Het middagdutje: Wanneer kan mijn kind het dutje ’s middags overslaan? (Incl. checklist)

meisje_wakker_in_bedOuders vragen me wel eens wanneer het het beste moment is om hun kind het middagdutje te laten overslaan. Zoals je misschien wel vermoedt, is het helaas niet mogelijk om daar een exacte leeftijd voor te geven. Dat is echt voor ieder kind verschillend…

Echter, naarmate kinderen ouder worden, hebben ze wel allemaal steeds wat minder slaap nodig. Hieronder vind je kort een algemene richtlijn voor het aantal uren slaap dat jonge kinderen per 24 uur nodig hebben:
– 1 jaar: ong. 14 uur per dag*
– 2 jaar: ong. 13 uur per dag
– 3-4 jaar: ong. 12 uur per dag
* dag = etmaal. Let op: Het gaat hier om de uren dat kinderen daadwerkelijk slapen, dus niet ‘alleen maar’ in bed liggen.

Vaak zie je dat dreumesen rond de leeftijd van 1,5 jaar van twee slaapjes naar één slaapje (overdag) gaan. Rond een jaar of 3 zie je dat kinderen het middagslaapje gaan overslaan.

Het middagdutje kan soms echter ook nog bij kleuters (4-5 jaar) voorkomen; ook dat is geen enkel probleem, juist omdat er grote verschillen in de slaapbehoeften van kinderen kunnen bestaan.

jongen_boek_staart_naar_bladzijde

Wat ook mogelijk is, is dat kinderen van ong. 3 jaar geen middagdutje meer nodig hebben, maar dat diezelfde kinderen – zodra ze in groep 1 zitten – vermoeid raken door alle nieuwigheden en bezigheden op school en ze daardoor juist weer meer behoefte hebben aan slaap. Ook dat is helemaal niet erg! Daar mag je best aan toe geven, bijv. door je kind ’s middags een powernap van 20-30 min. te laten doen. Je kind heeft zijn slaap dan extra hard nodig, omdat hij door de dag veel nieuwe indrukken opdoet. Juist door voldoende te slapen kan hij die indrukken op een goede manier in zijn hersenen verwerken.

CHECKLIST ‘Is mijn kind er klaar voor om het middagdutje over te slaan?’
Ondanks de grote verschillen, die er op het gebied van slaapbehoefte tussen kinderen kunnen bestaan, is er een aantal richtlijnen, dat voor alle kinderen geldt en waar je als ouder goed rekening mee kunt houden.

 

Beantwoord onderstaande vragen maar eens:

checklist(1) Heeft je kind ’s middags duidelijke signalen van vermoeidheid (bijv. veel gapen, in de ogen wrijven, rustig of stil worden, of juist hyperactief gedrag vertonen)?
(2) Valt je kind – als je hem ’s middags niet naar bed zou brengen – toch gewoon in slaap (bijv. op de bank of tijdens het spelen)?
(3) Slaapt je kind nu nog vrij lang ’s middags (ong. 1,5 uur of langer)?
(4) Als je je kind ’s middags in bed ligt, valt hij dan vrij snel (binnen 20 min.) in slaap?
(5) Vindt je kind het zelf nog fijn om ’s middags te gaan slapen?
(6) Valt je kind ’s avonds moeilijker (of later) in slaap, slaapt het ’s nacht slechter door of wordt het ’s ochtends erg vroeg wakker, wanneer hij ’s middags een dutje heeft gedaan
?

⇒ Heb je op de meeste vragen (1 t/m 5) ‘ja’ geantwoord en op vraag 6 ‘nee’?
Dan is je kind er op dit moment waarschijnlijk nog niet aan toe om het middagdutje over te slaan. Laat hem voorlopig nog gewoon zijn middagdutje doen. Bekijk over een maand opnieuw of je kind er dan evt. wél aan toe is om het middagdutje te gaan overslaan.

⇒ Heb je op de meeste vragen (1 t/m 5) ‘nee’ geantwoord en op vraag 6 ‘ja’?
Dan is je kind er waarschijnlijk wél aan toe om het middagdutje over te slaan. Je leest in dit artikel hoe je dat op een positieve manier aanpakt.

 

Bij alle kinderen komt ineens het moment dat ze het middagslaapje gaan overslaan. Afgaande van jouw antwoorden op de korte checklist hierboven (vraag 1 t/m 6) ga ik er voor de rest van het artikel van uit dat jouw kind er inderdaad aan toe is om het middagdutje over te gaan slaan.

⇒ Ik geef je in dit artikel 3 adviezen, die jou zullen helpen om de overgang van wél een middagdutje naar géén middagdutje zo goed mogelijk te laten verlopen.

 


joyce_grijs_aanjou_1

Maak je je zorgen over je kind (0-16 jaar) dat niet goed luistert, slaapt of eet? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?
Lees dan hier wat ik voor je kan doen om dat op te lossen.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 

(1) Begin op een moment dat voor jullie beiden goed uitkomt. moeder_troost_dochter3

Stap op een goed, rustig en makkelijk moment over op het nieuwe slaappatroon. Denk daarbij aan een vakantie of aan een rustige periode, waarin voor je kind weinig verandert of weinig tot niks spannends gebeurt. In het ideale geval zou je graag zien dat er niks anders dan anders is, behalve het nieuwe slaappatroon.

Als je kind namelijk het middagdutje gaat overslaan en zo met een nieuw slaappatroon begint, dan heeft hij echt even tijd nodig om er aan te wennen. Je zult merken dat je kind in het begin eerder op de daf moe is, zeker aan het einde van de dag of bij het avondeten. Sommige kinderen zijn prikkelbaarder en kunnen minder goed tegen onverwachte gebeurtenissen. Het is goed om daar alvast rekening mee te houden, zodat je weet wat je kunt verwachten. Het is belangrijk dat jij dan voldoende energie en geduld hebt om om je kind bij zijn vermoeidheid te helpen.

 

(2) Regelmaat, duidelijkheid en herkenbaarheidvoorlezen_vader_zoon

Voor je kind is het belangrijk dat er een regelmaat zit in zijn nieuwe slaapritme. Hij gaat nu namelijk per dag een paar uurtjes minder slapen en daar zal hij zelf – of eigenlijk zijn lichaam – aan moet wennen.

Probeer dan ook zo veel mogelijk regelmaat te brengen in het ‘nieuwe’ slaappatroon van je kind. Niet alleen een vast en herkenbaar bedritueel is dan belangrijk, maar ook een vaste bedtijd.

Probeer zijn bedtijd ’s avonds de komende tijd te vervroegen (bijv. een half uur tot een uur eerder) naar een tijdstip dat voor jullie realistisch gezien haalbaar is. Dat kan evt. betekenen dat jullie ’s avonds ook wat eerder gaan eten of dat hij meteen na het eten naar bed gaat. Op die manier zorg je er namelijk voor dat je kind per dag toch voldoende slaap krijgt, waardoor hij het overdag beter kan volhouden.

Een nieuw ritme is echt even wennen, voor het hele gezin, maar hoe consequenter je daarmee om kunt gaan, hoe eerder je kind eraan gewend is. Wennen aan een nieuw ritme heeft echt tijd nodig. Ook regelmaat en duidelijkheid zijn daarin onmisbare onderdelen. Gun je kind dat.

 

TIP: Zodra je het middagdutje achterwege gaat laten, is het het beste om vanaf dat moment het middagdutje niet meer terug te laten komen.* Zie dat moment dus als een ‘point of no return’.
Twijfel je hierover? Dan is je kind (of jij zelf) er misschien toch nog niet helemaal klaar voor. Wacht dan gewoon nog een paar weken. Er is bijna nooit haast bij het overslaan van het middagdutje. Om de overgang zo goed mogelijk te laten verlopen, is het belangrijk dat je kind er aan toe is én dat jij klaar bent om de verandering door te voeren en je kind er op een positieve manier bij te begeleiden.
* Behalve met hoge uitzonderingen als je kind ziek is of als je ziet dat je kind tijdelijk toch meer slaap nodig heeft, omdat hij (bijv.) net naar groep 1 is gegaan. Laat je kind in het laatste geval ’s middags een powernap doen van 20-30 minuten.

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 

(3) Las ’s middags een rustmomentje in. moeder_dochter_kleuren_tekenen

Het kan voor je kind fijn zijn om op het moment, waarop hij normaalgesproken een dutje ging doen, een rustmomentje in te lassen. Ga samen lekker op de bank zitten en lees je kind een boekje voor, maak samen een tekening aan de keukentafel of laat hem een kort filmpje kijken. Dat hoeft echt niet lang te duren.* Na dat rustmoment heeft je kind zijn batterij weer enigszins opgeladen en kan hij weer lekker gaan spelen.
* Probeer te voorkomen dat je kind ’s middags in slaap valt. Dat kan zeker in zo’n overgangsfase nog best lastig zijn. Hoe minder hij nu ’s middags slaapt, hoe sneller hij aan zijn nieuwe ritme gewend is.

=> Op basis van deze tips zal je kind binnen 3-4 weken gewend zijn aan een slaappatroon zonder middagdutje.

 

Wil je graag reageren op dit artikel?
Dat mag! Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 


tip_gezin

Wil jij meer OpvoedTips van Joyce lezen én ze als eerste in je mailbox ontvangen?
Dat kan! Helemaal gratis en vrijblijvend. Aanmelden is heel eenvoudig.

