Borstvoeding geven, kolven en werken: Hoe was dat voor mij? (Een persoonlijk verhaal)

logo_wereld_borstvoeding_week_2015Op het moment dat ik dit artikel schrijf, is het Wereld Borstvoeding Week. Nadat ik meerdere artikelen uit interesse over dit thema heb gelezen, bekroop me het gevoel dat ik ook eens over dit toch wat precaire onderwerp moest schrijven. Vaak las ik namelijk enerzijds over de kommer en kwel van borstvoeding of anderzijds juist over alle voordelen, de rose wolk en het ‘moeten’ van borstvoeding geven; zo ook over borstvoeding geven op het werk. Ik vind dat als tegengeluid aan het polariserende toch ook eens wat realismezin tegenover gezet kon worden. Ik probeer in dit artikel dan ook een realistische weergave te geven van hoe de situatie voor mij was. Zonder iemand te dwingen om ook borstvoeding te gaan geven, zonder mijn werkgever af te kraken en zonder andere negatieve geluiden voor dezen of genen te uiten… Ik houd het dan ook graag realistisch en neutraal. Saai…? Oordeel zelf maar… 😉
Lees ook eens het volgende artikel uit de NRC Next: ‘Daar zit je dan, met je moedermelk’ (5-8-’15; auteur: Hsin-Chi Berenst).

Naar aanleiding van een van de artikelen, die ik over dit thema had gelezen, vond ik dus een aantal aanknopingspunten, die ik op mijn eigen situatie kon betrekken en waarover ik graag wilde schrijven. Op die manier wil ik aanstaande moeders graag laten zien hoe de combinatie van borstvoeding geven, kolven én werken kan zijn. Niet te pessimistisch, niet te optimistisch, gewoon realistisch…

moeder_geeft_borstvoeding_babyNa de geboorte en het verlof van m’n eerste kindje startte ik bij een nieuwe werkgever. Toen ik hoogzwanger was, ben ik aangenomen en in diverse gesprekken had ik duidelijk aangegeven dat ik borstvoeding wilde geven. Dat betekende dus ook onder werktijd. Voor mij was borstvoeding geven eigenlijk nooit een discussiepunt, tenminste ik wilde het heel graag proberen en ervaren en ik zou wel zien hoe lang ik het volhield. Ik had mezelf vooraf dan ook geen termijn opgelegd en wilde kunnen stoppen op een moment waarop dat voor mij goed voelde. Zo gezegd, zo gedaan.
In de eerste week na m’n bevalling had ik de vele tips van m’n kraamverzorgende ter harte genomen en hield ik steeds een goed boek* bij de hand voor het geval er in mijn ogen iets niet helemaal lekker liep of als ik ergens meer informatie over wilde.

moeder_kolft_op_bankMijn werkgever destijds faciliteerde me in het feit dat ik borstvoeding gaf. Ik was de enige op de afdeling die borstvoeding gaf en dus onder werktijd moest kolven, maar dat was op zich geen probleem. Ik kon terecht in een vergaderkamer op momenten dat er geen vergaderingen waren. Gelukkig stonden er op de momenten dat ik moest kolven niet vaak vergaderingen gepland. Was dat wel het geval, dan week ik uit naar een andere ruimte; wat slechts een enkele keer is voorgevallen. De vergaderkamer had een raam, waardoor ik naar buiten kon kijken en omdat we op een hoge verdieping zaten, had ik geen ‘bekijks’ – behalve natuurlijk als de glazenwasser langskwam… 😉 Verder was er een kraan, stromend water, stoelen, tafels, verwarming en elektriciteit. Meer had ik niet nodig!
In het NRC NEXT-artikel las ik dat je op je werk ook nog een bed of bank zou kunnen eisen om te rusten, maar dat heb ik nooit nodig gevonden. Een stoel met tafel bij het stopcontact was wat mij betreft echt genoeg. 

kolven_werk_handen_vrijDaarnaast wist ik dat ik 2 uur per dag vrij mocht maken om te kolven. Toch heb ik die tijd nooit volledig gebruikt. Ik had wel vaste tijdvakken in m’n agenda geblokkeerd, maar dat waren tijdvakken van max. 30 min. per keer. Ik zorgde er steeds voor dat ik binnen dat half uurtje klaar was, wat me gelukkig goed lukte. Veel langer had ik niet nodig en zou me zelfs alleen maar (meer) stress opgeleverd hebben ten opzichte van m’n werk.
Het blokkeren van die tijd was overigens wel noodzakelijk; ging ik namelijk niet op die momenten kolven, dan had ik onherroepelijk een ‘lekkage’…

Gevoelsmatig was het voor mij niet altijd gemakkelijk om ‘even tussendoor’ m’n werk neer te leggen (terwijl er altijd veel te doen was) om dan te gaan kolven. Dat leverde bij mij weer een ander schuldgevoel op; niet ten opzichte van m’n kindje (lees daarover meer hieronder), maar naar m’n werkgever toe. En juist dat schuldgevoel zorgde er regelmatig voor dat ik langer doorwerkte.

