Dat geldt ook voor hoe jij als ouder omgaat met het eten. Als je uitjes, champignons of stukjes tomaat uit het eten haalt, dan is het voor je kind heel gewoon om iets uit het eten te halen. Jouw boodschap is dan (onbedoeld): je hoeft niet alles te eten van wat je voorgeschoteld wordt. Je hoeft alleen maar dat te eten wat je echt lekker vindt.

* En nog een stapje verder: als de ‘kok(kin) des huizes’ iets anders klaarmaakt voor zijn/haar partner dan dat de rest eet, dan geef je daar (onbedoeld) de boodschap mee af dat je niet hoeft te eten wat de pot schaft. Je kind leert dan dat als je aangeeft dat je iets niet lekker vindt of iets niet graag eet, dat er dan wel iets anders voor jou klaar gemaakt wordt dat je wel lekker vindt.

Deze opmerkingen of handelingen zul je vast niet bij iedere maaltijd maken/doen, maar toch is het belangrijk om je er heel bewust van te zijn. Kinderen horen en zien vaak meer dan je denkt. En vooral als je merkt dat je kind de laatste tijd (ook) steeds opmerkingen maakt over het eten, iets uit zijn eten peutert of het liefst iets anders wil eten dan dat er klaargemaakt wordt, dan is het goed om je eigen handelen aan tafel goed onder de loep te nemen.

 

(3) Maak duidelijke afspraken met je kind 
gezin_eet_samen_aan_tafel2Ook aan tafel is het belangrijk dat je kind weet waar hij aan toe is. Kinderen zijn op alle gebieden gebaat bij duidelijkheid; dat geeft hen meer grip op de wereld om hen heen. Ze weten dan beter wat er van hen verwacht wordt en dat geeft een stukje rust en vertrouwen.

Dat geldt ook aan tafel. Je kent vast wel afspraken die je specifiek voor aan tafel kunt maken, zoals ‘we eten met ons bestek’, ‘tijdens het eten blijven we rustig aan tafel zitten’, ‘als je van tafel wil, dan vraag je dat eerst’ of ‘we gaan pas van tafel als iedereen klaar is met eten’.

De afspraken, die ik in de vorige alinea als voorbeeld gaf, gaan allemaal over hoe je netjes kunt eten en daar mag je uiteraard je eigen ideeën over hebben. Je hoeft ze niet allemaal thuis toe te passen, als je er niet achter staat.

Als je wil dat je kind meer gevarieerd gaat eten, dan kun je daar o.a. met de volgende afspraken voor zorgen:
aardappel_groente_vlees_op_bord2– Spreek af dat je kind altijd proeft van wat je klaargemaakt hebt.
– Concreet betekent dat dat je kind min. één hap proeft van wat er in alle pannen zit. En proeven houdt weer in dat je kind de hap in de mond doet, er op kauwt en vervolgens doorslikt.
Maak je ‘aardappelen – groente – vlees’ (3 pannen) dan krijgt je kind 3 verschillende happen; maak je een eenpansgerecht, zoals nasi of pasta, dan proeft je kind één hap.
Als je kind een hap geproefd heeft, dan is het belangrijk dat je daar heel positief op reageert. Zo weet je kind dat het goed bezig is, dat je waardeert wat het doet en dat maak de kans groter dat hij het daarna (of bij de volgende maaltijd) weer zal proberen.

Uiteraard gelden deze afspraken niet alleen voor je kind dat op dit moment nog niet goed eet, maar ook voor je kind dat doorgaans wél goed eet, voor papa en voor mama… Dus ook papa en mama gaan een hap proeven van alles wat op tafel staat; ook van wat ze niet (zo) lekker vinden… Ook hier komt dus weer het ‘goede voorbeeld’ om de hoek kijken. Niemand zei dat opvoeden altijd makkelijk was… 😉 

 

Hieronder volgen nog twee belangrijke tips, die je niet wil missen.

 


fb_basiscursus_eetmetplezier_20190604_VVK
Joyce organiseert regelmatig haar basiscursus ‘Eet met Plezier’. Deze cursus is speciaal voor ouders, die willen leren hoe ze hun kind gezonder, gevarieerder en genoeg kunnen laten eten.

Kijk in de online Agenda op haar website of ze deze cursus binnenkort opnieuw – evt. bij jou in de buurt – geeft.


 

(4) Blijf nieuwe gerechten klaarmaken
meisje_wijst_gezonde_producten_aanOm ervoor te zorgen dat je kind gevarieerd leert eten, is het belangrijk om ook ‘nieuwe’ ingrediënten of gerechten te leren eten. Blijf dus niet hangen in de gerechten, die je kind nu nog maar eet en bereid het ‘aanbod’ stap voor stap uit.

Goed om te weten: Om een gerecht of ingrediënt te leren eten, kan soms wel 10-15 keer proeven / nuttigen nodig zijn. Daarom is het proeven ook zo belangrijk: dat telt namelijk mee bij die 10-15 keer.