Cadeau: Als welkomstcadeau ontvang je meteen na je aanmelding het E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’.
Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_cHeb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag?

Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019-2020. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Joyce gebruikte / las voor dit artikel o.a. de volgende bronnen:
– ‘Hoeveel slaap heeft een baby nodig?’ [Klik hier].
– ‘Alles over het middagdutje’. Ouders van Nu. [Klik hier].

 

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle OpvoedTips:
Slaap kindje slaap’ – Hoe een bedritueel je kind helpt om beter in slaap te laten vallen.
– ‘Ga nou toch lekker slapen, liefje!’ – 5 tips om je kind te leren slapen.
Uitslapen als je kinderen hebt…?’ – Zorg er in 3 stappen voor dat je kind langer slaapt.
– ‘Als je kind moeilijk in slaapt valt op vakantie…’ | 7 praktische tips om dat snel te verbeteren (incl. BONUStips).
– ‘Sturing & verbinding: Waarom beide aspecten onmisbaar zijn in de opvoeding van jouw kind.
– ‘Wat doet een opvoedcoach eigenlijk? | Joyce Akse vertelt.’ Klik hier.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

 

logo_akse_coaching_klein_nieuw

 

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

‘Doe het lekker zelf!’ | Wat je kunt doen als je kind brutaal tegen je is.

meisje_boos2De laatste tijd merk je dat je kind steeds vaker brutaal tegen je is. Als je hem iets vraagt om te doen, dan heeft hij altijd wel een weerwoord klaar. ‘Nee, echt niet. Doe het lekker zelf!’, zegt je zoon ineens. Of je dochter vraagt jou iets op een commanderende manier; een manier die jij absoluut niet fijn vindt. ‘Geef me die pen nu!’, zegt je dochter. Ook overdreven hard zuchten of met de ogen rollen als je iets vraagt, kun je tot brutale reacties rekenen. Soms krijg je zelfs het idee dat je kind gewoon geen respect meer voor jou heeft en dat is absoluut geen fijn gevoel…
Goed om te weten: of je een reactie van je kind brutaal vindt is vrij subjectief. Wat de ene ouder een brutale reactie vindt, vindt de andere ouder juist assertief. Houd bij het lezen van dit artikel een situatie voor ogen waarin jij vindt dat jouw kind brutaal is. 

Als kinderen wat ouder worden, dan komen ze langzaam maar zeker steeds vaker tegen je ‘in opstand’. Hoe aardig jij ook tegen je zoon of dochter bent, die opstand en dat weerwoord komt er. Gegarandeerd!

Dat is een manier om zich af te zetten tegen jou; hoewel dat natuurlijk niet fijn is, zeker niet voor jou als ouder, hoort dat bij zijn ontwikkeling.

Zodra je kind in de bovenbouw (basisschool) komt, zul je merken dat er ineens vaker brutale opmerkingen naar je hoofd geslingerd worden. Je kind zoekt op dit gebied steeds vaker grenzen op en gaat uitproberen wat er gebeurt als hij die opmerkingen maakt.
Uiteraard kunnen ook jongere kinderen wel eens brutaal tegen je zijn, alleen zal dat nog wat minder ‘hard’ of minder vaak voorkomen. Maar ook op die jongere leeftijd kun je onderstaand tips goed toepassen om te voorkomen dat het erger wordt.

Waarom is je kind eigenlijk brutaal tegen je?
Daar kunnen uiteenlopende redenen voor zijn.

meisje_boos_steekt_tong_uit– Je kind is boos door iets dat die zelfde dag of een tijdje geleden gebeurd is. Hij voelt zich boos op iemand of misschien wel machteloos over een specifieke situatie en reageert dat gevoel af op jou.

– Je hebt je kind geleerd om voor zichzelf op te komen en je kind experimenteert met manieren om dat te doen. Soms gaat dat nog niet helemaal goed en is zijn reactie te ‘assertief’ (in dit geval dus ‘te brutaal’).

– Jij wil dat je kind iets doet, maar je kind wil het gewoon niet.

– Je kind heeft niet door dat wat hij zegt of hoe hij het zegt kwetsend of pijnlijk voor jou kan zijn. Hij is zich nog van geen kwaad bewust.

– Hij heeft in het verleden voorbeelden gehad van hoe mensen met elkaar omgaan. Dat was behoorlijk assertief. Die manier van reageren heeft hij (onbewust) overgenomen. Voor hem is zo’n reactie nu normaal, waardoor hij ook op die manier op anderen reageert.
Welke reden komt jou het meest bekend voor? In welke situatie(s) is jouw kind vaker brutaal tegen jou? Zet je reactie onder dit artikel. 

Hoewel het dus bij de normale ontwikkeling van je ouder wordende kind hoort, hoef je brutale reacties natuurlijk niet te accepteren. Het is belangrijk dat je kind leert dat je dat gedrag niet prettig vindt én dat er andere manieren zijn om op elkaar te reageren.

Hoe je dat op een positieve en constructieve manier aanpakt, lees je hieronder. Ik geef je 5 stappen om thuis mee te starten. 

(1) Blijf zelf rustig & Geef het goede voorbeeld
vader_boos_op_zoonAls je kind brutaal tegen jou doet, dan zul je zelf waarschijnlijk merken dat je boos wordt. Dat is haast onvermijdelijk. Het belangrijke (en lastige…) aan die situatie is echter dat je juist op dát moment kunt laten zien hoe jij met jouw boosheid omgaat. Je kind leert dan niet alleen maar door van jou te horen hoe het zou  moeten, maar ziet het jou ook in praktijk toepassen.

Uiteraard houd je jouw eigen manier van reageren ook extra goed in de gaten. Let er op dat jij ook op een fijne manier blijft reageren op anderen (bijv. je partner), dus ook (of misschien wel: juist) als je boos of gefrustreerd bent.
Lees hier wat er gebeurt als je toch tegen je kind gaat schreeuwen. 

Kortom, blijf dus ook als jezelf boos bent rustig en respectvol naar je kind (en anderen). Op die manier ziet je kind jouw goede voorbeeld en leert in praktijk hoe het zijn boosheid kan reguleren.

 


joyce_grijs_aanjou_1
Maak je je zorgen over het brutale gedrag van je kind? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 


(2) Je kind mag zich boos voelen, maar niet boos doen.
dochter_boos_op_moederAls je kind brutaal tegen je doet, dan zit daar vaak een gevoel van boosheid en/of machteloosheid onder. En het gevoel van boos zijn is natuurlijk heel normaal en menselijk. Met dat gevoel is op zichzelf helemaal niks mis; dat heeft iedereen.

Alleen is dat boze gevoel iets anders dan ‘boos gedrag’. Ook als je boos bent, ga je nog steeds respectvol met de ander om. Je gaat je dan niet ineens brutaal gedragen of vervelende, kwetsende opmerkingen tegen de ander maken. Dat is niet in de haak.

Als je boos bent, kun je je dus niet zo maar laten gaan en mag je niet zo maar alles doen ‘omdat je boos bent’.  Je mag best laten merken dat je boos bent door wat harder te zeggen ‘ik ben heel erg boos!’, maar je mag niet brutaal zijn, kwetsende opmerkingen maken, iemand anders pijn doen, met speelgoed gooien etc.

Je boos voelen is dus iets heel anders dan je boos gedragen. Het eerste is helemaal geoorloofd; het tweede is niet toegestaan.

Dat is ook een belangrijk verschil om aan je kind uit te leggen. Leg je kind dat verschil duidelijk uit en laat hem weten wat hij wél kan doen als hij boos is.  Jij bent de aangewezen persoon om je kind te leren hoe hij zijn boosheid of machteloosheid op een goede manier inzet zonder daarbij brutaal of respectloos te handelen.

Bijvoorbeeld: 
– Als je kind heel boos is op een ander kind (en bang is dat hij iets vervelends gaat doen of zeggen), dan kan hij beter naar jou (of een andere volwassene) toegaan en jou vertellen wat er aan de hand is. Jij kunt de situatie dan samen met je kind gaan oplossen.
– Als je kind brutaal is tegen jou, dan reageer je daar op dat moment alleen maar heel kort op. Meer uitleg hierover lees je bij punt 3. 


(3) Brutaal gedrag van je kind is niet acceptabel. 

jongen_scheldt_tegen_vaderAls je vindt dat je kind brutaal tegen je doet, dan zeg je dat op een rustige manier tegen je kind. Je geeft aan dat hij het op een vriendelijke manier kan vragen en dat je dan naar hem zult luisteren. Die uitleg is heel belangrijk. Je kind zal van jou moeten leren hoe jij wil dat hij met jou omgaat.
Als hij dat van jou leert, dan zal hij ook eerder op een respectvolle manier met anderen kunnen omgaan. 

Zet je woorden om in daden
Nadat je dit tegen je kind gezegd hebt, ga je door met waar je mee bezig was. Je negeert verdere onvriendelijke opmerkingen of brutale opmerkingen en wacht totdat het verzoek, de vraag of de opmerking op een vriendelijke, niet-brutale manier tegen je gezegd wordt. Pas op dat moment ga je rustig in op de vraag van je kind. Op die manier leert je kind direct hoe hij tegen jou kan praten.