Uiteraard waren er wel eens collega’s die vreemd opkeken als ik m’n melk in de koelkast ‘voor algemeen gebruik’ zette (in aparte potjes en ook nog eens in een aparte afgesloten plastic box; ik zorgde er in ieder geval voor dat m’n melk niet in aanraking kwam met andermans eten) of die per ongeluk – ondanks een hanger aan de klink – toch op de deur van de kolfruimte klopten. Gelukkig was op dat moment de deur op slot…

Voor mij waren er weer andere punten waar ik eigenlijk nog maar weinig over gelezen heb:

  1. Ik nam altijd behoorlijk wat spullen mee om te kunnen kolven, om de melk steriel en koel te bewaren, om al m’n spullen goed schoon te maken. Daarnaast hield ik zelf een uitgebreide administratie bij van welke borst ik had gekolfd, hoeveel cc ik had gekolfd, op welke datum etc. Ik nam dan ook dagelijks een grote extra tas mee naar m’n werk waar ik alle spullen in deed.
  2. kolven_werk_doorwerkenTijdens m’n werk kon ik me gelukkig heel goed concentreren en was ik nagenoeg niet met m’n kindje of met thuis bezig. Dat was tijdens het kolven wel anders: op die momenten was ik juist extra veel met m’n kindje bezig (het was voor de melkproductie bijv. goed om een foto van je kindje bij de hand te hebben) en werd daardoor soms overspoeld met schuldgevoelens, gemis ed. Geen pretje, kan ik je vertellen! Toch moest ik daarna weer de knop omzetten om gewoon verder te gaan met m’n werk. Ik merkte al gauw dat dat niet goed werkte voor mij en ben toen – tijdens het kolven – spullen van m’n werk mee gaan nemen, zodat ik tijdens het kolven gewoon door kon werken.


Al met al wilde ik het graag voor m’n kindje én voor m’n werkgever goed doen.
Ik wilde m’n kindje ondanks mijn lijfelijke afwezigheid toch zo veel en zo lang mogelijk borstvoeding geven en uit loyaliteit naar m’n werkgever en collega’s wilde ik dat zij zo min mogelijk last hadden van het feit dat ik er 2x per dag ‘legaal tussen uit kneep’. (Dat werd na verloop van tijd overigens nog minder. Toen hoefde ik nog maar één keer een half uurtje per dag te kolven.)

mama_knuffelt_met_zoonNa 7 maanden van borstvoeding geven (en kolven)** heb ik zelf de knoop doorgehakt om met borstvoeding te stoppen. De reden was voor mij heel simpel: ik wilde graag ‘m’n lichaam terug’ en zo veel mogelijk in haar oude staat (nou ja, voor zover dat nog kon natuurlijk…); deze beslissing had dus niks te maken met wel/niet kolven op m’n werk. De innige momenten tijdens het ‘live voeden’, die ik ondanks het kolven gelukkig ook nog vaak met m’n kindje had, heb ik daarna op een vergelijkbare manier kunnen ervaren tijdens het samen spelen, knuffelen etc.; nu nog steeds. En die momenten zijn wat mij betreft net zo goed bijzonder en heel erg waardevol!
joyce_grijs_aanjou_1

Met vriendelijke groet,
Joyce Akse

© 2015-2019. Joyce Akse/Akse Coaching, alle rechten voorbehouden.

Geschreven door Joyce Akse van Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies | http://www.aksecoaching.nl.

 


baby_happy01Wil je weten wat Joyce kan betekenen voor jou en je baby?
Klik dan hier
.

Wil je regelmatig nieuws en tips ontvangen over zwangerschap, baby’s, de kraamtijd en meer?
Volg ‘Blije baby & Blije ouders’ dan op Facebook.


 

 

Lees verder over gerelateerde thema’s:
– ‘Borstvoeding geven, kolven en werken: Hoe was dat voor mij? (Een persoonlijk verhaal)’. Klik hier.
– ‘Waarom huilt mijn kindje toch zo? Over: Hoe je huilen bij baby’s vermindert.’ Klik hier.
– ‘Wat je echt moet weten over het huilen, troosten en slapen van baby’s.’ [Interview met onderzoeker dr. Roos Rodenburg.] Klik hier
– 
‘5 tips om nóg beter met je baby, dreumes en peuter te communiceren.’ Klik hier.
Klik hier voor andere opvoedtips, bijv. over voeding, media, beweging ed. 


cropped-logo_akse_coaching_groot_nieuw.pngOp dit moment werk ik al enige tijd niet meer voor deze werkgever, maar heb ik m’n eigen bedrijf ‘Akse Coaching – Opvoedcoaching & Opvoedadvies’. Ik werk er met veel plezier en enthousiasme als opvoedcoach en help er ouders met de opvoeding van hun kind(eren).
Inmiddels heb ik een 2e kindje én een 3e kindje (die ik resp. 9 en 10 maanden borstvoeding heb gegeven).


Wil je meer weten over het verzorgen en opvoeden van baby’s (0-1 jaar)?
Volg dan m’n Facebook-pagina ‘Van huilbaby naar blije baby’.

Wil je praktische opvoedtips over wat oudere kinderen (1-12 jaar)?
Volg dan m’n Facebook-pagina ‘Joyce Akse Opvoedcoach’.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s