4 manieren om je kind te helpen met lastige emoties (+ 3 BONUSTIPS)

In dit bericht lees je 4 manieren hoe je als ouder emotionele veerkracht bij je kind kunt ontwikkelen (+3 bonustips). Wil je weten wat emotionele veerkracht precies is, wat de voordelen zijn om ‘veerkrachtig’ te zijn en wat je allemaal zelf kunt doen om dit bij je kind te ontwikkelen? Lees dan snel verder.

jongen_nat_tandenbijtendNiemands leven gaat altijd over rozen; dat van je kind (helaas) ook niet.
Zo, dat is nog eens een optimistische binnenkomer…

Je kind kan met allerlei leuke, maar ook vervelende situaties te maken krijgen. Denk bijvoorbeeld aan de spanning van een proefwerk, examen of wedstrijd of ingrijpende gebeurtenissen als een verhuizing, echtscheiding van ouders, ernstige ziekte of het overlijden van een geliefd persoon. Deze situaties kunnen uiteenlopende gevoelens oproepen, zoals verdriet, angst, boosheid, teleurstelling, jaloezie, afwijzing, verlies.

Het liefst wil je als ouder je kind natuurlijk voor al deze negatieve emoties behoeden, maar dat zal je met de beste wil van de wereld helaas niet lukken. Wat je als ouder wel heel goed kunt doen, is om je kind te leren hoe hij/zij op een goede manier met die emoties kan omgaan. En daar gaat dit artikel over.

Mensen, die op een goede manier met uiteenlopende emoties en gevoelens kunnen omgaan, noemen we ‘veerkrachtig’. Wat ik daarmee bedoel is, dat je bij stressvolle situaties niet compleet uit het veld geslagen bent. Je kunt er zeker (erg) verdrietig, boos of bang door zijn, maar na relatief korte tijd krabbel je weer overeind en pak je je leven weer vol goede moed op (veerkrachtige mensen veren dus vrij snel weer terug, als het ware). Daarnaast betekent ‘veerkrachtig zijn’ ook dat je onaangename gebeurtenissen onder ogen durft te zien, dat je er niet voor wegloopt en dat je problemen daadwerkelijk probeert op te lossen.

De mate van veerkracht, die je hebt, is een belangrijk aspect van je persoonlijkheid. Gelukkig is aangetoond dat je ook je persoonlijkheid in zekere mate kunt veranderen (e.g., Akse, 2006) en kunnen ook ouders, die na het lezen van dit stukje denken ‘ik ben absoluut niet veerkrachtig’, toch veerkrachtiger worden én hun kinderen leren om veerkrachtig(er) te zijn.
Dus gelukkig staan er ook positieve berichten in dit bericht. 😉

Iedereen verschilt van elkaar in de mate van veerkracht; dat varieert van erg veerkrachtig tot haast niet veerkrachtig. Mensen verschillen ook van elkaar in de mate van gevoeligheid of het gemak waarmee ze hun gevoelens uiten. Maar aangezien iedereen gevoelens heeft, zal iedereen, ook onze kinderen, moeten leren om er op een goede manier mee om te gaan.
jongens_arm_omgeslagen
Het ontwikkelen van emotionele veerkracht heeft een aantal belangrijke voordelen voor je zoon/dochter:
– Hij/zij wordt er zorgzamer en sociaal vaardiger van.
– Hij/zij kan zich beter inleven in anderen.
– Hij/zij weet op een goede manier met zijn/haar eigen emoties om te gaan.
– Hij/zij verwerkt zijn/haar eigen negatieve gevoelens beter om zich daarna ook beter te voelen.
– Hij/zij kan beter omgaan met stressvolle gebeurtenissen.
– Hij/zij houdt meer rekening met de behoeften van anderen.

 

Hieronder lees je 4 manieren, waarop je je kind kunt helpen bij het ontwikkelen van ‘emotionele veerkracht’:

meisje_bang_handenvoormond(1) Accepteer dat je kind bepaalde gevoelens heeft. Dat lijkt een ‘open deur’: alle ouders weten namelijk wel dat hun kind gevoelens heeft. Maar waar het hier om gaat, is dat het belangrijk is om te accepteren dat je kind andere gevoelens kan hebben dan dat jijzelf in die specifieke situatie hebt. Het is belangrijk om je ervan bewust te zijn dat jullie daarin van elkaar kunnen verschillen en om ervoor te zorgen dat je de gevoelens van je kind niet onbelangrijk laat lijken.
Probeer opmerkingen als ‘ach, stel je niet aan’, ‘er is toch niks aan de hand’ of ‘dat is toch helemaal niet zo’ te vermijden. Je probeert je kind hiermee wel op een bepaalde manier te troosten, maar je gaat daarbij toch voorbij aan de gevoelens die je kind op dat moment heeft.