Realiseer je dat als je wel op je kind reageert als hij brutaal is, er voor je kind geen reden is om anders tegen jou te praten of om anders met jou om te gaan. 

 


(4) Benoem positieve reacties van je kind. 

vader_zoon_lachen_vasthoudenUiteraard zal je kind niet de hele dag door alleen maar brutaal op jou of anderen reageren. Je kind zal ook nog vaak genoeg op een aardige, vriendelijke en sympathieke manier reageren.

Het is goed om je kind op die momenten te laten merken dat je dat fijn vindt. Geef je kind daar dan een oprecht en specifiek compliment over. Je kind merkt daardoor dat jij ziet dat hij het kan, dat hij het goed doet. Daardoor wordt de kans groter dat hij vaker op die manier zal reageren.

TIP: Houd een hele week bij wanneer je kind op een aardige manier op anderen reageert en zet dat af tegen de brutale reacties. Als je dit consequent registreert, dan is de kans groot dat de balans doorslaat naar een groter aantal aardige reacties (in vergelijking met het aantal brutale reacties). Dergelijke registraties kunnen er voor zorgen dat je het probleem beter kunt relativeren.

Slaat de balans toch door naar het aantal brutale reacties en wil je dat graag veranderen?
Neem dan contact met me op, zodat we er samen voor gaan zorgen dat het brutale gedrag van je kind vermindert.

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


(5) Praat met je kind over zijn brutaliteit.
Positive mother and boy resting in the kitchenAls jullie allebei rustig zijn, is het goed om kort met je kind over het voorval en zijn reactie op jou of zijn manier van communiceren terug te komen.

Neem je kind dan even apart, zodat jullie een persoonlijk gesprek kunnen voeren. Zorg voor een echt gesprek, waarin je je kind serieus neemt en waarin je dus niet alleen maar zegt wat je kind niet allemaal goed deed en wat jij niet fijn vindt. Dat mag je natuurlijk best benoemen, maar dat moet niet de boventoon voeren.

Vraag tijdens zo’n gesprek ook eens naar wat je kind vervelend vond aan de betreffende situatie, hoe hij zelf vond dat hij reageerde en hoe hij zelf denkt dat hij het anders had kunnen aanpakken. Luister dan goed naar je kind, zodat hij zich gehoord voelt en reageer begripvol. Als je kind zelf niet goed weet hoe hij het anders kan aanpakken, help hem dan op weg door hem concrete handvaten te geven.

Met deze 5 stappen leert je kind hoe jullie op een respectvolle manier met elkaar om kunnen gaan. Dat gaat natuurlijk niet van de ene op de andere dag, maar het lukt je wel door veel te herhalen en door consequent op het gedrag van je kind te reageren. Daardoor zal het langzaam maar zeker steeds beter gaan en zal je kind minder brutaal op jou (en anderen) reageren.

 


tip_gezinWil jij als eerste Joyce’ waardevolle OpvoedTips ontvangen? 
Helemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


 


Wil je graag reageren op dit artikel? Dat mag!

Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!
joyce_rosegrijs_staand_c
Heb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

Opvoedcoach & Psycholoog | http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2019. Joyce Akse / Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

Lees ook andere artikelen van Joyce met waardevolle opvoedtips:
– ‘4 manieren om je kind te helpen met lastige emoties (+ 3 BONUSTIPS)’. Klik hier.
– ‘Positief opvoeden: Start je opvoeding goed met deze 5 stappen.’ Klik hier.
– ‘Laat dat nou!’ (over: 5 opvoedvalkuilen waar we allemaal intrappen én waardoor opvoeden onbedoeld lastiger wordt). Klik hier.
– ‘Ach, het is maar een fase.’ (over: Hoe jouw verwachtingen over je kind je opvoeding in de weg kunnen zitten.). Klik hier.
‘Mijn peuter heeft een driftbui! Wat nu?’ | Minder driftbuien in slechts 5 stappen.’ Klik hier
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.

Literatuur gebruikt voor dit artikel:
– ‘Hoe om te gaan met een brutaal kind‘. Nationale Hulpgids.
– M. Schiet. (2007). Opvoedencyclopedie. The House of Books: Vianen/Antwerpen.

logo_akse_coaching_klein_nieuw

Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

Hoe leer je je kind om rekening te houden met anderen? (5 tips om sociale vaardigheden te stimuleren)

kinderen_overleggen_luisteren_naar_elkaarVoor kinderen kan het soms best lastig zijn om met andere kinderen om te gaan, om samen te spelen en om dan ook nog eens rekening te houden met de ander. Deze vaardigheden vallen natuurlijk onder de noemer ‘sociale vaardigheden’. Gelukkig zijn sociale vaardigheden over het algemeen goed aan te leren en kun je er als ouder je steentje aan bijdragen om je kind ook op dit gebied het een en ander te leren.
Als je met onderstaande tips aan de slag gaat, verwacht dan geen wonderen (op te korte termijn). Je kind heeft voldoende tijd nodig om deze nieuwe vaardigheden aan te leren. Dat gaat nou eenmaal met vallen en opstaan. Gun je kind die tijd.
Als ik het heb over sociale vaardigheden, die kinderen vaak nog moeten leren, dan bedoel ik:
– Vriendelijk zijn, bijv. iemand gedag zeggen
– Anderen helpen (en dan ook geduld uitoefenen)
– Iemand aankijken (en naar hem luisteren) als hij met je praat
– Even wachten met praten als je ziet dat de ander bezig is of met iemand anders praat
– Aandacht hebben voor de gevoelens van anderen
– Op je beurt wachten als je een spelletje speelt
– Vragen wat de ander graag zou willen (in plaats van doen of opleggen wat je zelf wilt)
Etc.
kindjes_spelen_jongen_zwaait
Bij deze ‘sociale vaardigheden’ zitten onderliggende vaardigheden, namelijk perspectief nemen, je inleven in de ander, je kunnen verplaatsen in de ander. Jonge kinderen kunnen zich soms wel al in de ander inleven, maar nog lang niet altijd. En voor sommige kinderen – ook oudere – is het vaak nog onmogelijk om op die vaardigheid te kunnen handelen. Kinderen, die naar de basisschool gaan, leren langzaam maar zeker steeds beter om hiermee om te gaan.

Om rekening te kunnen houden met anderen, is het dus nodig dat je je inleeft in de gevoelens en behoeften van anderen. Als je dat naar je kind vertaalt, dan moet hij:

– Gevoelens van zichzelf begrijpen (inzicht hebben in zijn eigen gevoel en kunnen vertellen hoe hij zich voelt).
– Gevoelens van andere kinderen begrijpen (zien hoe de ander zich voelt en hierop kunnen reageren).
– Begrijpen dat zijn gedrag invloed heeft op hoe de ander zich voelt (een klasgenoot wil niet met hem spelen als hij alleen doet wat hij zelf wil).
– Begrijpen waarom een ander kind zo doet in een bepaalde situatie (een kind dat niet mee mag doen, is daar verdrietig over en loopt boos weg).

jongens_vechten_met_elkaar_bank


Bij kinderen, die dit moeilijk vinden, zie je vaker problemen op sociaal gebied:
ze hebben weinig vrienden, worden vaker afgewezen en zijn minder populair bij hun leeftijdsgenoten.

⇒ Vandaar dat het goed is om je kind hierbij te helpen, zodat je kind er zo min mogelijk problemen mee heeft.

 


logo_groot_paars

Heb je een kleine of grote opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil? Neem dan contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.




Hoe kun je er nou concreet voor zorgen dat je kind meer rekening houdt met andere kinderen of volwassenen?
Start met deze 5 tips.

1. Benoem zelf goede dingen van andere mensen.

moeder_zoon_knuffelWe praten allemaal wel eens over andere mensen. Daarmee bedoel ik trouwens niet per se roddelen of kwaadspreken. Je kunt namelijk heel feitelijk vertellen wat iemand gedaan of gezegd heeft.

Om je kind een positief beeld van andere mensen te geven, is het goed om op een positieve manier over andere mensen te praten. Je kunt je kind er bijv. attent op maken dat iemand iets goeds of aardigs gedaan heeft.
Bijv. ‘Ik zag dat Kees vandaag de hond uitliet van de buurvrouw. Ze is ziek, dus ze kan die hulp goed gebruiken. Wat aardig dat Kees dat voor haar doet.’

In het verlengde hiervan ligt natuurlijk dat je probeert te voorkómen dat je zelf veel kritiek levert op anderen. Wanneer je in het bijzijn van je kind steeds kritische, sarcastische of negatieve opmerkingen maakt over anderen, dan krijgt je kind het idee dat het normaal is om op die manier over anderen te praten. Benoem dan ook vooral de goede eigenschappen van andere mensen of zeg iets positiefs over wat de ander gedaan heeft.
Bijv. ‘Ik zag dat Emma een nieuwe jurk aan had vandaag. Die stond haar leuk.’