Maar dat betekent ook meteen dat je als ouder een lange adem nodig hebt om je kind iets te leren eten. Dat leg ik je uit in het volgende voorbeeld.

Stel: je kind vindt bloemkool op dit moment niet lekker. Doorgaans maak je hooguit één keer per week hetzelfde gerecht. Laten we er dus voor het gemak even van uit gaan dat je vanaf nu 1x per week een gerecht met bloemkool maakt. Dat zou betekenen dat je kind – door het gerecht iedere week te proeven – uiteindelijk 10-15 weken nodig heeft om de bloemkool te leren eten en te leren waarderen. En als je niet iedere week bloemkool eet, dan duurt het langer. Dat is ook meteen de reden waarom het zo lang kan duren voordat je kind een gerecht leert eten. Je kind kan het dus zeker leren (zeker weten!), maar je hebt er geduld, doorzettingsvermogen en een lange adem nodig. 

bloemkool_handenO ja, en aan het einde van die 10-15 weken heeft je kind het ingrediënt of gerecht (in dit geval de bloemkool) leren waarderen; dat betekent dat het het zonder veel gemopper zal eten. Dat wil echter nog niet zeggen dat je kind het gerecht nu ineens ontzettend lekker vindt. Het heeft het dan wel leren eten, het is gewend aan de smaak, textuur, gevoel in de mond etc. en dat is precies waar het blijven aanbieden voor zorgt. Uiteraard mag je kind andere gerechten nog steeds lekkerder vinden dan bloemkool. De winst zit ‘m erin dat je kind de bloemkool nu zonder veel gemopper gewoon eet.

 

Hieronder volgt nog één laatste tips, die je niet mag missen. 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 

(5) Je kunt je eten gewoon eten.
gezin_ontbijt_keukenHet is belangrijk om je kind uit te leggen dat er niks mis is met het eten dat je klaargemaakt hebt, dat het veilig is om te eten en dat het eetbaar is. Je hoeft het dus niet lekker te vinden om het toch te kunnen eten.

Verder is het heel normaal om iets niet echt lekker te vinden, maar dat wil dus niet zeggen dat je het niet kunt eten. Zo lang het goed klaargemaakt is, is er namelijk niks aan de hand en is het eerder een kwestie van ‘wennen’ dan ‘lekker vinden’ of ‘lusten’.

Dit herken je misschien ook wel van bij jezelf. Jij vindt zelf waarschijnlijk ook niet alles even lekker, maar je eet het toch. En dat is helemaal prima! Je mag dus best eens – zonder steek onder water – tegen je kind zeggen: ‘ik hou eigenlijk niet zo van boerenkoolstamppot, maar ik eet het toch.’ Daardoor hoort je kind enerzijds dat het niet de enige is die iets niet lekker vindt (dat is normaal!) en anderzijds dat je het toch kunt eten ondanks dat je het niet lekker vindt. Dat kan voor je lastige eter een heel waardevolle boodschap zijn.

 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 

 


tip_gezinWil jij als eerste Joyce’ waardevolle OpvoedTips ontvangen? 
Helemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_c
Heb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 


K
lik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle opvoedtips:
– ‘Mijn kind eet zo slecht. Moet ik me zorgen maken? [Gastbijdrage van eetexpert Eline de Haan] Klik hier
– ‘Help, mijn kind is een lastige eter! Wat nu?’ | 5 do’s & don’ts (Interview op L1 Radio). Klik hier
– ‘Aan tafel!’ (1) ‘Hoe maak je het weer gezellig aan tafel als je kind niet goed eet?’. Klik hier.
– ‘Snoep, snoep en nog eens snoep’ – Hoe je een eind maakt aan het gezeur over snoep.’ Klik hier.

Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

 

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

Ruim nou toch eens op! (of: 9 simpele stappen om je kind te leren opruimen)

Deze blog gaat o.a. over hoe je je kind(eren) al vanaf een jonge leeftijd leert om op te ruimen. Je leest hoe je dat op een leuke manier voor elkaar krijgt en voor welke valkuilen je moet opletten. Helemaal onderaan vind je zelfs nog een handige bonustip!

RUIM NOU TOCH EENS OP!
opruimen_kinderenSinds je kinderen hebt, lijkt het nooit meer echt opgeruimd te zijn in huis; overal ligt wel wat. En als je kinderen aan het spelen zijn, is het helemaal alsof er een bom ontploft is. Pas als je kinderen in bed liggen, komen de ‘kaboutertjes’ langs. En dat ben jij, evt. samen met je partner… 😉

Het hoeft natuurlijk niet altijd en overal spic en span te zijn in huis, maar het zou toch leuk zijn als je spontaan mensen kunt uitnodigen om een kopje koffie bij je te drinken of als je huis er opgeruimd(er) uitzag als er bezoek kwam zonder dat je je schaamt voor alle rondslingerend speelgoed. Maar hoe krijg je dat voor elkaar met kinderen in huis…?

Kinderen vinden het soms zelfs ronduit vervelend om op te moeten ruimen. Ze zijn net lekker bezig en ineens zegt mamma of pappa dat ze daarmee moeten ophouden en moeten gaan opruimen. Helemaal niet leuk!
Dus: opruimen…? Ho maar.