(2) Toon je eigen emoties. Kinderen leren veel over emoties door naar het gezicht en de gebaren van anderen te kijken. Door te kijken naar gezichtsuitdrukkingen leren kinderen wat die betekenen, zoals ‘iemand die huilt, voelt zich verdrietig’. Voor ons als volwassene is dat natuurlijk overduidelijk – wij hebben al jaren de tijd gehad om dat te leren -, maar voor een kind maakt dat allemaal deel uit van een langdurig leerproces.
Het is dus goed voor je kind om te zien welke verschillende emoties er allemaal zijn. Je mag jouw emoties, zoals verdriet of boosheid, dus best tonen in het bijzijn van je kind. Houd alleen rekening met de heftigheid van je emoties; het tonen van te heftige emoties kan ervoor zorgen dat je kind weer erg schrikt en bang wordt voor emoties. Probeer dit zelf zo goed mogelijk in te schatten, hoe lastig dat ook is.

moeder_kind_gesprek_prettig(3) Praat samen met je kind over gevoelens, zodat je kind steeds beter begrijpt wat emoties en gevoelens zijn en waar ze vandaan komen. Leg uit welke emoties er zijn (begin natuurlijk met een emotie, die vaak voorkomt) en welke gevoelens je kunt hebben. Dat hoeft natuurlijk niet dag in dag uit, maar gebruik specifieke situaties waarin het logisch is om dit onderwerp kort aan te snijden. Vaak is het al genoeg om te zeggen ‘ik zie dat je boos bent’ of ‘ik zie dat je verdrietig bent’ en je gesprekje over emoties is begonnen. Erken dan de emoties en gevoelens van je kind en leg uit waar die gevoelens vandaan komen.

(4) Help je kind om zijn/haar eigen emoties te herkennen. Als je ziet dat je kind ergens door geraakt is, vraag dan hoe hij/zij zich voelt. Als je kind daar moeite mee heeft, kun je proberen het gevoel te verwoorden: ‘Je klinkt nogal teleurgesteld dat je niet met Emma mocht afspreken vandaag.’
Let op: je gaat dus niet zo maar invullen dat je kind teleurgesteld is. Je vraagt eigenlijk via een kleine omweg (‘je klinkt’ i.p.v. ‘je bent’) of de emotie die jij denkt dat je kind voelt ook daadwerkelijk aanwezig is. Als reactie kan je kind nu zeggen dat dat inderdaad klopt óf dat hij helemaal niet teleurgesteld is; hij is bijvoorbeeld verdrietig omdat een klasgenootje iets vervelends tegen hem heeft gezegd. Het gaat er dus meer om dat je het gesprek op gang helpt zodat je kind jou kan vertellen waar hij/zij op dat moment mee zit en je hem daarna kan uitleggen waar die gevoelens vandaan komen.

 

Hieronder vind je 3 handige BONUSTIPS, waardoor je je kind nóg beter leert om met zijn/haar emoties om te gaan:

(1) Zorg dat je kind zich op z’n gemak voelt om met je te praten. Als je je kind vraagt over hoe hij zich voelt, luister dan goed naar hem/haar als hij/zij antwoord geeft en erover begint te vertellen. Het beste is nog om meteen te stoppen waar je mee bezig bent. Bevestig de gevoelens van je kind op zo’n manier dat je kind zich gehoord en begrepen voelt.
Je kunt bijvoorbeeld zeggen: ‘Lieverd, je kijkt helemaal beteuterd. Voel je je teleurgesteld?’

(2) Beloon je kind als het op een goede manier zijn gevoelens uit. Je kind heeft zijn gevoelens bijvoorbeeld op een goede manier geuit of hij heeft zichzelf in een moeilijke situatie kunnen beheersen: ‘je zag dat je zoontje boos was omdat z’n speelgoed ineens door een ander kind werd afgepakt, maar hij heeft het op een vriendelijke manier teruggevraagd en hij ging niet schreeuwen’ of ‘je dochter mocht niet naar oma toe, maar ging ondanks haar grote teleurstelling niet huilen’. Zeg ook tegen je kind dat hij/zij zijn/haar gevoelens op een goede manier heeft geuit. Het is belangrijk voor een kind om te weten wat hij/zij precies goed gedaan heeft. Daardoor wordt de kans groter dat hij/zij datzelfde gedrag in de toekomst weer laat zien.

voorlezen_mama_kind(3) Lees samen met je kind boeken, waarin emoties en gevoelens een grote rol spelen. Er zijn boeken voor alle leeftijden, waarin emoties en gevoelens een belangrijke rol spelen. Ook als het verhaal een ander thema heeft, kun je er speciaal op letten welke emoties of gevoelens de personages in het verhaal laten zien. Bij plaatjes kun je je kind vragen om ook eens boos of verdrietig te kijken en vragen wat er in het verhaal is gebeurd waardoor dat figuurtje zo kijkt. Bij oudere kinderen kun je vragen wanneer ze zichzelf de laatste keer boos of bang voelden, wat de aanleiding daarvan was, hoe anderen erop reageerden en wat ze daarna deden.



Heb je het gevoel dat je zoon/dochter ondanks deze tips nog niet goed genoeg met zijn/haar eigen gevoelens om kan gaan? Of vind je het lastig om hier met je kind mee aan de slag te gaan? Neem dan contact met me op, zodat we er samen voor kunnen zorgen dat ook jouw zoon/dochter beter met zijn/haar gevoelens om kan gaan.

logo_akse_coaching_klein_nieuwGa nu terug naar de website van Akse Coaching: http://www.aksecoaching.nl.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s