2. Geef je kind de mogelijkheid om iets voor iemand anders te doen.
meisje_doet_was_in_wasmachineIn en om het huis zijn er altijd genoeg klusjes te doen. Je kind kan er meestal al goed aan meehelpen. Zo kan je zoon of dochter mooi een steentje bijdragen aan het huishouden. Je kind leert ook hierdoor om op een goede manier samen te werken en bij te dragen aan een groter geheel.
Bijv. Jonge kinderen kunnen in de herfst bijv. goed blaadjes in een doos of mand verzamelen en samen met jou naar de bladkorf brengen. Oudere kinderen kunnen meehelpen met het dekken of leegruimen van de tafel, met het vouwen van de was. Kinderen van nagenoeg alle leeftijden kunnen hun eigen speelgoed opruimen; soms natuurlijk het liefst met een beetje hulp.
Je kunt ook stimuleren dat je kind iets voor iemand anders (buiten het gezin) doet. Als je kind iets van iemand heeft gekregen, kunnen jullie samen nadenken over hoe hij iets terug kan doen. Als hij ergens is waar hij iets krijgt, kun je hem er aan herinneren dat hij misschien kan vragen om ook iets voor zijn vriend(innet)je mee te nemen. Uiteraard zeg je dit op een vriendelijke manier tegen je kind.
Bijv. ‘Kijk, die meneer is appels uit aan het delen. Als je wil, mag je best gaan vragen of je er ook eentje mag. Misschien mag je er zelfs één voor Jaap meenemen?’

3. Laat je kind merken dat je vriendelijkheid en behulpzaamheid op prijs stelt.

moeder_geeft_dochter_een_kusOp het moment dat je merkt dat je kind vriendelijk is tegen iemand anders of een ander helpt, dan is het goed om daar wat van te zeggen. Geef aan dat je het fijn vindt dat hij zo aardig is of dat hij de ander helpt. Dat zal er voor zorgen dat je kind dat vaker gaat doen. Op die manier merkt je kind ook dat hij een ander blij kan maken door iets voor hem/haar te doen.
Bijv. Kinderen vinden het fijn om je te helpen als je je niet zo lekker voelt. Als je kind je dan wat drinken komt brengen, zeg dan ‘Wat fijn dat je me wat drinken komt brengen nu ik me niet zo lekker voelt. Ik vind het fijn dat je aan me gedacht hebt.’

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.



4. Maak je kind bewust van de gevoelens van anderen.
Het is belangrijk voor je kind om zich bewust te zijn van de gevoelens van anderen. Maak je kind bewust van wat het effect van zijn woorden of handelingen kan hebben voor een ander. Als je hoort dat iemand iets onaardigs tegen iemand anders zegt, kun je dat (evt. op een later tijdstip) met je kind bespreken.
Bijv. Ik hoorde dat Pim tegen Stijn zei: ‘Als je niet m’n veters voor me strikt, dan speel ik nooit meer met je. Als iemand dat tegen jou zou zeggen, hoe zou jij je dan voelen?’.

meisje_buitengesloten_pesten

Je kunt je kind ook leren dat hij bepaalde gedragingen beter achterwege kan laten, juist in verband met het effect dat het op de ander kan hebben.
Bijvoorbeeld: een ander uitlachen, benadrukken dat de ander iets niet kan (en jij wel), de ander ongevraagd op zijn fouten wijzen etc.
Leer je kind dat het niet erg is om fouten te maken; je kunt juist veel van je fouten leren. Én je kunt iemand – die een foutje maakte of zich vergiste – natuurlijk altijd (op een fijne manier) helpen.
LET OP: Hoewel het belangrijk is dat je kind leert om rekening te houden met de gevoelens van anderen, hoeft hij zijn eigen gevoelens natuurlijk niet helemaal weg te cijferen. Probeer daar een goede modus in te vinden.

5. Stimuleer je kind om het weer goed te maken.

Er zal altijd wel eens iets gebeuren, waardoor je kind iets bij een ander doet wat niet goed was. Je kind zal een ander kind wel eens pijn doen, iets afpakken of ruzie maken. Deze handelingen hebben natuurlijk gevolgen en het is belangrijk dat je kind dat leert. En natuurlijk óók dat hij iets van die gevolgen leert.
jongen_sorry_op_papier.jpg

Als je kind iets verkeerd gedaan heeft, willen we vaak het liefst dat hij sorry zegt. Sorry zeggen werkt echter alleen als je kind het meent en als hij doorheeft dat hij iets verkeerd heeft gedaan waardoor hij de ander onrecht heeft aangedaan. Toch merk je in praktijk dat dat vaak wat teveel gevraagd is voor je kind.

Je ziet echter vaker dat kinderen zich in zo’n situatie gaan terugtrekken; ze durven bijna niks meer te zeggen, laat staan dat ze ‘sorry’ zeggen. Je kind heeft dan waarschijnlijk wel spijt van wat hij gedaan heeft en hij voelt zich er op dat moment absoluut niet prettig bij, schaamt zich er misschien wel voor óf hij is geschrokken van de (boze) reactie uit de omgeving.

Wat in zo’n geval vaak beter helpt, is om aan je kind te vragen op welke manier hij het weer met de ander kan goedmaken, dus hoe hij de situatie kan oplossen. Als je kind dan voorstelt om ‘over de pijn te aaien’ of ‘het speelgoed weer terug te geven’ dan zijn dat ook al goede alternatieven die je kunt inzetten in de plaats van het (gedwongen) ‘sorry zeggen’. Je kind zegt dan niet ‘sorry’ met woorden, maar met daden.

gezin_happy2Als je kind in zo’n situatie wél sorry zegt, dan kan dat soms onbevredigend aanvoelen. Het ligt namelijk helemaal aan de toon waarop je kind ‘sorry’ zegt. Als je kind alleen maar ‘sorry’ zegt omdat het van jou moet, dan komt het er vaak geforceerd uit, maar helaas niet gemeend…
Wat je in zo’n situatie eigenlijk graag wil, is dat je kind het niet nog eens doet en het liefst hoor je dan ook een oprecht: ‘sorry, ik zal het niet meer doen.’

TIP: Ga eens bij jezelf na of je tevreden bent met het ‘sorry zeggen’ van je kind. Is het oprecht? Meent je kind het in die situatie? Zo ja, blijf dat dan vooral doen. Zo niet, dan is het voor je kind waarschijnlijk beter (of prettiger) om je kind ‘in daden’ sorry te laten zeggen.

Rond het goed af
kinderen_maken_ruzie_om_xylofoon_ouders_op_bankKom wel nog – op een later moment, waarop je kind weer rustig is – terug op het voorval en leg dan uit dat we ‘met z’n allen hebben afgesproken dat je in zo’n situatie sorry zegt’ en dat je graag ziet dat je kind dat ook doet. Als je dat op een neutrale manier kunt uitleggen zonder dat je het je kind oplegt, dan is de kans groot dat je kind dat de volgende keer gaat proberen. Lukt dat niet, dan is het prima ook je kind het ‘in daden’ te laten oplossen.
Lees hier meer over ‘sorry zeggen’.


Wil jij ook Joyce’ waardevolle opvoedtips ontvangen?
tip_gezinHelemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


Wil je graag reageren op dit artikel? Dat mag!
Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

Heb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op. Je vindt m’n contactgegevens hieronder.
joyce_rosegrijs_staand_c

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2017-2018. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.
Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

Lees verder over gerelateerde thema’s:
– ‘Hoe verbeter je het zelfvertrouwen van je kind?’ (Over: 4 ingrediënten voor een gezonde dosis zelfvertrouwen.) Lees dit artikel.
– Help, mijn kind liegt. Wat nu? (Over: Hoe je je kind leert om eerlijk tegen je te zijn.) Lees dit artikel.
– Samen spelen, samen delen? – 5 tips om je kind te leren om met andere kinderen te spelen. Lees dit artikel.
– ‘Ik zei toch sorry!’ (Over: Hoe je je kind oprecht sorry leert zeggen.) Lees dit artikel.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed.

Joyce gebruikte o.a. onderstaande referenties voor dit artikel:
– Sanders, M.R., Markie-Dadds, C., & Turner, K.M.T. (2007). Tipsheet ‘Zelfvertrouwen en sociale vaardigheden bij kinderen stimuleren’. The University of Queensland: Australia.
– Schollaart, D. Hoe leer ik mijn kind rekening te houden met anderen? Apetrotse kinderen. Lees dit artikel.
– van Thiel, N. Rekening houden met de ander. J/M Ouders. Lees dit artikel.

logo_akse_coaching_groot_nieuwGa (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

‘Ik moet het mijn kind eerst 10x vragen…’ – Hoe je je kind in 5 stappen leert om beter naar je te luisteren.

Ouders vertellen me vaak dat ze moeite hebben om hun kind naar hen te laten luisteren. Hun opvoedvraag ziet er bijvoorbeeld als volgt uit:

mama_kind_oren_dicht‘Ik moet m’n zoon bijna alles zo’n 10 keer vragen voordat hij doet wat ik hem vraag. Bijvoorbeeld: ‘trek je jas aan’, ‘ga eens recht zitten’, ‘kom eens hier’, ‘geef dat speelgoed terug’, ‘stop met schreeuwen’ etc. Soms heb ik het idee dat hij me echt niet hoort, dus dat ik zijn aandacht niet heb of krijg, maar soms heb ik ook het idee dat hij me bewust negeert en er geen zin in heeft om naar me te luisteren. Het enige wat dan helpt, is dreigen (‘ik tel tot 3’, ‘als je nou niet snel je schoenen aan doet, dan ga je maar niet mee’, ‘als je nu niet luistert, dan zet ik je in de hoek’, ‘als je je bord niet leeg eet, dan krijg je geen toetje’ etc). Ik weet dat dreigen met straf niet de goede manier is, maar anders lukt het gewoon niet… Hoe kan ik dat nou anders aanpakken? Hoe laat ik m’n kinderen iets doen zonder dat ik m’n vraag zo vaak moet herhalen, zonder dat ik steeds bozer wordt, m’n stem ga verheffen en moet gaan dreigen met straf?’