Kan dat nou niet anders…?
Gelukkig is het antwoord: ja!

Alle kinderen kunnen leren om hun eigen speelgoed en eigen spullen zelf op te ruimen. Als ze 2-4 jaar zijn, hebben ze er natuurlijk nog wat hulp bij nodig, maar daarna kunnen ze dat in principe heel goed zelf. Je leest hieronder hoe je dat kunt aanpakken en je je kind op een positieve manier leert opruimen.

opruimen_speelgoed11. Begin met opruimen op een plek waar de meeste gezinsleden last hebben van niet opgeruimde spullen. Dat is meestal in de woonkamer, maar dat kan ook de keuken zijn of net een andere ruimte waar de kinderen veel spelen en waar andere gezinsleden ook regelmatig moeten zijn.

2. Laat zelf zien hoe ‘opruimen’ in z’n werk gaat.
Vertel wat je doet als je aan het opruimen bent. Dat kan op het moment zijn dat je je eigen spullen opruimt of op het moment dat je speelgoed van je kinderen opruimt. Wacht dus niet met opruimen tot je kinderen in bed liggen, maar doe het als ze erbij zijn.
Ga er ook niet van uit dat je kind al weet hoe het moet opruimen, ook al heb je het voor je eigen gevoel al heel vaak voorgedaan.

3. Geef aan wanneer jij vindt dat er opgeruimd moet worden. Dat kan een vast moment op de dag zijn, bijv. vlak voor het eten (tussendoortje, lunch, avondeten) of voor het slapengaan. Maar je kunt ook andere regels aanhouden, zoals ‘eerst opruimen voordat je met iets nieuws begint’ of ‘voordat je op je slaapkamer gaat spelen, ruim je eerst je speelgoed in de woonkamer op’.

4. Bij opruimen is het belangrijk om de regel ‘zeg wat je doet, doe wat je zegt’ te gebruiken. Als je graag wil dat je zoon/dochter voor het eten opruimt, dan geef je een paar minuten voordat jullie gaan eten aan dat het bijna tijd is om te stoppen met spelen en om te gaan opruimen. Het is belangrijk om dat vooraf aan te kondigen en voor te bereiden. Geef hem/haar nog 5 minuten om verder te kunnen spelen. Zeg dan: ‘We gaan zo meteen eten. Je kunt nu nog even doorspelen, maar over 5 minuten is het tijd om op te ruimen.’
Je kunt bij één minuut voordat de tijd om is nog een keer herhalen dat hij/zij nog één minuut heeft om te spelen en zo moet opruimen.

5. Zodra de 5 minuten om zijn, zeg je tegen je kind: ‘De 5 minuten zijn om. Het is nu tijd om op te ruimen.’ Het is goed om je kind dan meteen op gang te helpen. Dat doe je door hem specifieke aanwijzingen te geven. Geef bijvoorbeeld aan waar je kind mee kan beginnen: ‘Begin maar met alle blokken in de doos te leggen’, of ‘leg alle puzzels / boeken in de kast’ etc.
Noem deze punten één voor één; dus zodra alle blokken in de doos zitten, zeg je waar de puzzels horen.

opruimen_speelgoed46. Maak het je kind gemakkelijk en zorg dat er een vaste plek is waar het speelgoed (in) opgeruimd wordt. Dat kunnen bijv. dozen, plastic boxen of een specifieke kast zijn. Voor jonge kinderen is het leuk om op een doos of plastic box plaatjes te plakken wat er in moet; oudere kinderen kunnen letters op de doos/box plakken/schrijven. Dat kun je natuurlijk allemaal samen voorbereiden, zodat je kind nog beter begrijpt wat de bedoeling is.
Je kunt uiteraard zelf je eigen systeem bedenken; zo lang je kind het maar begrijpt en duidelijk weet wat de bedoeling is.

7. Wacht steeds even af om te zien of je kind aan de slag gaat (5-10 sec.). Mocht dat niet het geval zijn, geef dan nog eens rustig en specifiek aan waar hij/zij mee kan beginnen. Spoor dan ook aan door dingen te zeggen als ‘laat mij eens zien hoe goed jij kunt opruimen’ of ‘ik weet zeker dat jij heel goed kunt opruimen’.

8. Denk er aan om je kind een complimentje te geven als hij/zij goed meewerkt. Dat stimuleert namelijk nog meer om verder te gaan met opruimen. Tussendoor kun je dan zeggen ‘wat ben jij goed aan het opruimen’, ‘wat zullen we nu snel klaar zijn, dan kunnen we zo meteen al gaan/naar…’. Als het opruimen helemaal klaar is, kun je zeggen ‘wat heb je de stiften netjes opgeruimd’, ‘wat goed van je dat je alle auto’s helemaal zelf in de doos hebt gedaan’ etc.

9. Maak je kind deelgenoot van opruimen.
Bouw het opruimen voor je kind(eren) langzaam uit en laat hem/haar steeds een beetje meer meehelpen.