 

Veel ouders kampen hiermee, dus als je dit voorbeeld herkent, dan ben je echt niet de enige. Ouders willen graag dat hun kind iets doet als ze het hem vragen, maar hij lijkt het maar niet te willen doen, hoe je het als ouder ook vraagt… Of hij doet het alleen als je het herhaaldelijk vraagt, gaat dreigen, je stem verheft en ga zo maar door.

 

Waarom luistert je kind eigenlijk niet naar je?
Je kind heeft door dit soort situaties onbewust iets van jou (of je partner) geleerd: ‘Als mama (of papa) me iets vraagt, hoef ik niet meteen te reageren, want dan gebeurt er in principe toch niks. Pas als ze boos wordt of gaat schreeuwen, moet ik aanstalten maken om te doen wat ze vraagt, anders krijg ik misschien straf.’

Oftewel: je kind is er inmiddels aan gewend dat hij pas hoeft te reageren op het moment dat jij je stem gaat verheffen of je gaat dreigen. Je kind hoeft dus ook eigenlijk niet eerder te reageren, want er volgen – tot aan het schreeuwen – toch (nog) geen consequenties…

Voor de duidelijkheid: natuurlijk denkt je kind dat niet bewust of zo ‘berekenend’ als ik het hier beschrijf, integendeel! Je kind is zich daar totaal niet van bewust. Het heeft het impliciet geleerd, maar ook onbewust en impliciet leren kan dit soort situaties veroorzaken. 

 

⇒ Wat kun jij als ouder doen om deze situaties minder vaak voor te laten komen?
Hieronder lees je hoe je je kind in 5 stappen leert om beter naar je te luisteren.

 

– STAP 1: Ga met elkaar ‘in gesprek’ over de lastige situatie.
Ga op een rustig moment met het hele gezin ‘om tafel’ zitten en leg aan je kind(eren) uit waar je mee zit en welke lastige je situatie je wilt aanpakken. Kies één situatie uit, waar je als eerste aan wilt werken.

 

Bij zo’n gesprek mogen 2 onderdelen niet ontbreken:
(1) Geef aan wat jij en je partner graag zien dat je kind (wél) doet in die ene situatie.
Zorg er voor dat het gedrag is dat je kind redelijkerwijs moet kunnen uitvoeren. Het moet passen bij z’n leeftijd en bij wat hij kán.

(2) Leg uit wat er gebeurt als je kind zich niet aan de afspraak houdt, dus spreek af welke consequentie er volgt als hij niet luistert.  Door dit expliciet uit te leggen en af te spreken, weet je kind precies wat hij van jou kan verwachten.

 


joyce_grijs_aanjou_1

Luistert je kind niet goed naar je en wil je dat graag veranderen?
Wil je kind niet eten of slapen en maak je je daar zorgen over?
Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een oplossing voor wil?
⇒ Neem dan contact met Joyce op.

Wil je eerst meer over Joyce Akse en/of haar bedrijf weten?
Lees dan hier meer over haar achtergrond.


 

 

vader_praat_met_zoon– STAP 2: Ga op zoek naar ‘goed gedrag’ van je kind.
Let in de tijd na het gesprek heel goed op je kind en probeer hem er op te ‘betrappen’ wanneer hij het (helemaal of deels) goed doet. Zodra die situatie zich voordoet, zeg je dat tegen je kind.

= Geef dan vooral aan wat er juist wél goed ging; op die manier geef je hem eigenlijk een specifiek compliment.
= Geef ook aan dat je het fijn dat je kind moeite doet om zich aan jullie afspraak te houden en dus echt probeert om naar je te luisteren. Dit stimuleert je kind enorm om dat vaker te gaan doen.

 

– STAP 3: Wat doe je als je kind toch niet luistert?
Je hebt je kind één keer iets gevraagd om te doen, maar hij luistert niet naar je.
Bijvoorbeeld: ‘Emma, je mag niet met je pop gooien. Stop alsjeblieft met gooien. Je kunt de pop wel knuffelen of in haar bedje leggen.’

Ik leg de vervolgstappen hieronder uit aan de hand van Emma, die met haar pop speelt. De volgende stappen doorloop je steeds heel consequent op momenten dat je kind niet naar je luistert:

[A] Je herhaalt je vraag en voegt er een consequentie aan toe. Die consequentie is altijd redelijk en volgt logischerwijs uit de situatie.
Bijvoorbeeld: ‘Emma, ik zei net dat je niet met de pop mag gooien, maar je doet het nu toch. Als je nog eens met de pop gooit, pak ik haar af en mag je er even niet meer mee spelen. Volgens mij heeft de pop honger. Wil je haar een flesje geven?’

[B] Je kind weet nu wat de consequentie is als ze doorgaat met gooien. Als ze daarna toch nog eens met haar pop gooit, dan volgt onvermijdelijk jouw consequentie. Het heeft nu geen zin om de consequentie nóg eens te herhalen of om iets anders te zeggen. Het enige dat je nu kunt doen, is je aan je eigen afspraak houden.
Je probeert haar trouwens ook steeds op andere gedachten te brengen door alternatieven aan te dragen en door aan te geven hoe ze wel op een leuke manier met haar pop kan spelen.

[C] Ondanks je waarschuwing gooit ze toch nog eens met haar pop, dus jij pakt de pop weg. Dat hoeft in eerste instantie maar heel kort te zijn, dus 2-5 minuten. Zodra die tijd om is, geef je de pop terug (niet eerder, niet later!). Ze krijgt daarna opnieuw de kans om te laten zien dat ze op een leuke manier met de pop kan spelen.

[D] Mocht ze kort daarna toch weer met de pop gooien, dan begin je in principe weer bij A. Zodra je dan bij B uitkomt, volgt opnieuw een consequentie, maar nu een die langer duurt. Je pakt de pop dan voor een langere tijd weg, bijv. 15-30 min. Na die tijd geef je de pop weer terug.

Zodra je kind bij één van deze stappen naar je luistert, laat je meteen merken dat dat precies de bedoeling was. Je geeft je kind dan direct een specifiek compliment.

 


fb_cursus_help_mijn_kind_luistert_niet
Cursus ‘Help, mijn kind luistert niet!?’
Wil je graag weten hoe je ervoor zorgt dat je kind beter én sneller naar je luistert? Natuurlijk op een positieve, liefdevolle en constructieve manier.

=> Dan is deze cursus precies wat je zoekt.
=> Vraag nu GRATIS Les 1 van deze cursus aan.

Lees hier wat je allemaal van deze cursus mag verwachten.


 

– STAP 4: Blijf rustig en blijf vertrouwen houden.
moeder_praat_met_zoonProbeer in dit soort lastige situaties – of misschien wel juist in deze lastige situaties – rustig te blijven. Als jij als ouder rustig blijft, geef je je kind niet alleen een goed voorbeeld, maar zal je kind ook beter naar je luisteren (dan wanneer je schreeuwt). Je zult merken dat je neiging om te gaan schreeuwen minder wordt als je deze stappen steeds op dezelfde manier doorloopt. Je hebt namelijk een duidelijk stappenplan en je weet wat je wanneer doet. Die duidelijkheid geeft jou na een tijdje meer rust en vertrouwen.

 


joyce_rosegrijs_staand_c

Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?
Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 


– STAP 5: Geef jezelf en je kind voldoende tijd om aan jullie nieuwe afspraken te wennen.

Zodra je met deze aanpak aan de slag gaat, zul je merken dat er dagen tussen zitten dat het ontzettend goed gaat. Je bent dan erg blij dat je de afspraken met je kind hebt gemaakt en je merkt dat je weer op een positievere manier naar je kind kunt kijken; dat laatste schiet er nl. vaker bij in als je het gevoel krijgt dat je kind maar niet naar je wil luisteren.
Tot 3 tellen of dreigen met een consequentie (maar niet uitvoeren) is met dit stappenplan niet meer aan de orde, want je voert de consequentie uit als je kinderen niet luisteren.


moeder_piekert_kind_met_knuffelHelaas zullen er ondanks deze duidelijke stappen nog steeds dagen tussen zitten, waarop het totaal niet lekker loopt.
Je kind wil ondanks jullie afspraken maar niet naar je luisteren; en dan niet naar één ding dat je van hem vraagt, maar eigenlijk gewoon naar niks…
Vaak gebeurt dat op momenten waarop je kind ontzettend moe is of enorme honger heeft.


Je verliest op zulke dagen gemakkelijk het vertrouwen in jullie aanpak
en je krijgt de neiging om te concluderen dat de aanpak niet werkt en om op zoek te gaan naar een nieuwe aanpak. En natuurlijk mag je altijd een andere aanpak gaan proberen, maar houdt dan wel rekening met deze kanttekening: geef elke aanpak die je kiest min. 3 weken de kans en dan bedoel ik dat je die aanpak in die periode ook consequent volhoudt. Pas als je deze (of een andere) aanpak écht de kans geeft, kun je zeggen of de aanpak werkt (of niet).

Je mag na die periode uiteraard ook concluderen dat jij de aanpak niet prettig vindt of dat deze aanpak niet bij jou of je gezin past. Als je wil, help ik je dan graag op weg met een andere aanpak, want er komt natuurlijk nog meer kijken bij ‘niet luisteren’ dan alleen het volgen van deze stappen…

Hopelijk wordt uit dit artikel duidelijk dat dit stappenplan er op gericht is om je kind steeds de kans te geven om naar je te luisteren en om het opnieuw te proberen. Iedereen verdient een nieuwe kans om te laten zien dat hij het kan; je kind dus ook! Door je kind steeds weer (en oprecht) die nieuwe kans te geven, zal je kind het daadwerkelijk gaan leren; niet meteen, maar wel na een relatief korte periode. Als je dit stappenplan consequent doorloopt, dan merk je zelfs al na een aantal dagen dat je kind beter naar je luistert en eerder doet wat je vraagt; dat zijn tenminste de ervaringen van de ouders, die ik heb mogen coachen.

 

vader_helpt_zoon_huiswerk_schrijvenMAAR, er zijn naast dit stappenplan nog andere elementen nodig in je opvoeding, die er net zo goed aan bijdragen dat je kind beter naar je luistert. Eén van die elementen is bijv. om door de dag regelmatig positieve aandacht aan je kind te geven.

 

Daarnaast past dit stappenplan niet bij alle gedrag; als je kind bijv. zeurt of gekke gezichten snijdt, dan kun je beter een andere aanpak gebruiken. Als je kind anderen pijn doet of ander heftig gedrag laat zien, dan geldt ook weer een andere aanpak… Het moge duidelijk zijn dat opvoeden maatwerk is en dat het belangrijk is om goed op je kind te letten om te zien welke aanpak het meest passend is.

⇒ Wil je thuis actief met dit thema aan de slag én er voor zorgen dat je kind beter & sneller naar je luistert?
Dan is mijn waardevolle en uitgebreide cursus ‘Help, mijn kind luistert niet!?’ echt iets voor jou.
Je leest er hier meer over.

Wil je reageren op dit artikel?
Ga dan naar m’n Facebook-pagina en laat daar een bericht achter.

 



Wil jij ook Joyce’ waardevolle opvoedtips als eerste in je mailbox ontvangen?
tip_gezin
Helemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend.

Je leest er hier meer over.


 

joyce_rosegrijs_staand_cIk hoop van harte dat je op een goede manier met deze informatie aan de slag kunt. 

Heb je hier vragen over, wil je meer weten over dit thema of heb je een andere opvoedvraag?
Neem dan contact met me op.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

 

 

 

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

 

© 2015-2019. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

 

Als je het thema ‘leren luisteren’ interessant vindt, lees dan ook eens één van deze artikelen:
– ‘Hoe voorkom je dat je kind niet naar je luistert?’: Klik hier.
– ‘Je kind straf geven: Hoe het niet moet’: Klik hier.
– ‘Straf geven: 2 valkuilen en 5 tips’: Klik hier.
– ‘Nee, niet doen, dat mag niet’: Klik hier.
Klik hier om meer GRATIS opvoedtips van Joyce te lezen, o.a. over (leren) luisteren, eten en slapen. 

 

logo_akse_coaching_klein_nieuw=> Ga (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

‘Hoe voorkom je dat een restauranteigenaar zich met jouw kind bemoeit…?’ – 5 tips om gezellig met je kind in een restaurant te eten

Jmeisje_beteutert_wrijft_in_ooge zit vast ook wel eens gezellig met je kind in een restaurant. Stel nou dat je kind nog klein is, een peutertje van zo’n 2 jaar oud. Het is lekker druk in het restaurant en voor je dochtertje begint het echt etenstijd te worden. En dat betekent dat ze begint te zeuren, te huilen, niks is meer goed. Ze wil gewoon eten en dat wil ze nu. Jullie bestellen gauw 3 pannenkoeken. De serveerster probeert wel nog met jullie mee te denken en geeft aan dat het best even kan duren voordat de pannenkoeken klaar zijn, maar dat maakt jullie niks uit. Jullie hebben je dochtertje namelijk beloofd dat jullie pannenkoeken gingen eten en jullie komen graag je belofte na. Alleen blijkt na een tijdje dat de pannenkoeken inderdaad echt lang op zich laten wachten. Dat zorgt er voor dat jullie dochter blijft zeuren en huilen; dat minuutje huilen wordt 5 minuten, een kwartier, een half uur… En tot overmaat van ramp valt dan ineens de restauranteigenaar vreselijk uit naar jullie dochter. Jullie dochter is dan wel ineens stil en met haar het hele restaurant…

Je herkent dit verhaal misschien wel uit de media, want dit overkwam een ouderpaar met hun kindje vorige week in Maine, USA (lees hier het AD-artikel, dd. 21-7-’15). Het lijkt mij persoonlijk één van de gênantste dingen, die je als ouder kan gebeuren. Je wilt gezellig ergens gaan eten met je gezin; je hebt je kindje belooft om pannenkoeken te gaan eten. Helaas zat het jullie op de heenreis niet mee: jullie waren redelijk op tijd vertrokken, maar eenmaal op weg moesten jullie terug naar huis want in de hectiek van het vertrek waren jullie de luiertas vergeten; daarna konden jullie geen parkeerplek vinden, moesten jullie in het restaurant wachten totdat jullie een tafel kregen, totdat een serveerster de bestelling kwam opnemen en ga zo maar door. En ondanks al je inspanningen om nog enigszins op tijd te kunnen eten, lukt dat niet en gaan buitenstaanders zich ook nog eens met jouw kindje bemoeien…

Je kunt je dochtertje op zo’n moment heel goed begrijpen: ze heeft honger (dat heb je zelf inmiddels ook) en ze wil graag eten. Maar je weet ook dat je kind moet leren om te ‘wachten’. Dat kan het – zo jong als ze is – alleen nog niet goed en helaas is dit één van de momenten waarop ze het – noodgedwongen – leert. Je wilt haar in deze situatie ook niet teveel aandacht schenken, waardoor het zeuren en huilen alleen maar erger zou worden…

restaurant_druk_vol_gastenMaar je begrijpt de mensen om je heen ook heel goed: je bent je er namelijk heel erg van bewust dat er om je heen allemaal mensen rustig zitten te eten en willen genieten van hun avondje uit en van het lekkere hapje dat ze besteld hebben. Om tijdens dat etentje naar een huilend kind te moeten luisteren, is nou niet bepaald een pretje. En dat bewustzijn bereikt z’n top als de restauranteigenaar door het restaurant gaat schreeuwen om op die manier het huilen van jouw kind een halt toe te roepen. De restauranteigenaar bereikt daarmee wel wat ze wil – je dochtertje wordt stil – maar om nou te zeggen dat dat de manier is…?

Ik zal in dit conflict trouwens geen partij kiezen. Ik heb geen idee hoe het precies verlopen is en de verhalen van de ouders en van de restauranteigenaar lopen in de media aardig uiteen. Ik kan dan ook niet inschatten wie in deze situatie het meeste recht van spreken heeft.

In dit artikel geef ik je wel een aantal tips, waarmee jij kunt voorkomen dat een restauranteigenaar naar jouw kind begint te schreeuwen, dat andere restaurantbezoekers (te) veel last hebben van het gedrag van je kind en zodat jij gezellig en ontspannen met je partner en je kind in een restaurant kunt eten; dus ook als je kind nog jong is en ook als hij al honger begint te krijgen…

Hieronder lees je 5 tips voor een gezellig etentje in een restaurant, samen met je kind(eren):

1. Bereid je vertrek naar het restaurant voor
zappelin_vakantie_doeboekJe weet wat er bij jullie vertrek vanuit huis komt kijken: je weet wat je nodig hebt, leg jassen en zet schoenen al voor iedereen klaar, pak alle benodigdheden zoals een luiertas en handtas ruim van te voren in. Dat hoeft in principe nl. niet te wachten tot het laatste moment.
Je weet ook dat er bij een restaurantbezoek momenten komen, waarop jij en je kind moeten wachten en wachten is nou eenmaal niet leuk (beter gezegd: voor een kind is wachten saai en vervelend), helemaal als je honger hebt! Neem voor je kind dan ook (klein) speelgoed mee. Dat kan eigenlijk van alles zijn (bijv. een kleurboek met potloden of stiften, een lees- of doeboek, blokken, een pop, auto’s etc.), zo lang hij het maar leuk / interessant vindt en hij er voor zich op tafel mee kan spelen. Ga er alvast vanuit dat jij je kind op gang moet helpen (en evt. bezig moet houden), vooral als je kind nog jong is. Naarmate je kind ouder wordt, zal dat laatste steeds minder het geval zijn. Stel je er ook op in dat een diepgaand gesprek met je partner er waarschijnlijk niet van zal komen; mocht dat overigens wel lukken, dan is dat zeker mooi meegenomen!