Wat zijn mogelijke valkuilen bij het (leren) opruimen?
opruimen_jongen– Je kind ziet heel goed wat jij doet. Als je zelf spullen laat liggen en niet opruimt, dan zal je kind dat ook (nalaten te) doen. Als je zelf regelmatig je eigen spullen opruimt, dan leert je kind dat dat de normale gang van zaken is, het hoort erbij en dan zal je kind dat ook eerder overnemen. Verwacht hier natuurlijk geen wonderen van, want weten dat iets erbij hoort, betekent nog niet dat je kind dat helemaal uit zichzelf zal doen.
– Maak het opruimen niet te moeilijk voor je kind. Als je kind nog klein is, heeft het geen zin om hem/haar iets op te laten ruimen wat bijv. vrij hoog in een kast moet of erg groot/zwaar is. Houd rekening met wat je kind redelijkerwijs wel/niet kan opruimen.
– Opmerkingen als ‘ruim al je spullen op’ zijn voor volwassenen opdrachten die goed te begrijpen zijn. Voor kinderen is een dergelijke uitspraak echter heel algemeen en vaag. Specifieke aanwijzingen werken beter omdat je kind beter weet wat de bedoeling is en zetten je kind daardoor eerder aan tot meewerken.
– Als je als ouder steeds het speelgoed van je kind blijft opruimen, dan is er voor je kind geen noodzaak om zelf op te ruimen. Mamma of pappa doet het toch wel…

BONUSTIP:
Zet de gedragskaart in voor iedere keer dat je zoon/dochter netjes zijn/haar speelgoed heeft opgeruimd. Dat helpt zeker om de motivatie van je zoon/dochter te vergroten.
Bestel de gedragskaart nu via de online opvoedwinkel van Akse Coaching.

En dan nu jouw reactie en ideeën:
Ruimen jouw kinderen hun speelgoed zelf op of hebben jullie ook ‘opruimkabouters’ in huis? Wat doe jij om je kind op te laten ruimen? En wat doe je als je kind ondanks jouw inspanningen toch niet wil opruimen? Met welke tips wil je het liefst meteen aan de slag?
Zet je reactie onder dit bericht.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Couple giving two young children piggyback rides smiling

P.s.: Wil je als eerste m’n praktische opvoedtips ontvangen? Ga dan naar www.aksecoaching.nl en meld je nu aan voor m’n e-zine, boordevol opvoedtips en ontvang dan ook meteen m’n GRATIS Mini E-book ‘5×5 OpvoedTips – Nóg meer genieten van opvoeden’. In dit e-boek lees je opvoedtips over slapen, eten, ouderschap, luisteren en samen een band opbouwen. Zowel m’n e-zine als e-boek zijn helemaal gratis én vrijblijvend.

Dr. Joyce Akse helpt ouders om (nóg) meer van hun kinderen te genieten. Het is als ouder ontzettend moeilijk om steeds consequent, geduldig en begripvol te zijn; voor je het weet ben je wéér aan het zeuren, dreigen of schreeuwen. Joyce heeft jarenlang bestudeerd hoe ouders en kinderen het beste tot hun recht komen en op welke manieren opvoeding effectief is én positief werkt. Kijk op haar website www.aksecoaching.nl voor meer informatie en/of meld je aan voor haar GRATIS Mini E-book. 

© 2014-2015. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden. Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

logo_akse_coaching_klein_nieuwGa nu (terug) naar http://www.aksecoaching.nl.

Hoe veters strikken jou een vrije avond oplevert. (of: Hoe leer je je kind nieuwe vaardigheden?)

Deze blog gaat o.a. over hoe je je kind nieuwe vaardigheden kunt aanleren. Je leest hoe je dat op een leuke en aantrekkelijke manier (voor je kind) kunt doen. Je kind zal met plezier aan de slag gaan en misschien houd jij er die felbegeerde vrije avond aan over. Je leest in dit artikel ook hoe je op een goede manier een gedrags- / stickerkaart inzet, zodat ‘ie echt werkt en jij en je kind er veel plezier van beleven.

HOE VETERS STRIKKEN JOU EEN VRIJE AVOND OPLEVERT jongen_veters_strikken
Deze keer is de titel van m’n blogartikel er eentje met een kwinkslag, maar daarom natuurlijk niet met minder opvoedtips. Dit artikel gaat namelijk over het aanleren van nieuwe vaardigheden bij je kind en dat dat jou echt een vrije avond opleveren. Wil je weten hoe? Lees dan snel verder.

Naarmate je kind ouder wordt, leert hij steeds nieuwe dingen. Soms gaat dat bijna vanzelf en soms kan je kind er wel wat hulp bij gebruiken. Denk bijvoorbeeld eens aan vaardigheden als:
– aankleden
– speelgoed opruimen
– op de stoel blijven zitten tijdens het eten
– met mes en vork eten
– in bed blijven liggen nadat pappa of mamma het licht uit hebben gedaan
– jas en schoenen aandoen
– tanden poetsen
– veters strikken etc.