Weet je kind eigenlijk wat er van hem verwacht wordt als hij in een restaurant zit?
Doe het ‘in een restaurant eten’ thuis eens na als je aan tafel zit te eten. Maak er een spelletje / toneelstukje van. Thuis kun je namelijk goed oefenen om even te wachten voordat het eten komt, je kunt als ‘serveerster’ alvast de bestelling opnemen, eerst wat drinken gaan brengen en daarna pas het ‘echte’ eten. Dit is ook een mooi moment om ‘netjes eten’ te leren; dus eten met bestek, niet met volle mond praten, aan tafel blijven zitten totdat (bijna) iedereen klaar is, met gewone stem praten (dus niet schreeuwen) etc. Als je deze afspraken thuis namelijk niet toepast, is het voor een kind vreemd om dat in een restaurant ineens wel allemaal te moeten doen.

2. Vertrek op tijd
peuter_bij_auto_klaar_voor_vertrekOp tijd vertrekken is met een gezin natuurlijk een hele uitdaging; dat zullen alle ouders kunnen beamen. In veel gezinnen is ‘vertrekken’ dan ook een vrij stressvolle bezigheid. Er is altijd nog wel iets dat op het laatste moment moet gebeuren: is het niet de luiertas, handtas of telefoon die je vergeet, dan is er wel iemand die nog gauw even naar de wc moet of een schone luier moet krijgen. Reken je daarom niet rijk maar ‘arm’ met je tijd. Als je denkt dat alle gezinsleden 10 min. nodig hebben om in de auto te zitten, reken dan vanaf nu het dubbele aan die tijd.

Zeg tegen je kind dat hij nog 15 min. de tijd heeft om zich klaar te maken óf om in de auto te zitten (ook als je kind nog niet kan klokkijken). Geef ook aan dat je verwacht dat hij in die tijd zijn jas en schoenen aan doet, zijn tanden poetst en naar de wc gaat. Al met al moet iedereen dus best veel doen… Houd de tijd en de voortgang dan ook goed in de gaten. Zeg ook wanneer iedereen nog 5 min. heeft, dan 2 min., nog 1 minuut. Dat hoef je natuurlijk niet als een ‘sergeant’ aan te pakken, maar ook op een rustige manier kun je zo iedereen bij de les houden.

 


jongen_eet_niet_welCursus ‘Eet met Plezier’
Joyce organiseert regelmatig de cursus ‘Eet met Plezier’. Deze is speciaal voor ouders van kinderen tussen 1-12 jaar. Het doel van deze cursus is om jou als ouder te leren hoe je je kind leert om gezond, gevarieerd en genoeg te laten eten.
Kijk hier of de cursus binnenkort ook bij jou in de buurt wordt gegeven. 


 

Reken ook de tijd voordat je bij een restaurant bent ruim in: je kunt onderweg om moeten rijden door een wegomleiding, de dichtstbijzijnde parkeerplaats kan vol staan, waardoor je langer naar een plek moet zoeken en langer nodig hebt om naar het restaurant te lopen, je moet onderweg misschien nog tanken etc. In het restaurant is het ook niet altijd vanzelfsprekend dat je meteen een tafel krijgt. Misschien moet je wachten totdat er een tafel vrij komt of duurt het even voordat de serveerster jullie de kaart brengt, om de drankjes vraagt of vraagt wat jullie willen eten. Allemaal aspecten die je zelf niet echt in de hand hebt, maar waar je je wel op kunt voorbereiden door voldoende tijd in te plannen. Op die manier probeer je in ieder geval aan tafel te zitten vlak vóór het moment dat je kind grote honger krijgt.

3. Wat doe je als je door omstandigheden toch later bent?
gezin_aan_tafel_blij_helpendZorg er voor dat je – just in case – kleine (gezonde) snacks in je tas hebt. Dat kan van alles zijn, bijv. stukjes komkommer of wortel, snoeptomaatjes, reepjes paprika, crackers etc. Zorg ook voor een drinkbeker met sap (liefst zonder suiker) of water. Dit is natuurlijk alleen bedoeld om het ergste hongergevoel weg te werken (dus geef alles met mate), dus niet om je kind een flinke portie te geven, zodat zijn honger weg is.

4. Laat de maaltijd niet te lang duren.
Als je weet dat je kind nog geen zitvlees heeft, dwing het dan niet om langer dan nodig is aan tafel te blijven zitten. Je maakt hier natuurlijk wel duidelijke afspraken over. Je kunt bijv. afspreken dat iedereen aan tafel blijft zitten totdat iedereen klaar is. Je kunt je natuurlijk afvragen of je oudste dochter van 6, die goed door eet, moet wachten tot je jongste van 2 ook eindelijk genoeg heeft gegeten… Maar alles staat en valt met wat jullie thuis afspreken, uitvoeren en dus ook in het restaurant kunnen aanhouden.

5. Wat kun je verder nog meenemen om het restaurantbezoek aangenaam te laten verlopen?
Ik vind het persoonlijk erg handig om vochtige doekjes (‘knoeidoei’ of ‘snoetenpoetsers’) mee te nemen. Daarmee veeg ik niet alleen de snoetjes en handjes van m’n kinderen schoon, maar ook de ergste vlekken op hun kleren en pak ik er de etensresten mee weg die op tafel, op hun stoel of op de grond terecht zijn gekomen. Nou zijn mijn kinderen de ergste knoeifase inmiddels wel ontgroeid, maar toch vind ik het een fijn idee om de tafel waar ik met m’n gezin heb gegeten weer redelijk netjes achter te laten. En natuurlijk mag je na afloop nog gewoon zien dat er een gezin gegeten en gesmuld heeft… 😉
Ook (wegwerp)slabbers vind ik nog steeds erg handig; het houdt de ergste vlekken tegen op de kleding van m’n kinderen en na het etentje neem ik ze weer (redelijk) schoon mee naar huis of naar de volgende bestemming.


ezineM’n e-zineabonnees ontvingen bij dit artikel ook nog eens 2 aanvullende tips om mn. lastige eters ook op vakantie lekker te laten eten én een aantal afspraken, die je wat betreft het wel/niet eten met je kind kunt maken.
=> Wil jij in het vervolg ook
alle opvoedtips van Joyce lezen?
Klik dan hier en meld je GRATIS én vrijblijvend aan voor Joyce’ e-zine, boordevol praktische opvoedtips; het e-zine verstuurt ze steeds op de 1e dag van de maand. Kort na je aanmelding ontvang je alvast haar Mini E-boek ‘5×5 OpvoedTips – Nóg meer genieten van opvoeden’ in je mailbox, zodat je meteen met de eerste praktische tips kunt beginnen. Ook het e-boek ontvang je GRATIS én zonder verdere verplichtingen.


Vind je het lastig om bovenstaande tips uit te proberen? Of heb je deze aanpak al vaker toegepast, maar heb je het idee dat deze bij jou niet werkt? Ben je op zoek naar aanvullende informatie en tips om op een goede manier op het vervelende gedrag van je kind te reageren? Neem dan contact met me op.

contactOm op een positieve manier op te voeden, heb je hierboven een aantal basale tips gelezen, die van toepassing zijn in een specifieke situatie. Hiermee kun je alvast aan de slag om de opvoeding van je kind aan te pakken. Daarnaast zijn er natuurlijk nog andere manieren om de opvoeding van je kind aan te pakken. Wil je graag weten welke manieren er nog meer zijn of wil je weten welke manier het best past jou en je kind past?
Neem dan contact met me op (via joyce@aksecoaching.nl of +31-6-11107102), zodat ik er – samen met jou – voor kan zorgen dat jouw kind de opvoeding krijgt die het verdient en die bij jou, je kind en je gezin past.

Wil je reageren op dit artikel of dit thema?
Zet je reactie dan onder dit artikel.

Wil je graag meer tips over leren luisteren en positief opvoeden?
Kom dan eens naar een lezing of workshop, die ik over dit thema houd. Klik hier om te zien wanneer de volgende thema-avond gepland staat en/of stuur een e-mail naar info@aksecoaching.nl om er een samen met mij te organiseren.

Het is natuurlijk ook mogelijk om ‘op maat’ adviezen te krijgen in een gesprek één-op-één; we plannen dan samen een kennismakingsgesprek (dat kan o.a. bij mij op kantoor of via Skype).

Ik hoop van harte dat je op basis van deze tips op een leuke manier aan de slag kunt met opvoeden én dat je opvoeding op een fijne, rustige en plezierige manier kan verlopen. Ik wens jullie veel plezier samen!

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

© 2015. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden. Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

logo_akse_coaching_klein_nieuw=> Ga (terug) naar de website van ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’.

3 Goede Voornemens voor Ouders (of: Hoe houd je het ouderschap goed vol?)

vuurwerk_hart2Traditioneel maken veel mensen aan het begin van het nieuwe jaar goede voornemens, jij misschien ook wel. Vaak gaan die goede voornemens over minder eten, meer bewegen, stoppen met roken, meer tijd besteden aan familie en vrienden etc. In de top 10 van ‘goede voornemens’ ontbreken echter goede voornemens, die te maken hebben met opvoeding en hoe jij als ouder omgaat met je kinderen.