Dit zijn allemaal vaardigheden, die voor je kind nog best lastig kunnen zijn.
Het gaat dus om vaardigheden die hij/zij nog moet leren en nog niet meteen zelf kan. Om één van deze (of andere) vaardigheden aan te leren, is het handig om een gedragskaart te gebruiken. Daarmee moedig je je kind net wat meer aan om de nieuwe vaardigheden te leren en om ze goed uit te voeren. Voor het aanleren van nieuwe vaardigheden kun je op een leuke én makkelijke manier een gedragskaart gebruiken.


Een gedragskaart kun je gebruiken om je kind op een leuke en vooral positieve manier nieuw gedrag of nieuwe vaardigheden aan te leren, die je kind van te voren nog niet
goed (genoeg) in de vingers had. Je kind kan met het uitvoeren van de nieuwe vaardigheid steeds iets verdienen, bijvoorbeeld een sticker. Die sticker werkt dus als een beloning. Je kind krijgt daardoor het gevoel dat hij echt iets presteert.

Spreek goed af met je kind wat hij moet laten zien of moet doen om een sticker te verdienen. Het is belangrijk dat je kind vooraf weet wat je van hem verwacht. Hij moet dus precies weten wat de bedoeling is en wat jij van hem verwacht om (wél) te doen. Schrijf dat ook duidelijk op de gedragskaart. Jij, je partner, de oppas (en als je kind kan lezen, ook je kind) weten dan precies om welk gedrag of welke vaardigheid het gaat.
moeder_praat_met_zoonSchrijf dat vooral op in positieve termen, zodat je kind weet wat het wèl moet doen.
TIP: Voorkom omschrijvingen waar het woordje ‘niet’ in zit. Lees ook dit artikel

Om het effect van een sticker zo groot mogelijk te maken en aan de nieuwe vaardigheid te koppelen, is het belangrijk om de sticker meteen op te plakken nadat je kind de nieuwe vaardigheid heeft uitgevoerd.
Twijfel je of je kind precies weet wat de bedoeling, laat het hem dan in zijn eigen woorden vertellen.


S
preek af in welke situaties je kind een sticker kan verdienen. Je kind kan bijvoorbeeld alleen een sticker verdienen door netjes op de stoel te blijven zitten tijdens het eten. Het geldt dan in principe niet als het op die stoel blijft zitten tijdens het kleuren, puzzelen of als het daar een spelletje doet. Je moet je zelf steeds afvragen wat je wilt dat je kind leert: wil je dat je kind in het algemeen op een stoel kan blijven zitten of gaat het er specifiek om dat je kind tijdens het eten op een stoel blijft zitten (bijv. totdat iedereen klaar is met eten, totdat hij aan jullie gevraagd heeft of hij mag opstaan). Je wil ook graag dat je kind het nieuwe gedrag voor lange tijd (altijd?) laat zien en niet alleen dat hij een volle gedragskaart heeft.
Mochten andere situaties ook een probleem zijn, begin dan toch met één specifieke situatie. Later als de eerste gedragskaart vol is, kun je dat evt. uitbouwen met een andere situatie.


In het begin is het belangrijk dat je kind merkt hoe de gedragskaart werkt.
Daarom krijgt hij in het begin ook snel – naast een sticker – een EXTRA (maar kleine) beloning. Dat stimuleert je kind nog wat meer om goed zijn best te doen: om een sticker te verdienen én om die extra beloning te krijgen. Als je kind na een paar keer weet wat de bedoeling is, dan moeten er eerst wat meer stickers verdiend worden voordat hij die extra beloning kan krijgen.
Denk voor deze extra beloningen aan samen een verhaaltje voorlezen, een extra (lang) verhaaltje lezen voor het slapengaan, samen een taart bakken, samen een rondje fietsen of wandelen, naar het speelveldje om de hoek gaan, samen een spelletje doen of een gerecht laten uitkiezen voor het avondeten ed.


Het effect van een gedragskaart kan nog eens extra worden versterkt door naar een ‘grote’ beloning toe te werken, bijv. als de kaart helemaal vol is.
Je kind heeft bij een volle kaart echt een bijzondere prestatie geleverd: hij heeft dan maar liefst 24x iets gedaan wat hij voorheen nog niet kon of niet deed! Je kind heeft het daarom echt wel verdiend om iets leuks doen, iets wat hij (liefst helemaal aan het begin van de gedragskaart) zelf heeft uitgekozen, iets waar hij zich gedurende de rit op kan verheugen. Deze grotere beloning kan bijvoorbeeld een activiteit zijn die leuk is voor je kind om te doen, maar die geen of weinig geld kost. Als je het geen probleem vindt om hier wel een grotere beloning voor te geven, dan kan dat natuurlijk; dat is uiteraard helemaal aan jou.
Voorbeelden hiervan zijn: gaan logeren bij zijn beste vriendje of vriendinnetje, met het hele gezin gaan picknicken, naar de (binnen)speeltuin, naar het zwembad, naar de dierentuin etc.
Laat je kind vooral zelf kiezen welke activiteit hij het leukste vindt; dan zal hij er ook harder voor werken om die beloning te krijgen.


Het is belangrijk om je te realiseren dat deze beloningen vrij snel moeten volgen op het moment dat je kind voldoende stickers heeft verdiend.
Dus als je aan ziet komen dat de kaart bijna vol is, spreek dan alvast dat logeerpartijtje (onder voorbehoud) af of haal de ingrediënten voor de taart alvast in huis. De beloning volgt natuurlijk pas als je kind echt de hele kaart vol heeft. Doe je het eerder, dan is het effect van de grotere beloning en het ‘ergens naar toe werken’ weg.


En als je kind er inderdaad voor kiest om bij een vriendje of vriendinnetje te gaan logeren, dan heb jij dus een heerlijk avondje vrij!
paar_danst_innig
Plan dat avondje vrij ook als zodanig in en ga op die avond alleen dingen doen die jij leuk vindt en die jouw batterij opladen. Alleen dan wordt het een echte win-win-situatie.


Heb je meerdere kinderen?
– Vraag dan of ze ook mee mogen logeren.
– Laat je andere kinderen evt. ook stickers verdienen. Je zult merken dat zodra eentje begint met het verdienen van stickers (en daar allemaal leuke extraatjes voor krijgt), je andere kind(eren) dat ook graag wil(len). Als je de goede vaardigheden uitkiest, die van ongeveer dezelfde moeilijkheidsgraad voor je andere kind zijn, dan zal de gedragskaart ongeveer even snel vol zijn en kunnen de grote beloningen tegelijkertijd gepland worden.


Aanvullende informatie bij het gebruik van de gedragskaart:
Happy friends– In plaats van stickers kun je je kind natuurlijk ook stempels, sterretjes of punten laten verdienen. Het maakt in principe niet uit wat je kiest, zorg er wel voor dat je kind het leuk vindt om die te verdienen.
– Geef je kind ook steeds een complimentje als hij een sticker verdient. Zeg dan expliciet wat het goed gedaan heeft. Blijf dat ook doen tijdens de afbouwfase.
– Afbouwen kan vanaf het moment dat je kind een week lang iedere keer of iedere dag achter elkaar z’n doel haalt. Je kunt er dan van uit gaan dat hij de vaardigheid heeft geleerd. Besteed dan wat minder aandacht aan het krijgen van de stickers. Als je kind weer slaagt en zelf naar een sticker vraagt, mag je hem die uiteraard gewoon geven; hij heeft ‘m per slot van rekening verdiend! Je hoeft hem er nu alleen niet meer iedere keer aan te herinneren en je mag het in deze fase dus best een keer ‘vergeten’. Op die manier gaat het afbouwen ongemerkt en haast vanzelf.
– Gebruik de gedragskaart over het algemeen (voor één vaardigheid) voor een niet te lange periode: een paar weken is lang genoeg.
– Zodra je kind de vaardigheid echt onder de knie heeft, is het beter om niet meer iedere keer een sticker of complimentje te geven. Er zijn dan misschien weer nieuwe vaardigheden die je kind kan leren. 😉
– Mocht het een keer niet lukken om de sticker te bemachtigen, geef dan geen kritiek en neem (absoluut!) geen stickers af, die je kind al verdiend had. Wacht tot de volgende mogelijkheid zich aandoet en moedig je kind dan (nóg) iets meer aan.
– Zorg ervoor dat de beloning die je kind kiest binnen bepaalde grenzen blijft. Het hoeven echt geen grote of dure beloningen te zijn. Extra tijd met pappa, mamma, één-op-één of met het hele gezin doorbrengen zijn vaak al een groot genot voor je kind.
– Let er natuurlijk wel op dat het nieuwe gedrag of de nieuwe vaardigheden, die je je kind wil aanleren, bij z’n leeftijd (en de daarbij passende motoriek) passen. Als je je kind iets wil leren waar hij lichamelijk of cognitief nog niet klaar voor is, dan werkt de gedragskaart niet en raken je kind en jij alleen maar gefrustreerd…
Print de gedragskaart vervolgens uit en gebruik ‘m bij jou thuis. Hang de kaart op een goed zichtbare plek op, het liefst in de buurt waar je kind de nieuwe vaardigheid meestal zal gaan uitvoeren.
Met vriendelijke groet,
Joyce Akse


ezineM’n e-zineabonnees ontvingen bij dit artikel ook nog eens extra waardevolle informatie over dit thema.
Wil jij in het vervolg ook alle opvoedtips van Joyce lezen?
Klik dan hier en meld je GRATIS én vrijblijvend aan voor Joyce’ e-zine, boordevol praktische opvoedtips; het e-zine verstuurt ze steeds op de 1e dag van de maand. Kort na je aanmelding ontvang je alvast haar E-boek ‘5×5 OpvoedTips – Nóg meer genieten van opvoeden’ in je mailbox, zodat je meteen met haar eerste praktische tips aan de slag kunt. Ook het e-boek ontvang je GRATIS én zonder verdere verplichtingen.


joyce_rosegrijs_staand_cDr. Joyce Akse helpt ouders om (nóg) meer van hun kinderen te genieten. Het is als ouder ontzettend moeilijk om steeds consequent, geduldig en begripvol te zijn; voor je het weet ben je wéér aan het zeuren, dreigen of schreeuwen. Joyce heeft jarenlang bestudeerd hoe ouders en kinderen het beste tot hun recht komen en op welke manieren opvoeding effectief is én positief werkt. Kijk op haar website www.aksecoaching.nl voor meer informatie. 
© 2014-2018. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.
Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.


logo_akse_coaching_klein_nieuw
Ga nu (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.