Toch zijn er veel ouders, die graag hun opvoeding op een andere manier willen aanpakken. Hoewel m’n opvoedblogs vooral gaan over hoe je op een positievere manier met je kinderen kunt omgaan, zou ik je in dit blog graag een aantal suggesties willen doen, waardoor je als ouder nóg beter in je vel zit en je een nóg betere ouder kunt zijn.

pin_ac_zorg_goed_voor_jezelf

Hieronder vind je een lijst met 3 suggesties voor goede voornemens op het gebied van ouderschap:


– Goede voornemen 1: Zorg goed voor jezelf als ouder.
moeder_bubbelbad_proostHet is uiteraard belangrijk om goed voor je kind(eren) te zorgen, maar je kunt nóg beter voor anderen zorgen als je ook goed voor jezelf zorgt. Iedere ouder heeft behoefte aan ontspanning, vriendschap, intimiteit en tijd voor zichzelf en daar moet ruimte voor zijn. Als die ruimte er niet is, dan is het belangrijk dat die ruimte gemaakt wordt. Goed ouderschap betekent namelijk niet dat je je dag in dag uit voor je kind opoffert of dat je kind je hele leven bepaalt. Wanneer je eigen behoeften als volwassene worden vervuld, kun je veel makkelijker geduldig, consequent en beschikbaar zijn voor je kind.


DOEN:

Plan 1x per maand iets wat jij zelf leuk vindt om te doen. Denk dan aan een boek lezen, uitgebreid in bad gaan, naar jouw lievelingsmuziek luisteren, met een vriendin naar de bioscoop gaan of wat gaan drinken. Het maakt niet uit wat je wilt doen, als het maar iets is waardoor je je eigen batterij oplaadt.

 


joyce_grijs_aanjou_1
Luistert je kind niet goed? Eet of slaapt je kind slecht? Of heb je een andere opvoedvraag, waar je graag een antwoord of oplossing voor wil?

Lees dan hier hoe we dit samen kunnen oplossen of neem direct contact met me op.

Wil je eerst meer over mij en m’n bedrijf weten?
Lees dan hier meer over m’n achtergrond.


 


Goede voornemen 2: Ouderschap is teamwork.
man_vrouw_koffieOpvoeden is gemakkelijker als je als ouders goed met elkaar kunt samenwerken. Het is belangrijk dat jullie elkaar in de opvoeding niet afvallen en elkaar steunen bij het stellen van grenzen of als je je kind een opdracht geeft. Je mag het zeker met elkaar hebben over hoe je met de kinderen omgaat en welke grenzen je het liefst wil aangeven, maar doe dat niet waar de kinderen bij zijn.


Als je een andere opvoedingsaanpak wilt proberen, is het belangrijk om het daar (voor een groot deel) samen over eens te zijn.
Ook met andere personen, die betrokken zijn bij de zorg voor jullie kinderen (oppas, oma, leerkrachten), is het belangrijk om punten die voor jullie belangrijk zijn goed af te stemmen.


DOEN:

Plan een goed moment met je partner, waarop jullie samen ‘om tafel’ gaan zitten en (onder het genot van een lekker kopje koffie) bespreken wat jullie belangrijk vinden in de opvoeding van jullie kinderen. Zijn jullie tevreden over hoe jullie het aanpakken, wat gaat er goed in jullie opvoeding, wat waren (kleine of grote) succesmomenten, zouden jullie graag dingen anders willen doen, hoe willen jullie dingen anders aanpakken? etc. etc. Zeg ook eens tegen je partner wat je goed vindt aan de manier waarop hij/zij jullie kind(eren) opvoedt.

 

Je kunt dan ook bespreken waar je tegen aan loopt en wat je graag anders zou willen zien. Probeer dan ook samen een plan van aanpak te maken over hoe je dat kunt bereiken.
Als je hulp nodig hebt bij het opstellen van een effectief plan van aanpak, dan help ik je daar graag bij. Neem dan contact met me op. 
Daarnaast verloopt jullie dagelijkse ‘programma’ soepeler als jullie taken niet alleen in en om het huis, maar ook wat betreft de opvoeding eerlijk verdeeld zijn en als jullie als ouders daarin als team kunnen samenwerken. Het is van belang om elkaar onderling te steunen, zowel praktisch als emotioneel.


DOEN:

man_vrouw_overleg_aan_tafelMaak een lijst van de taken, die gedaan moeten worden en verdeel deze onder de gezinsleden, inclusief alle volwassenen en kinderen die oud genoeg zijn om mee te doen. Kijk bijvoorbeeld eens naar de spitsmomenten, zoals ’s ochtends voordat je kinderen naar school gaan (en jij op tijd op je werk wil zijn) of ’s avonds als de kinderen naar bed moeten. Kan je kind al zelf zijn kleren aantrekken of zelf zijn gymspullen bij elkaar zoeken? Bespreek samen wat een handige verdeling is, wie doet wat het liefst (of juist niet) of wie kan wat het beste / snelste. Deze verdeling hoeft uiteraard niet iedere dag hetzelfde te zijn.

 



20181030_ws_lerenluisteren_weert_02Wil je graag een thema-avond over opvoeden bijwonen?

Kijk dan in Joyce’ online Agenda voor een workshop, lezing of OpvoedParty bij jouw in de buurt.

Wil je Joyce graag uitnodigen om een thema-avond over opvoeden te geven?
Kijk dan hier voor mogelijke thema’s en/of neem contact met haar op.


 

– Goede voornemen 3: Ga er samen eens tussen uit.
man_vrouw_picknickIedereen heeft er af en toe behoefte aan om eens even weg te zijn zonder de kinderen. Dat is normaal en gezond! Als je regelmatig samen met je zoon of dochter geniet van voldoende positieve momenten en je zoon of dochter in goede handen is als jullie een weekendje weg zijn, dan komt hij/zij niets tekort als jij tijd voor jezelf neemt. Het gaat om de kwaliteit van de tijd die je met elkaar doorbrengt en minder om de hoeveelheid tijd.


DOEN:

Plan een dagje of weekendje weg samen met je partner (zonder de kinderen). Plan tijdens dat weekendje activiteiten, die jullie – voordat jullie kinderen hadden – erg leuk vonden om samen te doen.


Hoe nu verder? 

Zodra je merkt dat deze tips onvoldoende zijn en je het er als ouder en/of als persoon niet mee redt, dan is het belangrijk om hulp te vragen. Als je namelijk niet goed in je vel zit, is de kans groot dat je directe omgeving dat merkt. Je reageert bijvoorbeeld extra heftig als je kind iets ‘verkeerd’ doet omdat je denkt dat hij/zij het expres doet, bijv. om jou te pesten. Je kunt op zo’n moment overspoeld raken door je eigen emoties, waardoor je in je reactie op je kind misschien een grens overgaat en je er grotere schade bij je kind mee aanricht dan je ooit voor mogelijk had gehouden.

Van de andere kant kun je ook uitgeblust raken door jouw hele situatie: je voelt of denkt dan bijna helemaal niks meer. Je vindt niks meer leuk en het kan je ook nog maar weinig schelen. Je ziet niet meer wat je kind (of je partner) goed doet. Soms wil je niet eens meer bij je kind zijn. En als je toch bij hem/haar bent, dan ben je te opgebrand om actief genoeg toezicht te houden. Beide reacties zijn ontzettend schadelijk voor je kind (en voor de relatie met je partner). Trek daarom op tijd aan de bel en schakel op tijd de juiste hulp in.

 

Wil je graag reageren op dit artikel? Dat mag!
Welk van deze goede voornemens spreekt je het meest aan? Welk goede voornemen wil je vanaf vandaag gaan ‘uitproberen’? Heb je zelf nog goede voornemens op het gebied van ouderschap of opvoeding?
Zet jouw reactie dan onder dit bericht. Houd het wel constructief, liefst in de vorm van ‘Tips & Tops’. Dankjewel voor je medewerking!

 

 


Wil jij ook Joyce’ waardevolle opvoedtips ontvangen? tip_gezinHelemaal gratis en vrijblijvend. Klik dan hier.

Cadeau: Kort na je aanmelding van het e-zine ontvang je Joyce’ E-book ‘Nóg meer genieten van je kind – 5 x 5 OpvoedTips’ als cadeau. Dat is dus ook helemaal gratis en vrijblijvend. Je leest er hier meer over.


 

Heb je vragen over dit thema, wil je meer weten over het onderwerp of heb je een andere opvoedvraag? Neem dan contact met me op. Je vindt m’n contactgegevens hieronder.

joyce_rosegrijs_staand_c

Rest mij alleen nog om jou en je gezin veel geluk & gezondheid voor het nieuwe jaar toe te wensen.

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

http://www.aksecoaching.nl | info@aksecoaching.nl

© 2014 – 2019. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies.

 

Klik hier voor jouw dagelijkse portie OpvoedInspiratie op Facebook.

Referenties horend bij dit artikel:
– Sanders, Markie-Dadds, & Turner. (2009). Positief Opvoeden. Triple P International Pty. Ltd: Australia.
– Okma, K. (2013). De opvoedachtbaan, Over opvoeden en opgroeien. Stg. Nederlands Jeugdinstituut: Maartensdijk.
Klik hier voor meer waardevolle opvoedtips van Joyce, bijv. over (niet) willen luisteren, slapen of eten ed.


© De foto van Joyce Akse is gemaakt door Ilona Tychon Fotografie.

logo_akse_coaching_klein_nieuw
Ga (terug) naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.