©
De foto van Joyce Akse is gemaakt door Ilona Tychon Fotografie. 

 

Ik zeg het nou nog één keer…! (of: Hoe voorkom je dat je kind niet naar je luistert.)

fb_kinderen_luisteren_niet_ouders_boosAlle kinderen kunnen leren om naar hun ouders te luisteren en om te doen wat er gezegd wordt. Om dat kinderen te leren, is het belangrijk dat ouders redelijke verwachtingen hebben en eerlijke grenzen stellen. Kinderen zijn dan eerder bereid om mee te werken en om zich aan te passen. Ouders met kinderen, die hebben geleerd om naar hun ouders te luisteren en om grenzen te accepteren, geven vaak aan dat het daardoor makkelijker is om kinderen op te voeden (Sanders, 2009).

Kinderen hebben grenzen en eenvoudige regels nodig. Dat is bijvoorbeeld duidelijk als het om veiligheid gaat of als je samen met je kind in sociale situaties bent. Je wilt bijvoorbeeld graag dat je zoon naar je luistert als hij op de rand van de stoep staat en jij zegt dat hij moet stoppen. Maar ook als je bij je vrienden of ouders op bezoek bent, wil je graag dat je dochter weet dat ze naar je moet luisteren als ze op de bank springt (wat thuis misschien mag, maar bij anderen niet). En zo zijn er natuurlijk nog andere situaties te noemen, waarvoor geldt dat je wilt dat je kind naar je luistert. Als je zeker wilt weten dat je kind in die situaties naar je luistert, zul je dat op een andere plek moeten oefenen. En waar kan dat nou beter dan in je eigen vertrouwde omgeving: thuis!

Een andere reden waarom het belangrijk is dat je kind naar je luistert, is omdat het voor veel meer rust in huis zorgt. Je blijft daardoor zelf rustiger en meer ontspannen als opvoeder, maar ook je kind zal rustiger gaan reageren en prettiger in de omgang zijn.

moeder_dochter_boos_vingerAls ouder weet je vaak zelf al wel wat je zou moeten doen als je kind niet luistert. Je weet dat je consequent op je kind moet reageren, dat je een consequentie moet verbinden aan het niet luisteren en dat je niet in discussie moet gaan als je kind protesteert. Toch hebben veel ouders er moeite mee: om het te doen of om het voor langere tijd vol te houden. Hieronder beschrijf ik een aantal manieren om te voorkómen dat je kind niet naar je luistert.

⇒ Om te voorkómen dat je kind niet naar je luistert, kun je zelf namelijk al een aantal belangrijke dingen doen. Hieronder vind je vijf punten op een rij…

1. Zorg er voor dat je kind genoeg te doen heeft.
moeder_speelt_kinderenEen kind dat lekker speelt en lekker bezig is, heeft geen tijd om vervelend te doen. Het gaat hierbij niet om veel en duur speelgoed, maar om speelgoed dat bij het kind past, bij z’n interesses en bij z’n leeftijd.


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


2. Zorg er voor dat je ziet én laat merken dat je kind lekker bezig is.
vader_zoon_high_fiveGeef je kind een complimentje als het lekker bezig is of als het zich goed gedraagt. Ook naar hem/haar glimlachen, een schouderklopje, een high five of een aai over de bol geven werkt al goed. Als je kind van jou hoort wat het goed doet of wat jij prettig vindt, dan is hij/zij eerder geneigd om dat weer te doen of om er mee door te gaan.

3. Laat je kind niet de hele tijd alleen te spelen.
Neem een paar keer per dag de tijd om met je kind bezig te zijn. Sluit dan aan bij wat je kind aan het doen is. Je hoeft daar echt geen uur voor ‘in te plannen’. Als je dat iedere dag een paar keer kort doet, dan merk je dat dat vaak beter werkt dan 1x per dag lang aan een stuk. 5-10 minuten per keer is dan al ruim voldoende.

4. Als je geen tijd hebt om mee te spelen, geef je je kind toch aandacht. 
Het kan natuurlijk best eens voorkomen dat je eens geen tijd hebt om met je kind te spelen. Gewoon omdat je ook andere dingen te doen hebt, zoals je eigen werk of het huishouden. Dat is heel normaal. Toch is het belangrijk dat je kind ook dan van jou merkt dat jij weet dat hij er is. Geef je kind ook dan in het langslopen even een schouderklopje of zeg tegen hem ‘wat ben je lekker aan het spelen’. Zo’n kort momentje van aandacht kan al genoeg zijn om je kind het gevoel te geven van ‘mama / papa ziet mij’.
Als je weet dat je later op de dag wél tijd hebt om bij je kind te gaan zitten en mee te spelen, spreek dat dan ook met je kind af. Uiteraard is het dan wel belangrijk dat je je aan die afsprak houdt.

5. Als je kind naar je toekomt, terwijl jij bezig bent… 
Vaak willen kinderen even wat aan je komen laten zien of ze willen je even wat vertellen. Gewoon omdat ze trots zijn op wat ze gemaakt hebben, bijv. een tekening of bouwwerk, of om dat ze net een leuk ideetje hebben. Probeer dan – ook als je het druk hebt – om je bezigheden even te onderbreken en om op dat moment je kind jouw aandacht te geven. Het voordeel is dat je kind dan meteen zijn ei kwijt kan en er niet over blijft zeuren.

Ondanks je goede voorbereidingen, kan je kind natuurlijk toch iets doen wat niet mag. Zorg er in dat geval voor dat je duidelijk (maar rustig) tegen je kind zegt waar hij mee moet stoppen. Geef ook aan wat je kind wél mag doen of geef aan hoe hij/zij het anders kan doen. Gun je kind even de tijd om mee te werken. Ook al protesteert je kind op dat moment, dat wil nog niet zeggen dat hij definitief weigert om mee te werken.

Zodra je kind doet wat je zegt, geef je hem/haar meteen een compliment. Wees daarin specifiek, zodat je kind precies weet wat jij vindt dat hij goed gedaan heeft. Dan weet je ook op welke manier je graag wil dat hij in de toekomst weer reageert.

 


fb_cursus_help_mijn_kind_luistert_niet
Cursus ‘Help, mijn kind luistert niet!?’
Wil je graag weten hoe je ervoor zorgt dat je kind beter én sneller naar je luistert? Natuurlijk op een positieve, liefdevolle en constructieve manier.

=> Dan is deze cursus precies wat je zoekt.
=> Vraag nu GRATIS Les 1 van deze cursus aan.

Lees hier wat je allemaal van deze cursus mag verwachten


 


Het is belangrijk om niet steeds te blijven waarschuwen zonder dat er iets gebeurt.
Als je kind na 2x nog steeds niet doet wat je vraagt, dan zal er een consequentie moeten volgen. Alleen dan leert je kind dat het niet zo maar kan doen wat hij/zij wil. Daar zijn een aantal ‘technieken’ voor, bijv. ‘logische consequentie’, stilzitten en time-out, die ouders kunnen inzetten.

Zoals je hierboven kunt lezen, zijn er best een aantal andere dingen die je kunt doen om te voorkómen dat je kind niet luistert. Je geeft je kind daardoor meer eerlijke kansen om lekker bezig te zijn, om naar je te luisteren en om opnieuw te beginnen. In het begin zal het natuurlijk vaker voorkomen dat je toch alle stappen moet doorlopen tot aan de time out aan toe, maar als je de stappen volgt en goed met je kind blijft communiceren, dan merk je al gauw dat je kind steeds minder protesteert en steeds sneller naar je luistert.

Wanneer is ‘niet luisteren’ echt een probleem?
moeder_handen_in_haar3Kinderen hoeven natuurlijk niet altijd zo maar naar hun ouders te luisteren en meteen zonder protest op te springen als je hem/haar iets vraagt; dat is ook helemaal niet reëel. Kinderen worden naarmate ze ouder worden steeds onafhankelijker en moeten ook de kans krijgen om zelf beslissingen en keuzes te maken. Ongehoorzaamheid van kinderen is pas echt een probleem als het vaak voorkomt, bijvoorbeeld als ze in meer dan de helft van de gevallen niet doen wat je zegt (Sanders, 2009).
Zodra je merkt dat deze tips onvoldoende zijn en je het er als ouder en/of persoon niet mee redt, dan is het belangrijk om hulp te vragen. Trek op tijd aan de bel en schakel op tijd de juiste hulp in, niet alleen voor je gezin, maar ook voor jezelf.


Wil je graag reageren op dit artikel?

Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


 

 
joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2014-2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

Referentie horend bij dit e-zine:
– Sanders, Markie-Dadds, & Turner. (2009). Positief Opvoeden. Triple P International Pty. Ltd: Australia. 

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
– ‘Ik mag hier ook nooit iets!’ | Hoe je je kind of tiener steeds wat meer vrijheid geeft.
– ‘Ik moet het mijn kind eerst 10x vragen… – Hoe je je kind in 5 stappen leert om beter naar je te luisteren.
– ‘Sturing & verbinding: Waarom beide aspecten onmisbaar zijn in de opvoeding van jouw kind.
– ‘Stop met schreeuwen! (Over: Hoe je in 5 stappen minder schreeuwt tegen je kind)
– ‘Wat doet een opvoedcoach eigenlijk? | Joyce Akse vertelt.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.